Φαιά ουσία, μαγεία, νευροβιολογία

1_ekso

Η Wizarbox ήταν μια μικρή γαλλική εταιρία ανάπτυξης με έδρα τις Σέβρες, προάστιο του Παρισιού, η οποία χρεωκόπησε το 2012, λίγο πριν συμπληρώσει δέκα χρόνια ζωής. Στο διάστημα αυτό ασχολήθηκε με αρκετά projects, ιδίως από το 2006 και εξής, σχεδόν τα μισά εκ των οποίων αφορούσαν ports για κονσόλες, ενώ κάποια στιγμή στράφηκε στα point & click adventures, παρουσιάζοντας συνολικά τέσσερεις τίτλους στο διάστημα 2008-2012. Οι τρεις ανήκαν στο ίδιο σύμπαν, αυτό που εισήγαγε αρχικά το So Blonde (2008), ακολουθούμενο ανά δύο χρόνια από τα So Blonde: Back to the Island και Captain Morgane and the Golden Turtle. Για τα games αυτά οι Γάλλοι επιστράτευσαν τον Steve Ince, ο οποίος υπογράφει το story όλων, ενώ λαμβάνει credits και ως original designer. Ο συγκεκριμένος, για όσους ίσως δε γνωρίζουν, υπήρξε βασικός συνεργάτης της βρετανικής Revolution Software ήδη από τα πρώτα βήματά της, υπογράφοντας ως παραγωγός μία σειρά παιχνιδιών της, μεταξύ των οποίων τα δύο πρώτα Broken Sword (1996, 1997), ενώ ήταν lead designer του τρίτου, έχοντας ενεργό ρόλο και στο story. Ανεξαρτήτως αυτών, η άτυπη τριλογία που παρουσίασε η Wizarbox δεν κατόρθωσε να σταθεί επαρκώς στον ανταγωνισμό, περνώντας απαρατήρητη από την συντριπτική πλειοψηφία ακόμη και των adventure gamers.

1s gamers

Το τέταρτο παιχνίδι «περιπέτειας» που παρουσίασαν οι Γάλλοι μέσα στα πέντε τελευταία χρόνια έως τη διάλυσή τους ήταν σαφώς υψηλότερου επιπέδου, και υπήρχε καλός λόγος γι’ αυτό. Επικεφαλής ήταν ένας άνθρωπος, ο οποίος είχε προλάβει να διαπρέψει στη βιομηχανία και δη στο συγκεκριμένο genre στη δεκαετία του ’90, μέσα από την Gabriel Knight τριλογία (1993, 1995, 1999). Ο λόγος ασφαλώς για την Αμερικανίδα Jane Jensen, η οποία παρουσιάζοντας το Gray Matter εν έτει 2010 επανήλθε στο χώρο μέσα από το επόμενο «μεγάλο» project της, καθώς είχαν μεσολαβήσει μικρότερες, casual κυκλοφορίες. Το όλο εγχείρημα αποτελούσε δική της σύλληψη και δεν είναι τυχαίο ότι αρχικά η κυκλοφορία του είχε ανακοινωθεί μόλις για το 2004! Μετά από συνεχείς αναβολές, τελευταία εκ των οποίων προέκυψε το 2008, όταν η ευθύνη της ανάπτυξης πέρασε από μια ουγγρική εταιρία στη Wizarbox, ο τίτλος διατέθηκε επιτέλους κατόπιν ακόμη δύο χρόνων αναμονής.

2 xronia

Η ανωτέρω ανακατάταξη προέκυψε εν πολλοίς ως αποτέλεσμα των αξιόλογων κριτικών που είχε εισπράξει κατά την ίδια περίοδο το So Blonde, με publisher τη γερμανική DTP Entertainment AG, το οποίο μάλιστα ήταν υποψήφιο τότε στη σχετική κατηγορία των Guild Awards της Μεγάλης Βρετανίας για το story του Ince. Κάπως έτσι οι Γερμανοί ανέθεσαν στους Γάλλους αυτό το νέο project, με επικεφαλής τώρα τη Jensen. Η DTP είχε αυτό το ρόλο σε ουκ ολίγα adventures κατά την ίδια αυτή περίοδο (2008-2012). Πέραν του πρώτου sequel του So Blonde, ήταν publisher και των τεσσάρων adventures της θυγατρικής της, Cranberry Production, μεταξύ των οποίων δεσπόζουν αναμφίβολα τα δύο τελευταία κεφάλαια της Black Mirror τριλογίας (2009, 2011).

