Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 5080 (20 points to next level)

 
600
4 days ago
The Messenger 4 days ago

Νίντζα σε αποστολή εξόντωσης δαιμόνων.

Βλέπουμε νίντζα σε σειρά, ταινία ή Video Game και η μορφή του Ryu Hayabusa πετάγεται από το μνημονικό μας σαν φασουλής. Ο θρυλικός ήρωας των Ninja Gaiden έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στο υποσυνείδητό και μας κάνει πολύ δεκτικούς απέναντι σε games που έχουν επηρεαστεί από τις περιπέτειες του. Το The Messenger ανήκει στην κατηγορία των “επηρεασμένων” και είναι δημιούργημα της καναδικής εταιρείας ανάπτυξης Sabotage Studio. Μια επιπόλαια ματιά στα pixel art γραφικά του ίσως να οδηγήσει σε σούφρωμα της μύτης μας σαν να οσμιζόμαστε την απωθητική αύρα της φθήνιας, ενός μέτριου αντίγραφου χαμηλού προϋπολογισμού. Που να φανταστούμε ότι το The Messenger είναι η είσοδος σε ένα κόσμο πρωτότυπης gaming απόλαυσης.

Η εκδίκηση του νίντζα
Έχουμε συνηθίσει να απαλλάσσουμε την ανθρωπότητα από μπελάδες όμως στο The Messenger, οι μπελάδες μας πρόλαβαν. Ένας δαιμονικός στρατός ξεκλήρισε το ανθρώπινο είδος και οι μοναδικοί επιζήσαντες είναι μια χούφτα από νίντζα, οργανωμένοι σε μια μικρή κοινότητα. Οι θρύλοι των τελευταίων πολεμιστών του κόσμου λένε ότι, μια ωραία πρωία, θα εμφανιστούν από το πουθενά οι δαιμονικές λεγεώνες για να ολοκληρώσουν το έργο τους αλλά θα τους σταματήσει ο δυτικός ήρωας. Αναλαμβάνουμε να κατευθύνουμε ένα νεαρό και πολύ γκαντέμη νίντζα αφού, την ημέρα ακριβώς που ονειρεύεται ταξίδια και απόδραση από την μονότονη ζωή του, γίνεται μάρτυρας τις επίθεσης του δαιμονικού στρατού. Ένα δευτερόλεπτο όμως προτού ο βασιλιάς των δαιμόνων βάλει τελεία στην ιστορία της ανθρωπότητας, εμφανίζεται από το πουθενά ο δυτικός ήρωας και σώζει την κατάσταση. Η νίκη επί των δυνάμεων του κακού είναι προσωρινή και, ο μόνος τρόπος για να την κάνουμε μόνιμη, είναι να το παίξουμε απεσταλμένοι του δυτικού ήρωα, μεταφέροντας ένα πάπυρο στην κορυφή ενός βουνού.

the messenger 1

Η αφήγηση δείχνει αρχικά να περιορίζεται σε ένα σωρό κλισέ με νίντζα και δαίμονες όμως στο ξεδίπλωμα της γινόμαστε αποδέκτες εξαιρετικών διαλόγων γεμάτων χιούμορ αλλά και πρωτότυπων χαρακτήρων. Η αδυναμία του νίντζα μας να κατανοήσει υπονοούμενα, αλληγορίες, παραβολές και λοιπά λεκτικά σχήματα δεν παύει ποτέ να μας προκαλεί τρανταχτά γέλια. Γουστάρουμε την πανουργία του Shopkeeper, τις λεκτικές του επιθέσεις, την ειρωνεία του, τον σχολιασμό ακόμα και πραγματικών καταστάσεων, αποδεικνύοντας ότι είναι το φερέφωνο του σεναριογράφου. Οι συμπεριφορές των bosses συγκρούονται με την εμφάνιση και το περιβάλλον τους, οδηγώντας σε πρωτότυπες και ξεκαρδιστικές καταστάσεις.

Για να χαρούμε την ιστορία μέχρι το τέλος της μαθαίνουμε να χειριζόμαστε τον ήρωά μας εκτελώντας επικίνδυνα άλματα και κόβοντας δαιμονικά πλάσματα σε φέτες με το ξίφος μας. Το gameplay χωρίζεται ισότιμα σε Platform και Action περιστατικά, τα όρια των οποίων θολώνουν όσο περνά η ώρα. Οι χιλιάδες πλατφόρμες φορτώνονται γρήγορα γρήγορα από εχθρούς, οδηγώντας μας σε απόλυτο συγχρονισμό αλμάτων και χτυπημάτων.

http://www.youtube.com/watch?v=Ht-l-j2Qz-4

Για να επιτύχουμε στις προσπάθειές μας σαν νίντζα χρησιμοποιούμε το πιστό μας όπλο σε πάρα πολλές μάχες, αυτό που ονομάζουμε gamepad. Τα game mechanics έχουν κατανεμηθεί στα buttons της πρόσοψης και στον μοχλό ώστε τα άλματα, το χτύπημα και η εξαπόλυση των projectiles να γίνεται εύκολα και αυτόματα. Με τους αντίχειρες να διαδραματίζουν τον βασικό ρόλο σε όλο σχεδόν το game, διαμορφώνουμε μια ακολουθία κινήσεων και την εκτελούμε ολοένα και καλύτερα. Τελειοποιώντας την διαδικασία και βλέποντας τα αποτελέσματά της, εκτιμούμε τρομακτικά το game design του The Messenger και επιτυγχάνουμε τον απαραίτητο ρυθμό, την μεγιστοποίηση της εμπειρίας μας.

Η πιο εύκολη συνταγή επιτυχίας στο gaming θέλει για πρωταγωνιστή μιας περιπέτειας έναν νίντζα, ένα άμεσα αναγνωρίσιμο και αγαπητό σύμβολο των παιδικών μας χρόνων.

Ο νίντζα μας πάει κατά διαόλου
Ένα χαριτωμένο κόκκινο διαβολάκι βρίσκεται συχνότατα στο πλευρό μας και ακούει στο αστείο όνομα Quarble. Δεν έχουμε ξανασυναντήσει πιο εξυπηρετικό υπηρέτη του... εξαποδώ αλλά και πιο πειναλέο. Ο Quarble μας προστατεύει από το permadeath, επαναφέροντας μας στο περασμένο checkpoint από εκείνο όπου παραδώσαμε πνεύμα. Φυσικά δεν το κάνει επειδή μας αγαπά αλλά με το αζημίωτο. Το αχόρταγο δαιμόνιο καταβροχθίζει ένα σεβαστό ποσό από τα Time Shards που αποκτούμε σκοτώνοντας εχθρούς και διαλύοντας αντικείμενα, μειώνοντας το εισόδημά μας και καθυστερώντας την απόκτηση των καλύτερων αναβαθμίσεων από το shop. Η οικονομική αιμορραγία που προκαλεί είναι μικρή και δεν καθυστερεί σημαντικά τις αγορές μας. Το πρόβλημα με τον χαμό του avatar μας είναι το ότι, κάποια checkpoints, απέχουν αρκετά μεταξύ τους και μας υποχρεώνουν να ξαναπεράσουμε δύσβατες περιοχές όταν πεθαίνουμε.

the messenger 2

Το μαγαζάκι του τρόμου που ελέγχει ο αινιγματικός και φανταστικά εμψυχωμένος χαρακτήρας που απαντά στο όνομα Shopkeeper είναι η πηγή κάθε αναβάθμισης του νίντζα μας. Χάρτες, shuriken, γάντζοι και ειδικές τροποποιήσεις στην στολή μας είναι μονόδρομος για να γίνουν όλες οι περιοχές προσβάσιμες προς εξερεύνηση και εκμετάλλευση. Για να μην του κολλήσουμε την κατηγορία του υλιστή, ο Shopkeeper πουλάει και ειδικά abilities για πιο εξειδικευμένη πλοήγηση και ενισχύει σημαντικά την αμυνά μας. Αισθανόμαστε τεράστια ευχαρίστηση αγοράζοντας ένα προϊόν του Shopkeeper και δοκιμάζοντάς το στην συνέχεια στο level που βρισκόμαστε.

Τα abilities που παρέχει ο Shopkeeper ξεκλειδώνουν τα καλύτερα game mechanics της περιπέτειας. Βαφτίσαμε σε δευτερόλεπτα το cloudstep ως το καλύτερο μεταξύ τους. Ο νίντζα μας πετάει διαρκώς στα σύννεφα, όχι από την χαρά του αλλά κυριολεκτικά. Χτυπώντας εχθρούς, βολές και αντικείμενα ο νίντζα αποκτά αυτόματα την δυνατότητα για πρόσθετο άλμα και η διαδικασία μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρο. Δίχως την ικανότητα αυτή, θα ήταν αδύνατον όχι μόνο να διασχίσουμε τεράστια χάσματα αλλά και να συντρίψουμε συγκεκριμένα bosses. Το cloudstep επιτρέπει την αιώρηση πάνω από στρωμένα καρφιά και την προσέγγιση σε εχθρούς που είναι αδύνατον να προσεγγιστούν με τα απλά άλματα. Ο γάντζος έρχεται λίγο αργότερα για να διευκολύνει κάπως τις ακροβασίες μας παρέχοντας ευθύβολη στόχευση και ταχύτατη μετακίνηση. Κάθε πρόσθετο game mechanic πολλαπλασιάζει με ευρηματικό τρόπο τις ευκαιρίες αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον και μας βάζει να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε ενεργά το πως θα αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους του ντεκόρ.

the messenger 3

Στο δωμάτιο του Shopkeeper υπάρχει ένα μπαούλο που λιγουρευόμαστε από την πρώτη στιγμή. Το άτιμο ον δεν μας επιτρέπει να γευτούμε το περιεχόμενο του αν δεν προσκομίσουμε αρκετές δεκάδες Power Seals. Οι εν λόγω θησαυροί μας έχουν διαρκώς στην τσίτα. Εξετάζουμε με το μικροσκόπιο την δομή των levels αναζητώντας πέτρες που σπάνε, προεξοχές εκτός του βασικού μονοπατιού, τμήματα του ντεκόρ που μας επιτρέπουν να λοξοδρομήσουμε για να αρπάξουμε τα πολυπόθητα έπαθλα. Παραδόξως το κίνητρό μας δεν είναι να αποκτήσουμε το πανίσχυρο αντικείμενο που υποτίθεται ότι κρύβει το σεντούκι. Η πρόσβαση στα Power Seals απαιτεί τέλειο συγχρονισμό των game mechanics και, το παραμικρό λάθος, τιμωρείται αδίστακτα. Η απόκτησή τους αποτελεί την ύψιστη αυτοεπιβεβαίωση, μας γνωστοποιεί το skill level μας σαν users.

Αφήστε τον νίντζα να περάσει, δαίμονες
Τα levels ξεχειλίζουν από τέρατα με μοναδικό σκοπό της μίζερης ζωής τους να φρενάρουν την πρόοδό μας. Η ποικιλία τους είναι μικρή αλλά η συνδυασμένη δράση τους ενισχύει σε τρομακτικό βαθμό τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουμε από τα περιβαλλοντικά εμπόδια. Θέλουμε να διασχίσουμε μικροσκοπικές πλατφόρμες στις οποίες ίσα που χωρούν τα πόδια του ήρωα και βλέπουμε ζωντανούς βράχους να τις περιτριγυρίζουν, περιμένοντας να προσγειωθούμε εκεί και να μας… περιποιηθούν. Την ίδια στιγμή, νυχτερίδες ξεκολλούν από την πέτρινη φωλιά τους και κατευθύνονται προς το μέρος μας. Δεν αποκλείεται επίσης, στην πέρα άκρη της οθόνης να βρίσκεται και ένα από τα κόκκινα χελωνοειδή πλάσματα και να έχει ήδη εξαπολύσει την φλογισμένη ανάσα του προς το μέρος μας. Αντιλαμβανόμαστε το υψηλό επίπεδο και την ποιότητα των προκλήσεων που μας περιμένουν σε κάθε βήμα, σπρώχνοντας μας προς την βελτίωση.

the messenger 4

Τα δαιμονικά όντα που θερίζουμε ανελέητα με τα όπλα μας αντικαθίστανται στο “κλείσιμο” ενός level από τεράστια πλάσματα τα οποία περιμένουν πως και πως τον ερχομό μας για να μας λιώσουν σαν έντομα, ή μήπως όχι; Το διάχυτο χιούμορ του The Messenger εφαρμόζεται σαν καλοραμμένο κοστούμι στα bosses. Οι ισχυρότεροι αντίπαλοι μας στο game διχάζονται μεταξύ της ξεκαρδιστικής και άκρως προβληματικής τους φύσης και του τεράστιου damage που προκαλούν. Τα δύο αδερφάκια κύκλωπες μας ανάγκασαν να γελάσουμε από καρδιάς με τα γελοία ονόματά τους (δεν μπορούμε να πάρουμε στα σοβαρά έναν εχθρό που ονομάζεται Colos) και την ανάγκη για γυμναστική που τους σπρώχνει στο να επιτίθενται σε περιφερόμενους τυχοδιώκτες.

Το απίθανο Emerald Golem μας έκανε να νιώσουμε ενοχές όταν συνειδητοποιήσαμε τον λόγο για τον οποίο λυσσομανούσε. Δεν λείπουν από την δράση και τα αμιγώς κακά bosses, κάτι δαιμόνια που πραγματικά έχουν σαν στόχο της ζωής τους να μας βλάψουν, τα οποία αποτελούν μειοψηφία όμως. Τα bosses διανύουν φάσεις που ενεργοποιούνται αφού δεχτούν ένα συγκεκριμένο αριθμό από χτυπήματα. Διαβάζουμε τα μοτίβα κίνησης-επίθεσης τους και εφαρμόζουμε αντίμετρα έως ότου λυγίσουν. Η διαδικασία κρατάει πάντα αρκετή ώρα και, στην διάρκειά της, ανακαλύπτουμε ολοένα και περισσότερους τρόπους για να τα βλάψουμε από εκείνους που εντοπίσαμε αρχικά.

http://www.youtube.com/watch?v=a4JrxuS4r70

Και ξαφνικά, τα πάντα άλλαξαν
Υπάρχει ένα σύνορο που χωρίζει το The Messenger σε δύο μέρη, ένα σύνορο που ξεπετάγεται απροσδόκητα την στιγμή που πιστεύουμε ότι κατακτήσαμε το game. Το πρώτο μέρος διαρκεί κοντά στις έξι με επτά ώρες και είναι γραμμικό όσο δεν πάει άλλο. Ενόσω απολαμβάνουμε τις Action-Platform στιγμές του και φτάνουμε στην “τελική” σύγκρουση, τρώμε μια σεναριακή κατραπακιά, μια απίστευτη ανατροπή και καλούμαστε να δούμε τα περασμένα levels μέσα από νέο πρίσμα, το πρίσμα των Metroidvania. Άξαφνα βρισκόμαστε σε ένα μέρος-κόμβο με πύλες προς αρκετά από τα levels που ολοκληρώσαμε. Με τις ικανότητες που αγοράσαμε και αποκτήσαμε ανιχνεύουμε τις περιοχές για μέρη στα οποία δεν είχαμε πρόσβαση όμως τώρα έχουμε εξαιτίας της ενδυνάμωσης μας. Νέοι στόχοι τίθενται και το κυνήγι των κρυμμένων θησαυρών αλλά και των αντικειμένων που χρειαζόμαστε για να ολοκληρώσουμε για τα καλά την περιπέτεια, φουντώνει.

