Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 4189 (911 points to next level)

 
600
2 days ago
Battlefleet Gothic: Armada II 2 days ago

Σφαγμένοι στο διάστημα.

Το franchise του Warhammer 40,000 είναι ένα φανταστικό σύμπαν με τους λαούς και τους κανόνες του που το λατρεύουμε σχεδόν όσο και τα σύμπαντα της Marvel και της DC. Μέσα στις πολλαπλές “ενσαρκώσεις” του το είδαμε να λαμβάνει την ταιριαστή μορφή μιας επιτραπέζιας ναυμαχίας στο διάστημα με τίτλο Battlefleet Gothic προ εικοσαετίας. Οι αστρομαχίες του υπήρξαν άκρως διαφωτιστικές αναφορικά με τις μονομαχίες των υπέροχων factions που έχουμε συνηθίσει να διοικούμε στις επίγειες επιχειρήσεις τους. Η μορφή των συγκρούσεων υπήρξε πρωτότυπη, συναρπαστική και τελικά, το Battlefleet Gothic εξελίχθηκε σε εξαιρετικό συμπλήρωμα του Warhammer 40,000.

Γνωρίζοντας τα παραπάνω, η Tindalos Interactive αποφάσισε να μεταφέρει τις αστρομαχίες του επιτραπέζιου σε gaming format το 2016 με το Battlefleet Gothic: Armada. Όσοι διοικήσαμε τις διαστημικές αρμάδες μας στο πρωτότυπο θα απολαύσουμε περισσότερο το sequel του εξαιτίας των επανεμφανιζόμενων χαρακτήρων και των ευχάριστων αναμνήσεων της πρώτης μας εκστρατείας. Οι υπόλοιποι θα αγαπήσουμε το sequel για αυτό ακριβώς που είναι, ένα εξαιρετικό Strategy θεμελιωμένο σε απίθανο lore και προσεγμένα game mechanics.

battlefleet gothic armada ii 1

Η πτώση ενός αστρικού συστήματος μας φέρνει στο προσκήνιο
Η εκστρατεία – πρόλογος του έπους στο οποίο θα πρωταγωνιστήσουμε είναι ένα tutorial που καλύπτει τις απολύτως απαραίτητες γνώσεις πάνω στον χειρισμό και την διαχείριση των στόλων μας στον επιχειρησιακό χάρτη. Δυστυχώς δεν μας δίνεται η δυνατότητα του save συνεπώς, αν χάσουμε για οποιοδήποτε λόγο προτού την ολοκληρώσουμε, φτου και απ’ την αρχή. Στην συνέχεια είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε την καριέρα μας με το Imperial Navy και, μετά από ορισμένα ανδραγαθήματα, ανοίγουν οι πύλες των ιπτάμενων νεκροπόλεων των Necrons και λαμβάνουμε πρόσκληση για το γαλαξιακό δείπνο των Tyranids.

Οι περιπέτειες με το Αυτοκρατορικό Ναυτικό μας δίνουν τον έλεγχο του Ναυάρχου Spire, χαρακτήρα που επανεμφανίζεται μετά το πρωτότυπο. Στην θέση του Spire αναλαμβάνουμε να επανακτήσουμε το ρημαγμένο σύστημα της Cadia τσακίζοντας οτιδήποτε ομοιάζει έστω και ελάχιστα με εξωγήινο. Το campaign των Necrons μας άρεσε περισσότερο από τους Imperials γιατί μας γοητεύει η φαραωνική δομή της κοινωνίας τους, τα σχέδια των διαστημοπλοίων και η τεχνολογία τους, το αίσθημα τιμής που τους διακατέχει. Το campaign των Tyranids ανταποκρίνεται απόλυτα στην υπόστασή τους, είναι εντελώς alien, ξένο προς οτιδήποτε έστω και αμυδρά ανθρωπόμορφο. Οι Tyranids βλέπουν τους πλανήτες και τα αντίπαλα factions σαν ένα τεράστιο γεύμα που θέλουν να καταβροχθίσουν. Η εξέλιξη του campaign μέσα από τα μάτια των εχθρών τους ενισχύει το αίσθημα αποξένωσης και τρόμου που καλλιεργούν. Οι Tyranids είναι καταδικασμένοι να κατακτούν αδιάκοπα νέα εδάφη προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τον στρατό τους διότι, η κατανάλωση των πλανητών, τους αφήνει άγονους και άχρηστους στην συνέχεια.

http://www.youtube.com/watch?v=NXVzMeYPaTk

Εισερχόμενοι στις μάχες και παρατηρώντας προσεκτικά όλα τα εικονίδια τους αλλά και εκείνα του επιχειρησιακού χάρτη αντιλαμβανόμαστε ότι μας περιμένει πάρα πολύ μελέτη αν θέλουμε να την βγάλουμε “καθαρή”. Ένα τσούρμο εικονίδια καλύπτουν διάφορα σημεία της οθόνης μέσα στην μάχη και μας αναγκάζουν να τα μάθουμε καλά αν επιθυμούμε να αυξήσουμε τις πιθανότητες επιβίωσης μας. Με τα εν λόγω εικονίδια μαθαίνουμε να πιλοτάρουμε τα αστρόπλοια, να επιτιθέμεθα με τα όπλα που θέλουμε, να επιταχύνουμε – επιβραδύνουμε την κίνηση, να συστρεφόμαστε σαν φίδια στο διάστημα, γενικά να ελέγχουμε απόλυτα την ροή της μάχης. Πατώντας στα εχθρικά αστρόπλοια διακρίνουμε τα σημαντικότερα εικονίδια όλων, εκείνα που μας επιτρέπουν να εστιάσουμε τα πυρά μας σε συγκεκριμένο τμήμα των διαστημοπλοίων τους. Πρώτο μέλημά μας είναι να καταστήσουμε ακίνδυνο τον εχθρό, να τον “ξεδοντιάσουμε”. Τσακίζουμε τα οπλικά του συστήματα, στην συνέχεια τον ξεγυμνώνουμε διαλύοντας τις γεννήτριες που τροφοδοτούν τις ασπίδες τους και κατόπιν, κάνουμε σκόνη το κατάστρωμα και τις μηχανές.

Στον επιχειρησιακό χάρτη η διαχείριση πόρων γίνεται σε γαλαξιακό πλέον επίπεδο και σε γύρους, σε αντίθεση με την real time διαδικασία της μάχης. Αισθανόμαστε σαν γαλαξιακοί στρατάρχες που έχουν απλώσει έναν τεράστιο χάρτη στο τραπέζι και παρακολουθούν τις κινήσεις του εχθρού και των στρατευμάτων τους. Στόχος μας να προστατέψουμε τους πλανήτες που βρίσκονται υπό την κατοχή μας, να εκτελέσουμε τις οδηγίες του εκάστοτε mission και να αποφασίσουμε που θα επιτεθούμε και γιατί. Δεν είναι όλοι οι πλανήτες χρήσιμοι για την ανάπτυξη της αυτοκρατορίας μας. Οι σημαντικότεροι είναι όσοι αυξάνουν τον πλούτο μας προσφέροντας παχυλό εισόδημα ανά γύρο και εκείνοι που επιτρέπουν την κατασκευή διαστημοπλοίων. Χωρίς τους τελευταίους αδυνατούμε να ανανεώσουμε τις απώλειες από τις μάχες και γινόμαστε εύκολα θηράματα των εισβολέων.

battlefleet gothic armada ii 2

Ο χρόνος μας απειλεί με αφανισμό
Το game μας βάζει μια χρονική θηλιά στον λαιμό για να μην κλεινόμαστε σε ένα σύστημα για πολλούς γύρους, περιμένοντας να φτιάξουμε πελώριο στόλο μέχρι να προχωρήσουμε. Όσο δεν εκτελούμε τα objectives των αποστολών, τόσο αυξάνεται το threat level στα αστρικά συστήματα που ελέγχουμε, προσκαλώντας άθελά μας την εισβολή πανίσχυρων εχθρικών στόλων. Μας τσαντίζει το ότι δεν μπορούμε να έχουμε στόλους με αμέτρητα διαστημόπλοια στην διάθεσή μας για να αμυνόμαστε, αντίθετα τοποθετούμε δύο και τρεις στόλους των τριών διαστημοπλοίων για να αποκρούσουμε τις εισβολές. Με το threat level να μας πιέζει, οι αποφάσεις μας είναι πολύ προσεκτικές και η μελέτη του γαλαξιακού χάρτη συνεχής. Η δημιουργία διαστημικών σταθμών και αστρικών ναρκοπεδίων επιβάλλεται στους προσοδοφόρους πλανήτες για να δυσκολεύονται οι εισβολείς στην κατάκτησή τους.

Το game mechanic του quick battle είναι μια επιλογή για να αποφύγουμε το χάσιμο χρόνου σε μάχες όπου έχουμε το πάνω χέρι. Όταν το ισοζύγιο δυνάμεων είναι αρνητικό για εμάς, αναλαμβάνουμε τα ηνία και σε αυτές τις συγκρούσεις εξάγουμε τις ωραιότερες εμπειρίες μας. Ορθά σκεπτόμενοι οι developers δεν καταστρέφουν αυθαίρετα τον στόλο μας όταν χάσουμε μια μάχη, όχι επειδή μας διέλυσαν τα αστρόπλοια αλλά επειδή οι εχθροί κέρδισαν περισσότερους πόντους πιάνοντας στρατηγικά σημεία. Το σύστημα των στρατηγικών σημείων που τόσο αγαπούμε στα RTS Warhammer 40.000: Dawn of War εμφανίζεται εδώ σε αρκετές μάχες. Η αλήθεια είναι πως αδιαφορούμε εντελώς για μια βαθμολογική νίκη, στοχεύοντας πάντοτε στην ολοκληρωτική συντριβή του εχθρικού στόλου. Πολλές φορές χάσαμε γιατί ο αντίπαλος συγκέντρωσε γρηγορότερα τους 2000+ πόντους που χαρίζουν την νίκη. Φυσικά η νίκη του αποδείχτηκε πάντοτε Πύρρειος διότι του είχαμε ρημάξει τον στόλο και τις οχυρώσεις. Στον επόμενο γύρο ο στόλος μας επέστρεφε στο απογυμνωμένο σύστημα και η μάχη τελείωνε με αφανισμό των εχθρών.

Το διάστημα είναι ο πιο περιπετειώδης τόπος για να περάσουμε τις ελεύθερες ώρες μας, ειδικά όταν κατοικείται από πάνοπλους μιλιταριστές, ζώνεκρες εξωγήινες φυλές με αιγυπτιακά κόμπλεξ και διαστημικά εξαμβλώματα.

Η καταστροφή ενός εχθρικού στόλου δεν καθαρίζει απλά ένα αστρικό σύστημα από τα εμπόδια, δυναμώνει παράλληλα και τον στόλο μας, προετοιμάζοντας τον για τις επερχόμενες προκλήσεις. Κάθε νίκη τροφοδοτεί με “σαρδέλες” τα αστρόπλοια μας και ένα σωρό Renown points το faction που επιλέξαμε. Τα τελευταία ξοδεύονται στο Progression Tree δυναμώνοντας τα τρία τεχνολογικά μας επίπεδα. Η μεγαλύτερη συμβολή του κάθε Renown level που κερδίζουμε είναι η αύξηση του αριθμού των διαθέσιμων στόλων και του τονάζ τους. Από τα καρυδότσουφλα που ελέγχουμε στην αρχή μέχρι τα θωρηκτά του φινάλε υπάρχει τεράστια διαφορά δυναμικότητας και προσφερόμενης πώρωσης στις μάχες.