Δεδομένων όλων αυτών των καθυστερήσεων, το γεγονός ότι το Gray Matter κατάφερε τελικά να κυκλοφορήσει και να μην είναι ακόμη μια ιδέα που δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αποτελεί από μόνο του ένα μικρό προσωπικό θρίαμβο για τη Jensen, η οποία υπογράφει το story, τους διαλόγους, τους χαρακτήρες και το game design! Τέσσερα χρόνια αργότερα, η ίδια επρόκειτο να επιμεληθεί το remake του παρθενικού Gabriel Knight. Καθώς το τελευταίο ήταν μέχρι πρότινος η μοναδική επαφή του υπογράφοντος με τα projects της Αμερικανίδας, είναι ασφαλές να ειπωθεί ότι, αντικρίζοντας τις πρώτες εικόνες του Gray Matter, διαπιστώνεται αβίαστα η αισθητική εγγύτητα των δύο παιχνιδιών, η οποία μαρτυρεί τον ίδιο δημιουργό. Και ίσως ακούγεται «ιερόσυλο», αλλά τολμώ να πω ότι το συγκεκριμένο με κέρδισε πολύ περισσότερο, για μια σειρά λόγων, αποφεύγοντας τη συζήτηση περί της όντως πρωτοπόρας και δυναμικής παρουσίας του original Gabriel Knight.

3 knight

Η ιστορία ξεκινά μια συνηθισμένη βροχερή οκτωβριανή νύχτα του 2005 στο Μεγάλο Νησί. Η Samantha Everett ταξιδεύει με τη μηχανή κυβισμού της προς το Λονδίνο, όταν παίρνει λάθος δρόμο, κατευθυνόμενη πλέον προς την Οξφόρδη. Σύντομα το όχημά της «την κρεμάει», αναγκαζόμενη να το σύρει μέχρι τα φώτα του σπιτιού που αχνοφαίνεται μακριά. Φτάνοντας, μια κοπέλα έχει κατέβει από ένα ταξί και χτυπά το κουδούνι, συστήνοντας τον εαυτό της ως τη νέα βοηθό του Dr. Styles. Αίφνης μια ακαθόριστη σκιά της επιτίθεται κι εκείνη κατατρομαγμένη επιβιβάζεται αμέσως στο αυτοκίνητο που τη μετέφερε, εγκαταλείποντας το χώρο. Η ευκαιρία της Sam είναι τώρα: χτυπά το κουδούνι, επαναλαμβάνει τα λόγια της άγνωστης γυναίκας και μπαίνει στο οίκημα κατάκοπη και μούσκεμα! Την επόμενη μέρα ξυπνά, έχοντας πάρει τη θέση της χθεσινοβραδινής άγνωστης νεαρής γυναίκας, δίχως να γνωρίζει πού βρίσκεται ή ποια είναι η οικιακή βοηθός στην οποία συστήθηκε, πόσο μάλλον ο άνθρωπος για τον οποίο υποτίθεται ότι ήρθε να εργαστεί. Ήδη τρέμει για τη στιγμή που η πλαστοπροσωπία της θα αποκαλυφθεί και θα την πετάξουν έξω κλωτσηδόν, αν όχι κάτι χειρότερο.

4 xeirotero

Επί του παρόντος, ωστόσο, η τύχη φαίνεται ότι εξακολουθεί να χαμογελά στην πρωταγωνίστρια· η υπηρεσία του σπιτιού την καλωσορίζει και καθώς της προσφέρει ένα πλούσιο πρωινό, την κατατοπίζει επί παντός επιστητού: εν πρώτοις, η ίδια η Sam υποτίθεται ότι είναι φοιτήτρια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και συγκεκριμένα του κολλεγίου St. Edmund Hall, που ήρθε κατόπιν σχετικής αίτησης του Dr. Styles για βοηθό. Το σπίτι βρίσκεται περίπου μιάμιση ώρα μακριά από το Λονδίνο και μισή από την Οξφόρδη. Η απασχόλησή της θα αφορά κατά κύριο λόγο δουλειά γραφείου. Κάποια στιγμή στο παρελθόν συνέβη κάποιο ατύχημα στο οποίο ενεπλάκη ο καθηγητής, και περί του οποίου η ίδια απαγορεύεται ρητώς να κάνει οποιαδήποτε αναφορά, αν επιθυμεί να συνεχίσει να εργάζεται γι’ αυτόν. Ο Dr. Styles είναι δύστροπος χαρακτήρας, ενίοτε άκομψος, κάτι που η Sam οφείλει να γνωρίζει και να είναι προετοιμασμένη κατάλληλα εάν σκοπεύει να συνεχίσει. Αυτές είναι κάποιες από τις πρώτες βασικές πληροφορίες που δίνει στην κοπέλα η καμαριέρα Mrs. Dalton.

