GameWorld Blogs

Γράψτε τα άρθρα σας στα blogs και δείτε τα να δημοσιεύονται στην κεντρική σελίδα του GameWorld.gr, στην ενότητα Blogs, κάτω δεξιά. Κάθε κείμενό σας θα πρέπει να έχει μέγεθος κατ' ελάχιστο 2-3 παραγράφους και να αφορά προσωπική άποψη και όχι είδηση. Αν δεν δημοσιευθεί εντός 24 ωρών τότε στείλτε email στο info@gameworld.gr για δημοσίευση.

Resident Evil 7 ( demo )

Resident Evil 7 ( demo )

Χτες τερμάτισα το Resident evil 7 το demo και πραγματικά έμεινα έκθαμβος από αυτό το game αν και το demo ήταν υπερβολικά μικρό ( σε 15 λεπτα το τερμάτισα ).Εξαιρετικό gameplay , υπέροχα γραφικά ( Η μηχανή γραφικών Re Engine έκανε καλή δουλειά )και τρομακτικό.Έχει και ορισμένα jumpscares που με τρόμαξαν πάρα πολύ.Γενικά η Capcom μας δίνει μια πολύ καλή πρώτη γεύση. Νομίζω ότι το κανονικό game που θα βγει το Γενάρη του 2017 θα κάνει θραύση και θα εντυπωσιάσει πολύ κόσμο.Επίσης , θα ήθελα να προσθέσω ότι το demo το έπαιξα στο PS4.Ακόμα , πιστεύω ότι αυτό Resident Evil θα είναι το καλύτερο από όλα τα Resident Evil που έχουν βγει.

 

 

Continue reading
Recent comment in this post
GeoRaragh
Πολύ καλό blog!Κι εμένα μου φάνηκε πολύ καλό το παιχνίδι .
Wednesday, 07 September 2016 20:47
565 Hits
1 Comment

Zenge

b2ap3_thumbnail_2e1ax_whiteboard_entry_hqdefault.jpg

 

Το Zenge είναι ένα Puzzle-Indie game στο οποίο πρέπει να λύσετε 70 Puzzles, κάθε φορά που λύνεται ένα από αυτά εμφανίζεται στην οθόνη σας μία εικόνα που σας δείχνει την ιστορία του Eon (του πρωταγωνιστή), στις εικόνες δεν περιλαμβάνονται διάλογοι ή περιγραφές οπότε είναι λίγο δύσκολο να καταλάβει κανείς την ιστορία.

Παρόλα αυτά το παιχνίδι έχει εκπληκτικό artwork και πάρα πολύ μαγευτικό soundtrack το οποίο σε κάνει να νοιώσεις το casual feeling του παιχνιδιού!

Γενικά για ένα Puzzle-Indie game είναι αρκετά καλό, κυρίως για χαλάρωση!

Continue reading
604 Hits
0 Comments

Fear: Ενας δημοφιλής Survival Horror τίτλος

Fear: Ενας δημοφιλής Survival Horror τίτλος

Εχοντας περάσει αρκετές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου παίζοντας το single player campaign τόσο του πρώτου Fear όσο και του Fear 2:Project Origin αποφάσισα να γράψω αυτό το blog στο οποίο θα αναφερθώ αποκλειστικά στο πρώτο Fear και θα αναλύσω τα διάφορα χαρακτηριστικά του.

To F.E.A.R (First Encounter Assault Recon) είναι ένας survival horror FPS τίτλος ο οποίος προγραμματίστηκε από την Monolith Production και εκδόθηκε από την Sierra Entertainment.Κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 2005 για την έκδοση των Microsoft Windows,και μεταφέρθηκε από την Day 1 Studios στις κονσόλες Xbox 360 και Playstation 3.H Timegate Studios κυκλοφόρησε δύο expansion packs,τα Fear:Extraction Point τον Οκτώβριο του 2006 και Fear:Perseus Mandate τον Νοέμβριο του 2007.Ενα Sequel με τον τίτλο Fear 2:Project Origin κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2009 και ένας τρίτος τίτλος με το όνομα F.3.A.R κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2011 ο οποίος προγραμματίστηκε επίσης από την Day 1 Studios (η οποία τώρα είναι γνωστή ως Wargaming Chicago-Baltimore ) και όχι από την Monolith Productions.

H Monolith Productions ή πιο απλά Monolith είναι μια προγραμματιστική εταιρία παραγωγής παιχνιδιών για PC η οποία βασίζεται στην περιοχή Kirkland της Washington και είναι γνωστή εκτός από το Fear το οποίο θα αναλύσω στην συνέχεια για τα παιχνίδια όπως το Blood, την σειρά No one lives forever και πιο πρόσφατα για το παιχνίδι Middle-earth: Shadow of Mordor.

Middle Earth-Shadow of Mordor

Η ιστορία του παιχνιδιού Fear περιστρέφεται γύρω από ένα υπερφυσικό φαινόμενο στο οποίο η F.E.A.R –μια φανταστική ομάδα ειδικών δυνάμεων- καλείται να αναχαιτίσει.

O παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του επικεφαλή φρουράς ο οποίος κατέχει υπεράνθρωπα αντανακλαστικά και θα πρέπει να αποκαλύψει τα μυστικά της υπερφυσικής απειλής με την μορφή ενός μικρού κοριτσιού.

Παρακάτω παρουσιάζω διάφορα ενδιαφέροντα γεγονότα τα οποία αποτελούν prequel των γεγονότων του πρώτου παιχνιδιού F.E.A.R και είναι απαραίτητα για την κατανόηση του σεναρίου.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-17-16-54-08-84.jpg

Ξεκινώντας θα πρέπει να αναφέρω πως σύμφωνα με το σενάριο η ATC (Armachan Technology Corporation) είναι μια πολυεθνική εταιρία οπλικών αεροναυτικών και δορυφορικών συστημάτων, η  οποία συνιστά σημαντικό εργολάβο του στρατού των ΗΠΑ ήδη από την ίδρυση της το 1964. Αυτή η εταιρία άρχισε να αναπτύσσει άκρως απόρρητη τεχνολογία χωρίς να κοινοποιεί την σχετική επιστημονική έρευνα στην διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα. Το 1973 ανέλαβε να υλοποιήσει ένα τρίτο πρόγραμμα σε συνεργασία με την NASA το λεγόμενο «Σχέδιο Ικαρος» με στόχο την αντιμετώπιση των αρνητικών επιδράσεων της παρατεταμένης έλλειψης βαρύτητας στους βιολογικούς οργανισμούς. Ωστόσο αρκετά σύντομα το σχέδιο ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε από το «Σχέδιο Origin» με βασικό πελάτη και χρηματοδότη τον στρατό των ΗΠΑ.

Το στέλεχος λοιπόν της ATC Harlan Wade τέθηκε επικεφαλής του σχεδίου Origin το 1982 καθώς ο συνεργάτης του Marshall Disler είχε παρατηρήσει πως η τυραννημένη από εφιάλτες, παραισθήσεις και κρίσεις υστερίας τρίχρονη κόρη του η γνωστή αντίπαλος στην σειρά F.E.A.R η Alma Wade διέθετε τηλεπαθητικές ικανότητες αποκρινόμενη άσχημα σε τυχόν αρνητικά συναισθήματα όσων την περιτριγύριζαν. Η Alma υποβλήθηκε σε εξετάσεις και δοκιμές  ώσπου με βάση το DNA της, σχεδιάστηκε  γενετικά ένα ανθρώπινο έμβρυο. Ο Harlan όμως δεν ήταν βέβαιος πως οι τηλεπαθητικές της ικανότητες θα κληρονομούνταν γονιδιακά και ο έλεγχος της ήταν δύσκολος διότι δεν συνεργαζόταν στην κακομεταχείριση της και ορισμένες φορές βασάνιζε ψυχικά με τον νου της όσους την περιτριγύριζαν. Ετσι το 1987 η αδίστακτη και ανήθικη ομάδα του «σχεδίου Origin» τοποθέτησε το σώμα της Alma σε κρυονική κατάψυξη τοποθετημένη στο εσωτερικό μιας γιγάντιας μεταλλικής σφαίρας, την λεγόμενη κρύπτη ώστε να μπλοκάρει τις βιονικές της δυνάμεις έχοντας πρώτα επιφέρει μέσω φαρμάκων μια μόνιμη κωματώδη κατάσταση τον οργανισμό της.

Οταν το σώμα της έφτασε στην εφηβεία μετά από κάποια χρόνια εμφύτευσαν το σχεδιασμένο έμβρυο στο σώμα της και περίμεναν την γέννηση του λεγόμενου πρωτοτύπου. Σε ηλικία 15 ετών αφυπνίστηκε από το τεχνητό κόμμα και την ξεγέννησε ο πατέρας της φέρνοντας στον κόσμο το πρωτότυπο το οποίο είναι και ο χαρακτήρας ο οποίος ελέγχει ο παίκτης κατά την διάρκεια του παιχνιδιού και το απομάκρυνε από την αγκαλιά της παρά τις εκκλήσεις της.

Ωστόσο το πρωτότυπο θεωρήθηκε αποτυχία και ένα δεύτερο έμβρυο τοποθετήθηκε στο σώμα της, αμέσως πριν ναρκωθεί ξανά και εγκλειστεί εκ νέου στην κρύπτη. Μετά από ένα χρόνο γεννήθηκε το δεύτερο πετυχημένο πρωτότυπο ο οποίος είναι ο βασικός αντίπαλος στο παιχνίδι εκτός από την Alma το οποίο  διέθετε ισχυρές τηλεπαθητικές δυνάμεις, ανατράφηκε από την ATC ενώ η Alma κλείστηκε ξανά στην κρύπτη.

Όταν το δεύτερο πρωτότυπο με το όνομα Paxton Fettel ήταν 10 ετών η Alma συγχρονίστηκε τηλεπαθητικά με τον γιό της και τον ώθησε σε μια σειρά επτά φόνων με κίνητρο να εκδικηθεί για την κακομεταχείριση της από τον πατέρα της και τους συνεργάτες του. Ο Φέτελ τελικά αναισθητοποιήθηκε και τοποθετήθηκε σε μόνιμο τεχνητό κόμμα ενώ η κρύπτη απενεργοποιήθηκε με αποτέλεσμα η Alma να αποβιώσει 6 μέρες μετά και το ερευνητικό πρόγραμμα να ακυρωθεί.

Ωστόσο με αφορμή το «σχέδιο Origin» δημιουργήθηκε το «σχέδιο Περσέας» σύμφωνα με το οποίο κατασκευάστηκε μια στρατιά από γενετικά σχεδιασμένους και βιοτεχνολογικά ενισχυμένους κλωνοποιημένους στρατιώτες, τους οποίους υποτίθεται θα ήλεγχε τηλεπαθητικά ο Φέτελ αν ακυρωνόταν το «σχέδιο Origin»,τις λεγόμενες  «Ρέπλικες».

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-14-53-02-28.jpg

Όλα τα παραπάνω γεγονότα και το πτώμα της Alma είχαν ως αποτέλεσμα την περιοχή Ωμπουρν για τα επόμενα 20 χρόνια μια σειρά από γεγονότα τα οποία προκαλούσαν ναυτία,πονοκεφάλους και κακοδιαθεσία στους κατοίκους.Αυτά τα περιστατικά είχαν ως αποτέλεσμα να ερημώσει η περιοχή Ωμπουρν και κανείς από τους εργαζόμενους στην ATC να μην γνωρίζει την πραγματική αιτία.

Στην συνέχεια ο παίκτης εκπαιδεύεται και ανατρέφεται ως πράκτορας των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ χωρίς να γνωρίζει το παρελθόν του και το 2002 γίνεται στέλεχος της ομάδας F.E.A.R στην οποία αναφέρθηκα πιο πάνω και έχοντας υπερφυσικές ικανότητες ως αποτέλεσμα του γενετικού σχεδιασμού του.

Παράλληλα η Αριστείδη την οποία βλέπουμε και στο Fear 2 λαμβάνει την απόφαση να επανεργοποιήσει την κρύπτη στην οποία ήταν τοποθετημένη η Alma και να επανεκινήσει το σχέδιο Origin προκειμένου να αξιοποιηθούν οι «Ρέπλικες». Μια ομάδα φρουρών της ATC παρά την αρνητική στάση του Harlan Wade εισέρχεται στην κρύπτη με αποτέλεσμα την μυστηριώδη εξόντωση τους από το φάντασμα της Alma.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Αριστείδη να παγώσει την διαδικασία και να δημιουργήσει μια ενδοεταιρική ερευνητική ομάδα η οποία δεν γνώριζε το ιστορικό του σχεδίου Origin με στόχο την μελέτη της επιρροής της Κρύπτης στην περιοχή του Ωμπουρν έτσι ώστε να εξακριβωθεί η αιτία της καταστροφής, η οποία οφειλόταν στην μυστηριώδη ρύπανση των υδάτων από ορισμένες χημικές ουσίες. Κάποιοι από την ομάδα είχαν ειδοποιήσει την Αριστείδη να εγκαταλείψει κάθε εγχείρημα επανεκκίνησης του Origin ωστόσο το αίτημα τους δεν εισακούστηκε με αποτέλεσμα το φάντασμα της Alma να συνδεθεί τηλεπαθητικά με τον Φέτελ ενεργοποιώντας τον δεσμό του με τις «Ρέπλικες» του «Σχεδιού Περσέα».

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-14-53-25-64.jpg

Εχοντας ως στόχο την αποσφράγιση της κρύπτης για την απελευθέρωση της Alma και την θανάτωση των υπευθύνων του «Σχεδίου Origin» όπως βλέπουμε στην αρχή του παιχνιδιού ο Φέτελ και οι «Ρεπλικές» του κινητοποιούνται στρατιωτικά και εξεγείρονται εναντίον του προσωπικού ασφαλείας της ATC.

H Αριστείδη η οποία θορυβείτε από την εξελίξεις καλεί την ομάδα F.E.A.R ώστε να εκτελεστεί ο Φέτελ και να απενεργοποιηθούν οι Ρέπλικες οι οποίες εξαρτώνται από τον τηλεπαθητικό έλεγχο του.

Πολλά από τα παραπάνω γεγονότα τα μαθαίνει ο παίκτης κατά την διάρκεια του παιχνιδιού μέσα από τα ηχητικά μηνύματα στα οποία παρουσιάζεται η έκπληξη που νιώθουν οι απεσταλμένοι της ερευνητικής ομάδας από αυτά τα οποία παρατηρούν τόσο στο εργοστάσιο επεξεργασίας των υδάτων όσο και στο κτίριο της ATC σε ουρανοξύστη στο κέντρο της πόλης στην συνέχεια στο οποίο θα καταφύγει για να εντοπίσει τον Fettel αλλά και για να μάθει τι συνέβη στην ομάδα καταδρομέων της δύναμης Δέλτα που είχαν σταλεί νωρίτερα στο εσωτερικό του κτιρίου για αναγνωριστική αποστολή.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-14-54-49-00.jpg

Ξεκινώντας το παιχνίδι αρχικά εισάγει τον παίκτη με κινηματογραφικό τρόπο στο story του παιχνιδιού, στο οποίο παρουσιάζεται η επικοινωνία της Alma με τον Fettel και η ενεργοποίηση των «Ρεπλικών» καθώς και η εισβολή του κανίβαλου Fettel στο κτίριο της ATC.Συνεχίζοντας βλέπουμε τους επικεφαλής της ομάδας F.E.A.R να ενημερώνονται για τα γεγονότα και μετά το cinematic video ξεκινάει η πρώτη αποστολή του παίκτη ψάχνοντας τον Fettel σε ένα κτίριο της πόλης.

Στο συγκεκριμένο κτίριο κάποια στιγμή o Fettel ξαφνιάζει τον παίκτη και του στήνει ενέδρα όμως δεν τον σκοτώνει, καθώς τον αναγνωρίζει αλλά τον χτυπά και τον αφήνει αναίσθητο.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-52-55-03.jpg

Όταν συνέρχεται ο Fettel έχει εξαφανιστεί και καθώς οι Ρέπλικες εισβάλλουν στο εργοστάσιο επεξεργασίας ύδατος κατευθύνεται ο παίκτης σε αυτό το σημείο με ελικόπτερα της δύναμης Δέλτα προσπαθώντας να εντοπίσει τον Fettel.

Είναι χαρακτηριστικό πως η μετακίνηση στο παιχνίδι Fear από την μια περιοχή στην άλλη γίνεται με ελικόπτερο και όχι με όχημα όπως έχουμε δει στο Fear 2:Project Origin.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-55-37-73.jpg

Στην συνέχεια τα μέλη της δύναμης Δέλτα καίγονται και τα σώματα τους υγροποιούνται, με μόνο τους σκελετούς να απομένουν εξαιτίας της επέμβασης του φαντάσματος της Alma η οποία αφήνει ανέγγιχτο τον παίκτη καθώς τον αναγνωρίζει πως είναι ο πρωτότοκος γιος της. Καθώς συνεχίζει μόνος του την έρευνα μαθαίνει πως ο Fettel αναζητά την Alma.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-58-02-75.jpg

Επιπλέον ένα άλλο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι πως δεν έρχεται σε επαφή ο παίκτης με το φάντασμα της Alma σε πολλά σημεία στην διάρκεια του παιχνιδιού όπως συνέβη στο Fear 2:Project Origin αλλά μόνο στην αρχή και στο τέλος κάθε αποστολής, βλέποντας οράματα, μέσα από τα οποία επικοινωνεί μαζί του και ο Fettel.Σε κάποια απο τα οράματα μάλιστα έρχεται αντιμέτωπος με την Alma η οποία μπορεί να του προκαλέσει ζημιά.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-14-57-25-95.jpg

Οι αποστολές δεν γίνονται σε πολλές περιοχές κατά την διάρκεια του Campaign καθώς διεξάγονται κυρίως στο εργοστάσιο επεξεργασίας ύδατος, σε ένα ουρανοξύστη στο κέντρο της πόλης-κτίριο της ATC,και στις απόρρητες υπόγειες εγκαταστάσεις της κρύπτης. Σε αντίθεση με το πρώτο Fear στο Fear 2:Project Origin οι αποστολές γινόντουσαν σε περισσότερες τοποθεσίες και έτσι υπήρχε μεγαλύτερη ποικιλία στο Campaign.

Παρόλα αυτά το πρώτο Fear θα το χαρακτήριζα πιο σκοτεινό και τρομακτικό από το Fear 2:Project Origin καθώς ο παίκτης δεν γνωρίζει τίποτα σχετικά με το φάντασμα της Alma.Επιπλέον έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς προχωράει η αποστολή επειδή μαθαίνει αρκετά στοιχεία για τον μυστήριο κόσμο του Ωμπουρν.

Το περιβάλλον του παιχνιδιού είναι κατάλληλο στο κλίμα ενός survival horror παιχνιδιού. Τόσο τα πτώματα, όσο και το εγκαταλειμμένο τοπίο σε συνδυασμό με την ηχητική επένδυση εντείνουν την αγωνία του παίκτη. Τα πτώματα τα οποία πέφτουν από τις οροφές, τα φώτα τα οποία αναβοσβήνουν, τα σκοτεινά αλλά και στενά δωμάτια στα οποία κινείται ο παίκτης, αποτελούν τον κατάλληλο συνδυασμό.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-58-35-58.jpg

Τα οπλα τα οποία χρησιμοποιεί ο παίκτης είναι τα ίδια με αυτά στο Fear 2:Project Origin στα οποία περιλαμβάνονται διάφορα είδη ντουφεκιών αλλά και περίστροφα. Επίσης διαθέτει και χειροβομβίδες. Αξίζει να σημειωθεί πως έχει την δυνατότητα να χρησιμοποιεί περίστροφο και στα δύο χέρια. Επιπλέον μπορεί να ανανεώνει τα πυρομαχικά του καθώς βρίσκει σφαίρες σε διάφορα σημεία αλλά και κλέβοντας τα όπλα των αντιπάλων αφού τους σκοτώσει. Μπορεί επίσης να θεραπευτεί μέσω θεραπευτικών εφοδίων σε διάφορα σημεία της περιοχής αλλά και εντοπίζοντας ασπίδες με αποτέλεσμα ορισμένες σφαίρες να του προκαλούν λιγότερη ζημιά.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-17-04-42-63.jpg

Είναι σημαντική η τακτική ανανέωση του Health Status καθώς ακόμα και στην χαμηλή δυσκολία πολλές φορές λίγες σφαίρες μέσα σε δευτερόλεπτα είναι ικανές να σκοτώσουν τον παίκτη καθώς οι σφαίρες πέφτουν ασταμάτητα. Σε περίπτωση πάντως που δεν ανανεωθεί μέσω εφοδίων αυξάνεται σταδιακά μέχρι το 40 ένας μικρός αριθμός καθώς το Health Status είναι πλήρες στα 100 over.

Υπάρχει και η δυνατότητα για slow motion.Αυτή η ικανότητα δίνει την δυνατότητα στον παίκτη να αποφύγει ευκολότερα τις σφαίρες των αντιπάλων και να τους σκοτώσει με λιγότερες απώλειες.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-17-22-25-72.jpg

Οσον αφορά τα Controllers ο παίκτης μπορεί να ρυθμίσει κάθε φορά μέσα από το menu τα πλήκτρα τα οποία θα πρέπει να επιλέξει μέσα από το πληκτρολόγιο έτσι ώστε να εκτελέσει τις βασικές κινήσεις τις οποίες θέλει αλλά και το ίδιο το παιχνίδι ενημερώνει τον παίκτη ορισμένες φορές όπως ας πούμε στο άνοιγμα της πόρτας ποιο πλήκτρο θα πρέπει να επιλέξει χρήσιμη επιλογή καθώς ορισμένα πλήκτρα δεν αλλάζουν μέσα από το menu όπως στην περίπτωση του slow motion.

 b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-57-06-72.jpg

Το πρώτο πράγμα το οποίο παρατήρησα στο μενού του παιχνιδιού ήταν οι διαθέσιμες αναλύσεις. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως ήταν μόνο τρείς.640 *480,800*600 και 1024*768.Οπότε εγώ που παίζω από Laptop και ήθελα ανάλυση 1360*768 δεν την βρήκα διαθέσιμη.

