Η Διαθήκη του Sherlock Holmes

1ekso

Ακούγοντας τη φράση «αστυνομικό θρίλερ», είναι πολύ πιθανό ότι η πλειοψηφία του κόσμου θα αναφέρει αυτομάτως την Agatha Christie, η οποία με περισσότερα από 100 έργα συνολικά στο ενεργητικό της έχει γράψει τεράστια ιστορία στο χώρο της λογοτεχνίας, σαρώνοντας εμπορικά τα πάντα στο πέρασμά της, ακόμη και σήμερα, σχεδόν μισό αιώνα μετά το θάνατό της (1976). Οι 66 αστυνομικές νουβέλες της, στις μισές εκ των οποίων πρωταγωνιστεί ο πασίγνωστος Hercule Poirot, αλλά και οι πλέον των 50 μικρές ιστορίες με τον ίδιο detective, δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης για τη βασίλισσα της κατηγορίας, με το πρώτο βιβλίο της να κυκλοφορεί εν έτει 1920. Το όνομα της Christie δύσκολα μπορεί να συναντήσει αντίπαλο δέος· όχι απαραίτητα σε ποιοτικό επίπεδο, μολονότι τούτο αποδείχθηκε πράγματι κορυφαίο, όσο σε ποσοτικό. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον ο πιο δημοφιλής χαρακτήρας της τίθεται αντιμέτωπος με έναν άλλο σπουδαίο του είδους, σε ένα από τα… αιώνια διλήμματα του κόσμου αυτού!

1s autou

Περισσότερα από 30 χρόνια πριν από την εμφάνιση της Αγγλίδας Christie και συγχρόνως του Poirot, πριν καν η πρώτη γεννηθεί (1890), ένας άλλος σπουδαίος ιδιωτικός αστυνομικός είχε προλάβει να κάνει την εμφάνισή του. Ο λόγος για τον έναν και μοναδικό Sherlock Holmes, του εκ των πρωτεργατών των αστυνομικών έργων, Arthur Conan Doyle (1859-1930). Ο Σκωτσέζος συγγραφέας είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά το χαρακτήρα του, και μαζί βεβαίως τον πάγιο συνεργάτη αυτού, Dr. John Watson, εν έτει 1887. Οι ιστορίες του Holmes, ωστόσο, επρόκειτο να διαδοθούν ευρύτατα εκείνη την εποχή από το 1891 και εξής· όταν δηλαδή ξεκίνησε η μηνιαία κυκλοφορία του περιοδικού The Strand Magazine, το οποίο συμπλήρωσε 711 τεύχη έως το 1950(!), όταν και σταμάτησε. Ιούλιο του 1891 ο Doyle παρουσίασε στο συγκεκριμένο περιοδικό την πρώτη μικρή ιστορία του με ήρωες το προαναφερθέν δίδυμο, και τα υπόλοιπα έγιναν ιστορία. Παρά ταύτα, το ντεμπούτο του συγγραφέα είχε υπάρξει πολύ καιρό νωρίτερα, το 1879, από τα φοιτητικά χρόνια του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου (1876-1881). Μάλιστα ο Doyle εμπνεύστηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον Sherlock Holmes από τον καθηγητή του, Joseph Bell, ενθουσιασμένος σφόδρα από τον επαγωγικό τρόπο σκέψης του.

2 skepsis

Εν αντιθέσει προς τις δεκάδες νουβέλες της Christie με πρωταγωνιστή τον Poirot, αυτές του Doyle για τον Sherlock Holmes είναι μόλις τέσσερεις! Σε τούτες, ωστόσο, οφείλει να προσθέσει κάποιος και τις 56 σύντομες ιστορίες που αφορούν τον δαιμόνιο detective, οι οποίες συγκεντρώνονται σε πέντε βιβλία. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους, αυτές οι περιπέτειες είχαν πρωτοδημοσιευθεί στο Strand Magazine. Σε ό,τι αφορά τον συγγραφέα γενικότερα, ο μεγαλύτερος όγκος της εργογραφίας του βρίσκεται στις μικρές ιστορίες του, οι οποίες είναι συνολικά περισσότερες από 200(!), ενώ οι νουβέλες του σταματούν στις 22. Ασφαλώς, οι περιπέτειες του Sherlock Holmes παραμένουν εκείνες οι οποίες έχουν αντέξει περισσότερο στο χρόνο, εξακολουθώντας να διαπρέπουν και να εμπνέουν σε όλες τις μορφές της τέχνης εδώ και 130 χρόνια, καθιστώντας τον χαρακτήρα έναν από τους δημοφιλέστερους και πλέον αναγνωρίσιμους όλων των εποχών. Στο χώρο της gaming βιομηχανίας ο Sherlock Holmes απαντάται ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και συγκεκριμένα το 1984, με περισσότερα από δέκα παιχνίδια να έχουν κυκλοφορήσει έως το 1996, adventures στη συντριπτική πλειοψηφία τους. Μεταξύ αυτών μπορεί να συναντήσει κάποιος την FMV τριλογία Sherlock Holmes: Consulting Detective (1991-1993) αλλά και τα δύο «πιο παραδοσιακά» παιχνίδια της σειράς Lost Files of Sherlock Holmes (1992, 1996), με publisher μάλιστα την Electronic Arts.