5 dalton

Η χαλασμένη μηχανή της ηρωίδας βρίσκεται παρατημένη στο γκαράζ του εντυπωσιακού οικήματος και, καθώς ο Dr. Styles έχει ζητήσει να μην ενοχληθεί στο εργαστήριό του στο υπόγειο, η Sam επιλέγει να δει… διαγωνίως το πρώτο αίτημα του υποτιθέμενου εργοδότη της: ζητά μέχρι το τέλος της ημέρας να του έχει βρει έξι εθελοντές φοιτητές για ένα πείραμα το οποίο ετοιμάζει στο χώρο εργασίας του, διότι μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει η παραμικρή ανταπόκριση, παρά τα σημειώματα που άφησε στην πόλη. Παρότι μάλιστα η ίδια αποφασίζει να ασχοληθεί περαιτέρω με την περίπτωση, υιοθετώντας μια λογική «βλέποντας και κάνοντας» για τη συνέχεια, άμεσο στόχο έχει να περιηγηθεί στην Οξφόρδη αναζητώντας κάποιο στοιχείο για το Daedalus Club του Λονδίνου, προς το οποίο και ταξίδευε πριν από τα συμβάντα της προηγούμενης νύχτας. Και τούτο διότι η Sam είναι στην πραγματικότητα μια ταχυδακτυλουργός! Δεν πηγαίνει πουθενά χωρίς το βιβλίο με τα πιο βασικά κόλπα που οφείλει να γνωρίζει κάθε άνθρωπος του χώρου της, τα οποία μπορεί να μην αρκούν για τον εντυπωσιασμό των μυημένων, αλλά είναι ικανά να απλοποιήσουν αρκετά τα πράγματα απέναντι σε όλους τους υπολοίπους, όταν η στιγμή το ενθαρρύνει.

6 entharrinei

Όπως αντιλαμβάνεται εύλογα ο καθένας, το Gray Matter δε βιάζεται να ξεδιπλώσει την ιστορία που θέλει να διηγηθεί, γι’ αυτό και το πρώτο κεφάλαιο έχει επί της ουσίας εισαγωγικό χαρακτήρα. Ακόμη και στη συνέχεια, ωστόσο, η πρόοδος είναι βαθμιαία, δίχως αναπάντεχες «εκρήξεις» ή σημεία που σε τελευταία ανάλυση θα υπονόμευαν τη ροή της υπόθεσης έως εκείνη τη στιγμή. Μάλιστα το παιχνίδι παρουσιάζει και δεύτερο playable χαρακτήρα, τον Dr. David Styles, δίχως να σπεύδει να δώσει σύντομα τον έλεγχό του στον gamer, παρά το γεγονός ότι αυτό συμβαίνει σε ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό συνολικά. Η περίπτωση του καθηγητή είναι ιδιαίτερη και, παρότι πολλά πράγματα δε γίνονται εξ αρχής γνωστά, όλα δείχνουν ότι βιώνει τον απόηχο μια προσωπικής τραγωδίας, η οποία έχει αφήσει ανεπούλωτες πληγές στη ψυχή του, και όχι μόνο. Η άρνηση της Mrs. Dalton να επεκταθεί σ’ αυτό που προσδιορίζει απλώς ως ατύχημα, καταδεικνύει τη σοβαρότητα του περιστατικού, αφήνοντας τη Sam με την απορία.

