Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 3907 (169 points to next level)

 
600
17 hours 41 minutes ago
All Walls Must Fall 17 hours 41 minutes ago

Πυρηνικός όλεθρος στο Βερολίνο του μέλλοντος.

Έχουμε διακρίνει αρκετές φορές στο όνομα μιας εταιρείας ανάπτυξης την καινοτόμο σκέψη και την ευφυΐα των εργαζομένων της. Η δημιουργός του All Walls Must Fall αυτοαποκαλείται inbetween games, φανταστικό όνομα που εκφράζει στην κυριολεξία τον τρόπο ζωής τους. Οι game developers κινούνται μόνιμα ανάμεσα (inbetween) στα games, η ζωή τους είναι ένα ταξίδι από το ένα game – σταθμό στο επόμενο. Η “τριανδρία” της inbetween games έκανε και ένα άλλο ταξίδι μέσα στο 2015, έφυγε από την γερμανική developer Yager που μας έδωσε το Spec Ops: The Line και έφτιαξε το νέο studio που μας απασχολεί εδώ με τον πρώτο του τίτλο.

Το All Walls Must Fall πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια του Kickstarter, δηλαδή την δική μας. Μελετά το εφιαλτικό σενάριο της διαιώνισης του Ψυχρού Πολέμου μέχρι το τέλος του τρέχοντος αιώνα και ακόμα παραπέρα. Το έτος είναι 2085 και οι δύο υπερδυνάμεις ανταγωνίζονται ανοικτά η μια την άλλη, αξιοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, τα ταξίδια στην χρόνο. Μέσα στο κλίμα αμοιβαίας δυσπιστίας, τρομοκράτες εξαπολύουν πυρηνικό χτύπημα στο διχοτομημένο Βερολίνο και ο κόσμος βρίσκεται στα πρόθυρα θερμοπυρηνικού πολέμου. Αναλαμβάνουμε τον ρόλο ενός Δυτικού πράκτορα, γυρνάμε τον χρόνο πίσω και βυθιζόμαστε στην νυχτερινή ζωή της μεγαλούπολης, αναζητώντας στοιχεία για τους τρομοκράτες και τα σχέδιά τους προτού γίνει το κακό.

all walls must fall 1

Ο χρόνος και το χρήμα
Το All Walls Must Fall παντρεύει όμορφα το turn-based με το real time gameplay, καταλήγοντας σε ένα αποτέλεσμα με συστατικά από Superhot και X-Com. Ο κέρσορας είναι ο οδηγός του χαρακτήρα μας, το χέρι που του δείχνει σε ποιο τετράγωνο του τεράστιου grid που ονομάζεται level τον θέλουμε να στέκεται. Η κίνηση είναι διακοπτόμενη, δηλαδή εκτελείται βήμα προς βήμα, σε πραγματικό χρόνο όμως. Αρχικά η ασυνήθιστη κίνηση μας παραξενεύει, αισθανόμαστε ότι ο ήρωας μας κουτσαίνει, στην συνέχεια συνειδητοποιούμε την σημασία που παίζει στην δράση. Κάθε βήμα αδειάζει το TR και, αν δεν προσέξουμε την διαδρομή που ακολουθούμε, θα ξεμείνουμε από τον πολυτιμότερο πόρο στα missions, πολυτιμότερο και από το health ακόμα. Θέλουμε να παραβιάσουμε πόρτες, να απενεργοποιήσουμε κάμερες, να χακάρουμε υπολογιστές και να πάρουμε στην δούλεψή μας τα drones; Δαπανούμε το αντίστοιχο TR και τα καταφέρνουμε.

Το time resource (TR) ευθύνεται για τον εθισμό που παθαίνουμε με την εξερεύνηση των χώρων. Παρότι γνωρίζουμε πως, ότι και αν μας περιμένει σε κάθε δωμάτιο του club, το έχουμε ξαναδεί, χακάρουμε αδίστακτα πόρτες και ορμούμε ακόμα και σε τουαλέτες με την πρόθεση να δούμε τον μετρητή του TR να εκτινάσσεται στα ύψη. Δεν υπάρχει game όπου δεν κυνηγούμε τα αστρονομικά ποσά, ανεξάρτητα από την χρησιμότητά τους στο gameplay. Στο All Walls Must Fall όμως, το TR είναι ο πόρος που καταναλώνεται από την δράση ενώ ταυτόχρονα, λειτουργεί σαν άγκυρα που μας κρατά σε επαφή με τον παρελθόντα χρόνο. Η πιο εφιαλτική στιγμή σε ένα level είναι η εξάντληση του TR από την αδιάκοπη χρήση των time manipulation abilities μας. Πηγαίνοντας μπρος – πίσω στο χρόνο σε μια προσπάθεια να αποφύγουμε τα εισερχόμενα πυρά, την παγίδευση μας σε στενό χώρο ή μια λάθος κουβέντα που οδηγεί σε σφαγή, βλέπουμε το TR να μηδενίζεται. Ο χαρακτήρας μας “σβήνει” από το level και καλούμαστε να το ξεκινήσουμε από την αρχή.

http://www.youtube.com/watch?v=WNt9360qSNw

Περιπλανόμαστε σε ένα club αναζητώντας τα objectives που μας ανάθεσαν. Από λάθος υπολογισμό ή υπολογισμένο “λάθος” (γουστάρουμε να προξενήσουμε μακελειό), οι οπλοφόροι και τα drones του level αντιλαμβάνονται ότι είμαστε πράκτορες του εχθρού. Με το τράβηγμα των όπλων, το real time δίνει την θέση του στο turn – based τμήμα του All Walls Must Fall που είναι και το αγαπημένο μας. Στο τέλος ενός mission διαπιστώνουμε ότι “ο χρόνος είναι χρήμα” βλέποντας την μετατροπή του TR σε credits. Κατά την διάρκεια του mission, ο χρόνος είναι κίνηση, ζωή και δύναμη. Μέσα στην μάχη οι γύροι μετρούνται σε χτύπους του ρολογιού, πολλές φορές και της καρδιάς μας που βαράει ταμπούρλο όταν βλέπουμε ένα σμήνος από σφαίρες να μας πλησιάζει απειλητικά. Χάρη στους γύρους έχουμε τον χρόνο να μελετήσουμε τον χώρο και να πάρουμε ψύχραιμα τις στρατηγικές μας αποφάσεις. Το dash είναι η σανίδα σωτηρίας μας στις δύσκολες περιστάσεις. Το ενεργοποιούμε και πεταγόμαστε σαν σφαίρα από την μια οχυρή θέση στην επόμενη, αποφεύγοντας τις σφαίρες που γράφουν πάνω το... όνομά μας. Η αναζήτηση κάλυψης και η καλύτερη γωνία στόχευσης των εχθρών κυριαρχούν στις επιλογές μας. Αποφεύγουμε διαρκώς τις σφαίρες σαν τον Neo των The Matrix και, αφού μετακινούμε τον ήρωα σε ασφαλέστερο μέρος, ανταποδίδουμε τα πυρά.

Τον εθισμό στο game δεν προξενεί μόνο η έμφυτη λατρεία μας για τα μεγάλα ποσά και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης αλλά και η προσπάθειά μας να μετατρέψουμε το τελικό TR του level σε πολύτιμα credits. Τα credits πάνε σφαίρα στο shop όπου έχουμε πρόσβαση μεταξύ των levels για την αγορά νέων όπλων, την αναβάθμιση αυτών που έχουμε και την ενίσχυση των abilities μας. Η αναβάθμιση του εξοπλισμού και των χρονικών μας ικανοτήτων είναι περιορισμένη και μονόδρομος για να σαρώνουμε τους πάντες στις ανταλλαγές πυροβολισμών. Η πείρα μας δίδαξε ότι τα SMG είναι το αποτελεσματικότερο αντίδοτο στο θράσος των εχθρών μας. Με οπλοπολυβόλα γαζώνουμε κρέας και λαμαρίνες, φροντίζοντας να κρατάμε και δύο πανομοιότυπα όπλα καβάτζα ώστε να μην γεμίζουμε το όπλο μας την ώρα που μας πλησιάζουν 15 εχθροί. Το shotgun μας “γλύκανε” με το εφέ της διασποράς των βολών του και το damage που σκορπίζει σε εχθρούς που στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλο. Από τα augmentations που μπορούμε να αγοράσουμε, το dash μας ξελάσπωσε σε πολλές περιπτώσεις.

all walls must fall 2

Μια από τις σημαντικότερες αποφάσεις που λαμβάνουμε στην μάχη είναι η στιγμή της επαναφόρτισης των όπλων μας. Από τις πρώτες αγορές στο shop είναι η αγορά δεύτερης και τρίτης θήκης για αντίστοιχα όπλα. Τα SMG θέλουν κοντά στους τέσσερις γύρους για να ξαναγεμίσουν, χρονικό διάστημα στο οποίο ο ήρωας μας παραμένει αδρανής στα εχθρικά πυρά. Με άλλα δύο όπλα στην διάθεσή μας, εξασφαλίζουμε την εξολόθρευση των περισσοτέρων μονάδων που κινούνται εναντίον μας και το χρονικό περιθώριο της επαναφόρτισης, προτού οι εχθροί βρεθούν σε απόσταση βολής. Όταν δεν υπολογίζουμε σωστά την κατάλληλη στιγμή για επαναφόρτιση των όπλων μας, το τέλος του πρωταγωνιστή είναι δεδομένο.

Μπρος πίσω, πίσω μπρος στον χωροχρόνο
Ανεύρεση της κατάλληλης κρυψώνας, αποφυγή των χτυπημάτων και ανταπόδοση είναι ένα καλό τρίπτυχο για να μας συναρπάσει αλλά δεν αρκεί. Το science fiction κομμάτι του All Walls Must Fall εμφανίζεται σε όλη του την μεγαλοπρέπεια με την τεχνολογία που χειραγωγεί τον χρόνο. Τα time manipulation abilities δεν είναι πολλά αλλά είναι σημαντικά. Το undo αξιοποιείται παν...do, σε real time και turn – based καταστάσεις. Μας επιτρέπει να ακυρώσουμε τις λανθασμένες μας επιλογές με την προϋπόθεση να έχουμε στην μπάντα ένα σεβαστό ποσό TR. Το rewind δεν το χρησιμοποιήσαμε καθόλου γιατί το βρήκαμε άχρηστο έχοντας στην διάθεσή μας το εκπληκτικό trace back.

all walls must fall 3

Το trace back έγινε αντικείμενο λατρείας για εμάς, το καλύτερο time ability ever. Σε μια μάχη οι εχθροί μας στρίμωξαν μέσα σε δωμάτιο αποθήκης, μας κόλλησαν σχεδόν στον τοίχο. Spectres μπαινόβγαιναν στο δωμάτιο ενόσω μπράβοι και drones ράντιζαν τα πάντα με σφαίρες. Όλα έμοιαζαν χαμένα αλλά ένα πονηρό χαμόγελο ήταν ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μας υποσχόμενο ότι “τώρα θα σας δείξουμε άτιμοι”. Ενεργοποιώντας το trace back, ο ήρωας άρχισε να ανατρέχει στα βήματά του, βγαίνοντας από το δωμάτιο, ανανεώνοντας το χαμένο health και πηγαίνοντας πίσω από τις πλάτες των εχθρών. Δαπανώντας μπόλικα TR, σπάσαμε τον θανάσιμο κλοιό, βρεθήκαμε στα μετόπισθεν της εχθρικής δύναμης, τους αρχίσαμε στις ριπές και μια χαμένη μάχη κερδήθηκε.

Το “κορίτσι” της ντίσκο
Η πρόθεση της Inbetweengames να προσεταιριστεί την κοινότητα των ομοφυλόφιλων είναι φαεινότερη από τον ήλιο. Μπορεί οι υπάλληλοί της να ανήκουν στην εν λόγω κοινότητα και να θέλουν να μοιραστούν τις ορέξεις τους μαζί μας . Ίσως να γνωρίζουν ότι η πολιτική ορθότητα έχει μεγάλη πέραση και να επικέντρωσαν το σενάριο τους στην κοινότητα αυτή για να πουλήσουν περισσότερους κωδικούς στο Steam. Το αποτέλεσμα παραμένει δυστυχώς το ίδιο, μπλιάχ οπτικά ερεθίσματα και διάλογοι. Προς υπεράσπιση της εταιρείας, δεν μας ταΐζει με το ζόρι την εν λόγω κουλτούρα. Εμείς πήραμε πρέφα ότι όλοι οι NPCs είναι gay διαβάζοντας επιλογές απαντήσεων μας στους διαλόγους μεταξύ “αντρών” του στυλ “Αισθάνομαι ότι σε ξέρω, με γνώρισες καλά μια φορά”, “πέρασα τόσες νύχτες μαζί σου αντί να κάνω αυτά που έπρεπε”, “θα αισθάνομαι πάντα πράγματα για εσένα”, “Δεν θυμάσαι την... Σουζάνα; Είναι γνωστή στην πιάτσα”. Επίσης η γύμνια που κυριαρχεί μέσα στα clubs δεν μας επιβάλλεται, χάρη στην ισομετρική γωνία λήψης. Κανείς δεν μας αναγκάζει να ζουμάρουμε στους... χορευταράδες, μπορούμε απλά να έχουμε το νου μας στους οπλισμένους μπράβους, στα διάφορα collectibles, στην διάνοιξη των δωματίων που δεν έχουμε πατήσει, στην άγρια δράση. Συνεπώς η προπαγάνδα των developers μπορεί να παρακαμφθεί και να εστιάσουμε στο gameplay.

Ρε παλικάρια της inbetweengames, γιατί δεν μπορούμε να καθαρίσουμε κανέναν σπαστικό clubber ή DJ και γίνονται όλοι... καπνός μόλις βγαίνουν τα πιστόλια;

Το game mechanic των διαλόγων ακροβατεί ανάμεσα στις θετικές κατευθύνσεις scared, flirty και respectful και στις αρνητικές angry, disgusted και critical. Θα απολαμβάναμε την χρήση του αν βασιζόταν στην λογική δηλαδή μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε άμεσα από τις απαντήσεις ή κάποια οπτική ένδειξη το που πάνε τα πράγματα. Οι περιπτώσεις που συμβαίνει αυτό είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Επιχειρώντας να εισέλθουμε αναίμακτα σε κάποιο club, το πετυχαίνουμε πάντοτε πουλώντας στον πορτιέρη το παραμύθι του βετεράνου που έχασε το χέρι του σώζοντας κόσμο στο πεδίο της μάχης, στο όνομα της πατρίδας. Όλες οι υπόλοιπες επιλογές είναι εξαιρετικά “θολές” και η επιτυχία τους βασίζεται στην πρακτική trial and error. Η πετυχημένη απάντηση που δώσαμε σε ένα άτομο οδηγεί σε παταγώδη αποτυχία σε ένα άλλο συνεπώς η μόνη μας σωτηρία είναι να δοκιμάζουμε μια απάντηση και, σε περίπτωση που αποτύχουμε, να γυρίζουμε πίσω τον χρόνο και να κάνουμε άλλη επιλογή.

