GameWorld Blogs

Γράψτε τα άρθρα σας στα blogs και δείτε τα να δημοσιεύονται στην κεντρική σελίδα του GameWorld.gr, στην ενότητα Blogs, κάτω δεξιά. Κάθε κείμενό σας θα πρέπει να έχει μέγεθος κατ' ελάχιστο 2-3 παραγράφους και να αφορά προσωπική άποψη και όχι είδηση. Αν δεν δημοσιευθεί εντός 24 ωρών τότε στείλτε email στο info@gameworld.gr για δημοσίευση.

Επίπεδα δυσκολίας και πράσινα τέρατα

Έχουμε όλοι συναντήσει παιχνίδια, το οποία είχαν ανεβασμένο βαθμό δυσκολίας και προκαλούν τον παίκτη να δοκιμάσει τις ικανότητές του. Σε άλλες περιπτώσεις, υπάρχουν παιχνίδια που το επίπεδο δυσκολίας ανέβαινε με την πρόοδο του παιχνιδιού και αυτό προκαλούσε τον παίκτη να ακολουθήσει το ρυθμό. Μετά υπάρχουν τα Dark Souls, τα οποία δεν έχω ακούσει κανέναν να μιλάει για ιστορία ή ο,τιδήποτε άλλο τα περιβάλει, παρά μόνο για το πόσο δύσκολο είναι. Άρα θα υποθέσω ότι δεν έχει κάτι άλλο να επιδείξει, πέραν του ότι σου αλλάζει τα πετρέλαια για να το τερματίσεις. Επομένως το ερώτημα είναι το εξής: ποιο το νόημα σε όλο αυτό το τουρλουμπούκι;

 

 

Το θέμα με το επίπεδο δυσκολίας είναι κάτι που με απασχολούσε γενικότερα. Γιατί να έχει άλλο επίπεδο δυσκολίας ένα παιχνίδι; Η απάντηση ήρθε γρήγορα από το θείο μου, ο οποίος τότε είχε μια Amiga500. Έπαιζα ένα Captain Planet θυμάμαι εκεί πέρα. Μου είπε τότε ότι υπήρχαν άτομα για τους οποίους το κανονικό εππίπεδο δυσκολίας, απλά ήταν πολύ εύκολο. Δε θυμάμαι ακριβώς τι εντυπώσεις μου άφησε η απάντηση αυτή. Ήμουν και 5-6 ετών τότε. Ενδεχομένως να ήταν αρκετή, ώστε να μη δώσω συνέχεια. Αυτό που με προβληματίζει τώρα, όμως, είναι κάτι διαφορετικό.

 

Μπορεί για κάποιους πράγματι να είναι πολύ εύκολο το μέτριο επίπεδο δυσκολίας. Τι σημαίνει όμως για τον μέσο άνθρωπο αυτό; Δεν έχω διαβάσει κάποια έρευνα που να το επιβεβαιώνει, αλλά έχω την εντύπωση ότι σίγουρα έχει να επισημάνει κάτι για τον τρόπο που σκέφτεται κανείς, την αντίληψή του, το επίπεδο νοημοσύνης του. Οι γνωστικές ικανότητες του καθενός εξαρτώνται και από τον τρόπο που θα τις ακονίσει κάποιος. Οι γνωστικές αυτές ικανότητες, μπορούν να επεκταθούν επιπλέον με διάφορα ερεθίσματα. Όπως με το σκάκι. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι όσοι ασχολούνται με το σκάκι, αποκτούν την ικανότητα να σκέφτονται πιο πολύπλοκα, καθώς και να ελίσσονται περισσότερο σε διάφορες καταστάσεις. Επιπλέον είχα δει για μια έρευνα, η οποία απέδειξε ότι τα παιχνίδια στρατηγικής αναπτύσουν περισσότερο τις γνωστικές ικανότητες σε σχέση με παιχνίδια τύπου προσομοίωσης. Και πάλι, το ερώτημα μένει: τι θέλει να πει ο ποιητής;

 