7 aporia

Το σενάριο αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά χαρακτηριστικά του τίτλου της Wizarbox, εισχωρώντας σε αξιοσημείωτο βάθος για τα δεδομένα ενός videogame, τέτοιο που μπορούν να εκτιμήσουν σε μεγαλύτερο βαθμό μόνο όσοι έχουν σχέση ενδεχομένως με κάποιο από τα αντικείμενα τα οποία πραγματεύεται. Οι αναζητήσεις της δημιουργού, οι οποίες στα ‘90s ξεκίνησαν από τη voodoo κουλτούρα, που γνώρισε ιδιαίτερη άνθιση στη Δύση περί τον 18ο αιώνα, και δη στην πόλη της Νέας Ορλεάνης, ελέω των σκλαβοπάζαρων από την Αφρική, αυτή τη φορά στρέφονται σε τρία διαφορετικά και αντικρουόμενα μεταξύ τους επίπεδα: εκεί που η μαγεία και ο αποκρυφισμός ενώνονται με μαεστρία και τέχνη απέναντι στον ορθολογισμό της επιστήμης, ο οποίος αναζητά απτές αποδείξεις που επιβεβαιώνουν ή διαψεύδουν θεωρίες και ισχυρισμούς, ώστε να γεννήσουν τους επόμενους. Αυτά, την ίδια στιγμή που η μεταφυσική κρούει τις θύρες των εργαστηρίων και προσθέτει νέες παραμέτρους στις εξισώσεις επιστημόνων, οι οποίοι δεν παύουν να είναι άνθρωποι και να βιώνουν πάθη, ακόμη και προσωπικά δράματα. Η Jensen δημιουργεί ένα concept το οποίο δε διστάζει να προχωρήσει πολλά βήματα πέρα και έξω από οτιδήποτε θα μπορούσε να θεωρεί τετριμμένο ή επαναλαμβανόμενο. Πρωτοτυπεί, συνθέτει, πειραματίζεται και μέχρι την τελευταία στιγμή εξακολουθεί να προσθέτει, εμπλουτίζοντας υποδειγματικά το όραμά της.

8 orama

Ο Dr. Styles είναι διακεκριμένος επιστήμονας νευροβιολόγος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ενώ η εξ ορισμού αντίθετη «προέλευση» της Sam από τον αινιγματικό κόσμο των ταχυδακτυλουργών-μάγων διαμορφώνει ένα απολύτως ετερόκλητο αφηγηματικό υπόβαθρο, η ομαλή σύζευξη του οποίου απαιτεί λεπτούς χειρισμούς από τη Jensen, πόσο μάλλον όταν το Gray Matter δεν περιγράφει την ιστορία των δύο χαρακτήρων, αλλά τους εντάσσει μέσα σε κάτι άλλο, ευρύτερο, το οποίο θέλει να διηγηθεί. Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον ο προσανατολισμός του τίτλου σε επίπεδο gameplay, ο οποίος έχει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση ανά περίπτωση. Η Sam επιστρατεύει την ευφυία, συχνά την πονηριά, και τα κόλπα τα οποία έχει μάθει όλα αυτά τα χρόνια, προκειμένου να αντεπεξέλθει στις -απροσδόκητες και για την ίδια- εξελίξεις αυτής της νέας καθημερινότητας, ενώ ο Dr. Styles επαφίεται στην επιστημονική κατάρτισή του και μια έρευνα-αναζήτηση, η οποία κινείται στα όρια του γνωστικού αντικειμένου του, λαμβάνοντας προεκτάσεις τις οποίες τουλάχιστον μερίδα της ακαδημαϊκής κοινότητας θα έθετε υπό αμφισβήτηση.

9 amfisvitisi

Τα ανωτέρω χαρακτηριστικά αποτυπώνονται αναλόγως στους γρίφους του παιχνιδιού, η ποικιλία των οποίων είναι πραγματικά αξιοσημείωτη και οι ίδιοι σε ένα μεγάλο βαθμό πρωτότυποι. Σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τη Sam, ένα από τα πιο ευρηματικά πράγματα σχετίζονται με τη δυνατότητά της να εφαρμόζει συγκεκριμένα ταχυδακτυλουργικά, τα οποία επιλέγει κατά περίπτωση από το βιβλίο της, όταν χρειάζεται να παραπλανήσει κάποιον. Εν τούτοις η πραγματοποίησή τους δεν είναι ό,τι πιο εξεζητημένο, καθώς ο gamer πρέπει απλώς να ακολουθήσει πιστά τις οδηγίες, εφόσον βεβαίως διαθέτει τα απαραίτητα σύνεργα. Το Gray Matter μοιράζει με όμορφο τρόπο τη δράση σε περιοχές πέριξ και εντός της Οξφόρδης, πολλές εξ αυτών πραγματικές, οι οποίες γίνονται σταδιακά διαθέσιμες, ενώ είναι σημαντικό ότι στο πλαίσιο τούτο οι δύο playable χαρακτήρες κινούνται κατά κανόνα σε διαφορετικές τοποθεσίες, με κοινή αφετηρία την πολυτελή κατοικία του Dr. Styles.