Οι διάλογοι είναι μια βαρετή διαδικασία που την εκτελούμε μηχανικά αλλά ευτυχώς δεν επηρεάζουν σημαντικά το σενάριο, το οποίο έχει κατανεμηθεί ομαλά σε μια σειρά από missions. Τα missions είναι ευφάνταστα και παρουσιάζουν ποικιλία στα objectives τους, τουλάχιστον αρκετή ώστε να μην νοιώθουμε ότι κάνουμε διαρκώς τα ίδια πράγματα. Σε ένα mission προσπαθούμε να ξεχωρίσουμε ποιος είναι ο στόχος μας ανάμεσα σε αρκετούς κλώνους του. Σε ένα άλλο πρέπει να μιλήσουμε σε σειρά από υπόπτους και να τους φέρουμε με τα νερά μας. Δεν λείπουν οι αποστολές όπου ο ήρωας μας δρα σαν εκτελεστικό όργανο, καθαρίζοντας τους στόχους και όποιον προσπαθήσει να τον σταματήσει. Άλλοτε ψάχνουμε σαν ρακοσυλλέκτες σε κάδους απορριμμάτων για πολύτιμα έγγραφα, χακάρουμε υπολογιστές για πληροφορίες κ.ο.κ.

all walls must fall 4

Το clubbing του μέλλοντος βλάπτει σοβαρά την υγεία
Στην πράξη, απολαμβάνουμε περισσότερο δύο πλευρές του gameplay, τις ανταλλαγές πυροβολισμών και την διάνοιξη των δωματίων. Το level design του All Walls Must Fall μας ικανοποίησε μόνο στα πρώτα μας βήματα στην βερολινέζικη νυχτερινή ζωή του μέλλοντος. Πολλά αληθινά night clubs μπορεί να μοιάζουν μεταξύ τους αλλά η αναπαραγωγή αυτής της πραγματικότητας σε ένα game οδηγεί σε επαναλαμβανόμενη και άρα, βαρετή gaming εμπειρία. Όλα τα missions διαδραματίζονται στο εσωτερικό των night clubs των οποίων ο σχεδιασμός είναι πανομοιότυπος. Εισβάλλοντας για πρώτη φορά στα ενδότερα τους εντυπωσιαζόμαστε από τα high tech τερματικά, τις αφίσες και τους πίνακες στους τοίχους, τις πίστες χορού με τα τεράστια ηχεία και τα video walls, τα κρυογονικά δοχεία κ.ο.κ. Επισκεπτόμενοι τα επόμενα clubs αντιλαμβανόμαστε ότι η μόνη τους διαφορά είναι η αναδιάταξη των αντικειμένων και το τέντωμα ή το στένεμα των δωματίων.

Στις επικίνδυνες αποστολές που αναλαμβάνουμε, ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια γκαλερί από αιμοδιψείς εχθρούς με ποικίλες ικανότητες. Οι κοστουμαρισμένοι μπράβοι είναι ο “κιμάς” που αλέθουμε με σχετική ευκολία αφού δεν έχουν ούτε το μυαλό, ούτε τα ρεφλέξ για να προφυλαχθούν από τις βολές μας. Τα drones είναι εξίσου άνετοι στόχοι αφού ίπτανται πάνω από τα κεφάλια μας και μάλιστα, καθυστερούν αρκετά να μας ρίξουν, αφήνοντας ένα χρονικό περιθώριο για να ξαναγεμίσουμε τα όπλα μας. Όποτε πέφτουμε πάνω σε spectre, αρχίζουν τα καρδιοχτύπια. Τα εν λόγω λαμόγια είναι οι ικανότεροι πράκτορες του εχθρού, πραγματικά “φαντάσματα” που τηλεμεταφέρονται κατά βούληση σε όλο τον χώρο. Εκεί που έχουμε ένα spectre μπροστά μας και πάμε να το λούσουμε με μια βροχή από μολύβι, το επόμενο δευτερόλεπτο το βλέπουμε πίσω μας με τα όπλα του να ξερνούν φωτιά εξ’ επαφής. Θεωρητικά μπορούμε να αποφύγουμε κάθε ένοπλη σύγκρουση διαμέσου των διαλόγων και της προσεκτικής μετακίνησης μακριά από εχθρικές κάμερες και υποψιασμένους μπράβους. Πρακτικά γουστάρουμε να το παίζουμε John Wayne όποτε πιστεύουμε ότι οι δυνάμεις του εχθρού είναι διαχειρίσιμες.

all walls must fall 5

Η διαβεβαίωση του game ότι κάθε playthrough θα διαφέρει από το προηγούμενο βασίζεται στην procedurally generated φύση των levels και είναι κενή περιεχομένου, με δεδομένη την ομοιομορφία τους. Ο τερματισμός του campaign μέσα σε πέντε – έξι ώρες ανοίγει το new campaign + για να περάσουμε και πάλι όλες τις δοκιμασίες από την αρχή. Η τελική οθόνη είναι ένα πολύ ενδιαφέρον αίνιγμα που μας σπρώχνει στο να το πράξουμε. Αφήνει υποσχέσεις για διαφορετική εξέλιξη της ιστορίας εφόσον προσεγγίσουμε αλλιώς τους στόχους μας, για εναλλακτικό φινάλε με την αισιοδοξία να παίρνει την θέση της απελπισίας. Προτού αποκτήσουμε πρόσβαση στο new campaign + το μοναδικό πράγμα που μπορεί να φρενάρει την ταχύτατη εξόρμηση μας προς τον τερματισμό είναι η απόκτηση και αναβάθμιση όλων των όπλων, abilities και augmentations που διαθέτει το shop. Ένα πέρασμα ανά level, ακόμα και με ελάχιστες απώλειες σε TR, δεν πρόκειται να γεμίσει αρκετά τις τσέπες μας για να τα αγοράσουμε όλα συνεπώς, μπορούμε να το ρίξουμε στο grinding, επισκεπτόμενοι τα ολοκληρωμένα missions με στόχο το κέρδος.

Γουστάρουμε πολύ την Unreal Engine 4 και ακόμα περισσότερο όταν την βλέπουμε να χρησιμοποιείται με ευφάνταστο τρόπο όπως στο All Walls Must Fall. Οι χαρακτήρες είναι rendered σε δύο διαστάσεις. Μας βγάζουν μια πολύ ευχάριστη αίσθηση χρωματιστών πιονιών σε επιτραπέζιο παιχνίδι με χαρακτήρες σκιτσαρισμένους σε χαρτόνι. Τα animations τους είναι εντελώς αδέξια αλλά εξυπηρετούν τον σκοπό τους, με κατά τόπους νοσταλγικές πινελιές όπως η “John Travolta” φιγούρα από τον Πυρετό του Σαββατόβραδου που εκτελεί ο ήρωας μας κάθε φορά που επιλέγουμε το wait.

http://www.youtube.com/watch?v=SISRCrk5uTk

Η συντριβή όλου του ντεκόρ (αντικείμενα, τοίχοι) από τα βαριά πυρά μας χόρτασε οπτικά και ενίσχυσε την αξία των turn-based συγκρούσεων. Από την κάμερα ξεχωρίσαμε την ικανότητά της να ζουμάρει στους χαρακτήρες και τον χώρο. Βρήκαμε πολύ έξυπνη την κυκλική της κίνηση ανά 90 μοίρες, η οποία καλύπτει όλο τον χώρο με τέσσερις κινήσεις και θυμίζει δείκτες ρολογιού, μια έμμεση υπενθύμιση ότι το game “παίζει” με τον χρόνο. Προτιμούσαμε να περιστρέφεται ελεύθερα όπου την πηγαίνουμε ώστε να έχουμε καλύτερη οπτική γωνία την ώρα των πυροβολισμών. Επειδή είναι δυσκίνητη, πολλές φορές πασχίζουμε να ξεχωρίσουμε τις τροχιές των βλημάτων και το πόσο οχυρή είναι η θέση μας, γεγονός που οδηγεί σε λανθασμένες αποφάσεις και undo.

Το All Walls Must Fall είναι και του ύψους και του βάθους στον ακουστικό τομέα. Το... βάθος είναι η απουσία του voice acting, το ύψος τα ηχητικά εφέ και το soundtrack. Η μουσική που συνοδεύει τον χαρακτήρα καθορίζεται από την θέση και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Κινούμενοι έξω και περιφερειακά των club η μουσική ακούγεται σαν βουητό, σαν ένα πλάσμα από ήχο που έχει παγιδευτεί στους τέσσερις τοίχους και προσπαθεί να αποδράσει. Μέσα στα club το beat δίνει και παίρνει. Άλλοτε ξεχειλίζει από techno μουσική που συνδυάζεται αρμονικά με το θέαμα ενός πλήθους σε ατελείωτες χορευτικές φιγούρες, άλλοτε ακούγεται σαν dark electro που δημιουργεί απειλητική ατμόσφαιρα με τις ζοφερές της νότες. Οι εκπυρσοκροτισμοί, οι μεταλλικοί ήχοι, τα βογγητά των πληγωμένων ακούγονται καθαρά και διευκολύνουν την απορρόφησή μας από την δράση.

all walls must fall 6
Για να ρίξουμε το Τείχος θέλουμε λεφτά
Η πρώτη δημιουργία της inbetweengames έχει μια ποιότητα που υπόσχεται καλύτερα πράγματα στο μέλλον. Το κυβερνοπάνκ σκηνικό δημιουργεί την αποπνικτική ατμόσφαιρα ενός κόσμου βουτηγμένου στις σκοτεινές συναλλαγές και μας άρεσε. Το gameplay συνδυάζει καλά τα στοιχεία των Superhot και X-Com χωρίς να φτάνει όμως κανένα τους στην εθιστικότητα. Το game mechanic των TR μας εθίζει στην εξερεύνηση. Η παραμετροποίηση του χαρακτήρα δεν είναι όσο πλούσια θα την θέλαμε.

Τα time manipulation abilities και η εκτέλεσή τους στην μάχη κλέβουν την παράσταση χάρη στο θέαμα και τις στρατηγικές επιλογές που προσφέρουν. Τα Daily Challenges είναι ένα mode που δεν αγγίξαμε καν, τι να τα κάνουμε τα missions με προκαθορισμένο εξοπλισμό, να μας σπάσουν τα νεύρα; Το μέγεθος του All Walls Must Fall θα μας έσπρωχνε στην αγορά της απλής έκδοσης των επτά ευρώ. Το ταλέντο των μουσικών που συνθέτουν το soundtrack (δημιουργίες τους έχουμε απολαύσει στα Bleed 2, FTL και πολλά ακόμα) συνηγορεί στην δαπάνη των 12 ευρώ του Soundtrack Edition.

Θετικά:
- Κυβερνοπάνκ αισθητική
- Εθιστικό υβριδικό gameplay
- Συναρπαστικά time manipulation abilities
- Καλή μουσική επένδυση και ηχητικά εφέ
- Ποικιλία στα mission objectives

Αρνητικά:
- Χαμηλό επίπεδο δυσκολίας
- Μικρή διάρκεια
- Θέματα με την κάμερα
- “Γλύψιμο” σε συγκεκριμένη μειονότητα
- Απουσία voice acting
- Αδιάφορα collectibles

Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 7
Gameplay: 7
Αντοχή: 5
Γενικά: 6.5

Ένας φθηνός και σύντομος ψυχροπολεμικός εφιάλτης με υβριδικό gameplay.

Γιάννης Μοσχονάς

1 week ago
Claws of Furry 1 week ago

Όταν δεν λείπει η γάτα, τα ποντίκια εξακολουθούν να χορεύουν από τις φάπες.

 

Παρακολουθούμε στενά τα νέα προϊόντα της gaming βιομηχανίας και οι τελευταίες εξελίξεις μας κάνουν να θέλουμε να φωνάξουμε “αεράαααααα” με όλη την δύναμη των φωνητικών μας χορδών. Ολοένα και περισσότερες εταιρείες ανάπτυξης με ελληνικό “πλήρωμα” ξεπετάγονται και διεκδικούν τα πολύτιμα χρήματά μας με ενδιαφέροντες τίτλους. Το Claws of Furry ανήκει σε αυτούς, δημιουργία της Terahard Studios που εδράζεται σε Αθήνα και Λονδίνο. Σαν δισδιάστατο Beat ‘Em Up που είναι, στοχεύει στο να μας πωρώσει στέλνοντας προς το μέρος μας χιλιάδες πλάσματα για να τα σαπίσουμε στο ξύλο.

Η λέξη “γατάκι” χρησιμοποιείται στις μέρες μας σε δύο περιπτώσεις. Στην πρώτη εκφράζουμε τρυφερότητα για τα νεογέννητα αιλουροειδή που συνυπάρχουν μαζί μας. Στην δεύτερη προσφωνούμε χιουμοριστικά τα άτομα που θεωρούμε χαμηλότερης αξίας από εμάς και το κάνουμε κυρίως όταν αυτά τα άτομα προσπαθούν να μας το παίξουν υπεράνω. Το Claws of Furry έρχεται να αποδομήσει την ειρωνική διάσταση της λέξης “γατάκι”, θυμίζοντάς μας τις ικανότητες του φανταστικού αυτού πλάσματος.

claws of furry 1

Νιααααααρρρρρρρρρρρρρρρ
Ο ήρωας της περιπέτειας είναι μια γάτα μυημένη στην φοβερή πολεμική τέχνη των νίντζα. Ο δάσκαλος της ψιψίνας μας τιτλοφορείται master και είναι ένα ποντικομούρικο ον που θυμίζει αρκετά νυχτερίδα. Μια ωραία πρωία, μαθήτρια και δάσκαλος προπονούνται στο Ντότζο τους. Άξαφνα εχθροί εισβάλλουν στον χώρο, απαγάγουν τον δάσκαλο και νικούν κατά κράτος την γάτα μας. Η ηρωίδα μας λυσσά από το κακό της, φοράει την στολή της και ρίχνεται με τα μούτρα στην αποστολή διάσωσης του δασκάλου. Οι δυνάμεις των εχθρών απαρτίζονται κυρίως από τους φυσικούς εχθρούς των γατών, τα ποντίκια και τους σκύλους. Τα ερπετά αντιπροσωπεύονται στην μάχη από τους φονικότερους μαχητές του είδους τους, τους κροκόδειλους.