Οσον αφορά το περιβάλλον στο οποίο κινείται ο παίκτης πιστεύω πως τα γραφικά ήταν αξιόλογα για το έτος 2005.Τα μοντέλα των χαρακτήρων ήταν καλά σχεδιασμένα, η σκουριά σε διάφορα σημεία αναπαρίσταται με λεπτομέρεια απλά ο ουρανός έδειχνε κάπως στατικός ακόμα και με την ρύθμιση στο High. Θα μπορούσε να ήταν πιο ρεαλιστικός με τα σύννεφα να κινούνται αλλά μην ξεχνάμε πως μιλάμε για παιχνίδι του 2005.

Υπήρχαν κάποια σκοτεινά σημεία τα οποία ήταν απαραίτητα για την αναγκαιότητα χρήσης του φακού. Βέβαια ο παίκτης σε περίπτωση που θεωρεί πως το περιβάλλον γενικότερα είναι σκοτεινό έχει την δυνατότητα να αυξήσει τον φωτισμό μέσα από το brightness στο menu.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-17-13-25-75.jpg

Ο ήχος σε γενικές γραμμές ήταν πολύ καλός. Η συνομιλία μέσω μικροφώνου είχε ξεχωριστή χροιά από την απευθείας συνομιλία με άλλους χαρακτήρες. Ακόμα και στα ηχητικά μηνύματα ακουγόταν διαφορετικά και απεικονιζόταν από τον τρόπο ομιλίας η αγωνία αλλά και η ένταση την οποία είχαν οι χαρακτήρες. Στα διάφορα οράματα επίσης η χροιά της φωνής είναι τέτοια σχεδιασμένη ώστε να είναι ανάλογη με την περίσταση. Η μελωδία ήταν σχετική και στο κλίμα του παιχνιδιού. Απλά πιστεύω θα μπορούσαν να προσθέσουν μεγαλύτερη ποικιλία στους ήχους που ακούγονται και δεν αναφέρομαι στις ομιλίες αλλά στην μελωδία που ακούγεται κατά την διάρκεια του παιχνιδιού.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-17-07-32-59.jpg

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω πως παρά τις όποιες αδυναμίες κυρίως στα γραφικά αλλά και στην ποικιλία του περιβάλλοντος θεωρώ πως ο τίτλος αυτός είναι πιο αξιόλογος από το Fear 2:Project Origin και όλα τα στοιχεία που ανέφερα όπως το σενάριο, ο τρόπος με τον οποίο καθοδηγεί τον παίκτη και γενικότερα η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού είναι στοιχεία που δικαιολογούν και με το παραπάνω πως αυτός ο τίτλος είναι ένας από τους πιο αξιόλογους survival horror τίτλους και εξακολουθεί να παραμένει αρκετά αξιόλογος ακόμα και στις μέρες μας.

Continue reading
Recent Comments
GeoRaragh
Αναλυτικότατο review! Στα γραφικά έχεις δίκιο υπάρχουν πολλές αδυναμίες στον τομέα αυτό!
Friday, 19 August 2016 23:56
Shikabane_Hime7
Πολύ αναλυτικό, μου άρεσε πολύ γιατί λατρεύω και το FEAR. Σίγουρα το αν θα τρομάξει κάποιος είναι ανάλογα και το άτομο, αλλά η ατμ... Read More
Saturday, 20 August 2016 10:43
Blood Prince
Καταρχήν χαίρομαι που σας άρεσε το blog-review και ευχαριστώ και τους δύο για τα σχόλια. Αν και δεν με τρόμαξε καθώς εγώ γενικά δ... Read More
Saturday, 20 August 2016 13:26
922 Hits
3 Comments

Η ιστορία του Tomb Raider Μέρος Β:Αναλύοντας το Legend και την σχέση του με νεότερους τίτλους

Η ιστορία του Tomb Raider Μέρος Β:Αναλύοντας το Legend και την σχέση του με νεότερους τίτλους

Σε συνέχεια του προηγούμενου blog θα επικεντρωθώ ειδικότερα στο Tomb Raider:Legend ένα παιχνίδι της Crystal Dynamics με βελτιωμένα γραφικά σε σχέση με τους προκατόχους του αλλά παράλληλα παρουσιάζοντας αρκετές ομοιότητες και θα αναλύσω με συνοπτικό τρόπο τα διάφορα χαρακτηριστικά του.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-07-16-49-16-11.jpg

Η Crystal Dynamics είναι μια προγραμματιστική εταιρία σχεδιασμού παιχνιδιών η οποία ιδρύθηκε το 1992 από τους  Judy Lang, Madeline Canepa and Dave Morse.Βασίζεται στην περιοχή του San Fransisco και αποκτήθηκε από την Eidos Interactive το 1998.Το 2009 μετά την αγορά της Eidos Interactive από την Square Enix αποτέλεσε θυγατρική της Square Enix.H Crystal Dunamics ήταν η πρώτη εταιρία που έλαβε άδεια για προγραμματισμό παιχνιδιών συμβατά με την κονσόλα 3DO.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-06-18-25-20-29.jpg

Σύμφωνα με το σενάριο όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενο blog μου η Lara ψάχνοντας για μια πέτρινη εξέδρα που την συνδέει με το παρελθόν, ταξιδεύει στην Βολιβία. Εκεί συναντά τον James Rutland ο οποίος κατορθώνει να κλέψει ένα κομμάτι ενός σημαντικού τεχνουργήματος χωρίς να το καταλάβει. Αυτός επίσης ζητάει από την Amanda να τον βοηθήσει, κάτι το οποίο βρίσκει η Lara αρκετά περίεργο καθώς πίστευε πως έχει πεθάνει εδώ και καιρό κοντά στα ερείπια του Paraiso, στο Περού. Πρίν φύγει δείχνει στην Lara προς τα πού να κατευθυνθεί. Εδώ ξεκινάει το παιχνίδι για να ανιχνευτούν τα κομμάτια του θρυλικού Excalibur.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-07-00-19-29-42_20160810-101326_1.jpg

Για να τα καταφέρει θα κλιθεί να ταξιδέψει σε διάφορες περιοχές όπως η Βολιβία,το Περού,η Ιαπωνία,η Γκάνα,το Καζακστάν,η Αγγλία και το Νεπάλ δίνοντας μια ποικιλία σε ένα παιχνίδι με μικρής διάρκειας campaign.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-07-00-25-14-38.jpg

Η Lara μπορεί να μην απεικονίζεται με την ίδια λεπτομέρεια όπως την βλέπουμε με την νέα μηχανή γραφικών της Square Enix στα παιχνίδια του 2013 αλλά και στο Rise of the Tomb Raider όμως εξακολουθεί να παρουσιάζεται αρκετά ελκυστική.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-07-00-21-01-64.jpg

Καταρχήν κατά την διάρκεια του παιχνιδιού θα κληθεί να αντιμετωπίσει διάφορους γρίφους από την πρώτη κιόλας αποστολή στην Βολιβία οι οποίοι γρίφοι δεν είναι το ίδιο δύσκολοι όσο σε προγενέστερες κυκλοφορίες αλλά ούτε βατοί όσο στις νέες κυκλοφορίες.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-06-23-20-57-30.jpg

Είναι γρίφοι οι οποίοι εξακολουθούν να απαιτούν πολύ σκέψη αλλά και συνδυασμό αντικειμένων για να επιλυθούν. Υπήρξαν πολλές φορές στις οποίες χρειάστηκα να μείνω για πολύ ώρα σε ένα σημείο μην μπορώντας να προχωρήσω καθώς έπρεπε να επιλύσω κάποιους γρίφους οι οποίοι δεν παρουσιαζόντουσαν απλόχερα μπροστά μου όπως δηλαδή μου συνέβη στο παιχνίδι του 2013 στο οποίο η Lara ακόμα και αν δεν έβρισκα τους γρίφους με διάφορους μονόλογους μου αποκάλυπτε τις κινήσεις τις οποίες θα έπρεπε να ακολουθήσω. Επιπλέον υπήρξαν φορές στις οποίες έπρεπε να αντιδράσω άμεσα και να επιλύσω έναν δύσκολο γρίφο γρήγορα για να μην σκοτωθώ. 

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-06-15-26-26-25.jpg

Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες υπήρξαν πολλές φορές που χρειάστηκε να συνδυάσω τα διάφορα αντικείμενα που υπήρχαν στον χώρο είτε για να διασχίσω κινουμένους τείχους είτε μέσω τραμπάλας να μεταφέρω αντικείμενα όπως κλουβιά στο κατάλληλο σημείο είτε να ρίξω διάφορες μπάλες από ψηλά προκειμένου να τις τοποθετήσω σε σημεία-κουμπιά ώστε με το βάρος τους να ανοίξω διάφορες πόρτες.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-08-14-33-37-31.jpg

Οσον αφορά την εξερεύνηση δεν υπάρχει στο σημείο που έχουμε δει στο παιχνίδι του 2013 με τις προαιρετικές αποστολές αλλά και με την αναγκαιότητα εύρεσης διαφόρων αντικειμένων αλλά και κυνηγιού για αναβάθμιση εξοπλισμού και  για επιβίωση αλλά υπάρχει καθώς μέσα από αυτή βρίσκοντας διάφορα μνημεία υπάρχει η δυνατότητα να ξεκλειδωθούν κάποια βίντεο, εικόνες ακόμα και βιογραφικά χαρακτήρων καθώς επίσης είναι απαραίτητη και για την επίλυση σημαντικών για την συνέχεια γρίφων, οι οποίοι αυξάνουν την διάρκεια του.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-08-14-42-57-89.jpg

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-06-15-23-25-96.jpgb2ap3_thumbnail_trl-2016-08-06-18-21-15-81.jpg

Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού εκτός από ανθρώπους έπρεπε να αντιμετωπίσω και διάφορα ζώα όπως Τζάγκουαρ, Λεοπάρδαλη του χιονιού και Πίτμπουλ αλλά και κάποια Bosses,ανάμεσα στα οποία και τέρατα, όπως το Sea Serpent,σε πολλές αποστολές, οπότε η δράση είναι υπαρκτή καθώς πέφτει πολύ πιστολίδι σε πολλά σημεία του παιχνιδιού.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-06-15-18-25-69.jpg

H Lara μπορεί να μην χρησιμοποιεί τόξο για να εξολοθρεύει αντιπάλους αλλά χρησιμοποιεί τα παραδοσιακά Revolver και μπορεί να χρησιμοποιήσει και Ντουφέκια τα οποία κλέβει από τους αντίπαλους όταν τους εξοντώνει. Επιπλέον έχει μαζί της και ένα σκοινί στα μέσα που χρησιμοποιεί για επιβίωση το οποίο της χρησιμεύει αρκετές φορές για να μετακινεί τα αντικείμενα του περιβάλλοντος της ή και για να μετακινείται η ίδια κάνοντας ακροβατικά.Στην τελευταία αποστολή επιστρέφοντας στην Βολιβία αντιμετωπίζοντας το τελευταίο boss θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσει και σπαθί όπως φαίνεται και στην φωτογραφία το οποίο θα αποκτήσει στο τελευταίο μέρος το οποίο θα ταξιδέψει στο Nepal μέσα απο τα κομμάτια τα οποία θα συνδυάσει απο τα διάφορα ταξίδια της.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-09-18-36-31-58.jpg

Δεν υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργήσει καλύτερα όπλα με την βοήθεια Crafting ούτε τα λεγόμενα Fire Camps.Υπάρχουν όμως κατά διαστήματα διάφορα cinematic videos κατά την διάρκεια των οποίων μπορεί να ξεκουράζεται ο Gamer αλλά παράλληλα κάποια από αυτά τον βοηθάνε στο να επιλύσει κάποιους γρίφους δείχνοντας του την πορεία που θα πρέπει να ακολουθήσει. Αξίζει να αναφερθεί πως δεν υπάρχει ούτε η δυνατότητα εξολόθρευσης αντιπάλου στα κρυφά το λεγόμενο Stealth Kill όπως έχουμε δει στο παιχνίδι του 2013 στο οποίο με την βοήθεια του τόξου της η Lara αφοπλίζει τον αντίπαλο πριν αντιληφθεί την παρουσία της. Παρόλα αυτά στο Easy είναι αρκετά εύκολη υπόθεση η εξολόθρευση των αντιπάλων.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-09-17-33-39-15.jpg

H Lara θα κλιθεί να σκαρφαλώσει σε σκοινιά, να κάνει διάφορα ακροβατικά σχεδόν σε όλο το παιχνίδι, να περάσει από διάφορα εμπόδια όπως πατώματα τα οποία γκρεμίζονται, καθώς επίσης κάποιες φορές για να καταφέρει να περάσει διάφορα εμπόδια θα καθοδηγηθεί από διάφορα βελάκια τα οποία δείχνουν στον Gamer ποια βελάκια θα πρέπει να επιλέξει για να τα καταφέρει. Τα βελάκια αυτά θα πρέπει να επιλεγούν σωστά και στην στιγμή που εμφανίζονται αλλιώς το οποιοδήποτε λάθος είναι μοιραίο.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-09-17-15-00-59_20160810-101723_1.jpg

Ακόμα θα χρειαστεί πολλές φορές να κολυμπήσει, όπως και να διεισδύσει στον βυθό διαφόρων λιμνών.

Η ικανότητα της Laras να διεισδύει στο εσωτερικό των λιμνών για μεγάλα διαστήματα, διανύοντας αποστάσεις κολυμπώντας είναι αξιοσημείωτη κάτι που δεν έχουμε παρατηρήσει στο παιχνίδι του 2013.

Βέβαια η δυνατότητα να κολυμπάει στο εσωτερικό των λιμνών έχει κάποιο χρονικό όριο μέσα στο οποίο θα πρέπει να διανύσει την απόσταση την οποία θέλει και να αναδυθεί στην επιφάνεια αλλιώς μπορεί να πνιγεί.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-06-15-17-42-47.jpg

Κατά την διάρκεια του campaign η Lara θα χρειαστεί να επιβιβαστεί σε μηχανή είτε για να διανύσει κάποια απόσταση είτε για να περάσει διάφορα εμπόδια όπως από την μια άκρη μιας ανοιχτής γέφυρας στην άλλη, και θα έρθει κάποιες φορές αντιμέτωπη με διάφορους αντιπάλους ενώ οδηγεί την μηχανή αλλά δεν θα της δημιουργήσουν πρόβλημα καθώς θα μπορεί να πυροβολήσει οδηγώντας.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-07-16-43-27-09.jpg

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-06-22-53-12-12.jpg

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-07-16-34-20-51.jpg

Η ενδυμασία της Lara διαφέρει σε διάφορες περιοχές στο Campaign.Οπως φαίνεται και στις εικόνες διαφορετική ενδυμασία φοράει στην Γκάνα,Βολιβία και διαφορετική στην Ιαπωνία, Καζακστάν-Νεπάλ και Αγγλία.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-08-14-03-22-73.jpg

Κάθε φορά που η Lara ανακαλύπτει διάφορα rewards ή ολοκληρώνει κάποιο Level ξεκλειδώνονται διάφορες πόρτες σε μια βίλα στην Αγγλία η οποία αποκαλείται Croft Manor στην οποία βρίσκονται αυτοί οι οποίοι την καθοδηγούν κατά την διάρκεια του παιχνιδιού και με τους οποίους επικοινωνεί και η οποία αποτελεί το σπίτι της Lara.Στην συγκεκριμένη βίλα εκτός από την εξερεύνηση η Lara θα μπορεί επίσης σε ένα από τα δωμάτια να ‘γυμναστεί’ καθώς και να εξασκήσει τα ακροβατικά της. 

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-08-14-02-26-01.jpg

Τα Γραφικά σίγουρα δεν συγκρίνονται με τις νέες κυκλοφορίες όπως αυτά στο παιχνίδι του 2013 αλλά και στο Rise of the Tomb Raider για τα δεδομένα όμως της εποχής που κυκλοφόρησε είναι πολύ καλά. Σε σημεία όπου είναι σκοτεινά, υπάρχει δυνατότητα για ορατότητα μέσω φακού οπότε ήταν κάτι που έγινε προφανώς ηθελημένα από τους Developers για να χρειαστεί να χρησιμοποιήσει τον φακό η Lara.Ακόμα και μέσα στις λίμνες στις οποίες θα χρειαστεί αρκετές φορές να βυθιστεί η ορατότητα είναι πολύ καλή. Δεν αντιμετώπισα πρόβλημα ζαλάδας ακόμα και σε πτώση από μεγάλα ύψη όπως έχει παρατηρηθεί σε παιχνίδια όπως το Mirror’s Edge καθώς το παιχνίδι είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε να μην απεικονίζει όλη την πτώση ώστε να προκαλέσει ίλιγγο.

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-08-14-34-05-49.jpg

Οσον αφορά την ηχητική επένδυση οι ήχοι του περιβάλλοντος αποτυπώνονται με ρεαλισμό. Οπως για παράδειγμα ο ήχος της λίμνης όταν κολυμπάει ή βυθίζεται καθώς και ό ήχος της μηχανής που οδηγεί όπως και οι ήχοι των τεράτων-final bosses πριν καν εμφανιστούν. Η μελωδία είναι η κατάλληλη στο κλίμα του παιχνιδιού και κορυφώνεται σε σημεία στα οποία αναμένεται κάποιο boss ή σε σημεία έντασης. Ο διάλογος της Laras με τους συνεργάτες της μέσω μικροφώνου ακούγεται καθαρά τόσο όσον αφορά την ομιλία της όσο και των συνεργατών της. Δεν υπάρχει θέμα προφοράς και  η θηλυκότητα της Laras αποτυπώνεται στην ομιλία της. Απλά δεν υπάρχει  το φαινόμενο Lypsinc να μπορεί κάποιος να διαβάσει μέσα από τα χείλη της Lara το τι λέει, κάτι φυσικά που δεν υπάρχει ούτε στο παιχνίδι του 2013 και είναι φυσιολογικό για το Legend εξαιτίας του σχεδιασμού του μοντέλου της Laras στο 2006 μια εποχή στην οποία τα γραφικά δεν είχαν εξελιχθεί στο επίπεδο το οποίο βρίσκονται σήμερα.

 

b2ap3_thumbnail_trl-2016-08-09-17-14-00-12.jpg

Σε γενικές γραμμές το Tomb Raider:Legend αποτελεί έναν αξιόλογο τίτλο ο οποίος συνδυάζει  την εξερεύνηση και την δράση. Μπορεί να έχει μόλις 6 ώρες διάρκεια campaign αλλά οι αρκετά ζόρικοι σε πολλά σημεία ακόμα και στην αντιμετώπιση των bosses γρίφοι είναι ικανοί να αυξήσουν την διάρκεια του κατά πολύ. Επιπλέον μέσα σε αυτές τις 6 ώρες ο παίκτης θα χρειαστεί να ταξιδέψει σε πολλές περιοχές στον χάρτη προσδίδοντας μια ποικιλία στο campaign τέτοια ώστε να μην βαρεθεί σε κανένα σημείο. Γι’αυτούς και για όλους τους λόγους που ανέλυσα στο blog μου θεωρώ πως ο τίτλος του Legend μπορεί να πάσχει στον τομέα των γραφικών συγκριτικά με τις νέες κυκλοφορίες αλλά αν συγκρίνουμε το gameplay δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα και πιστεύω υπερέχει σε πολλά σημεία.

 

Continue reading
Recent Comments
GeoRaragh
Πολύ ενδιαφέρον άρθρο! Μπράβο σου!
Thursday, 11 August 2016 11:58
Blood Prince
Χαίρομαι που σου αρέσει.Ευχαριστώ για το σχόλιο.
Thursday, 11 August 2016 14:31
Shikabane_Hime7
Ωραίο και αναλυτικό blog. Το συγκεκριμένο δεν το εχω παίξει ´αλλα το είχα στη λίστα με αυτά που θελω να παίξω αυτο το διάστημα και... Read More
Thursday, 11 August 2016 20:17
853 Hits
6 Comments

Nintendo NX-Πρόβλεψη για το μέλλον

 
Υπάρχει κάτι που γνωρίζει όλος ο κόσμος για τη νέα κονσόλα της Nintendo, το NX. Θα κυκλοφορήσει σύντομα. Μάλλον.
 
 
Πώς το ξέρω αυτό; Οι πωλήσεις του Wii U έκαναν τις μετοχές της Nintendo να πέσουν αρκετά. Άρα η λογική τι λέει; Ο νέος πρόεδρος της εταιρείας είναι δυσαρεστημένος. Ουγκ. Ο πρόεδρος χτυπάει πισινούς console developers για να κυκλοφορήσουν νέα κονσόλα. Ουγκ. Οι gamers είναι ευτυχισμένοι. Ουγκ ναι! Πέρα από την ημερομηνία κυκλοφορίας της κονσόλας κανείς δε ξέρει ακόμα τις δυνατότητες του μηχανήματος και ακόμα και η φωτογραφία που βλέπετε είναι φήμη. Τα περισσότερα νέα που μαθαίνουμε είναι από διάφορα άτομα της Ninty οι οποίοι πετάνε από δω κι από κει κάτι ψαρωτικό σε διάφορα interviews. 

To 3DS είχε τεράστια επιτυχία με την αντισυμβατική του προσέγγιση στο handheld gaming κοινό και θέλω να πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα κάνει και το NX στους home console gamers. Όλο το focus της Nintendo ήταν πάντα στα διασκεδαστικά videogames και ιδιαίτερα σε αυτά που στόχευαν στο νεαρό κοινό ή στους νεαρούς στη ψυχή και γι’αυτό πιστεύω πώς δε θα δούμε ένα υπερμηχάνημα που θα έχει high-horsepower graphics και over-the-top performance. Αλλά σίγουρα δε πρόκειται να δούμε τα παρακάτω games στη νέα προσπάθεια της Nintendo.
 
Top 10 Games που δεν θα δούμε στο NX

10. “Phantasy Star Online Pepsi: Drinking with Ash”
Μετά από όλες αυτές τις τεράστιες σε διάρκεια περιπέτειες, ειδικά στα τελευταία επεισόδια της σειράς, γιατί να μην αράξετε λίγο πίσω και να πιείτε λίγη Pepsi που έχουν αφήσει πίσω οι εχθροί σας;

9. “Splinter Smell: Cooking Theory”
Είναι ευρέως γνωστό ότι ο Sam Fisher είναι ένας expert σιωπηλός δολοφόνος, αλλά ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η άλλη πλευρά του Sam αφορά τη Παρασκευή gourmet λιχουδιών. Ο τίτλος περιλαμβάνει 10 δύσκολες αποστολές (όπως dinner party με τον Chief) και στο τέλος θα είστε ικανοί να μαγειρεύετε όπως ο Sam.
 