Στο δεύτερο μισό του το The Messenger γεμίζει από πύλες, φωτεινά φράγματα διάσπαρτα στα δωμάτια των levels τα οποία μεταμορφώνουν την αισθητική της περιπέτειας και μας μεταφέρουν στον χρόνο. Ο 16μπιτος κόσμος του εξελιγμένου πλέον ήρωα επιστρέφει στην 8μπιτη μορφή του και τούμπαλιν. Αδιάβατοι δρόμοι και μπλοκαρισμένα δωμάτια γίνονται προσβάσιμα από την μια μορφή στην άλλη, μεταβάλλοντας τον χάρτη και το gameplay. Πλέον ζυγιάζουμε τα εμπόδια στα δωμάτια και δοκιμάζουμε την συντριβή τους με την νέα ικανότητα που διαθέτουμε. Για να μην ψάχνουμε ασκόπως εδώ και εκεί, ο χάρτης που αποκτούμε σημειώνει τις πιθανές εισόδους που δεν έχουμε περάσει ώστε να προγραμματίσουμε τις εξορμήσεις μας. Η εναλλαγή γραφικών και αισθητικής μας υπενθυμίζει τις χτυπητές διαφορές ανάμεσα στις δύο εποχές. Επίσης ανανεώνει τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις τροποποιώντας τα levels που διασχίζουμε για δεύτερη φορά.

the messenger 5

Το The Messenger σίγουρα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα ποικιλίας με τις τοποθεσίες του. Την μια στιγμή μας οδηγεί σαν τον Βιργίλιο στην κόλαση και την επόμενη βρισκόμαστε σε ένα παλάτι στα σύννεφα, σε παγωμένες βουνοκορφές, σε βάλτους, σε βυθισμένους ναούς. Το πέρασμα από τα “ταλαιπωρημένα” γραφικά των 8μπιτ στο “γυαλιστερό” σύμπαν των 16μπιτων απολαύσεων δεν παραμένει στην επιφανειακή σύγκρισή αλλά επεκτείνεται και στον ακουστικό τομέα. Τα ηχητικά εφέ αποκτούν διαφορετική ακουστική ανάλογα με την θέση του ήρωα και τα bit τα οποία φιλοξενούν την κίνησή του. To soundtrack είναι μια εκπληκτική συμφωνία που χωρίζεται ισόποσα σε chiptunes και 16μπιτες συνθέσεις που μας κάνουν να νιώθουμε ότι έχουμε στήσει αυτί στην Amiga και στο Super NES. Η ποιότητα των κομματιών είναι υπέροχη και μας κάνει να αναπολούμε τα πρώτα μεγάλα βήματα της ζωής μας στο gaming.

Ο εφτάψυχος νίντζα
Ζούμε επί 14 ώρες περίπου στην ταπετσαρία ψηφιακής ζωής του The Messenger και συνειδητοποιούμε ότι το ταξίδι έφτασε στο τέλος του. Δεν προλαβαίνουμε να το κάνουμε uninstall και ανακαλύπτουμε ότι υπάρχει η δυνατότητα New Game +, δυνατότητα η οποία μπορεί να συνεχιστεί φαινομενικά για πάντα. Σε κάθε New Game + η δυσκολία ανεβαίνει επίπεδο δηλαδή δεχόμαστε μεγαλύτερο damage, τα bosses είναι ανθεκτικότερα και ο Quarble ζητάει πολλά Shards για να μας αναστήσει. Το πλεονέκτημα που μας δίνεται είναι η μόνιμη κατοχή ενός από τα διαθέσιμα μαγικά αντικείμενα σαν το Power Thistle, το Ruxxtin's Amulet και τις μαγικές νότες. Το The Messenger λοιπόν δεν εξαντλείται στο κορυφαίο gameplay του αλλά ρίχνει στο τραπέζι και αρκετό περιεχόμενο για να “σκοτώσουμε” πολλές ώρες ελεύθερου χρόνου.

Θετικά:
- Πετυχημένο σύστημα χειρισμού
- Καλογραμμένοι διάλογοι με πολύ χιούμορ
- Εξαιρετικά game mechanics
- Σωστά ρυθμισμένο επίπεδο δυσκολίας με κλιμακούμενες προκλήσεις
- Μοναδικό soundtrack και ηχητικά εφέ
- Σεβαστή διάρκεια
- Ευπρόσδεκτη αλλαγή αισθητικής και gaming είδους

Αρνητικά:
- Γραφικά από το μακρινό παρελθόν
- Μικρός αριθμός εχθρών

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 8
Gameplay: 8
Σενάριο: 7.5
Αντοχή: 8
Γενικά: 8

Το μήνυμα που μας παρέδωσε “ο αγγελιοφόρος” λέει ότι το retro gaming δεν θα πεθάνει ποτέ.

Γιάννης Μοσχονάς

1 week ago
Battlestar Galactica Deadlock 1 week ago

Φονικά ρομπότ-ανθρωπότητα γράψατε Χ.

Η σειρά Battlestar Galactica που προβλήθηκε την δεκαετία του 1980 από την ελληνική τηλεόραση προσέθεσε άφθονη ομορφιά και χρώμα στην παιδική μας ηλικία. Η οργιάζουσα φαντασία μας ταξίδεψε στο διάστημα, πλάι πλάι με τον τελευταίο στόλο της ανθρωπότητας, στην έξοδο του προς την απαλλαγή από την απειλή των απάνθρωπων Cylons. Τα φανταστικά κοστούμια των ανθρωποκτόνων ρομπότ, οι απίθανες αστρομαχίες με τα πρωτοποριακά εφέ της εποχής και μια ομάδα χαρακτήρων με υποκριτικό ανάστημα, έγραψαν με χρυσά γράμματα την σειρά στο υποσυνείδητό μας.

Η αναβίωση της το 2003 ήταν εξαιρετική και αναθέρμανε το ενδιαφέρον μας για την πάλη της ανθρωπότητας με τους Cylons. Η gaming βιομηχανία επιχείρησε να αποτυπώσει τον αγώνα με σχετική επιτυχία, είμαστε όμως μαθημένοι να ζητούμε πάντα τα μέγιστα από τους φίλτατους developers. Το 2017 έγινε ένα μεγάλο βήμα για το μέλλον του franchise στον χώρο μας με το Battlestar Galactica Deadlock, ένα Wargame προερχόμενο από την ειδική στο είδος Slitherine. Είναι ευτύχημα το ότι ήρθε η ώρα να το αναλύσουμε στην τρέχουσα χρονιά στην πιο ολοκληρωμένη του μορφή, με πολλά ενσωματωμένα DLC και τις σεζόν του να ρέπουν προς το άπειρο.

battlestar galactica deadlock 1

Άνθρωποι εναντίον ρομπότ, ο αιώνιος πόλεμος
Ο πρώτος πόλεμος με τους Cylons υπήρξε ένα αιματηρό μπρα-ντε-φέρ που διήρκεσε 12 χρόνια λυσσαλέων συγκρούσεων στο έδαφος, στον αέρα και στο διάστημα. Στο Battlestar Galactica Deadlock μας ενδιαφέρει αποκλειστικά το διάστημα, όσο και αν θα γουστάραμε αφάνταστα ένα μοντέλο gameplay με real-time μάχες στο έδαφος στα πρότυπα του Star Wars: Empire At War. Είμαστε στην πρώτη γραμμή της μάχης με τα επαναστατημένα ρομπότ και μας έχει ανατεθεί η διοίκηση του αποικιακού στόλου που τα αντιμάχεται. Διαθέτουμε μεγάλη επιχειρησιακή ελευθερία αφού σχεδιάζουμε και κατασκευάζουμε όποιο αστρόπλοιο θέλουμε. Επίσης, στήνουμε νέους στόλους για να περιπολούν τις 12 αποικίες μας και επιλέγουμε ελεύθερα τους στόχους και την διεκπεραίωση των μαχών.

Το single player campaign είναι χωρισμένο σε τέσσερις εκστρατείες που καταγράφουν διαφορετικά χρονικά σημεία της τιτάνιας σύγκρουσης. Το Deadlock μαζί με τα missions του Broken Alliance είναι η αρχή του πολέμου, όπου η ανάγκη αναχαίτισης των ολοένα και πιο δραστήριων ρομπότ συγκρούεται με πολιτικές ίντριγκες που απειλούν την ενότητα της συμμαχίας των 12 αποικιών. Στο Sin & Sacrifice βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την Lachesis, στρατηγό των Cylons. Μια νέα εποχή θυσιών και ηρωικών μαχών μας ξημερώνει. Στο Resurrection είναι ώρα να καθίσουμε στην καρέκλα του διοικητή του Galactica και να ξεπλύνουμε την ντροπή από τις ήττες του παρελθόντος, συντρίβοντας αβέρτα Cylons. Το Ghost Fleet Offensive δείχνει να μας οδηγεί κοντά στην νικηφόρα έκβαση του πολέμου, όμως τα φαινόμενα απατούν.

http://www.youtube.com/watch?v=NVte_-y43BM

Το Operation Anabasis είναι ένα mode αποσπασμένο από τα single player campaigns αλλά απαραίτητο για την κατανόηση του δεύτερου εξ’ αυτών, του Sin & Sacrifice. Το όνομα του mode διαλαλεί την συγγένεια του με το ιστορικό αριστούργημα Κύρου Ανάβασις που έγραψε ο Ξενοφώντας το 370 π.χ. Η δομή του είναι η αναμενόμενη. Αναλαμβάνουμε την διοίκηση ενός στόλου που συνθέτουμε εκ του μηδενός και υποχρεωνόμαστε να επιβιώσουμε για δέκα διαστημικά “άλματα” τα οποία μας χωρίζουν από την Caprica και την ασφάλεια των 12 αποικιών. Οι εχθροί που συναντούμε και η δομή των battlefields ακολουθούν την τακτική των Roguelikes, συνεπώς ποτέ δεν θα αντιμετωπίσουμε τους ίδιους κινδύνους στις προσπάθειές μας. Η περιορισμένη τροφοδοσία του στόλου επιβάλλει τεράστια οικονομία δυνάμεων, προσοχή στο να μην μείνει κάποιο αστρόπλοιο πίσω και σωτηρία των διάσπαρτων transports που συναντούμε. Είναι ένα mode που απευθύνεται αποκλειστικά σε όσους έχουν μάθει καλά το gameplay και είναι ικανό να μας χαρίσει αρκετές ευχάριστες ώρες.

Το campaign βιώνεται μέσα από τα μάτια της ανθρώπινης φυλής και βρίσκεται σε αδιάκοπη εξέλιξη, χωρισμένο σε σεζόν σαν τηλεοπτική σειρά και απανωτά DLC που συνεχίζουν ασταμάτητα την ιστορία. Σε καμία από τις προσθήκες περιεχομένου έως σήμερα δεν έχουμε αναλάβει την διοίκηση των Cylons, γεγονός που ελπίζουμε να διορθωθεί στο μέλλον. Εντούτοις, τους ελέγχουμε όποτε θέλουμε στο multiplayer και στο skirmish για να πάρουμε μια πρώτη γεύση του τι σημαίνει να διοικούμε μια ρομποτική λεγεώνα, την πιο καταστροφική δύναμη στο σύμπαν του Battlestar Galactica.

battlestar galactica deadlock 2

Κάνε πίσω Star Wars, σε φάγαμε
Τα γραφικά του Battlestar Galactica Deadlock έχουν μεταφράσει με απολαυστικό τρόπο την επικότητα των αστρομαχιών από τις οποίες βρίθει το franchise. Διαθέτουμε τρισδιάστατη απεικόνιση του διαστημικού πεδίου μάχης και η οπτική μας γωνία περιστρέφεται όπως και όποτε το επιθυμούμε σαν κάμερα έμπειρου κινηματογραφιστή. Η σταθερότητα των frames εξασφαλίζεται από τον περιορισμένο αριθμό διαστημοπλοίων που συμμετάσχουν στην μάχη, ο οποίος δεν αποστερεί στο ελάχιστο τον παράγοντα δέος από την αστρομαχία. Η θέα των vipers όταν χιμούν σαν αρπακτικά στον στόχο τους, η βροχή από λέιζερ που τον μετατρέπει σε διαστημικό συντρίμμι, οι ομοβροντίες των capital ships και οι ανατινάξεις τους που φωτίζουν στο σκοτάδι του διαστήματος, μας μένουν αξέχαστες.

Διαπιστώσαμε μόνο ένα πρόβλημα στον οπτικό τομέα. Για να κινήσουμε ένα αστροσκάφος, σέρνουμε το είδωλό του στο μέρος που θέλουμε, είδωλο το οποίο συνδέεται με το διαστημόπλοιο με μια “κλωστή” σαν να πρόκειται για την αστρική προβολή του. Σε ελάχιστες ευτυχώς περιπτώσεις, το είδωλο χώθηκε στον διαστημικό μας σταθμό και δεν μπορούσαμε να το μετακινήσουμε με τίποτα. Το αποτέλεσμα ήταν η σύγκρουση του αστροσκάφους με τον σταθμό, η συντριβή του και το αναπόφευκτο load.

battlestar galactica deadlock 3

Η πληγή που μας δημιούργησε το κάκιστο είδωλο επουλώθηκε αυτόματα μόλις παρακολουθήσαμε τα replays των μαχών, μια αμιγώς κινηματογραφική παρουσίαση τους που συναγωνίζεται ευθέως τις τηλεοπτικές σειρές Battlestar Galactica. Τοποθετούμε την κάμερα πίσω από τα vipers και αισθανόμαστε δεμένοι σε αεροπλάνο που πετά με υπερηχητική ταχύτητα. Βλέπουμε τεράστια αστρόπλοια να εξαπολύουν τις βολές τους από απόσταση αναπνοής. Στην ουσία απολαμβάνουμε σε όλο του το μεγαλείο τον ρυθμό της μάχης χωρίς τις διακοπές. Το τμήμα του ήχου και ο ταλαντούχος Ash Gibson Grieg που επιμελείται το soundtrack έκαναν ότι ήταν δυνατό για να μεταφέρουν την πολεμική αισθητική του Battlestar Galactica στο game. Βροχή από κρουστά και ρεαλιστικά ηχητικά εφέ βρίσκουν τον δρόμο προς τους ακουστικούς μας πόρους και τους διεγείρουν στο έπακρο.