Το δημιουργικό team του Claws of Furry έχει κάνει καταπληκτική δουλειά στον σχεδιασμό των αντιπάλων μας. Η δυναμικότητά τους καθορίζεται από το ζωικό είδος στο οποίο ανήκουν. Οι σκύλοι και οι κροκόδειλοι χαρακτηρίζονται από τα τεράστια κορμιά και την μεγάλη αντοχή στα χτυπήματα. Τα ποντίκια έχουν με το μέρος τους την ταχύτητα, τον αριθμό τους και την πανουργία να χρησιμοποιούν διάφορα μαραφέτια για να μας αφαιρέσουν ενέργεια. Η γάτα μας έχει δύο σετ κινήσεων για να συντρίψει τις εχθρικές ορδές. Το πρώτο σετ ανταποκρίνεται στις φυσικές ικανότητες των αιλουροειδών και το δεύτερο πηγάζει από την εκπαίδευσή της στις πολεμικές τέχνες.

http://www.youtube.com/watch?v=0RyRvK5YO9w

Τα νύχια της ηρωίδας μας είναι τόσο αιχμηρά όσο και εκείνα μιας πραγματικής γάτας. Με την light attack της ξεσκίζει γρήγορα τον άτυχο που στάθηκε μπροστά της, τόσο γρήγορα μάλιστα ώστε ο αντίπαλος αδυνατεί να σταματήσει την βροχή από νυχιές. Προφανώς η light attack είναι ιδανική για την εξολόθρευση μεμονωμένων εχθρών παρά το μέτριο damage που προξενεί. Όταν η γάτα μας βρίσκεται περικυκλωμένη από εχθρούς, εξαπολύει τις υπόλοιπες επιθέσεις της. Εκείνη ανάμεσά τους που σχετίζεται με τις φυσικές ικανότητες μιας γάτας είναι το dash attack το οποίο ενεργοποιείται όταν η κίτρινη μπάρα ενέργειας γεμίζει. Η ηρωίδα μας κινείται με αστραπιαία ταχύτητα σαν καθαρόαιμο αιλουροειδές (ένα γατάκι αναπτύσσει μεγαλύτερη τελική ταχύτητα από παγκόσμιο ρέκορντμαν στο σπριντ) και θερίζει την ενέργεια των αντιπάλων που βρίσκονται σε ευθεία μπροστά της.

Αφού θαυμάσαμε τις “ρεαλιστικές” δυνάμεις της γάτας μας, δώσαμε βάση και στις υπερφυσικές της κινήσεις. Το uppercut είναι πολύ ισχυρότερο από τις νυχιές και τινάζει τους εχθρούς δέκα μέτρα στον αέρα. Με ένα άλμα και δεύτερο uppercut στους αιθέρες, ο αντίπαλος μετατρέπεται σε φλεγόμενο... μετεωρίτη που σκάει στο έδαφος με μανία και συντρίβει ότι χτυπήσει. Το εξαιρετικό game mechanic που περιγράφουμε μας άρεσε εξίσου με το dash attack. Προξενεί μεγάλο damage, βγάζει από το κάδρο επικίνδυνους εχθρούς μειώνοντας τον αριθμό των όσων αντιμετωπίζουμε ταυτόχρονα. Έχει κατευθυντικότητα δηλαδή μπορούμε να ρίξουμε τον φλεγόμενο εχθρό σαν σφαίρα σε ευθεία γραμμή, διασπώντας μια ομάδα από εχθρούς.

claws of furry 2

Πιέζοντας το special button στον αέρα φτάνει η ώρα των πολλών... Ρίχτερ. Ο χαρακτήρας μας επέστρεψε με μανία στο έδαφος, το κοπάνησε με την γροθιά του και δημιούργησε σεισμό που τίναξε σαν κούκλες τα ταλαίπωρα όντα που δοκίμασαν την δόνηση. Το earthquake που μόλις περιγράψαμε είναι το ιδανικό χτύπημα για να σκορπίσουμε τους εχθρούς όταν είμαστε περικυκλωμένοι. Είναι επίσης το μοναδικό που “τελειώνει” αμέσως όσους αντιπάλους μπορούν να μπλοκάρουν τα υπόλοιπα χτυπήματά μας, καλή ώρα οι αστυνομικοί σκύλοι με τις ασπίδες τους. Στην συνέχεια, το αγαπημένο πιάτο των γατών γίνεται φονικό εργαλείο στα χέρια της γάτας μας. Πιέζοντας το σχετικό button, η ψιψίνα – νίντζα πετάει ψάρια με ρυθμό πολυβόλου στους εχθρούς. Το damage της μοναδικής ranged επίθεσης είναι αμελητέο αλλά βοηθά στο να κρατάμε τους εχθρούς σε απόσταση ή να τους βομβαρδίζουμε από ψηλό σημείο χωρίς να κινδυνεύσουμε λεπτό.

Χνουδωτοί εξολοθρευτές σε αποστολή διάσωσης
Ο αριθμός των πέντε επιθέσεων μοιάζει μικρός αλλά δεν είναι. Τις συνδυάζουμε και τις εναλλάσσουμε αμέτρητες φορές σε κάθε σύγκρουση. Ο σχεδιασμός των levels μπορεί να χαρακτηριστεί καταπληκτικός έως ιδιοφυής. Το γιατί είναι απλό. Κάθε συστατικό ενός level (πλατφόρμες, καταστρέψιμα αντικείμενα, εχθροί, θανατηφόρα κενά και υγρά) είναι τοποθετημένο με ακρίβεια για να δοκιμάσει τις ικανότητες του χαρακτήρα μας. Οι εχθρικές ομάδες καταλαμβάνουν συγκεκριμένα σημεία που μπορούμε να καθαρίσουμε προτού προχωρήσουμε. Η εναλλακτική λύση δεν ευνοείται καθόλου, η μετακίνησή μας δηλαδή σε επόμενη ομάδα με την προηγούμενη να μας έχει πάρει στο κατόπι. Ο σχεδιασμός επιτρέπει όμως και εξαιρέσεις. Ενίοτε, παγιδεύουμε ένα εχθρικό μπουλούκι σε κλειστό χώρο, πέφτουμε από ψηλά πάνω του, χτυπάμε όσους μπορούμε, ανεβαίνουμε περιμένοντας να εκτελέσουν τα επιθετικά τους animations και ξαναχτυπάμε αλύπητα.

claws of furry 3

Υπάρχουν στιγμές όπου η κάμερα λειτουργεί παραπλανητικά, μας κρύβει χρήσιμες πληροφορίες για να είμαστε προσεκτικοί στα άλματα μας. Σε ένα level του κάστρου, αναζητούσαμε με ταχύτητα την επόμενη ομάδα εχθρών, προσγειωθήκαμε ανέμελα σε χαμηλότερο πάτωμα, συνεχίσαμε να κινούμαστε γρήγορα και δεν πήραμε είδηση το κενό που έχασκε μερικά εκατοστά μπροστά μας. Οι πολλές πλατφόρμες των levels συνδυάζουν αρμονικά την Beat ‘Em Up διασκέδαση με το Platform. Με την κάμερα κολλημένη στην γάτα μας, πρέπει να εξερευνήσουμε ένα level και στην συνέχεια να το χαρτογραφήσουμε στο μυαλό μας για να ξέρουμε που πατάμε.

Παρά το μικρό τους μέγεθος, τα levels έχουν τα κατάλληλα σημεία για να στήσουμε παγίδες στους εχθρούς. Παίζοντας τα ξανά και ξανά, μαθαίνουμε κάθε γωνία και αντίπαλο ώστε στην επόμενη επίθεση να τους ξεκάνουμε όλους χωρίς σοβαρές απώλειες στο health. Το γεγονός έχει τεράστια σημασία όταν παίζουμε στο mode που μας γυρίζει στο πρώτο level μετά τον θάνατο, το Rogue mode. Σε αυτό, αν δεν περάσουμε τα levels με ελάχιστες απώλειες δεν υπάρχει καμία περίπτωση να δούμε το τελικό boss. Το μεγαλύτερο ατού του είναι ότι ανακατεύει τα levels κάθε φορά που επιστρέφουμε μετά την ήττα, γι’ αυτό ονομάζεται και Rogue (like). Στο mode που σώζει την πρόοδό μας, το Pussycat mode, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. Κάθε επαναφορά στην ζωή μας βρίσκει με γεμάτο health και μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας.

Τα γιγάντια bosses μας μετατρέπουν εύκολα σε παπουτσωμένο γάτο, δηλαδή ποδοπατημένο κορμί γατιού σε σχήμα σόλας!

Όλα δείχνουν εύκολα μέχρι την στιγμή που η γάτα μας έρχεται αντιμέτωπη με ένα από τα τέσσερα bosses. Οι επικεφαλής των εχθρικών δυνάμεων διακρίνονται για το μέγεθός, τις τεράστιες μπάρες ενέργειας και τα πανίσχυρα χτυπήματά τους. Το health μας είναι 100 και μπορεί να αυξηθεί με την κατάλληλη φορεσιά. Δυστυχώς, τα περισσότερα χτυπήματα αφαιρούν 20ρια και πάνω από την τιμή του, συνεπώς με τέσσερα – πέντε χτυπήματα η γάτα μας πάει... άψαλτη. Τα bosses έχουν την δύναμη να μας αφαιρέσουν και 50 πόντους από το health, να εξαφανίσουν εντελώς την μπάρα του με ένα χτύπημα. Ακολουθούν το καθένα το προσωπικό του μοτίβο που πρέπει να μάθουμε για να προσαρμόσουμε τις επιθέσεις μας σε αυτό. Αν μας σκοτώσουν, το game μας γυρνά στην προηγούμενη πίστα.

Στην αρχή εκνευριστήκαμε που έπρεπε να περάσουμε και πάλι μια πίστα προτού συναντήσουμε τον μεγάλο στόχο μας. Βλέποντας ότι το health που έχουμε στο συναπάντημα με το boss εξαρτάται από το τι θα μας μείνει καθαρίζοντας την προηγούμενη πίστα, τσαντιστήκαμε. Τελικά συνειδητοποιήσαμε ότι, αν επιστρέφαμε στην ζωή κατευθείαν στο boss, το game θα διαρκούσε λιγότερο και δεν αποκλείεται να μην τελειοποιούσαμε τις ικανότητές μας όσο το πράξαμε. Για να διαλύσουμε ένα boss λαμβάνουμε υπόψη την ρουτίνα που ακολουθεί, υπολογίζουμε με μαθηματική ακρίβεια την απόσταση του από εμάς, τα χτυπήματα που θα του ρίξουμε και το πότε τον πλησιάζουμε. Στους υπολογισμούς μας μπαίνει και η κίνηση της κάμερας η οποία άλλοτε απομακρύνεται, άλλοτε εστιάζει σε εμάς και μας αναγκάζει να κινούμαστε για να δούμε την επίθεση που ετοιμάζει το boss στην αθέατη άκρη της οθόνης.

claws of furry 4

Πολλές γάτες, πολλές ζημιές
Η εξόντωση των εχθρικών δυνάμεων και ο τερματισμός μας περιμένει μόλις 3 – 4 ώρες μετά την είσοδό μας στο Claws of Furry, και πολλά λέμε. Χάρη στην σύντομη χρονική του διάρκεια αποκτούμε εύκολα όλα τα διαθέσιμα trophies και εμπλουτίζουμε τον παχυλό λογαριασμό μας στο PSN. Η διάρκεια του μπορεί να παραταθεί με μια επίσκεψη στο Arena mode ή ένα πέρασμα των προαναφερθέντων modes με παρέα. Το Arena είναι μια χαοτική εμπειρία όπου βρισκόμαστε κλεισμένοι σε στενό κλουβί και δεχόμαστε την επίθεση αμέτρητων τεράτων. Τα εχθρικά κύματα έχουν μια ιδιαιτερότητα, δεν σταματά ποτέ η ροή των εχθρών όπως μας έχουν συνηθίσει τα Tower Defense.

Ένα αποκρουστικό πλάσμα πετάει δεξιά και αριστερά στο “ταβάνι” της αρένας και αμολάει τέρατα σε τακτά χρονικά διαστήματα σαν βομβαρδιστικό. Η δυσκολία σκαρφαλώνει έτσι στα ύψη. Για παράδειγμα, την ώρα που σαπίζουμε στο ξύλο μερικά αδύναμα ποντίκια, βλέπουμε ένα τεράστιο κροκόδειλο να πέφτει από τον ουρανό, αποσυντονιζόμαστε, σταματάμε την επίθεση και ανασυντασσόμαστε. Η ξέφρενη δράση δεν χωράει σχεδιασμούς, οι αντιδράσεις μας είναι ενστικτώδεις, αστραπιαίες, απαιτούν να βρισκόμαστε διαρκώς “in the zone”. Στην αρένα ξεκλειδώνεται και το δυσκολότερο trophy όλων, εκείνο που μας ζητά να αποκτήσουμε όλες τις φορεσιές του game. Επιβιώσαμε σχετικά εύκολα τα δέκα κύματα που απαιτεί ένα από τα trophies αλλά θα περάσουμε κυριολεκτικά “από 40 κύματα” μέχρι να αποκτήσουμε πρόσβαση στα τρία τελευταία κοστούμια.

claws of furry 5

Η γκαρνταρόμπα μας είναι πλούσια και τα σχέδια των κοστουμιών παραπέμπουν σε comic υπερήρωες όπως οι αγαπημένοι μας Deadpool και Wolverine. Εκτός από τα διαθέσιμα κοστούμια εξαρχής, τα υπόλοιπα αποκτούνται εκτελώντας συγκεκριμένους άθλους και ο ρόλος τους είναι ουσιαστικός και όχι διακοσμητικός. Αν δεν αποκτούσαμε το κιτρινωπό κοστούμι που δίνει το ability στην γάτα μας να γεμίζει την ενεργειακή της μπάρα με ένα χτύπημα, πιθανότατα θα... ιδρώναμε ακόμα για να το τερματίσουμε. Φορώντας το επανεκτιμήσαμε τον έξοχο σχεδιασμό των levels.