  8. “Tony Hawk: DDO”
Daddy’s Day Out. Έχετε δει πώς είναι τώρα ο Tony; Δεν είναι ο νεαρός που θυμάστε πλέον. Είναι σύζυγος και πατέρας. Σε αυτό το τίτλο έχετε τη δυνατότητα να ζήσετε τη καθημερινότητα του Tony Hawk. Τρέχετε για θελήματα, μαζεύετε τα παιδιά από το σχολείο, πάτε στο μανάβικο, ωραία πράγματα!

7.“TimeSplitters: The 60’s”
Νισάφι πια με τα ταξίδια στο χρόνο. Το νέο TimeSplitters σας ταξιδεύει πίσω στη δεκαετία των 60’s όπου μπορείτε να πειραματιστείτε με νέα χημικά και να εξερευνήσετε ένα κόσμο που έχει ξεχάσει το ξύρισμα. Και έχει και εξωγήινους. Νομίζω.
 
6. “NBA Community Service 2016”
Ξεχάστε τα NBA Street και NBA Jam. Ήρθε ο καιρός να καθαρίσετε τους δρόμους! Ακολουθήστε τους αγαπημένους σας παίκτες καθώς μαζεύουν φύλλα, άδεια σοκάκια και διαβάζουν σε παιδιά που τα έχει αδικήσει η ίδια η ζωή.

5. “Wii-Nose”

 
Αφήστε πίσω τα χαζά games με το Kinect. Ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει μια κάμερα. Συνδέστε το Wii-Nose και μυρίστε για να παίξετε μερικά πρωτότυπα mini-games. Snot’s a fun!

4. “Animal Crossing: The Big Cleanup”
Ναι! Είναι τρισχαριτωμένα τα άτιμα ζωάκια και κάνατε καλή δουλειά μεγαλώνοντάς τα. Τώρα ήρθε η ώρα να μαζέψετε τα «δωράκια» τους. Είναι βρώμικη δουλειά αλλά κάποιος πρέπει να τη κάνει. Εσείς.
 
3. “Metroid Prime: Space Mortgage Shootout”
Οι αγαπημένοι σας χαρακτήρες είναι εδώ, και τώρα που το σύμπαν είναι ασφαλές τα πράγματα είναι λίγο πιο... σκούρα στην επιφάνεια της Γης. Οι αληθινές μάχες γίνονται πλέον μέσω διαγαλαξιακών μεσιτικών γραφείων. Και βόλλεϊ.
 
2. “Super Mario Coin Land 3: Taxes”
Ο Mario βαρέθηκε να τρέχει πίσω από τη πριγκίπισσα, να πηδάει πάνω σε μανιταράκια και χελωνάκια και να χτυπάει ότι βρει στο διάβα του! Κι επειδή έχει γίνει πλέον τόσο πλούσιος λόγω της εμμονής σας με αυτόν, θεώρησε σωστό να του κάνετε εσείς τις φορολογικές του δηλώσεις!

1. “The Legend of Zelda: The Wind Breaker”

Αυτός ο τίτλος συνεχίζει τη παράδοση της σειράς αλλά απαντά στα 2 αιώνια ερωτήματα: «Τι είναι αυτή η μυρωδιά; Και ποιος την έκανε;»

Αν αποτύχει πάντως το NX, δε πειράζει. Έχουμε το νέο Mini-NES! Ας ελπίσουμε να έρθει και στη χώρα μας!

Continue reading
Recent Comments
GeoRaragh
Ενδιαφέρον άρθρο. Αυτο με το Nba community service ακούγεται πολύ παράξενο. ... Read More
Tuesday, 09 August 2016 14:35
Omnibot
Thanx Geo!
Thursday, 11 August 2016 10:35
1095 Hits
2 Comments

Ιστορική αναδρομή στο Street Fighter

Ιστορική αναδρομή στο Street Fighter

Με αφορμή το παιχνίδι Street Fighter 4 από την Capcom με το οποίο έχω περάσει αρκετές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή φέρνοντας αναμνήσεις από άλλα παιχνίδια της κατηγορίας street fighter με τα οποία έχω ασχοληθεί κατά τα παιδικά μου χρόνια αποφάσισα να γράψω αυτό το Blog ώστε να κάνουμε μια αναδρομή σχετικά με το που ξεκίνησε η σειρά, και πως εξελίχθηκε για να φτάσουμε στο σήμερα όπου παραμένει ακόμα μια ανταγωνιστική σειρά στον χώρο των Fighting Games.

Καταρχήν θα πρέπει να αναφέρω πως εκτός από την Capcom έχει συμβάλλει και η Dimps στον σχεδιασμό αυτής της δημοφιλής σειράς ξεκινώντας από το Street Fighter IV το οποίο κυκλοφόρησε  για όλες τις πλατφόρμες αλλά και βοηθώντας στον προγραμματισμό του Street Fighter X Tekken.

H Capcom από την άλλη είναι επίσης μια δημοφιλής προγραμματιστική εταιρία από την περιοχή Osaka της Ιαπωνίας η οποία εκτός από τον προγραμματισμό των δημοφιλή παιχνιδιών Street Fighter είναι επίσης γνωστή για παιχνίδια όπως Mega Man,Resident Evil,Devil May Cry και Monster Hunter.

Ας αναφερθούμε τώρα στην σειρά Street Fighter.Η σειρά Street Fighter είναι μια σειρά με μεγάλη ιστορία η οποία ξεκινάει από το 1987 ένα έτος στο οποίο έκανε την παρθενική της εμφάνιση και αποτέλεσε έναυσμα για μια επανάσταση στον χώρο των Fighting Games παραμένοντας δημοφιλή ακόμα και στις μέρες μας.

 

1.Street Fighter I (1987)

 

 

Το συγκεκριμένο παιχνίδι σχεδιάστηκε από τον Takashi Nishiyama και Hiroshi Matsumoto οι οποίοι έκαναν το ντεμπούτο τους στην σειρά Arcade το 1987. Ο παίκτης παίρνει τον έλεγχο του μαχητή Ruy ο οποίος συμμετέχει σε παγκόσμια τουρνουά μέσα από 5 χώρες και 10 αντιπάλους. Μπορεί επίσης να συμμετέχει  και δεύτερος παίκτης οποιαδήποτε στιγμή παίρνοντας τον έλεγχο του Αμερικανού συμμάχου του Ruy τον Ken.Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού ο παίκτης μπορεί να πετύχει τρείς διαφορετικές μπουνιές και κλωτσιές οι οποίες ποικίλουν ανά ταχύτητα και αντοχή.Το συγκεκριμένο παιχνίδι έγινε αρκετά δημοφιλές στα PC το 1988.

 

2. Street Fighter II (1991)

 

 

To Street Fighter 2 το οποίο κυκλοφόρησε το 1991 αποτέλεσε το πρώτο αληθινό sequel του Original.

To συγκεκριμένο παιχνίδι το οποίο αποκαλείται ως The World Warrior είναι το πρώτο παιχνίδι στο οποίο ο παίκτης μπορεί να επιλέξει πολλούς χαρακτήρες με διαφορετικές κινήσεις ο καθένας.H επιλογή αυτών των πολλαπλών διαθέσιμων χαρακτήρων επιτρέπει μεγαλύτερη ποικιλία αγώνων.Σε αυτό το παιχνίδι ο κάθε χαρακτήρας είχε ένα μοναδικό στυλ μάχης στο οποίο περιλαμβάνονται 30 ή περισσότερες κινήσεις.καθώς επίσης και δυο με τρεις ειδικές επιθέσεις ανά χαρακτήρα.

Η αρχική ιαπωνική έκδοση του Street Fighter 2 περιελάμβανε έναν Αφροαμερικανό Boxer ο οποίος είχε τα φυσικά χαρακτηριστικά και έμοιαζε αρκετά με τον αληθινό Boxer τον Mike Tyson.Για να αποφύγει νομικά  προβλήματα με Τyson η Capcom ανακάτεψε  τα ονόματα τριών από τους bosses χαρακτήρες για τις διεθνείς εκδόσεις του παιχνιδιού. Συγκεκριμένα το τελικό boss με το όνομα Vega στην Ιαπωνική έκδοση μετονομάστηκε Μ.Bison,o Ισπανός πολεμιστής που ονομαζόταν Balrog στην ιαπωνική έκδοση μετονομάστηκε σε Vega και ο Boxer μετονομάστηκε σε Balrog.

To Street Fighter 2 έγινε αρκετά δημοφιλές και είχε ένα τεράστιο αντίκτυπο στην βιομηχανία των games.

Αργότερα σχεδιάστηκαν διάφορα updates όπως το Champions Edition και το Hyper Fighting.To Super Street Fighter 2 αποτέλεσε ένα τρίτο update παρέχοντας στο παιχνίδι πιο ολοκληρωμένα γραφικά και μουσική διαμόρφωση καθώς επίσης περιελάμβανε τέσσερις νέους διαθέσιμους χαρακτήρες.Το πέμπτο update με το όνομα Super Street Fighter 2 Turbo επανέφερε το γρηγορότερο gameplay του Hyper Fighting και έναν νέο τύπο τεχνικών όπως το Super Combos καθώς και έναν νέο κρυμμένο χαρακτήρα τον Akuma.

H αρχική έκδοση με το όνομα Street Fighter 2:The World Warrior κυκλοφόρησε για το Super Nes το 1992.Ακολούθησε μια ιαπωνική και μόνο έκδοση η οποία ήταν συμβατή για τις μηχανές των PC το 1993.

 

3.Street Fighter III (1997)

 

 

Το Steet Fighter III έκανε το ντεμπούτο του στα arcade το 1997.Το συγκεκριμένο παιχνίδι αφαίρεσε πολλούς από τους χαρακτήρες του προηγούμενου παιχνιδιού κρατώντας μόνο τον Ruy και τον Ken και εισήγαγε διάφορους νέους χαρακτήρες.Ο πιο δημοφιλής χαρακτήρας αποκαλείτε Alex ο οποίος σχεδιάστηκε ώστε να είναι ο ηγετικός χαρακτήρας του παιχνιδιού,και ο Gill ο οποίος αντικατέστησε τον Bison ως ο κύριος ανταγωνιστής στο παιχνίδι.

Μερικούς μήνες μετά την κυκλοφορία του Street Fighter 3:News Generation ακολούθησε η κυκλοφορία του Street Fighter 3:Second Impact η οποία έκανε διορθώσεις στο gameplay προσθέτοντας δύο νέους χαρακτήρες και επαναφέροντας τον Akuma στους διαθέσιμους χαρακτήρες.

Ακολούθησε στην συνέχεια μια τελευταία τρίτη αναβάθμιση με το όνομα 3rd strike η οποία κυκλοφόρησε το 1999 επαναφέροντας την Chun Lee και προσθέτοντας επιπλέον τέσσερις νέους χαρακτήρες.

Οι πρώτες δύο κυκλοφορίες για το Street Fighter 3 κυκλοφόρησαν για την Impact με το όνομα Double Impact.To Street Fighter 3rd Strike κυκλοφόρησε για την Impact ως αυτόνομο παιχνίδι και στην συνέχεια συμπεριλήφθηκε στην συλλογή με το όνομα Street Fighter 3 collection το οποίο ήταν διαθέσιμο για PS2 και ΧΒΟΧ. Ο Gill έγινε επίσης διαθέσιμος μυστικός χαρακτήρας στις εκδόσεις των κονσολών.Το 2010 η Capcom ανακοίνωσε την κυκλοφορία της online έκδοσης του Street Fighter 3.

 

4.Street Fighter IV (2008)

 

 

Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στο blog μου σε μια άλλη σημαντική κυκλοφορία για την σειρά το Street Fighter 4 το οποίο προγραμματίστηκε από την Capcom σε συνεργασία με την Dimps.

H Dimps είναι μια προγραμματιστική εταιρία η οποία εδρεύει στην Οσάκα της Ιαπωνίας και είναι γνωστή για παιχνίδια όπως η τριλογία Dragonball Z:Bundokai για το Playstation 2.Εχει συνεργαστεί επίσης με την Sonic Team για τον προγραμματισμό των παιχνιδιών Sonic:The Hedgehog τα οποία είναι συμβατά με το Game Boy:Advance και το Nintendo Ds αλλά και με την Namco Tales Studio με την συνεργασία της οποίας προγραμμάτισε το Tales of the Tempest για το Nintendo DS.Όπως καταλαβαίνουμε πρόκειται για μια αρκετά δραστηριοποιημένη και επιτυχημένη εταιρία.

To Street Fighter 4 κυκλοφόρησε το 2008 αρχικά για το PS3 και το ΧΒΟΧ 360 και το 2009 στα PC αρχικά για τα δημοφιλή Microsoft Windows και στην συνέχεια το 2010 για την έκδοση των iOS.

Όσον αφορά τους χαρακτήρες συμπεριλήφθηκαν οι 12 χαρακτήρες από το Street Fighter 2 προσθέτοντας 4 νέους χαρακτήρες στους οποίους θα αναφερθώ παρακάτω.Ο Akuma από το Super Street Fighter 2 Turbo εμφανίζεται επίσης ως ένας κρυμμένος διαθέσιμος χαρακτήρας αλλά και ως ένας κρυμμένος αντίπαλος.Επιπροσθέτως περιλαμβάνει το παιχνίδι ακόμα δύο μυστικούς χαρακτήρες τον Seth ως ένα τελικό boss και τον Gouken ως ένα μυστικό αντίπαλο.

Οι 4 νέοι χαρακτήρες στους οποίους αναφέρθηκα πιο πάνω είναι ο Abel ένας Γάλλος Πολεμιστής,η Crimson Viper μια γυναίκα αμερικανίδα κατάσκοπος η οποία φοράει γυαλιά ηλίου και δερμάτινα γάντια,ο Rufus ένας πολεμιστής Kung Fu βασικός αντίπαλος του Ken καθώς θέλει να αποδείξει πως είναι ο καλύτερος πολεμιστής στις Ηνωμένες Πολιτείες,ο El fuerte ένας Μεξικανός Chef,o Seth γνωστός και ως “Pupper Monster” είναι ένας νέος boss χαρακτήρας ο οποίος χρησιμοποιεί προχωρημένη τεχνολογία στις επιθέσεις του και ο Gouken o μεγαλύτερος αδερφός του Akuma και δάσκαλος του Ruy και του Ken εμφανίζεται στην arcade έκδοση στα pc ως ένας μυστικός ελεγχόμενος χαρακτήρας στο τέλος του single player campaign κάνοντας το ντεμπούτο του στην σειρά Street Fighter.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Continue reading
Recent Comments
Shikabane_Hime7
Πολύ καλό blog, εξαιρετική αναφορά στην εξέλιξη μιας θρυλικής σειράς παιχνιδιών. Αν και είμαι πιο πολύ φαν του Mortal Kombat η επι... Read More
Saturday, 06 August 2016 13:10
GeoRaragh
Εξαιρετικό blog! Μου αρέσουν ιδιαίτερα τα άρθρα με τις ιστορικές αναδρομές.
Saturday, 06 August 2016 13:51
1339 Hits
2 Comments

SACRIFICE

SACRIFICE

SACRIFICE

Όταν έφτιαξα το λογαριασμό μου στο GameWorld το πρώτο πράγμα που έκανα μετά την επεξεργασία του προφίλ μου, ήταν να ψάξω το Deus Ex για να το βαθμολογήσω και να το βάλω στα αγαπημένα μου παιχνίδια. Το δεύτερο παιχνίδι που έψαξα ήταν το δεύτερο πιο αγαπημένο μου, το Sacrifice. Δυστυχώς δεν το βρήκα διότι δεν υπήρχε και ούτε υπάρχει review για αυτό. Έτσι μετά από καιρό αποφάσισα να γράψω αυτό το blog για να σας παρουσιάσω ένα παιχνίδι διαμάντι από το 2000, ένα παιχνίδι πρόγονο των RTS.

Το παιχνίδι κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2000 για Microsoft Windows από την εταιρεία Shiny Entertainment(δεν υπάρχει πλέον καθώς την αγόρασε άλλη εταιρία το 2007)  η οποία έχει βγάλει και τα Enter the Matrix και The Matrix: Path of Neo. Δημιουργήθηκε από πολύ λίγα άτομα, την περισσότερη δουλειά την έκαναν μόλις 4 άτομα! Το Sacrifice είναι real time strategy(RTS) και απαιτεί πολύ micromanagement κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Έχει single player και multiplayer.

Ας δούμε καταρχάς την πλοκή και το setup του παιχνιδιού. Στο παιχνίδι ελέγχεις τον μάγο Eldred τον οποίο συνοδεύει ένα imp κουκουβάγια, ο Zyzyx ο οποίος και δίνει συμβουλές κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Στο intro του παιχνιδιού ο Eldred με τον Zyzyx βρίσκονται σε έναν κατεστραμμένο κόσμο από πόλεμο και καταφτάνουν καθυστερημένα σε ένα πεδίο μάχης, όπου όλοι είναι νεκροί εκτός από έναν επιζώντα, τον τυφλό προφήτη Mithras. Μαζί και οι τρεις συνεχίζουν το ταξίδι και ο Eldred αρχίζει να αναφέρει στον Mithras το στορυ του, τι συνέβη στον κόσμο που βρίσκονται και πως έφτασαν σε αυτήν την κατάσταση, στο τέλος δηλαδή του κόσμου. O κόσμος που διαδραματίζεται το παιχνίδι αποτελείται από 5 τεράστια planes που το καθένα από αυτά έχει δεκάδες νησιά τα οποία βρίσκονται … στον αέρα και από κάτω το Χάος! Συνδέονται μεταξύ τους από portals. Τo κάθε plane το εξουσιάζει και ένας θεός. Η Persephone θεά της Καλοσύνης και της Δικαιοσύνης, ο James θεός της Γης, ο Stratos θεός του Αέρα και του Χειμώνα, ο Pyro θεός της Φωτιάς και του Πολέμου και τέλος ο Charnel ο θεός του Πόνου και του Θανάτου! Το παιχνίδι ξεκινάει πριν τα γεγονότα που οδήγησαν στον πόλεμο και τη καταστροφή, τα οποία αφηγείται με voiceovers και cutscenes ανάμεσα στις αποστολές ο Eldred στον Mithras. O Eldred ήταν ένας πανίσχυρος αυτοκράτορας και μάγος, ο οποίος κατέφτασε σε αυτό τον κόσμο δραπετεύοντας από τον δικό του ο οποίος καταστρεφόταν, μέσω μιας πύλης μεταξύ των κόσμων την οποία ο ίδιος δημιούργησε. Ξεκινώντας από το μηδέν σε έναν κόσμο άγνωστο για αυτόν, προσφέρει τις υπηρεσίες του στους 5 θεούς οι οποίοι θέλουν vα εκμεταλλευτούν τη δύναμη του, ο καθένας για δικούς του σκοπούς. Έτσι ξεκινά λοιπόν το ταξίδι στο σύμπαν του  Sacrifice.b2ap3_thumbnail_eldred.png

 

b2ap3_thumbnail_sac.png

 

Ας δούμε τώρα το gameplay. Το παιχνίδι παίζεται με mouse + keyboard, είναι RTS με στοιχεία action, παίζεται σε προοπτική τρίτου προσώπου και την κάμερα μπορείτε να την στρέψετε και ζουμάρετε όπως θέλετε. Παρότι είναι strategy να ξέρετε ότι βασίζεται κυρίως στη μάχη και όχι σε resource gathering, μαζεύεις μόνο ψυχές για τις οποίες θα γράψω παρακάτω. Υπάρχουν τα εξής menus: Για mana που χρησιμοποιείτε για να κάνετε spells, να χτίσετε κτίρια (μόνο 2 τύποι υπάρχουν)  και summon πλάσματα, για το health του ήρωα, για τις ψυχές που έχετε στη κατοχή σας και που χρησιμοποιείτε για να κάνετε τα summons σας, το ρανταρ του χάρτη, toolbar με τα πλάσματα που έχετε στη κατοχή σας(δεν υπάρχει limit στο πόσα μπορείτε να φτιάξετε, αρκεί να έχετε αρκετές ψυχές) και το toolbar με τα spell και τα κτίρια.b2ap3_thumbnail_sac1111.png

Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι να κάνεις  desecrate το Altar του αντιπάλου, κάνοντας θυσία έναν πλάσμα σου(με ένα συγκεκριμένο spell) σε αυτό και σκοτώνοντας τον αντίπαλο μάγο κατά τη διάρκεια της θυσίας. Με τον ίδιο τρόπο χάνεις και εσύ και για να μη γίνει αυτό, πρέπει να διακόψεις την τελετή κάνοντας επίθεση στο σημείο, κάτι που μπορεί να κάνει και ο αντίπαλος για να σωθεί όταν του το κάνεις εσύ.b2ap3_thumbnail_sac2.png

 

 

Για να δημιουργήσεις πλάσματα χρειάζεσαι ψυχές τις οποίες βρίσκεις στα μέρη που επισκέπτεσαι από ήδη νεκρούς , ή σκοτώνοντας αντίπαλα πλάσματα ή ακόμα και αθώα NPC. Υπάρχουν δύο ειδών ψυχές, μπλε τις οποίες μπορείς να πάρεις κατευθείαν και κόκκινες που βγάζουν οι εχθροί τις οποίες πρέπει να κάνεις convert στο Altar σου χρησιμοποιώντας ένα ειδικό spell που καλεί κάτι σαν voodoo doctors, οι οποίοι παίρνουν τις ψυχές με τεράστιες σύριγγες και τις πάνε για  το convert. Το κάθε πλάσμα χρειάζεται διαφορετικό κόστος ψυχών για να το δημιουργήσεις. Τα αρχικά ας πούμε θέλουν μόλις 1 και μετά όσο ανεβαίνεις level αυξάνεται και το επίπεδο, το κόστος και η δύναμη των τεράτων που μπορείς να καλέσεις, φτάνοντας να φτιάχνεις πανίσχυρους δράκους και φοίνικες. Το ίδιο γίνεται και στα spells. Ξεκινάς με τα 3 βασικά, heal, boost στη ταχύτητα και το αρχικό offensive spell ανάλογα με το θεό που διαλέγεις Αργότερα μπορείς να μάθεις spells που ρίχνουν fireballs, ανεμοστρόβιλους, σεισμούς μέχρι και έναν τεράστιο Χάρο που σκοτώνει τα πάντα χωρίς διάκριση στο πεδίο της μάχης. Το mana γεμίζει πολύ αργά και για να το γεμίζετε γρηγορότερα πρέπει είτε να είστε κοντά στο Altar σας ή σε manaliths τα οποία χτίζεται πάνω σε mana fountains και στη συνέχεια δημιουργώντας κάτι πλάσματα που λέγονται manahoars σας το δίνουν όπου και αν είστε. Ο κάθε θεός έχει το δικό του theme σε τέρατα και spells πχ η Persephone  βασίζεται σε spells και τέρατα που κάνουν heal και regenerate, του Stratos έχουν σχέση με τον πάγο κλπ

Το αγαπημένο μου high level summon, το φρικιαστικό Hellmouth

b2ap3_thumbnail_292669-sacrifice-windows-screenshot-the-hellmouth-my-favorite-creature.png

Μπορεί να επιλέγεις όποιον θεό θες για να κάνεις αποστολές αλλά μέχρι ένα σημείο. Μετά από το level 5 μπορείς να διαλέξεις συγκεκριμένους θεούς ανάλογα με το τι συμμαχίες επέλεξες να υποστηρίζεις πιο πριν. Οι συμμαχίες βέβαια μπορεί ξαφνικά να αλλάξουν, ανάλογα με το τι συμβαίνει στο παιχνίδι και τι επιλογές κάνεις. Ο κάθε θεός έχει διαφορετικά spells και τέρατα και έτσι υπάρχει πληθώρα συνδυασμών για το τι οπλοστάσιο θα έχεις.   Τα τέρατα χωρίζονται σε 3 κατηγορίες, melee, ranged και flyers και το καθένα έχει αδυναμία στο άλλο πχ flyers>melee και ranged>flyers. Πολλά από τα τέρατα έχουν και αυτά abilities, κάποια από τα οποία τα χρησιμοποιούν από μόνα τους, ενώ άλλες ιδιότητες τις κάνετε εσείς οι ίδιοι από το menu τους.

