GameWorld Blogs

Γράψτε τα άρθρα σας στα blogs και δείτε τα να δημοσιεύονται στην κεντρική σελίδα του GameWorld.gr, στην ενότητα Blogs, κάτω δεξιά. Κάθε κείμενό σας θα πρέπει να έχει μέγεθος κατ' ελάχιστο 2-3 παραγράφους και να αφορά προσωπική άποψη και όχι είδηση. Αν δεν δημοσιευθεί εντός 24 ωρών τότε στείλτε email στο info@gameworld.gr για δημοσίευση.

Το ιδανικό του One Nation

Το ιδανικό του One Nation

Το θέμα αυτό δεν είναι καθαρά σχετικά με το gaming. Θα χρησιμοποιηθούν διάφορες αναφορές ενδεχομένως, αλλά είναι κάπως διαφορετικό. Κι έχοντας πει αυτό, μπορώ να ξεκινήσω.

 

Όλοι λίγο-πολύ έχουμε παίξει ένα παιχνίδι, στο οποίο υπάρχουν factions. Επίσης, σίγουρα έχουμε παίξει κάποιο παιχνίδι το οποίο απεικονίζει φυλές ως κατοίκους πλανητών, οι οποίοι συνεργάζονται - ή και μάχονται εναντίον πολλές φορές - με φυλές άλλων πλανητών. Όλοι όμως. Είτε αυτό το παιχνίδι λέγεται Mass Effect, είτε λέγεται Halo, είτε Star Wars. Όλοι έχουμε δει ολόκληρους πλανήτες να είναι ενωμένοι κάτω από μια κοινή ηγεσία. Λοιπόν, εμένα πρόσφατα μου ήρθε η απορία πώς μπορούν ολόκληροι πλανήτες να ζουν ως ένα έθνος και εμείς τα έχουμε κάνει μαντάρα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να υπάρχουν 193 αναγνωρισμένα κράτη και ποιος ξέρει πόσα άλλα μη αναγνωρισμένα.

 

Θα μου πείτε τώρα "Μα ρε Reaper, αυτά είναι φαντασία! Όλα αυτά γίνονται στο Hollywood, κατόπιν οδηγιών του σκηνοθέτη/σεναριογράφου κλπ." Και η αλήθεια είναι πως έτσι κάπως έχουν τα πράγματα. Αλλά εδώ είναι που μου δημιουργείται το ερώτημα πώς καταφέρνουν να φτάσουν σε σημείο να  σκεφτούν ότι ένας ολόκληρος πλανήτης με οργανισμούς της ίδιας φυλής (άνθρωποι, Twi'Lek, Reapers κ.ο.κ.) θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τις διαφορές τους και να συνεργαστούν για έναν κοινό σκοπό: την επιβίωση-εξέλιξη του είδους τους. Με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι θα υπήρχαν άτομα που θα μπορούσαν να σκεφτούν πως κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό.

 

Διάβαζα τις προάλλες κάτι πολύ ενδιαφέρον, αφορούσε διάφορα σενάρια ως προς το γιατί δεν έχουμε ακόμη καμιά επαφή με εξωγήινο πολιτισμό. Ένα από αυτά τα σενάρια ανέφερε το Παράδοξο του Fermi. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, υπάρχει η πιθανότητα να υπάρχει εξωγήινη ζωή σε άλλους πλανήτες, παρόλα αυτά ανοίγονται ενδεχόμενα, όπως το να έχει ανακαλυφθεί το διαγαλαξιακό ταξίδι, μιας και η Γη μας είναι από τα νεότερα άστρα που υπάρχουν στο μέχρι τώρα παρατηρηθέν σύμπαν μας. Επομένως δεν αποκλείεται το γεγονός να υπάρχει σε άλλο σημείο του σύμπαντος πλανήτης, ο οποίος είχε παρόμοιες συνθήκες με της Γης και επέτρεψε την εξέλιξη πολιτισμού. Εννοείται πως αυτός ο πλανήτης θα είναι σαφώς μεγαλύτερος σε ηλικία από τη Γη μας, οπότε γίνεται η υπόθεση πως ο όποιος πολιτισμός εξελίχθηκε σε έναν τέτοιο πλανήτη, είναι μακράν πιο εξελιγμένος από τον δικό μας.