Ενεργοποιώντας το dash ή το earthquake attack η μπάρα ενέργειας μηδενίζεται. Για να γεμίσει θέλει κάμποσες νυχιές αλλά με το ειδικό κοστούμι γεμίζει με ένα χτύπημα. Μπορούμε να ρισκάρουμε απώλεια health επιτιθέμενοι γρήγορα με μια νυχιά στον πλησιέστερο εχθρό, γεμίζοντας την μπάρα και εξαπολύοντας κατόπιν τις special attacks. Υπάρχει όμως και εναλλακτική λύση. Σε όλα τα levels βλέπουμε πολλά καταστρέψιμα αντικείμενα (παγκάκια, πυροσβεστικούς κρουνούς, τραπέζια κ.τ.λ.) και αναρωτιόμαστε τι ρόλο βαράνε. Είναι διακοσμητικά, υπολογίζονται στο damage που βλέπουμε στην σούμα μετά από κάθε level; Ανακαλύψαμε τελικά την χρησιμότητά τους συντρίβοντας τα με άδεια την μπάρα της ενέργειας. Η μπάρα γεμίζει άμεσα, τρέχουμε στην κοντινότερη ομάδα εχθρών, τους προξενούμε μπόλικο damage με ένα special attack, τσακίζουμε το πλησιέστερο αντικείμενο και η διαδικασία επαναλαμβάνεται έως ότου όλοι οι αντίπαλοι κείτονται νικημένοι.

Υπάρχει ένας εύκολος τρόπος για να κλιμακώσουμε το μακελειό στο Claws of Furry, η πρόσκληση τριών φίλων για να παίξουμε μαζί. Τους μοιράζουμε ισάριθμα joypads, τους προτρέπουμε να επιλέξουν διαφορετικά κοστούμια ο καθένας και η σφαγή αρχίζει. Παρατηρούμε ότι οι εχθροί διπλασιάζονται αλλά εμείς τετραπλασιαστήκαμε οπότε δεν “μασάμε”. Αντιμετωπίζοντας τα πλήθη των αντιπάλων “χάνουμε την μπάλα” με τόσα animations, ειδικά εφέ και χρώματα επί της οθόνης. Η φοβερή αυτοσυγκέντρωση που απαιτείται για να επιβιώσουμε στο co - op μας κάνει καλύτερους παίκτες. Στα bosses το σκηνικό είναι φανταστικό, το απαθανατίζουμε με clips και screenshots. Ένας χαρακτήρας μπορεί να “παγώσει” το boss, ο δεύτερος να το κοπανήσει με φλεγόμενες attacks, ο τρίτος με special attacks και ο τέταρτος με απλά χτυπήματα που αφαιρούν πολλαπλάσια ενέργεια εξαιτίας της στολής που φορά. Περισσότερα άτομα στο co - op οδηγούν σε περίπλοκες και απολαυστικές χορογραφίες μάχης.

http://www.youtube.com/watch?v=UjHw_C-T2yQ

Είναι όλα ρόδινα στην γατοχώρα του Claws of Furry; Όχι, αντιμετωπίζουμε και μερικά προβληματάκια τεχνικής φύσεως. Σε ένα σημείο είδαμε την γάτα μας να περπατά μέσα σε τοίχο σαν να ανεβαίνει σκάλες. Σε ένα άλλο ήρθαμε αντιμέτωποι με τον αντικατοπτρισμό ενός εχθρού ο οποίος ήταν άτρωτος. Τα χτυπήματά μας πέρναγαν μέσα από το σώμα του σαν να είναι άϋλος αλλά τα αντικείμενα που πετούσε μας έβρισκαν κανονικά και μας αφαιρούσαν health. Το τελευταίο ζήτημα που είχαμε είναι με τα special attacks. Η ανταπόκριση του χειριστηρίου είναι άριστη σε όλες μας τις εντολές πλην των special attacks. Αρκετές φορές είδαμε τον χαρακτήρα μας “φορτισμένο”, πατήσαμε το special button για να σαρώσουμε τους εχθρούς στην ευθεία αλλά εκείνος καθυστέρησε ένα με δύο κρίσιμα δευτερόλεπτα να ανταποκριθεί στην εντολή με αποτέλεσμα, οι εχθροί να χτυπήσουν πρώτοι.

Σε ένα game όπου κυριαρχούν τα αντανακλαστικά, τα 60 frames per second είναι δεδομένα και τον χρυσό αυτό κανόνα ακολουθεί ανεμπόδιστα το Claws of Furry. Μας ενθουσίασαν τα animations των εχθρών, τα γραφικά που φιλοτέχνησαν τα χέρια και η φαντασία έμπειρων σχεδιαστών, οι απροσδόκητες οπτικές απολαύσεις όπως το poster στον τοίχο του γυμναστηρίου που απεικονίζει τον Bruce Lee σε χαρακτηριστική πόζα και με χαρακτηριστικά... γάτας. Στον σχεδιασμό των κροκοδείλων, είναι φανερές και ευπρόσδεκτες οι επιρροές από τα Teenage Mutant Ninja Turtles και μας οδηγούν σε ευχάριστες τηλεοπτικές και gaming αναμνήσεις. Την μερίδα του λέοντος στην απεικόνιση έχουν φυσικά τα bosses με τα τεράστια κορμιά και τις ξεκαρδιστικές εκφράσεις.

claws of furry 6

Την ένταση του γέλιου μας αυξάνει αισθητά η εξαιρετική απόφαση των developers να προσθέσουν την μετάφραση στα ελληνικά όλων των menus και των διαλόγων. H έκφραση της έκπληξης στο (βαριεστημένο του κερατά) πρόσωπο της μαμάς κροκόδειλου την ώρα που βλέπει τον χαρακτήρα μας και φωνάζει “τι, και άλλη γάτα;” μας έκανε να κλαίμε από τα γέλια. Είδαμε τον σκύλο – boss να μιλάει στο τηλέφωνο με την γυναίκα του για νεροχύτες, άλλο νευρικό γέλιο εκεί. Οι ήχοι του soundtrack έχουν μια retro ομορφιά και την ταχύτητα που απαιτείται για να δώσουν ρυθμό στην δράση. Από τα ηχητικά εφέ ξεχωρίσαμε τον ανατριχιαστικό και συνάμα, υπέροχο ήχο των νυχιών της γάτας μας που μας φέρνει αυτόματα στο νου το άνοιγμα – κλείσιμο τεράστιων λεπίδων. Βρήκαμε διασκεδαστικούς τους... λαρυγγισμούς των bosses αλλά θα προτιμούσαμε να ακούσουμε voice actors να προφέρουν τις ατάκες τους με έμφαση, όσο δύσκολο και αν είναι να παραστήσει κάποιος φωνητικά ένα ζώο.

Είμαστε εφτάψυχοι και καλοταϊσμένοι
Το Claws of Furry είναι ένα χαριτωμένο, μικρό game για τα χαριτωμένα, μικρά μας κατοικίδια. Όλα τα πλάσματα που περιφέρονται στον μικρόκοσμο του είναι αγαπημένα κατοικίδια και η σύγκρουσή μας μαζί τους δεν εξυμνεί την βία αλλά την παιχνιδιάρικη συμπεριφορά. Τα levels είναι λιγοστά αλλά καλοφτιαγμένα, τα animations διασκεδαστικά και η ανταπόκριση του συστήματος ελέγχου σχεδόν άψογη. Το επίπεδο δυσκολίας στο Rogue mode είναι συντριπτικό, αντίστοιχο του Ironman mode σε πολλά games. Είναι ρυθμισμένο να μας κρατήσει μπροστά στην οθόνη μας πολύ περισσότερο από τις ελάχιστες ώρες του περιεχομένου. Το ξεκλείδωμα των τριών τελευταίων κοστουμιών εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό, ανελέητο grinding στην Arena προτού τα φορέσουμε. Βάζοντας τα παραπάνω στην άκρη μαζί με τα λιγοστά bugs, μας μένουν αρκετές ώρες single player και co-op απόλαυσης που κοστίζει μόλις 10 ευρώ.

Θετικά:
- Ψιψίνες που το παίζουν νίντζα
- Καλοζυγιασμένα game mechanics
- Beat ‘Em Up δράση δεμένη με Platform ακροβατικά
- Μπόλικο χιούμορ και αναφορές στην λαϊκή κουλτούρα
- Διασκεδαστικό co - op
- Ελληνική γλώσσα σε menus και κείμενο

Αρνητικά:
- Αμελητέα διάρκεια
- Λιγοστά bugs
- Καταναγκαστικό grinding για ξεκλείδωμα του ύστατου trophy
- Μέτριο soundtrack

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 5.5
Gameplay: 7
Αντοχή: 5
Γενικά: 6.5

Ένα ατόφιο game του είδους του που μας διασκέδασε για λίγο διάστημα.

Γιάννης Μοσχονάς

 

2 weeks ago
Two Point Hospital 2 weeks ago

Εδώ θεραπεύουμε πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν.

To 1997, όσοι από εμάς διαθέταμε PC στο σπιτικό μας, είχαμε την τύχη να αιχμαλωτιστούμε από την κωμική μαγεία του Theme Hospital. Το θρυλικό Simulation ήταν μέρος της σειράς Theme που ξεκίνησε το 1994 με το Theme Park. Το Theme Hospital παρήγαγε η Bullfrog Productions, εταιρεία του μέγιστου Peter Molyneux, “πατέρα” των Populous και Dungeon Keeper. Η επιλογή ανύπαρκτων και κωμικών ασθενειών, η γενική εικόνα ενός νοσοκομείου βγαλμένου από cartoon, παράλληλα με το εξαιρετικό interface, τα φοβερά γραφικά, το gameplay και το voice acting μας έκαναν να το θυμόμαστε μέχρι σήμερα ως ένα από τα καλύτερα Simulation όλων των εποχών.

Στα μέσα του 2016 έλαβε χώρα το χαρμόσυνο γεγονός της σύστασης της εταιρείας ανάπτυξης Two Point Studios. Στο team της συμπεριλαμβάνονται οι Mark Webley και Gary Carr, σχεδιαστές Video Games που έβαλαν το... χεράκι τους στα Theme Hospital, Black & White και Fable. Η Two Point Studios έχει αναλάβει μια αποστολή που μας αρέσει πολύ, την ανάπτυξη σειράς από Simulations εμπνευσμένων από την χρυσή εποχή της Bullfrog. Η πρώτη τους δημιουργία είναι το Two Point Hospital. Οι ίδιοι το θεωρούν πνευματικό διάδοχο του Theme Hospital αλλά εμείς θα το χαρακτηρίσουμε remake – sequel, λαμβάνοντας υπόψη μας τις τεράστιες ομοιότητες με το πρωτότυπο και τις διακριτικές προσθήκες που το καθιστούν τελικά ανώτερο του.

two point hospital 1

Το 24ωρο ενός διευθυντή νοσοκομείου
Ο ρόλος μας στο Two Point Hospital είναι ενός διοικητού οργανισμού που δραστηριοποιείται στον χώρο της υγείας. Δουλειά μας είναι να στήσουμε και να αναπτύξουμε στο έπακρο 15 νοσοκομεία σε πέντε περιοχές. Η διαδικασία ακούγεται απλή αλλά δεν είναι. Η λέξη “νοσοκομείο” μοιάζει άκυρη για τα άδεια οικόπεδα που τίθενται στην διάθεσή μας εξαρχής. Έχοντας την υποδομή στα χέρια μας, μπορούμε να χτίσουμε ένα ένα τα δωμάτια που θα εισρέουν οι ασθενείς για διάγνωση και θεραπεία των παθήσεων τους και να διακοσμήσουμε τους χώρους κατάλληλα.

Διαπιστώνουμε ότι η πρώτη περιοχή είναι ιδανική προς ανάπτυξη γιατί απουσιάζουν οι ζόρικες κλιματολογικές συνθήκες και οι φοβερές φυσικές καταστροφές που καραδοκούν στις επόμενες. Εισερχόμενοι στα παγωμένα χώματα της δεύτερης περιοχής αντιλαμβανόμαστε ότι τα καλοριφέρ, τα οποία δεν είχαμε χρησιμοποιήσει καθόλου στην προηγούμενη, μετατρέπονται σε απαραίτητη προσθήκη δωματίων και διαδρόμων για να μην τουρτουρίζουν οι άνθρωποι μας και οι ασθενείς. Στην τρίτη περιοχή προσγειωνόμαστε σε ένα πανβρώμικο βιομηχανικό σύμπλεγμα και πέφτουμε με τα μούτρα στον καθαρισμό των χώρων από τα μπάζα. Η σταδιακή επιδείνωση των καιρικών συνθηκών και η εμφάνιση φυσικών καταστροφών όπως οι σεισμοί, οι καταιγίδες και οι ηφαιστειακές εκρήξεις, αυξάνουν αδιάκοπα τον δείκτη δυσκολίας.

http://www.youtube.com/watch?v=KWFi2xl4jCc

Το γεγονός αυτό μας χαρίζει απίστευτη ευχαρίστηση αξιοποιώντας στο έπακρο τις νοητικές μας ικανότητες που δοκιμάζονται ασταμάτητα. Σκεφτόμαστε με πάθος νέους τρόπους χρησιμοποίησης των game mechanics που μάθαμε, τροποποιούμε ασταμάτητα την διαρρύθμιση δωματίων, αλλάζουμε και βελτιώνουμε το προσωπικό, ελέγχουμε όλες τις παραμέτρους. Οι δυσκολίες στην διαχείριση των πόρων μας είναι πολλές αλλά ο μεγαλύτερος εφιάλτης που περάσαμε ονομάζεται non profit hospital. Στο μη κερδοσκοπικό νοσοκομείο θεραπεύουμε τζάμπα τους ασθενείς. Στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο θα μας χαροποιούσε ιδιαίτερα αλλά στο πλαίσιο του Two Point Hospital μας κόβει τα πόδια δηλαδή την σπουδαιότερη πηγή εσόδων. Για να καλύψουμε τα έξοδα δωματίων, γιατρών και εξοπλισμού στηριζόμαστε στην κρατική χρηματοδότηση η οποία μας δίνεται με το σταγονόμετρο, κορυφώνοντας την δυσκολία.