Το παιχνίδι έχει απαιτητικό χειρισμό διότι πρέπει να κάνετε γρήγορες επιλογές σε τέρατα και spells πατώντας πολλά κουμπιά και το ποντίκι. Απαιτεί τεράστιο micromanagement τόσο στα units σας, στη δική σας κίνηση αλλά και στα spells. Το πόσο καλοί και γρήγοροι είστε σε αυτό σε συνδυασμό με διάφορες στρατηγικές, παίζει τεράστιο ρόλο στο αν θα τα καταφέρετε. Θέλει αρκετή ώρα και απαιτεί πολύ υπομονή για να το συνηθίσεις και να τα καταφέρεις.

Πάμε στα γραφικά. Αν το παίξει κάποιος τώρα θα του φανούν σίγουρα ξεπερασμένα, όμως εγώ είμαι της άποψης ότι δεν πρέπει να δίνουμε τόσο σημασία στα γραφικά, ειδικά σε παλιά παιχνίδια τα οποία είχαν graphic engines άλλης εποχής. Κυρίως αποτελούνται από πολύγωνα και έχει δοθεί αρκετή λεπτομέρεια στα περισσότερα σημεία. Τα γραφικά του Sacrifice λοιπόν είναι όμορφα, με υπέροχα χρώματα και πρωτότυπο σχεδιασμό στα τοπία και ειδικά στα πλάσματα και τους χαρακτήρες όπου πραγματικά είναι εξαιρετικοί και μοναδικοί σε σχεδιασμό. Τα εφε από τα spells είναι πολύ όμορφα και προσεγμένα με το κάθε ένα από αυτά να έχει διαφορετικό εφέ και διαφορετική επίδραση στο περιβάλλον, όταν πχ δημιουργείς ηφαίστειο, κοκκινίζει ο ουρανός, πετάγονται κοτρόνες που καταστρέφουν ότι ακουμπούν και πετάγονται φωτιές. Το παιχνίδι έχει πολύ αίμα και αν κάνεις overkills πετάγονται πίδακες από αίμα ενώ οι εχθροί γίνονται κομμάτια, πραγματικά απολαυστικό να το βλέπεις! Στα custcenes χρησιμοποιείται in-game engine. Πιστεύω ότι τα γραφικά του Sacrifice αφήνουν μία οπτική ευχαρίστηση διότι έχουν κάτι το ξεχωριστό.b2ap3_thumbnail_sac3.jpg

 

b2ap3_thumbnail_sac4.jpg

  video με gameplay του παιχνιδιού

 

Στο ακουστικό κομμάτι το παιχνίδι είναι απίστευτο! Το soundtrack του είναι επικό τόσο όταν γίνονται μάχες αλλά και τα μουσικά θέματα του κάθε θεού. Κάθε πίστα έχει και αυτή το δικό της θέμα. Οι ήχοι από τα spells και τα πλάσματα είναι εξαιρετικοί, από όταν τους δίνεις διαταγές και υπακούν μέχρι όταν επιτίθενται ή πεθαίνουν. Οι ήχοι που κάνουν τα τέρατα και αυτά που λένε θα σας μείνουν αξέχαστα! Πολλά από αυτά που λένε μου έχουν μείνει ως ατάκες. Πχ τα φρικιαστικά Hellmouths: THE END IS NIGH! -  WE HUNGER! – I AM DEATH INCARNATE! Το voice acting είναι ΜΥΘΙΚΟ! Καταρχάς στο παιχνίδι συμμετέχουν ο TIM CURRY ως Stratos, ο BRAD GARRETT ως James και η JENNIFER HALE(Baldur’s Gate, Mass Effect) σε πολλά voice over κυρίως θηλυκών χαρακτήρων. Ρεσιταλ ερμηνείας από όλους τους χαρακτήρες αλλά και τα NPC και τα πλάσματα. Προσεγμένο χιούμορ, επικές ατάκες, γενικότερα το voice acting είναι υψηλού επιπέδου. Ειδικά ο Tim Curry είναι απολαυστικός!

Δείγμα του soundtrack με το theme της Persephone!

Βίντεο από την αρχή του παιχνιδιού, στο 1:32 εμφανίζεται ο Stratos του οποίου την φωνή κάνει ο εκπληκτικός Tim Curry!

 

Φτάνουμε στο MULTIPLAYER τώρα. Αρχικά μπορούσες να παίξεις μόνο σε computer networks αλλά μετά από χρόνια με διάφορα patches που δημιουργήθηκαν και τα κατεβάζεις, έδωσαν την ικανότητα να μπορείς να παίξεις με Internet Protocol Suite(TCP/IP). Το multiplayer του αποτελείται από 4 modes και μπορούν να παίξουν μέχρι 4 παίκτες(είτε άνθρωποι είτε ΑΙ). Τα modes είναι τα εξής: SKIRMISH: Ακριβώς όπως στο single player, νικάς όταν κάνεις desecrate το Altar του αντιπάλου. DOMINATION: Νικητής είναι όποιος ελέγξει συγκεκριμένο αριθμό manaliths. SLAUGHTER: Νικάει όποιος κάνει τα περισσότερα kills. SOUL HARVEST: Όποιος μαζέψει τις περισσότερες ψυχές κερδίζει. Το multiplayer του είναι απίστευτα εθιστικό αλλά πολύ πολύ δύσκολο. Απαιτεί γρήγορες κινήσεις και αποφάσεις και τέλειο micro management.  Οι μάχες τελειώνουν μέσα σε 5 λεπτά αν αντιμετωπίζεις έμπειρους παίκτες, εγώ πχ έχω χάσει μέσα σε 2 λεπτά! Έχουν περάσει 15 χρόνια και το παιχνίδι έχει ακόμα live community που παίζουν online, ανταλλάζουν απόψεις για στρατηγικές και συζητούν γενικότερα για αυτό το κουλτουριάρικο αριστούργημα. Αν θέλετε να παίξετε online υπάρχουν παίκτες που μπορούν να σας κάνουν train για να το απολαύσετε καλύτερα και να είστε πιο ανταγωνιστικοί. Απαιτεί όμως πάρα πολύ χρόνο για να μάθετε να παίζετε online διότι έχει περισσότερες απαιτήσεις από το single player. Πρέπει να ξέρετε τι κάνει counter τι, στατιστικά πλασμάτων, στατιστικά των spells, συνδυασμούς τεράτων και combo  μεταξύ spells.

Multiplayer μάχη μεταξύ δύο έμπειρων παικτών, μακέλεμα!

 

link για τη wiki του παιχνιδιού για όσους ενδιαφερθούν για το παιχνίδι και για το multiplayer του και πληροφορίες για να παίξεις online: 

http://sacrifice-shiny.wikia.com/wiki/Sacrifice_Wiki

https://steamcommunity.com/app/38440/discussions/0/846942156037868207/

 

 

ΘΕΤΙΚΑ:

- Εθιστικό παιχνίδι όταν συνηθίσεις το gameplay

- Εθιστικό multiplayer

- Ανταγωνιστικό ΑΙ

- Πληθώρα πλασμάτων και spells

- Οπτικοακουστικός οργασμός με όμορφα γραφικά για την εποχή του, εκπληκτικό soundtrack και υψηλού επιπέδου voice acting. Tim Curry, τι να λέμε τώρα!  

- Πρωτότυπος, μοναδικός σχεδιασμός στα πλάσματα και στους χαρακτήρες.

- Εκπληκτικές μάχες χωρίς όριο σε στρατούς.

- Aνατρεπτικό σενάριο

- Ένα από τα δυσκολότερα final bosses εκείνης της gaming περιόδου. Δεν μπορώ να γράψω γιατί, διότι θέλω να είναι  -δυσάρεστη- έκπληξη για όσους το παίξουν! Τρελό snap αυτό που συμβαίνει όταν τον πολεμάς!

ΑΡΝΗΤΙΚΑ:

- Δύσκολο και απαιτητικό gameplay που απαιτεί πολύ χρόνο για να το συνηθίσεις.

- Εκνευριστικό το Imp(Zyzyx) που σε ακολουθεί καθώς σε ότι κάνεις μιλάει και ειδικά μέσα στη μάχη όταν πχ σου τελειώνει το mana ή όταν δεν έχεις ψυχές να κάνεις summons, αν πατάς για να κάνεις κάτι από αυτά θα σου λέει όποτε πατάς ότι δεν μπορείς: “You are low on mana” “You are low on health” κλπ Τα λέει συνέχεια μόλις προσπαθείς να κάνεις κάτι και γενικά μιλάει σε όποιο γεγονός γίνεται στη μάχη, απίστευτα εκνευριστικό και κουραστικό.         

- Η κάμερα πολλές φορές εμποδίζει στη εξέλιξη της μάχης καθώς γίνεται κυριολεκτικά χαμός και δεν μπορείς να βλέπεις τι γίνεται, μπερδεύοντας εχθρούς και συμμάχους πολλές φορές.

- Παρότι το voice acting είναι εξαιρετικό πολλές φορές η κίνηση των χειλιών των χαρακτήρων δεν συμβαδίζουν καθόλου όταν μιλούν.

- Περιορισμένες σωματικές κινήσεις στα μοντέλα των χαρακτήρων

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

ΓΡΑΦΙΚΑ: 8,5

ΗΧΟΣ: 10

GAMEPLAY: 8

ΑΝΤΟΧΗ: 10

ΣΕΝΑΡΙΟ: 8,5

ΓΕΝΙΚΑ: 9

 

Το Sacrifice είναι ένα παιχνίδι που το λατρεύω και ακόμα και τώρα το παίζω που και που. 15 χρόνια μετά και υπάρχει ακόμα ζωντανό community και multiplayer! Έχει δημιουργήσει μία ισχυρή fanbase και θεωρείται από πολλούς ως ένα καλτ διαμάντι του gaming. Οι fans ζητούν από πέρσι να γίνει ένα remake διότι πιστεύουν(όπως και εγώ) ότι με ανανεωμένη μηχανή γραφικών και περισσότερο content και διορθώνοντας τα όποια αρνητικά είχε θα δημιουργηθεί ένα μυθικό game που θα αφήσει εποχή. Όσοι το έχετε παίξει και το θυμάστε θα χαρώ πολύ να δω τι πιστεύετε για το παιχνίδι. Όσοι δεν το ξέρετε, που πιστεύω θα είστε και οι περισσότεροι, αν αυτή η αναφορά και το review που έκανα σας κινήσουν το ενδιαφέρον τότε μην το σκέφτεστε και δώστε μια ευκαιρία σε αυτό το διαμάντι!

Το παιχνίδι στο Steam κοστίζει 9,99 ευρώ και έχει προφανώς ελάχιστες απαιτήσεις. Το έχω παίξει τόσο σε Vista32bit αλλά και σε 64bit με windows 7 που έχω τώρα χωρίς κανένα πρόβλημα.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων σε όσους μπείτε στο κόπο να διαβάσετε το blog/review και αναμένω σχόλια από όσους ενδιαφερθούν!

 

 

Continue reading
Recent Comments
Blood Prince
Πολύ ωραίο και αναλυτικό το blog σου.
Wednesday, 03 August 2016 22:06
Shikabane_Hime7
Thanks!!! Ίσως είναι δύσκολο για πολλούς να παίζουν παλιά παιχνίδια αλλά πολλά αξίζουν παρά το πέρασμα του χρόνου. Το συγκεκριμένο... Read More
Thursday, 04 August 2016 13:28
GeoRaragh
Πάρα πολύ καλό blog !
Friday, 05 August 2016 09:33
835 Hits
4 Comments

Τα 5 αγαπημένα μου video games

Τα 5 αγαπημένα μου video games

 

Εισαγωγή

Κάποια Video Games με έχουν απογοητεύσει και κάποια άλλα όχι. Σήμερα θα σας πω τα games που θα μείνουν για πάντα στην καρδιά μου. 

 

5) Uncharted 2

Ένα πραγματικό διαμάντι από την Naughty Dog.Ανώτερο από το πρώτο και το τρίτο σίγουρα. Με τον τρομερό Nathan Drake και την παρέα του να ψάχνουν ξανά έναν θησαυρό, το παιχνίδι σε πηγαίνει παντού. Σε χιόνια, σε βουνό , σε κατεστραμμένη πόλη; Όπου γουστάρει η ψύχη σου! Είχα πολλές καλές αναμνήσεις απο αυτό το game. Αυτή που ξεχωρίζω είναι η αποστολή που είσαι στο τρένο και περνάς απο φανάρια.Εξαιρετικό παιχνίδι! 

 

 

4)Pro Evolution Soccer 2012

Ναι το ξέρω , το βάζω σε πολύ ψηλή θέση αλλά το γιατί θα το καταλάβετε παρακάτω. Καταρχάς το game το έχω παίξει πάνω απο 1000 ώρες!Έπαιξα κάθε game mode που έχει.Ξεχώρισα το Γίνε θρύλος.Επίσης έφτιαξα ομάδες φαντασίας μου και έπαιζα με την Cpu πρωταθλήματα. Έβαλα πολλα αξέχαστα γκολ, πήρα τίτλους δεν κατάφερα όμως να κάνω ποτέ το τρεμπλ.Είχε γραφικάρες για την εποχή του μπορώ να πω.Ακόμα και τώρα είναι η μέγαλη μου αγάπη σε ποδοσφαιράκια.

 

3)God Of War 3

Απο που να ξεκινήσω! Απο τον Kratos,τα γραφικά ή την τελευταία σκηνή με τον Δία; Πρώτον, ο Kratos είναι ο δεύτερος αγαπημένος μου χαρακτήρας σε video games μετά από έναν άλλο κύριο που θα αναφέρω αργότερα. Τα γραφικά του παιχνιδιού φαίνονται εξαιρετικά ακόμα και τώρα! Απο τις πιο επικές στιγμές σε video games για εμένα είναι η σκηνή που αρχίζεις στα μπουνίδια τον Δία και η οθόνη γεμίζει αίματα! Το story του επίσης ήταν πολύ πρωτότυπο. Είχε σχέση με την μυθολογία. 

 

2)Metal Gear Solid V:The Phantom Pain

Το έπος του Hideo Kojima που έγραψα και user review. Η εισαγωγή του είναι επίσης από τις πιο επικές στιγμές σε video games για εμένα! Σε κυπριακό νοσοκομείο, με γιατρό να σου μιλάει κυπριακά καταλαβαίνεις πόσο παιχνιδάρα θα είναι στην συνέχεια. Να έχεις το άλογό σου και να πηγαίνεις βόλτες στο Αφγανιστάν ή και στην Angola αργότερα είναι απλά εξαιρετικό. Με τα αμέτρητα όπλα που έχει και τον Big Boss αλλά και την εκπληκτική Sniperακια Quiet το παιχνίδι πολύ απλά είναι ένα αριστούργημα! Α ξέχασα και τον D Dog τον εξαιρετικά εκπαιδευμένο σκύλο του Snake που επίσης μπορεί να σε βοηθήσει στις μάχες σου.

 

1)Metal Gear Solid 4:Guns of the patriots

Και ήρθε η ώρα να πω για το αγαπημένο μου game.O Hideo Kojima ακόμη μια φορά ζωγραφίζει και δημιουργεί ένα αριστούργημα .Ο Solid Snake είναι απλά ο αγαπημένος μου χαρακτήρας σε video games.Στο 4 είναι γέρος εξαιτίας μιας αρρώστιας αλλα και πάλι είναι μοναδικός.Το story του παιχνιδιού είναι ότι καλύτερο έχω δει ποτέ μου!  Το gameplay είναι τόσο εθιστικό , τα γραφικά μοναδικά για την εποχή τους.Η στιγμή που ξεχωρίζω είναι η τελευταία. Πραγματικά μόνο που δεν έκλαψα. Για ακόμη μια φορά η ποικιλία των όπλων είναι τεράστια! Επίσης άλλη μια επική σκηνή είναι εκεί που παλεύεις με τον Liquid Snake! Ότι και να πεις για αυτό το παιχνίδι είναι λίγο! 

 

Αυτά είναι τα 5 αγαπημένα μου video games. Γράψτε στα comments αν θέλετε να κάνω τα 5 χειρότερα video games.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

b2ap3_thumbnail_912794-video-game-wallpapers.jpg

Continue reading
Recent Comments
Blood Prince
Ανυπομονώ να διαβάσω και για τα 5 χειρότερα games κατά την γνώμη σου.Αρκετά ενδιαφέρον το blog.
Wednesday, 03 August 2016 21:43
GeoRaragh
Thanks!
Friday, 05 August 2016 09:35
g.dfil
Εξαιρετικό blog και πολύ αναλυτικό.
Monday, 12 September 2016 14:41
728 Hits
4 Comments

Iron Maiden’s gonna get aaall of you!

Iron Maiden’s gonna get aaall of you!

Όταν στις 14 Απριλίου 1980 οι Iron Maiden κυκλοφορούσαν το ομώνυμο παρθενικό τους άλμπουμ, λίγοι μπορούσαν να φανταστούν την πορεία που θα διέγραφαν τα επόμενα χρόνια, εξελισσόμενοι σε μια μπάντα-παγκόσμιο φαινόμενο. Το 2015 συμπλήρωσαν 35 χρόνια παρουσίας στα studios κυκλοφορώντας το 16ο άλμπουμ, το οποίο μάλιστα είναι το πρώτο διπλό στην ιστορία τους, και σύμφωνα με πολλούς καταφέρνει να κοιτάξει «στα μάτια» τα μεγαθήρια του παρελθόντος, αν όχι να τα ξεπεράσει. Τα πρώτα βήματα του δημοφιλούς συγκροτήματος έγιναν στα τέλη της δεκαετίας του ΄70, μέλλοντας να αποτελέσει τελικά έναν από τους κυριότερους εκφραστές του New Wave of British Heavy Metal εκείνης της εποχής.

Δεν είναι εύκολο να συμπτυχθούν σε λίγες γραμμές τα στοιχεία που κάνουν τους Iron Maiden να ξεχωρίζουν από άλλες μπάντες. Παραβλέποντας αυτήν την επιπολαιότητα, μπορεί κάποιος να επισημάνει τον επαγγελματισμό με τον οποίο προσεγγίζουν τη μουσική τους και τη συνέπεια απέναντι σε εκατομμύρια fans ανά τον κόσμο. Παράγοντες οι οποίοι αποκλείουν οιονδήποτε εφησυχασμό και συνεπάγονται καλλιτεχνικές ανησυχίες σε μόνιμη βάση, αναζήτηση νέων μουσικών οριζόντων και προκλήσεων, και πάνω απ’ όλα διάθεση και μεράκι γι’ αυτό που κάνουν. Αυτή είναι και η μαγεία τους: ότι τέσσερις δεκαετίες μετά το πρώτο άλμπουμ, εξακολουθούν όχι απλώς να κυκλοφορούν νέες δουλειές, αλλά να δημιουργούν καινούρια μουσική εξελίσσοντας τον ήχο τους και ελαχιστοποιώντας τις επαναλήψεις, οι οποίες θα μπορούσαν να τους αυτοπεριορίσουν ποιοτικά.

Κάτι τέτοιο φαντάζει αδιανόητο υπό τον αρχηγό της μπάντας και έναν από τους καλύτερους μπασίστες -σίγουρα τον πληρέστερο- όλων των εποχών, τον εμβληματικό Steve Harris, η αυστηρότητα του οποίου στο τελικό παραγόμενο έχει οδηγήσει σε καταλυτικές ενέργειες, κομβικής σημασίας τομές για την πορεία του συγκροτήματος στο πέρασμα των χρόνων. Από το 1975, όταν οι Iron Maiden έκαναν τα πρώτα δειλά τους βήματα με αρκετές προσθαφαιρέσεις μελών, μέχρι την αποχώρηση του Paul Di’ Anno το 1981, μετά από τα δύο πρώτα άλμπουμ, η μπάντα κατάφερε να μπει στις ράγες μιας πορείας πέρα από κάθε φαντασία. Το τρίτο CD - που λέγεται ότι είναι αυτό το οποίο δείχνει εν πολλοίς πόσο μπορεί να προχωρήσει ένα συγκρότημα- ακολούθησε το Killers σαρώνοντας το 1982, στην πρώτη συμμετοχή του Bruce Dickinson στα φωνητικά. Το Number of the Beast κατάφερε να ανέλθει στο No. 1 των βρετανικών charts, περιλαμβάνοντας ορισμένα από τα πλέον κλασικά κομμάτια της μπάντας, όπως φυσικά το ομώνυμο τραγούδι και τα Hallowed Be Thy Name, Children of the Damned και Run to the Hills.