10 styles

Η καλλιτεχνική ματιά της Jensen έχει ως βασικό συστατικό μια χρωματική παλέτα με πολύ έντονα χρώματα, όποια κι αν είναι αυτά σε κάθε περίπτωση, παραπέμποντας συχνά σε εικόνες που φαντάζουν εγγύτερες σε hidden object games, με τα οποία και είχε ασχοληθεί κατά το παρελθόν. Κάτι αντίστοιχο διαπιστώνεται και στο προαναφερθέν remake του πρώτου Gabriel Knight, εν έτει 2014, περί του οποίου αναφερθήκαμε εκτενώς σε προηγούμενη ευκαιρία. Στο επίπεδο αυτό είναι αμιγώς ζήτημα προσωπικής αισθητικής του καθενός, αν και κατά πόσο ταυτίζεται με μια τέτοια εικαστική προσέγγιση. Παρότι προσωπικά δεν ανήκω σε τούτη την κατηγορία, αποτελεί αναντίρρητο γεγονός ότι οπτικά ο τίτλος της Wizarbox είναι όντως πολύ όμορφος, καθώς επίσης τουλάχιστον κατά έναν τόνο σκοτεινότερος από ό,τι ο αντίστοιχος της ανωτέρω επετειακής έκδοσης του Gabriel Knight, που ακολούθησε με αφορμή τα 20 χρόνια από την αρχική κυκλοφορία του. Ψεγάδια στον τομέα αυτόν αποτελούν τα κάπως «τραχιά» animations των χαρακτήρων, το aliasing που παρατηρείται σ’ αυτούς, καθώς επίσης τα… πολύ generic avatars που εμφανίζονται κατά τους διαλόγους και δεν αντικατοπτρίζουν επαρκώς τα ίδια τα μοντέλα. Τα cutscenes παρουσιάζονται υπό τη μορφή στατικών εικόνων, καταδεικνύοντας λίγο-πολύ τις περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες της παραγωγής· παρότι όμως οι δεύτερες περιορίζουν αισθητά τη δυναμική των πρώτων, δεν παύουν συγχρόνως να λειτουργούν και ως… άποψη.

11 apopsi

Σε υψηλά επίπεδα κυμαίνεται ο τομέας του ήχου, παρουσιάζοντας ένα αξιόλογο “low-profile” soundtrack, όπου κυριαρχούν το πιάνο, η κιθάρα αλλά και το ambient στοιχείο, με την υπογραφή του Robert Holmes, συζύγου της Jensen, ο οποίος είχε επιμεληθεί τη μουσική και στη Gabriel Knight τριλογία. Εξαιρετικές είναι οι επιδόσεις των ηθοποιών που δανείζουν τις φωνές τους στο σύνολο των χαρακτήρων του παιχνιδιού. Στο ρόλο της Sam απαντάται η Phillipa Alexander, η οποία δύο χρόνια νωρίτερα είχε υποδυθεί την Kate, δίδυμη αδερφή της Faith, πρωταγωνίστριας του πρώτου Mirror’s Edge. Εκείνος όμως που κερδίζει αδιαμφισβήτητα τις εντυπώσεις είναι ο Steven Pacey, πραγματοποιώντας μια «απόλυτη» ερμηνεία ως Dr. David Styles, κάθε φορά που σχολιάζει δεικτικά έως σαρκαστικά, ερευνά, προβληματίζεται ή αμφισβητεί τους πάντες και τα πάντα, ακόμη κι αν πρόκειται για τον ίδιο του τον εαυτό. Η μόνη υποσημείωση αφορά το γεγονός ότι η απεικόνιση του χαρακτήρα είναι αισθητά νεανικότερη της φωνής που του αποδίδεται.

12 apodidetai

Σε άλλα χαρακτηριστικά, στα αρνητικά συγκαταλέγεται η ύπαρξη loading screen σε καθεμία εναλλαγή εικόνας, έστω και για ένα-δυο δευτερόλεπτα, κάτι που είναι τουλάχιστον κουραστικό, αν όχι ενοχλητικό. Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι έχει μη γραμμική ροή από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, παρουσιάζοντας σε σχετικό μενού το ποσοστό των εκάστοτε δραστηριοτήτων που έχουν πραγματοποιηθεί, τις οποίες και προσδιορίζει σε τίτλους, αναλόγως του αντικειμένου τους. Αυτό βοηθά τον παίκτη να επικεντρωθεί σε συγκεκριμένα σημεία ή περιοχές, εάν προς ώρας δείχνει να μην ξέρει τι ακριβώς πρέπει να κάνει. Το pixel hunt δεν είναι έντονο σε γενικές γραμμές, κάτι που βεβαίως αφορά αποκλειστικά όσους δεν κάνουν χρήση του πλήκτρου που αποκαλύπτει τα hotspots κάθε χώρου, καθώς για τους υπόλοιπους δεν τίθεται καν τέτοιο θέμα. Προσωπικά «σκότωσα» περίπου ένα τρίωρο σε μία σχετική περίπτωση στο ξεκίνημα του παιχνιδιού, όταν ο ούτως ή άλλως πολύ μικρός κέρσορας «χανόταν» μέσα σε μια πολύ «πυκνή» εικόνα. Εξαιρώντας αυτό το σημείο, χρειάστηκα κάτι λιγότερο από 20 ώρες καθαρού χρόνου προκειμένου να δω τους τίτλους τέλους.