Το σενάριο δεν είναι απαραίτητο σε ένα Simulation αφού η βασική πηγή απόλαυσης είναι η διαχείριση πόρων και κρίσεων της πολύπλοκης δημιουργίας που μας έχει εμπιστευτεί το game. Το Two Point Hospital δεν χάνει χρόνο με δακρύβρεχτες ή κωμικές ιστορίες, μας πετάει αμέσως στην δράση, κλιμακώνοντας τις προκλήσεις από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν αισθανόμαστε συναισθηματικό δέσιμο με τους χαρακτήρες που περιφέρονται στα κτίρια μας και, στην συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό είναι ευτύχημα διότι θα μας προξενούσε ψυχολογικό πόνο και κατάθλιψη. Αντίθετα, διασκεδάζουμε αφάνταστα με τις παράλογες ασθένειες και τα συμπτώματά τους και δεν λυπόμαστε καθόλου όταν ένας ασθενείς αφήνει την τελευταία του πνοή στους διαδρόμους γιατί γνωρίζουμε ότι το πιθανότερο είναι να επιστρέψει σαν... φάντασμα.

two point hospital 2

Αρχίστε τις θεραπείες χωρίς εμένα
Οι ασθένειες που μαστίζουν τους κατοίκους των περιοχών που εξυπηρετούν τα νοσοκομεία μας είναι πολλές και τρομερά διασκεδαστικές. Το περισσότερο γέλιο μοιάζουν να παράγουν εκείνες που απαιτούν τις γνώσεις ενός ψυχιάτρου για να θεραπευτούν. Η ασθένεια mock star παράγει κλώνους του Freddie Mercury που λικνίζονται με χάρη, φέρουν τεράστια μουστάκα πάνω από τα χείλη τους και προσπαθούν μάταια να μιμηθούν τον διάσημο ερμηνευτή στο τραγούδι. Το emperor complex είναι εμπνευσμένο από το παραμύθι “τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα” του Άντερσεν. Οι ασθενείς περιφέρονται γυμνοί και κορδωμένοι στους διαδρόμους και μόνο η ψυχιατρική επιστήμη μπορεί να τους απαλλάξει από την βλακεία τους. Γελάσαμε με την ψυχή μας βλέποντας τους γκρίζους ασθενείς που υποφέρουν από grey anatomy, σκεπτόμενοι την δημοφιλή ιατρική σαπουνόπερα Grey's Anatomy. Ακόμα και η αναφορά ασθενειών όπως η night fever με τους τύπους ντυμένους Travolta να ξεσπούν σε αυθόρμητες χορευτικές φιγούρες και η light headed με τους ασθενείς που έχουν λάμπες αντί κεφαλιού, μας κάνει να κυλιόμαστε στο πάτωμα από τα γέλια.

Δεν μας δυσαρεστεί καθόλου ένα open – ended gameplay στα πλαίσια του Sim City, εντούτοις θέλουμε και κάποια δομή στα Simulation μας, συγκεκριμένους στόχους που πρέπει να πετύχουμε ώστε να υπολογίζουμε και με αυτό τον τρόπο το μέγεθος της επιτυχίας μας. Στο Two Point Hospital, η επιχείρησή μας αξιολογείται με αστέρια με μάξιμουμ αριθμό το τρία. Για να τα πάρουμε πρέπει να ολοκληρώσουμε μια σειρά γενικών αποστολών. “Ανεβάστε το reputation του νοσοκομείου σε χ ποσοστό”, “θεραπεύστε τόσους ασθενείς με την τάδε ασθένεια”, “βγάλτε τόσα δολάρια, αναβαθμίστε τόσα μηχανήματα”. Ποτέ οι αποστολές δεν είναι ίδιες μεταξύ τους και όλες είναι σχεδιασμένες για να μας μάθουν καλά τα game mechanics. Το προσωπικό μας δεν μένει αμέτοχο στην ανάθεση αποστολών που δεν είναι επιτακτικές όπως οι προαναφερθείσες αλλά λειτουργούν θαύματα στο ηθικό των υπαλλήλων μας. Οι περισσότερες σχετίζονται με την ελκυστικότητα των νοσοκομείων μας και την προαγωγή γιατρών, νοσοκόμων και λοιπών. Ακόμα και αν αδιαφορούμε για την ψυχολογία του προσωπικού μας, δεν μας χαλάει καθόλου να αποκτήσουμε μερικά Kudosh από το πουθενά.

two point hospital 3

Μπάτε σκύλοι αλέστε
Από την στιγμή που ανοίγουμε τις πόρτες τους, τα νοσοκομεία μας είναι κέντρα διερχομένων, όποιος περνά απόξω μπαίνει και μέσα για να... κόψει κίνηση. Εκτός από τους ασθενείς – πελάτες οι οποίοι γεμίζουν τα ταμεία μας, οι υπόλοιποι επισκέπτες είναι εξίσου σημαντικοί για την ανάπτυξη του νοσοκομείου. Βγάζουμε το νοσοκομειακό μας... σκούφο ως ένδειξη σεβασμού στους πεπειραμένους ιατρούς που έρχονται κατόπιν αδρής αμοιβής για να εκπαιδεύσουν το προσωπικό μας. Μας συμφέρει πάντα να χρησιμοποιούμε δικούς μας γιατρούς στην εκπαίδευση ώστε να γλιτώνουμε τα παραπανίσια έξοδα αλλά πολλές φορές δεν μπορούμε να αποφύγουμε την εξωτερική βοήθεια γιατί δεν έχουμε ειδικό στον τομέα που μας ενδιαφέρει.

Συχνά πυκνά αντιμετωπίζουμε επείγοντα περιστατικά με πλήθος ασθενών που βασανίζονται από την ίδια αρρώστια και πρέπει να τους θεραπεύσουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στο χέρι μας είναι να αρνηθούμε την περίθαλψή τους αν δεν έχουμε τις κατάλληλες εγκαταστάσεις αλλά, τα λεφτά και η φήμη που μας χαρίζουν, είναι αναγκαία. Πάμε στο πιο εκνευριστικό είδος επισκέπτη, τους VIPs. Πολιτικοί, ψωνισμένες διασημότητες και προϊστάμενοι αντίπαλων οργανισμών στον τομέα της υγείας, έχουν φαγωθεί για μια περιποιημένη βόλτα σε όλα τα δωμάτια του νοσοκομείου μας. Για να λάβουμε την χρηματική δωρεά και ένα γερό σπρώξιμο στην φήμη μας από τους VIPs πρέπει το νοσοκομείο να λειτουργεί σε άριστη κατάσταση. Τα πάντα να είναι καθαρά, οι διάδρομοι ευρύχωροι, οι ασθενείς ικανοποιημένοι, η διακόσμηση όμορφη. Επειδή είμαστε συνήθως απασχολημένοι με την κατασκευή δωματίων, την πρόσληψη υπαλλήλων και την αντιμετώπιση ασθενειών, δεν ασχολούμαστε πολύ με τον καλλωπισμό του νοσοκομείου και έτσι δεν μας αρέσει να τριγυρίζουν στους διαδρόμους του απαιτητικοί ψηλομύτες.

two point hospital 4

Τα νοσοκομεία μας είναι κοινωφελή ιδρύματα, παλεύουν για να απαλλάξουν τον κόσμο από τις πιο αστείες ασθένειες που μπορεί να συλλάβει ανθρώπινος νους. Παράλληλα είναι επιχειρήσεις που απαιτούν ισορροπία εσόδων – εξόδων άρα μεγάλη ροή χρήματος. Το βασικό νόμισμα του Two Point Hospital είναι τα δολάρια. Οι ασθενείς πληρώνουν τα νοσήλια τους σε δολάρια, τα οποία τσεπώνουμε και ρίχνουμε αυτόματα πίσω στην επιχείρηση, αγοράζοντας ανθρώπους και πράγματα. Υπάρχει όμως και ένας δεύτερος σημαντικός πόρος, τα Kudosh. Η επιτυχία μας στα διάφορα objectives του νοσοκομείου και των επισκεπτών μας τροφοδοτεί με Kudosh. Εναλλακτική πηγή τους είναι το research department. Με τα Kudosh ξεκλειδώνουμε πληθώρα απαραίτητων αντικειμένων για να στολίσουμε τα νοσοκομεία μας, αυξάνοντας την παραγωγικότητα τομέων όπως το training, ικανοποιώντας τους επισκέπτες και προσελκύοντας ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό τους. Τα καλύτερα αντικείμενα κοστίζουν πολλά Kudosh αλλά είναι ένα “νόμισμα” που μπορούμε να μαζέψουμε σχετικά εύκολα αν το βάλουμε σκοπό μας.

Το Two Point Hospital είναι πραγματικό υπόδειγμα χειρισμού για Simulation, φωτεινό παράδειγμα. Τα κλασικά WASD του πληκτρολογίου και δύο ακόμα παρακείμενα πλήκτρα μετακινούν και περιστρέφουν την κάμερα, προσφέροντάς μας την καλύτερη οπτική γωνία για να ελέγξουμε προσωπικό, ασθενείς και αντικείμενα του νοσοκομείου. Το ροδάκι του mouse αυξομειώνει το ύψος ώστε να ελέγχουμε από ψηλά την ροή των ασθενών και τα σημαντικότερα προβλήματα που παρουσιάζονται. Το μποτιλιάρισμα γίνεται μόνιμο χαρακτηριστικό των GP office με την αύξηση της φήμης του νοσοκομείου. Δεκάδες άτομα συνωστίζονται έξω από τα δωμάτια, ξεροσταλιάζουν, πέφτει το ηθικό, η υγεία τους χειροτερεύει. Αρκετοί τα παρατάνε και φεύγουν οργισμένοι από το νοσοκομείο, άλλοι μένουν και σέρνονται στους διαδρόμους μέχρι να εξυπηρετηθούν ή να αφήσουν την τελευταία τους πνοή. Το μποτιλιάρισμα εξαπλώνεται σε πολλά δωμάτια όσο περνά η ώρα συνεπώς, η θέαση του νοσοκομείου από ψηλά μας ενημερώνει αμέσως για τα δωμάτια που πρέπει να χτίσουμε με σχετικά εικονίδια. Εικονίδια ξεπηδούν επίσης πάνω από τους υπαλλήλους μας που θέλουν προαγωγή, που έχουν να προτείνουν αποστολές, που υποφέρουν από την υψηλή ή την χαμηλή θερμοκρασία του χώρου.

Η ζωή στα νοσοκομεία μας είναι τόσο ξέφρενη και έξαλλη που μόνο το pause μας επιτρέπει να βάλουμε τάξη στο real time χάος.

Το χτίσιμο των δωματίων και η διακόσμηση των χώρων είναι πανεύκολη και πολύ ευχάριστη διαδικασία. Το εμβαδόν του οικοπέδου που έχουμε αρχικά είναι πολύ μικρό για να καλύψει τις ανάγκες μας. Αναγκαστικά σχεδιάζουμε τα δωμάτια στην μίνιμουμ έκτασή τους για να στριμώξουμε όσα περισσότερα μπορούμε στο μικρό μας οικόπεδο. Η δημιουργία τους είναι απλή και απολαυστική. Πατώντας το εικονίδιο rooms και επιλέγοντας αυτό που θέλουμε να χτίσουμε, το δάπεδο χωρίζεται σε τετράγωνα και εμείς υπολογίζουμε πόσα μας χρειάζονται με τον κέρσορα για να φτιάξουμε ένα λειτουργικό δωμάτιο. Στην συνέχεια τα επιπλώνουμε, τα διακοσμούμε, προσθέτουμε τα απαραίτητα μηχανήματα και είμαστε έτοιμοι να τα λειτουργήσουμε. Το μέγεθος του αρχικού οικοπέδου μας ζορίζει πολύ έτσι, μόλις μαζέψουμε τα απαραίτητα κεφάλαια από τις θεραπείες, τα ρίχνουμε στην αγορά παραπλήσιων οικοπέδων. Θέλουμε τα δωμάτια μας να είναι ευρύχωρα, όχι για να τα φορτώσουμε με αντικείμενα και να τα μετατρέψουμε σε αποθήκες. Γνωρίζουμε ότι το μέγεθός τους αυξάνει την ευτυχία του προσωπικού και των ασθενών μας, παράλληλα και το prestige του νοσοκομείου. Οι δείκτες prestige και reputation είναι το εισιτήριό μας για περισσότερη πελατεία άρα και άφθονα κέρδη. Το game mechanic του χτισίματος δωματίων γίνεται τελειότερο όταν αντιλαμβανόμαστε ότι μπορούμε να αλλάξουμε την έκταση και την σύνθεσή τους όποτε θέλουμε.

Είμαι στον θάλαμο εννιά για το καλό σου
Όλα τα δωμάτια στο Two Point Hospital είναι απαραίτητα αλλά μερικά είναι πιο απαραίτητα από τα άλλα. Από την δεύτερη περιοχή και μετά, τρέχαμε να φτιάξουμε με το αρχικό κεφάλαιο ακόμα τα δωμάτια training και research. Χωρίς την απαιτούμενη εκπαίδευση, οι γιατροί, οι νοσοκόμες, οι υπάλληλοι και οι επιστάτες μας δεν μπορούν να βελτιώσουν τις ικανότητές τους και να αποκτήσουν τα πολυτιμότερα skills που θα τους μετατρέψουν σε αστέρια στην δουλειά τους. Δύο είναι τα νούμερα που μας παθιάζουν περισσότερο όταν τα βλέπουμε να πολλαπλασιάζονται, τα χρήματα και τα xp του προσωπικού μας. Τα training room μας κατάντησαν να μοιάζουν με ιατρικά μουσεία παρά με εκπαιδευτικούς χώρους καθώς τα γεμίζουμε με σκελετούς, μοντέλα της ανθρώπινης ανατομίας και πόστερ που επιταχύνουν την διαδικασία της μάθησης. Μελετούμε με βουλιμία την άνοδο των xp, δίνουμε αβέρτα προαγωγές και στέλνουμε τους υπαλλήλους μας να εκπαιδευθούν στα skills που θα τους τελειοποιήσουν στο πόστο που θέλουμε.

two point hospital 5

Πάμε τώρα στην καρδιά της διαχείρισης πόρων, την διάθεση του προσωπικού στα δωμάτια του νοσοκομείου. Η τεχνητή νοημοσύνη που εμψυχώνει το προσωπικό μας παρουσιάζεται ιδιαίτερα έξυπνη. Φροντίζει αυτόματα τις φυσικές ανάγκες του προσωπικού και ανακατευθύνει γιατρούς και νοσοκόμες αδιάκοπα στα δωμάτια που παρουσιάζουν την μεγαλύτερη κίνηση. Ο ζήλος του A.I. είναι βλαβερός όμως μερικές φορές. Ποιος της είπε της τεχνητής νοημοσύνης να στείλει τους γιατρούς, που έχουμε κοπιάσει τόσο για να τους κάνουμε σπουδαίους ερευνητές, σε ένα διαγνωστικό δωμάτιο επειδή ο εκεί γιατρός το έριξε στην ξάπλα για μερικές μέρες; Γιατί η έμπειρη νοσοκόμα μας στο ward δεν μένει στην θέση της με τόσους ασθενείς να επελαύνουν στα κρεβάτια και πάει να καλύψει την θέση εκείνης που εγκατέλειψε το pharmacy;