Σκεφτήκαμε να προσηλωθούμε στο normal επίπεδο δυσκολίας αφού το game μας πληροφορεί ότι είναι το καταλληλότερο για την απόλαυση του. Ξεγελαστήκαμε από τις αρχικές μας νίκες και νιώσαμε ότι οι Cylons αποκλείεται να μας προσφέρουν κάποια πρόκληση που να συναγωνίζεται τα skills μας. Την ώρα που η εμπειρία άρχισε να υποβαθμίζεται λόγω ευκολίας, εισήλθαμε με απόλυτη σιγουριά σε μια βασική αποστολή του σεναρίου. Μια μεγάλη έκπληξη μας περίμενε η οποία απέδειξε περίτρανα την συνεχή εξέλιξη των Cylons και την συνεχή ανάδραση προς τις κινήσεις μας. Νέα capital ships εμφανίστηκαν από το πουθενά, αρκετά ισχυρά για να πλήξουν άγρια τον έμπειρο στόλο μας με όλα τα καταδιωκτικά και τον παρασημοφορημένο διοικητή του. Η πρώτη ήττα ακολουθήθηκε από δεύτερη και τρίτη, αναγκάζοντάς μας να επανασχεδιάσουμε την στρατηγική μας, να αξιοποιήσουμε πυρομαχικά με τα οποία δεν είχαμε ασχοληθεί μέχρι τότε, να ελέγξουμε απόλυτα όλες τις παραμέτρους των στόλων μας. Η αντιπαραβολή των Cylons με εμάς οδήγησε στην βελτίωση των skills μας και στην κατακόρυφη αύξηση της ευχαρίστησης που αντλήσαμε από τα επόμενα missions.

battlestar galactica deadlock 4

Ασκήσεις επί χάρτου και θριαμβευτικές νίκες
Οι χάρτες που αποκαλούμε πεδία των μαχών γιατί εκεί διεξάγεται όλη η δράση δεν παρουσιάζουν καμία ποικιλία, πασχίζουν όμως να αποτυπώσουν την φυσική ομορφιά του διαστήματος. Δύο χαρακτηριστικά τους επηρεάζουν συχνά τις συγκρούσεις και πρέπει να τα “διαβάζουμε” για να τα χρησιμοποιήσουμε υπέρ μας. Τα νεφελώματα εξουδετερώνουν τις ηλεκτρονικές συσκευές, οι αστεροειδείς αποτελούν φυσικά εμπόδια για τις ρουκέτες και στα διαστημόπλοια. Αμφότερα πρέπει να αποφεύγονται ή να χρησιμοποιούνται για να στήσουμε παγίδες στον εχθρό. Ο επιχειρησιακός χάρτης είναι σαν ένα high tech επιτραπέζιο στολισμένο με αστέρια, πλανήτες και τα εικονίδια των στόλων που κινούνται σε όλη την επικράτειά του. Η πλοήγηση είναι πανεύκολη και διευκολύνει σημαντικά τις στρατηγικές μας αποφάσεις. Το άγγιγμα του κέρσορα πάνω σε ένα στόλο των Cylons μας πληροφορεί άμεσα για την δυναμικότητά του ώστε να μην εξαπολύσουμε εναντίον του δικό μας στόλο με ασθενική δύναμη πυρός.

Τα λάβαρα των δωδεκα πλανητών της συμμαχίας είναι μια μόνιμη υπενθύμιση των σχέσεών τους μαζί μας. Αν μας βλέπουν ευνοϊκά, δηλαδή είναι ικανοποιημένοι από την προστασία που τους παρέχουμε ενάντια στην ρομποτική απειλή των Cylons, τότε προσφέρουν και περισσότερα χρήματα, δηλαδή Tylium. Αν επιτρέπουμε στις “φρυγανιέρες” να σουλατσάρουν ελεύθερα σε τροχιά γύρω από τους συμμαχικούς πλανήτες, οι κάτοικοι “θα τα πάρουν στο κρανίο” και θα εγκαταλείψουν την συμμαχία, μειώνοντας αυτόματα τα εισοδήματά μας. Τα εικονίδια των αποστολών μας προτρέπουν να ασχοληθούμε μαζί τους για να προχωρήσουμε το βασικό σενάριο. Αν τα objectives παρέχουν μπόλικους πόρους και blueprints τότε τις επιλέγουμε το γρηγορότερο. Οι περισσότερες αποστολές έχουν ένα βασικό σκοπό, την εξόντωση του στόλου των Cylons που θα τολμήσει να ξεπροβάλλει μπροστά μας. Κάποιες φορές υπερασπιζόμαστε μεταγωγικά που απειλούνται με αφανισμό, καθαρίζουμε ναρκοπέδια του διαστήματος ή εξερευνούμε διαστημικά ναυάγια που κρύβουν σκοτεινά μυστικά. Ότι και αν κάνουμε, η ουσία είναι πάντοτε η συντριβή του εχθρικού στόλου με όλα τα μέσα.

battlestar galactica deadlock 5

Νιώθουμε ότι οι κινήσεις μας πάνω στον χάρτη έχουν πυροσβεστικό χαρακτήρα και εναρμονίζονται απόλυτα με μια γνώριμη φράση του Apollo Adama από το lore του franchise. Ο Apollo είχε παρατηρήσει ότι, ακόμα και με την πλήρη υποστήριξη των δώδεκα αποικιών του Kobol, ο αποικιακός στόλος είχε κατορθώσει να έρθει ισόπαλος με τους Cylons στον πρώτο μεταξύ τους πόλεμο. Μετακινώντας τα πιόνια μας στον χάρτη, μοιράζοντας διαταγές και διεξάγοντας μάχες, βιώνουμε την αλήθεια των λόγων του. Στόλοι των Cylons ξεπηδούν σαν εστίες φωτιάς από το ένα πλανητικό σύμπλεγμα στο άλλο, απειλώντας τις αποικίες μας με διάλυση. Ο αρχικός στόλος που διοικούμε με τον Δαίδαλο σαν ναυαρχίδα του, οδηγείται στις “εστίες μόλυνσης” και τις καθαρίζει με απανωτές νίκες στις μάχες που διεξάγουμε.

Το όνειρο μιας ανίκητης διαστημικής αρμάδας υπαγορεύει όλες τις αποφάσεις μας στο παιχνίδι.

Οι turns περνούν και οι εχθρικοί στόλοι δείχνουν να πληθαίνουν αντί να μειώνονται από τις διαδοχικές ήττες τους, οδηγώντας σε “έμφραγμα” τα τέσσερα πλανητικά συστήματα και την συμμαχία στα πρόθυρα της διάλυσης. Απαντούμε αγοράζοντας σχεδιαγράμματα ισχυρότερων διαστημόπλοιων και οπλικών συστημάτων. Η ανανέωση του στόλου μας με τα φρέσκα θαύματα της πολεμικής βιομηχανίας είναι μια συναρπαστική διαδικασία η οποία μας σπρώχνει να χτυπούμε missions που “ξεκλειδώνουν” χρήσιμα σχεδιαγράμματα. Παράλληλα με την ενίσχυση του βασικού στόλου, κατασκευάζουμε και νέες αρμάδες, τοποθετώντας τους κατάλληλους διοικητές για να τις διαχειριστούν.

battlestar galactica deadlock 6

Η ανάγκη ενός καλού ηγέτη
Οι διοικητές αποτελούν τους πολυτιμότερους πόρους μας μετά τα δυνατότερα αστρόπλοια που μπορεί να μας προσφέρει η τεχνολογία. Ανεβαίνουν επίπεδα κατόπιν κάθε επιτυχημένης μάχης και αποκτούν δυνατά skills με τα οποία δυναμώνουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των στόλων τους. Τα σημαντικότερα για εμάς είναι εκείνα που αυξάνουν τα fleet points, την ισχύ που διαθέτει ένας στόλος. Ο περιορισμός μιας αρμάδας σε επτά αστρόπλοια μας κάθεται στον λαιμό σαν... ψαροκόκκαλο. Θέλουμε να διοικήσουμε ένα στόλο ανάλογο αυτού που έσερνε το Galactica πίσω από την πρύμνη του όμως δεν το μπορούμε. Με μέγιστο αριθμό τα 8000 fleet points, το game μας υποχρεώνει να σκορπίσουμε τις δυνάμεις μας σε πολλούς στόλους αντί να συγκεντρώσουμε μια γιγαντιαία αρμάδα που θα κερδίσει μόνη της τον πόλεμο.

Η επιλογή των κατάλληλων πλοίων ενισχύεται από την στρατηγική τοποθέτηση των διοικητών στις ναυαρχίδες τους. Θέλουμε να φτιάξουμε ένα στόλο εξειδικευμένο στην επιβίβαση πεζοναυτών στα εχθρικά σκάφη; Τοποθετούμε έναν διοικητή που ενισχύει τα… ρεσάλτα. Αντίστοιχα, ένας διοικητής που ενισχύει την ναυαρχίδα με την παρουσία του, προορίζεται για ένα στόλο με Battlestars. Η στατιστική πώρωση μας περιμένει στην επιλογή intelligence, ένα τμήμα του μενού με πολύ χρήσιμες πληροφορίες. Εκεί μελετούμε την προσφορά των αποικιών στο συμμαχικό ταμείο και κάνουμε τα κουμάντα μας. Μαθαίνουμε την πορεία των στόλων των Cylons και προετοιμαζόμαστε για το επόμενο χτύπημα τους. Προτιμούμε να αναλαμβάνουμε όλες τις αστρομαχίες προσωπικά και να νιώθουμε την μεγάλη ευχαρίστηση που προσφέρει η καταστροφή των διαβολικών ρομπότ από τις δυνάμεις μας.

battlestar galactica deadlock 7

Το πλήθος των εχθρών μας αναγκάζει να στέλνουμε και τους βοηθητικούς στόλους για να τους αναλάβουν, επιλέγοντας το auto-resolve. Πριν εκτελεστεί η αυτόματη διεξαγωγή της μάχης, γνωρίζουμε τις πιθανότητες επιτυχίας και τις πιθανές απώλειες. Εδώ μπαίνει σε εφαρμογή το save-load τρικ που αγαπούμε σε πολλά turn-based αριστουργήματα. Αν το πρώτο auto-resolve καταλήξει σε απώλεια σκαφών, δεν την αποδεχόμαστε, κάνουμε load την προηγούμενη θέση μας και επαναλαμβάνουμε την διαδικασία έως ότου ο στόλος μας θριαμβεύσει στην αστρομαχία ανέγγιχτος. Οι Cylons είναι ύπουλοι και προδοτικοί σαν τον συνεργάτη τους Baltar που γνωρίζουμε τόσο καλά από τον ρόλο του Ιούδα στο franchise. Στόλοι τους υλοποιούνται απροειδοποίητα στους πλανήτες που έχουν αράξει οι στόλοι μας και μας υποχρεώνουν να τους πολεμήσουμε. Υπάρχει ευτυχώς και το ενδεχόμενο του emergency jump, ενός αιφνιδιαστικού άλματος σε άλλο πλανήτη για να αποφύγουμε την σύγκρουση αλλά μας κοστίζει σε Tylium.

Το χρήμα στον κόσμο του Battlestar Galactica Deadlock έρχεται σε δύο μορφές, τα Tylium και Requisition. Τα δύο αυτά “νομίσματα” αντλούνται από όλες τις αποστολές του campaign και την διατήρηση της συμμαχίας μεταξύ των αποικιών. Τις έχουμε ανάγκη όσο και τον αέρα που αναπνέουν τα στρατεύματά μας στα διαστημόπλοια γιατί, δίχως αυτές, εμφανίζεται μια τεράστια αλυσίδα από “δεν” στην διεξαγωγή του πολέμου με τους Cylons. Δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε αστρόπλοια, να αποκτήσουμε νέα οπλικά συστήματα, δεν μπορούμε ούτε να ταξιδέψουμε από το ένα σύστημα στο άλλο χωρίς τους δύο πολύτιμους πόρους μας. Η σωστή διαχείρισή τους πραγματοποιείται μετά από υπομονετική εκμάθηση του εξοπλισμού ώστε να μην τα χαραμίζουμε σε πράγματα που δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε.

battlestar galactica deadlock 8

Ένας κόσμος απώλειας και δόξας
Ο πόλεμος με τους Cylons κερδίζεται στο πεδίο της μάχης η οποία εκτελείται σε γύρους και είναι χωρισμένη σε δύο διακριτά στάδια που επαναλαμβάνονται μέχρι την ολοκλήρωσή της. Το πρώτο είναι το στάδιο του σχεδιασμού. Η χωρική μας ευφυΐα δοκιμάζεται σκληρά καθώς υπολογίζουμε τις τροχιές του στόλου μας και των εχθρικών σκαφών. Αλλάζουμε αδιάκοπα την τοποθέτησή τους στον χώρο, χαμηλώνοντας ή υψώνοντας τα διαστημόπλοια ώστε να σημαδεύουν το τμήμα των εχθρικών αστρόπλοιων που θέλουμε να λιανίσουμε.

Νιώθουμε κυριολεκτικά ότι διεξάγουμε μια ναυμαχία στο διάστημα. Αρκετά μεγάλα αστρόπλοια εξαπολύουν τις ομοβροντίες τους από τις πλευρικές πυροβολαρχίες, συνεπώς πρέπει να τα έχουμε στρέψει σωστά προς τον εχθρό για να τον λούσουν με τα πυρά τους. Τα μικρότερα διαστημόπλοια μοιράζουν τον θάνατο από την πλώρη τους και τα οδηγούμε ευθεία πάνω στον στόχο μας, σαν να βρίσκονται σε τροχιά εμβολισμού. Τα battlestars ρίχνουν προς πάσα κατεύθυνση καθιστώντας τα εξαιρετικά ευέλικτα σαν δύναμη πυρός. Όλα τα capital ships λειτουργούν σαν αεροπλανοφόρα, κουβαλώντας στα υπόστεγα τους ένα με δύο σμήνη από vipers. Τα καταδιωκτικά μας είναι τρομερά αποτελεσματικά ενάντια σε μικρότερα αστρόπλοια και δεν είναι λίγες οι φορές που 7-8 σμήνη μετέτρεψαν ένα capital ship των Cylons σε παλιοσίδερα.