Τα ενεργειακά κανόνια του διαστήματος
Το πεδίο της μάχης και όσα συμβαίνουν σε αυτό αποτελούν την συναρπαστικότερη νότα του Battlefleet Gothic: Armada II. Το πλέγμα πάνω στο οποίο “πλέουν” τα αστροσκάφη μας έχει μια σχετική απλωσιά αλλά σίγουρα το θέλαμε μεγαλύτερο για να μπορεί να υποστηρίξει αστρομαχίες δεκάδων διαστημοπλοίων. Το μέγεθός του αλλά και το σύστημα πλοήγησης των αστροπλοίων μας καθιστούν αδύνατη την ταυτόχρονη παρουσία μεγάλου αριθμού μονάδων με αποτέλεσμα οι μάχες να έχουν την όψη αψιμαχιών. Ακόμα και έτσι, οι αστρομαχίες προσφέρουν ένα μεγαλειώδες θέαμα με τα εντυπωσιακά οπτικά εφέ των οπλικών συστημάτων να χρωματίζουν το διάστημα. Στην πλειονότητά τους οι μανούβρες είναι εφάμιλλες μιας ναυμαχίας. Τα αστρόπλοια μας περιφέρονται γύρω από τον αντίπαλο στόλο σαν καρχαρίες γύρω από ομάδα κολυμβητών και αρχίζουν τις ομοβροντίες από τα πλευρικά όπλα τους. Οι εχθροί ανταπαντούν με τον ίδιο τρόπο. Παράλληλα με τις ομοβροντίες, στρέφουμε την πλώρη του αστροσκάφους μας προς τον αντίπαλο και ρίχνουμε από τα όπλα που υπάρχουν εκεί, μια αναπόφευκτη κίνηση όταν οι εχθροί μας αχρηστεύουν τα πλαϊνά όπλα.

battlefleet gothic armada ii 3

Ναυμαχία δεν νοείται χωρίς ρεσάλτο συνεπώς και στην διαστημική μας ναυμαχία υπάρχει η επιλογή των Assaults, απευθείας επιθέσεων ενάντια στο πλήρωμα του εχθρού. Τα Assaults είναι ένας υπέροχος τρόπος για να τελειώσουμε την σύγκρουση. Εξαλείφοντας το εχθρικό πλήρωμα, το διαστημόπλοιο μένει ακυβέρνητο στο αχανές διάστημα, ανυπεράσπιστο θύμα που το ανατινάζουμε αβίαστα με τις βολές μας. Η ποιότητα των όπλων (weapons) που διαθέτει ο στόλος μας είναι το κλειδί για την νίκη. Πρέπει να μάθουμε την αξία τους για να τα εξαπολύουμε την κατάλληλη στιγμή με καταστροφικές για τον εχθρό συνέπειες. Εκτός από τα πυραυλικά συστήματα που προξενούν σοβαρό damage αλλά απαιτούν καλή στόχευση, αγαπήσαμε τις βόμβες (σαν τον Dr. Strangelove ένα πράμα) αφού μάθαμε να ζυγιάζουμε καλά την ρίψη τους. Βλέπουμε την τροχιά του αντίπαλου διαστημοπλοίου, υπολογίζουμε που θα βρίσκεται μόλις σκάσει η βόμβα, την αμολάμε και απολαμβάνουμε την καταστροφή που σπέρνει. Αν πιεστούμε να επιλέξουμε το καλύτερο όπλο όλων θα επιλέξουμε την εκπληκτική ακτίνα των Necrons που σκίζει τον χώρο μεταξύ δύο αστροσκαφών τους, συνδέοντάς τα. Εκτός από τον χώρο, σκίζει κυριολεκτικά σε δευτερόλεπτα το κατάστρωμα του άτυχου διαστημόπλοιου που θα αγγίξει, μετατρέποντάς το εύκολα σε παλιοσίδερα.

Η φύση των στόλων του Imperial Navy και των Tyranids μας επιτρέπει να απολαύσουμε ένα επιπλέον χαρακτηριστικό των αρχαίων κυρίως ναυμαχιών, τον διεμβολισμό. Μεγάλη έξαψη μας καταλαμβάνει καθώς οδηγούμε το σκάφος μας προς τον πλησιέστερο αντίπαλο με την πλώρη στραμμένη πάνω του, ανοίγουμε απότομα τις μηχανές στο φουλ λίγο πριν τον φτάσουμε και κοπανάμε το σκαρί του με την δύναμη ενός πολιορκητικού κριού χιλιάδων τόνων. Ο διεμβολισμός τσακίζει το morale του αντιπάλου και διευκολύνει πολύ την συντριβή του αστροσκάφους του. Οι Tyranids, αντί για την μέθοδο του πολιορκητικού κριού, διαθέτουν ένα άλλο κόλπο το οποίο βαφτίσαμε αυθαίρετα “Τα Σαγόνια του Καρχαρία”. Η πλώρη κάποιων αστροσκαφών τους δεν είναι τίποτα άλλο από ένα τερατώδες στόμα με πλοκάμια και δόντια. Κολλώντας το οργανικό διαστημόπλοιο μας πάνω στον αντίπαλο, το σπηλαιώδες στόμα αρχίζει να μασουλάει το κατάστρωμα του σαν... κριτσίνι και τα πλοκάμια το σφίγγουν σαν ερωτευμένο χταπόδι. Προφανώς το morale ενός πληρώματος που βιώνει αυτό το θέαμα γίνεται καπνός και οι πιθανότητες να αντέξει το σκάφος στην επίθεση μηδενίζονται.

battlefleet gothic armada ii 4

Εκτός από τις shields και την αντοχή του καταστρώματος του σκαριού μας βλέπουμε έναν τρίτο δείκτη που έχει μεγάλη σημασία στην εξέλιξη της σύγκρουσης, το morale. Το ηθικό του πληρώματος επηρεάζεται από την εξέλιξη της μάχης (καταστροφή του shield, των οπλικών συστημάτων, μέρους του καταστρώματος) αλλά και απευθείας από ειδικά skills όπως εκείνο που τσακίζει το ηθικό των διαστημόπλοιων που βρίσκονται στην εμβέλειά του. Χαμηλό morale συνεπάγεται αναποτελεσματικότητα στην μάχη και έναν εχθρό έτοιμο να δεχτεί την χαριστική βολή μας.

Η τύχη καθοριστικός παράγων στο γαλαξιακό μακελειό
Το πεδίο της μάχης δεν περιλαμβάνει μόνο τα αστρόπλοια, τους διαστημικούς σταθμούς και τις διαστημικές πλατφόρμες όπλων. Πολλά απρόβλεπτα συμβάντα έρχονται να μας ταράξουν και να καταστρέψουν την στρατηγική μας. Την μεγαλύτερη φρίκη δοκιμάσαμε στην προσπάθειά μας να συντρίψουμε τρεις στόλους του Imperial Navy με τους Tyranids. Αρχίσαμε να τους... τυραννούμε ξεσκεπάζοντας τους κρυμμένους εχθρικούς στόλους και ραντίζοντας τους με πυραύλους προτού καν πλησιάσουμε. Ενώ βρισκόμασταν στην διαδικασία να συντρίψουμε ολοκληρωτικά τον πρώτο στόλο, είδαμε με έκπληξη το τεράστιο διαστημόπλοιο (εφάμιλλο σε μέγεθος ενός Super Star Destroyer από το Star Wars) το οποίο διακρίνεται στο φόντο της μάχης να εκτοξεύει τεράστιες ενεργειακές βολές. Το πλέγμα του πεδίου μάχης γέμισε ξαφνικά κόκκινους κύκλους που στένευαν από δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο, προειδοποιώντας μας ότι εκεί θα σκάσουν οι... οβίδες.

battlefleet gothic armada ii 5

Αρχίσαμε λυσσαλέες μανούβρες επιχειρώντας να τις αποφύγουμε και, ταυτόχρονα, να χτυπούμε τους εχθρούς. Η επίθεση από το φόντο συνεχίστηκε σε όλη την διάρκεια της μάχης με αποτέλεσμα, να μας πιάσει “αδιάβαστους” κάποιες φορές ενώ είχαμε εστιάσει στους ζόρικους εχθρούς και να συντριβεί άδοξα ο στόλος μας. Μετεωρίτες, ηλιακές εκλάμψεις, πελώρια κύτη του διαστήματος και άλλες εκπλήξεις εμφανίζονται κατά καιρούς στις συγκρούσεις, δυσκολεύοντας αλλά και ποικίλλοντας την εμπειρία μας. Το πεδίο της μάχης δεν αποτελεί μόνο φωλιά κινδύνων αλλά και μια εξαιρετική κρυψώνα για τους users μεταξύ μας που αρέσκονται στο stealth. Μπορούμε να κρύψουμε τους στόλους μας μέσα σε αστρικά νέφη και ζώνες αστεροειδών περιμένοντας υπομονετικά τους εχθρούς να πλησιάσουν για να τους χιμήξουμε.

Επικεντρώνοντας την περιπέτειά μας σε ένα τμήμα των διαθέσιμων factions, το Battlefleet Gothic: Armada II εξασφάλισε την είσοδό μας στο multiplayer mode του. Εκεί τίθενται στην διάθεσή μας 12 factions μαζί με όσα απολαύσαμε στο single player campaign. Με τις υποδιαιρέσεις του κάθε faction σε άλλα έξι sub – factions το λιγότερο, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σωρό επιλογές για να συνθέσουμε την τέλεια σύγκρουση με ένα ή δύο αντίπαλους users στον ωκεανό του διαδικτύου. Την προσοχή μας τράβηξαν τα... απρόσεκτα Orcs που αρέσκονται στις κατά μέτωπο επιθέσεις και οι δυνάμεις των Tau και Eldar με τα σοφιστικέ αστρόπλοια και ορισμένες αξιοσημείωτες ικανότητες.

Παίζοντας με όλα τα factions από λίγο εγκρίναμε την επιλογή των developers να επικεντρωθούν σε campaigns των factions που διαφοροποιούνται περισσότερο μεταξύ τους σε όλα τα επίπεδα, από την πλοήγηση έως τα οπλικά συστήματα και την διαχείριση πόρων. Η ποιότητα των μαχών στο multiplayer εξαρτάται απόλυτα από την στάση των ανταγωνιστών. Πολλοί “τεμπέληδες” users, αρέσκονται στην εξαπόλυση όλων των βλημάτων τους προς το μέρος των κόκκινων σημαδιών που δείχνουν τα αστρόπλοια του εχθρού στον χάρτη, την ώρα που ο στόλος τους μένει στατικός. Αφού αδειάσουν τις οβίδες, τις ρουκέτες και τις τορπίλες, τότε και μόνο τότε, τολμούν να πλησιάσουν για μια σοβαρή σύγκρουση. Προφανώς προτιμούμε τους τολμηρούς εχθρούς που κινούνται αμέσως προς τις θέσεις μας, εμπλέκονται με κάθε διαθέσιμο μέσο και μετατρέπουν την σφαγή σε μια συναρπαστική παρτίδα σκάκι, με την κάθε κίνηση να παίζει αποφασιστικό ρόλο.

http://www.youtube.com/watch?v=L3E86BTo0WM

Φωτίζοντας τον γαλαξία με εκρήξεις
Οπτικά το Battlefleet Gothic: Armada II μας συνάρπασε αφάνταστα. Τα διαστημόπλοια, η κίνηση και τα ειδικά εφέ που συνοδεύουν τις βολές, μας θύμισαν έντονα το αγαπημένο Sins of a Solar Empire. Τα μοντέλα των αστροπλοίων έχουν σμιλευτεί με τρομακτική λεπτομέρεια. Τα διαστημόπλοια του Imperial Navy θυμίζουν οριζοντιωμένους καθεδρικούς ναούς και αισθητικά βρίσκονται κοντύτερα στα πλοία από οτιδήποτε άλλο. Τα αστροσκάφη των Tyranids είναι οργανικές φρικαλεότητες βγαλμένες θαρρείς από την Μυθολογία Κθούλου. Ο στόλος των Necrons “φωνάζει” αναπτυγμένη τεχνολογία, χειραγώγηση πανίσχυρων ενεργειακών πηγών και εξωγήινη προέλευση. Το διαστημόπλοιο που μας προξένησε την πιο ευχάριστη εντύπωση ήταν η ναυαρχίδα των Chaos στον πρόλογο, αντικρίζοντας την το μυαλό μας ταξίδεψε αυτόματα στην ναυαρχίδα των Cylons στην πρώτη σειρά Galactica και μεγάλη συγκίνηση μας κατέλαβε. Η κάμερα ενισχύει την απόλαυση του υπερθεάματος με το ισχυρό zoom in και zoom out. Συλλαμβάνουμε άνετα το μέγεθος της σύγκρουσης, την γαλαξιακή προοπτική όταν μεγεθύνουμε τα αστρόπλοια μέχρι να αγκαλιάσουν όλο το οπτικό μας πεδίο. Η είσοδος μας σε ένα αστρικό σύστημα και η πρώτη μας επαφή με ένα faction χαιρετίζεται με εντυπωσιακά cinematics. Η φωνή της αφηγήτριας σε συνδυασμό με την υποβλητική μουσική και τις μεγαλειώδεις εικόνες καταστροφής και κυκλώπειων σκαφών δημιουργούν μια συγκλονιστική εμπειρία.

Με το frame rate δεν αντιμετωπίσαμε ποτέ θέματα και αυτό οφείλεται στην κίνηση των στόλων. Τα διαστημόπλοια όλων των factions δυσκολεύονται αρκετά στις μανούβρες λόγω μεγέθους και απαιτούν επιδέξιους χειρισμούς από μέρους μας για να στρίψουν και να κατευθυνθούν εκεί ακριβώς που θέλουμε. Εκτιμούμε τον ρεαλισμό του συστήματος και μας αρέσει το ότι οι τροχιές των αστρόπλοιων θυμίζουν τρομακτικά τις μανούβρες των θαλάσσιων προγόνων τους. Η δυσκαμψία και οι τροχιές που διαγράφουν όμως καθιστούν απαγορευτική την παρουσία δεκάδων αστροπλοίων στην οθόνη. Το αποτέλεσμα είναι τα επιπλέον διαστημόπλοια των στόλων να εισέρχονται σταδιακά υπό μορφή ενισχύσεων στην μάχη, όποτε ένα από τα υπόλοιπα συντρίβεται ή αποχωρεί κακήν κακώς. Ένα επιπλέον ζήτημα που μας ενόχλησε είναι το ότι αδυνατούμε να συγχωνεύσουμε τους στόλους μας και να επιστρατεύσουμε πάνω από τρεις σε κάθε μάχη.

battlefleet gothic armada ii 6

Αν το Battlefleet Gothic: Armada II ήταν στόχος για βελάκια, το soundtrack θα ήταν ένα βελάκι τοποθετημένο στο κέντρο του. Η μουσική υπόκρουση πετυχαίνει διάνα να μας μεταδώσει το κλίμα της επικείμενης καταστροφής που θα φέρει ο αγώνας μας στον γαλαξία, ανεξάρτητα από το faction που θα επιλέξουμε. Έχει εμβατηριακό και πομπώδη ρυθμό που αντικατοπτρίζει τα κολοσσιαία διαστημόπλοια που αγωνίζονται για κάθε σπιθαμή διαστημικού εδάφους. Μας συνάρπασε απίστευτα το voice acting, τόσο εντός όσο και εκτός των μαχών. Οι γραμμές των διαλόγων εκφέρονται με την σοβαρότητα που αρμόζει σε γαλαξιακό πόλεμο. Το κάθε faction ακούγεται με ειδικά τροποποιημένες φωνές που ταιριάζουν στην φύση του. Για παράδειγμα, ριγούμε από συγκίνηση ακούγοντας τις μηχανικές φωνές των Necrons οι οποίες συνδυάζουν το ρομποτικό στοιχείο με φωνή που μοιάζει να βγαίνει από τάφο, μακρόσυρτη και απειλητική.