13 telous

Το Gray Matter αποδείχθηκε η καλύτερη στιγμή στη δεκαετή παρουσία της γαλλικής Wizarbox στη βιομηχανία και συγχρόνως η ιδανική επιστροφή της Jane Jensen στα «μεγάλα» παιχνίδια μετά από μια δεκαετία και πλέον. Η εξαιρετική ιστορία με την καλοδομημένη διάρθρωσή της, οι ενδιαφέροντες και ποικίλοι γρίφοι, το πολύ όμορφο εικαστικό αλλά και το υποδειγματικό voice acting, διαμόρφωσαν ένα αποτέλεσμα το οποίο εκτιμήθηκε στις κριτικές που εισέπραξε, και σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό από τους ίδιους τους gamers. Κατά τα επόμενα χρόνια η Αμερικανίδα δημιουργός είχε συμβουλευτικό ρόλο στη διαμόρφωση της ιστορίας του επεισοδιακού Cognition: An Erica Reed Thriller (2012/13), ενώ το 2014 παρουσίασε το Moebius: Empire Rising μέσω της νεοσύστατης εταιρίας της, Pinkerton Road Studio, υπογράφοντας ως director, writer και designer. Το συγκεκριμένο εισέπραξε μετριότατες κριτικές, στην καλύτερη των περιπτώσεων, παρότι έπιασε το όριο που είχε θέσει σε καμπάνια του στο Kickstarter, χρηματοδοτούμενο εν τέλει με 435.000 δολάρια από τον κόσμο, ποσό το οποίο εν τούτοις θεωρήθηκε εξ αρχής ανεπαρκές από τη Jensen. Την ίδια χρόνια, η ομάδα της διέθεσε βεβαίως και το Gabriel Knight: Sins of the Fathers 20th Anniversary Edition, ωστόσο η εμπορική αποτυχία αμφοτέρων είχε αποτέλεσμα την παύση κάθε μελλοντικού σχεδίου της εταιρίας, με την πεπειραμένη developer να επικεντρώνεται έκτοτε στη λογοτεχνία.

14 logotexnia

Το… ατύχημα της όλης ιστορίας είναι ότι η Jensen, πριν αφοσιωθεί στην ανάπτυξη του Moebius, είχε ζητήσει από τον κόσμο να ψηφίσει σε ποιο παιχνίδι μεταξύ τριών επιλογών θα ήθελε να δώσει η ίδια προτεραιότητα. Η μία περίπτωση εξ αυτών αφορούσε την ανάπτυξη του Gray Matter 2(!), δίνοντας μάλιστα κάποιες πληροφορίες για το concept του sequel που είχε κατά νου, και που για κάθε fan του πρώτου θα αποτελούσε “must”. Στο κείμενό της, ωστόσο, η ίδια προωθούσε εμμέσως το Moebius, το οποίο και επικράτησε τελικά, με τα αποτελέσματα που είχε. Αν μη τι άλλο, το sequel του Gray Matter «δεν κάηκε» σε ένα εγχείρημα περιορισμένων οικονομικών πόρων και έμψυχου δυναμικού, κάτι που κάνει κάθε φίλο του να ευελπιστεί ότι ίσως, κάποια στιγμή στο μέλλον, με την κατάλληλη χρηματοδότηση, αυτή η αρχική ιδέα να εξελιχθεί σε ολοκληρωμένο project, που θα μπορέσουν να απολαύσουν όσοι κερδήθηκαν από το υπέροχο όσο και ευρηματικό concept του original.

Live - Die - Repeat
Έγκλημα και τιμωρία
 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
Monday, 23 May 2022

Captcha Image

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://gameworld.gr/

Notification