Τα πυρομαχικά των διαστημόπλοιων είναι περιορισμένα εντός της μάχης και τα χρησιμοποιούμε πάντα την κατάλληλη στιγμή. Οι τηλεκατευθυνόμενοι πύραυλοι δεν το έχουν σε τίποτα να προσγειωθούν πάνω στα δικά μας μαχητικά αν τα έχουμε τοποθετήσει δίπλα δίπλα. Αλλάζουμε το υψόμετρο τους, τα ρίχνουμε στον κοντινότερο ή στον πιο επικίνδυνο στόχο, εκτοξεύουμε αντίμετρα για τους εχθρικούς πυραύλους. Οι ανταλλαγές κανονιοβολισμών πλήττουν τα τμήματα που απαρτίζουν τα αστρόπλοια και μας αναγκάζουν να αντιμετωπίσουμε νέους μπελάδες. Θα αποσύρουμε ένα αστρόπλοιο από την επίθεση διατάζοντας το να επισκευάσει τα χτυπημένα υποσυστήματά του ή θα συνεχίσουμε απτόητοι, ρισκάροντας να το δούμε σμπαράλια λίγα λεπτά αργότερα;

http://www.youtube.com/watch?v=BVsIVmj3fac

Σύντομα διαπιστώνουμε την διαφορά της ανθρώπινης ευφυίας μας από τις “τοστιέρες” που κουμαντάρει το A.I. Οι εχθροί δεν επιτίθενται ποτέ σε σχηματισμό αλλά ακολουθούν το δόγμα της ολοκληρωτικής επίθεσης. Κάθε αστρόπλοιο τους επιλέγει ένα στόχο και του επιτίθεται μέχρι τέλους. Πιστεύουμε ότι η επιθετική τακτική του A.I. συμφωνεί με τις μαζικές εισβολές των Cylons που θυμόμαστε από τις σειρές, την τάση τους να καταβάλλουν τους εχθρούς με την δύναμη του αριθμού και όχι του στρατηγικού σχεδιασμού των αστρομαχιών. Εκμεταλλευόμαστε το μίσος τους για τους ανθρώπους, τσακίζοντας στοχευμένα τις δυνάμεις τους μέχρι να μην μείνει... κολυμπηθρόξυλο . Το δεύτερο στάδιο της μάχης είναι η εκτέλεση των οδηγιών την οποία παρακολουθούμε με τρομερό ενδιαφέρον. Βλέποντας τα σχέδια μας να πιάνουν τόπο γεμίζουμε ικανοποίηση και νιώθουμε ότι έχουμε πλήρη έλεγχο της κατάστασης. Ταυτόχρονα, απολαμβάνουμε αφάνταστα τα οπτικά εφέ της αστρομαχίας και χοροπηδάμε από χαρά όταν ένα εχθρικό σκάφος γίνεται κομμάτια μπροστά στα μάτια μας.

Στο multiplayer mode τα στοιχήματα αλλάζουν. Έχουμε πλέον δικαιοδοσία και στους στόλους των Cylons οπότε είναι στο χέρι μας αν θα διαλύσουμε και πάλι τις αρμάδες τους ή αν θα τις χρησιμοποιήσουμε για να δώσουμε ένα μάθημα στον αποικιακό στόλο. Ακόμα καλύτερα θα νιώσουμε αν επιλέξουμε έναν φίλο μας για συγκυβερνήτη της αρμάδας και δώσουμε μαζί την μάχη στο εξαιρετικό Co-Op του game. Η αντιπαλότητα με έναν γνωστό ή άγνωστο βρίσκεται επίσης στο τραπέζι. Ο ρυθμός μιας παρτίδας στην οποία συγκρούονται δύο users με βαθιά γνώση των game mechanics και προηγμένες τακτικές, είναι ένα θαυμάσιο θέαμα. Την όμορφη εικόνα χαλάνε δυστυχώς η έντονη απουσία online συμπολεμιστών και αντιπάλων που μας δείχνει ότι οι περισσότεροι κάτοχοι του έπους το απολαμβάνουν σε single player mode.

battlestar galactica deadlock 9

Είμαστε επίτιμα μέλη της οικογένειας Adama
Το πάντρεμα δύο αγαπημένων ονομάτων, Slitherine και Battlestar Galactica, μας τράβηξε σαν μαγνήτης προς το Battlestar Galactica Deadlock και δεν μετανιώσαμε καθόλου για την άνευ όρων παράδοση στην απότομη έλξη του. Ένα σωρό αναγνωρίσιμα σύμβολα του Battlestar Galactica σύμπαντος, από γνώριμα ονόματα (εσένα κοιτάζουμε ναύαρχε Cain) μέχρι σχεδιαγράμματα αστρόπλοιων και θρυλικοί πλανήτες, παρελαύνουν από την οθόνη και μας γεμίζουν ενθουσιασμό. Η μάχη είναι συναρπαστική, τα battle mechanics περίπλοκα και λειτουργικά, οι στρατηγικές επιλογές συνοδεύονται από ορατές συνέπειες.

Ο λόγος που το αγαπήσαμε περισσότερο είναι ο εθισμός που εισπράττουμε από το gameplay loop. Οκ, οι μάχες είναι επαναλαμβανόμενες και, πολλές φορές, επιβαλλόμενες από την εμφάνιση των θρασύτατων Cylons που ξεπηδούν από το πουθενά. Εν τούτοις, η διαχείριση πόρων στον χάρτη, η ενδυνάμωση των στόλων μας και οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις μας καθηλώνουν ολοκληρωτικά. Θέλουμε να συνεχίσουμε τον πόλεμο, να καθαρίσουμε τον χάρτη από τα εικονίδια των Cylons, να ανοίξουμε όλες τις τεχνολογίες, να παίξουμε ένα γύρο ακόμα.

Θετικά:
- Άφθονες στρατηγικές αποφάσεις
- Δυναμικό και εύχρηστο σύστημα μάχης
- Πιστή απεικόνιση της λαογραφίας του Battlestar Galactica
- Πολυπληθή missions και περιεχόμενο που ανανεώνεται αδιάκοπα
- Συναρπαστικό σενάριο
- Πωρωτικό μοντέλο αναβάθμισης σκαφών και διοικητών
- Replays κινηματογραφικού επιπέδου
- Εθιστικό gameplay loop

Αρνητικά:
- Μικροπροβλήματα με την πλοήγηση των σκαφών
- Υποχρεωτικό grinding
- Ομοιομορφία των missions
- Μικρός αριθμός χαρτών
- Αραιή συμμετοχή στο multiplayer
- Δεν υπάρχει single player campaign για τους Cylons
- Περιορισμός αστρόπλοιων ανά στόλο
- Έπρεπε να περιλαμβάνονται όλα τα DLC στην τιμή των 40 ευρώ

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 7.5
Gameplay: 7.5
Σενάριο: 8
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 7.6

Καλωσορίζουμε το Battlestar Galactica στην πιο εθιστική μορφή του έως σήμερα.

Γιάννης Μοσχονάς

2 weeks ago
Warhammer 40.000: Gladius - Relics of War 2 weeks ago

Θα γίνει της κολάσεως στον πλανήτη του θανάτου.

Slitherine για εμάς σημαίνει απολαυστικά Wargames, ψηφιακές αναπαραστάσεις αληθινών και φανταστικών πολέμων που μας επιβάλλουν εύκολα την αρρώστια των καλών Strategy, το περίφημο “ένα… γύρο... ακόμα”. Ανακαλύπτοντας ότι κυκλοφόρησε το Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War, προσπαθήσαμε σκληρά να θυμηθούμε αν έχουμε διοικήσει τα factions του θρυλικού επιτραπέζιου Strategy της Games Workshop σε 4X φόρμα. Φυσικά δεν το κατορθώσαμε γιατί είναι η πρώτη μεταφορά του λατρεμένου lore σε αυτό το είδος των Video Games στρατηγικής. Αντιλαμβανόμενοι την σημασία της πρωτιάς του Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War, σκουπίσαμε τα σάλια που έτρεχαν από το στόμα μας, το αποκτήσαμε και πέσαμε με τα μούτρα στην εξόντωση των βδελυγμάτων που μας περιμένουν στο περιεχόμενό του.

Θα φέρω τον θάνατο σε όλους και όλους στον θάνατο
Το Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War μας καλωσορίζει στον πλανήτη Gladius, ένα κόσμο με μεγάλη αρχαιολογική αξία για το Imperium of Man. Τα αρχαία λείψανα που έφεραν στο φως οι εκτεταμένες ανασκαφές έχουν εκπληκτικές ιδιότητες αλλά μαζί τους, προέκυψαν και κάτι άλλα “λείψανα”, αυτά της αρχαίας ράτσας των Necrons. Το μείγμα αρχίζει να γίνεται πραγματικά εκρηκτικό με την εισβολή στον Gladius των Orks και την εμφάνιση των Chaos, Tyranids και T’au. Ήρθε η ώρα να ξαναζήσουμε τις δοξασμένες μάχες του Warhammer 40.000 και να ικανοποιήσουμε τις τεράστιες ανάγκες μας για δύναμη, φαντασία και σεβαστές ποσότητες αδρεναλίνης.

warhammer 40 000 Gladius 1

Το tutorial του Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War μας διδάσκει τα βασικά game mechanics για να επιβιώσουμε στην ζούγκλα του αφιλόξενου πλανήτη και αφήνει ένα σωρό στρατηγικές επιλογές απ’ έξω ώστε να τις ανακαλύψουμε μόνοι μας παίζοντας. Το κενό του tutorial καλύπτεται εύκολα από το ενσωματωμένο manual το οποίο επεξηγεί με κάθε λεπτομέρεια το σύνολο των επιλογών που διαθέτουμε για να κερδίσουμε στον αιώνιο πόλεμο. Εφόσον ασχολούμαστε με 4X Strategy περιμένουμε να εξερευνήσουμε, να επεκταθούμε, να εκμεταλλευτούμε και να εξολοθρεύσουμε τα πάντα στον πλανήτη Gladius. Τον τροποποιούμε με βάση τα γούστα μας στην οθόνη επιλογής των factions, αυξομειώνοντας το μέγεθός του, την ποσότητα των πρώτων υλών, των αριθμό της εχθρικής πανίδας κ.ο.κ. Η σπουδαιότερη παράμετρος είναι τα επίπεδα δυσκολίας, το γενικό και το ειδικό για κάθε faction. Παίζουμε με τις ρυθμίσεις και παρατηρούμε ότι η ενδυνάμωση των εχθρών ταιριάζει όμορφα με το χάρισμα γενναιόδωρων bonuses στο loyalty και στην ανάπτυξη των levels του στρατού μας. Με τον τρόπο αυτό, οι εχθροί προσφέρουν αξιόλογες προκλήσεις και οι δυνάμεις μας έχουν τα πλεονεκτήματα που χρειάζονται για να τις αντιμετωπίσουν.

Αν νιώσουμε κάποτε ότι η εξέλιξη της δράσης είναι πολύ αργή, ότι η ροή δεν κινείται με τους ρυθμούς που επιθυμούμε, υπάρχει ένα “μαγικό” πλήκτρο που ανοίγει την οθόνη του debug. Η ποινή για την χρήση των ενσωματωμένων cheats είναι η απενεργοποίηση των Steam achievements αλλά είναι μικρό το κακό για να αποκτήσουμε πλήρη πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενο του game. Εμφανίζουμε όποια μονάδα θέλουμε, την ανεβάζουμε στο ανώτερο level, την θεραπεύουμε από τα τραύματα, δημιουργούμε μέσα σε λίγα λεπτά ένα στρατό που δεν μπορεί να ηττηθεί. Το debug πλήκτρο είναι το doomsday weapon μας αν κολλήσουμε σε ένα mission και δεν επιθυμούμε να το παλέψουμε από την αρχή.

http://www.youtube.com/watch?v=FR0bj8NFr_c

Το user interface ξεχειλίζει από πληροφορίες και απαιτεί ένα μικρό χρονικό διάστημα έως ότου το μάθουμε καλά. Η κάμερα εστιάζει αυτόματα στις μάχες ακόμα και αν αφήσουμε τον κέρσορα να αναπαύεται στην άλλη άκρη του χάρτη. Τα σημαντικά events παρατίθενται σε μορφή λίστας για να τα μελετήσουμε μεμονωμένα και το game μας πληροφορεί με μεγάλα γράμματα για το αν έχουμε να εκτελέσουμε εργασίες στις πόλεις μας και το ποιες μονάδες δεν έχουν λάβει τις εντολές τους. Η μεγέθυνση μας φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με φίλους και εχθρούς ώστε να θέσουμε σε πρώτο πλάνο τα αποτελέσματα των ενεργειών μας.

Η αναπαράσταση της δράσης χωλαίνει σε σχέση με τα εκπληκτικά επιτεύγματα στα οποία μας συνήθισαν τα Warhammer 40.000: Dawn of War. Τα animations συνθέτουν μια μέτρια οπτική πραγματικότητα αλλά ο σχεδιασμός των μονάδων είναι απόλυτα πιστός στην επιτραπέζια πηγή του Warhammer 40.000. Βγάζουμε γρήγορα από το μυαλό μας το τυπικό κείμενο που περιγράφει τα chapters και τα objectives τους και κρατάμε το κείμενο που συνδέεται με τις τοποθεσίες και το βάφτισμα των μονάδων. Μπορούμε να αλλάξουμε από μόνοι μας τα ονόματά τους όμως αφήνουμε το game να μας εκπλήσσει βαφτίζοντάς τες με σκληροπυρηνικά ονόματα.

warhammer 40 000 Gladius 2

Το soundtrack διαθέτει τις επικές συγχορδίες που περιμένουμε από τον αιώνιο πόλεμο του Warhammer 40.000 και κάνει το αίμα μας να βράζει όταν ανεβαίνει η έντασή του στην διάρκεια της μάχης. Το voice acting στα cinematics κρίνεται απόλυτα πετυχημένο γιατί αποδίδει στην εντέλεια την φύση του κάθε faction. Τα ηχητικά εφέ αλλού μας πωρώνουν και αλλού έχουν τα χάλια τους. Για παράδειγμα, γουστάρουμε τον ήχο των ριπών των μονάδων των T’au και πολλών ιπτάμενων σκαφών αλλά μας έρχεται να... ξεράσουμε με τον ήχο των όπλων ορισμένων μονάδων των Tyranids και του Chaos Lord.

Το pathfinding των μονάδων μας στερείται σταθερότητας. Όταν διατάζουμε μια μονάδα να επιτεθεί απευθείας στον στόχο χωρίς να την οδηγούμε εμείς στο πολύγωνο που επιθυμούμε, την βλέπουμε συνήθως να παρακάμπτει τα επικίνδυνα σημεία του χάρτη και να κινείται σε ασφαλές έδαφος. Κάποιες φορές όμως πάει και κάθεται με χαρακτηριστική αδιαφορία πάνω στα wire weeds με αποτέλεσμα να απορροφά ένα σεβαστό αριθμό damage στον επόμενο γύρο, προτού την μετακινήσουμε.

warhammer 40 000 Gladius 3

Ο καρκίνος του χάους θα ξεριζωθεί από τον πλανήτη
Το βασικό πακέτο του game περιέχει τέσσερα factions για να διοικήσουμε, τα Astra Militarum, Space Marines, Orks και Necrons. Δεν μας ξεγέλασε η αλλαγή του ονόματος της αγαπημένης μας Imperial Guard σε Astra Militarum. Η προσωπική φρουρά του αυτοκράτορα με τα δισεκατομμύρια στρατιώτες και τα απειράριθμα τεθωρακισμένα της βρέθηκε γρήγορα στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντός μας. Κομισάριοι και διοικητές των τεθωρακισμένων έλαβαν θέση δίπλα στους φαντάρους, το πυροβολικό και τα υπέροχα Leman Russ και Baneblade, βαστώντας το μέτωπο με σκληρές θυσίες. Από την Astra Militarum απολαμβάνουμε περισσότερο το πυροβολικό και τα τεθωρακισμένα της οχήματα καθώς και τα διατάγματα που ενισχύουν σημαντικές πτυχές των πόλεων τους όπως είναι η παραγωγικότητα των πρώτων υλών και ο πολλαπλασιασμός των κατοίκων.