Είμαστε οι τελευταίοι αστρομαχητές, τους άλλους τους “φάγαμε”
Το Battlefleet Gothic: Armada II κατέκτησε με το σπαθί του (τα.. λέιζερ του μάλλον) μια καλή θέση μεταξύ των Warhammer 40.000 games και ο μεγαλύτερος μάρτυρας αυτού είναι τα καταπονημένα μας δάχτυλα μετά από 20 ώρες αδιάκοπων αστρομαχιών. Δαπανώντας 15 περίπου ώρες μπορούμε να τελειώσουμε το campaign με ένα από τα factions αλλά σιγά μην μείνουμε εκεί, δεν νοείται να χάσουμε ούτε “ψίχουλο” από το συναρπαστικό σενάριο και την πληθώρα των διαθέσιμων αποστολών. Το RTS κομμάτι του game δένει αρμονικά με την διαχείριση πόρων και το ενδιαφέρον μας αυξάνεται αδιάκοπα στην αγωνιώδη προσπάθεια να χτίσουμε τεράστιους στόλους, αναβαθμίζοντας τις δυνάμεις μας από μάχη σε μάχη. Ο χειρισμός είναι απαιτητικός, απαιτεί μεγάλη προσοχή, μελέτη και δεν απευθύνεται σε όσους θεωρούν πως RTS σημαίνει “μαζεύω ένα τσούρμο μονάδων και το πετάω πάνω στον εχθρό μέχρι να καταβληθεί”. Το Battlefleet Gothic: Armada II είναι μια λαχταριστή πρόκληση στις στρατηγικές μας ικανότητες που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Θετικά:
- Πωρωτικό σενάριο για τους οπαδούς του Warhammer 40.000
- RTS μάχες γεμάτες ρεαλισμό, εντυπωσιακά οπτικά εφέ και άφθονη δράση
- Ικανοποιητική διαχείριση πόρων μιας γαλαξιακής αυτοκρατορίας
- Σοβαρή διάρκεια για να το τερματίσουμε και με τα τρία factions
- Φανταστικά cinematics και καλό optimization
- Καλό soundtrack και αξιόλογο voice acting

Αρνητικά:
- Περιορισμένος αριθμός τεχνολογιών
- Μικρός αριθμός αστροπλοίων ανά στόλο και μη δυνατότητα συγχώνευσης
- Ζόρικη πλοήγηση που επιβάλλει λιγοστά διαστημόπλοια ταυτόχρονα στον χάρτη
- Μικρές διαφορές μεταξύ των περισσότερων playable factions στο multiplayer

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 7.5
Gameplay: 8
Αντοχή: 8
Γενικά: 7.5

Οι επικές αστρομαχίες του Warhammer 40.000 στην καλύτερη αναπαράστασή τους.

Γιάννης Μοσχονάς

2 weeks ago
Total War: Warhammer II – Curse of the Vampire Coast 2 weeks ago

Τα πλοία των καταραμένων θα κοκκινίσουν τους ωκεανούς.

Μας γεμίζει ευτυχία το γεγονός ότι οι άνθρωποι της Creative Assembly γνωρίζουν την απληστία μας σε οτιδήποτε σχετίζεται με Total War, φροντίζοντας να μας προμηθεύουν με άφθονες ποσότητες ψηφιακής απόλαυσης κάθε λίγο και λιγάκι. Ένας χρόνος μόνο πέρασε από την κυκλοφορία του Total War: Warhammer II και έχουμε φτάσει ήδη τα τρία DLC με περιεχόμενο που εμπλούτισε σημαντικά το κυρίως campaign και καταβρόχθισε μπόλικες ώρες του ελεύθερου χρόνου μας.

Το Curse of the Vampire Coast ενσωματώνει ένα βαμπιρικό faction στις λεγεώνες που σφάζονται για τον έλεγχο της Lustria και του Naggaroth. Οι νεκροζώντανες ορδές μας αδιαφορούν για το Great Vortex ακολουθώντας την δική τους ατζέντα και εμείς χορεύουμε από την χαρά μας ανακαλύπτοντας πληθώρα νέων μονάδων, game mechanics και περιοχών για να κατακτήσουμε. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό DLC που μας προετοιμάζει για τον Αρμαγεδδών του Total War: Warhammer III και το campaign που θα ενώσει όλα τα factions σε ένα παγκόσμιο μακελειό.

total war warhammer II vampire coast 1

Το κτήνος πρέπει να πεθάνει
Το Great Vortex, μήλον της έριδος των factions που οδηγήσαμε μέχρι σήμερα στο Total War: Warhammer II, εκλύει τεράστια ποσά μαγικής ενέργειας, διαταράσσοντας την φυσική ισορροπία στην ήπειρο Lustria. Οι ταλαντώσεις της κοσμικής ενέργειας που προξενεί ξυπνούν το αρχαίο θαλάσσιο τέρας Merwyrm Amanar. Το πανίσχυρο πλάσμα σκορπά τον τρόμο στα λιμάνια της ηπείρου με τις αιφνιδιαστικές επιθέσεις του. Οι ηγέτες του faction Vampire Coast αποφασίζουν να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία, αιχμαλωτίζοντας το Merwyrm και δαμάζοντας το για να εξυπηρετήσουν τις επεκτατικές τους βλέψεις. Για να δαμαστεί το τέρας απαιτείται ένα μαγικό καμάκι και τρία μαγικά ναυτικά τραγούδια τα οποία βρίσκονται στα χέρια αιμοδιψών πειρατών που τρομοκρατούν τις θάλασσες. Οι στρατηγικές μας ικανότητες θα αποδειχτούν περίτρανα μόλις αναπτύξουμε το faction μας σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορούμε να τσακίσουμε τους θρυλικούς πειρατές και στην συνέχεια, να γονατίσουμε το τέρας σε μια επική μάχη.

Οι στρατιές των πειρατών που μας υπηρετούν είναι ένα τσούρμο απέθαντων παλιοτόμαρων που δεν έχουν ακούσει ποτέ την λέξη αφοσίωση (Loyalty). Το σχετικό game mechanic παρουσιάζει πτωτικές τάσεις σε όλους τους Lords, αναγκάζοντάς μας να ελέγχουμε συνέχεια την κατάστασή τους και να λαμβάνουμε επείγοντα μέτρα μόλις δούμε το Loyalty να πλησιάζει το μηδέν. Επιλέγουμε τους Lords μας με γνώμονα τα ιδιαίτερα abilities τους στην μάχη και στο campaign map αλλά κοιτούμε προσεχτικά και τα traits για να δούμε ποιες δραστηριότητες ανεβάζουν το Loyalty. Οι Lords που χαίρονται με το raiding και τις σφαγές είναι οι ιδανικοί για εμάς τους αιμοδιψείς και παραμένουν πιστοί στο faction μας μέχρι τέλους. Μόλις δούμε το Loyalty να πέφτει σε επικίνδυνο βαθμό, διατάσσουμε τον Lord να περάσει στην περιοχή του εχθρού, τον βάζουμε σε raiding stance και παρακολουθούμε την αφοσίωσή του να ανεβαίνει γοργά.

http://www.youtube.com/watch?v=5Eyr0VaWevE

Το Infamy είναι ένα φρέσκο game mechanic που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις στρατηγικές μας επιλογές. Το μαζεύουμε πράττοντας τις δραστηριότητες που μας συναρπάζουν, δηλαδή σφάζοντας κόσμο στις μάχες, κατακτώντας και καταστρέφοντας πόλεις, ολοκληρώνοντας αποστολές. Λατρεύουμε να το βλέπουμε να αυξάνεται ταχύτατα γνωρίζοντας ότι με αυτό θα αγοράσουμε πανίσχυρους Lords από το technology tree. Οι εν λόγω Lords διαθέτουν εξαιρετικά traits, την ικανότητα του shipbuilding σαν τον faction leader και ένα μοναδικό ατού, το Loyalty τους δεν πέφτει ποτέ. Η δαπάνη του Infamy για τους δυνατούς Lords έχει και μια σοβαρή συνέπεια, την καθυστέρηση της ολοκλήρωσης του campaign.

Ο σημαντικότερος λόγος συσσώρευσης Infamy είναι να ξεπεράσουμε στην κακοφημία τους τρεις μυθικούς πειρατές που σεργιανίζουν αθέατοι στις θάλασσες. Με το που μυρίζονται οι θαλασσόλυκοι ότι ένας νέος πειρατής τους ξεπέρασε σε φήμη και ανδραγαθήματα, σπεύδουν να εμφανιστούν στον χάρτη. Τα κορόιδα νομίζουν ότι θα μας τρομάξουν αλλά στην πραγματικότητα, θέλαμε να τους ξετρυπώσουμε για να τους συντρίψουμε. Από τα νικημένα κουφάρια τους θα αποκτήσουμε ένα από τα τρία ναυτικά τραγούδια που θα μας δώσουν πρόσβαση στο μαγικό όπλο με το οποίο θα εξοντώσουμε το μυθικό θαλάσσιο τέρας. Αν αναλογιστούμε ότι το Infamy παρουσιάζει πτωτικές τάσεις κατόπιν συγκεκριμένων γεγονότων αντιλαμβανόμαστε ότι αποτελεί το ισχυρότερο κίνητρο για να πολεμάμε και να κατακτούμε αδιάκοπα νέες περιοχές.

total war warhammer II vampire coast 2

Ασπίδες από κρέας κατά θωρακοφόρων
Η εξόντωση των εχθρικών factions είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, απαιτεί σοβαρό στρατηγικό σχεδιασμό και διαχείριση των λεγεώνων μας. Το πανίσχυρο roster του Vampire Coast μας δίνει την δυνατότητα να προσαρμόσουμε τον ολοκληρωτικό πόλεμο στα μέτρα μας. Φάγαμε ξεγυρισμένη ψυχρολουσία προσπαθώντας να προελάσουμε στην περιοχή των Lizardmen με νεκροζώντανα σαπάκια, μόνο και μόνο για να φύγουμε με την ουρά στα σκέλια συντριβόμενοι από τις θωρακισμένες στρατιές τους. Γρυλίζοντας από την λύσσα μελετήσαμε προσεκτικά τις μονάδες μας και διαπιστώσαμε ότι o στρατός των απέθαντων πειρατών έχει λύσεις για όλα τα προβλήματα. Ενάντια σε θωρακισμένες ορδές όπως εκείνες των Lizardmen και των Elves δεν νοείται να μην στείλουμε τις μονάδες μας που διαθέτουν armour piercing για να τους περιποιηθούν δεόντως. Ένα μεγάλο τμήμα των δυνάμεών μας είναι εξοπλισμένο με πυροβόλα όπλα, καθιστώντας το Vampire Coast ως ένα από τα κορυφαία factions σε ranged attacks. Το ιπτάμενο ιππικό μας (το μοναδικό ιππικό που διαθέτει το faction) αποτελείται από νυχτερίδες με ranged weapons και σοβαρή εμβέλεια. Σε μάχες όπου οι εχθροί δεν έχουν πολλές ranged μονάδες ή δεν ασχολούνται με τις εναέριες απειλές διότι τους κυνηγά το πεζικό μας, η σφαγή που προξενεί το ιπτάμενο ιππικό είναι ασύλληπτη.

Το ranged πεζικό είναι αποτελεσματικό αλλά δεν έχει μεγάλη εμβέλεια συνεπώς αρχίζει να θερίζει κορμιά μόλις ο εχθρός βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Ευτυχώς οι ranged μονάδες διαθέτουν ικανοποιητικό melee damage και μπορούν να αντέξουν σε μάχες σώμα με σώμα χωρίς να το βάζουν στα πόδια μέσα σε ένα λεπτό. Το πυροβολικό του Vampire Coast θα το ζήλευε και ο Χάρος, τόσο ισχυρό είναι αν το αναβαθμίσουμε με τις κατάλληλες τεχνολογίες και το ανεβάσουμε επίπεδα. Με Mortar, Carronade και το πελώριο κανόνι Queen Bess (μας θύμισε τα θηριώδη κανόνια Gustav και Dora των Ναζί) φτιάχνουμε εύκολα ένα φράγμα πυρός που μπορεί να αποτεφρώσει το εχθρικό πεζικό προτού πλησιάσει σε απειλητική απόσταση τις δυνάμεις μας.