3 arts

Ο ρους των Sherlock Holmes επρόκειτο να αλλάξει στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν τα δικαιώματα του brand απέκτησε η τότε νεοσύστατη ουκρανική Frogwares, με γραφεία στο Κίεβο αλλά και το Δουβλίνο, στην Ιρλανδία. Η εταιρία ξεκίνησε το 2000 με δυναμικό μόλις έξι ατόμων, ωστόσο σε βάθος χρόνου μεγάλωσε σημαντικά, φτάνοντας να αριθμεί πλέον περισσότερους από 80 ανθρώπους! Αρχής γενομένης το 2002, το Sherlock Holmes franchise εξελίχθηκε στην αδιαμφισβήτητη ναυαρχίδα των Ουκρανών δημιουργών, οι οποίοι επένδυσαν τα μέγιστα σ’ αυτό, επιδεικνύοντας σε διάστημα 20 ετών -ούτε λίγο ούτε πολύ- εννιά τίτλους στο συγκεκριμένο σύμπαν(!), σε σύνολο 15 παιχνιδιών που έχουν αναπτύξει. Πρώτο ήταν το Sherlock Holmes: The Mystery of the Mummy και είχε προοπτική πρώτου προσώπου, ενώ έως το 2009 ακολούθησαν ακόμη τέσσερα games στη σειρά, με τη third-person κάμερα να προστίθεται ως δυνατότητα στην πορεία, ως επί το πλείστον μέσα από μεταγενέστερα remasters των τίτλων που ακολούθησαν.

4 akolouthisan

Είναι αλήθεια ότι έχοντας δει αρκετές εικόνες από τα πρώτα πέντε Sherlock Holmes της Frogwares, δεν πείστηκα προκειμένου να ασχοληθώ ουσιαστικά με αυτά. Ποτέ δεν ένιωσα ότι ανταποκρίνονται στην αισθητική μου ή ότι καλύπτουν κάποια συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά, ιδίως στον τεχνικό τομέα, με προεκτάσεις σε ορισμένα βασικά στοιχεία του gameplay, με αποτέλεσμα να τα απορρίψω. Αποφάσισα, ωστόσο, να δοκιμάσω τα adventures της επόμενης δεκαετίας, εκτιμώντας ότι πιάνουν τουλάχιστον τη… βάση ορισμένων προσωπικών προϋποθέσεων. Κάπως έτσι ο δρόμος με οδήγησε στο Testament of Sherlock Holmes. Το υπ’ αριθμόν έξι παιχνίδι της σειράς, που κυκλοφόρησε εν έτει 2012, τρία χρόνια μετά το προηγούμενο, Sherlock Holmes Versus Jack the Ripper, όντας μάλιστα το πρώτο που εκτός από τους υπολογιστές και το Xbox 360, όπως είχε συμβεί με τον προκάτοχό του, διατέθηκε και στο PlayStation 3. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα κεφάλαια του franchise κατά κανόνα δε διαδέχονται το ένα το άλλο στο σχετικό timeline. Ενδεικτικά, το Testament ήταν κατά τη στιγμή της παρουσίασής του το πέμπτο στην περί ης ο λόγος σειρά, καθώς τα γεγονότα του λαμβάνουν χώρα το 1898. Το παρθενικό, Mystery of the Mummy, διαδραματίζεται το 1899, ενώ το Versus Jack the Ripper εξελίσσεται εν έτει 1888.