Οι Space Marines είναι οι γνώριμες ειδικές δυνάμεις της αυτοκρατορίας της ανθρωπότητας. Οι ματωμένοι μας σταυροφόροι έρχονται εδώ για να αναλάβουν και πάλι τις πιο ζόρικες αποστολές για λογαριασμό του αυτοκράτορα. Ορμώμενοι από μια μόνο πόλη την οποία επεκτείνουμε σταδιακά με την βοήθεια του research, οι Space Marines μας χτίζουν ειδικά οχυρά γύρω από πολύγωνα με special resources τα οποία αποκτούμε πατώντας πάνω τους με μια μονάδα. Τα οχυρά συμπεριφέρονται σαν στατικά turrets, πυροβολώντας αλύπητα όποιον πλησιάζει και δημιουργούν μια ζώνη σχετικής ασφάλειας γύρω από τις πολύτιμες πρώτες ύλες. Θελήσαμε να ακολουθήσουμε το πνεύμα των Space Marines, να φανούμε αντάξιοι της φήμης τους που σπέρνει τον τρόμο σε φίλους και εχθρούς. Τι πράξαμε; Στο πέρασμα με αυτούς εξοντώσαμε όλα τα πλάσματα πάνω στον Gladius, εκτελέσαμε με τις λεγεώνες μας μια γενοκτονία αντάξια των φημισμένων exterminatus.

Όλες οι εκστρατείες μας στον Gladius έχουν σαν κοινό παρανομαστή τους την καταιγιστική δράση, την οποία λατρεύουμε.

Σειρά έχουν τα Orks, η πρασινοτόμαρη λαίλαπα που θέλει να πνίξει τον πλανήτη στον αίμα ουρλιάζοντας Waaagh! Η πολεμόχαρη φύση τους επιβάλλει συνεχείς συγκρούσεις οι οποίες τροφοδοτούν το faction με influence, ανεβάζουν τον δείκτη του Waaagh και χαρίζουν ένα πλουσιοπάροχο επιθετικό bonus στις μονάδες μας. Την βρίσκουμε με τα Orks γιατί εμπλεκόμαστε αναγκαστικά σε συγκρούσεις και τα οχήματά τους είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στο ξεπάστρεμα του εχθρικού πεζικού. Τα καταχθόνια τέρατα κάνουν την εμφάνιση με τους αρχαίους και σοφούς Necrons. Αυτοί δεν έχουν ανάγκη κάποιο ιδιαίτερο game mechanic για να τα φέρουν βόλτα σαν τους υπόλοιπους. Το πεζικό τους σκορπίζει εύκολα τον θάνατο με τα ενεργειακά του όπλα και τα τρομακτικά τους οχήματα όπως ο monolith αφήνουν μόνο αποκαϊδια στο πέρασμά τους.

Τα βασικά factions είναι υπεραρκετά για να περάσουμε πολλές ευχάριστες ώρες μαχόμενοι με τα πλάσματα του Warhammer 40.000, δεν αρκούν όμως για να απορροφήσουμε την πλήρη εμπειρία, για να νιώσουμε τα ρίγη συγκίνησης που μας κατέκλυσαν στην σειρά Dawn of War. Για να διορθώσουμε την κατάσταση πάμε στο Steam και αρπάζουμε τα DLC που προσθέτουν τρία ακόμα factions, τους Chaos Space Marines, T’au και Tyranids. Τα game mechanics των Tyranids μας ενθουσίασαν. Οι φρικαλέοι εξωγήινοι είναι σαν ένα σμήνος από ακρίδες που κινείται διαρκώς, καταβροχθίζει κάθετι ζωικό, ακόμα και τις δικές του μονάδες, καταναλώνει μέχρι και το έδαφος του πλανήτη. Οι μονάδες τους που θα μας μείνουν αξέχαστες είναι τα Tervigons και ο Tyrannofex. Τα πρώτα γεννούν διαρκώς νέες μονάδες για να ρίξουμε στον χαμό και ο Tyrannofex κάνει την γη να σείεται κάτω από τα τεράστια πόδια του. Το game mechanic του hive mind τοποθετεί μια δαμόκλειο σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας. Αν χάσουμε την κεντρική επιρροή μας στις μονάδες, θα αφηνιάσουν και θα επιτεθούν σε εμάς και στους εχθρούς.

warhammer 40 000 Gladius 4

Οι Chaos Space Marines μας ανάγκασαν να αγκαλιάσουμε την σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα μας. Ουρλιάζοντας κατάρες προς τους ανθρώπους και τον ψόφιο αυτοκράτορά τους, στείλαμε τους δικούς μας Marines, τους Obliterators και τον Daemon Prince να πετσοκόψουν ότι κινείται. Βασανίσαμε κόσμο και προσευχηθήκαμε στους σκοτεινούς μας θεούς για δύναμη την οποία λάβαμε. Η συγκίνησή μας κορυφώθηκε με τους T’au και τα units που αγαπήσαμε σφόδρα στα Dawn of War. Οι Fire Warriors με τον αντίστοιχο commander δίπλα τους μεταβάλλονται σε εκτελεστικά αποσπάσματα που καθαρίζουν γρήγορα και εύστοχα τις εχθρικές μονάδες. Η ικανότητα του faction να επηρεάζει τις ντόπιες μορφές ζωής του Gladius τροφοδοτεί τα στρατεύματά μας ανέξοδα με δυνατές μονάδες. Ορδές από drones ξεπετάγονται από τις μονάδες μας και γεμίζουν τον χάρτη με αναλώσιμες μονάδες, εξαιρετικές για παραπλανητικές στρατηγικές. Τα drones αναγκάζουν τους αντιπάλους να εστιάσουν την προσοχή τους σε αυτά και οι βετεράνοι μας που στέκονται στα όρια της συνειδητότητας των εχθρών πλέον, πλησιάζουν και τους θερίζουν με τις βολές τους.

Την ποικιλία σε factions και μονάδες έρχεται να ενισχύσει η τεχνολογία πάνω στην οποία βασίζονται οι δυνάμεις μας για να επιβιώσουν και να επικρατήσουν. Δέκα επίπεδα (tiers) χωρισμένα σε έξι τεχνολογίες ανά επίπεδο περιμένουν να τα ανακαλύψουμε ξοδεύοντας research points. Το research είναι σημαντικό όσο και απολαυστικό game mechanic διότι καθορίζει την εξέλιξη του αγώνα. Αν δεν ανακαλύψουμε τις σωστές τεχνολογίες σε γρήγορο χρονικό διάστημα και πολεμάμε τους θανάσιμους εχθρούς μας με αδύναμες μονάδες και ανεπαρκείς εγκαταστάσεις, θα αφανιστούμε προτού το καταλάβουμε. Η ποικιλία σε τεχνολογίες καθιστά πιθανό τον τερματισμό ενός περάσματος χωρίς να τις έχουμε αποκτήσει όλες.

warhammer 40 000 Gladius 5
Η skirmish μορφή του game θα ξένιζε εντελώς τους οπαδούς των single player campaigns που γουστάρουν να καταβροχθίζουν με βουλιμία ένα σετ από σταθερούς στόχους. Εδώ έρχονται τα chapters για να διπλασιάσουν τα victory conditions. Έχουμε πλέον δύο επιλογές, ή σκοτώνουμε όλα τα εχθρικά factions και θριαμβεύουμε ή εκτελούμε τα missions που μας δίνουν τα quests του κάθε faction. Είδαμε ότι όλα τους χαρακτηρίζονται από τον σταθερό αριθμό έξι, μικρό νούμερο που δεν αντικατοπτρίζει όμως την περιεκτικότητά τους. Τα quests ακολουθούν πιστά το lore των factions σε μια πετυχημένη προσπάθεια ταύτισης με το ψυχολογικό προφίλ τους. Οι αυτοκρατορικές λεγεώνες είναι απασχολημένες με την τιμωρία προδοτών, αιρετικών και λοιπών εχθρών του θεού αυτοκράτορα, φλερτάροντας έντονα με την γενοκτονία. Τα παθιασμένα Orks θέλουν να την κοπανήσουν από τον Gladius για να συνεχίσουν το Waaagh τους σε όλο τον γαλαξία. Οι Tyranids θέλουν να καταβροχθίσουν τα πάντα και να επαναλάβουν το φαγοπότι σε άλλους πλανήτες. Τα chapters αποτελούνται συνήθως από διαδοχικά στάδια και τεστάρουν στο έπακρο τις υποδομές και την στρατηγική μας.

Οι φλόγες του πολέμου φωτίζουν την αιώνια νύχτα
Σε Warhammer κόσμο βρισκόμαστε, τι πιο φυσικό από το να περιστρέφονται τα πάντα γύρω από τον πόλεμο; Για να ικανοποιήσουμε την τάση μας προς επέκταση δεν βασιζόμαστε όμως αποκλειστικά στις ένοπλες δυνάμεις. Οι πόλεις μας είναι οι βάσεις τροφοδοσίας του στρατού με φρέσκες μονάδες και ένα απόρθητο οχυρό για τις μεραρχίες μας όταν οι εχθροί υπερτερούν αριθμητικά. Αναπτύσσονται με βάση τον πληθυσμό τους και αρχίζουν να απλώνονται κυκλικά μόλις ανακαλύψουμε τις απαιτούμενες τεχνολογίες. Τα πολύγωνα τους μπορούν να δεχτούν πολλαπλά κτίρια και χαρίζουν σημαντικά bonuses στα βασικά resources. Η πόλη είναι ο παραγωγικός πυρήνας των factions και την αναπτύσσουμε με πολύ προσοχή, εξισορροπώντας την παροχή των resources και δίνοντας άμεση προτεραιότητα στα κτίρια παραγωγής μονάδων. Η διαχείριση πόρων είναι εύκολη και μας βάζει να μελετούμε με το “μικροσκόπιο” του κέρσορα όλα τα πολύγωνα, αναζητώντας εκείνα που παρέχουν τα περισσότερα resources, ώστε να τα ενσωματώσουμε στο κράτος μας, χτίζοντας ή επεκτείνοντας πόλεις δίπλα τους. Διπλωματία δεν υπάρχει πουθενά, είμαστε σε διαρκή κατάσταση πολέμου και οι εχθροί μας καταλαβαίνουν μόνο από εκρήξεις, ομοβροντίες και πετσοκόμματα.

warhammer 40 000 Gladius 6

Ε, λοιπόν θα τους δώσουμε το μακελειό που τόσο αποζητούν γιατί μας συμφέρει και εμάς αφού τροφοδοτούμε τις μονάδες και τους ήρωες με τα xp που θα τους ανεβάσουν levels. Αναβαθμίζοντας μια μονάδα ένα level ενισχύουμε τα hitpoints, το damage και το morale της, καθιστώντας την φονικότερη στην επόμενη μάχη. Το level cap είναι το 10 και θέλουμε αρκετό καιρό για να το φτάσουμε. Ευτυχώς, οι εχθρικές μονάδες που λιανίζει μια δική μας μοιράζουν τα ίδια xp σε όλες τις συμμαχικές μονάδες που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση, επιταχύνοντας έτσι τα πράγματα και ευνοώντας τους συμπαγής σχηματισμούς. Οι ήρωες είναι η αιχμή του δόρατος στον ολοκληρωτικό μας πόλεμο. Προικισμένοι με ισχυρά skills και ένα inventory που μπορεί να σηκώσει μπόλικα βοηθητικά αντικείμενα, ανεβάζουν την αποδοτικότητα των συμμαχικών δυνάμεων και, συχνά, λιανίζουν ολομόναχοι τις εχθρικές δυνάμεις. Η χειραγώγηση των game mechanics που διακρίνουν ήρωες, μονάδες και είδη επιθέσεων εμπλουτίζει τρομακτικά το σύστημα μάχης, χαρίζοντας στα στρατηγικά μας σχέδια την πολυπόθητη ποικιλία.

Το εξερευνητικό κομμάτι του game είναι τρομερά συναρπαστικό. Η εξερεύνηση μας σπρώχνει να πιέζουμε διαρκώς το πέπλο του fog of war προς πάσα κατεύθυνση, με αφετηρία τις περιοχές που βρίσκονται δίπλα στην βάση μας και ειδικά όσες συνορεύουν με τα όρια του χάρτη. Νιώθουμε πιο ασφαλής στις γωνίες της ηπειρωτικής μάζας γιατί μπορούμε να τις καθαρίσουμε γρήγορα και να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα μας επιτεθούν εχθρικές δυνάμεις στα μετόπισθεν. Ζώντας πάνω της και διασχίζοντας την επιφάνεια του Gladius θυμόμαστε έντονα την καταπληκτική νουβέλα Deathworld του Harry Harrison. Ο Gladius είναι ο κόσμος του θανάτου που μας απειλεί από όλες τις μεριές και με κάθε πιθανή μορφή. Ζωντανά φυτά περιμένουν να πατήσουμε πάνω τους για να αρχίσουν να στραγγαλίζουν τις μονάδες μας από turn σε turn. Ευτυχώς είναι ορατά από το κόκκινο χρώμα τους και μπορούμε να τα αποφύγουμε εύκολα.

Δεκάδες αδέσποτα τέρατα περιφέρονται πάνω του και μας επιτίθενται αδίστακτα μόλις μας αντιληφθούν. Τα τέρατα αυτά δεν χαμπαριάζουν από στρατηγική, υπάρχουν ως διαρκή απειλή για τις μονάδες και τα κτίρια μας. Το πιο αστείο περιστατικό που βιώσαμε ήταν όταν, ελέγχοντας τους απέθαντους Necrons, ανακαλύψαμε την βάση των Orks και αποφασίσαμε να την κάψουμε συθέμελα. Το σύνολο των δυνάμεών μας εγκατέλειψαν την πόλη και επιτέθηκαν κατά μέτωπο στα Orks. Την στιγμή εκείνη βρήκαν τα κοπάδια των αδέσποτων να επιτεθούν μαζικά στις εγκαταστάσεις μας, απειλώντας με αφανισμό. Μετά από αρκετά turns, ισορροπήσαμε τα πράγματα και δώσαμε συγχαρητήρια στην άγρια φύση του πλανήτη για την εξάσκηση και την απόλαυση που μας προσέφερε.

http://www.youtube.com/watch?v=ULh-yPpKVvQ

Το A.I. στέκεται θριαμβευτικά πίσω από τις περιπλανώμενες ορδές, ενορχηστρώνοντας μαζικές επιθέσεις και υποχωρήσεις την κατάλληλη στιγμή. Η ισχυρότερη μονάδα υπό τις διαταγές του και μακράν η εξυπνότερη, είναι οι Enslavers. Τα πλοκαμοφόρα όντα έστρεψαν πολλές φορές τις δικές μας μονάδες εναντίον μας και μας ανάγκασαν να τις εξοντώσουμε στεγνά, αποδυναμώνοντας τα στρατεύματά μας. Γνωρίζοντας ότι, η εξόντωση των Enslavers θα ελευθέρωνε τις κατεχόμενες μονάδες, το A.I. τους δίνει εντολή να αποσυρθούν όσο πιο μακριά γίνεται.