 

"Και τότε γιατί δεν έψαξαν αυτοί για μας;", θα αναρωτηθεί κανείς και θα χει και δίκιο. Εδώ μπαίνει η υπόθεση της Μέγα Σιωπής. Σύμφωνα με αυτή την υπόθεση, οι κάτοικοι του πλανήτη αυτού είμαστε απλά σκουπίδια που εμφανίστηκαν στην επιφάνεια ενός κατοικήσιμου άστρου. Αυτό συμβαίνει διότι σύμφωνα με την κλίμακα Καρντάσεφ, ο όποιος εξελιγμένος πολιτισμός βρίσκεται στο επίπεδο 3, ενώ εμείς δεν έχουμε καν φτάσει στο επίπεδο 1. Οπότε, γιατί να χαραμίσουν ενέργεια για ένα τόσο πρωτόγονο είδος; Εδώ που τα λέμε, πόσοι από μας ασχολούμαστε με νέους παίκτες; Πόσοι από εμάς το εννοούμε ότι θα βοηθήσουμε και δεν εκμεταλλευόμαστε την προσωρινή ανικανότητά τους στο παιχνίδι;

 

Και μετά βλέπω λίγο Star Trek, παίζω λίγο Knights of the Old Republic, και η απορία πως θα μπορούσαν να συνεργαστούν ολόκληροι πλανήτες μεταξύ τους επιστρέφει. Σε αυτούς τους πλανήτες δηλαδή δεν θα είχαν διαφορετικές χώρες; Ναι, το ίδιο είδος είναι, αλλά κι εμείς ένα είδος είμαστε εδώ: άνθρωποι! Με τη χλωρίδα και την πανίδα που διαθέτει ο πλανήτης αυτός. Γιατί δεν έχουμε βρει τρόπο να ξεπεράσουμε τις διαφορές μας , παρά μόνο τα βλέπουμε σαν ένα κακό σημάδι; Αν ένας εξωγήινος πολιτισμός μας έβλεπε και παρακολουθούσε στενά τις αιτίες για τις οποίες γίνονται πόλεμοι, πρώτα θα σκεφτόταν ότι είμαστε εντελώς ανίκανοι να κρατήσουμε ειρήνη στον πλανήτη μας για πάνω από μια 5ετία και μετά ότι οι νοητικές μας ικανότητες είναι τόσο "σκαλωμένες", τόσο κατεστραμμένες ή μη επαρκώς ανεπτυγμένες, ώστε να ξεσπάει πόλεμος για ψύλλου πήδημα... Που να κάτσουν να ασχοληθούν με την πάρτη μας μετά; "Καλύτερα να έχουμε την ησυχία μας, παρά να μας κολλήσουν αυτή την ασθένεια που λέγεται διαφθορά". Ή κάτι τέτοιο θα σκέφτονται.

 

Και γυρνάω πάλι στο θέμα των ταινιών και παιχνιδιών: πως γίνεται να φανταζόμαστε ότι θα μπορούσε να υπάρχει πολιτισμός ο οποίος δεν θα έχει ανθρώπινα πάθη; Δεν μπορώ να το κατανοήσω, είναι πέρα από τις ικανότητές μου. Μπορεί να με ψυχαγωγούν και να με διδάσκουν αξίες τέτοιου είδους παιχνίδια, αλλά με βάζουν και σε βαθείς στοχασμούς υποσυνείδητα. Σκέφτομαι πράγματα όπως, "αυτοί δεν πρέπει να είχαν Ισλαμικό Κράτος, να καταστρέφει τον πολιτισμό τους" και "οι συνομωσίες τους πρέπει να περιορίζονται μόνο σε μαθητικά τεστ, αλλιώς δεν εξηγείται το πως θα μπορούσε να φτάσει κανείς τόσο ψηλά και να μην τον υπονομεύσει κάποιος".

 

Είναι πραγματικά συναρπαστικό για μένα. Το να βλέπω ανθρώπους να νοιάζονται ο ένας για τον άλλο, σε ολόκληρος το εύρος ενός πλανήτη, είναι κάτι που μέχρι τώρα γίνεται μόνο σε παιχνίδια. Βλέπεις Gears of War ξέρω γω, και έχουν την ομάδα διάσωσης και τη στέλνουν σε κάθε Κολοκοτρωνίτσι για να σώσουν τον πλανήτη από εισβολή. Βλέπεις Star Wars και οι μόνοι κακοί είναι οι Sith ξέρω γω και όσοι κάνουν παράνομο εμπόριο σε ανθρώπους, όπλα και smuggling. Και αυτά συμβαίνουν όταν πλανήτες (!) έχουν διαφορές μεταξύ τους και είναι εκτός των ορίων της κάποτε Γαλαξιακής Δημοκρατίας. Νταξ, μετά είναι οι Mandalorians, αλλά αυτοί ήταν παράδοσή τους να μάχονται. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, αυτοί πρέπει να είναι το Ισλαμικό Κράτος του Star Wars...