Φανταστικό το roster του Vampire Coast αλλά που είναι οι πειρατές με τα ξύλινα πόδια που θα παίζουν κρίκετ με τα εχθρικά κρανία, που είναι οι παπαγάλοι που θα βρίζουν και θα τσιμπολογούν τους εχθρούς σαν να είναι κεχρί;

Ποιες μονάδες μας διεγείρουν περισσότερο από το φοβερό μας roster; Τα γιγαντιαία τέρατα του Vampire Coast φυσικά. Είναι γεγονός ότι το θέαμα ενός σάπιου καβουριού τριάντα μέτρων που κόβει με τις δαγκάνες του δεκάδες εχθρούς σαν να πρόκειται για τριαντάφυλλα δεν είναι δυνατόν να μας αφήσει ασυγκίνητους. Το ίδιο και η μορφή ενός κολοσσού φτιαγμένου από τσακισμένα καράβια και κομματιασμένες σάρκες που μας θύμισε το “Στους Λόφους, Οι Πόλεις” του μέγιστου Clive Barker. Οι κολοσσοί μας είναι τρομακτικό θέαμα στο πεδίο της μάχης και δεν χορταίνουμε να τους παρακολουθούμε να διαμελίζουν κορμιά κατ’ εντολή μας. Οι special μονάδες είναι πολύτιμες προσθήκες στο roster και μας ικανοποίησαν τόσο αισθητικά όσο και στο πεδίο της μάχης. Μόνο τα ισχυρότερα Regiments of Renown αξίζουν μια θέση σε ένα στρατό μας όταν εκείνος είναι γεμάτος από τέρατα και αποτελεσματικές melee μονάδες σαν τους Depth Guards και τις Syreens. Για να τις ξεκλειδώσουμε πρέπει να βυθίσουμε τους ισχυρούς στόλους διάσημων πειρατών που σεργιανίζουν στις θάλασσες. Ευτυχώς γνωρίζουμε και την θέση τους στον χάρτη και το ποιος πειρατής ξεκλειδώνει την μονάδα που θέλουμε. Φυσικά εμείς τους κυνηγάμε και τους εξολοθρεύουμε όλους για να αναβαθμίσουμε τους Lords μας. Αντίθετα, οι στοιχειακές μονάδες που επικαλείται η Cylostra Direfin, δίνουν λύσεις σε κρίσιμες στιγμές της μάχης και την κατέστησαν την καλύτερη Legendary Lord του DLC. Μετατρέψαμε πολλές φορές την εχθρική προέλαση σε κηδεία, εμφανίζοντας από το πουθενά τους Damned Knights και πλευροκοπώντας αλύπητα το εχθρικό πεζικό, τσακίζοντας έτσι την παράταξη και το ηθικό τους.

Σαλπάρουμε και χάνονται οι εχθροί μας
Είναι φανερό ότι μπορούμε να επιλέξουμε πολλούς συνδυασμούς μονάδων στις real time μάχες και να υφάνουμε αμέτρητες τακτικές για να συντρίψουμε τους εχθρούς μας. Το game mechanic του Shipbuilding μας παρέχει τις ίδιες ευκαιρίες και στον επιχειρησιακό χάρτη. Για να ενισχυθεί το πειρατικό gameplay που όφειλε να έχει το πειρατικό μας faction, οι Legendary Lords μας και εκείνοι που ξεκλειδώνονται από το technology tree μπορούν να μετατρέψουν το κατάστρωμα του πλοίου τους σε πλήρες settlement. Χτίζοντας τα ίδια κτίρια με όσα διαθέτουν τα settlement της ξηράς, είναι ικανοί να διασχίζουν τους ωκεανούς για πάντα, χωρίς να έχουν το άγχος της επιστροφής στην βάση για ανεφοδιασμό. Χάρη στο Shipbuilding, το faction Vampire Coast είναι το πιο ευέλικτο faction του Total War: Warhammer μέχρι τώρα.
Αναπτύσσοντας στο έπακρο τις πλωτές μας πολιτείες, δίνουμε πολύνεκρες μάχες και κατόπιν, αντικαθιστούμε τις απώλειες μέσα σε ένα – δύο turns. Αμέσως αμέσως είμαστε έτοιμοι για την επόμενη σύγκρουση. Είμαστε τα αρπαχτικά των θαλασσών που εκτελούν καταδρομικές επιχειρήσεις εναντίον όλων, χωρίς να φοβούνται κανέναν. Φυσικά η βαμπιρική φύση του faction μας επιτρέπει να αναστήσουμε νεκρούς και να γεμίσουμε γρήγορα τις γραμμές μας που αραίωσαν από την μάχη. Δυστυχώς οι περισσότεροι “αναστημένοι” είναι ψοφίμια, ανίκανοι να κοντραριστούν με καλά εξοπλισμένους αντιπάλους. Μια συντριπτική μας νίκη ανοίγει περισσότερες “αναστάσιμες” επιλογές στην γύρω περιοχή και η συγκεκριμένη δυνατότητα εξυπηρέτησε αφάνταστα τους υποτακτικούς μας που αφήσαμε να διαχειρίζονται τις στεριανές κατακτήσεις.

total war warhammer II vampire coast 3

Με τις Horde tactics που επιτρέπει το Shipbuilding μετατρέψαμε τους Lords μας σε μάστιγα των παραθαλάσσιων περιοχών και μαζέψαμε αμύθητα πλούτη από τα ναυάγια και τα πτώματα πελώριων τεράτων που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στον ωκεανό. Η ευελιξία των δυνάμεών μας υπήρξε βασική προϋπόθεση για την λειτουργία των υπόλοιπων δραστηριοτήτων στον χάρτη. Τα Regiments of Renown βρίσκονται στα χέρια πειρατικών στρατών που σεργιανίζουν τις θάλασσες. Τα treasure maps που ανακαλύπτουμε μας στέλνουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του χάρτη για να ξεθάψουμε θησαυρούς. Τα πειρατικά τραγούδια που θα οδηγήσουν στην εξόντωση του θαλάσσιου κολοσσού και το κλείσιμο του campaign είναι επίσης στα χέρια πλανόδιων πειρατών.

Επειδή το ταξίδι είναι η πρωταρχική μας απασχόληση, το game mechanic των Pirate Coves μας έρχεται κουτί αν δεν θέλουμε να αγκυροβολήσουμε πουθενά. Εξοντώνοντας την φρουρά μιας πόλης μετά από σκληρή πολιορκία, αντί να την κατακτήσουμε και να δεσμεύσουμε τα στρατεύματά μας στην περιοχή, τοποθετούμε ένα Pirate Cove και απομακρυνόμαστε. Το πειρατικό λημέρι γίνεται αυτόματα μια σταθερή πηγή άφθονων εσόδων και πολύτιμου Infamy την ώρα που εμείς δίνουμε φοβερές ναυμαχίες. Το πρόβλημα με τα Pirate Coves είναι ότι περιέρχονται αυτόματα στην κατοχή όποιου κατακτήσει το σχετικό settlement μετά από εμάς. Η αλήθεια είναι ότι δεν τα χρησιμοποιήσαμε καθόλου στο playthrough με την Cylostra Direfin γιατί πετύχαμε εύκολα την ίδρυση μιας στεριανής αυτοκρατορίας. Παρότι ξοδέψαμε άφθονο χρόνο στην διαχείριση και διατήρηση του κράτους μας, δεν στερηθήκαμε καθόλου την πειρατική ζωή που θέλει να μας προσφέρει το game. Τα υπερπόντια ταξίδια των βασικών μας Lords υπήρξαν αδιάκοπα, οι ναυμαχίες πολλές, το πλιάτσικο άγριο.

http://www.youtube.com/watch?v=k5sN5aP8dVA

Κουρσάροι βουτηγμένοι στην μαγεία και την τρέλα
Η αγάπη μας προς την Cylostra Direfin, την τέταρτη από τους Legendary Lords του Vampire Coast έγινε φανερή. Ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας κατέκτησε εύκολα και ο επικεφαλής του faction, ο Luthor Harkon λόγω της τρέλας του. Οι πολλαπλές του προσωπικότητες τον κυριεύουν διαδοχικά, γεμίζοντάς τον με buffs και debuffs με συνέπεια να είναι ο πιο απρόβλεπτος Lord απ’ όλους. Τα αρνητικά του στοιχεία είναι η έλλειψη μαγικών δυνάμεων και η γειτνίαση του κράτους του με τους πανίσχυρους Lizardmen. Ο Count Noctilus μας έδωσε πολλούς λόγους για να τον συμπαθήσουμε. Είναι ένας θηριώδεις μαχητής που μπορεί να θερίσει εύκολα τις εχθρικές μονάδες με το τεράστιο polearm του. Ο αρχικός του στρατός περιέχει τους εξαιρετικούς Depth Guards και τον τρομερό Necrofex Colossus γεγονός που του δίνει σημαντικό προβάδισμα στις πρώτες μάχες. Η μαγική σχολή που εισάγει το Vampire Coast είναι το Lore of the Deep. Το Kraken’s Pull είναι το εντυπωσιακότερο spell που εκτοξεύσαμε στους αντιπάλους και τα summoning spells τα χρησιμότερα με διαφορά.

Αποκτήσαμε το Curse of the Vampire Coast επιθυμώντας να απολαύσουμε το DLC ενός αριστουργηματικού Strategy και όχι να παίξουμε... loading simulator. Τα φορτώματα είναι συχνό φαινόμενο για να διορθώσουμε τα αναπόφευκτα λάθη τακτικής τα οποία διαπράττουμε και δεν μας άρεσε καθόλου να χαζεύουμε την ίδια στατική οθόνη επί κάποια λεπτά. Για να απαλύνει την ψυχρολουσία του χρονοβόρου loading, η Creative Assembly έχει τοποθετήσει κλασικά ένα σκασμό από hints στην οθόνη αλλά το μέτρο δεν μας απαλλάσσει από τον εκνευρισμό. Ευελπιστούμε σε επόμενα DLC και στο τελευταίο κεφάλαιο της τριλογίας να έχουν ψαλιδιστεί τα loading times ώστε να μην εκνευρίζονται όσοι δεν έχουν SSD. Το αργό φόρτωμα φουσκώνει αρκετά την συνολική διάρκεια η οποία, ούτως ή άλλως, διαρκεί πάρα πολλές ώρες υπό την προϋπόθεση να ασχοληθούμε με όλους τους Legendary Lords.

total war warhammer II vampire coast 4

Η εξαιρετική game engine του Total War: Warhammer II ξεδιπλώνει όλες τις δυνατότητές της στην απεικόνιση των πειρατικών μας λεγεώνων. Τα animations του Luthor Harkon είναι φανταστικά και μας γονάτισαν από τα γέλια. Ο Βασιλιάς του faction κουνιέται και κοιτά πέρα δώθε σαν νευρόσπαστο, λες και περιμένει να του επιτεθεί κάποιος ανά πάσα στιγμή. Η απεικόνιση της μανιακής του προσωπικότητας είναι καταπληκτική. Καταπληκτικά είναι και τα animations των υπολοίπων Lords αλλά και τα πλάσματα που ιππεύουν. Νιώσαμε τον τρόμο των εχθρών μας καθώς αντικρίζουν το πελώριο καβούρι που έχουμε καβαλήσει να τους πλησιάζει απειλητικά, με δαγκάνες που μπορούν να κόψουν σαν βούτυρο ολόκληρα κάστρα. Η αισθητική των μονάδων είναι απολαυστική, υποχρεώνοντας μας να πατάμε pause στις μάχες και να τις μεγεθύνουμε στο μάξιμουμ. Καταβροχθίζουμε με βουλιμία τις μικρολεπτομέρειες των ζωντανών καραβιών και των φρικτών πλασμάτων που κατασκεύασαν οι νεκρομαντικές μας ικανότητες. Η γνωστή ακουστική ποιότητα των Total War: Warhammer συνεχίζεται και στο Vampire Coast. Τα τύμπανα μας χτυπούν στον ρυθμό των τυμπάνων του ολοκληρωτικού πολέμου και στην χροιά των φωνών που “μυρίζουν” θάνατο, σαπισμένες σάρκες, θαλασσινό νερό και φύκια. Τέρατα, μουσική υπόκρουση και voice acting μας μεταφέρουν εύκολα στο μυθικό περιβάλλον του νεκροζώντανου faction.

Στην πόλη μας το γρασίδι δεν είναι πράσινο αλλά κόκκινο
Θα ξεκινήσουμε τον απολογισμό μας με μια θερμή παράκληση στον Δημιουργό. Κύριε, κάνε οι ημέρες να αποτελούνται από 100 αντί για 24 ώρες ώστε να προλαβαίνουμε να παίξουμε τα Total War: Warhammer όσες ώρες τους αξίζει. Μέχρι να συμβεί το... θαύμα, θα δαπανούμε όσο περισσότερο χρόνο μπορούμε στο καλύτερο Total War της εποχής μας, οδηγώντας τεράστιους στρατούς από πανίσχυρα πλάσματα στην μάχη και κυβερνώντας ολόκληρες ηπείρους με τον κατάλληλο συνδυασμό βίας και διπλωματίας. Το Curse of the Vampire Coast είναι ένα DLC – τελάλης της ποιότητας του Total War: Warhammer και το κόστος του είναι ασήμαντο μπροστά στην απόλαυση που μας χαρίζει.

Θετικά:
- Τέσσερις Legendary Lords με πολλές ικανότητες προς εκμετάλλευση
- Πλούσιο roster
- Ευρύτατο technology tree
- Καινοτόμα game mechanics
- Χορταστική διάρκεια

Αρνητικά:
- Οι ναυμαχίες διεξάγονται σε νησιά αντί για πλοία
- Οι τυχαίες επιθέσεις του Merwyrm Amanar είναι ένα game mechanic που θα μπορούσε να έχει περισσότερο νόημα

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 8
Gameplay: 8.5
Αντοχή: 8
Γενικά: 8.2

Ένα DLC με ουσιαστικό περιεχόμενο και λόγο ύπαρξης, όχι reskin.