Είναι φανερή η σημασία που έχει η επιλογή της τοποθεσίας στην οποία θα συγκρουστούμε, στο τελικό αποτέλεσμα. Κρύβουμε τις μονάδες μας σε δάση και ερειπωμένες εγκαταστάσεις και τις προστατεύουμε από το βλέμμα και το ranged damage των αντιπάλων. Καθαρίζουμε τα ζωντανά φυτά ή προσελκύουμε τις εχθρικές μονάδες πάνω τους ώστε να αποδεκατιστούν. Τα Artefacts που βρίσκουμε πάνω στον πλανήτη είναι ιδανικά για να μας “σηκώσουν” υλικά, ειδικά στα πρώτα βήματα της κατάκτησης, αλλά φυλάσσονται πάντοτε από αδέσποτες μονάδες. Τα bonus που χαρίζουν απλόχερα είναι μόνιμα και χρήσιμα επειδή πάντοτε έχουμε ανάγκη από ενισχυμένο damage, αφθονία σε hit points και ανανέωσή τους, αύξηση του loyalty των πόλεων.

warhammer 40 000 Gladius 7

Στο multiplayer ο αιώνιος πόλεμος του Warhammer 40.000 βρίσκει την κυριολεκτική του εφαρμογή. 16 άτομα-factions (μάξιμουμ) στέκονται απέναντι ο ένας στον άλλο και μάχονται για την επιβίωσή τους σε ένα τεράστιο χάρτη με πληθώρα κινδύνων και προκλήσεων. Η δυνατότητα να μπαινοβγαίνουμε σε μια παρτίδα, να βουτάμε ένα τυχαίο faction και να το παρατάμε στην μοίρα του αν τα πράγματα πάνε κατά διαόλου, μας συνάρπασε. Δυστυχώς η βιβλική προτροπή “αναζήτησε και θα βρεις” δεν εφαρμόζεται καθόλου καλά στα πλαίσια του multiplayer. Μια αναζήτηση μας φέρνει μπροστά σε λιγοστές στημένες παρτίδες που ανακαλύπτουμε στο διαδίκτυο. Οι συμμετέχοντες σε αυτές είναι ακόμα λιγότεροι με αποτέλεσμα να μαχόμαστε περισσότερο με το A.I. παρά με άλλους users. Το χειρότερο χαρακτηριστικό του multiplayer mode είναι η παρουσία users με ασύμβατες εκδόσεις από αυτή που “τρέχουμε”, αποκλείοντάς μας από την συμμετοχή στις παρτίδες τους.

Στο όνομα του αυτοκράτορα θα ξεριζώσουμε την αίρεση
Το Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War απασχόλησε την σκέψη και τον υπολογιστή μας για 20+ ώρες. Χωρίς να το απαιτήσει, έχει την απόλυτη αφοσίωση μας όση ώρα ασχολούμαστε μαζί του εξαιτίας της αγάπης που έχουμε για το σύμπαν του Warhammer 40.000, την άμεση οικειότητα που νιώθουμε προς τις μονάδες και τους ήρωες του. Τα game mechanics, η διαβάθμιση της δυσκολίας, η ανανέωση της εδαφικής μάζας του Gladius και ο καλοζυγιασμένος ρυθμός της κάθε σύγκρουσης, συνθέτουν μια εθιστική εμπειρία που ικανοποιεί τις αισθήσεις μας. Δεν το ερωτευτήκαμε όπως τα Dawn of War, το τοποθετήσαμε όμως δίπλα δίπλα στα πιο αξιόλογα Wargames που έχουν περάσει από τα χέρια μας.

Θετικά:
- Factions και lore από το πολυαγαπημένο Warhammer 40.000
- Πλούσιο σύστημα μάχης με συνεχείς προκλήσεις
- Συστηματική αναβάθμιση όλων των μονάδων
- Απόλυτα παραμετροποιήσιμη δυσκολία και πεδίο της μάχης
- Επιθετικό και ευφυές A.I.

Αρνητικά:
- Ηχητικά εφέ χαμηλής ποιότητας
- Προβλήματα με το pathfinding
- Μικρή συμμετοχή στο multiplayer και ασυμβατότητα μεταξύ των εκδόσεων
- Μεγάλη καμπύλη εκμάθησης
- Φτωχά animations

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 7
Gameplay: 7.5
Σενάριο: 7
Αντοχή: 8.5
Γενικά: 7

Το πρώτο 4X με το λάβαρο του Warhammer 40.000 είναι του γούστου μας.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War' in the forum. 2 weeks ago

ss_36537eb0220c215add95de91d932e4d10e7bc675.1920x1080.jpg
Το Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War απασχόλησε την σκέψη και τον υπολογιστή μας για 20+ ώρες. Χωρίς να το απαιτήσει, έχει την απόλυτη αφοσίωση μας όση ώρα ασχολούμαστε μαζί του εξαιτίας της αγάπης που έχουμε για το σύμπαν του Warhammer 40.000, την άμεση οικειότητα που νιώθουμε προς τις μονάδες και τους ήρωες του.

Τα game mechanics, η διαβάθμιση της δυσκολίας, η ανανέωση της εδαφικής μάζας του Gladius και ο καλοζυγιασμένος ρυθμός της κάθε σύγκρουσης, συνθέτουν μια εθιστική εμπειρία που ικανοποιεί τις αισθήσεις μας. Δεν το ερωτευτήκαμε όπως τα Dawn of War, το τοποθετήσαμε όμως δίπλα δίπλα στα πιο αξιόλογα Wargames που έχουν περάσει από τα χέρια μας. Δείτε το ακόλουθο βίντεο για μια γερή δόση από το gameplay του:
[video]

Read More...

3 weeks ago
Hunt: Showdown 3 weeks ago

Τα μυστικά του βάλτου φυλάσονται από δαίμονες.  

Η ίδρυση της εταιρείας ανάπτυξης Crytek το 1999 από τα αδέρφια Yerli στην Γερμανία υπήρξε σημαδιακή για την gaming βιομηχανία. Η δημιουργία της CryEngine, η ανάπτυξη του Far Cry που ξεφούρνισε μια ολόκληρη σειρά κορυφαίων FPS, τα Crysis και η επανάσταση που έφεραν στην τεχνολογική διάσταση των games είναι η περήφανη κληρονομιά της Crytek μέχρι σήμερα. Με το Hunt: Showdown η Crytek φιλοδοξεί να διευρύνει τα σύνορα της gaming κουλτούρας, προσφέροντας έναν πρωτοποριακό συνδυασμό PvP και PvE με την απειλή του θανάτου να προέρχεται από τέρατα κατευθυνόμενα από το A.I. αλλά και από ένα σωρό users. Παίζεται εξολοκληρου διαδικτυακά συνεπώς δεν απευθύνεται σε gamers που δεν διαθέτουν σύνδεση στο internet.

Πίσω από το φιλόδοξο project βρίσκουμε τον David Adams, γνωστός μας ώς επικεφαλής της Vigil Games, εταιρείας ανάπτυξης των πρώτων δύο Darksiders. Στο πλευρό του βρίσκονται πολλοί συνάδελφοι της Vigil που μετακόμισαν μαζί του στην αγκαλιά της Crytek, εμπλουτίζοντας το προσωπικό της με τεχνογνωσία υψηλότατου επιπέδου. Με τις παραπάνω πληροφορίες να γεμίζουν απολαυστικά το μυαλό μας, ξεσκονίσαμε ένα κολοκοτρωνέικο ντουφέκι του προπάππου μας, φορέσαμε κυνηγετικό γιλέκο και μπότες και πήραμε φύλλο πορείας για τους διασημότερους βαλτότοπους των ΗΠΑ.

hunt showdown 1

Η αποτελμάτωση ενός έθνους
Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ήταν μια περίοδος αλματώδους ανάπτυξης και προόδου για τις ΗΠΑ. Με τον πλούτο και τα τεχνολογικά θαύματα να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και την ζωή των ανθρώπων να βελτιώνεται από μέρα σε μέρα, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει την συμφορά που βρήκε τους κατοίκους της Louisiana. Τέρατα βγαλμένα από τους χειρότερους εφιάλτες έκαναν την εμφάνισή τους μολύνοντας τα ζωντανά πλάσματα της περιοχής και καθιστώντας την ακατοίκητη αλλά και παγίδα θανάτου για τους ταξιδιώτες.

Για την αντιμετώπιση του φαινομένου στρατολογήθηκαν έμπειροι κυνηγοί τεράτων, επίδοξοι Van Helsing, ικανοί να εξοντώσουν τα τερατουργήματα στην Louisiana και να ξεριζώσουν την πηγή του κακού, τα υπερφυσικά όντα που ευθύνονται για το ξέσπασμα του τρόμου. Καλύτεροι υποψήφιοι για την δουλειά από εμάς τους μπαρουτοκαπνισμένους gamers δεν υπάρχουν έτσι, χιλιάδες παίκτες ανά την υφήλιο, επιλέγουμε τους hunters που μας αρέσουν, τους εξοπλίζουμε και αρχίζουμε την πολιορκία της Louisiana. Πρώτο μας μέλημα να βρούμε τα στοιχεία (clues) που οδηγούν στο boss της τοποθεσίας και δεύτερο, να το ξεπαστρέψουμε και να φύγουμε με τα απομεινάρια του κουφαριού του.

http://www.youtube.com/watch?v=GW3hnTRhmcU

Το να αγνοήσουμε τα τρία training missions προτού ασχοληθούμε με το κυρίως περιεχόμενο είναι απλά εγκληματικό για την πρόοδό μας. Όλα τα training missions έχουν το ίδιο boss να μας περιμένει στην φωλίτσα του, την ανατριχιαστική αράχνη. Αυτό που αλλάζει είναι ο αριθμός και η δυναμικότητα των φρικαλεοτήτων που κυνηγάμε και φυσικά, δεν υπάρχουν άλλοι users για να μας καθαρίσουν. Είμαστε ελεύθεροι να περιπλανηθούμε στις τοποθεσίες μαθαίνοντας καλά τα controls, να δοκιμάσουμε την τύχη μας με τα τέρατα, να δούμε την συμπεριφορά τους αναπτύσσοντας αντίστοιχες τεχνικές εξολόθρευσης.

Αισθανόμαστε ότι ο χειρισμός είναι οργανικός, όλες μας οι ενέργειες είναι γνώριμες από το FPS είδος και η πρόσβαση στα όπλα και στα αντικείμενα είναι ανεμπόδιστη και γρήγορη με τα αριθμητικά πλήκτρα ή το ροδάκι του mouse. Σκύψιμο και τρέξιμο εκτελούνται με την πίεση σε γνώριμα πλήκτρα. Η σκοτεινή μας όραση (dark sight) που ανιχνεύει μεταφυσικές αλλοιώσεις στην ατμόσφαιρα και μας καθοδηγεί προς τα clues και τα bosses, ανοιγοκλείνει άνετα το E, ευρισκόμενο δίπλα στα πλήκτρα κατεύθυνσης του χαρακτήρα.

Στις δεκάδες ώρες ανελέητου κυνηγιού μόνο μια φορά καταραστήκαμε τα controls και αυτό, από δική μας βιασύνη. Ένας κυνηγός άρχισε να μας πυροβολεί θρασύτατα, καλυμμένος πίσω από ένα βράχο. Με μια περίτεχνη μανούβρα βγήκαμε πίσω από την πλάτη του, αποφασισμένοι να τον κόψουμε φέτες με την matcheta μας. Με την φόρα που πήραμε και την οργή που διοχετεύσαμε στο mouse, τα δάχτυλά μας έσπρωξαν ανεπαίσθητα το ροδάκι και η matcheta αντικαταστάθηκε από μια φωτοβολίδα. Ακόμα και έτσι, δεν σταματήσαμε την επίθεση, προσπαθώντας να του καρφώσουμε σαν μαχαίρι την φωτοβολίδα στο κορμί αλλά εισπράξαμε μια σφαίρα για την τόλμη μας!

hunt showdown 2

Είμαι ένας φτωχός και μόνος κάου μπόυ
Αφού κατακτήσουμε το single player κομμάτι των training missions περνάμε στο κυρίως πιάτο του μενού, το multiplayer, δηλαδή το σύνολο του απολαυστικού περιεχομένου που μας αναμένει στο Hunt: Showdown. Οι χαρακτήρες μας που καλούνται hunters θυμίζουν έντονα καουμπόηδες και αυτό μας εξιτάρει πολύ γιατί γουστάρουμε την αισθητική των γουέστερν.

Ο κόσμος του είναι οργανωμένος σε δύο βασικά modes, τα Bounty Hunt και Quickplay. Το δεύτερο είναι μια γρήγορη λύση που δεν απαιτεί τον παραμικρό σχεδιασμό, αντίθετα μας αναθέτει έναν τυχαίο hunter και μας ρίχνει στον χάρτη, αναθέτοντας μας να κλείσουμε rifts, να αποκτήσουμε την ενεργειακή πηγή εν ονόματι Wellspring και να επιβιώσουμε μέχρι να τελειώσει ο διαθέσιμος χρόνος. Είναι ένα καλό mode για να κερδίσουμε xp και φράγκα δίχως να ρισκάρουμε τους αναβαθμισμένους hunters μας.