Κάπου εδώ παρεμβαίνουμε και η ισορροπία αποκαθίσταται. Από το εικονίδιο jobs αναθέτουμε στον κάθε υπάλληλο συγκεκριμένα καθήκοντα. Οι ερευνητές απαγορεύεται να επανδρώσουν άλλο δωμάτιο διακόπτοντας την πολύτιμη έρευνά τους. Οι νοσοκόμες του ward με τα απαιτούμενα προσόντα θα υπηρετούν μόνιμα τους ασθενείς εκεί. Μοιράζοντας οδηγίες εξασφαλίζουμε ότι όλα θα λειτουργούν ρολόι και όπως τα θέλουμε. Σημαντικότερο από το training είναι το δωμάτιο του research. Εκεί βελτιώνουμε τα μηχανήματα που θεραπεύουν τους ασθενείς, αποκτούμε πρόσβαση σε νέα δωμάτια και, το κυριότερο, εξασφαλίζουμε την οικονομική μας επιβίωση πουλώντας την ερευνά μας και τσεπώνοντας 20 χιλιάδες δολάρια. Το ποσό αυτό μας έσωσε ουκ ολίγες φορές από την χρεωκοπία στην οποία μας οδηγούσαν ολοταχώς τα δάνεια που είχαμε τσεπώσει. Είδαμε την τεχνητή νοημοσύνη να σκοντάφτει μόνο μια φορά σε όλο το playthrough μας. Ας πούμε ότι έχουμε έναν μέτριο γιατρό σε ένα δωμάτιο και θέλουμε να τον αντικαταστήσουμε με ένα “αστέρι” το οποίο προστέθηκε μόλις στο προσωπικό μας. Αρπάζουμε τον μέτριο από τον γιακά και τον πετάμε έξω από το δωμάτιο, τοποθετώντας το “αστέρι” εκεί. Ενώ νομίζουμε ότι καταστήσαμε σαφές το ποιος θέλουμε να πάει που, βλέπουμε τον μέτριο να επιστρέφει στο δωμάτιο και το “αστέρι” να ανοίγει την πόρτα και να φεύγει, δήθεν ψάχνοντας για δουλειά! Επαναλαμβάνοντας την διαδικασία, οι υπάλληλοι μας υπακούν τελικά σε αυτό που θέλαμε εξαρχής.

two point hospital 6

Τα training και research ακολουθούν σε χρησιμότητα όλα τα διαγνωστικά δωμάτια. Αν οι γιατροί μας δεν ανακαλύψουν τι έχει ο ασθενής, βρισκόμαστε μπροστά στο δίλημμα του να τον παραπέμψουμε σε θεραπεία βασιζόμενοι στα όσα γνωρίζουμε για την ασθένειά του ή να τον στείλουμε σπίτι του. Στην πρώτη περίπτωση ρισκάρουμε να μας πεθάνει, στην δεύτερη χάνουμε τα λεφτά που θα ακούμπαγε μετά την θεραπεία. Θέλουμε άφθονο χώρο για να απλώσουμε τα εννιά διαγνωστικά δωμάτια, εκ των οποίων μερικά τα θέλουμε εις διπλούν, τριπλούν κ.τ.λ. σαν τα GP offices. Τα δωμάτια όπου διεξάγεται η κυρίως θεραπεία είναι πολλά αλλά τα σημαντικότερα για εμάς βαθμολογούνται με βάση την επισκεψιμότητα και τα χρήματα που μας αποφέρουν. Pharmacy και ward χτίζονται άμεσα σε όλα τα νοσοκομεία μας γιατί οι ασθενείς δείχνουν μεγάλη προτίμηση σε αυτά. Το surgery μας αποφέρει πολύ χρήμα και το έχουμε ανάγκη στο νοσοκομείο μας.

Εδώ θα εξετάσουμε τον ιδιοφυή σχεδιασμό του gameplay που μας αναγκάζει να σκεφτόμαστε ασταμάτητα κάθε λεπτομέρεια προκειμένου να πετύχουμε τον σκοπό μας. Θέλουμε τα πιο αποδοτικά δωμάτια του νοσοκομείου να ξεχειλίζουν από ασθενείς αλλά δεν είμαστε θεοί για να μπορούμε να ελέγξουμε τις ασθένειες που χτυπούν τον κόσμο. Ή μήπως μπορούμε; Χτίζουμε το δωμάτιο marketing, βάζουμε μέσα τους τέλεια εκπαιδευμένους διαφημιστές μας και αρχίζουμε εκστρατείες προώθησης των προσοδοφόρων ασθενειών. Οι εκστρατείες κοστίζουν μπόλικα χιλιάρικα ανάλογα με την διάρκειά τους αλλά μας αποφέρουν χοντρά ποσά, εφόσον προσελκύουμε άτομα με ασθένειες που απαιτούν ακριβή θεραπεία. Με το marketing “μαγνητίζουμε” και ποιοτικό προσωπικό όταν το έχουμε ανάγκη.

two point hospital 7

Γεύση από μεγάλη επιχείρηση
Γιατροί και ασθενείς έχουν ένα σωρό ψυχικές και σωματικές ανάγκες τις οποίες αναλαμβάνουμε να ικανοποιήσουμε. Σε αντίθετη περίπτωση, οι ασθενείς εγκαταλείπουν το νοσοκομείο ή την ίδια την ζωή στους διαδρόμους του. Οι υπάλληλοι παραιτούνται από τις θέσεις τους. Τίποτα πιο οδυνηρό από το να φεύγει ένας γιατρός με φουλ την μπάρα των skills του, δύσκολα αναπληρώνεται το κενό. Για να σταματήσουμε κάθε είδους αποχώρηση, γεμίζουμε τον τόπο αντικείμενα. Πίνακες και φυτά κάνουν ωραιότερο το μέρος, καλοριφέρ και κλιματιστικά ελέγχουν την θερμοκρασία, ρεστοράν, τουαλέτες και αυτόματοι πωλητές καλύπτουν άλλες φυσικές ανάγκες. Το προσωπικό μας θέλει δικό του δωμάτιο ανάπαυσης, στολισμένο με καναπέδες και πολυθρόνες για να αράζει όταν δεν αντέχει άλλο την δουλειά. Όλα ωραία και θεμιτά αλλά γιατροί και λοιποί μην μας ζητάτε αύξηση μισθού, ίσα ίσα βγάζουμε τους υπάρχοντες μισθούς και τα δάνεια.

Λοιπόν ναι, το Two Point Hospital μας δίνει μια καλή γεύση του τι σημαίνει να διοικείς μεγάλη επιχείρηση. Είμαστε διαρκώς με τον ισολογισμό στο “χέρι”, προσέχοντας να καλύπτουμε τα έξοδα μας με τα έσοδα. Ενίοτε νιώθουμε τυχεροί και ξανοιγόμαστε με δάνεια για να επεκτείνουμε την επιχείρησή μας, αγοράζοντας διπλανά οικόπεδα. Αν τα υπολογίσουμε σωστά, τα νέα δωμάτια που χτίζουμε αυγατίζουν γρήγορα τα λεφτά μας και τα δάνεια ξεπληρώνονται. Αν όχι, μπαίνουμε κάθε μήνα “μέσα”, το ταμείο είναι μείον, δεν μπορούμε να αγοράσουμε ούτε κουβά και σταδιακά προχωράμε προς την χρεωκοπία. Το game είναι ευτυχώς επιεικές, μας αφήνει να λειτουργήσουμε το νοσοκομείο ακόμα και με μεγάλο έλλειμμα για αρκετό χρονικό διάστημα.

two point hospital 8

Ο αγώνας μας να εξισορροπήσουμε έσοδα – έξοδα και να φτιάξουμε το τέλειο νοσοκομείο στο Two Point Hospital είναι από τους πιο εθιστικούς που δώσαμε τα τελευταία χρόνια. Αν ασχοληθούμε μαζί του σε μέρα όπου απουσιάζει η ρουτίνα, τα ραντεβού, η γυμναστική κ.ο.κ. θα δούμε τις ώρες να κυλάνε τόσο γρήγορα που δεν θα το πιστεύουμε. Στην καλύτερη περίπτωση θέλουμε ένα 60ρι ώρες για να το τερματίσουμε και στην σωστότερη περίπτωση, δηλαδή στην απόλαυση όλου του υλικού, χτυπάμε άνετα μερικές εκατοντάδες ακόμα.

Η κατασκευή πλούσιων νοσοκομειακών συγκροτημάτων οδηγεί στην δημιουργία ενός οργανισμού – μεγαθήριο κόστους πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, με πληθώρα Kudosh και αρκετά αστέρια στο ενεργητικό του. Τότε ξιπαζόμαστε δικαιολογημένα και νομίζουμε ότι διαθέτουμε τον καλύτερο οργανισμό από τους μυριάδες users που αγόρασαν το Two Point Hospital. Στην προσπάθειά μας να το αποδείξουμε, κατευθύνουμε τον κέρσορα μακριά από τα objectives και πάνω στα online challenges. Cures, diagnosis και training challenges μας προτείνουν να θεραπεύσουμε, να διαγνώσουμε ή να προπονήσουμε τους περισσότερους ασθενείς – υπαλλήλους από μια τετράδα αντιπάλων μας. Τα challenges διαρκούν 180 μέρες in game και μας προσφέρουν το ταπεινό ποσό των 20 Kudosh. Η αξία του βραβείου είναι ασήμαντη, η δυνατότητα να συγκρίνουμε τον οργανισμό μας με τους αντιπάλους, να δούμε τι καπνό φουμάρουν και να αποδείξουμε ότι τα νοσοκομεία μας αποδίδουν καλύτερα, είναι ανεκτίμητες.

http://www.youtube.com/watch?v=fsatrd17dRI

Τις περισσότερες από αυτές τις ώρες τοποθετούμε την κάμερα μας πολύ κοντά στα όσα διαδραματίζονται στο νοσοκομείο και για καλό λόγο. Δεν θέλουμε να χάσουμε ούτε μισό από τα απίθανα animations των δεκάδων ψηφιακών όντων που μάχονται να επιβιώσουν και να κάνουν την δουλειά τους. Οι ζωές των μικροσκοπικών πειραματόζωων μας χωρίζονται ιδιοφυώς σε ιδιωτικές και δημόσιες στιγμές, αμφότερες ξεκαρδιστικές. Στις δημόσιες “παραστάσεις”, οι ρεσεψιονιστ δείχνουν να βαριούνται την ζωή τους εξυπηρετώντας κόσμο όλη μέρα. Οι χειρούργοι βγάζουν πλαστικά παπάκια και ρολόγια από τους εγχειριζόμενους. Βλέπουμε τους γιατρούς που χειρίζονται τα μηχανήματα να ξεβιδώνουν κεφάλια – αναμμένες λάμπες και να βάζουν κανονικά κεφάλια στην θέση τους. Να ξεκολλάνε σιδερένια σκεύη που έχουν κολλήσει σαν βδέλλες σε κορμιά ασθενών με μαγνήτη. Να τοποθετούν κλόουν μέσα σε δωμάτια με καταθλιπτικές παραστάσεις έως ότου τους απαλλάξουν από την χαρωπή φύση τους. Οι ασθενείς στα wards γυρίζουν προς την οθόνη, μας κουνάνε το χέρι, δείχνουν τον εαυτό τους και κατόπιν το κρεββάτι που έχουν μπροστά τους σαν να μας λένε “άντε, βοήθα με να ξαπλώσω”. Συνομιλούν με πάθος στους διαδρόμους, τρέχουν βολίδα στις τουαλέτες όταν το έχουν ανάγκη, ξερνούν μέσα στους κάδους, το σώμα τους αποπνέει απογοήτευση ή ανακούφιση ανάλογα με το αν θεραπεύτηκαν ή όχι.

Τα χιουμοριστικά ερεθίσματα επί της οθόνης είναι τόσα πολλά που μπορεί να μας ξεφύγουν οι ιδιωτικές “παραστάσεις” των ψηφιακών μας φίλων. Για παράδειγμα, βλέποντας τους παθολόγους να παίζουν Άμλετ με ένα κρανίο στο χέρι ή να παριστάνουν τον Harry Potter με ραβδάκια όταν δεν τους βλέπει κανείς στο δωμάτιο, μας πιάνει νευρικό γέλιο. Οι αισθητικές μας απαιτήσεις καλύφθηκαν με το παραπάνω από τα μοντέλα των χαρακτήρων που μας θύμισαν τους αξέχαστους Wallace & Gromit και ένα σωρό ακόμα ήρωες κινουμένων σχεδίων που δείχνουν φτιαγμένοι από πλαστελίνη. Οι εκφράσεις και οι κινήσεις τους είναι τόσο αστείες όσο των ηρώων του Disney, όμορφες στο μάτι και γεμάτες πλαστικότητα, απολαμβάνουμε τρομακτικά την θέαση τους.

two point hospital 9

Η μουσική επένδυση του Two Point Hospital είναι ένας “κομπάρσος” που ξέρει να κάνει καλά την δουλειά του. Πλαισιώνει την δράση με απαλές, χαρούμενες νότες, μουσικές επιλογές που μοιάζουν βγαλμένες από καταστήματα παιδικών παιχνιδιών. Η ένταση της αυξομειώνεται όποτε χρειάζεται και δίνει την θέση της σε ένα απίθανο voice acting. Τα μεγάφωνα του νοσοκομείου μετατρέπονται σε πύλες μέσα από τις οποίες οι εκφωνητές ραδιοφωνικών σταθμών εκστομίζουν του κόσμου τις μπαρούφες και μας κάνουν να γελάμε. Την ακουστική διασκέδαση συμπληρώνει η φωνή της επίσημης εκφωνήτριας του νοσοκομείου που θυμόμασταν με αγάπη από το Theme Hospital. Η εκφωνήτρια εκφράζει τις ανησυχίες της για την κατάσταση, προσπαθεί να βάλει τάξη στην χαοτική συμπεριφορά των ασθενών και καταφεύγει σε μαύρο χιούμορ του στυλ “παρακαλούνται οι ασθενείς να μην πεθαίνουν στους διαδρόμους του νοσοκομείου”.