Γιάννης Μοσχονάς

03_coastal_creatures.png
Το Curse of the Vampire Coast ενσωματώνει ένα βαμπιρικό faction στις λεγεώνες που σφάζονται για τον έλεγχο της Lustria και του Naggaroth. Οι νεκροζώντανες ορδές μας αδιαφορούν για το Great Vortex ακολουθώντας την δική τους ατζέντα και εμείς χορεύουμε από την χαρά μας ανακαλύπτοντας πληθώρα νέων μονάδων, game mechanics και περιοχών για να κατακτήσουμε.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό DLC που μας προετοιμάζει για τον Αρμαγεδδών του Total War: Warhammer III και το campaign που θα ενώσει όλα τα factions σε ένα παγκόσμιο μακελειό. Μια ματιά στο παρακάτω βίντεο θα σας ενθουσιάσει:
[video]

Read More...

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'LEGO DC Super-Villains' in the forum. 2 weeks ago

Lego DC Super-Villains Review

Το Lego DC Super – Villains είναι ένα αξιόλογο δώρο αρκετών ευχάριστων ωρών σε εμάς και τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Η επανάληψη αποτελεί σταθερή αξία στην σειρά των Lego αλλά δεν επηρεάζει στο ελάχιστο την απόλαυση που μας προσφέρουν.

Αυτό οφείλεται στους υπέροχους χαρακτήρες, στο διάχυτο χιούμορ, στο ανάλαφρο σενάριο, στην ευκολία αλληλεπίδρασης με τον κόσμο, στο αγαπημένο μας μοτίβο καταστροφής και αναστήλωσης κόσμων χτισμένων από τούβλα. Ρίξτε μια ματιά στο κάτωθι βίντεο:
[video]

Read More...

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Star Control: Origins' in the forum. 2 weeks ago

Star Control: Origins Review

Η Stardock ανήκει στις πιο συνεπείς εταιρείες ανάπτυξης και έχει καταστήσει προ πολλού φανερό ότι συμμερίζεται την απεριόριστη αγάπη μας για το αχανές διάστημα. Ο γαλαξίας που συνέθεσε με τόση φροντίδα στο Star Control: Origins είναι πλουσιότατος, σχεδόν όσο των Galactic Civilizations της, μείον της δυνατότητας ανάπτυξης πλανητικών αυτοκρατοριών.

Συνδυάζοντας Space Shooter με Space Exploration και Racing σκηνικά σε εξωτικούς πλανήτες, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μας για αρκετές ώρες. Το καλογραμμένο σενάριο και οι διάλογοι μας συνδέουν συναισθηματικά με τους χαρακτήρες και σύντομα μας κυριεύει η αίσθηση ότι τα αστρικά συστήματα είναι “τσαμπιά σταφύλια” που περιμένουν να τα πατήσουμε για να βγάλουν το “γλυκό χυμό” τους, μοναδικές gaming εμπειρίες δηλαδή. Δείτε το ακόλουθο βίντεο και πωρωθείτε:
[video]

Read More...

2 weeks ago
Resident Evil 2 Remake 2 weeks ago

Κραυγές πέρα από τον τάφο.

Τα μαθηματικά είναι η μοναδική “γλώσσα” του κόσμου που εκφράζει πάντοτε την αλήθεια. Τα νούμερα μας αποκαλύπτουν μια μεγάλη αλήθεια για το Resident Evil 2, το πρώτο sequel της δημοφιλέστερης σειράς Survival Horror όλων των εποχών. Το Resident Evil 2 κατόρθωσε να ξεπεράσει σε πωλήσεις όλα τα “αδερφάκια” του σε μια gaming πλατφόρμα, αγγίζοντας τα πέντε εκατομμύρια αντίτυπα στο αξέχαστο PlayStation. Το μνημονικό μας είχε καταγράψει μεν το Resident Evil 2 στους κορυφαίους αντιπροσώπους του franchise, αναπόφευκτα λοιπόν καθόμαστε σε αναμμένα κάρβουνα από το 2015 που αναγγέλθηκε η παραγωγή του από την προσφιλή μας Capcom.

Μας “ξίνισε” το ότι ο Shinji Mikami δεν βρίσκεται στο τιμόνι του Resident Evil 2 remake καθότι η υπογραφή του εγγυάται ποιότητα εφάμιλλη των καλύτερων τίτλων της σειράς Resident Evil. Ευτυχώς η ομάδα που το ανέλαβε αφιέρωσε τον απαιτούμενο χρόνο για να το εκμοντερνίσει και να τελειοποιήσει όλες τις ατέλειες που προέκυψαν στην διάρκεια της παραγωγής. Όλα εξελίχτηκαν κατ’ ευχήν και το μεγαλύτερο επίτευγμα του remake είναι η αναπαραγωγή της τρομακτικής ατμόσφαιρας που μας έκανε να ερωτευθούμε το πρωτότυπο.

resident evil 2 remake 1

20 χρόνια μετά την δεύτερη σφαγή
Η Raccoon City του Resident Evil 2 remake ψηφιοποίησε τον εφιάλτη του Απόστολου Ιωάννη σε όλο του το μεγαλείο. Σκοτεινιά πλακώνει ολόκληρη την πόλη, ο αγέρας μυρίζει αίμα και καταστροφή, οι άνθρωποι παρακαλούν να πεθάνουν αλλά ο θάνατος τους σνομπάρει, διαιωνίζοντας την ύπαρξή τους μέσα σε σαπισμένες σάρκες. Ωραίο σκηνικό για την πρώτη μέρα εργασίας του νεαρού αστυνομικού Leon S. Kennedy στο ντόπιο αστυνομικό τμήμα. Ο “ψάρακας” δεν προλαβαίνει καν να πατήσει στην πόλη και τον υποδέχονται απέθαντα θεριά σε ένα βενζινάδικο όπου γνωρίζεται με την Claire Redfield. Η τελευταία είναι μια φοιτήτρια η οποία αναζητά τον αδερφό της που δεν έχει δώσει σημεία ζωής για αρκετό καιρό. Το game σπεύδει να χωρίσει αμέσως τους δρόμους των δύο playable χαρακτήρων, καλώντας μας να βιώσουμε την περιπέτεια από την σκοπιά του καθενός.

Υπάρχει λόγος για να πράξουμε κάτι τέτοιο δοθέντος του ότι οι δύο χαρακτήρες έχουν την ίδια αφετηρία, το αστυνομικό τμήμα της Raccoon City, με συνέπεια να διασχίζουμε τα ίδια μέρη ξανά και ξανά; Φυσικά διότι η πορεία τους είναι σπαρμένη με πολλά διαφορετικά εμπόδια, puzzles, συναντήσεις και εμπειρίες, ακόμα και με ολόκληρη περιοχή στην οποία έχει πρόσβαση μόνο ο Leon ή η Claire. Ένας σοβαρός λόγος για να λατρέψουμε το Resident Evil 2 στην αρχική του έκδοση ήταν η διάρκειά του. Το ίδιο χάρισμα έχει και το αριστουργηματικό remake. Το playthrough των χαρακτήρων διαρκεί κοντά στις επτά ώρες έκαστο και η ολοκλήρωσή του ξεκλειδώνει το New Game+ με περισσότερες εκπλήξεις, νέα όπλα και φρέσκιες εμπειρίες. Η ολοκλήρωση ενός εκ των βασικών playthroughs αντί να μας χορτάσει τρόμο, δράση και ψάξιμο, λειτουργεί σαν ορεκτικό για τα επόμενα στα οποία κινούμαστε γρηγορότερα χάρις στην πρότερη γνώση και δοκιμάζουμε νέες προσεγγίσεις απέναντι στους εχθρούς μας.

http://www.youtube.com/watch?v=dgGEcVfAFHU

Μετά από αρκετές ώρες μακελειού ήρθαμε σε επαφή με μια τρομακτική πραγματικότητα την οποία είχαμε καταχωνιάσει στο υποσυνείδητό μας όταν παίξαμε το παλιό Resident Evil 2. Υπάρχει και άλλος επιζώντας εκτός από εκείνους που πρωταγωνιστούν στην κυρίως περιπέτεια. Το όνομά του είναι Hunk και ακούει στο ψευδώνυμο “Αντεροβγάλτης”. Το... καλόπαιδο είναι μέλος της ομάδας ειδικών δυνάμεων της Umbrella Corporation που εισέβαλε στις υπόγειες εγκαταστάσεις με σκοπό την ανάκτηση του G – Virus. Η ιστορία του γίνεται και δική μας μόλις ολοκληρώσουμε το βασικό playthrough του ενός χαρακτήρα και το δεύτερο playthrough του άλλου. Στην προσπάθειά του να βγει από τα έγκατα της γης και να πάει στο προσυμφωνημένο σημείο εξαγωγής από την Raccoon City, ο Hunk θα αντιμετωπίσει ένα σωρό τέρατα στο απολαυστικό mode που καλείται Fourth Survivor, μια σοβαρή “δικαιολογία” για να παραταθεί η παραμονή μας στο game.

Η ιστορία του Resident Evil 2 remake πατάει στα χνάρια της αρχικής του έκδοσης αλλά δεν διστάζει να λοξοδρομήσει με σκοπό να ξαφνιάσει όσους έπαιξαν και θυμούνται το πρωτότυπο. Ο συναισθηματικός αντίκτυπος των γεγονότων στα οποία πρωταγωνιστούμε μπορεί να παρομοιαστεί με γροθιά στο στομάχι. Η απέχθεια προς πάσα νόσο (και πάσα μαλακία) πάνω στην οποία βασίζονται όλες οι ιστορίες βιολογικού τρόμου, με zombies ή άνευ, αγγίζει εδώ τα όρια παροξυσμού. Τρέχοντας στις ατμοσφαιρικές του τοποθεσίες καταλήγουμε να μισούμε τον ιό που μετέτρεψε σε παρωδία τόσα ζωντανά πλάσματα και θέλουμε να τιμωρήσουμε βάναυσα τους υπευθύνους. Εδώ έρχεται και η μοναδική μας ένσταση στο εξαιρετικό σενάριο. Οι άνθρωποι της Umbrella Corporation, υπαίτιοι του τρομερού εγκλήματος κατά της ζωής, αυτοκαταστρέφονται ουσιαστικά, τιμωρημένοι από το δημιούργημά τους. Το γεγονός μας ικανοποιεί ως τρανό παράδειγμα Θείας Δίκης, εντούτοις η συσσωρευμένη μας οργή για τις πράξεις τους δεν βρίσκει την διέξοδο που θέλαμε, να τους μαντρώσουμε δηλαδή σε ένα δωμάτιο και να τους περιλάβουμε εμείς.

resident evil 2 remake 2

Σε δύο στιγμιότυπα της περιπέτειας βιώσαμε την εντονότερη συγκίνηση των τελευταίων χρόνων. Στο ένα ήταν όλα προσχεδιασμένα για να λυπηθούμε βαθιά έναν πατέρα και την μολυσμένη κόρη του, το δεύτερο μας βρήκε απροετοίμαστους. Περιφερόμενοι στην υπόγεια φυλακή του τμήματος, είδαμε zombies μαντρωμένα στα κελιά. Ένα από αυτά μας κίνησε το ενδιαφέρον. Ήταν μια νεαρή γυναίκα με τα χέρια στα κάγκελα και το πρόσωπό της να μας κοιτάζει με απλανές βλέμμα. Η απλή αυτή εικόνα ενός φυλακισμένου zombie μας πλημμύρισε θλίψη διότι υποσυνείδητα την επεξεργαστήκαμε σαν μια όμορφη κοπέλα που της έκαναν λοβοτομή και την μετέτρεψαν σε φυτό. Είναι φανερό ότι το περιβάλλον του Resident Evil 2 remake μας ρίχνει περισσότερες “γροθιές στο στομάχι” απ’ όσες θα τρώγαμε αν παλεύαμε με τον... Rocky.

Βρέχει zombies, αλληλούια
Η ατμόσφαιρα τρόμου ενισχύεται από τις αιφνιδιαστικές επιθέσεις των zombies που ξεχύνονται από παράθυρα, σηκώνονται από το πάτωμα ενώ τα είχαμε ξεγράψει, πετάγονται απότομα πίσω από έπιπλα και πόρτες. Πιστεύουμε ότι κακώς απουσιάζει το game mechanic του ποδοπατήματος των εχθρών όταν βρίσκονται στο έδαφος. Υποφέρουμε βλέποντας ένα zombie να έρπει προς το μέρος μας και εμείς να μην μπορούμε να μετατρέψουμε την κεφάλα του σε τοματοπολτό με την μπότα μας. Τα σαπισμένα σκυλιά που καραδοκούν σε συγκεκριμένες τοποθεσίες ανήκουν στους δυσκολότερους αντιπάλους εξαιτίας της ευελιξίας τους, δεν δίνουν εύκολα στόχο. Την ώρα που πιστεύουμε ότι η εφιαλτική πόλη δεν κρύβει άλλες φρικαλεότητες στα έγκατα της, τσουπ εμφανίζονται τα λιγοστά bosses.

resident evil 2 remake 3

Τα bosses είναι φρικτά παραμορφωμένα όντα με κορμί διάστικτο από ευαίσθητα σημεία με όψη ματιού. Πρώτο μας μέλημα όταν τα συναντούμε είναι να επιλέξουμε εμείς το πεδίο μάχης, εξασφαλίζοντας ότι θα μπορούμε να ελισσόμαστε την ώρα που αδειάζουμε τα όπλα μας πάνω τους. Μπορούμε να τα ξεκάνουμε είτε διαλύοντας τα μάτια τους, είτε βαρώντας στο ψαχνό, μας συμφέρει όμως η πρώτη περίπτωση λόγω εξοικονόμησης πυρομαχικών. Σε γενικές γραμμές δεν υπάρχει αντίπαλος που να μπορεί να μας καταβάλει, μόνο η αιφνιδιαστική τους εμφάνιση οδηγεί πολλές φορές σε σοβαρή απώλεια του health μας.