5 1888

Κάπως έτσι η Frogwares επανήλθε δυναμικά κατά την προηγούμενη δεκαετία, με ένα παιχνίδι το οποίο από τα συμφραζόμενα προκύπτει ότι αναπτύχθηκε πρωτίστως για τις κονσόλες έβδομης γενιάς και δευτερευόντως για PC, και δεν προέκυψε ως ένα απλό port για τις πρώτες, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν. Δίχως λοιπόν να έχουμε σαφή άποψη για τα προηγούμενα, πράγματι, αυτή η προσέγγιση κατά το development διαφαίνεται σε μια σειρά επιπέδων, αν και όχι πάντοτε προς την ιδανική κατεύθυνση. Το Testament of Sherlock Holmes παρουσιάζει μια δεόντως σκοτεινή υπόθεση, η οποία έρχεται να γκρεμίσει όσες βεβαιότητες υπήρχαν στον κόσμο του πρωταγωνιστή του και βεβαίως του Dr. Watson. Η ιστορία αναπτύσσεται με υποδειγματικό τρόπο, ενώ τα ερωτήματα περισσότερο αυξάνονται παρά απαντώνται προϊόντος του χρόνου, εντείνοντας έτσι την αγωνία και προκαλώντας… συναισθηματικές μεταπτώσεις δεδομένων όσων συμβαίνουν. Βρισκόμαστε εν έτει 1898 και ο Holmes έχει μεταβεί στην πολυτελή κατοικία του Marquis of Conyngham μαζί με τον καλό του φίλο, για την εξιχνίαση της κλοπής ενός περιδέραιου ανεκτίμητης αξίας. Όπως αναμένει κάποιος, ο πεπειραμένος detective κατορθώνει σε πρώτη φάση να λύσει το μυστήριο με «απόλυτο» τρόπο, όμως αυτό δεν είναι παρά ο πρόλογος του παιχνιδιού.

6 paixnidiou

Το επόμενο πρωί, αντί η εφημερίδα να εξυμνεί το αστυνομικό δαιμόνιο του Holmes, κάνει λόγο για φιάσκο στην οικεία του Μαρκησίου αλλά και σκιές γύρω από την ακεραιότητα του πρώτου. Ο λόγος είναι ότι το περιδέραιο κλάπηκε πράγματι και αντικαταστάθηκε από ένα ψεύτικο! Η λεπτομέρεια είναι ότι ο Sherlock Holmes ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που κρατούσε το αυθεντικό, όπως επιβεβαίωσε ο Μαρκήσιος, πριν ο πρώτος το επανατοποθετήσει στη θέση του. Όμως ο ήρωας δεν είναι διατεθειμένος να κωλυσιεργήσει το πρόγραμμα της ημέρας του, το οποίο προβλέπει την επίσκεψή του στην οικία του Λόρδου Peregrine Maitland, Επισκόπου του Knightsbridge. Μεταβαίνοντας ωστόσο εκεί, θα βρεθούν με τον Watson μπροστά σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα. Ο Επίσκοπος έχει δολοφονηθεί με φρικτό τρόπο! Το σενάριο είναι πρωτότυπο και λαμβάνει απρόσμενες διαστάσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, ως ένα από τα πλέον δυναμικά χαρακτηριστικά αυτού, καταδεικνύοντας την εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει στο συγκεκριμένο επίπεδο. Ο gamer ελέγχει στην πορεία τόσο τον Holmes όσο και τον Watson· πλην όμως, το γεγονός ότι η αφήγηση προκύπτει μέσα από τον τρόπο με τον οποίο βιώνει τα γεγονότα ο δεύτερος, δημιουργεί κενά ή ακόμη πιο σκοτεινά σημεία ως προς το ποιόν του πρώτου, ιδίως όταν αυτός αποφεύγει να δώσει σαφείς απαντήσεις.