Οι Iron Maiden δοκιμάστηκαν και δοκίμασαν πολλά και διαφορετικά πράγματα από άλμπουμ σε άλμπουμ, έχοντας επικές στιγμές και τραγούδια που άφησαν εποχή, αλλά και πιο δύσκολες περιόδους. Η σημαντικότερη ήταν αναμφίβολα η στιγμή που ο Dickinson αποχώρησε το 1994, για να επιστρέψει πέντε χρόνια αργότερα. Η επιλογή του Blaze Bayley στη θέση του ήταν μάλλον ατυχής, παρότι στα δύο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν το 1995 και 1998 ταίριαζε απόλυτα, στο X Factor και το Virtual XI, τα οποία είχαν ένα σκοτεινότερο ύφος. Το range της φωνής του Blaze δε μπορούσε σε καμία περίπτωση να προσεγγίσει του Bruce, κάτι που φαινόταν άσχημα στα live. Η επιστροφή του τελευταίου, όπως και του κιθαρίστα Adrian Smith το 1999, ο οποίος είχε αποχωρήσει από το 1990, πέρασε τους Maiden στη νέα χιλιετία και τη νεότερη εποχή τους. Έκτοτε η μπάντα απαρτίζεται από έξι μέλη και τρεις ηλεκτρικές κιθάρες, καθώς ο Janick Gers παρέμεινε πλαισιώνοντας τον Dave Murray, έχοντας αντικαταστήσει τον Smith στο παρελθόν.

Κι αν κάποιοι πίστευαν ότι το συγκρότημα έδωσε ό,τι είχε να δώσει, η κυκλοφορία του The Book of Souls ήρθε για να τους διαψεύσει με εκκωφαντικό τρόπο. Ειδικά για το άλμπουμ αυτό δυσκολεύομαι να είμαι αντικειμενικός, καθώς έχω λατρέψει κάθε ένα από τα έντεκα τραγούδια του, αλλά και πάλι δε μπορεί να μην αναφερθεί κάποιος στο ομώνυμο τραγούδι, καθώς επίσης τα The Red and the Black και Tears of the Clown (στη μνήμη του Robin Williams). Αλλά δεν είναι μόνο αυτά: Δύο από τα κορυφαία κομμάτια της τελευταίας δουλειάς των Maiden φέρουν ανεξίτηλη και αποκλειστικά τη σφραγίδα του Dickinson. Πρόκειται βεβαίως για τα If Eternity Should Fail και Empire of the Clouds. Τα λόγια ωχριούν όσον αφορά το τελευταίο, το απίστευτο 18λεπτο έπος που συνέθεσε ο Bruce για το αεροπορικό δυστύχημα του αερόπλοιου R101 το 1929. Ένα τραγούδι που κάνει το μνημειώδες Rime of the Ancient Mariner του Harris από τον δίσκο Powerslave (1984) να υποκλίνεται μπροστά του.

Αυτό είναι και το σημείο-κλειδί της μπάντας. Πέρα από τη μουσική που παράγει εδώ και σχεδόν 40 χρόνια, οι Iron Maiden διακρίνονται διαχρονικά για τον εκπληκτικό στίχο τους και τη θεματολογία από την οποία αντλούν έμπνευση, η οποία κυμαίνεται σ’ ένα τεράστιο εύρος, από Παγκοσμίους -και άλλους- Πολέμους, μέχρι αρχαίους πολιτισμούς (π.χ. Αίγυπτος, Mayas), πολεμάρχους, μυθολογία, ιστορικές μάχες και γεγονότα, νουβέλες, ποιήματα, ταινίες και άλλα πολλά. Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι η μπάντα καταφέρνει να έχει ένα εξίσου μεγάλο ηλικιακό εύρος οπαδών, κάτι που αποδεικνύει τη δημιουργία νέου κοινού μέσα από τις δουλειές των τελευταίων 15-20 χρόνων, πέραν των επιτυχιών της δεκαετίας του ΄80. Αυτή η συνεχής εγρήγορση των Iron Maiden και το γεγονός ότι πάντοτε έχουν και θέλουν να παρουσιάσουν κάτι καινούριο, τους ωθεί να ερμηνεύουν live τα μισά τραγούδια κάθε καινούριου άλμπουμ στις περιοδείες τους, αποδεικνύοντας ότι δεν αρκούνται στις κλασικές επιτυχίες του παρελθόντος.

Ο επαγγελματισμός και η συνέπειά τους, λοιπόν, είναι άμεσα αισθητός σε όσους αγαπούν τους Maiden, όπως και ο υπογράφων. Συνεπώς, η είδηση της επικείμενης κυκλοφορίας ενός παιχνιδιού στα κινητά τηλέφωνα με πρωταγωνιστή τον Eddie, τη θρυλική μασκότ του συγκροτήματος, δε θα μπορούσε παρά να μου κεντρίσει αμέσως το ενδιαφέρον, μολονότι σπανίως παίζω games στο κινητό. Πριν από 20 μέρες, στις 5 Ιουλίου, κυκλοφόρησε δωρεάν το Legacy of the Beast, με αποτέλεσμα να… καταστρέψω τον εαυτό μου έκτοτε, λιώνοντας για δεκάδες ώρες (σίγουρα περισσότερες από 40, ίσως και 50) σ’ ένα απολαυστικότατο όσο και εθιστικό RPG με όλη τη σημασία της λέξης.

Το σενάριο του παιχνιδιού προσφέρει κατά βάση το πλαίσιο για να αναδειχθεί το βάθος του gameplay όσον αφορά τη διαχείριση των μονάδων και πόρων που γίνονται διαθέσιμοι σταδιακά. Η υπόθεση είναι απλή, ωστόσο εμπλουτίζεται πανέμορφα σε όλη τη διάρκεια μέσα από στίχους τραγουδιών των Iron Maiden, οι οποίοι αξιοποιούνται σε στιχομυθίες μεταξύ των πρωταγωνιστών επί της οθόνης. Καθώς ο Eddie ταξιδεύει με ταχύτητα φωτός (Speed of Light, τραγούδι που συμπεριλαμβάνεται στο Book of Souls), η ψυχή του διαλύεται σε αμέτρητα κομμάτια (shards). Ο ίδιος ξυπνά σε τάφο με τη βοήθειας μιας Clairvoyant (από το ομώνυμο τραγούδι που συναντάμε στο υπέροχο Seventh Son of a Seventh Son άλμπουμ του 1988), η οποία θα τον συνοδεύσει στην περιπέτειά του.

Μαζί της θα κληθεί να δώσει μάχες και κυρίως να βρει απαντήσεις για το τι ακριβώς έχει συμβεί, όντας υποχρεωμένος να ταξιδέψει σε διαφορετικό χώρο και χρόνο κάθε φορά, προκειμένου να ανακτήσει όλα τα shards και να βρει τον υπαίτιο. Υπάρχουν τέσσερις διαθέσιμοι κόσμοι του παιχνιδιού, άπαντες εμπνευσμένοι από αντίστοιχα άλμπουμ της μπάντας. Πρόκειται για τα Ailing Kingdom (Brave New World), Kingdom of the Sands (Powerslave), Battlefield (A Matter of Life and Death (2006)) και Underworld (The Number of the Beast), ενώ προσεχώς θα γίνει διαθέσιμος ακόμη ένας, με την ονομασία Night City. Η ολοκλήρωση του τελευταίου θα αποφέρει ως έπαθλο τον κλασικό Eddie του εξωφύλλου του άλμπουμ Killers (1981). Βεβαίως το σύνολο του παιχνιδιού επενδύεται ηχητικά από τραγούδια των Iron Maiden που συμπεριλαμβάνονται στα προαναφερθέντα άλμπουμ καθώς και στο Piece of Mind (1983) όσον αφορά το Battlefield. Επιπλέον, στα μεταβατικά επίπεδα της ιστορίας ακούγεται μουσική από τα Book of Souls και The Final Frontier (2010), ενώ έχουν ενσωματωθεί και live εκτελέσεις τραγουδιών, οι οποίες δεν κυκλοφόρησαν ποτέ επισήμως.

Σε κάθε κόσμο ο Eddie θα συγκρουστεί με τους υπηρέτες και σκλάβους ή ακόμη και… εχθρούς του εχθρού(!), ενώ θα αποκτήσει και απρόσμενους φίλους, έστω και με λίγη… πειθώ. Οι μάχες είναι turn-based και πολλές σε αριθμό, απαιτώντας προσεκτική στρατηγική και διαφορετική προσέγγιση κάθε φορά, αναλόγως των εχθρών αλλά και του επιπέδου δυσκολίας, το οποίο αυξάνεται σταδιακά. Υπάρχουν τρία επίπεδα, normal, hard και madness, το καθένα εκ των οποίων ξεκλειδώνει μετά τον τερματισμό του κόσμου στο προηγούμενο, κάτι που μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι χωρίς… boost επί πληρωμή. Αντιθέτως, το παιχνίδι σταδιακά δυσκολεύει πολύ και απαιτεί grinding παίζοντας στα ίδια επίπεδα προκειμένου να αποκτήσεις το loot που θα σου επιτρέψει να δυναμώσεις τους χαρακτήρες σου για να προχωρήσεις αποτελεσματικά σε επόμενους κόσμους.

Βεβαίως τα προσφερόμενα «καλούδια» είναι περισσότερα και καλύτερα στην πορεία. Επιπλέον, η πρόκληση αυξάνεται σε κάθε μάχη μέσα από τα προαιρετικά objectives που προσφέρονται. Αυτά μπορεί να αφορούν την ολοκλήρωσή της σε συγκεκριμένο χρόνο ή με συγκεκριμένο τρόπο. Ενδεικτικά, να χρησιμοποιήσεις μόνο basic abilities ή συγκεκριμένο ελάχιστο αριθμό αυτών ή των power abilities, να σκοτώσεις κάποιον εχθρό με specials κ.λπ.. Ως επιβράβευση λαμβάνεις Ironites, πετράδια που μπορείς να μετατρέψεις σε χρυσό ώστε να τα αξιοποιήσεις σε αναβαθμίσεις είτε του εκάστοτε χαρακτήρα καθ’ αυτού είτε των talismans, με τα οποία τον ενισχύεις βελτιώνοντας τα attributes του. Πλην όμως, η ολοκλήρωση όλων των objectives αποτελεί προϋπόθεση για να ξεκλειδωθεί η Secret Location κάθε κόσμου, που δίνει πρόσβαση σε σπανιότερο και πλουσιότερο loot.

Όπως κάθε free to play game που περιλαμβάνει microtransactions, έτσι και στο Legacy of the Beast αυτά δείχνουν να αποτελούν μονόδρομο για όποιον θέλει να αποκτήσει όλους τους διαθέσιμους Eddie χαρακτήρες, οι οποίοι είναι εμπνευσμένοι από κάθε ένα cover των άλμπουμ των Iron Maiden και όχι μόνο. Προσωπικά έπαιξα με τέσσερις όλους κι όλους, συμπεριλαμβανομένου του «απλού», ο οποίος είναι διαθέσιμος εξ αρχής. Είχα επίσης τους «Run to the Hills Eddie», «Soldier Eddie» και «Wicker Man Eddie», τον οποίο πούλησα κατά λάθος αρκετά νωρίς, κάνοντας τη ζωή μου πολύ πιο δύσκολη, καθώς στερήθηκα μια πολύ καλή εναλλακτική απέναντι στους περισσότερους εχθρούς.

Πρέπει βεβαίως να τονιστεί ότι ο Eddie δεν πορεύεται μόνος του στη μάχη, αλλά έχει τη δυνατότητα να κάνει summon έως δύο Allies κάθε φορά, μεταξύ των πολλών που αποκτά ο παίκτης στην πορεία μέσω του loot από τις μάχες. Πρόκειται επί της ουσίας για εχθρούς που έχει αντιμετωπίσει και τους οποίους πλέον κάνει δικούς του, αναβαθμίζοντας τα στατιστικά τους κατά τον ίδιο τρόπο. Είναι σημαντικό ότι υπάρχει πληθώρα και ευφάνταστη γκάμα επιλογών, η οποία προκύπτει από τους διαφορετικούς εχθρούς σε κάθε κόσμο. Κάθε χαρακτήρας κυμαίνεται μεταξύ 1-5 αστεριών, με το level σε κάθε περίπτωση να ξεκινά από το ένα και να φτάνει κλιμακωτά σε 20-100, ανάλογα το αστέρι. Τα boss fights είναι αρκετά εντυπωσιακά και απαιτούν ακόμη μεγαλύτερη προσοχή σε επίπεδο επιλογής χαρακτήρων, abilities και talismans.

Για την ιστορία, τερμάτισα το παιχνίδι έχοντας φτάσει το προφίλ μου σε level 37 χωρίς microtransactions, ολοκληρώνοντας σε όλα τα επίπεδα δυσκολίας τα Ailing Kingdom (100%) και Kingdom of the Sands (100%, εκτός του madness), τα normal (100%) και hard του Battlefield και normal του Underworld, ενώ πλέον είμαι level 41 και συνεχίζω για το απόλυτο. Το παιχνίδι βγήκε με όλους τους Eddie στα τρία αστέρια και level 60, ενώ δύο από τους allies έφτασαν σε τέταρτο αστέρι. Πρόκειται για τους Angel of Pain -ο οποίος μου έτυχε από loot ως rare soul και τον έφτασα level 80- και Axis Soldier, τον οποίο αναβάθμισα περί το level 60.

Εν κατακλείδι, το Legacy of the Beast αποδεικνύεται ένα πολύ εθιστικό RPG, το οποίο εγγυημένα θα λατρέψουν όλοι οι fans των Iron Maiden παίζοντας με τον Eddie και απολαμβάνοντας αγαπημένα τραγούδια συγχρόνως. Εξυπακούεται ότι δεν απευθύνεται αποκλειστικά σ’ αυτούς, καθώς θα το εκτιμήσουν όλοι οι λάτρεις του συγκεκριμένου genre παιχνιδιών. Το σημαντικότερο είναι ότι έγινε καλή δουλειά από τους developers της Roadhouse Games, οι οποίοι έπλασαν μια απλή ιστορία μεν, προσθέτοντας όμως πάρα πολλά στοιχεία από τους στίχους των τραγουδιών του συγκροτήματος και δημιουργώντας έναν τίτλο με ωραία γραφικά, μεγάλη ποικιλία σε χαρακτήρες, abilities και talismans και εντυπωσιακά special attacks. Up the Irons!

Continue reading
Recent Comments
Blood Prince
Φοβερό το blog για άλλη μια φορά.Το παιχνίδι φαίνεται απολαυστικό για πολλούς φαν και όχι μόνο.
Sunday, 24 July 2016 13:39
the_prophet1987
\n\n\n\n[*] [*] \n\n\n\n... Read More
Tuesday, 26 July 2016 12:16
GeoRaragh
Πολύ ωραίο άρθρο!
Monday, 01 August 2016 17:10
768 Hits
3 Comments

Defence of the Ancients

Defence of the Ancients

Ώρα λοιπόν για άλλη μια ιστορία, καθώς είχε ζητηθεί και λόγω χρόνου δεν είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ. Η DotA ή Defence of the Ancients, όπως είναι ο πλήρης τίτλος, είναι ένα ακόμη spin-off παιχνίδι, το οποίο δημιουργήθηκε ως mod για το Warcraft III: Reign of Chaos, καθώς και για το epxansion αυτού The Frozen Throne. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι να βάλει δύο ομάδες αντίπαλες σε μια αρένα και ο νικητής είναι αυτός που θα καταστρέψει πρώτος τον Αρχαίο της άλλης ομάδας. Όπως ένα κλασσικό RTS/MMO battle arena.

 

To παιχνίδι, μέχρι να κατασταλάξει, είχε πολλές διαφοροποιήσεις από το 2003. Μία από αυτές ήταν και το DotA Allstars, το οποίο τελικά επικράτησε και μετονομάστηκε απλά σε DotA με την έκδοση 6.68 του 2005. Από το 2005 και μετά το εξυπηρετούσε μόνο ένας από τους developers, o IceFrog, καθώς δεν υπήρχε υποστήριξη από αλλού. Ο χάρτης που χρησιμοποιήθηκε για το παιχνίδι αυτό προέρχεται από ένα άλλο παιχνίδι, τον Aeon of Strife του StarCraft. Είναι αρκετά ενδιαφέρον κατά την άποψή μου, καθώς δείχνει το πόσο η κοινότητα του gaming ήταν στα πρώτα της στάδια ακόμη και η έμπνευση ίσως ήταν λιγοστή ή υπήρχε άλλος βαθμός επικινδυνότητας, υπό την έννοια ότι τα studio δεν έπαιρναν εύκολα ρίσκα γιατί μπορεί να αποτύχαιναν. Από την άλλη, μπορεί να ήθελαν απλά να προσελκύσουν το κοινό με κάτι που θα τους ήταν οικείο κι έτσι θα μπορούσαν πιο εύκολα να προσαρμοστούν.

 

Από τη στιγμή κυκλοφορίας του, το παιχνίδι κατάφερε να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα φαβορί παγκοσμίως, κάνοντας εμφανίσεις σε μεγάλες διοργανώσεις και με τουρνουά που ξεπερνούσαν κάθε άλλο παιχνίδι της εποχής του. Για το λόγο αυτό, η αυλαία του online battle arena άνοιξε με την DotA, καθώς μετά έκαναν την εμφάνισή τους άλλα παιχνίδια του ίδιου τύπου.

 

Το 2003, όταν και πρωτοεμφανίστηκε το παιχνίδι, ένας mapmaker ονόματι Eul πήρε τον χάρτη από το StarCraft και έκανε το πείραμά του. Μετά την προσθήκη του Frozen Throne, ο Eul δεν ανανέωσε το παιχνίδι ξανά, αλλά ευτυχώς υπήρχαν άλλοι να ακολουθήσουν στα χνάρια του, βάζοντας καινούριους χαρακτήρες και αντικείμενα. Το Μάρτιο του 2004, ο mapmaker Guinsoo ανέλαβε εξολοκλήρου το development του παιχνιδιού μέχρι και την έκδοση 5. Αργότερα, ανέλαβαν το 2005 οι IceFrog και Neichus, με τον δεύτερο να αποχωρεί από την ομάδα και να αφήνει την ανάπτυξη εξολοκλήρου στον πρώτο.

 

Ο τρόπος με τον οποίο συντηρούταν το παιχνίδι είναι αξιοθαύμαστος. Υπήρχαν επίσημα forums, στα οποία μπορούσαν οι παίκτες να αφήσουν feedback, να κάνουν κάποια πρόταση, ακόμη και να βάλουν κάποια ιδέα για αντικείμενο ή ήρωα. Πολλοί από αυτούς μάλιστα δημιουργούσαν και τα εικονίδια των ηρώων ή την ιστορία του κάθε ήρωα και artwork για loading screens.

 

Αυτό που είναι ακόμη πιο ενδιαφέρον, είναι ότι είχαν φτιαχτεί modes όπου έπαιζες ενάντια σε AI. Και ο λόγος που το λέω αυτό είναι το ότι έχω παρατηρήσει σε σύγχρονα παιχνίδια να υπάρχουν προβλήματα με τη δημιουργία τεχνητής νοημοσύνης, πόσο μάλλον τότε, που ούτε εξειδίκευση υπήρχε για τον τομέα αυτό.

 

Η δημιουργία του DotA ήταν μια επανάσταση. Από τότε έχουν δημιουργηθεί αρκετά παρόμοια παιχνίδια, όπως είναι τα Heroes of the Storm, Heroes of Newerth και League of Legends. Η μεγάλη δημοτικότητα του παιχνιδιού έφτασε σε τέτοια επίπεδα, που αργότερα η Valve προσέλαβε τον IceFrog και ανακοίνωσε το 2010 το Dota 2. Ανεξάρτητο παιχνίδι, με μεγάλη επιρροή από το αρχικό. Συν το γεγονός ότι ακόμη και οι χαρακτήρες που εμφανίζονται στο 2 μπορούν να γίνουν port στο παλιότερο mod.

 

Εδώ όμως υπήρξε ένα πρόβλημα. Πολλοί από τους developers-contributors του πρώτου παιχνιδιού είχαν "σπάσει" και πήγαν στις Blizzard και Riot Games. Όλοι αυτοί όμως διαμαρτυρήθηκαν, καθώς θεωρούσαν ότι η Valve δεν μπορούσε να έχει τα δικαιώματα για το παιχνίδι. Παρόλα αυτά, η εταιρία κέρδισε τη διαμάχη και κράτησε τα δικαιώματα του franchise, δίνοντας το πολυαναμενόμενο παιχνίδι σε επίσημη κυκλοφορία το καλοκαίρι του 2013.

 

Αυτά είχε η ιστορία του DotA. Αν σας άρεσε το κείμενο και θα θέλατε να μάθετε την ιστορία κάποιου άλλου παιχνιδιού, αφήστε ένα σχόλιο με την πρότασή σας και θα επιληφθώ του θέματος όσο πιο γρήγορα μπορώ.

 

TR

Continue reading
728 Hits
0 Comments

Zaratoth's Indie Picks: Audiosurf

Zaratoth's Indie Picks: Audiosurf

Είχατε αναρωτηθεί ποτέ πως θα ήταν ένα παιχνίδι racing με εμπόδια, παλαιάς κοπής, δημιουργημένο από τη μουσική που προτιμά ο καθένας μας; Ένας άνθρωπος το σκέφτηκε και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Ο Dylan Fitterer ίδρυσε την εταιρεία Invisible Handlebar με σκοπό να βγάλει το συγκεκριμένο παιχνίδι. Κατά κόρον δούλεψε μόνος τους, αλλά στα τελευταία στάδια χρειάστηκε να φέρει εξωτερική βοήθεια.