Δεν υπάρχει αντίπαλος που μπορεί να μας καταβάλει είπαμε; Δεν είναι και τόσο ακριβής αυτή η δήλωση αν αναλογιστούμε το μυστηριώδες πλάσμα με το καπέλο και την καμπαρντίνα. Το όνομα και την φύση του την γνωρίζαμε από παλιά αλλά δεν κάνουμε spoilers, θα τον χαρακτηρίσουμε απλά ως ένα Φάντη Μπαστούνι, η απροσδόκητη εμφάνιση του οποίου πυροδοτεί την βιοχημική αντίδραση της φυγής μέσα μας. Όπου φύγει, φύγει από τον μοναδικό εχθρό που δεν καταστρέφεται με τίποτα μέχρι να βρούμε ένα όπλο αρκετά ισχυρό για να τον ξεκάνουμε. Ευτυχώς μερικές καλοζυγιασμένες βολές τον ακινητοποιούν μέχρι να προλάβουμε να ξεγλιστρήσουμε από δίπλα του μιας και συνήθως μας πετυχαίνει σε στενούς χώρους. Η εμφάνισή του εκτοξεύει την αδρεναλίνη μας στα ύψη την ώρα που είναι ήδη αρκετά ψηλά με τόσα όρθια πτώματα να μας περιτριγυρίζουν.

Η ψυχή μας παίρνει φωτιά από τα συναισθήματα που προκαλεί το game, κάθε εικόνα, κάθε ήχος, κάθε εμπειρία μας συνταράσσει όσο και το πρωτότυπο.

To A.I. και τα επίπεδα δυσκολίας παρουσιάζουν ένα κοινό γνώρισμα, είναι καλοκουρδισμένα. Απολαμβάνουμε πραγματικά τον τρόπο λειτουργίας απεχθών τεράτων όπως οι lickers που επιθυμούν να πιουν το αίμα μας σαν ακριβό λικέρ. Μπορεί να μην βλέπουν την τύφλα τους αλλά ο παραμικρός θόρυβος κινητοποιεί όλα τα κέντρα του εγκεφάλου τους και, με υπεράνθρωπη ευελιξία, πέφτουν να μας κατασπαράξουν όταν προ ολίγου έκοβαν βόλτες ανέμελα σε πάτωμα και ταβάνι. Τα κοινά zombies μας καταδιώκουν ανελέητα μόλις μας αντιληφθούν και τα bosses μοιάζει να γνωρίζουν πάντα το που πρόκειται να μετακινηθούμε, χτυπώντας διαρκώς διάνα. Παρά τους σκουληκιασμένους εγκεφάλους, οι εχθροί μας είναι αρκετά έξυπνοι για να αναγνωρίζουν και να καταδιώκουν το υποψήφιο γεύμα τους μέχρι τελικής πτώσεως.

Τα τρία επίπεδα δυσκολίας είναι ρυθμισμένα για να μας δυσκολέψουν όσο αντέχει το στομάχι μας. Τα πρώτα δύο επίπεδα έχουν μικρές διαφορές και ουσιαστικά, το ευκολότερο μας επιτρέπει να αποφύγουμε τα πολλά loads και να κόψουμε γρηγορότερα το νήμα του τερματισμού. Η βοήθεια που μας προσφέρει στην στόχευση είναι ευπρόσδεκτη γιατί εξοικονομεί άφθονα πυρομαχικά. Το τελευταίο επίπεδο δυσκολίας είναι απλά εφιαλτικό και συνίσταται για όσους έχουν παίξει και μάθει καλά τα κατατόπια της Raccoon City. Τα απεριόριστα saves των άλλων επιπέδων αντικαθίστανται εδώ με τις εφιαλτικές μελανοταινίες και οι εχθροί παρουσιάζονται ανθεκτικότεροι από ποτέ.

resident evil 2 remake 4

Τι 30, τι 40, τι 50... αντικείμενα
Για πολύ ώρα ενόσω παίζουμε, νιώθουμε το inventory σαν μια άγκυρα που μας τραβάει αδιάκοπα προς το πλησιέστερο μπαούλο όπου φυλάμε τα περισσευούμενα αντικείμενα. Το μέγεθος του inventory ξεκινά τόσο μικρό ώστε μετά βίας κουβαλούμε τα απολύτως απαραίτητα δηλαδή πυρομαχικά και health items. Η διαχείριση του inventory απασχολεί διαρκώς το μυαλό μας για μερικές ώρες έως ότου ανοίξουμε όλες τις θέσεις του με τις ειδικές θήκες που ξετρυπώνουμε εδώ και εκεί. Το πισωγύρισμα στο πλησιέστερο μπαούλο είναι υποχρεωτικό και δεν κρατούμε όλα τα όπλα μας διαρκώς στο inventory, έχοντας το πιστόλι και την καραμπίνα πρόχειρα και βγάζοντας τα υπόλοιπα όταν προκύπτουν bosses ή αντίπαλοι με ευαισθησία στα πυρομαχικά τους.

Μόνο ανόητος θα προσπαθούσε να σκοτώσει... δεντροζόμπι με μολύβι αντί να το ψεκάσει με την καυτή ανάσα του φλογοβόλου. Κάπου εκεί εκτιμήσαμε την ιδιαίτερη συμπεριφορά κάθε όπλου. Μπορεί να έχουν ένα στόχαστρο για να στοχεύσουν τον εχθρό αλλά το είδος των πυρομαχικών και του όπλου τα διαφοροποιεί τρομακτικά, αναγκάζοντάς μας να μάθουμε καλά τα “κόλπα” τους. Οι χαρακτήρες έχουν διαφορετικό οπλοστάσιο χαρίζοντας έτσι μια “φρεσκάδα” στο κάθε playthrough. Αγαπήσαμε τα σούπερ όπλα που λαμβάνουμε στην μάχη με το τελικό boss αλλά βολευτήκαμε μια χαρά με το shotgun, το flamethrower και το grenade launcher μεταξύ άλλων. Θείο δώρο θεωρούμε την ικανότητά μας να καρφώνουμε ένα μαχαίρι ή μια χειροβομβίδα στο στόμα ενός zombie την ώρα που πάει να μας πιει το αίμα. Ο χρόνος που κερδίζουμε είναι κρίσιμος, ειδικά όταν πλησιάζουν και άλλοι εχθροί ενώ η ανατίναξη σαπισμένου κεφαλιού με μια σφαίρα στην χειροβομβίδα είναι εντυπωσιακή.

resident evil 2 remake 5

Μας άφησε παγερά αδιάφορους η ενότητα των Records, περιμέναμε λεπτομερή καταγραφή της σφαγής που προκαλούμε και όχι artwork και... κολοκύθια. Στα δωμάτια των εγκαταστάσεων που εξερευνούμε βρίσκουμε χρηματοκιβώτια αλλά θεωρούμε ότι είναι περιττά αφού όλα τα δωμάτια του κάθε χάρτη λειτουργούν ακριβώς σαν χρηματοκιβώτια. Δεν υπάρχει περίπτωση να αποκτήσουμε πρόσβαση σε νέα δωμάτια, να βάλουμε χέρι στο πολύτιμο περιεχόμενό τους αν δεν ανακαλύψουμε πρώτα τον σωστό “συνδυασμό” που τα ξεκλειδώνει. Τα puzzles του Resident Evil 2 remake είναι απλά, λογικά και τα επιλύουμε εύκολα αν η προσοχή μας είναι εστιασμένη στο παιχνίδι. Όταν ένας μηχανισμός υπολείπεται ενός item για να ολοκληρωθεί, σαρώνουμε τον τόπο μέχρι να βρούμε το χαμένο κομμάτι. Όταν η κλειδαριά μιας πόρτας θέλει κλειδί συγκεκριμένου σχήματος για να ανοίξει, οφείλουμε να το ανακαλύψουμε. Πολλά έγγραφα που διαβάζουμε στην πορεία περιέχουν πολύτιμες πληροφορίες και εικόνες σχετικές με επίλυση γρίφων, η παρατηρητικότητα λοιπόν παίζει μεγάλο ρόλο στην επιτυχημένη πορεία μας.

Οι συναρπαστικότεροι γρίφοι που ξεπεράσαμε ήταν ένας σκακιστικός και ένας αριθμητικός γρίφος διότι αμφότεροι είναι καθαρόαιμες σπαζοκεφαλιές. Ο σκακιστικός γρίφος μας δείχνει που μπαίνουν δύο από τα έξι βύσματα σε σχήμα σκακιστικών πιονιών και μας εξηγεί τι πρέπει να κάνουμε σε ένα αινιγματικό κείμενο. Η αποκρυπτογράφηση του κειμένου και η επίλυση του γρίφου με την πρώτη μας γέμισε ικανοποίηση. Ο μαθηματικός γρίφος μας τοποθετεί σε μια εργαστηριακή κονσόλα όπου πρέπει να πληκτρολογήσουμε τα κατάλληλα σχήματα για να αχρηστεύσουμε ηλεκτρονικές κλειδαριές, άλλη μια εξαιρετική ευκαιρία για να προπονήσουμε τον νου μας.

Στο μυαλό μας είχε αποκρυσταλλωθεί η εντύπωση ότι το Resident Evil 2 ξεχώριζε του πρώτου λόγω εντονότερης δράσης και μετριασμένης ατμόσφαιρας τρόμου. Το Resident Evil 2 remake δεν έχει καμία σχέση με την παραπάνω εντύπωση. Τα πυρομαχικά και τα health items είναι μετρημένα στα δάχτυλα. Χωρίς να είναι λιγοστά, απαιτούν προσεχτική κατανάλωση ώστε να αποφύγουμε το εξής οικτρό θέαμα, εμείς να πιέζουμε μανιωδώς την σκανδάλη ενός άδειου όπλου και ένα ζόμπι να πιέζει τα εσωτερικά μας όργανα προς την επιφάνεια για να πάρουν... καθαρό αέρα. Η δράση είναι άγρια αλλά όσο σποραδική πρέπει ώστε να αφήνει πολλά περιθώρια για συναρπαστικό adventuring. Τρελαινόμαστε να περιφερόμαστε στους σκοτεινούς διαδρόμους βλέποντας το μακελειό που προκαλεσε το ξέσπασμα του ιού, τα κουφάρια αμέτρητων θυμάτων, το αίμα να έχει μπογιατίσει τα πάντα και την καρδιά μας να χορεύει κλακέτες σε κάθε περίεργο περιβαλλοντικό ήχο. Η περιπλάνηση είναι εξίσου συναρπαστική με την δράση χάρη στην φανταστική ατμόσφαιρα και την πληθώρα πραγμάτων που έχουμε να κάνουμε, τουτέστιν ένα σωρό γρίφους. Απολαμβάνουμε την ανεύρεση νέων αντικειμένων και την νοητική διεργασία που θα μας οδηγήσει στην σωστή χρήση τους. Δεν υπάρχει κανένα puzzle που να μην βασίζεται στην λογική, να μην επιλύεται με λογική σκέψη και προσεκτική παρατήρηση του χάρτη. Υπήρξαν φορές που “κολλήσαμε” και μας έτρωγε το χέρι να ανοίξουμε online walkthroughs για να βγούμε από το αδιέξοδο. Ευτυχώς δεν το πράξαμε γιατί θα τραβάγαμε στην συνέχεια τα μαλλιά μας. Πόση ντροπή μπορεί να αντέξει ένας παθιασμένος adventurer όταν καταφύγει σε online βοήθεια και ανακαλύψει ότι είχε απλά ξεχάσει να κάνει examine ένα item; Το examine είναι χρησιμότερη εντολή από το combine σε πολλές περιπτώσεις διότι τα αντικείμενα κρύβουν εντός τους την λύση σε γρίφους που εμποδίζουν την πρόοδό της περιπέτειας.

http://www.youtube.com/watch?v=rMo8LNXN_ss

Από που πάνε για την Χαβούζα των zombies;
Ο χάρτης του game είναι ο καλύτερος που έχουμε συμβουλευτεί σε Resident Evil, κυριολεκτικά τέλειος. Λίγα λεπτά μετά την είσοδό μας σε κάθε τοποθεσία, βρίσκουμε τον αναλυτικό χάρτη της ο οποίος περιέχει όλες τις πληροφορίες που μας ενδιαφέρουν. Δεν περιορίζεται να μας δείχνει ποιες πόρτες είναι κλειστές, αναγράφει και τον τύπο του κλειδιού που τις ξεκλειδώνει. Το 99% των αναλώσιμων αλλά και αντικειμένων – κλειδιά για να επιλύσουμε την πληθώρα των γρίφων, καθώς και οι τοποθεσίες των τελευταίων είναι μόνιμα σημειωμένα στον χάρτη ώστε να μην απομνημονεύουμε τίποτα. Μόνο ένα σημαντικό αντικείμενο σε ολόκληρο playthrough δεν σημαδεύτηκε στον χάρτη και μας έκανε να τριγυρίζουμε σαν την... άδικη κατάρα εδώ και εκεί έως ότου το εντοπίσουμε. Αρχικά δοκιμάσαμε δυσάρεστη έκπληξη βλέποντας μερικές πόρτες, μπαούλα και γρίφους να είναι απλησίαστα αλλά γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι οι “ανοιχτοί μας λογαριασμοί” θα ξεπληρωθούν στα επόμενα playthroughs.