Το Bounty Hunt είναι το βασικό mode που θα καταβροχθίσει τις περισσότερες ώρες μας. Δώδεκα hunters υλοποιούνται στα άκρα ενός εκ των δύο περιοχών και αρχίζουν να συγκλίνουν προς τα σημεία που φιλοξενούν clues. Ανακαλύπτοντας ένα boss, η αποστολή μας είναι απλή. Το σκοτώνουμε και περιμένουμε αρκετή ώρα έως ότου εξοριστεί στην κόλαση από την οποία προήλθε. Κατόπιν, αρπάζουμε τα απομεινάρια του και όπου φύγει φύγει από την πλησιέστερη έξοδο του χάρτη. Τα πράγματα φυσικά δεν είναι όσο απλά ακούγονται. Οι επιζήσαντες hunters θα τρέξουν προς το μέρος μας μόλις αρχίσει η τελετή εξορισμού, θέλοντας να μας εξοντώσουν προτού αποκτήσουμε το πολύτιμο λάφυρο. Αφού το αρπάξουμε ο θάνατος μπορεί να μας χτυπήσει από παντού. Hunters ακροβολίζονται έξω από το κτίριο που βρισκόμαστε και περιμένουν να μας πυροβολήσουν σαν... μπεκάτσες. Άλλοι στήνουν καραούλι στις εξόδους, έτοιμοι να διακόψουν την απόδραση μας με καυτό μολύβι από τα όπλα τους.

hunt showdown 3

Η λογική μας πληροφορεί γρήγορα ότι θα έχουμε περισσότερες πιθανότητες επικράτησης σε ένα contract αν ζητήσουμε την βοήθεια ενός ή δύο συμπαικτών. Contract καλούμε την κάθε εξόρμησή μας στις διαθέσιμες περιοχές. Αποφασίσαμε να περάσουμε τις πρώτες μας ώρες σαν μοναχικοί καβαλάρηδες και το game μας δίνει την δυνατότητα αυτή. Μπορούμε να ακολουθήσουμε solo καριέρα για πάντα, αναπτύσσοντας χαρακτήρες και Bloodline στο μάξιμουμ. Η μοναχικότητα δεν μας καταδικάζει στην ήττα. Σε μια από τις πολλές μας προσπάθειες, ξετρυπώσαμε την αράχνη, την ψήσαμε και περιμέναμε στο σκοτάδι τους επίδοξους πλιατσικολόγους για όση ώρα διαρκεί ο εξορισμός της στον άλλο κόσμο. Ο ένας μετά τον άλλο έμπαιναν στο δωμάτιο και εισέπρατταν τα βόλια μας. Το υλικό απομεινάρι της αράχνης που “επέζησε” της τελετής εξορισμού έγινε διαθέσιμο. Το αρπάξαμε, αποφύγαμε με επιδεξιότητα τους διώκτες που συνέχιζαν να μπαίνουν στον χώρο και το σκάσαμε μας από ένα φεγγίτη τρέχοντας προς την σωτηρία.

Τα μοναχικά περάσματα είναι καταλληλότερα στα πρώτα στάδια της ανάπτυξής μας. Στην διάρκειά τους δοκιμάζουμε όλα τα όπλα για να δούμε ποιο μας ταιριάζει περισσότερο. Επιλέγουμε τον προσανατολισμό μας (sniper, melee attacker, μαχητής με δίκανα και περίστροφα) και μεταχειριζόμαστε τα όπλα που θα ξεκλειδώσουν τα καλύτερα της κατηγορίας τους. Στην solo καριέρα μπαίνουμε και βγαίνουμε από τα missions όποτε μας καπνίσει. Σκοτώσαμε αρκετά πλάσματα και πήραμε τα xp που χρειαζόμαστε; Γειά χαραντάν και την κοπανάμε από το πλησιέστερο σημείο εξαγωγής.

hunt showdown 4

Η ισχύς εν τη ενώσει
Το ξεκλείδωμα των όπλων, εργαλείων και αναλώσιμων που βάλαμε στο μάτι, μας οδηγεί στο μεθυστικό Co – Op, εκεί όπου μας περιμένουν οι συναρπαστικότερες εμπειρίες. Αρχικά, παρατηρούμε ότι πολλοί users είναι ακατάδεχτοι στον συνασπισμό με παίκτες χαμηλότερου rank. Το matchmaking του game προσπάθησε ξανά και ξανά να μας ζευγαρώσει με users 50 rank πάνω από το δικό μας αλλά εκείνοι, με το που μας έβλεπαν, αποχωρούσαν άμεσα από την ομάδα. Στο Co – Op θυσιάζουμε την ανεξαρτησία του σολαρίσματος για χάρη της συνεργασίας και της αυξημένης αποτελεσματικότητας. Καλό θα είναι να έχουμε ενεργοποιημένο το μικρόφωνο των ακουστικών για να συντονιζόμαστε καλύτερα με τους συμπολεμιστές, δεν είναι όμως απαραίτητο. Ακούμε τα λόγια των συμπαικτών καθαρότατα όταν θέλουν να πουν κάτι και ακολουθούμε την συμβουλή τους αν είναι σωστή. Συνήθως είναι σωστή και με την βοήθειά τους αλλάξαμε την μοναχική νοοτροπία του καμικάζι που είχαμε επιβάλλει στον εαυτό μας.

Αντί να πυροβολούμε οτιδήποτε ζωντανό στο ορατό πεδίο, μαθαίνουμε να προσεγγίζουμε τα κτίσματα αργά, να ξεπαστρεύουμε αθόρυβα τους στόχους με μαχαίρια και σιδερογροθιές, να αποφεύγουμε οτιδήποτε προκαλεί θόρυβο. Οι ιστορίες που δημιουργήσαμε στο Co – Op ξεπερνούν κατά πολύ σε απόλαυση το solo. Προστατέψαμε τους συμπαίκτες μας από τον θάνατο, ανασταίνοντας τους εγκαίρως. Στήσαμε καραούλι σε καμπαναριά και μοιράσαμε θάνατο στα 100 μέτρα. Βρεθήκαμε ανάσκελα στο έδαφος μετά από σφαίρα, περάσαμε στην οπτική γωνία του συμπαίκτη μας και παρατηρήσαμε ηδονοβλεπτικά τις κινήσεις του.

Όταν ενεργοποιούμε το game mechanic του spectator στα Action, δεν περνούν πάνω από μερικά δευτερόλεπτα προτού αρχίσουμε να βαριόμαστε και να ανυπομονούμε για την επιστροφή μας στην δράση. Στο Hunt: Showdown αυτό δεν συμβαίνει, φανερώνοντας την διαφορετική δυναμική που δίνει το gameplay σε κάθε μας δραστηριότητα. Μέσα από τα μάτια του συμπαίκτη συμμετέχουμε στην δράση με την ίδια ένταση που αισθανόμαστε χειριζόμενοι το avatar μας. Νιώθουμε την αγωνία του για τους κινδύνους που τον περιτριγυρίζουν, παρατηρούμε με ενδιαφέρον τις τακτικές απόκρυψης και επίθεσης που χρησιμοποιεί, χειροκροτούμε βλέποντάς τον να ξαπλώνει εχθρούς στο πάτωμα.

hunt showdown 5

Είναι προφανές ότι το μεγάλο ατού του Hunt: Showdown, αυτό που γέρνει την βαθμολογία του προς την τελειότητα, είναι η ικανότητά του να μας τοποθετεί αδιάκοπα σε κατάσταση Ζεν, να βρισκόμαστε “στην ζώνη” όπως θα έλεγε ένας επαγγελματίας αθλητής. Το κατορθώνει συνθέτοντας ένα περιβάλλον διαρκούς απειλής η οποία μπορεί να μας τελειώσει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αν είμαστε απρόσεκτοι. Σε ένα contract ας πούμε, πεθάναμε μέσα σε δύο λεπτά γιατί εστιάσαμε το βλέμμα και τις προσπάθειές μας σε ένα zombie και δεν είδαμε την αγέλη των σκυλιών της κόλασης που παραμόνευε μερικά μέτρα πιο κει. Αν, αντίθετα, αποδώσουμε στο μέγιστο των δυνατοτήτων μας, στο ανώτερο επίπεδο που έχουμε οδηγηθεί από την πολύχρονη gaming εμπειρία μας, ξέρουμε ότι, όχι απλά θα επιβιώσουμε αρκετά αλλά μπορούμε να συντρίψουμε όλα τα εμπόδια χωρίς βοήθεια της τύχης ή άλλων users. Νικήσαμε bosses μόνοι μας, σφάξαμε δυάδες παικτών, ξεπαστρέψαμε τα μισά τέρατα στον χάρτη και ξεχειλίσαμε από ικανοποίηση για τα κατορθώματά μας.

Περιβάλλον, φρικαλέα όντα και παίκτες συνεργάζονται αρμονικά για να βελτιώσουμε τα gaming skills μας, αποκομίζοντας και άφθονη διασκέδαση στην πορεία.

Το γενεαλογικό μας δέντρο είναι γεμάτο ήρωες και ηρωίδες
Η εμπειρία μας στα FPS είναι το πρώτο βήμα προς την μεγιστοποίηση των επιδόσεών μας και, κατ’ επέκταση, της απόλαυσης στο Hunt: Showdown. Το σύστημα των Bloodlines, τα levels των αναλώσιμων χαρακτήρων και ο εξοπλισμός είναι το δεύτερο βήμα. Καμία προσπάθειά μας δεν πάει χαμένη, όση ώρα και αν διαρκέσει. Σκοτώνοντας τέρατα, βοηθώντας συμπαίκτες, αρπάζοντας clues κ.τ.λ. καταβροχθίζουμε εκατοντάδες xp. Αυτά μοιράζονται αρχικά στο Bloodline, τον σταθερό πυλώνα αναβάθμισης που δεν χάνεται ποτέ, μόνο αυξάνεται. Το σκαρφάλωμα στην πυραμίδα του Bloodline, η οποία σταματά στο εκατοστό rank, είναι πολύωρο αλλά γίνεται με σταθερό ρυθμό. Ο πολλαπλασιασμός των ranks ξεκλειδώνει traits για τους χαρακτήρες μας και ένα σωρό όπλα για να τα αξιοποιήσουμε στον αγώνα.

Η περίοδος χάριτος για τους χαρακτήρες που χειριζόμαστε διαρκεί έως το 11ο rank. Κατόπιν, ο θάνατος ενός χαρακτήρα στην μάχη είναι μόνιμος και συνεπάγεται άμεση απώλεια των traits και του εξοπλισμού του. Η ανάγκη μας για ενίσχυση του Bloodline και αναβάθμιση του εξοπλισμού μας σπρώχνει διαρκώς σε νέες μάχες και εισάγει τον παράγοντα grinding στην περιπέτεια. Μπαίνουμε σε πολλά contracts με αποκλειστικό σκοπό να αντλήσουμε xp με το όπλο που κρατάμε ώστε να ξεκλειδώσουμε το καλύτερο μοντέλο του. Παίρνουμε ελεγχόμενα ρίσκα μέχρι να αποκτήσουμε τα όπλα που μας αρέσουν, δηλαδή αποφεύγουμε τους ανθρώπινους εχθρούς και δεν κυνηγάμε τα bosses. Θα ήταν καλό να υπήρχε ένα σκοπευτήριο για να δοκιμάζουμε τα όπλα που ξεκλειδώνουμε γιατί είναι σπάσιμο νεύρων να μοχθούμε σκληρά για ένα ντουφέκι που τελικά δεν μας αρέσει καθόλου η ανάδραση, η ταχύτητα επαναγεμίσματος, το μέγεθος του γεμιστήρα, η σκόπευση.

hunt showdown 6

Μετά την απόκτηση του πολυπόθητου εξοπλιστικού φορτίου που μας ταιριάζει, εστιαζόμαστε στον πολλαπλασιασμό των ranks του Bloodline. Τα ισχυρά όπλα και τα κατάλληλα traits δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση πανάκεια, είναι ένα βοήθημα για να αυξήσουμε τις πιθανότητες επιβίωσης μας. Ο συντονισμός ματιών και χεριών, τα αντανακλαστικά και η χωρική αντίληψη μπορούν να νικήσουν ακόμα και τα legendary weapons. Δεν είναι λίγες οι φορές που μας έστειλε στα... θυμαράκια ένας ρακένδυτος αντίπαλος κρατώντας μαχαίρι ενώ εμείς είχαμε καραμπίνες, πιστόλια και δυναμίτες στο inventory μας.

Το πόσο δύσκολη είναι η επιβίωση στο Hunt: Showdown είναι εύκολο να το καταλάβουμε μετρώντας τις δεκάδες φορές που πεθάναμε κυνηγώντας τους στόχους μας. Η μεγάλη του επιτυχία είναι ότι, ο θάνατος, ακόμα και με όλες τις αρνητικές συνέπειες που τον ακολουθούν, δεν μας εκνευρίζει ποτέ γιατί δεν είναι άδικος. Για παράδειγμα, ο παίκτης που κρυβόταν πίσω από ένα θάμνο και μας φύτεψε μια σφαίρα στο κρανίο από το πουθενά, έχει την μισή ντροπή και την άλλη μισή την κουβαλάμε εμείς που τρέξαμε προς το clue χωρίς να ελέγξουμε τον περίγυρο. Στις περιπτώσεις που τα κάνουμε όλα τέλεια και πάλι χάνουμε, εκτιμούμε τις ικανότητες του αντιπάλου και βάζουμε σαν στόχο να τον ξεπεράσουμε με σκληρή προπόνηση.

hunt showdown 7

Ο χαμός ενός χαρακτήρα αρχίζει να πονάει πολύ όταν τον έχουμε ανεβάσει επίπεδα και τον έχουμε προικίσει με traits. Ο υψηλόβαθμος χαρακτήρας αντλεί περισσότερα xp από τις δραστηριότητες των contracts συνεπώς συνεισφέρει σημαντικά στο rank του Bloodline. Τα traits υπάρχουν για να καλουπώσουν τον κυνηγό μας όπως ακριβώς τον θέλουμε. Φτιάχνοντας έναν ακροβολιστή, εστιάζουμε στα traits που σταθεροποιούν το χέρι του όταν σκοπεύει. Τα traits που ενισχύουν το stamina, επιταχύνουν την διαδικασία επιδέσεως των επιδέσμων, αποδυναμώνουν το εισερχόμενο melee και fire damage, είναι από τα πρώτα στην λίστα μας.