Αν και δεν είμαι κάνας επιστήμονας (ποιον κοροϊδεύω, εννοείται πως είμαι :P ), έχω παρατηρήσει κάτι παρόμοιο. Όταν κάποιος ασχολείται με ένα παιχνίδι σε μεγαλύτερο επίπεδο δυσκολίας, αυτό τον αναγκάζει να σκεφτεί διαφορετικά. Πολλά παιχνίδια χρειάζονται διαφορετική προσέγγιση για το ίδιο πράγμα όταν αλλάζει το επίπεδο δυσκολίας. Έτσι, ένα boss fight το οποίο κέρδισες με τον Χ τρόπο, θα πρέπει τώρα να σκεφτείς έναν Ψ τρόπο για να το κερδίσεις. Αυτό δεν είναι το ίδιο εύκολο για όλους. Κάποιοι χρειάζονται περισσότερη προσπάθεια για να βρουν τον τρόπο που απαιτείται. Παρόλα αυτά, το παιδεύουν και το βρίσκουν. Και είναι αξιέπαινο.

 

Το πρόβλημα τώρα είναι παιχνίδια που δεν έχουν να προσφέρουν κάτι. Δεν σε προκαλούν να στίψεις το μυαλό σου, απλά σε ταλαιπωρούν γιατί μπορούν. Ελάχιστα έχω ασχοληθεί με τη σειρά Souls. Είδα ότι δεν είχε κάτι το ουσιαστικό. Ήταν απλά μια προσπάθεια να σε κάνει να μισήσεις την αγαπημένη σου συνήθεια. Δεν ήταν σαν το Legacy of Kain, στο οποίο έπρεπε να βρίσκεις τις διάφορες δυνάμεις για να μπορέσεις να νικήσεις το boss fight. Ήταν απλή σπατάλη χρόνου. Και αυτό το έκρινα από το χρόνο που αφιέρωσα στο παιχνίδι, παίζοντας σε κατάστημα που έτυχε να το έχουν σε έκθεμα. Οπότε, αναρωτιέμαι σαν το μέσο καθημερινό gamer (που δεν είμαι): γιατί να θέλει κανείς να ταλαιπωρείται απλά και μόνο για να ταλαιπωρείται; Το παιχνίδι ήταν καθαρά θέμα συντονισμού. Κάτι που δεν με ενοχλεί απαραίτητα, αλλά ως λάτρης των strategy, stealth και RPG παιχνιδιών, δε βρήκα νόημα. Ναι, ένα δύσκολο παιχνίδι, θα σε προκαλέσει. Αλλά διαφορετικά σε προκαλεί το Guns of the Patriots στα ανώτερα επίπεδα δυσκολίας και αλλιώς το  Warlords Battlecry.

 

Κάποια πράγματα στο gaming είναι μελετημένα. Θεωρώ πως και το θέμα του επιπέδου δυσκολίας, είναι ένα από αυτά. Θυμάμαι μάλιστα αυτή την εικόνα:

 

Αναρωτιέμαι κατά πόσο ισχύει κάτι τέτοιο. Δεν είναι λίγες οι φορές που θυμάμαι το θείο μου να νευριάζει ο ίδιος με κάποια παιχνίδια, τα οποία ήμουν πολύ μικρός για να παίξω. Τι έχει άραγε αλλάξει στο θέμα της δυσκολίας και ποια είναι η όλη αλήθεια γι' αυτό; Πρέπει να μιλήσουμε με κάποιους από τους ειδήμονες για το θέμα αυτό, ώστε να μας δώσουν μια ικανοποιητική εξήγηση. Ακούω τις δικές σας απόψεις.

 

TR

Πού χάθηκαν αυτοί οι παλιόφιλοι;
Από την Κιβωτό των Στοχασμών στις συνομωσίες της Ά...
 

Comments 2

Shikabane_Hime7 on Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017 10:53

Με το που διάβασα τη πρώτη παράγραφο μου κέντρισες το ενδιαφέρον και συμφώνησα σε αυτό που έγραψες. Συμφωνώ απόλυτα σε αυτό που λες για τα Dark Souls, τα οποία θεωρώ overhyped λόγο της ανούσιας δυσκολίας. Όταν ένα παιχνίδι είναι δύσκολο απλά για να σε ταλαιπωρήσει τότε χάνει το όποιο νόημα έχει σαν εμπειρία και η υποτιθέμενη πλοκή του μειώνεται κατά πολύ. Για μένα τα παιχνίδια πρέπει είτε να έχουν επιλογές για δυσκολίες, ώστε να απευθύνονται σε όλους και ανάλογα με το τι αποζητούν από ένα παιχνίδι να αλλάζουν δυσκολία, είτε να είναι με σταδιακή δυσκολία, δηλαδή να ξεκινάει ήρεμα και όσο προχωράς τα πράγματα να δυσκολεύουν ώστε να σε αναγκάζει να εξελίσσεις τόσο το χαρακτήρα σου αλλά και εσένα. Το κάθε είδους παιχνιδιού έχει προφανώς και τη δικιά του δυσκολία, δε γίνεται πχ να συγκρίνουμε και να έχουμε τις ίδιες απαιτήσεις με ένα FPS και ένα RPG ή Strategy.