Το παιχνίδι κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 2008, μερικές μέρες αργότερα από την βράβευσή του για τη μουσική του στο Independent Games Festival.

Το παιχνίδι είναι αρκετά απλό. Η βασική του ιδέα είναι η φόρτωση ενός τραγουδιού που θέλει ο χρήστης και η δημιουργία μιας πίστας με βάση το τραγούδι αυτό (ρυθμό, μπάσα κλπ). Κάθε πίστα είναι μοναδική και αντιστοιχεί στο συγκεκριμένο τραγούδι.

Υπάρχουν και διάφορα modes για παιχνίδι σε τρία επίπεδα δυσκολίας το καθένα. Το πιο συνηθισμένο mode είναι να μαζέψει ο παίκτης τα χρωματιστά κουτάκια, κάνοντας combo χρωμάτων, ενώ παράλληλα αποφεύγει τα γκρίζα κουτιά. Στο προσωπικά αγαπημένο μου mode, το Mono, μαζεύεις όλα τα κουτιά (ίδιου χρώματος) και απλώς αποφεύγεις τα γκρίζα. Ακόμα, υπάρχει και ένα mode που είναι για hotseat co-op.

Ο παίκτης μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε χαρακτήρες/διαστημόπλοια, ανάλογα το mode και τη δυσκολία που έχει επιλέξει. Κάθε χαρακτήρας έχει δικές του μοναδικές ικανότητες, όπως να πηδά πάνω από τα κουτιά ή να παίρνει κουτιά που δεν βρίσκονται στη λωρίδα του.

Τέλος, αφού ολοκληρωθεί μια πίστα και καταμετρηθούν οι πόντοι και τα bonus, ανεβαίνουν online σε λίστα με τις μεγαλύτερες βαθμολογίες για το συγκεκριμένο τραγούδι. Δίπλα στις βαθμολογίες φαίνεται και σε ποια mode και δυσκολία έγιναν οι βαθμοί.

 

Κάποια τραγούδια που θεωρώ ότι δημιουργούν πολύ καλές πίστες:

Mad Max: Fury Road – Brothers in Arms

Infected Mushroom – Heavyweight

Dragonforce - Through Fire and Flames

 

Εσείς έχετε ασχοληθεί με αυτόν τον τίτλο; Γράψτε στα σχόλια ποια τραγούδια θεωρείτε έκαναν τις καλύτερες πίστες.

 

Προηγούμενα Picks
Don't Starve Party Hard
Apotheon  
This War of Mine  
Dungeon of the Endless  
Sunless Sea  
Continue reading
924 Hits
0 Comments

DOS games σε next-gen PC. Είναι εφικτό;

 

Την εποχή που το DOS ήταν βασιλιάς, τα desktop PCs του σήμερα θα θεωρούνταν υπερυπολογιστές όπως το SkyNet! Η ιδέα του να έχει κάποιος  τουλάχιστον ένα 3 GHz μηχάνημα με 256 MB video card και 1 GB RAM στο desktop του θα θεωρούνταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Τη σήμερον ημέρα μπορείτε να πάτε σε κάποιο κατάστημα και να αγοράσετε ένα PC το οποίο είναι σίγουρα πιο φθηνό από αυτό που αγοράσατε το 1991.
 
 
Για τους λάτρεις κλασσικών videogames όμως, υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα το οποίο δε είναι τόσο εύκολο να λυθεί. Τα games του παρελθόντος δεν ήταν σχεδιασμένα για λειτουργία στα συστήματα του μέλλοντος και σε περιβάλλον Microsoft Windows. Ήταν κατεξοχήν προγραμματισμένα για λειτουργία στο πρώτο σύστημα για PC, το DOS. Για να καταφέρετε να παίξετε τα κλασσικά διαμαντάκια σας χρειάζεται πολύ ψάξιμο και δυστυχώς, αρκετά DOS games δεν αναγνωρίζονται από ταWindows για παράδειγμα.
 
 
Βέβαια, υπάρχει πάντα μια μικρή πιθανότητα να κάνετε install ένα DOS game στα Windows, να κάνετε double-click στο startup file icon από το My Computer και να χαρείτε. Αν όμως δε γίνει κάτι, υπάρχουν κάποιες άλλες λύσεις, όχι όμως 100% λειτουργικές.
 
 
Το μεγαλύτερο θέμα των DOS games το οποίο δεν επιτρέπει τη λειτουργία τους στα Windows είναι το sound compatibility. Τα games που αναζητούν απευθείας σύνδεση σε συμβατή κάρτα ήχου Soundblaster δε μπορούν να την εντοπίσουν στα  7. Ειρωνικό, καθώς τα πιο παλιά games, τα οποία χρησιμοποιούσαν τα ηχεία του PC σας, είναι πιο πιθανό να «τρέξουν» από αυτά των mid-90’s.
Επιπλέον, τα περισσότερα DOS games σαν επιτρέπουν να ρυθμίσετε τη sound card που έχετε. Η καλύτερη επιλογή γιαSoundblaster compatibility  είναι να χρησιμοποιήσετε τις επιλογές IRQ 7 και DMA 1. Εάν αυτό δε πιάσει, τότε δείτε αν ο τίτλος έχει επιλογή για   General MIDI ή MT-32 sound card. Αν υποστηρίζει μόνο επιλογή PC Speaker sound, τότε ας κλείσει το θέμα εκεί.
 
 
Μερικές φορές μπορεί να είστε τυχεροί και χρησιμοποιώντας την επιλογή compatibility mode, η οποία ξεγελά το software, να καταφέρετε να «τρέξετε» απευθείας το game χωρίς πολλά πολλά. Για να το κάνετε αυτό πατήστε δεξί  click στο startup icon του τίτλου στο My Computer και επιλέξετε Properties. Από κει, click στο Compatibility tab. Η μεγαλύτερη πιθανότητα για λειτουργία είναι η επιλογή Windows 95.
 
 
Αν δε καταφέρετε κάτι με αυτά, τότε ρίξτε μια ματιά εδώ: http://www.dosgames.com
Αν κι εκεί δε βγάζετε άκρη, ρίξτε μια ματιά τότε κι εδώ: http://sourceforge.net/projects/dosbox
Αυτό το site σας παρέχει ένα μικρό πρόγραμμα με την ονομασία DOSBox το οποίο είναι η τελευταία σας ελπίδα για να χαρείτε τα πολυαγαπημένα σας all-time classic games. Αυτό το πρόγραμμα εξομοιώνει το παλιό x86 hardware και τη λειτουργία DOS με τέτοιο τρόπο που ξεγελά τα games σας τα οποία νομίζουν ότι τρέχουν σε PC των 90s.
Continue reading
Recent Comments
Laomedon
Λογω τρελλας που εχω με παλια DOS games (ok nostalgia detected), χρησιμοποιω το DOSBox χωρις κανενα προβλημα. Φαινεται οτι η αναπτ... Read More
Wednesday, 27 July 2016 22:09
Omnibot
Thanx for the info!
Thursday, 28 July 2016 12:31
937 Hits
2 Comments

So many games, so little time...


Χθες βρέθηκα με ένα πολύ καλό μου φίλο και πιάσαμε τη κουβέντα περί videogames. Συλλέκτης κι αυτός αλλά λίγο πιο συγκεκριμένος σε σχέση με εμένα. Μου είπε ότι έδωσε γύρω στα 25 games σε ένα κατάστημα για να πάρει μια collectors που πραγματικά ήθελε και ειλικρινά άξιζε το κόπο. Εκείνη τη στιγμή βέβαια συνειδητοποίησα ότι έχω πραγματικά πάρα πολλά videogames στη κατοχή μου. Σε retail πρέπει να έχω φτάσει τα 2000 αλλά, όπως σίγουρα θα αναρωτιέστε, εννοείται ότι δεν τα έχω τερματίσει όλα. Και μάλλον δε πρόκειται κιόλας. Να φανταστείτε, παλιότερα είχα ακόμα περισσότερα, αλλά σιγά σιγά έκανα μια μαζική εκκαθάριση και έδιωξα αρκετά κομμάτια τα οποία ήταν πραγματικά απαίσια. Και τώρα, κουτσά στραβά, έμεινα με αυτά. Και βέβαια αγοράζω νέα, αλλά έτσι όπως προχωράει η ζωή, πιο πολύ αγοράζω, παρά παίζω. Αγοράζω με το σκεπτικό ότι κάποια στιγμή θα τα παίξω. Και να που περνάνε τα χρόνια, πάω να βάλω PS2 games και ξενερώνω με τα γραφικά ή με το σύστημα save. Αλλά από την άλλη με γεμίζει η ιδέα ότι τα έχω.

Η συλλογή των video games ανέκαθεν αποτελούσε ένα από τα χόμπι μιας μεγάλης μερίδας κόσμου παγκοσμίως και μέχρι και σήμερα υπάρχουν συγκεκριμένα παιχνίδια σε κάθε κονσόλα που αποτελούν το "holy grail" των εκάστοτε συλλεκτών. Εντωμεταξύ, την τελευταία πενταετία τα καταστήματα δείχνουν να έχουν "μυριστεί" χρήμα στην όλη υπόθεση και για αυτό το λόγο αναγκαζόμαστε να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη για games που όταν πρωτοκυκλοφόρησαν δεν στοίχιζαν όσο τώρα.Θα μου πείτε, γιατί δε πουλάω μερικά; Πλέον, ότι έχω θα ήθελα κάποια στιγμή να ασχοληθώ με αυτό και προτιμώ να το κρατήσω παρά να το δώσω για ένα ευρώ. Αρκετά games λόγω μετακομίσεων δεν τα έχω στην αρχική τους συσκευασία και λογικό είναι να μη τα παίρνουν καταστήματα ή σε αγγελίες, αλλά και πάλι δεν τα δίνω.

Ειλικρινά, απλώς σκέψεις είναι αυτά που γράφω εδώ και μάλλον κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είμαι πλέον συλλέκτης πάρα gamer. Παλαιότερα ήμουν hardcore gamer, τώρα όμως με δουλειά και σοβαρό δεσμό, δεν υπάρχει αρκετός χρόνος (παρά μόνο αν η γυναίκα έχει άλλο ωράριο στη δουλειά της Tongue Out)...

Continue reading
Recent Comments
lion-o7
Μια απο τα ίδια κ εγώ. Πήρα πέρυσι το ps4 κ έχω παίξει Last of us, Uncharted collection,heavy rain,beyond two souls. H κονσόλα έχε... Read More
Tuesday, 12 July 2016 08:26
Shikabane_Hime7
Αυτό είναι και μένα το μεγάλο πρόβλημα. Ο χρόνος. περίπου 180 games στο steam και πολλά από αυτά τα έχω εδώ και 2 χρόνια και δεν τ... Read More
Wednesday, 13 July 2016 19:34
finixbfg2000
Το spec ops the line σαν παιχνιδι μου αρεσε παρα πολυ!!! Καταλαβαινω απολυτα το λογο που δεν πουλησε(μοντερνο-καγκουρο gaming)... Read More
Wednesday, 13 July 2016 23:47
817 Hits
4 Comments

Λίγα λόγια για τη Nintendo

Παρόλο που δεν ήταν η πρώτη εταιρεία που έφτιαξε videogames, η Nintendo είναι από τις παλαιότερες εταιρείες στο χώρο. Ιδρύθηκε το 1889 από τον Fusajiro Yamauchi και ενώ αρχικά πουλούσαν κάρτες με την ονομασία Hanafunda, η Nintyεπεκτάθηκε τόσο γρήγορα που έφτασε να είναι η πρώτη εταιρεία με θέμα τις playing cards στην Ιαπωνία. Στα τέλη του 1960, η Nintendo ξεκίνησε τη παραγωγή παιχνιδιών και επιτραπέζιων και το 1975, ζηλεύοντας την επιτυχία της Atari και της Magnavox, ένωσε τις δυνάμεις της με τη Mitsubishi για την ανάπτυξη μιας νέας home video game κονσόλας, του The Color TV Game 15. Μέσα σε 6 χρόνια, η Nintendo ξεκίνησε τη παραγωγή του Famicom, κυκλοφόρησε το Donkey Kong και απέκτησε κέρδη ύψους μισού δισεκατομμυρίου $$$ μόνο από τη πώληση video games!
 
 
Όταν κυκλοφόρησε επιτέλους το Famicom στην Ιαπωνία το 1983 και μετά από 2 ολόκληρα χρόνια τεράστιας επιτυχίας, έφτασε η σειρά της κονσόλας να φτάσει και στην Αμερική παρέα με 25 games. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν και τα Super Mario Bros. και The Legend of Zelda, δυο all-time classics για τη θρυλική αυτή κονσόλα. Μέσα σε μια δεκαετία η Ninty μπήκε για τα καλά στη βιομηχανία των videogames και κυκλοφορούσε απίστευτα games με απίστευτο ρυθμό!
 
 
 H συνέχεια είναι γνωστή με τις θρυλικές handheld και home κονσόλες και ειλικρινά, εύχομαι το NX να φέρει την εταιρεία πάλι στο προσκήνιο γιατί έχει μείνει αρκετά πίσω σε σχέση με τους κολοσσούς Sony και Microsoft που πλέον είναι οι κυρίαρχοι στο console gaming.
 
Αν θέλετε να ζήσετε τώρα στα PC σας καλές Nintendo στιγμές ιδού κάποια site με τα καλύτερα Emulators! 
 
 
(Υπενθύμιση: Για να τα παίξετε νόμιμα επιβάλλεται να έχετε στη κατοχή σας τα original cartridges!)
 
 
 
 
Και λίγο trivia για τους collectors:
 Σπάνια και συλλεκτικά NES games!
 
Bubble Bath Babes
 
 
Ένα από τα πιο «πονηρά» games για την εποχή του, αυτός ο τίτλος ήταν διαθέσιμος προς πώληση μόνο σε video stores μέσω mail order, κάνοντάς τον αμέσως σπάνιο και συλλεκτικό. Το να δείτε 8-bit porn αξίζει μάλλον, γι’αυτό και η τιμή του κυμαίνεται στο e-Bay γύρω στα 300$-400$.
 
Nintendo World Championship 1990
 
 
Αυτό το game cartridge το χρησιμοποιούσαν σε πρωταθλήματα και περιελάμβανε τρία games: το Rad Racer, το Super Mario Bros. και το Tetris. Υπάρχουν μόνο 116 κομμάτια παγκοσμίως – 90 γκρι cartridges αξίας 1,000$ και 26 χρυσά αξίας 6,500$!
 
Stadium Events
 
 
Ένα αρκετά σπάνιο cartridge το οποίο η Ninty το απέσυρε και γι'αυτό το λόγο είναι πλέον συλλεκτικό. Μια λειτουργική κόπια πωλείται γύρω στα 275$.
Continue reading
1136 Hits
0 Comments

Η πρωτοτυπία έχει όνομα: Nintendo DS


Το πρώτο πράγμα που θα σας έρθει στο μυαλό μόλις αντικρίσετε το Nintendo DS είναι αυτό:  "Δύο οθόνες;!". Ναι, δύο οθόνες. Τόσο απλά.
 
Με αυτή τη δημιουργία της Nintendo, με κωδικό όνομα DS(Dual Screen), η εταιρεία κατάφερε να ξεφύγει από τη κλασσική εμπειρία που ζούσε ο casual handheld gamer.
Mε τις 2 LCD screens (η κάτω είναι touch-screen), το wireless networking, τα dual game cartridge slots και την υποδοχή μικροφώνου, το DS ξεφεύγει από το παλιό Game Boy που δανειζόταν από εσάς το μικρό σας αδερφάκι/ξαδερφάκι. Είναι γεγονός ότι κάτι παρόμοιο σαν αυτό δεν έχει ξανακυκλοφορήσει στο κόσμο του handheld gaming.



Η εμφανέστατη διαφορά από τους προκάτοχους του (που αλλάζει ουσιαστικά και το τρόπο που παίζετε) είναι το διπλό 3-inch screen layout. Ανάλογα το τίτλο που θα ξεκινήσετε, οι δυο οθόνες χρησιμεύουν για την απεικόνιση της δράσης ή για να χωριστεί σε μια οθόνη που δείχνει τη δράση και σε μια που δείχνει πληροφορίες όπως χάρτης, inventory κτλ. Να υπενθυμίσω ότι η κάτω οθόνη είναι touch-sensitive και μπορείτε να τη χρησιμοποιείτε με το stylus (σαν PDA) ή με το πάτημα ενός δακτύλου. Και οι δύο οθόνες περικλείονται με σχεδίαση clamshell παρόμοια με το Game Boy Advance SP.

 
Όσον αφορά την ιπποδύναμη της κονσόλας, αυτό το πράγμα είναι αρκετά δυνατό. Με διπλούς επεξεργαστές -έναν ARM9 και έναν ARM7- καθώς και 3D rendering δυνατότητες και 16-bit sound, η ποιότητα των τίτλων έφτανε αυτή του N64.
 
Και όπως πάντα, σχεδόν κάθε νέα κονσόλα λανσάρει νέα removable media. Έτσι το DS χρησιμοποιεί compact game cards(θυμίζουν κάπως Memory Sticks) οι οποίες είναι μικρές στο μάτι αλλά μεγάλες... όσον αφορά τη χωρητικότητα, γύρω στο 1 GB. Όσοι θέλανε να παίξουν και τα παλιά τους Game Boy Advance games, το DS -και η DS Lite version- έχουν δεύτερη υποδοχή για αυτά τα retro κασετάκια. 
Δεν είναι τέλειο; 



To Nintendo DS αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Nintendo  στις 21 Νοεμβρίου 2004. 
Στις 2 Μαρτίου του 2006, η Nintendo παρουσίασε το Nintendo DS Lite, μια λεπτότερη και ελαφρύτερη εκδοχή του αρχικού Nintendo DS με φωτεινότερη οθόνη.
Continue reading
Recent Comments
Blood Prince
Αρκετά ενδιαφέρον και ενημερωτικό και αυτό το blog.
Saturday, 25 June 2016 13:23
Omnibot
Thank u!
Tuesday, 28 June 2016 12:36
Blood Prince
Οντως το blog σου είναι αρκετά ενδιαφέρον..βέβαια ψήφισα το Dino του Προφέσορα γιατί μου αρέσει αρκετά το θέμα το οποίο αναλύει αλ... Read More
Tuesday, 28 June 2016 13:28
939 Hits
3 Comments

Είναι τα e-sports το μέλλον στα αθλήματα και τα games;

Το Xbox Live εξελίσσεται με μία σημαντική προσθήκη για τους φαν των esports. Όπως ανακοίνωσε η Microsoft, δίνει τη δυνατότητα σε όλων των μεγεθών τις εταιρείες να διοργανώνουν τουρνουά για τα παιχνίδια τους μέσω Xbox Live,μ ε τη προσθήκη του Arena τόσο στο Xbox One όσο και στα Windows 10. Μάλιστα οι εταιρείες μπορούν να συνεργάζονται και με κορυφαίους οργανωτές τουρνουά στο χώρο των esports, όπως το ESL και το FaceIt. Στόχος της Microsoft είναι να κάνει το ανταγωνιστικό gaming πιο εύκολο και προσβάσιμο. Αυτή ήταν λοιπον ή αφορμή για να δημιουργήσω αυτό το blog
Οπως, λοιπόν, συμβαίνει και με τα «κανονικά» αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, μπέιζμπολ κ.τ.λ.), ήταν θέμα χρόνου να επεκταθούν κι εδώ τα περίφημα fantasy leagues, οι οργανωμένες δηλαδή από εταιρείες λίγκες, στις οποίες οι παίκτες συμμετέχουν δημιουργώντας τις δικές τους φανταστικές ομάδες, αυτήν τη φορά όχι με τον Μέσι ή τον Λεμπρόν Τζέιμς, αλλά με τους αγαπημένους τους παίκτες διαδικτυακών παιχνιδιών. Κι εδώ δεν μιλάμε απλώς για την «τρέλα» μερικών «κολλημένων», αλλά για μια νέα επί της ουσίας βιομηχανία, με μεγάλο κοινό και ακόμη μεγαλύτερα κέρδη.
Τα e-sports είναι ή αφορμή πολλοί άνθρωποι οι οποίοι είναι πολύ καλοί και δεξιοτέχνες σε ένα παιχνίδι το οποίο και συμβαίνει και irl (in real life) με τα κανονικά sports. 
Τα esports προσφέρουν εκατομμύρια δολλάρια στους νικητές δίνοντας έτσι ένα ακόμη κίνητρο σε διάσημες ομάδες στον χώρο των e-sports όπως και κανονικές ομάδες όπως ή Schalke.
Άξιο αναφοράς είναι ότι σχολεία στη Ρωσία εχουν ως επιλογής τα esports
Τα esports κατά τη γνώμη μου αποτελούν το μέλλον των επαγγελμάτων οι διαγωνιζώμενοι είναι διεθνώς αναγνωρισμενοι. Σκεφτείτε, τώρα, αυτό το μοτίβο στον χώρο των esports. Ενας θεατής, στην Ελλάδα για παράδειγμα, παρακολουθεί και στοιχηματίζει σε ένα φανταστικό παιχνίδι που παίζουν, φερειπείν, δύο Αμερικανοί, οι οποίοι βασίζονται στις επιδόσεις μιας σειράς από Ασιάτες παίκτες (που είναι και πρωταθλητές σε κάτι τέτοια) ενός δημοφιλούς διαδικτυακού παιχνιδιού όπως το «League of Legends». Κι όλα αυτά αποκλειστικά μέσα από τις οθόνες Η/Υ. Μπερδευτήκατε; Ισως· όμως η αλυσίδα του παιχνιδιού και των κερδών μπορεί να γίνει ακόμη πιο μακρά και περίπλοκη. Στον κόσμο του «γρήγορου» Ιντερνετ, το παιχνίδι (διασκέδαση) και ο τζόγος (κέρδη) συνδυάζονται, συχνά με τρόπους που δύσκολα μπορούμε πια να παρακολουθήσουμε.
 
Πώς σας φαίνεται αυτή η κίνηση της Microsoft; Σας ενδιαφέρουν τα esports;
Continue reading
891 Hits
0 Comments

Happy Father's Day: Οι πατεράδες που γνωρίσαμε μέσα από τα video games.