Ο χαμένος εξοπλισμός πρέπει να αγοραστεί ξανά για να τον χρησιμοποιήσουμε όμως τα contracts είναι γενναιόδωρα σε hunt money συνεπώς δεν αντιμετωπίζουμε εύκολα οικονομικό πρόβλημα. Οι μικροσυναλλαγές κάνουν την εμφάνιση τους στα Blood Bonds τα οποία περιφρονούμε επιδεικτικά από την πρώτη στιγμή. Το Hunt: Showdown δεν μας πιέζει να επενδύσουμε αληθινά λεφτά για να αγοράσουμε Blood Bonds και να αποκτήσουμε πρόσβαση σε legendary weapons και hunters. Μας προτείνει να το πράξουμε αν μας βασανίζει το μικρόβιο της φιγούρας και θέλουμε να ξεχωρίσουμε στο κυνηγετικό πεδίο με βάση την εμφάνιση και όχι τις ικανότητές μας. Αντί να βάλουμε το χέρι στην τσέπη, βάζουμε σε λειτουργία τις gaming ικανότητές μας και παλεύουμε να τα κερδίσουμε πετυχαίνοντας δύσκολους άθλους εντός του game.

hunt showdown 8

Θα αποστραγγίξουμε τους βάλτους για να φύγει η λέρα
Η τιτάνια σύγκρουση μεταξύ τεράτων και users εκτυλίσσεται σε μόλις δύο χάρτες (Stillwater Bayou, Lawson Delta), το μέγεθος των οποίων όμως είναι, επιεικώς, τεράστιο. Είναι αναπόφευκτο να μάθουμε καλά τις τοποθεσίες μετά από αρκετές ώρες συμπλοκών, γνωρίζοντας τις κρυψώνες, τα παρατηρητήρια, τα μέρη όπου είναι πιθανό να μας περιμένει ένα health pack ή πολύτιμα πυρομαχικά. Η γνώση που αποκτούμε δεν θέτει ούτε για μισό δευτερόλεπτο σε κίνδυνο την διαρκή ανανέωση της εμπειρίας. Εκείνη η κρυψώνα που είχαμε σταμπάρει στον βάλτο του Stillwater και την οποία επισκεπτόμαστε προκειμένου να τρυπώσουμε εκεί, μπορεί να φιλοξενεί έναν αντίπαλο user που θα μας στείλει στα θυμαράκια με το περίστροφό του. Πλησιάζοντας το παρατηρητήριο που τόσο μας άρεσε στο Δέλτα του ποταμού Lawson δεν αποκλείεται να μας κουρέψει σύριζα το μαλλί μια σφαίρα ακροβολιστή. Θέλοντας να χωθούμε σε έναν γνώριμο αχυρώνα προτού κυνηγήσουμε το επόμενο clue, μας υποδέχεται μια ανατριχιαστική μουσική και ένα εξαγριωμένο boss χυμά πάνω σε εμάς που τολμήσαμε να πατήσουμε στην φωλιά του. Τα μέρη μπορεί να παραμένουν γνώριμα, το οικοσύστημα όμως αλλάζει αδιάκοπα και, μαζί του, τα απολαυστικά βιώματά μας.

Η εναλλαγή μέρας και νύχτας αλλάζει την δυναμική των επιχειρήσεών μας. Προτιμούμε την ημέρα γιατί διακρίνουμε με ευκολία τα τέρατα και τους ευέλικτους users, όμως το ίδιο εύκολα μας διακρίνουν και αυτοί. Το τοπίο αποπνέει ρομαντισμό και συνηθίζει να μας μαγεύει με την φωτεινότητα και την εποχική γοητεία του, κάποιες φορές όμως ο ρεμβασμός διακόπτεται από τις σφαίρες που σφυρίζουν πάνω και μέσα από τα κεφάλια μας. Η νύχτα είναι ιδανική για stealth μετακίνηση και ενισχύει σημαντικά την ατμόσφαιρα τρόμου που προσφέρει το gameplay. Μέσα στο πυκνό σκοτάδι με την περιορισμένη ορατότητα, ο ήχος αποκτά τον πρώτο λόγο. Στήνουμε αυτί, προχωρούμε σαν να βρισκόμαστε σε ναρκοθετημένη περιοχή, ανιχνεύουμε το περιβάλλον σαν επαγγελματίες ιχνηλάτες και προσέχουμε να μην προξενούμε θορύβους.

hunt showdown 9

Πολύ ορθά το Hunt: Showdown μας προτρέπει από το πρώτο του λεπτό να επιστρατεύσουμε ακουστικά ύψιστης ποιότητας γιατί η τρισδιάστατη αντίληψη του ήχου είναι μείζονος σημασίας για την επιβίωση. Το περιβάλλον είναι σχεδιασμένο με αμέτρητα αντικείμενα που εκπέμπουν ηχητικά κύματα χαμηλής ή υψηλής έντασης και προειδοποιούν κυνηγούς και τέρατα για την προσέγγιση του θηράματος. Πόσες φορές αλήθεια καταπνίξαμε την φυσιολογική μας αντίδραση να φωνάξουμε “σουτ” σε ετοιμοθάνατα άλογα, μολυσμένα κοπρόσκυλα, κότες και πουλιά που λυσσάνε σαν να τα σφάζουμε την στιγμή που θα τα πλησιάσουμε.

Σπασμένα γυαλιά κάνουν κρατς κρουτς όταν τα πατάμε, κρεμασμένες αλυσίδες ακούγονται σαν κροτίδες στην σιγαλιά μόλις τις αγγίξουμε. Πωρωνόμαστε ιδιαίτερα όταν προσπαθούμε να ανοίξουμε μια πόρτα, αυτή είναι αμπαρωμένη από την πίσω πλευρά αλλά ο κρότος που δημιουργούμε αθελά μας τραβά τους κοντινότερους θηρευτές πάνω μας σαν ακρίδες. Λατρεύουμε την ρεαλιστική όσο και καθοριστική χρήση του ήχου και καταβροχθίζουμε με βουλιμία τα ηχητικά εφέ σε όλη την διάρκεια της παραμονής μας στο game. Το ηχητικό εφέ που σηκώνει αυτόματα τις τρίχες του σβέρκου μας από την ανατριχίλα είναι ο ήχος των ποδιών της αράχνης που μας πλησιάζει τρέχοντας σε τοίχους και ταβάνια. Ναι, το Hunt: Showdown απαγορεύεται αυστηρά στους αραχνοφοβικούς.

Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη
Αφού μιλάμε για την αράχνη, ας αναλογιστούμε λίγο και τα άλλα δύο bosses, τον Butcher και τον Assassin που μας περιμένουν στα... κουτούκια τους για να τα εξοντώσουμε. Ο Butcher είναι χασάπης όνομα και πράμα, ένα τεράστιο πλάσμα με ιδιαίτερη αντοχή στα χτυπήματα και ικανός να προξενήσει βαθιές πληγές στους hunters μας. Ο Assassin είναι τόσο άπιαστος όσο υπονοεί το όνομά του. Εξαφανίζεται από το ένα μέρος και εμφανίζεται στο άλλο, διατηρώντας μας διαρκώς στην τσίτα, σε αντίθεση με τον χασάπη που τον βλέπουμε να έρχεται και προγραμματίζουμε εύκολα τις κινήσεις μας.

hunt showdown 10

Η αγέλη των σαπισμένων σκυλιών εν ονόματι hellhounds είναι ένα αγκάθι που χώνεται συχνά στα πλευρά μας. Το water devil είναι το πιο ύπουλο, απαίσιο ον στο game, ένα σκουληκιασμένο έκτρωμα που πετάγεται από το νερό και μας πετσοκόβει στο άψε σβήσε. Διακρίνουμε την ύπουλη κίνηση του σώματός του από τους κυματισμούς στην επιφάνεια του νερού αλλά, αν τρέχουμε πανικόβλητοι για να σώσουμε το τομάρι μας, δεν αποκλείεται να το περάσουμε και για… νούφαρο. Το άδειασμα του οπλοστασίου μας πάνω του μας προσφέρει ιδιαίτερη χαρά. Θα τοποθετήσουμε στους αξιομνημόνευτους εχθρούς μας και τον meathead, το εφιαλτικό πλάσμα που τρέφεται και καθοδηγείται από βδέλλες. Το ξεπάστρεμα του είναι αργό και βασανιστικό με τα συμβατικά όπλα αλλά, δόξα τον θεό, υπάρχουν και τα εκρηκτικά. Ο meathead είναι η επιτομή της σήψης, η οπτικοποίηση του χάους στο Hunt: Showdown.

Από την κουβέντα για τέρατα που κάναμε έως τώρα λείπει ένα καλόβολο τέρας, ένα θηρίο που είναι υπεύθυνο για το σύνολο της οπτικοακουστικής απόλαυσης που εισπράττουμε. Το “θηρίο” αυτό ονομάζεται CryEngine V και είναι το τελευταίο μοντέλο της πατενταρισμένης game engine που κουμαντάρει όλα τα games της Crytek. Το Hunt: Showdown μας βοήθησε να διασπάσουμε το απωθημένο που μας δημιούργησε το πρώτο Crysis, το οποίο δεν “σήκωνε” με τίποτα το PC μας την μακρινή εποχή του 2007. Η νέα CryEngine δείχνει την “εξυπνάδα” της επιλέγοντας αυτόματα τις οπτικές ρυθμίσεις που ταιριάζουν στις δυνατότητες του υπολογιστή μας ώστε να εξασφαλιστεί το αδιάπτωτο frame rate.

Σε αναλύσεις άνω των 1080p με τα πάντα στο high, προσλαμβάνουμε ένα πραγματικό υπερθέαμα. Η επεξεργασία του περιβάλλοντος, οι λεπτομέρειες των τεράτων και ο φυσικός φωτισμός μας κάνουν να χαζεύουμε, ξεχνώντας τους κινδύνους που καιροφυλακτούν. Οι βραδυνές “βόλτες” μας κερδίζουν με την μαγεία τους αλλά και τα απογεύματα δεν πάνε πίσω σε φυσική ομορφιά. Τα animations των hunters μας αρέσουν περισσότερο από τα αντίστοιχα των τεράτων που απλά κάνουν την δουλειά τους. Οι gamers που έχουν συνηθίσει σε FPS με σύγχρονο οπλισμό και αστραπιαίες ταχύτητες θα εκνευριστούν παρατηρώντας το αργό reloading των όπλων. Αρκετές φορές τρέχαμε και οπλίζαμε ξανά με τα τέρατα να γρυλίζουν στο κατόπι μας και εμάς να φωνάζουμε “βάστα Τούρκο να γεμίσω”.

http://www.youtube.com/watch?v=bOUEEeyp9YI

Χαιρόμαστε πάντως για την επιλογή της Crytek όχι απλά επειδή διατυπώνει έτσι τον ρεαλιστικό χαρακτήρα τους αλλά και διότι παρέχει ένα επιπλέον στρώμα στρατηγικής στις κινήσεις μας. Πρέπει να υπολογίζουμε πολύ προσεκτικά το πότε θα αδειάσουμε και θα γεμίσουμε το όπλο μας. Σκοτωθήκαμε πολλές φορές επειδή το όπλο άδειασε την πιο ακατάλληλη στιγμή και, στην διάρκεια του επαναγεμίσματος, οι εχθροί μας κομμάτιασαν. Οι servers της Crytek μοιάζουν να έχουν την αντοχή του Άτλαντα, σηκώνοντας το βάρος χιλιάδων παικτών στους ώμους τους. Ελάχιστες φορές τους είδαμε να καμπουριάζουν από το τεράστιο βάρος πετώντας μας εκτός και ποτέ δεν συνέβη αυτό στην διάρκεια ενός contract. Η περίοδος αναμονής για να εισέλθουμε στο επόμενο contract του Bounty Hunt είναι περισσότερη από όση θα θέλαμε. Αντί για αστραπιαίο matchmaking όπως ελπίζαμε, περιμένουμε αρκετά λεπτά μέχρι να επιστρέψουμε στην ενεργό δράση. Για να μειώσουμε τον εκνευρισμό της αναμονής, μπορούμε να περιηγηθούμε στα διάφορα μενού όσο η μπάρα του matchmaking γεμίζει.

Θα... σκαγιάζουμε κτήνη της κολάσεως για μήνες
Πόσο καιρό θα μας πάρει για να βαρεθούμε τους δύο χάρτες, τα τρία bosses και τα οκτώ-εννιά είδη τεράτων που μαζεύονται για να μας εμποδίσουν; Η απάντηση κυμαίνεται από 40 μέχρι 400 ώρες. Φαινομενικά, το περιεχόμενο είναι ελάχιστο και δεν αναφερόμαστε μόνο στους εχθρούς και τους χάρτες αλλά και στον περιορισμένο αριθμό όπλων, τα οποία θα ξεκλειδώσουμε σχετικά σύντομα.

hunt showdown 11

Το κέντρο βάρος του Hunt: Showdown δεν είναι το απεριόριστο περιεχόμενο αλλά η διαφοροποίηση της εμπειρίας μας σε κάθε contract, στην οποία συμβάλλουν τα game mechanics και οι υπόλοιποι hunters. Δύσκολα θα βαρεθούμε το κυνήγι και το παιχνίδι της επιβίωσης με τα πετσοκόμματα, τους πυροβολισμούς και τα πανικόβλητα τρεξίματα που μας γυρίζουν στην γονιδιακή μνήμη. Αποκλείεται να μας κουράσει η κοινωνικοποίηση με παθιασμένους gamers ποικίλης δυναμικότητας ανά τον κόσμο και η, από κοινού, δημιουργία μοναδικών gaming εμπειριών. Τα μόνα συστατικά του gameplay που απειλούνται από την χαμηλή περιεκτικότητά περιεχομένου είναι η εξερεύνηση και τα μοτίβα εξοπλισμού και εχθρών που χειρίζεται το A.I.

Οι κινήσεις του A.I. ακολουθούν την σωστή πορεία αλλά είναι προβλέψιμες. Μας τα χάλασαν λίγο οι αντιδράσεις των bosses και η άρνησή τους να εγκαταλείψουν την φωλιά στην περίπτωση που μας βλέπουν να ανοίγουμε την πόρτα και να βγαίνουμε εκτός για να τους αποφύγουμε. Αν δεν ήταν τόσο τοπικιστικές οι αντιδράσεις τους θα γινόμασταν μάρτυρες φανταστικών σκηνικών. Δεν ξεχνούμε βέβαια ότι η απρόσεκτη έξοδος μας από την φωλιά ενός boss είναι δίκοπο μαχαίρι αφού δεν είναι λίγες οι φορές που φάγαμε καυτό μολύβι με το που πατήσαμε το πόδι μας εκτός της πόρτας. Αναπόφευκτα θα μάθουμε τα μέρη όπου εμφανίζονται τα bosses και τα clues, θα αποκτήσουμε όλο το διαθέσιμο οπλοστάσιο και θα νιώσουμε ότι δεν υπάρχει κάτι καινούργιο για να μας τραβήξει το ενδιαφέρον. Ευτυχώς η Crytek έχει προβλέψει το ενδεχόμενο αυτό, προετοιμάζοντας πυρετωδώς φρέσκο περιεχόμενο που θα διοχετευθεί υπό μορφή δωρεάν DLC στο κοντινό μέλλον.

Θετικά:
- Υπέροχο σκηνικό και ατμόσφαιρα
- Έξοχα και εύχρηστα game mechanics
- Φανταστικός ήχος
- Μεγάλη συμμετοχή από gamers παγκοσμίως
- Co-Op που οδηγεί σε αξέχαστες εμπειρίες
- Σταθεροί servers χωρίς προβλήματα σύνδεσης
- Συναρπαστική αναβάθμιση των hunters και του εξοπλισμού μας

Αρνητικά:
- Μπόλικο grinding
- Permadeath
- Αγορά των ίδιων όπλων και αντικειμένων κάθε φορά που πεθαίνουμε
- Αργό matchmaking
- Μικρός αριθμός περιοχών και αντιπάλων

Βαθμολογία
Γραφικά: 8.5
Ήχος: 8.5
Gameplay: 8
Σενάριο: 6
Αντοχή: 8.5
Γενικά: 8

Ένας πρωτοποριακός τίτλος, ειδικά φτιαγμένος για πολλές ώρες "λιωσίματος".

Γιάννης Μοσχονάς

Notification