Το gaming πάνω από όλα πρέπει να είναι διασκέδαση.

Με το που διάβασα τη πρώτη παράγραφο μου κέντρισες το ενδιαφέρον και συμφώνησα σε αυτό που έγραψες. Συμφωνώ απόλυτα σε αυτό που λες για τα Dark Souls, τα οποία θεωρώ overhyped λόγο της ανούσιας δυσκολίας. Όταν ένα παιχνίδι είναι δύσκολο απλά για να σε ταλαιπωρήσει τότε χάνει το όποιο νόημα έχει σαν εμπειρία και η υποτιθέμενη πλοκή του μειώνεται κατά πολύ. Για μένα τα παιχνίδια πρέπει είτε να έχουν επιλογές για δυσκολίες, ώστε να απευθύνονται σε όλους και ανάλογα με το τι αποζητούν από ένα παιχνίδι να αλλάζουν δυσκολία, είτε να είναι με σταδιακή δυσκολία, δηλαδή να ξεκινάει ήρεμα και όσο προχωράς τα πράγματα να δυσκολεύουν ώστε να σε αναγκάζει να εξελίσσεις τόσο το χαρακτήρα σου αλλά και εσένα. Το κάθε είδους παιχνιδιού έχει προφανώς και τη δικιά του δυσκολία, δε γίνεται πχ να συγκρίνουμε και να έχουμε τις ίδιες απαιτήσεις με ένα FPS και ένα RPG ή Strategy. Το gaming πάνω από όλα πρέπει να είναι διασκέδαση.
the_prophet1987 on Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017 14:03

Δε μπορώ να μιλήσω για τα Dark Souls γιατί δεν τα έχω παίξει αλλά απο αυτά που λέτε παιδιά μου θυμίζουν τη σειρά Ninja Gaiden.Δηλαδή υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να κερδίσεις ένα boss fight για παράδειγμα και το μόνο στο οποίο δοκιμάζεσαι είναι τα αντανακλαστικά.
Αντιθέτως μπορω να μιλήσω για ίσως το πιο λογικά δύσκολο παιχνίδι που έχω παίξει,το ArmA 3.Δε θα μιλήσω για τους μηχανισμούς των Modders αλλά του Vanilla περιεχομένου.Ποτέ δεν ένιωσα οτι το παιχνίδι με αδίκησε.Απο την αρχή το παιχνίδι είναι ξεκάθαρο μαζί σου,αν παίξεις τα tutorials και Showcases θα ξέρεις τι να περιμένεις.Αυτό που θα περιμένεις είναι μεγάλη ποικιλία απο μηχανισμούς που κάποια στιγμή θα χρειαστεί να τους θυμιθείς όλους.Εαν σκοτωθείς θα φταίς εσύ και μόνο εσύ.Η friendly A.I. στο shooting κομμάτι και στο να ακολουθεί διαταγές είναι πολύ καλή και σχεδόν πάντα σε καλύπτει.Σε άλλα θέματα είχε πρόβλημμα μέχρι πρόσφατα το οποίο διορθώθηκε.Θα πρέπει να αλλάξει η προσέγγιση σου στο στόχο ,το formation των στρατιωτών σου(ποιά κλάση θα είναι πιο μπροστά,ποιά πίσω),αν θα είναι μέρα η νύχτα κ.π.α.Επίσης υπάρχει το custom επίπεδο δυσκολίας όπου βάζεις η βγάζεις λειτουργίες όπως η θέση σου στον χάρτη.Αν το απενεργοποιήσεις θα πρέπει να τη βρίσκεις μέσω landmarks και να υπολογίζεις την απόσταση και τη κατεύθηνση κάτι σαν γρίφος.Η να απενεργοποιήσεις τα markers(δε μου έρχεται η σωστή λέξη)της ομάδας σου και να χρειάζεται να τους ξεχωρίζεις απο τη στολή τους όταν είναι μακρυά,κάτι που γίνεται και στη πραγματικότητα.Έχει ουσία και λογική η δυσκολία του παιχνιδιού και σε βάζει να σκέφτεσαι.