Η χρήση της RE Engine εκτίναξε την γοητεία του Resident Evil 2 remake στα ουράνια. Κάθε ίχνος πρωτογονισμού του πρωτότυπου διαγράφηκε διαμιάς, από τα δυσκίνητα controls έως τις στατικές κάμερες. Αντικρίζουμε τον εφιαλτικό περίγυρο από το ύψος του ώμου των ηρώων, απολαμβάνοντας μεγάλη ελευθερία στις κινήσεις μας και στην στόχευση. Playable και non playable χαρακτήρες είναι ένα βήμα προτού λάβουν ανθρώπινη υπόσταση, δεν αντικρίζουμε ψηφιακούς χαρακτήρες αλλά τα μοντέλα που τους υποδύονται. Τα μοντέλα των zombies μετασχηματίζονται με κάθε επίθεση μας που πετυχαίνει τον στόχο της. Τα πρόσωπά τους ανατινάζονται, τα μέλη πετσοκόβονται, αιμάτινες πληγές διαγράφονται όπου πέσει σφαίρα. Τα cinematics κινηματογραφούν με την επιδεξιότητα ενός Spielberg ακόμα και την παραμικρή ουλή στα κορμιά των θυμάτων, απεικονίζουν όλες τις αιματηρές λεπτομέρειες της κάθε σκηνής. Παρατηρήσαμε μικρές πτώσεις των frames στην διάρκεια κάποιων cinematics χωρίς όμως να επηρεάζεται το καταπληκτικό θέαμα.

resident evil 2 remake 6

Η οπτική ανατριχίλα είναι το ένα από τα δύο πανίσχυρα όπλα που χρησιμοποιούν οι δημιουργοί του game για να μας θάψουν κάτω από ένα στρώμα φόβου. Το δεύτερο είναι το φανταστικό soundtrack που θα μας στοιχειώνει για πολύ καιρό. Τα κομμάτια του διαγράφουν μια τροχιά που ξεκινά με ατμοσφαιρικούς ήχους οι οποίοι αντικατοπτρίζουν την ψυχοσύνθεση ενός ατόμου εγκλωβισμένου σε άγνωστο μέρος. Από το ένα κομμάτι στο επόμενο μας δημιουργείται η εντύπωση ότι οι οργανοπαίχτες έχουν πέσει σε παραλήρημα, οι ήχοι δυναμώνουν ολοένα και περισσότερο, η ένταση κορυφώνεται και το μουσικό περιβάλλον αντιστοιχεί άψογα στον κόσμο ενός ατόμου που αντιμετωπίζει θανάσιμο κίνδυνο. Το νέο soundtrack παρουσιάζεται καλύτερο του πρωτότυπου, αξίζει όμως η αγορά του παλιότερου με ελάχιστα ευρώ και η εναλλαγή τους στο παιχνίδι για μια τρομακτική μουσική εμπειρία. Οι φωνές που ακούμε στο πλούσιο voice acting ανταποκρίνονται στην σοβαρότητα των καταστάσεων που συναντούμε και δένουν αρμονικά με τα εκπληκτικά ηχητικά εφέ.

Ο παράδεισος των ζωντανών νεκρών
Το Resident Evil 2 remake είναι μια τρανή ευκαιρία να μετατραπεί σε υπέροχη gaming ανάμνηση των νεότερων gamers ένας τίτλος που διαμόρφωσε την αισθητική των παλαιότερων παικτών. Το remake μεταφέρει αυτούσια τα ιδανικά στοιχεία του πρωτότυπου, προσθέτει ένα σωρό “μερεμέτια” στα ξεπερασμένα συστατικά και εμπλουτίζει το πακέτο με πρωτότυπο υλικό και την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Είναι μια σύνθεση από όλα τα χαρακτηριστικά που μας τραβούν επί δύο δεκαετίες στο franchise, σερβιρισμένη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το Resident Evil remake μας διαβεβαίωσε ότι η αγαπημένη σειρά θα συνεχίσει να μας διασκεδάζει επ’ αόριστον και αυτό οφείλεται στην μεγάλη αγάπη των δημιουργών του για το θέμα τους.

Θετικά:
- Απίθανα γραφικά και gore με το τσουβάλι
- Άψογος χειρισμός
- Τεράστιο replayability και μεγάλη αντοχή στον χρόνο
- Άφθονα πράγματα να δούμε, να κάνουμε και να συλλέξουμε
- Μεγαλειώδες soundtrack
- Απολαυστική δράση
- Ιδανική ατμόσφαιρα
- Σωστά ρυθμισμένα επίπεδα δυσκολίας

Αρνητικά:
- Δεν μπορούμε να πατήσουμε τα μούτρα των zombies στο πάτωμα
- Σποραδική πτώση των frames στα cinematics
- Πολλά πισωγυρίσματα στα playthroughs

Βαθμολογία
Γραφικά: 9
Ήχος: 8.5
Gameplay: 8.5
Αντοχή: 8
Γενικά: 8.6

REmake, REimagining, REstructuring, RE τι αριστούργημα είναι αυτό;

Γιάννης Μοσχονάς

4 weeks ago
Lego DC Super – Villains 4 weeks ago

Η Λεγεώνα του Κακού κατακτά το σύμπαν.

Η Traveller’s Tales κουβαλά 30 χρόνια ιστορίας στην... καμπούρα της και ένα χαρτοφυλάκιο με games που πολύ μας άρεσαν όταν τα λιώσαμε την ηρωική εποχή της Amiga, του SNES και του PS2. Από το 2005 και δώθε, τα γραφεία της μεταμορφώθηκαν σε... Legoland, ένα “θεματικό πάρκο” προγραμματιστών που κατασκευάζουν Lego games με την σέσουλα. Έχουμε ασχοληθεί με αρκετά ανάμεσά τους και γίναμε οπαδοί της Lego collection σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ξεχωρίσαμε χωρίς δυσκολία τα Lego Star Wars, τα Lego Harry Potter, το Lego Jurassic World και τα Lego με την στάμπα της Marvel.

Το Lego DC Super – Villains μας μετέφερε στο άλλο τεράστιο και πολυαγαπημένο comic σύμπαν της DC, ένα σύμπαν που δεν έτυχε να επισκεφθούμε μέχρι σήμερα. Για να καλύψει την άσβεστη δίψα μας για συναρπαστικές ιστορίες, η Traveller’s Tales έπλεξε έναν αφηγηματικό ιστό χρησιμοποιώντας το απολαυστικό υλικό του Forever Evil, μιας crossover ιστορίας στην οποία τον πρωταγωνιστικό ρόλο κρατούν οι υπέρ – κακοποιοί της DC. Μια ομάδα υπεράνθρωπων από την Earth – 3 εν ονόματι Justice Syndicate, εμφανίζεται από το πουθενά, τηλεμεταφέρει τα μέλη της Justice League στον αγύριστο και, επιφανειακά, αναλαμβάνει την προστασία της ανθρωπότητας.

lego dc super villains 1

Κακοποιοί κατά κακοποιών
Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ομάδα υπέρ - κακοποιών με την δική τους εγκληματική ατζέντα. Η Harley Quinn, ο Joker και ο Lex Luthor είναι οι πρώτοι μάρτυρες της εισβολής και η επαγγελματική τους... ευθιξία δεν τους επιτρέπει να μείνουν παρατηρητές των γεγονότων. Βήμα προς βήμα, οργανώνουν τους υπέρ – κακοποιούς της Γης σε μια πανίσχυρη ομάδα ικανή να συντρίψει τους εξωγήινους απατεώνες και να επαναφέρει το προηγούμενο status quo. Μεταξύ των κακοποιών βρίσκεται και ένα νέο πρόσωπο στο DC Universe, ένας super villain που κατασκευάζουμε και ελέγχουμε εμείς. Ο εν λόγω ήρωας δεν είναι παρατηρητής της αφήγησης όπως συνέβη στους custom ήρωες σε περασμένα Lego games. Είναι ενεργό μέλος της Λεγεώνας του Κακού που θα οδηγήσουμε σε 20 αγωνιώδεις αποστολές.

Στα campaign missions χειριζόμαστε ένα πλούσιο roster παλαβών υπεράνθρωπων της DC και τον ήρωα που φτιάξαμε. Ο τελευταίος είναι ένα είδος μπαλαντέρ για την ομάδα καθώς αποκτά νέες υπερδυνάμεις παίζοντας ένα εύκολο mini game. Ο ήρωας μας εμφανίζεται στα cinematics που γεφυρώνουν τα missions και αποτελεί αντικείμενο συζήτησης των πασίγνωστων villains που στρατολογούμε στον συνασπισμό μας. Τα campaign missions χωρίζονται σε levels, με το τελευταίο να καταλήγει συνήθως σε boss fight. Σαν φανατικοί οπαδοί της DC που είμαστε, χοροπηδούσαμε σαν καλικάντζαροι από την χαρά μας βλέποντας τοποθεσίες - ορόσημα από τα αγαπημένα μας comic να υλοποιούνται σε Lego μορφή. Τα φημισμένα STAR labs όπου “γεννήθηκε” ο Flash, η πανέμορφη Gorilla City, η κολασμένη Apokolips, το άντρο της Poison Ivy, τα πάντα μας μάγεψαν. Η ιστορία είναι στρωτή, αποκαλύπτει σταδιακά το μεγάλο μυστήριο που κρύβεται πίσω από την εισβολή και ακολουθεί κλιμακωτή πορεία μέχρι την τελική σύγκρουση.

http://www.youtube.com/watch?v=hKHcK4557WY

Το Lego DC Super – Villains ενσωματώνει το πληρέστερο character creation που έχουμε συναντήσει στα Lego games. Κατασκευάζουμε τον χαρακτήρα μας από το μηδέν, επιχειρώντας είτε να τον κάνουμε να μας μοιάσει, είτε να δημιουργήσουμε ένα εξωφρενικό πλάσμα που θα ταιριάξει στο χαβαλεδιάρικο σκηνικό. Υπάρχει και τρίτη επιλογή, η δημιουργία ενός ιδανικού υπερήρωα με τις δυνάμεις και την εμφάνιση που πάντα ονειρευόμασταν και ποτέ δεν είδαμε σε comics και ταινίες. Εμείς, επειδή βιαζόμαστε να μπούμε στην δράση, προτιμήσαμε την τέταρτη επιλογή, την συναρμολόγηση ενός τυχαίου χαρακτήρα από το A.I. Το αποτέλεσμα δεν ήταν άσχημο, ο ήρωας μας είχε λίγο από Nick Fury, λίγο από Superman και λίγο από Thor.

Εγκληματίες και Τζέντλεμεν
Το roster των διαθέσιμων χαρακτήρων προς ξεκλείδωμα ξεπερνά τους 100. Τα campaign missions μας επιτρέπουν να ελέγξουμε ένα σεβαστό ποσοστό από αυτούς αλλά στο free play mode επιχειρούμε να στρατολογήσουμε όλους όσους ξεκλειδώσαμε, με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα. Λατρέψαμε τον Joker και την αγαπημένη του, Harley Quinn. Γελούσαμε κάθε φορά που ο κλόουν του εγκλήματος πήγαινε δίπλα σε NPCs, τους έλουζε με παρανοϊκά γέλια και γκριμάτσες και τους υπνώτιζε για να κάνουν την δουλειά του. Την ίδια δουλειά κάνει και ο Riddler αλλά με λιγότερη χάρη. Χαιρόμαστε να βλέπουμε την Harley Quinn να προσγειώνει το τεράστιο σφυρί της σε κεφάλια και μετρητές δύναμης που βρίσκουμε στο τσίρκο. Η πιο αστεία σκηνή του game είναι η κατά λάθος εκτόξευση της Harley Quinn στον αέρα από τον Joker και η αγωνιώδης κραυγή Puddin’ ενόσω πετάει προς τα ουράνια, λιώσαμε στα γέλια. Ο Lex Luthor μας άρεσε σαν χαρακτήρας εξίσου με τον Superman γιατί μπορεί και πετά με περισσότερη άνεση. Οι speedsters είναι “όλα τα λεφτά”, η τρεχάλα που ρίχνουν μας μεταφέρει γρήγορα σε όλες τις περιοχές ενώ παράλληλα, επιταχύνουν σημαντικά τις αλληλεπιδράσεις με αντικείμενα. Μεγάλες μορφές του ταξιδιού μας είναι και οι Black Manta, Gorilla Grodd και Clayface.

lego dc super villains 2

Τα campaign missions είναι αναπόσπαστο κομμάτι ενός ευρύτερου κόσμου που χωρίζεται σε περιοχές οι οποίες αναπαριστούν πασίγνωστες τοποθεσίες του DC universe. Η βόλτα στην σκοτεινή Gotham City μας ψυχοπλάκωσε, το πέταγμα πάνω από την Metropolis μας εντυπωσίασε, τρέχοντας σαν τον άνεμο στους δρόμους της Smallville νιώσαμε την συγκίνηση του έφηβου Superman την εποχή που ανακάλυπτε τις δυνάμεις του. Οι εν λόγω περιοχές είναι κομβικά σημεία γεμάτα δραστηριότητες για να ασχοληθούμε και μας κάνουν να αισθανόμαστε ότι ένας ολόκληρος κόσμος ανοίγεται μπροστά μας για να τον κατακτήσουμε. Εκτός από τους γνωστούς αγώνες δρόμου σε γη και αέρα που δεν μας λένε πολλά πράγματα, ασχοληθήκαμε με τις αποστολές που προσφέρουν διάσπαρτοι NPCs θέλοντας να τους εντάξουμε στο τεράστιο roster μας. Βρήκαμε ενδιαφέροντα missions σε αρκετά σημεία, αποκτώντας πρόσβαση σε δωμάτια κρυμμένα από το βλέμμα μας. Το κυνήγι των gold bricks επίσης συνεχίστηκε και στον γενικό χάρτη.