7 apantiseis

Ατυχώς, ο τίτλος πάσχει σε επίπεδο τεχνικής υλοποίησης, τόσο στον τομέα των γραφικών όσο και σε ορισμένα κομβικά σημεία του gameplay του, παρότι οπτικά πραγματοποιεί άλμα σε σχέση με τον προκάτοχό του. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι χοντροκομμένα σε αρκετές περιπτώσεις, όπως καθίσταται ηλίου φαεινότερο ήδη από το εισαγωγικό βίντεο, πράγμα ανεπίτρεπτο για παιχνίδι του 2012, ενώ η κατάσταση γίνεται πολύ χειρότερη ελέω του κάκιστου, στα όρια του τραγικού, lip sync. Βεβαίως, το πρόσωπο του Holmes έχει προσεχθεί ιδιαιτέρως, εν συνεχεία και του Watson, αλλά δεν παύουν ακόμη και αυτά να παραμένουν εν πολλοίς ανέκφραστα, προκαλώντας αλγεινή εντύπωση σε συνάρτηση με τις υπόλοιπες ατέλειες. Επιβάλλεται εν προκειμένω να σημειωθεί ότι η απεικόνιση των δύο ηρώων βασίζεται στους ηθοποιούς Jeremy Brett και David Burke, οι οποίοι τη διετία 1984-1985 συμπρωταγωνίστησαν ως Holmes και Watson, αντίστοιχα, στην τηλεοπτική σειρά 13 επεισοδίων συνολικά, The Adventures of Sherlock Holmes. Αντιθέτως, ο σχεδιασμός του περιβάλλοντος βρίσκεται σε σαφώς καλύτερο σημείο, συμβάλλοντας σημαντικά στην απόδοση της ατμόσφαιρας, την οποία γεννά η ίδια η υπόθεση και ενισχύει καταλυτικά το άκρως ατμοσφαιρικό soundtrack, στο οποίο κυριαρχούν τα έγχορδα της ευρύτερης «οικογένειας» του βιολιού, μεταφέροντας στον παίκτη το κλίμα του Λονδίνου στα τέλη του 19ου αιώνα· εκεί, όπου οι κοινωνικές ανισότητες κυριαρχούσαν και η πενία των απόρων γειτόνευε με την υπέρμετρη χλιδή, τα τιμαλφή και τους τίτλους τιμής των πλουσίων.

8 plousiwn

Εξακολουθώντας στα τεχνικά, στο Testament έχει γίνει εμφανώς κακό optimization, με αποτέλεσμα να παίξω το παιχνίδι σε μεγάλο βαθμό με λιγότερα από 25 fps, ενώ αυτά ποτέ δεν υπερβαίνουν τα 30. Ως σημείο αναφοράς λειτουργούν οπωσδήποτε εδώ οι διαθέσιμες προοπτικές της κάμερας, που είναι τρεις. Ο gamer μπορεί να χρησιμοποιήσει οπτική πρώτου ή τρίτου προσώπου, ενώ προσφέρεται και η επιλογή των κλασικών point & click adventures, με fixed κάμερες και κατά κανόνα ισομετρική γωνία λήψεων. Προσωπικά, ξεκίνησα με την τελευταία και προχώρησα έτσι για μεγάλο διάστημα, μέχρι τη στιγμή που διαπίστωσα ότι έχω κολλήσει σε ένα σημείο, διότι η κάμερα δεν επιτρέπει να δω ένα συγκεκριμένο αντικείμενο, πράγμα επίσης απαράδεκτο. Είναι αλήθεια ότι είχα ήδη δυσκολέψει τον εαυτό μου έως τότε, για έναν απλό λόγο: μπορεί να υπάρχουν τρεις επιλογές κάμερας, ωστόσο το παιχνίδι ενθαρρύνει ξεκάθαρα τις δύο πρώτες, έχοντας αναπτυχθεί προσανατολισμένο στις εκδόσεις για κονσόλες. Έτσι, ενώ στην τρίτη περίπτωση απαιτείται pixel hunt σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό για τον εντοπισμό των σημείων ενδιαφέροντος, παίζοντας κάποιος σε πρώτο ή τρίτο πρόσωπο αρκεί μια απλή περιήγηση στο χώρο προκειμένου να εμφανιστούν αυτομάτως οι σχετικές ενδείξεις που αποκαλύπτουν αυτά τα σημεία, εύκολα και συνοπτικά.

9 synoptika

Σε συνέχεια των ανωτέρω, στα αρνητικά συγκαταλέγεται το γεγονός ότι το gameplay με λιγότερα από 25 καρέ ανά δευτερόλεπτο, όταν αυτό συμβαίνει, γίνεται προφανώς προβληματικότερο παίζοντας σε first ή third-person. Επιπλέον, τα animations του εκάστοτε χαρακτήρα είναι αρκετά «βαριά και άκαμπτα» και ιδίως ο χειρισμός, όταν κάποιος δεν παίζει αποκλειστικά με ποντίκι. Και καθώς περί animations ο λόγος, η κινησιολογία των μοντέλων επ’ ουδενί ανταποκρίνεται στην ένταση της εκάστοτε στιγμής και τη ροή των διαλόγων: είναι ξύλινη και άψυχη. Περαιτέρω, στα cutscenes διαπιστώνεται κακή σκηνοθεσία σε πολλές περιπτώσεις, με τα πλάνα να είναι ακαδράριστα, ενίοτε ακόμη και τους χαρακτήρες να «κόβονται». Και άλλα, ήσσονος σημασίας τεχνικά ζητήματα μπορεί να εντοπίσει κάποιος, αλλ’ εάν το μη χείρον βέλτιστον, τότε αυτό συμβαίνει λόγω της απουσίας bugs.