 

Είναι το λιγότερο αποθαρρυντικό για κάποιον που είναι έξω από τα δικά μας δεδομένα, το να βλέπει που έχουμε φτάσει μεταξύ μας και από την άλλη να ψάχνουμε μήπως υπάρχουν κι άλλοι "σαν εμάς". Εάν καθίσει κανείς να διαβάσει το Παράδοξο του Fermi, θα βρει πολλές ενδιαφέρουσες θεωρίες ως προς το γιατί δεν έχουμε ακόμη εξωγήινη επαφή. 

 

Κλείνοντας, προσωπική μου ευχή είναι κάποια στιγμή να καταφέρουμε ως είδος να φτάσουμε το ιδανικό του Ενωμένου Έθνους. Δύσκολο μεν, όχι ακατόρθωτο ελπίζω. Τώρα που είναι και γιορτινές μέρες, ίσως θα ήταν μια καλή αρχή να ξεχάσουμε το πως βλέπουμε τους άλλους και να αρχίσουμε να νοιαζόμαστε για το εὖ ζῆν τους. Καλές γιορτές!

 

TR

Prepare to Die… again… and again… and again
Bad Mad Max
 

Comments 1

Shikabane_Hime7 on Monday, 26 December 2016 10:44

Πολλά μπράβο για το blog. Το θέμα με τη ζωή σε άλλους πλανήτες είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον, για μένα είναι το σημαντικότερο ζήτημα στη ζωή μας. Δυστυχώς λόγο της αυτοκαταστροφικής, "καρκινικής" μανίας του ανθρώπου δεν βλέπω πως θα φτάσουμε σε τέτοιο επίπεδο διαστρικών ταξιδιών, ούτε καν στο ιδανικό του Ενωμένου Έθνους. Σύνορα, θρησκείες, εκμετάλλευση πλούτου, ρατσισμός και αρκετά άλλα είναι ουσιαστικά "τα πάθη" της ανθρωπότητας. Οι άνθρωποι είναι ναι μεν ζώα αγέλης, δηλαδή επιζητούν την κοινωνικότητα αλλά κατά βάθος η πλειοψηφία είναι εγωιστές και θα κοιτάξουν "να φάνε" τον δίπλα τους στην πρώτη ευκαιρία. Πιστεύω ότι αν κάποια άλλη μορφή ζωής έχει καταφέρει διαστημικά ταξίδια, με ανάλογη τεχνολογία που να το επιτρέπει, θα είναι λογικά σαν έντομα που ζουν σε hive, όπως στο District 9. Τα έντομα στον πλανήτη μας που το κάνουν αυτό, όπως τα μυρμήγκια, έχουν ουσιαστικά μια τέλεια "κοινωνία". Όλοι δουλεύουν για όλους. Αυτό για εμάς είναι ουτοπικό γιατί η πλειοψηφία δεν μπορεί να το δει έτσι.

Πριν φτάσουμε στα διαστημικά ταξίδια πρέπει να σώσουμε τον πλανήτη μας. Βασικά είναι σαν το Spore. Γίνονται συνέχεια πόλεμοι σε όλη τη διάρκεια μέχρι να γίνει ένας μαζικός πόλεμος και να μείνει η δική σου φυλή. Μετά ξεκινάς την εξερεύνηση στο διάστημα. Κάτι τέτοιο πρέπει να γίνει και εδώ. Κάτι μαζικό για να αλλάξουν οι άνθρωποι, είτε με το καλό είτε με το κακό. Μια Γαλαξιακή Δημοκρατία σίγουρα θα είχε προβλήματα(θεωρητικά πάντα) αλλά νομίζω κάτι τέτοιο θα ήταν ότι καλύτερο για όσους συμμετείχαν σε αυτή, για την εξερεύνηση και κατανόηση του Σύμπαντος.