Θρίαμβος στο νοσοκομείο της συμφοράς
Το Two Point Hospital μας παρουσιάζει ένα κόσμο που απεικονίζει μια δραματική πλευρά της πραγματικότητας με χιουμοριστικό τρόπο, ένα κόσμο που θέλουμε να βυθιστούμε μέσα του για πολλές ώρες. Έχει διατηρήσει αναλλοίωτα τα απολαυστικά στοιχεία του Theme Hospital και τα έχει εμπλουτίσει με την ανάπτυξη των χαρακτήρων, τις διαφορετικές περιοχές, τις κλιματικές συνθήκες, τις φυσικές καταστροφές και πολλές ακόμα προκλήσεις για τις διαχειριστικές μας ικανότητες. Αξίζει με το παραπάνω τα 35 ευρώ του κόστους του και έχει πάρει ήδη την θέση του δίπλα στα καλύτερα Simulation όλων των εποχών.

Θετικά:
- Χαριτωμένοι χαρακτήρες με φανταστικά animations
- Διασκεδαστικό voice acting
- Τέλειος ρυθμός στην εξέλιξη του gameplay
- Αποτελεσματικό A.I.
- Ξεκαρδιστικές ασθένειες
- Απίστευτα εθιστική διαχείριση πόρων
- Δυναμικό σύστημα ανάπτυξης του προσωπικού

Αρνητικά:
- Ένα μικρό “κόλλημα” του A.I.
- Η δυσκολία αυξάνει δραματικά στις προχωρημένες περιοχές

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 7
Gameplay: 8.5
Αντοχή: 8.5
Γενικά: 8

Το game που μας κάνει να θυμηθούμε και ταυτόχρονα να ξεχάσουμε το Theme Hospital, ξεπερνώντας το στα πάντα.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Strange Brigade' in the forum. 2 weeks ago

Strange Brigade Review

Το Strange Brigade ήταν μια απίστευτη έκπληξη για όλους εμάς που λατρεύουμε τα Action, ένα 3rd Person Shooter πρώτης γραμμής με μπόλικο Adventuring και πλιάτσικο για γαρνίρισμα.

Read More...

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'NBA Live 19' in the forum. 2 weeks ago

NBA Live 19 Review

Η αναλυτική μου παρουσίαση για το NBA Live 19 αποκαλύπτει τις μεγάλες βελτιώσεις στην σειρά και μια ανοδική πορεία που ενδέχεται να την οδηγήσει στην κορυφή του είδους της.

Read More...

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Shenmue' in the forum. 2 weeks ago

Shenmue I & II Remastered Review

Διαβάστε την παρουσίασή μου για τα καλλωπισμένα αριστουργήματα του Dreamcast που μας προετοιμάζουν για τον ερχομό του Shenmue III.

Read More...

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Bear With Me' in the forum. 2 weeks ago

Bare With Me Review

Απολαύστε το review μου για το επεισοδιακό Adventure που μας χάρισε αρκετές ώρες ευχαρίστησης, ιδανικό για τους λάτρεις του Point & Click gameplay.

Read More...

3 weeks ago
Strange Brigade 3 weeks ago

Η Βασίλισσα των καταραμένων πρέπει να πεθάνει.

Το χαρτοφυλάκιο της Rebellion Developments είναι η χαρά του gamer που σκίζεται καθημερινά στα Shooter. Η αγαπημένη εταιρεία ανάπτυξης εκ Μεγάλης Βρετανίας μας έχει κάνει ευτυχισμένους με τα Sniper Elite, τα Aliens vs. Predator, τα Zombie Army της. Το σκηνικό αλλά και η μορφή του Strange Brigade την κατέστησε την ιδανική δημιουργό του. Αφενός μιλάμε για ένα σκληροπυρηνικό 3rd Person Shooter, αφετέρου διαδραματίζεται σε αρχαιολογικές ανασκαφές και σε αφρικανικά σκηνικά, τα οποία απέδωσε έξοχα η Rebellion με το The Mummy του 2000. Πράγματι, το Strange Brigade έχει μεγάλες ομοιότητες με τις ταινίες The Mummy αλλά ακόμα περισσότερο με το γνωστό μας φιλμ The League of Extraordinary Gentlemen. Σε αυτό όπως και στο Strange Brigade, μια ομάδα αταίριαστων ηρώων με ιδιαίτερες ικανότητες καλούνται να υπερασπιστούν την Βρεταννική Αυτοκρατορία από πανίσχυρους εχθρούς.

Στο Strange Brigade αντιμετωπίζουμε την σατανική αφρικανή βασίλισσα Seteki, μια αιμοδιψή ηγεμόνα με μαγικές δυνάμεις που εξολοθρεύτηκε από τον λαό της και θάφτηκε σε ανώνυμο τάφο. Ο αρχαιολόγος Edgar Harbin ανακαλύπτει τον τάφο της το 1930 και απελευθερώνει το διαβολικό της πνεύμα. Η Seteki αρχίζει τα παλιά της κόλπα, χρησιμοποιώντας την μαγεία της για να ελέγξει ένα στρατό από νεκροζώντανους, στοχεύοντας στην κατάκτηση της Αφρικής και του κόσμου στην συνέχεια. Είμαστε το μοναδικό εμπόδιο στον δρόμο της, μια επίλεκτη ομάδα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών που γνωρίζει πως να κάνει καλά τις δυνάμεις του Σκότους. Αρχαιολόγοι, βετεράνοι στρατιώτες, καθηγητές ή αφρικανοί πολεμιστές είμαστε έτοιμοι για την εξωτική περιπέτεια του Strange Brigade.

strange brigade 1
Στην γη των νεκρών μαζί με συμπολεμιστές
Τα διαθέσιμα modes όπου μπορούμε να δραστηριοποιηθούμε είναι τρία, τα Campaign, Horde και Score Attack. Όλα μπορούν να παιχθούν multiplayer με άλλους τρεις συμπαίκτες, φίλους ή αγνώστους τυχοδιώκτες από το διαδίκτυο. Η multiplayer εμπειρία του Campaign διαφέρει μάλιστα πολύ από το single player. Ο αριθμός των συμπαικτών μας είναι ανάλογος του αριθμού των εχθρών που μας επιτίθενται. Στους γρίφους επιβάλλεται η συμμετοχή όλων των παικτών και η σωστή συνεργασία μεταξύ μας. Μια βιαστική ματιά στο Campaign αποκαλύπτει ένα βραχύβιο mode που χωρίζεται σε μόλις εννιά περιοχές, διαιρεμένες με την σειρά τους σε τρία - τέσσερα τμήματα. Σκοπός μας να απαλλάξουμε την κάθε περιοχή από τους νεκροζώντανους, να την... ξαλαφρώσουμε από τους θησαυρούς που κρύβει και να διαλύσουμε το boss που μας περιμένει λίγο πριν την έξοδο. Ο σχεδιασμός των levels παρουσιάζει τρομαχτική λεπτομέρεια η οποία μας μπάζει γερά στο κλίμα της περιπέτειας. Τα εξωτερικά σκηνικά είναι η χαρά του αρχαιολόγου, εκεί όπου οι σκαλωσιές “παντρεύονται” αρμονικά με τα πολυκαιρισμένα ερείπια. Τρέχοντας μέσα σε αρχέγονα σπήλαια νιώθουμε στο πετσί μας την έξαψη που δημιουργεί μια σπουδαία ανασκαφή αλλά και τον τρόμο που εκπέμπει το κλειστοφοβικό περιβάλλον. Το δέος μας επισκέπτεται όταν υψώνουμε ή χαμηλώνουμε το βλέμμα μας και αντικρίζουμε φαράγγια και τεράστια οικοδομήματα πεθαμένων πολιτισμών.

Η graphic engine αποδίδει εξαιρετικά το draw distance, επιτρέποντάς μας να χαζέψουμε τα τοπία σε τεράστιες αποστάσεις. Αν κάτσουμε να τα ψιλολογήσουμε, θα διαπιστώσουμε ότι στο... βάθος – κήπος τα πολύγωνα δεν έχουν και την καλύτερη δυνατή ανάλυση, δημιουργώντας μια περίεργη θολούρα. Η graphic engine δίνει ρέστα στην διαχείριση δεκάδων μοντέλων χαρακτήρων που κινούνται ταυτόχρονα στην οθόνη χωρίς να επηρεάζεται το σταθερό frame rate των 30 fps. Τα animations είναι καταπληκτικά πλην του σκαρφαλώματος που είναι απότομο και μοιάζει με παραφωνία στο όλο κλίμα. Το user interface είναι χάρμα οφθαλμών με τα καλοφτιαγμένα εικονίδια και την διακριτική παρουσία.

http://www.youtube.com/watch?v=3rJLnQGffos

Η πολυπλοκότητα του περιβάλλοντος δεν εξυπηρετεί μοναχά την αισθητική μας απόλαυση, υπάρχει επίσης για να μας δυσκολέψει στους γρίφους και τα collectibles. Εφόσον καταδιώκουμε μια σατανική Αιγύπτια βασίλισσα, δεν μας εξέπληξε η εμφάνιση μπλε αγαλματιδίων με την μορφή γάτας, ενός πλάσματος που λατρευόταν πολύ στην Αρχαία Αίγυπτο. Τα αγαλματίδια είναι διασκορπισμένα στα πιο απίθανα μέρη που μπορούμε να φανταστούμε, από την κορυφή ενός βράχου που κρέμεται σε γκρεμό έως τα φύλλα ενός δέντρου και την σκεπή ενός κτίσματος. Αν τα ανακαλύψουμε όλα και τα πυροβολήσουμε, αποκτούμε πρόσβαση στον θησαυρό που κρύβεται πίσω από μια πόρτα με φιγούρες γατιών, η οποία βρίσκεται πάντα κοντά στο τέλος ενός level.

Πιεστικοί γρίφοι
Ακόμα και αν σνομπάρουμε τις ανταμοιβές των αγαπητών μας αιλουροειδών, σίγουρα θέλουμε να παραβιάσουμε τις πόρτες που διαθέτουν τρία pressure plates και ισάριθμα σύμβολα πάνω τους, τα οποία πρέπει να πυροβολήσουμε με συγκεκριμένη σειρά. Αν πυροβολήσουμε λάθος σύμβολο, μια από τις τρεις προσπάθειες που έχουμε για να ανοίξουμε την πόρτα προτού σφραγιστεί για πάντα, χάνεται. Η σωστή ακολουθία των συμβόλων βρίσκεται πάντοτε στο τμήμα του level που δρούμε αλλά, αρκετές φορές, είναι κατανεμημένη άνισα. Την μια την βλέπουμε πάνω από την πόρτα που θέλουμε να ανοίξουμε ή στο διπλανό δωμάτιο. Άλλοτε κοσμεί τα τοιχώματα του απέναντι γκρεμού και χρειαζόμαστε τηλεσκόπιο για να βγάλουμε τα σύμβολα.

strange brigade 2

Τα pressure plates είναι το αγαπημένο είδος γρίφου των δημιουργών του Strange Brigade αφού τα βλέπουμε και σε δύο ακόμα περιπτώσεις. Πόρτες που κρύβουν πλούσια λεία μας θέλουν να πατάμε με την σωστή σειρά σε ένα δάπεδο σπαρμένο με pressure plates για να ανοίξουν. Στρογγυλά pressure plates που λαμποκοπούν, σβήνουν μόλις πατάμε πάνω τους, δίνοντας μας το σύνθημα να ελέγξουμε την περιοχή για αντίστοιχα plates σε τοίχους. Μόλις τα εντοπίσουμε, τα πυροβολούμε και προχωράμε στο επόμενο μέχρι να αποκτήσουμε πρόσβαση στο μυστικό μέρος που βρίσκεται γύρω. Οι δραστηριότητες μας στην επίλυση γρίφων μας οδηγούν σε πολλά μπαούλα και σκεύη γεμάτα πολύτιμο χρυσάφι για να χρηματοδοτήσουμε τις εξοπλιστικές μας ανάγκες. Ένας πολύ μικρός αριθμός πυροβόλων, πιστολιών και χειροβομβίδων είναι προσβάσιμος από την αρχή, τα υπόλοιπα τα αποκτούμε ξοδεύοντας τα κέρδη που μαζεύουμε. Εκτός από το πάντα χρήσιμο χρυσάφι, συλλέγουμε elements και τα κολλάμε πάνω στις ειδικές υποδοχές των όπλων μας, χαρίζοντας τους χρήσιμες ιδιότητες όπως το life leeching.

Εκεί που ψαχουλεύουμε τα πάντα πέφτουμε πάνω σε πολλά κείμενα και μαθαίνουμε από σπόντα, από διηγήσεις τρίτων, το τι συνέβη στις ανασκαφές αλλά και διασκεδαστικές πληροφορίες για τους χαρακτήρες μας. Έτσι πλέκεται έμμεσα το σενάριο αφού τα cinematics δεν καλύπτουν επαρκώς τις αφηγηματικές μας απαιτήσεις. Το πολυτιμότερο collectible είναι τα relics που μας χαρίζουν περισσότερα amulet powers. Οι τυχοδιώκτες μας δεν αρκούνται στα συμβατικά όπλα για να διαλύσουν τους εχθρούς, τραβάνε την την λιγοστή ψυχική ενέργεια που τους έχει απομείνει με μαγικά amulets και την χρησιμοποιούν εναντίον τους. Αρχικά οι ήρωες διαθέτουν ένα amulet έκαστος και εμείς προτιμήσαμε χαλαρά εκείνο που διαθέτει ο καθηγητής Archimedes de Quincy, ο καλύτερος χαρακτήρας για εμάς στο Strange Brigade.

strange brigade 3

O προφέσορας γεμίζει το amulet και εξαπολύει το Beetle Blitz, ένα σμήνος από ενεργειακές βολές που θυμίζουν magic missiles, ανιχνεύουν τους κοντινότερους αντιπάλους και σκάνε πάνω τους. Με το εκπληκτικό amulet του, ο καθηγητής θερίζει εχθρούς σε υπερυψωμένες θέσεις οι οποίοι απαιτούν φοβερή ευστοχία για να εξολοθρευτούν. Όσο στέκονται εκεί, μας ραντίζουν με βόμβες, αναγκάζοντάς μας να τρέχουμε δεξιά και αριστερά για να αποφύγουμε τις εκρήξεις, λες και βρισκόμαστε σε ναρκοπέδιο. Η διαφορά με τα amulets των συμπολεμιστών του καθηγητή βρίσκεται στην κατευθυντικότητα. Οι δυνάμεις των υπολοίπων απαιτούν υπολογισμό τις απόστασης και του πλήθους των εχθρών ώστε να πετύχουμε τον μέγιστο αριθμό απωλειών. Γνωρίζοντας την χρησιμότητα των amulets ήταν δυνατόν να μην πέσουμε με τα μούτρα στην ανεύρεση των relics που μας δίνουν πρόσβαση σε περισσότερα;

Πολύ θα γουστάραμε το slow motion του Sniper Elite και εδώ, να φεύγει η σφαίρα παρέα με την κάμερα και να μας δείχνει πως “περιποιείται” τα σαπισμένα όργανα των τεράτων.