Happy Father's Day: Οι πατεράδες που γνωρίσαμε μέσα από τα video games.

Πατέρας. Μία λέξη που χαρακτηρίζει την ζωή πολλών ανθρώπων (δεν θα πω όλων, γιατί, δυστυχώς, αρκετοί άνθρωποι ατύχησαν και δεν κατάφεραν να ζήσουν τον βιολογικό τους πατέρα ή και κανένα πρότυπο πατέρα), καλώς ή κακώς. Η πατρική παρουσία στη ζωή ενός ανθρώπου μπορεί να έχει θετικές ή αρνητικές (ή και τις δύο) συνέπειες στη διαμόρφωση του χαρακτήρα, του τρόπου σκέψης και αντιμετώπισης συμβάντων που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της παραμονής του παιδιού σε αυτόν τον κόσμο. Όσοι έχουμε έναν (ή και δύο, όπως στη δικιά μου περίπτωση, όπου έχω τον βιολογικό μου πατέρα αλλά και τον πατριό μου να με συμβουλεύουν μέχρι και τώρα), ξέρουμε πως, είτε το θέλουμε είτε όχι, μας επηρέασαν αρκετά σε πολλούς τομείς.

Φυσικά, το blog αυτό δεν θα υπήρχε ανάμεσα στα υπόλοιπα του GameWorld, αν δεν είχε gaming χαρακτήρα. Γι' αυτό, με αφορμή τη μέρα που περνάμε, θα γράψω λίγα πράγματα για τους "πατεράδες που γνωρίσαμε μέσα από τα video games". Σημείωση: μπορεί να γράψω, άθελά μου περισσότερο, κάποια spoilers. Ζητώ συγγνώμη εκ των προτέρων σε όσους δεν τα έχουν παίξει και τους φανερώσω σημεία της πλοκής των παιχνιδιών.

1) Michael De Santa, Grand Theft Auto V
b2ap3_thumbnail_images.jpg
Ένας από τους 3 βασικούς (και playable χαρακτήρες) του GTA που σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, ο Michael είναι ο badass πατέρας που κρύβεται πίσω από τον κάθε μπαμπά, όταν αυτός μαθαίνει ότι κάποιος θέλει να κάνει κακό στα παιδιά του. Από το ουίσκι δίπλα από την πισίνα και τις επισκέψεις στον τρελογιατρό, στα όπλα και πάνω σε jet ski, όπου πάει να πάρει την κόρη του από το γιοτ εκείνου του κλασσικού, πλούσιου Αμερικάνου νέου, που κάνει όλη την ημέρα πάρτι με τα λεφτά του μπαμπά και τα LSD του dealer του. Ο Michael, μετά από διάφορα γεγονότα που γίνονται στο παιχνίδι, σπάει τη ρουτίνα του, αρπάζει τα πολυβολάκια του και θερίζει όποιον βρει, γιατί αυτός είναι ο πραγματικός του εαυτός. Και, για να είμαστε ειλικρινείς, αυτός προτιμάμε.

2) John Marston, Red Dead Redemption
b2ap3_thumbnail_4757934-rdr_john_marston05.jpg
Ένας χαρακτήρας που γέλασα, πόνεσα (μεταφορικά, τόσες σφαίρες και κατραπακιές από αρκούδες φάγαμε παρέα) και έκλαψα (ναι, έκλαψα, γιατί μόνο αυτό μπορούσα να κάνω στο τέλος του παιχνιδιού) μαζί του. Το Red Dead Redemption, όσα χρόνια και αν περάσουν, θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη μου, γιατί αυτή η Rockstar βάλθηκε να μου φέρει τον κόσμο ανάποδα, όταν το κυκλοφόρησε για το Xbox 360. Ο John, ένας καουμπόης της περίφημης Άγριας Δύσης, αναγκάζεται από κάτι ψευτόμαγκες του BOI (κάτι σαν το FBI, αλλά πιο εκνευριστικοί και need-to-be-killed-for-everyone's-sake τύποι) να στραφεί εναντίον των παλιών του comrades-in-arms (την παλιά του συμμορία, δηλαδή), με αντάλλαγμα την επιστροφή της φαμίλιας του (γυναίκα και γιος) από τα βρωμερά τους χέρια. Περνάει από 40 κύματα, σκοτώνει κόσμο και κοσμάκη, επιβιώνει από τις χειρότερες συνθήκες, έως ότου παιχτεί το απίστευτο τραγούδι του Jamie Lidell και ο ίδιος, καβάλα πάνω στο άλογό του και με φόντο το ηλιοβασίλεμα, επιστρέψει στο ράντσο του, που με τόσο κόπο και ιδρώτα έχτισε, για να πάρει στην αγκαλιά του την γυναίκα του και τον γιο του. Ένας χαρακτήρας που άγγιξε την καρδιά μου με πάρα πολλούς τρόπους, γιατί, ενώ στην αρχή φαινόταν σαν ένας άγριος καουμπόης που δεν τον νοιάζει τίποτα και κάνει ό,τι γουστάρει, στην πραγματικότητα είναι ένας άμοιρος πατέρας που θα κάνει τα πάντα για να σώσει τη γυναίκα του και το παιδί του από τους κακούς. Όσοι δεν έχετε απολαύσει αυτό το αριστούργημα που λέγεται Red Dead Redemption, σας ζητώ να το κάνετε.


3) Big Daddies, BioShock series
b2ap3_thumbnail_280px-Bigdaddy-bioshock.png
Πατεράδες μόνο στο όνομα, οι Big Daddies ήρθαν για να μας κάνουν τη ζωή δύσκολη. Φύλακες των μικρών κοριτσιών του κόσμου των BioShock (=Little Sisters), οι τύποι με τις μεγάλες στολές δύτη και το τρυπάνι για χέρι θα κάνουν το παν για να προστατέψουν το μικρό και αβοήθητο σε αυτόν τον μάταιο κόσμο κοριτσάκι από όλους τους κακούς που κυκλοφορούν εκεί έξω, συμπεριλαμβανομένου του άτυχου χαρακτήρα μας. Μπορεί να μην ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, αλλά δεν ήθελα να χάσω την ευκαιρία να τους χώσω εδώ μέσα, μιας και το μίσος που τρέφω για αυτούς είναι απερίγραπτο. Ξέρετε πόσα med kits έχω χαλάσει για την πάρτη τους;!;

4) Marcus Fenix, Gears of War series
b2ap3_thumbnail_gears-of-war-3-71987-8819544-gears-of-war-4-marcus-fenix-back-for-the-xbox-one-jpeg-126338.jpg
Μπορεί να μην βλέπουμε την σχέση του με τον γιο του, James D. Fenix (εκτός από την σκηνή που τον βλέπουμε να φυτεύει ένα δέντρο και το μικρό, ξανθούλικο αγοράκι να τρέχει στην αγκαλιά του), αλλά είναι πατέρας και του αξίζει, με το παραπάνω, να βρίσκεται σε αυτή τη λίστα. Badass μέχρι το κόκκαλο, ο Marcus Fenix έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Locust, οι οποίοι άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν τον συναντούσαν στον δρόμο. Φυσικά, δεν προλάβαιναν να φτάσουν απέναντι, γιατί, κάπου στη μέση της διαδρομής, γίνονταν κομματάκια από το ωραιότατο και απίστευτα κοφτερό αλυσοπρίονο του φίλου μας. Η εγκατάλειψη του πόστου του κατά τη διάρκεια της μάχης στο Ephyra για να σώσει τον πατέρα του, Adam Fenix, (αποτυχημένη, για όσους έχουν παίξει μέχρι εκείνο το σημείο, μιας και το ελικόπτερο που ερχόταν να τους διασώσει έπεσε επάνω σε ένα κτήριο και αυτό, στη συνέχεια, "καταπλάκωσε" τον Adam [ναι, καταλάβατε το spoiler που, μόλις, σας αποκάλυψα, μην το παίζετε χαζοί]) μπορεί να μην ήταν και η καλύτερη επιλογή του, μιας και οδήγησε σε μία παρολίγον καταστροφή για τους CoG (Coalition of Ordered Governments=άνθρωποι, για εμάς που δεν μαθαίνουμε τα ακρωνύμια), αλλά, όπως και να 'χει, αποτέλεσε μία ηρωική πράξη που δε μπορεί κανείς να αγνοήσει. Άρα, εκτός από badass πατέρας, είναι και badass γιος. Πού το πας αυτό;

5) Kratos, God of War series
b2ap3_thumbnail_4437564-8358864999-40088.jpg
Δυστυχώς, ως κάτοχος μόνο των κονσολών της Microsoft, δεν κατάφερα να απολαύσω την σειρά God of War, εκτός από λίγα λεπτά gameplay στην κονσόλα ενός φίλου. Γνωρίζω, όμως, το story του Kratos και την άπονη ζωή, που δεν τον πέταξε στου δρόμου την άκρη, αλλά στην οργή, την λύπη και την δίψα για εκδίκηση. Για όσους δεν ξέρουν τα βασικά, ο Σπαρτιάτης Kratos, με την βοήθεια του καθικιού εκείνου που τον λέγανε Θεό του Πολέμου, Άρη, σκότωσε χιλιάδες και χιλιάδες βαρβάρους, αλλά και την γυναίκα και την κόρη του, τις οποίες, όπως θα δούμε στη συνέχεια, αγαπούσε πολύ. Τυφλός από τη δύναμη, εκτέλεσε τις ύπουλες διαταγές του "μέντορά" του, αλλά, όταν συνειδητοποίησε τι έκανε, κατέστρωσε ένα σχέδιο που μόνο ένας τρελός θα σκεφτόταν: να σκοτώσει τον Άρη και όποιον βρεθεί στον δρόμο του. Φυσικά και τα κατάφερε, όμως. Πατέρας ήταν, για το παιδί του το έκανε. Σωστά;

6) James, Fallout 3
b2ap3_thumbnail_Dad_during_WOL.jpg
Πρώτη σκηνή του παιχνιδιού: ο μπαμπάς-γιατρός σας ξεγεννάει (κυριολεκτικά, δεν κάνω κάποιον υπαινιγμό) και, μετά το character customization, σας κάνει τα κλασσικά "κου-πε-πε, κου-πε-πε" και, κλασσικά, πεθαίνει η μάνα στη γέννα. Στη συνέχεια, αφού, ως μωρό, σας δίνεται να καταλάβετε πώς λειτουργεί το S.P.E.C.I.A.L., ξυπνάτε ένα πρωί (ενήλικος, πια) και μαθαίνετε ότι ο αγαπητός σας μπαμπάκας απέδρασε από το Vault στο οποίο βρίσκεστε και πως όλοι οι κάτοικοι έχουν πανικοβληθεί, μιας και, για να φύγει ο κύριος James, άνοιξε την πόρτα του Vault, πράγμα που σημαίνει πως η ραδιενέργεια εισέβαλε στο ασφαλές περιβάλλον του Vault και όλοι φοβούνται πως θα πεθάνουν. Αφού σκοτώσετε τις κακόμοιρες, γιγαντιαίες κατσαρίδες (που πάντα, για κάποιον λόγο, την πληρώνουν) και λίγους φρουρούς που μπαίνουν στη μέση, βγαίνετε στο άγριο, άγριο Wasteland, όπου βάζετε σκοπό να βρείτε τον πατέρα σας και να τον ρωτήσετε γιατί στον διάολο έφυγε από το Vault και προκάλεσε όλο αυτόν τον σαματά. (Ακολουθεί major spoiler για το plot) Μαθαίνετε, τελικά, πως εκείνος έφυγε για να σώσει (κυριολεκτικά) τον κόσμο. Πώς; Καθαρίζοντας το νερό της Γης από τη ραδιενέργεια με μία φόρμουλα που ο ίδιος εφηύρε. Μπαίνει στη λίστα ως ένας πατέρας που αρχίζει ως ένας scumbag πατέρας που παράτησε τον γιο του και έφυγε για ένα ταξιδάκι αναψυχής και τελειώνει ως ένας heroic πατέρας, που κινδύνευσε να χάσει τη ζωή του για να βγάλει πέρα το σχέδιό του να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο για τον γιο του και την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Ως το πρώτο Fallout που έπαιξα, το Fallout 3 έχει εξασφαλίσει ένα "special place" στην καρδιά μου, και ο James αποτελεί ένα πρότυπο πατέρα που βρίσκεται ανάμεσα στα top των καλύτερων.

7) Joel, The Last of Us
b2ap3_thumbnail_The-last-of-us_joel_bio-2-.jpg

Όπως και με τον Kratos και την σειρά God of War, δεν έχω παίξει το The Last of Us, αλλά δεν θα υπήρχε περίπτωση να μην γνώριζα το story και τι γίνεται. Για μία ακόμη φορά, ξεσπά μία επιδημία (Cordyceps Brain Infection, ή CBI), η οποία σκοτώνει τον μισό πληθυσμό της γης. Οι επιζώντες τρέχουν για τη ζωή τους, σκοτώνουν τους μολυσμένους αλλά μεταξύ τους και ο καθένας κοιτάει την πάρτη του. Σίγουρα όχι, όμως, ο φίλος μας Joel (ο playable χαρακτήρας του παιχνιδιού), ο οποίος ΠΡΕΠΕΙ να προστατέψει την μικρή του κόρη, Sarah, την μόνη οικογένεια που του έχει μείνει, μαζί με τον αδερφό του, Tommy. Όταν ξεσπά, λοιπόν, η επιδημία, ο Joel φεύγει από την πόλη με την μικρή, βρίσκουν τον αδερφό του, τρέχουν στις κοιλάδες και τα λαγκάδια για να ζήσουν, όπου κάποια στιγμή χωρίζονται (πατέρας-κόρη με αδερφό του πατέρα) και, όπως προσπαθούν να ξεφύγουν ο Joel με την Sarah, να σου ένας στρατιώτης που τον διατάζουν να τους σκοτώσει, φοβούμενοι ότι είναι και αυτοί μολυσμένοι. Τι να κάνει ο κακομοίρης ο Joel, μιας και δεν είναι Σούπερμαν; Προσπαθεί να προστατεύσει την κόρη του, η οποία, όμως, δεν τη γλυτώνει και τρώει μία σφαίρα στο δόξα πατρί (όχι ακριβώς, αλλά τέλος πάντων). Μετά την επέμβαση του Tommy, ο οποίος σκοτώνει τον "κακούλη" στρατιώτη, τα δύο αδέρφια δε μπορούν να κάνουν κάτι για να σώσουν την μικρή, η οποία υποκύπτει στα τραύματά της. Μετά από πολλές περιπέτειες (ο φίλος μας Joel γίνεται ένας ψυχρός δολοφόνος, που σκοτώνει όποιον βρει για να τους loot-άρει, σαν καλός RPGας που είναι, και ο Tommy τον παρατάει για να μπει στη militia [noobάδες στρατιώτες, δηλαδή]), ο Joel συναντά, μαζί με τους companions του την Ellie, μία κοπελίτσα που, όπως αποκαλύπτει το σενάριο, έχει την θεραπεία για τον ιό (κλασσικά, δηλαδή, μέσα στο αίμα της, μιας και την δάγκωσαν αλλά δεν "μεταμορφώθηκε"). Δεν συνεχίζω την περίληψη, θα ρίξω πολλά spoilers. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι ο Joel βρίσκεται σε αυτή την λίστα, διότι, πρώτον, προσπάθησε με όποιο τρόπο μπορούσε να προστατέψει την κόρη του (αλλά απέτυχε) και, δεύτερον, προσπαθεί να κάνει ακριβώς το ίδιο με την Ellie, την οποία, όπως καλά μαντέψατε, την βλέπει σαν κόρη του. Ένα πολύ ωραίο παιχνίδι, το οποίο ανυπομονώ, αν και έχω αργήσει, να το απολαύσω, με ένα πολύ ενδιαφέρον story (μπορεί να φαίνεται κλισέ σε κάποιους, αλλά είναι, όντως, πολύ καλό) που συγκινεί και συναρπάζει.

Επίλογος: Σίγουρα, υπάρχουν πολλοί, ακόμη, πατεράδες που γνωρίσαμε στα video games, αλλά εγώ αυτούς ξεχώρισα και σε αυτούς αναφέρθηκα. Θα μπορούσα (και θα ήθελα), επίσης, να αναφερθώ σε ορισμένους ακόμη, όπως τον Darth Vader (Star Wars) και Don Corleone (The Godfather), αλλά αυτούς τους είδαμε στις ανάλογες ταινίες τους, δεν ανήκουν τόσο πολύ εδώ. Γράψτε στα σχόλια ποιον πατέρα ξεχωρίσατε εσείς από τα βιντεοπαιχνίδια (ασχέτως αν τον ανέφερα ή όχι) και, φυσικά, πάρτε ένα τηλέφωνο τον πατέρα σας να του ευχηθείτε. Αν δεν σκοτώνει κόσμο ή κυνηγάει θεούς, θα μπορεί να σας απαντήσει (we wish, right?).

Continue reading
Tags:
Recent Comments
An arrow in the knee
Πολυ ωραιο blog!Το "happy fathers day" απο το bioshock απλα με σκοτωσε Επισης πολυ συμπαθης πατερας απο game ειναι και ο Eli Vanc... Read More
Sunday, 19 June 2016 19:45
Zaratoth
Μια χαρά. Θα μπορούσε να μπει και το Witcher 3 που είδαμε τον Geralt ως πιο πατρικό πρότυπο, εξαιτίας της Ciri.
Sunday, 19 June 2016 20:42
Blood Prince
Πράγματι αρκετά ενδιαφέρον και ωραίο το blog..πάντως όταν έπαιζα το bioshock 2 τις little sisters δεν τις έκανα harvest ποτέ..που ... Read More
Sunday, 19 June 2016 20:58
940 Hits
8 Comments

Zaratoth's Indie Picks: Party Hard

Zaratoth's Indie Picks: Party Hard

Είχατε ποτέ κάποιο γείτονα που να έκανε συχνά πάρτυ ή έστω έβαζε στη διαπασών μουσική; Είχατε σκεφτεί ποτέ πως θα ήταν αν μπουκάρατε σπίτι του και του το «κόβατε» μια και καλή; Τότε το Party Hard είναι ο τίτλος για εσάς.

Η ιδέα και το βασικό build του παιχνιδιού δημιουργήθηκαν από την ουκρανικής προέλευσης εταιρεία, Pinokl Games, κατά τη διάρκεια ενός game jam. Η ιδέα τους άρεσε και προχώρησαν με τη δημιουργία του ολοκληρωμένου τίτλου.

Η ιστορία είναι αρκετά απλοϊκή και η κεντρική ιδέα της είναι λίγο (μακάβρια) αστεία. Ένας καθημερινός άνθρωπος στις ΗΠΑ δεν μπορεί να κοιμηθεί από τη φασαρία που κάνουν σε ένα γειτονικό πάρτυ και μπουκάρει να τους σφάξει όλους. Μετέπειτα κάνει το ίδιο και σε άλλα πάρτυ σε όλη τη χώρα.

Σαν παιχνίδι είναι εξίσου απλοϊκό. Είναι χωρισμένο σε πίστες, ώστε με το που τερματίζεις τη μια προχωράς στην άλλη. Κάθε πίστα είναι ένα διαφορετικό πάρτυ, με ξεχωριστούς παρευρισκόμενους, χώρους και αντικείμενα.

Σκοπός κάθε πίστας είναι να δολοφονηθούν όλοι οι παρευρισκόμενοι, χωρίς να πιάσει τον πρωταγωνιστή η αστυνομία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους. Ο πρωταγωνιστής έχει στην κατοχή του ένα μαχαίρι, που σκοτώνει γρήγορα και αθόρυβα, αλλά δεν είναι καλό να γίνει μπροστά σε άλλο κόσμο. Επίσης, μπορεί να αλληλεπιδράσει με αντικείμενα στο χώρο. Να πατήσει άτομα με αμάξι, να τα πετάξει σε φωτιά, να κόψει δέντρα, να δηλητηριάσει φαγητό, να βάλει βόμβες.

Κάθε φορά που κάποιος βλέπει ένα πτώμα, τρέχει προς το τηλέφωνο να καλέσει την αστυνομία. Ένας έμπειρος παίκτης μπορεί να στήσει παγίδα ώστε να αποφευχθεί αυτό. Επίσης, αν είναι κοντά στο πτώμα μπορεί να κατηγορηθεί για το φόνο και να τον κυνηγήσουν οι αστυνομικοί. Αντίστοιχα, μπορεί να κυνηγήσουν κάποιον αθώο που ήταν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.

Υπάρχει μέσα και μια πληθώρα easter eggs. Καλεσμένοι σε πάρτυ μασκέ ντυμένοι με στολές από γνωστούς χαρακτήρες, όπως Darth Vader, Mario κλπ. Μια φορά σε μια πίστα μου έσκασε και διαστημόπλοιο και αποβιβάστηκαν εξωγήινοι και απήγαγαν τους μισούς καλεσμένους και τα πτώματα!

Αφού τερματιστεί το παιχνίδι, σαν story mode δεν έχει μεγάλο replayability. Υπάρχει δυνατότητα να ξεκλειδωθούν 3 επιπλέον χαρακτήρες, με λίγο διαφορετικό gameplay. Το μεγάλο replayability έγκειται στα mods καινούργιων πάρτυ, το καθένα με τα δικά του χαρακτηριστικά. Επίσης, έχει ενσωματωμένη δυνατότητα σε περίπτωση live streaming στο Twitch, το κοινό να επηρεάζει το παιχνίδι, όπως με τυχαία ντου αστυνομίας.

Σε γενικές γραμμές είναι ένα αρκετά διασκεδαστικό παιχνίδι με το οποίο θα περάσετε αρκετές ευχάριστες ώρες. Θα πρότεινα την αγορά του σε ένα Steam Sale, καθώς, αν δεν λιώσετε με mods κλπ, είναι γύρω στις 10 ώρες, ή και λιγότερο.

Ποια η γνώμη σας για το παιχνίδι; Γράψτε στα σχόλια την άποψή σας.