Το παράδειγμα μου δείχνει οτι υπάρχουν κι άλλα είδη δυσκολίας σε παιχνίδια αρκεί να ψάξουμε λίγο!Νομίζω οτι ο ντόρος με τη δυσκολία του Dark Souls είναι γιατί οι περισσότεροι δεν θέλουν να κουράζουν το μυαλό τους,προτιμούν να κουράζουν τα χέρια τους.
Εγώ όπως είχα πει και παλαιότερα δε θέλω παιχνίδια που με βάζουν να σκοτώσω ότι βρεθεί μπροστά μου.Αλλά παιχνίδια που με βάζουν να σκεφτώ το ΠΩΣ και ΑΝ θα σκοτώσω οτι βρεθεί μπροστά μου.

Δε μπορώ να μιλήσω για τα Dark Souls γιατί δεν τα έχω παίξει αλλά απο αυτά που λέτε παιδιά μου θυμίζουν τη σειρά Ninja Gaiden.Δηλαδή υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να κερδίσεις ένα boss fight για παράδειγμα και το μόνο στο οποίο δοκιμάζεσαι είναι τα αντανακλαστικά. Αντιθέτως μπορω να μιλήσω για ίσως το πιο λογικά δύσκολο παιχνίδι που έχω παίξει,το ArmA 3.Δε θα μιλήσω για τους μηχανισμούς των Modders αλλά του Vanilla περιεχομένου.Ποτέ δεν ένιωσα οτι το παιχνίδι με αδίκησε.Απο την αρχή το παιχνίδι είναι ξεκάθαρο μαζί σου,αν παίξεις τα tutorials και Showcases θα ξέρεις τι να περιμένεις.Αυτό που θα περιμένεις είναι μεγάλη ποικιλία απο μηχανισμούς που κάποια στιγμή θα χρειαστεί να τους θυμιθείς όλους.Εαν σκοτωθείς θα φταίς εσύ και μόνο εσύ.Η friendly A.I. στο shooting κομμάτι και στο να ακολουθεί διαταγές είναι πολύ καλή και σχεδόν πάντα σε καλύπτει.Σε άλλα θέματα είχε πρόβλημμα μέχρι πρόσφατα το οποίο διορθώθηκε.Θα πρέπει να αλλάξει η προσέγγιση σου στο στόχο ,το formation των στρατιωτών σου(ποιά κλάση θα είναι πιο μπροστά,ποιά πίσω),αν θα είναι μέρα η νύχτα κ.π.α.Επίσης υπάρχει το custom επίπεδο δυσκολίας όπου βάζεις η βγάζεις λειτουργίες όπως η θέση σου στον χάρτη.Αν το απενεργοποιήσεις θα πρέπει να τη βρίσκεις μέσω landmarks και να υπολογίζεις την απόσταση και τη κατεύθηνση κάτι σαν γρίφος.Η να απενεργοποιήσεις τα markers(δε μου έρχεται η σωστή λέξη)της ομάδας σου και να χρειάζεται να τους ξεχωρίζεις απο τη στολή τους όταν είναι μακρυά,κάτι που γίνεται και στη πραγματικότητα.Έχει ουσία και λογική η δυσκολία του παιχνιδιού και σε βάζει να σκέφτεσαι. Το παράδειγμα μου δείχνει οτι υπάρχουν κι άλλα είδη δυσκολίας σε παιχνίδια αρκεί να ψάξουμε λίγο!Νομίζω οτι ο ντόρος με τη δυσκολία του Dark Souls είναι γιατί οι περισσότεροι δεν θέλουν να κουράζουν το μυαλό τους,προτιμούν να κουράζουν τα χέρια τους. Εγώ όπως είχα πει και παλαιότερα δε θέλω παιχνίδια που με βάζουν να σκοτώσω ότι βρεθεί μπροστά μου.Αλλά παιχνίδια που με βάζουν να σκεφτώ το ΠΩΣ και ΑΝ θα σκοτώσω οτι βρεθεί μπροστά μου.
Already Registered? Login Here
Guest
Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017