10 bugs

Αν υπάρχουν τρία πράγματα που όχι απλώς διασώζουν το παιχνίδι, αλλά το καθιστούν μια αξιόλογη εμπειρία, ίσως και κάτι παραπάνω, τα δύο έχουν ήδη αναφερθεί: η εξαιρετική ιστορία και ο αριστοτεχνικός τρόπος εξέλιξής της αφενός, η πάρα πολύ καλή ατμόσφαιρα αφετέρου. Το τρίτο βασικό χαρακτηριστικό προς την κατεύθυνση αυτή είναι το στοιχείο των γρίφων. Παίζοντας σε hard difficulty (υπάρχει και το normal) βρέθηκα αντιμέτωπος με μια πλειάδα πολύ απαιτητικών puzzles σε πρώτο πρόσωπο, τα οποία σε ουκ ολίγες περιπτώσεις διαδέχονταν το ένα το άλλο με ταχύτερους ρυθμούς από τις ενδιάμεσες απαιτούμενες… ανάσες, δείχνοντας προς στιγμήν να «φθείρουν» εις βάρος της αφήγησης. Στη συντριπτική πλειοψηφία ωστόσο επρόκειτο για γρίφους ιδιαιτέρως ευφυείς, ευρηματικούς και με μεγάλη ποικιλία, τέτοια που να διερωτώμαι τι είχε παρουσιαστεί στους προηγούμενους πέντε τίτλους του franchise. Αγνοώντας επιδεικτικά το skip button που εμφανιζόταν μετά από κάποιο διάστημα σε καθεμία εξ αυτών των περιπτώσεων, χρειάστηκα οριακά 26 ώρες προκειμένου να δω τους τίτλους τέλους, οι οποίοι, ειρήσθω εν παρόδω, είναι εντελώς λειψοί και ουδείς πληροφορείται ποιος δημιούργησε τι.

11 dimiourgise

Από το διαδίκτυο προκύπτει ότι τη φωνή του στον Holmes δίνει για πρώτη φορά ο Kerry Shale, ο οποίος την ίδια χρονιά υποδύθηκε δις με υπέροχο τρόπο τον Rufus, πρωταγωνιστή της adventure σειράς Deponia, της γερμανικής Daedalic Entertainment. Ο συγκεκριμένος κάνει πολύ καλή δουλειά και ως… detective, μια «γήινη» ερμηνεία, η οποία αποτυπώνει πολύ ικανοποιητικά την επαγωγική συλλογιστική αλλά και τις πιο «αχαρτογράφητες» εκφάνσεις του χαρακτήρα του. Ο David Riley επανέρχεται κατά τα φαινόμενα στο ρόλο του Dr. John Watson, για πέμπτη συνεχόμενη φορά από το δεύτερο παιχνίδι της σειράς και εξής, το Sherlock Holmes: The Case of the Silver Earring (2004), προσδίδοντας σχεδόν μια μόνιμη έκπληξη στο χαρακτήρα του. Συνολικά, πάντως, τουλάχιστον τα αγγλικά voice overs κυμαίνονται σε επίπεδο μεταξύ μετρίου και ανεκτού. Δύο χρόνια μετά το Testament of Sherlock Holmes, το franchise επανήλθε με το επόμενο κεφάλαιό του, το οποίο, πιστό στην παράδοση της σειράς, διαδραματίζεται πριν από τα γεγονότα του προκατόχου του, ενώ εισέπραξε συνολικά καλύτερες κριτικές από αυτόν. Πλην όμως, στο Sherlock Holmes: Crimes & Punishments θα αναφερθούμε σε επόμενη ευκαιρία.

Sherlock: Ανατέμνοντας το Έγκλημα
Ο μαθητευόμενος μάγος
 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
Saturday, 28 May 2022

Captcha Image

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://gameworld.gr/

Notification