 

Προηγούμενα Picks
Don't Starve
Apotheon
This War of Mine
Dungeon of the Endless
Sunless Sea
Continue reading
Recent Comments
Blood Prince
Αρκετά ενδιαφέρον φαίνεται το παιχνίδι.Μόνο και μόνο από το σενάριο μου τράβηξε την προσοχή.
Friday, 10 June 2016 22:37
geololj
Ωωω δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο οπότε θα το τιμήσω σίγουρα!
Thursday, 16 June 2016 03:41
BigBoss
Καφρίλα.
Tuesday, 28 June 2016 12:58
1335 Hits
4 Comments

Το mod που έγινε ανεξάρτητο (3)

Το mod που έγινε ανεξάρτητο (3)

Επειδή με έπιασε μια ασθένεια τελευταία, δεν κατάφερα να γράψω το τελευταίο μέρος της ιστορίας του θρυλικού παιχνιδιού αυτού. Ποιος θα περίμενε ένα ταπεινό mod να γίνει παγκόσμια τρέλα άλλωστε; Με το παιχνίδι αυτό δημιουργήθηκαν κολοσσοί, όπως οι SK, NaVi, NoA, Fnatic και άλλοι πολλοί. αυτοκρατορίες ολόκληρες χτίστηκαν και άλλες κατέρρευσαν μέσα σε ένα τουρνουά. Άλλοι αποχώρησαν έχοντας τη δόξα μαζί τους και άλλοι ωριμάσανε και πλέον μεταλαμπαδεύουν τα φώτα τους σε νεότερες γενιές. Εδώ θα ήθελα να βάλω ένα βίντεο που είχα δει παλιότερα με όνομα The Art to Frag, αλλά δεν μπορώ να το βρω ρε γαμώτο...

 

Σε κάθε περίπτωση, θα συνεχίσω την ιστορία από εκεί που την άφησα. To Global Offensive ανακοινώθηκε το 2011 από την Valve και τη Hidden Path Entertainment. Βγήκε το 2012 σε PC, PS3 και Xbox 360. Η μηχανή γραφικών που χρησιμοποιήθηκε ήταν ξανά η Source στην τελευταία της έκδοση, αντί για το αρχικό σχέδιο που ήταν να χρησιμοποιηθούν μοντέλα του προηγούμενου παιχνιδιού.

 

Fun Fact: αρχικά το παιχνίδι επρόκειτο να είναι ένα port του Source για το 360. Αλλά η Valve είδε την ευκαιρία να επεκτείνει τον τίτλο κι έτσι έφτιαξε ένα παιχνίδι ολόκληρο. Επίσης, η ημερομηνία ανακοίνωσης του παιχνιδιού ήταν 12 ακριβώς χρόνια (ή 4.444 μέρες) μετά την κυκλοφορία του πρώτου Counter-Strike ως mod.

 

Δεν υπάρχουν πολλά που να χρειάζεται να πω για το παιχνίδι. Οι περισσότεροι ήταν αρκετά μεγάλοι και γνώριζαν τι γίνεται. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι μόνο κάποια πράγματα από τα παρασκήνια. Όπως ότι υπάρχαν περισσότερες ιδέες για επιπλέον CT και Terrorist factions, οι οποίες ποτέ δεν έφτασαν στο τελικό παιχνίδι. Συγκεκριμένα, υπήρχαν επιπλέον 8 Terrorist faction και 6 CT factions, τα οποία δεν μπήκαν ποτέ. Υπάρχουν βέβαια ενδεχόμενα να εμφανιστούν επισήμως κάποια στιγμή, καθώς υπάρχουν αρχεία στους φακέλους του παιχνιδιού, τα οποία παραπέμπουν σε αυτές τις υποθέσεις.

 

Το πρώτο παιχνίδι ξεκίνησε με 25 επίσημους χάρτες για 3 τύπους παιχνιδιού. Πλέον, υπάρχουν πάνω από 50 επίσημοι χάρτες και καθώς το Global Offensive είναι συμβατό με το Steam Workshop, πλέον υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργείται περιεχόμενο από τους χρήστες καθεαυτούς. Αξίζει επίσης να σημειωθεί το γεγονός ότι οι χάρτες δεν είναι διαθέσιμοι σε κάθε παιχνίδι, αλλά ακόμη κι αν είναι πολλέςφορές δεν έχουν βελτιωθεί.

 

Και τώρα μερικές εικόνες από την εξέλιξη του παιχνιδιού ανά τους καιρούς:

Dust 2

Dust 2

 

Nuke

 

Italy

 

Κάτι που επίσης θεωρώ ότι αξίζει να αναφέρουμε, είναι το γεγονός ότι μόνο το Global Offensive έχει μαρκαριστεί ως 18+ από τη Valve. Λάθος; Ίσως. Αλλά όταν έμαθα το παιχνίδι, δεν ήμουν 18 χρονών. Ούτε χρειαζόταν να ανησυχεί κανείς μήπως πάω να κάνω καμιά τρέλα, όντας επηρεασμένος από τα όσα έβλεπα στο παιχνίδι. Βλέπετε, ίσως, με την πρόοδο της τεχνολογίας και το κλείσιμο του ανθρώπου μέσα σε ένα σπίτι και πίσω από μια οθόνη, έχει αποδυναμωθεί ο εγκέφαλος και έχει γίνει τόσο εύκολος στο να επηρεάζεται από τέτοια ερεθίσματα, που χρειάζεται ειδικές οδηγίες για το πως να λειτουργήσει... Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

 

Αν σας άρεσε το κείμενο, αφήστε μου ένα σχόλιο με το τι άλλο θα θέλατε να γράψω. Μέχρι τότε, να περνάτε καλά!

 

TR

 

 

Continue reading
Recent Comments
jimerebus
Πολύ καλό blog φίλε, μπορείς επίσης να καλύψεις και ένα άλλο mod που έγινε ανεξάρτητο και από αυτό βγήκε το πιο δημοφιλές παιχνίδι... Read More
Monday, 20 June 2016 23:29
TheReaper
Ευχαριστώ για την πρόταση, θα κάνω έρευνα για να μάθω ότι μπορώ και θα γράψω όταν βρω χρόνο.
Wednesday, 22 June 2016 15:27
927 Hits
2 Comments

Bigby Wolf: Ο πιο Bad-ass Σερίφης του κόσμου

Bigby Wolf: Ο πιο Bad-ass Σερίφης του κόσμου

Ένα από τα πράγματα που έχω αγαπήσει περισσότερο από την παιδική μου ηλικία είναι τα παραμύθια. Οι γνωστές ιστορίες που όλοι, λίγο-πολύ, λατρεύαμε να ακούμε από τους μεγαλύτερους, να βλέπουμε στο βίντεο ή να βυθιζόμαστε με τις ώρες στις σελίδες των βιβλίων διαβάζοντας. Από τον Αίσωπο (621 π.Χ. - 564 π.Χ.) μέχρι τον Σαρλ Περώ (1628-1703), τους αδερφούς Γιάκομπ (1785-1863) και Βίλχεμ Γκριμ (1786-1859) και τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (1805-1875), οι οποίοι χάρισαν στον κόσμο τα περισσότερα από τα πλέον δημοφιλή και αγαπημένα παραμύθια που έχουν υπάρξει ποτέ, ενώ η πηγή ορισμένων άλλων χάνεται στα βάθη των αιώνων. Η Disney παρέλαβε τη σκυτάλη και τα μετέφερε πρώτη στο σινεμά ήδη από τις αρχές της δεκαετίας το ΄30, κάνοντας την αρχή με μια ταινία μικρού μήκους το 1933, διάρκειας μόλις οκτώ λεπτών! Ο λόγος για τα Τρία Μικρά Γουρουνάκια, με τον Big Bad Wolf να φυσάει με όλη τη δύναμη των πνευμόνων του γκρεμίζοντας το ένα μετά το άλλο τα σπίτια των δύο πρώτων!

Όλες αυτές τις ιστορίες, και για την ακρίβεια τους ίδιους τους πρωταγωνιστές τους, θέλησε ο συγγραφέας Bill Willingham να μεταφέρει μετά το millennium λίγο πιο «κοντά μας», εγγύτερα στην ανθρώπινη πραγματικότητα, δημιουργώντας μια σειρά comics που έμελλε να αποκτήσει πολύ μεγάλη απήχηση και να αποσπάσει ουκ ολίγα βραβεία. Πρόκειται για το Fables, το οποίο επί 13 συναπτά έτη συντρόφευσε πολλούς fans ιδίως στις Η.Π.Α., σε συνολικά 150 τεύχη τα οποία κυκλοφόρησαν από τον Ιούλιο 2002 έως τον ίδιο μήνα του 2015. Πιο συγκεκριμένα, οι Fables αποτελούν μια ολόκληρη κοινότητα και κατοικούν σε μια γειτονιά του Manhattan. Για την ακρίβεια, η ιστορία τους είναι μάλλον θλιβερή καθώς αναγκάστηκαν πριν από πολλούς αιώνες να ξενιτευτούν, εγκαταλείποντας τα παραμυθένια βασίλεια, κάστρα και σπίτια στα οποία κατοικούσαν, εκδιωκόμενοι από έναν κοινό εχθρό ο οποίος προσδιορίζεται με το γενικό όνομα «The Adversary».

Κάπως έτσι όλοι αυτοί οι χαρακτήρες των παραμυθιών προσπαθούν να φτιάξουν εκ νέου τη ζωή τους, ζώντας κρυφά από τους κανονικούς ανθρώπους, τους «Mundies», όπως τους αποκαλούν. Όσοι μέχρι πρότινος ζούσαν βασιλικά, τώρα καλούνται να αντιμετωπίσουν τη σκληρή πραγματικότητα και να δουλέψουν για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην, ενώ το ίδιο ισχύει και για όλους τους υπόλοιπους, οι οποίοι πασχίζουν κάτω από ακόμη πιο αντίξοες συνθήκες να τα βγάλουν πέρα. Στερείται νοήματος η απαρίθμηση των ηρώων αυτών, καθώς πρόκειται για δεκάδες. Πάντως η λογική της διαβίωσης κρυφά από τον υπόλοιπο κόσμο θυμίζει έντονα τους μάγους στον κόσμο του Harry Potter, όπου ακόμη και η ονομασία των μη μάγων είναι παρόμοια (Muggles).

Το έδαφος υπήρχε πρόσφορο για την ανάπτυξη ενός παιχνιδιού σχετικά με τους Fables κι έτσι η Telltale Games ήταν αυτή που έσπευσε να το αξιοποιήσει κυκλοφορώντας στη σεζόν 2013/14 ένα ακόμη graphic adventure από αυτά που συνηθίζει, αλλά και μια από τις πλέον αξιόλογες δημιουργίες της μέχρι σήμερα. Το The Wolf Among Us ήρθε να βαδίσει στα χνάρια των comics επεκτείνοντας την ιστορία τους… προς τα πίσω, με ένα prequel το οποίο απέσπασε πολύ καλές κριτικές παγκοσμίως και αγαπήθηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των gamers. Όπως προκύπτει κι από τον τίτλο του παιχνιδιού, πρωταγωνιστής δεν είναι άλλος από τον άλλοτε γνωστό ως Big Bad Wolf, τον Κακό Λύκο ο οποίος τώρα όχι μόνο έχει ανθρώπινη μορφή, αλλά, επονομαζόμενος Bigby Wolf, είναι ο Σερίφης των Fables! Όσοι βεβαίως έχουν διαβάσει τα comics (δεν ανήκω στη συγκεκριμένη κατηγορία) είναι απολύτως εξοικειωμένοι μ’ αυτό.

Αρμόδιος να εφαρμόζει ή και να επιβάλλει το νόμο, ο Wolf προσπαθεί να διατηρεί τις ισορροπίες μεταξύ των συντοπιτών του αλλά και να αποτινάξει από πάνω του τη «ρετσινιά» του παρελθόντος, όταν ήταν ο φόβος και ο τρόμος των δασών και όχι μόνο, με αποτέλεσμα σήμερα όχι μόνο να αδυνατεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, αλλά η παρουσία του να προκαλεί ουκ ολίγα αρνητικά συναισθήματα σε όσους έχουν άσχημες αναμνήσεις από αυτόν. Άλλωστε είναι γεγονός ότι όλοι οι πρωταγωνιστές των παραμυθιών έχουν συνεπακόλουθα φέρει μαζί τους στον κόσμο των ανθρώπων και κάποια στοιχεία του παλιού καλού ή κακού τους εαυτού, τα οποία ενίοτε μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους. Ο Bigby δεν αποτελεί εξαίρεση…

Η κοινότητα της Fabletown εκτείνεται σε δύο περιοχές, την οδό Bullfinch στο ανώτερο δυτικό τμήμα του Manhattan και σε μια αγροτική περιοχή γνωστότερη ως The Farm, βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Όπως επισημάνθηκε, βασική υποχρέωση των Fables είναι να κρύβονται από τους κανονικούς ανθρώπους. Ως εκ τούτου, ένα βασικό πρόβλημα που προκύπτει αφορά τους αρκετούς χαρακτήρες των ιστοριών οι οποίοι δεν έχουν ανθρώπινη μορφή, όπως είναι ο Mr. Toad, ο βάτραχος από το The Wind in the Willows (Ο Άνεμος στις Ιτιές). Οι συγκεκριμένοι υποχρεούνται να αγοράζουν ένα ξόρκι, το Glamour, το οποίο τους επιτρέπει να παίρνουν ανθρώπινη μορφή.

Όμως αυτό το spell είναι ιδιαίτερα ακριβό, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να μη μπορούν να το πληρώσουν για να κυκλοφορούν ελεύθερα στο Manhattan. Συνέπεια αυτού είναι να υποχρεούνται να ζήσουν στη Φάρμα διατηρώντας μεν τη φυσική τους εμφάνιση, αλλά σε μια περιοχή την οποία οι πιο πολλοί αισθάνονται ως φυλακή από τη στιγμή που απαγορεύεται να την εγκαταλείψουν. Λίγοι είναι οι χαρακτήρες που μπορούν να αλλάζουν εμφάνιση κατά το δοκούν και ο Wolf συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών, ανακτώντας στις περιπτώσεις αυτές μέρος των παλαιών τρομερών και υπερανθρώπων δυνάμεών του. Στο παιχνίδι κάνουν την εμφάνισή τους κλασικοί ήρωες των παραμυθιών, όπως η Πεντάμορφη και το Τέρας, καθώς και αντικείμενα όπως το μαγικό λυχνάρι και ο μαγικός καθρέπτης της Κακιάς Μάγισσας.

Τα γεγονότα του παιχνιδιού χρονολογούνται στο 1986, δεκαετίες πριν από αυτά των comics, ενώ το περιεχόμενο αμφοτέρων απευθύνεται ξεκάθαρα σ’ ένα κοινό σαφώς μεγαλύτερης ηλικίας της προπαιδικής. Στον τίτλο της Telltale, τα πράγματα στη Fabletown δεν δείχνουν να πηγαίνουν και τόσο καλά. Η φτώχεια ταλαιπωρεί τους κατοίκους της, οι οποίοι αντεπεξέρχονται πολύ δύσκολα στις απαιτήσεις της ζωής, ενώ κάποιοι αδυνατούν ακόμη και γι’ αυτό. Ο δε Bigby προσπαθεί σε άμεση συνεργασία με τη… Χιονάτη (περιττές οι συστάσεις), ιδιαιτέρα γραμματέα του δημάρχου, Ichabod Crane (γνωστού από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στον Μύθο του Ακέφαλου Καβαλάρη), να καταστήσει τη διαβίωση των Fables όσο το δυνατόν πιο ομαλή, δίχως όμως τα επιθυμητά αποτελέσματα. Και καθώς όπου υπάρχει φτώχεια, το έγκλημα ανθίζει, υπάρχουν αυτοί που επιδιώκουν να εκμεταλλευθούν την προβληματική κατάσταση προς όφελός τους και εις βάρος όλων των υπολοίπων, αναπτύσσοντας παράνομες δραστηριότητες που εκτείνονται σ’ ένα ευρύτατο φάσμα. Τα πράγματα όμως σοβαρεύουν δραματικά όταν μια μέρα δολοφονείται ένας Fable χαρακτήρας, για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια. Έτσι ο Wolf καλείται αναπόφευκτα να αναλάβει δράση και να ακολουθήσει τα ίχνη της ειδεχθούς πράξης ώστε να ανακαλύψει τον υπεύθυνο.

Πρόκειται για μια σκοτεινή αστυνομική ιστορία συλλογής πληροφοριών και σύνθεσης στοιχείων, που υπόσχεται εναλλαγή συναισθημάτων αλλά και αβεβαιότητα για τις επιλογές που θα πρέπει να γίνουν. Ο Wolf έχει αναμφίβολα την πιο ισχυρή προσωπικότητα μεταξύ των υπολοίπων ηρώων και, κατά την άποψή μου, μια από τις πιο δυναμικές γενικότερα στα games. Το παιχνίδι προσφέρει πολλές επιλογές «απόδοσης» του χαρακτήρα του, οι οποίες μπορεί να είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Όντας σε θέση εξουσίας, καλείται να διαχειριστεί αυτήν, τις ίδιες τις καταστάσεις που αντιμετωπίζει αλλά και τον πολύ επιθετικό παλιό του εαυτό, ο οποίος μπορεί να έρθει στην επιφάνεια αρκετά εύκολα, χρησιμοποιώντας βία για να πετύχει αυτό που θέλει ή να αποσπάσει την πληροφορία που επιθυμεί, ξεφεύγοντας όμως έτσι από τα νόμιμα πλαίσια που οφείλει να σέβεται, πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που τα εκπροσωπεί. Ομολογώ ότι προσωπικά πέρασα από… όλα τα επίπεδα.

Πέραν του Σερίφη, ωστόσο, και οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέροντες αλλά και διαφορετικοί μεταξύ τους, προσθέτοντας πολλούς πόντους στην υπόθεση. Κάποιοι εξ αυτών είναι της διπλανής πόρτας, άλλοι προσδιορίζονται από ένα πιο underground υπόβαθρο, όλοι όμως έχουν να διηγηθούν μια ξεχωριστή ιστορία. Τα πέντε επεισόδια του The Wolf Among Us επικεντρώνονται σε ποσοστό 65%-70% στους διαλόγους, τις απαντήσεις που δίνει ο Bigby και τις επιλογές που κάνει κάθε φορά, ενώ ένα 30%-35% αφορά τα quick time events σε… μάχιμες καταστάσεις. Γρίφοι δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα, ενώ ο βαθμός πρόκλησης είναι ανύπαρκτος. Προσωπικά, δεν πέθανα ούτε μία φορά, κάτι που δε μου έχει ξανασυμβεί. Εξερευνώντας τον εκάστοτε χώρο υπάρχει η δυνατότητα συλλογής ορισμένων αντικειμένων, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό να επεκτείνει επί της ουσίας τη διάρκεια του παιχνιδιού, η οποία κυμαίνεται μόλις στις 7,5 ώρες! Το μεγαλύτερο επεισόδιο είναι το πρώτο, περίπου 120 λεπτά, τα δύο επόμενα διαρκούν από 90, το τέταρτο 80 και το τελευταίο μόλις 70!

Στο voice acting έχει γίνει εξαιρετική δουλειά, καθώς η βαθιά αλλά και σκληρή φωνή του Adam Harrington στο ρόλο του Wolf είναι επιβλητική, ενώ σε υψηλό επίπεδο κυμαίνονται όλες, ανδρών και γυναικών. Οι περισσότεροι ηθοποιοί, άλλωστε, είχαν συνεργαστεί και στο πρόσφατο παρελθόν με την Telltale, κατά κύριο λόγο στην πρώτη σεζόν του The Walking Dead αλλά και στο Back to the Future. Το soundtrack τηρεί κατά βάση ένα low profile, «παρακολουθώντας» διακριτικά τα τεκταινόμενα επί της οθόνης και πετυχαίνοντας το σκοπό του, με ορισμένες εξαιρετικές συνθέσεις σε ηλεκτρική κιθάρα από τον Jared Emerson-Johnson, σταθερό συνεργάτη της συγκεκριμένης εταιρίας. Τα δε cel shaded γραφικά με κέρδισαν από την πρώτη στιγμή αποδίδοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και έντονους -κατά βάση μουντούς- χρωματισμούς την ατμόσφαιρα του τίτλου.

Επιπλέον, πολύ ενδιαφέροντα είναι τα extras, τα οποία ξεκλειδώνουν σταδιακά παρέχοντας περαιτέρω πληροφορίες για το σύνολο των χαρακτήρων και τις ιστορίες που τους ακολουθούν, καθώς και για διάφορα καταστήματα και αντικείμενα του παιχνιδιού. Καταλήγοντας, το The Wolf Among Us αποδεικνύεται ένας πολύ δυνατός τίτλος στην κατηγορία του, εξαιρετικά δομημένος, με ένα εμπνευσμένο background και ακόμη πιο ενδιαφέρουσα υπόθεση. Η διάρκειά του, ωστόσο, θα μπορούσε (όφειλε;) να είναι τουλάχιστον κατά 25% μεγαλύτερη καθώς υπήρχαν πολλά διαθέσιμα στοιχεία από τον κόσμο των Fables προς αξιοποίηση. Ανεξαρτήτως αυτού, πρόκειται για μια πολύ δυνατή interactive ιστορία, την οποία όλοι οι λάτρεις αυτού του ιδιότυπου genre που ανέδειξε τα τελευταία χρόνια η Telltale αξίζει να τιμήσουν.

Continue reading
Recent Comments
Mr.Dododi
Το τερμάτισα πρόσφατα και ενώ δεν υπήρχε καθόλου πρόκληση, η ιστορία είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον και γενικά όλο το art direction ήτα... Read More
Sunday, 05 June 2016 16:12
Shikabane_Hime7
Το καλύτερο game της Telltale από όσα έχω παίξει. Εκπληκτική ιστορία και έχει και πολύ lore. Τέλεια ανάλυση για ένα παιχνίδι διαμ... Read More
Monday, 06 June 2016 10:57
Zaratoth
Χαλαρά το πιο ατμοσφαιρικό και αρτιστικά αλλού παιχνίδι της Telltale. Αξίζει η ενασχόληση μαζί του σίγουρα, αν και με ξενέρωσε λίγ... Read More
Tuesday, 07 June 2016 14:04
777 Hits
5 Comments
Notification