Το μόνο πρόβλημα με τις εξοχικές δραστηριότητες είναι κάποιες σπαζοκεφαλιές που μας εκνεύρισαν ιδιαίτερα μέχρι να κατανοήσουμε την λογική τους και να τις επιλύσουμε. Το σύστημα των hints δεν δουλεύει υπερωρίες στον γενικό κόσμο, σε αντίθεση με τα campaign missions. Εκεί το game δεν μας επιτρέπει να κολλήσουμε πουθενά. Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τζάμι που θέλει σπάσιμο για να απελευθερώσει τα studs+bonuses που κρύβει και έχουμε ξεχάσει ποια υπερδύναμη μπορεί να το “κανονίσει”. Η φατσούλα ενός μπάτσου συνονόματου με τον γράφοντα πετάγεται στο κάτω μέρος της οθόνης, πιέζουμε τον αριστερό μοχλό προς τα κάτω και βλέπουμε ένα σύντομο βίντεο που εξηγεί τι πρέπει κάνουμε. Προφανώς μιλάμε για το καλύτερο hint system από όλα τα Lego games που έχουμε παίξει.

lego dc super villains 3

Είναι αλήθεια ότι η φύση των γρίφων που αντιμετωπίζουμε μας κάνει να μην το έχουμε ανάγκη και πολύ συχνά. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία, τα puzzles είναι εύκολα, μπορούν να επιλυθούν και από παιδιά δημοτικού σχολείου. Η μετακίνηση σχημάτων πάνω σε ταμπλό ας πούμε, ο συχνότερα επαναλαμβανόμενος γρίφος στο game, απαιτεί ελάχιστη παρατηρητικότητα. Τα υπόλοιπα puzzles σχετίζονται με τις δυνάμεις των χαρακτήρων μας τις οποίες βλέπουμε ανά πάσα στιγμή στο βασικό menu αν τις ξεχάσουμε ποτέ. Το Lego DC Super – Villains είναι σχεδιασμένο ειδικά για να διευκολύνει την πρόσβασή μας στο περιεχόμενο του, ιδίως στα campaign missions, κανένα puzzle δεν μας απασχολεί για πάνω από ένα λεπτό.

Για πολλοστή φορά ένα Lego game μας ξετρελαίνει με το ολοκληρωτικά καταστρέψιμο περιβάλλον του. Ότι βλέπουμε και ότι μπορούμε να αγγίξουμε, το μετατρέπουμε σε Lego συντρίμμια μετά χαράς.

Τα collectibles ήταν και θα είναι πάντα το μεγάλο δέλεαρ που μας τραβά σαν μαγνήτης ξανά και ξανά στα περασμένα levels έως ότου τα ξεκλειδώσουμε όλα. Τα red bricks είναι ο πρωταρχικός μας στόχος γιατί διευκολύνουν την συσσώρευση πλούτου και την επιτάχυνση της αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον. Βλέποντας τα έσοδά μας να πολλαπλασιάζονται 10, 20, 100, 200 φορές, πέφτουμε με τα μούτρα στο κυνήγι των studs με σκοπό να αγγίξει αστρονομικά νούμερα το σκορ μας. Αφού βάλουμε στο χέρι τα σημαντικότερα red bricks καταδιώκουμε τα υπόλοιπα collectibles με μανία. Τα character tokens μας ενδιαφέρουν για να μεγαλώσουμε το roster μας, τα picture perfect μας διασκεδάζουν γιατί βανδαλίζουμε τις αφίσες γνωστών υπερηρώων, τα challenges είναι σημαντικά διότι μας προτρέπουν σε ποικίλες δραστηριότητες όπως η συντριβή Lego πιγκουίνων και τηλεφωνικών θαλάμων. Με τόσα στρώματα που καλούμαστε να “ξεφλουδίσουμε” το Lego DC Super – Villains αποσπά την προσοχή μας για μερικές δεκάδες ώρες. Αν βιαζόμαστε, ένα δεκάωρο αρκεί για να τελειώσουμε το campaign.

Η δουλειά του υπέρ – εγκληματία είναι πολύ εύκολη
Τα controls μπορεί να τα χειριστεί εξίσου καλά ο μαθητής δημοτικού με τον ενήλικα. Με τρία buttons για επίθεση, άλμα και υπερδυνάμεις, σαρώνουμε εύκολα τους Lego αντιπάλους και ταξιδεύουμε με άνεση στις ποικιλόχρωμες τοποθεσίες. Η τακτική του button mushing κυριαρχεί απ’ άκρη σ’ άκρη του game. Στην περίπτωση της μάχης το γεγονός είναι αρνητικό διότι το battle system ακολουθεί το επαναλαμβανόμενο μοτίβο του πατήματος ενός button έως ότου μετατρέψουμε σε σπασμένα τούβλα τους αντιπάλους. Αναφορικά με την εξαπόλυση των καταστροφικών μας δυνάμεων στο περιβάλλον, τα controls πετυχαίνουν διάνα. Εξαπολύουμε ακτίνες, φλόγες, πάγο και λέιζερ για να γκρεμίσουμε τα πάντα. Η καταστροφική μας μανία οδηγεί σε εντυπωσιακή αποδόμηση του σκηνικού και στην ευπρόσδεκτη αίσθηση της απόλυτης διαμόρφωσης του περίγυρου από τις ενέργειές μας. Πετάμε, τρέχουμε σαν πύραυλοι, ξεπερνούμε αφάνταστα εμπόδια με υπερδυνάμεις που εκτελούνται γρήγορα και εύκολα.

Αναρωτιόμαστε πότε η αγαπητή μας Traveller’s Tales θα συνειδητοποιήσει ότι τα Lego games δεν είναι Resident Evil για να έχει νόημα η στατική ή δύσκαμπτη κάμερα η οποία κρύβει τμήματα του σκηνικού. Σε πολλές περιπτώσεις, βλέπαμε τα βελάκια που δείχνουν το πλησιέστερο collectible αλλά έπρεπε να πάμε κυριολεκτικά δίπλα του για να καταλάβουμε που βρίσκεται, αντί να το εντοπίζουμε με μια απλή μετατόπιση της κάμερας. Αν εξαιρέσουμε την κατά τόπους νεκρική ακαμψία της κάμερας, η αναπαράσταση του σύμπαντος της DC με τα Lego για δομικά συστατικά είναι υπέροχη. Όλοι οι χαρακτήρες ενσωματώνουν ένα σωρό μοναδικά animations που τους κάνει να ξεχωρίζουν, εκτός από την αμφίεση τους. Η λατρεμένη Harley Quinn τσουλάει ανέμελα στο έδαφος σαν να κάνει πατινάζ. Η Killer Frost πετάει πάνω σε μια παγωμένη λωρίδα δικής της κατασκευής. Ο Lex Luthor μιμείται τον μεγάλο του εχθρό πετώντας αρκετά εκατοστά πάνω από το έδαφος και φορώντας την στολή του Superman.

http://www.youtube.com/watch?v=SfHmhTP1Aa4

Τα καλύτερα animations τα έχουν οι Speedsters της περιπέτειας. Οι Flash, Reverse Flash και... σία τρέμουν αδιάκοπα από την ενέργεια της Speed Force που διαπερνά σαν ηλεκτρικό ρεύμα το σώμα τους, μοιάζουν σαν κάποιος να τους έχωσε στην πρίζα. Η ιλιγγιώδης ταχύτητα που αναπτύσσουν και η ταχύτητα με την οποία μοιράζουν τα χτυπήματά τους ανταποκρίνεται απόλυτα στην ποιότητα των συγκεκριμένων χαρακτήρων. Ποιότητα συναντούμε στα πλούσια χρώματα που σκεπάζουν όλες τις περιοχές και τα missions, ποιότητα και στην σύνθεση των αντιπάλων μας και των εντυπωσιακών bosses. Τα τελευταία καταλαμβάνουν συχνά ένα μεγάλο μέρος της οθόνης και εξαπολύουν θεαματικές επιθέσεις, χωρίς να επηρεάζουν αρνητικά το frame rate.

Οι χαρακτήρες που χειριζόμαστε είναι υπεράνθρωπα όντα ή κοινοί θνητοί που απέκτησαν υπεράνθρωπες δυνάμεις. Ποιος θα τολμούσε να τους υποδυθεί φωνητικά, ποιος έχει ότι χρειάζεται για να τους δικαιώσει; Πασίγνωστοι χολιγουντιανοί ηθοποιοί φυσικά, άτομα που τους έχουν υποδυθεί στην μεγάλη οθόνη ή υποδύθηκαν larger than life ρόλους με μεγάλη επιτυχία. Ο μέγιστος Clancy Brown (Highlander, Starship Troopers) είναι ιδανικός στον ρόλο του εγκληματικού εγκεφάλου Lex Luthor, έχει μπει πολλές φορές στο πετσί αντίστοιχων ρόλων. Τα ίδια ισχύουν για τον Michael Ironside (Total Recall, Highlander II) και τον φοβερό Mark Hamill που κοντεύουμε να τον ξεχάσουμε σαν Luke Skywalker και να τον θυμόμαστε μόνο σαν Joker. Απολαύσαμε την ερμηνεία του σαν κλόουν πρίγκιπα του εγκλήματος στα Arkham και τις animation σειρές και καλοδεχτήκαμε την επιστροφή του στον ρόλο εδώ. Αξιοσημείωτη και η φωνητική παρουσία του Brandon Routh που αναπαραγάγει τον τηλεοπτικό του ρόλο σαν The Atom.

lego dc super villains 4

Μια απρόσμενη έκπληξη μας υποδέχτηκε στο αρχικό menu του Lego DC Super – Villains, το εξαιρετικό ροκ κομμάτι των Wolfmother με τίτλο Joker and the Thief. Για μια στιγμή μονάχα μπορεί να μοιάζει αταίριαστο ένα hard rock συγκρότημα σε ένα “soft” game που απευθύνεται και σε μικρά παιδιά. Στην ουσία ταιριάζει σαν γάντι με τον τίτλο του να παραπέμπει στον Joker και τις σκληρές του νότες στην ιδιοσυγκρασία των υπέρ – κακών που θα ελέγξουμε, παρότι η Lego ενσάρκωση τους καθιστά φαιδρούς. Οι λοιπές μελωδίες διακρίνονται για την ρυθμικότητα και την ελαφρότητα τους.

Η Legomania μας συνεχίζεται
Η επανάληψη αποτελεί σταθερή αξία στην σειρά των Lego αλλά δεν επηρεάζει στο ελάχιστο την απόλαυση που μας προσφέρουν. Αυτό οφείλεται στους υπέροχους χαρακτήρες, στο διάχυτο χιούμορ, στο ανάλαφρο σενάριο, στην ευκολία αλληλεπίδρασης με τον κόσμο, στο αγαπημένο μας μοτίβο καταστροφής και αναστήλωσης κόσμων χτισμένων από τούβλα. Μεγάλη ώθηση έχει δοθεί στους τελευταίους τίτλους με το all star voice acting, εγκαταλείποντας τους διαλόγους στα... Simlish. Ένα επιπλέον ατού των Lego είναι η δυνατότητά τους να παιχτούν από όλα τα μέλη μιας οικογένειας, δημιουργώντας πολλές όμορφες εμπειρίες σε μικρούς και μεγάλους. Το Lego DC Super – Villains είναι ένα αξιόλογο δώρο αρκετών ευχάριστων ωρών σε εμάς και τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Θετικά:
- Πληθώρα αγαπημένων χαρακτήρων με φανταστικές δυνάμεις
- Δεδομένο replayability
- Ενδιαφέρον σενάριο και χιουμοριστικές καταστάσεις
- Άφθονα Lego για να χτίσουμε και να καταστρέψουμε
- Ομαλός χειρισμός

Αρνητικά:
- Το επίπεδο δυσκολίας πιάνει... πάτο
- Προβλήματα προσανατολισμού με την δύσκαμπτη κάμερα
- Τα puzzles λύνονται και από... νεογέννητα
- Προβλήματα με την απόκτηση κάποιων bonuses στον γενικό χάρτη
- Δύο – τρία “κολλήματα” σε όλη την διάρκειά του που ήθελαν reset της κονσόλας

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 7.5
Gameplay: 7
Αντοχή: 7
Γενικά: 7.2

Μια εξαιρετική πρόταση για οικογενειακή διασκέδαση.

Γιάννης Μοσχονάς

1 month ago
Notification