Πραγματικά το να νοιάζονται οι άνθρωποι ο ένας για τον άλλο είναι ότι καλύτερο. Αυτό εύχομαι πάντα, ένας ειρηνικός κόσμος, χωρίς πόλεμο, ρατσισμό, πείνα και φτώχεια, όπου όλοι θα έχουν κάτι να κάνουν και να βοηθούν το σύνολο. Ουτοπικό, αλλά ποτέ δε ξέρεις. Για αυτό στο topic σε ποιο παιχνίδι θα θέλατε να ζούσατε έβαλα Mass Effect, γιατί πέρα από την τεχνολογική ανάπτυξη και τα ταξίδια σε όλο το Γαλαξία είδα, μέσα από το παιχνίδι ότι διαφορετικά είδη μπορούν να δουλέψουν, να ζήσουν και να πολεμήσουν μαζί όταν απειλούνται.

*Ισχύει για τους Mandalorians

Πολλά μπράβο για το blog. Το θέμα με τη ζωή σε άλλους πλανήτες είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον, για μένα είναι το σημαντικότερο ζήτημα στη ζωή μας. Δυστυχώς λόγο της αυτοκαταστροφικής, "καρκινικής" μανίας του ανθρώπου δεν βλέπω πως θα φτάσουμε σε τέτοιο επίπεδο διαστρικών ταξιδιών, ούτε καν στο ιδανικό του Ενωμένου Έθνους. Σύνορα, θρησκείες, εκμετάλλευση πλούτου, ρατσισμός και αρκετά άλλα είναι ουσιαστικά "τα πάθη" της ανθρωπότητας. Οι άνθρωποι είναι ναι μεν ζώα αγέλης, δηλαδή επιζητούν την κοινωνικότητα αλλά κατά βάθος η πλειοψηφία είναι εγωιστές και θα κοιτάξουν "να φάνε" τον δίπλα τους στην πρώτη ευκαιρία. Πιστεύω ότι αν κάποια άλλη μορφή ζωής έχει καταφέρει διαστημικά ταξίδια, με ανάλογη τεχνολογία που να το επιτρέπει, θα είναι λογικά σαν έντομα που ζουν σε hive, όπως στο District 9. Τα έντομα στον πλανήτη μας που το κάνουν αυτό, όπως τα μυρμήγκια, έχουν ουσιαστικά μια τέλεια "κοινωνία". Όλοι δουλεύουν για όλους. Αυτό για εμάς είναι ουτοπικό γιατί η πλειοψηφία δεν μπορεί να το δει έτσι. Πριν φτάσουμε στα διαστημικά ταξίδια πρέπει να σώσουμε τον πλανήτη μας. Βασικά είναι σαν το Spore. Γίνονται συνέχεια πόλεμοι σε όλη τη διάρκεια μέχρι να γίνει ένας μαζικός πόλεμος και να μείνει η δική σου φυλή. Μετά ξεκινάς την εξερεύνηση στο διάστημα. Κάτι τέτοιο πρέπει να γίνει και εδώ. Κάτι μαζικό για να αλλάξουν οι άνθρωποι, είτε με το καλό είτε με το κακό. Μια Γαλαξιακή Δημοκρατία σίγουρα θα είχε προβλήματα(θεωρητικά πάντα) αλλά νομίζω κάτι τέτοιο θα ήταν ότι καλύτερο για όσους συμμετείχαν σε αυτή, για την εξερεύνηση και κατανόηση του Σύμπαντος. Πραγματικά το να νοιάζονται οι άνθρωποι ο ένας για τον άλλο είναι ότι καλύτερο. Αυτό εύχομαι πάντα, ένας ειρηνικός κόσμος, χωρίς πόλεμο, ρατσισμό, πείνα και φτώχεια, όπου όλοι θα έχουν κάτι να κάνουν και να βοηθούν το σύνολο. Ουτοπικό, αλλά ποτέ δε ξέρεις. Για αυτό στο topic σε ποιο παιχνίδι θα θέλατε να ζούσατε έβαλα Mass Effect, γιατί πέρα από την τεχνολογική ανάπτυξη και τα ταξίδια σε όλο το Γαλαξία είδα, μέσα από το παιχνίδι ότι διαφορετικά είδη μπορούν να δουλέψουν, να ζήσουν και να πολεμήσουν μαζί όταν απειλούνται. *Ισχύει για τους Mandalorians :p
Already Registered? Login Here
Guest
Saturday, 04 July 2020

Captcha Image

Notification