Το (καλό) σημάδι των τεσσάρων
Οι γρίφοι του Strange Brigade δεν διεκδικούν βραβείο πρωτοτυπίας αλλά αποτελούν μια ευχάριστη ανάπαυλα από την καταιγιστική δράση που είναι ο πυρήνας του gameplay. Είναι δεδομένο ότι θα χειριστούμε και τους τέσσερις ήρωες που μας προσφέρονται στο game γιατί ο καθένας τους αρχίζει τον αγώνα από διαφορετική αφετηρία - level. Το ποιος θα μας συντροφεύσει στον πρώτο τερματισμό του Strange Brigade εξαρτάται από το πόσο γουστάρουμε τα amulets και τα όπλα που κουβαλάνε. Μείναμε πιστοί στον de Quincy γιατί λατρεύουμε το amulet του αλλά μας άρεσε επίσης και η δεξιοτεχνία του στον χειρισμό αυτόματων όπλων. Τα πολυβόλα δεν έχουν πολύ καλό accuracy αλλά οι ριπές τους θερίζουν τα πλήθη των νεκρών και συγχωρούν την αστοχία μας. Παρότι έχουμε “ψηθεί” στις κονσόλες, δεν έχουμε φτάσει ακόμα την ευστοχία του mouse με το gamepad μας αλλά το παλεύουμε. Η βοήθεια στο σύστημα στόχευσης σταθεροποιεί αρκετά το στόχαστρο αλλά και πάλι πολλές βολές μας πάνε στον... γάμο του καραγκιόζη, εκνευρίζοντας μας τρομερά.

Στα περισσότερα levels κινούμαστε ελεύθερα δεξιά και αριστερά, καταστρέφοντας πλάσματα του σκότους, αντικείμενα και μαζεύοντας πλιάτσικο. Κάθε φορά που αντικρίζουμε μαγικά φράγματα να μας κλείνουν όλες τις εξόδους από ένα μέρος, γνωρίζουμε ότι το μεγάλο πανηγύρι αρχίζει. Το Strange Brigade μας περιορίζει σε ένα μικρό χώρο και εξαπολύει εναντίον μας μια στρατιά από τέρατα. Σχεδόν πάντοτε, η επίθεση ενορχηστρώνεται από επίλεκτες μονάδες της Seteki, θηριώδη πλάσματα που θέλουν δεκάδες βολές για να ψοφήσουν, ενίοτε μάλιστα να τους χτυπήσουμε σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Οι εχθροί μας σύντομα αντιλαμβάνονται ότι τα πράγματα είναι όπως τα έθεσε ο θεϊκός Rorschach στην ταινία Watchmen, δεν είμαστε εγκλωβισμένοι μαζί τους, εκείνοι ατύχησαν να εγκλωβιστούν μαζί μας σε στενό μέρος. Η σφαγή που ακολουθεί τα εν λόγω σκηνικά δύσκολα περιγράφεται, την εντάσσουμε στις σκληρότερες μάχες που έχουμε δώσει σε 3rd Person Shooter. Η τακτική μας αναγκαστικά λαμβάνει τα χαρακτηριστικά ανταρτοπολέμου. Κινούμαστε αδιάκοπα αναζητώντας τα ευνοϊκότερα σημεία για να σταθούμε, να ραντίσουμε με σφαίρες το πλήθος που μας πλησιάζει μουγκρίζοντας σαν ετοιμόγεννη αγελάδα και να απομακρυνθούμε προτού μας πλησιάσουν οι νεκροζώντανοι.

strange brigade 4

Από τα όπλα μας αρέσουν ιδιαίτερα τα αυτόματα για να θερίζουμε με τις ριπές μας τις αντίπαλες ορδές και ας έχουν χαμηλό accuracy. Το δίκαννο είναι πολύ αποτελεσματικό σε κοντινή απόσταση και μας ενθουσιάζει να κάνουμε σκόνη μια ομάδα απέθαντων με μια μπαταριά. Οι καραμπίνες διακρίνονται για την ευστοχία τους και είναι τέλειες όταν θέλουμε να κόψουμε μακρινούς στόχους. Τα πιστόλια με τις άπειρες σφαίρες και το χαμηλό damage είναι για να σπάζουμε κιούπια, αγαλματίδια και να ενεργοποιούμε παγίδες. Επειδή όλα στην ζωή πληρώνονται, τα καλύτερα όπλα του οπλοστασίου μας κοστίζουν χρυσά νομίσματα και τα βρίσκουμε σε ειδικά μπαούλα στον δρόμο. Πωρωθήκαμε σιγοψήνοντας ένα μπουλούκι τεράτων με το φλογοβόλο, απολαύσαμε την εξολόθρευση των bosses με τα εκρηκτικά βέλη της βαλλίστρας, γελάσαμε σκορπίζοντας τα κόκαλα των σκελετών με το αρκεβούζιο.

Ο κόσμος του Strange Brigade έχει μετατραπεί σε τσιφλίκι των ζωντανών νεκρών που έχουν κατακλύσει τα πάντα. Ευτυχώς για εμάς, ο πολιτισμός που κατασκεύασε όλα τα κτίσματα που επισκεπτόμαστε, μισούσε θανάσιμα τα κινούμενα πτώματα με αποτέλεσμα να έχει γεμίσει τον τόπο με παγίδες. Βαρέλια και κιούπια με εύφλεκτες ύλες σπάνε με το παραμικρό και ανατινάζουν ή βάζουν φωτιά στους εχθρούς μας. Φωτεινοί διακόπτες βρίσκονται παντού, ενεργοποιούνται με μια σφαίρα και θέτουν σε λειτουργία θανάσιμες παγίδες. Ακόντια πετάγονται από το έδαφος και παλουκώνουν τα τέρατα, περιστρεφόμενες λεπίδες τους πετσοκόβουν σαν έλικας ελικοπτέρου, φλόγες τους μετατρέπουν σε στάχτη. Απίθανο θέαμα απολαμβάνουμε όταν πυροβολούμε ένα φορτίο εκρηκτικά κρεμασμένο από γερανό και το βλέπουμε να προσγειώνεται πάνω στους εχθρούς και να τους κάνει κομματάκια. Η αναζήτηση και ενεργοποίηση παγίδων είναι μια ξεχωριστή απόλαυση στο Strange Brigade.

strange brigade 5

Μια λεγεώνα απέθαντων έχει βαλθεί ντε και καλά να μας αφανίσει. Σκελετοί, zombies και μούμιες συνωστίζονται στα επίπεδα του Strange Brigade αναζητώντας ανθρώπινη σάρκα για να μασουλήσουν και η πλησιέστερη είναι εκείνη των χαρακτήρων μας. Η πλειοψηφία των κινουμένων πτωμάτων είναι αργή άρα εύκολος στόχος για τις βολές μας. Τα πράγματα αρχίζουν να δυσκολεύουν με την εμφάνιση των γιγαντιαίων σκορπιών που κινούνται ταχύτατα, βυθίζονται στην άμμο και ξεπροβάλλουν μπροστά μας. Από το πουθενά εμφανίζονται νεκροζώντανοι που ρίχνουν εκρηκτικά από ψηλά ή ξερνούν φωτιές προς το μέρος μας σαν καλλιτέχνες του τσίρκου. Μινώταυροι με τεράστια αντοχή στα χτυπήματα, επιχειρούν να μας σουβλίσουν με τα κέρατά τους. Οι πιο σκληροί αντίπαλοι της νεκρικής αγέλης είναι τα bosses και μίνι bosses γιατί απαιτούν μεγάλη ευστοχία προκειμένου να πετύχουμε τα ευαίσθητα σημεία τους. Το εχθρικό τσούρμο παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία η οποία μας ικανοποίησε και το A.I. ξέρει να κάνει καλά την μια και μόνη δουλειά του, να καθοδηγεί τους νεκρούς προς το μέρος μας.

Στην ενότητα των extras, τα leaderboards και credits δεν αξίζουν την προσοχή μας. Εκεί που κολλάμε πραγματικά είναι τα career stats. Το 14ωρο που έχουμε κλείσει μέχρι στιγμής είναι ένα ασήμαντο χρονικό διάστημα για να χορτάσουμε το απίστευτο μακελειό του Strange Brigade, ας όψονται τα υπόλοιπα reviews. Τα απολαυστικότερα στατιστικά είναι προφανώς εκείνα που αναφέρουν τις απώλειες των εχθρών. Μας γεμίζει υπερηφάνεια η γνώση των χιλιάδων απωλειών που προξενήσαμε στους απέθαντους και η συντριβή εκατοντάδων με την χρήση παγίδων. Η ολοκλήρωση της single player εμπειρίας μπορεί να φτάσει και το 20ωρο αν κυνηγήσουμε σαν πεινασμένοι λύκοι τα achievements.

strange brigade 6

Κατόπιν ακολουθούν οι multiplayer περιπέτειες που εξετάσαμε, οι οποίες διαρκούν έως ότου βαρεθούμε να σκοτώνουμε κινούμενα πτώματα. Αν τελείωνε εδώ το περιεχόμενο του Strange Brigade θα ήμασταν πολύ ικανοποιημένοι αλλά απ’ ότι φαίνεται, θα γίνουμε ευτυχισμένοι. Η Rebellion δουλεύει πυρετωδώς πάνω στην ανάπτυξη μιας ολόκληρης σεζόν του game η οποία θα κυκλοφορήσει σταδιακά. Το σημαντικότερο κομμάτι της σεζόν είναι το ολοκαίνουργιο single player campaign που εξελίσσεται σε τρία μέρη και ισάριθμες τεράστιες περιοχές. Στην προσπάθειά μας να σώσουμε τον κόσμο για δεύτερη φορά από τις λεγεώνες του θανάτου θα έχουμε στο πλευρό μας πέντε νέους ήρωες, σκληροτράχηλους πολεμιστές του Καλού. Με καινούργια όπλα αντικείμενα και amulets, η σεζόν του Strange Brigade θα παρατείνει την απόλαυσή μας για πάρα πολλές ώρες.

Η ορδή του θανάτου
Το Horde είναι το αντίστοιχο Survival mode που έχουμε απολαύσει σε αμέτρητους τίτλους. Είναι ένα καταπληκτικό πεδίο βολής για να εξασκήσουμε τις ικανότητές μας, να μάθουμε καλά τα όπλα και τους αντιπάλους, να γίνουμε κορυφαίοι στις συνοπτικές εκτελέσεις εχθρών. Παράλληλα, είναι το καλύτερο mode για να παίξουμε με συμπαίκτες. Στόχος μας να επιβιώσουμε από την επίθεση των νεκροζώντανων που μας έρχονται κατά κύματα.

http://www.youtube.com/watch?v=wFOq0ZCrVCw

Στο Horde είχαμε την καλύτερη multiplayer εμπειρία του τελευταίου χρόνου. Εισήλθαμε σε τυχαίο ματς και εμφανιστήκαμε σε ένα τεράστιο εσωτερικό χώρο με δύο συμπαίκτες έτοιμους για δράση. Οπλιστήκαμε και περιμέναμε το πρώτο κύμα. Ο ένας από τους συμπαίκτες ήταν άσχετος, εξοντώθηκε γρήγορα και αποχώρησε. Ο δεύτερος ήξερε καλά την δουλειά του και μαζί οδηγηθήκαμε στο ποιοτικότερο μακελειό. Ο ένας κάλυπτε τον άλλον, εξαπολύοντας εναλλάξ τις βόμβες και τα amulet powers, προσέχοντας να καθαρίζει τα τέρατα που πλησίαζαν πισώπλατα. Κινούμασταν συνέχεια προς διαφορετικές κατευθύνσεις μπερδεύοντας τους εχθρούς. Στην ατυχή περίπτωση του θανάτου του ενός εκ των δύο, ο άλλος έκανε σπριντ μέχρι την σαρκοφάγο όπου ήταν κλεισμένος και τον επανέφερε στην ζωή. Το τρέξιμο και η σφαγή συνεχίστηκε για κανένα μισάωρο και στο τέλος, βγήκαμε περιχαρής από την συνεργατική εμπειρία.

Το Time Attack mode είναι μια αρκετά αγχωτική εμπειρία που έχει ως σκοπό να τεστάρει τις ικανότητές μας στο έπακρο. Το να περάσουμε τα επίπεδα που ανοίγονται μπροστά μας είναι εύκολο αν το πράξουμε με το πάσο μας. Το δύσκολο είναι να πετύχουμε πολύ καλό χρόνο και ένα σωρό ακόμα από objectives τα οποία θα καθορίσουν το τελικό μας σκορ.

strange brigade 7

Η περιπέτεια έχει ένα χαλαρό κλίμα, ένα καυστικό χιούμορ που την διαπερνά από άκρη σε άκρη. Ο καλύτερος εκφραστής του είναι ο σχολιαστής του αγώνα, μια φωνή αόρατου ατόμου που μιλάει ακατάπαυστα και σαρκάζει όλες μας τις προσπάθειες. Μας πιάνουν τρανταχτά γέλια όταν θυμόμαστε τον χαρακτήρα μας να πυροδοτεί κανόνι συντρίβοντας με το βλήμα ολόκληρο τμήμα υπόγειας σπηλιάς. Η έκρηξη ήταν τόσο δυνατή που θα ξυπνούσε ακόμα και νεκρούς και τότε ο σχολιαστής ακούγεται να λέει με απόλαυση: α, τα άτομα της Strange Brigade, αληθινοί δεξιοτέχνες του stealth! Εκτός από τον καταπληκτικό σχολιαστή, μας ικανοποίησαν τα ηχητικά εφέ, για παράδειγμα ένα ρίγος διαπερνά την σπονδυλική μας στήλη ακούγοντας τον ήχο που κάνει το κορμί των σκορπιών όταν τρέχουν προς το μέρος μας.

Seteki θα σε κάνουμε τσουρέκι
Στο Strange Brigade η λέξη δράση εφαρμόζεται στην κυριολεξία. Οι λεγεώνες των εχθρών και η ποικιλία τους ικανοποίησε την απαίτησή μας για απειράριθμους στόχους σκοποβολής για τα όπλα μας. Τα κρυφά δωμάτια, τα σεντούκια και τα collectibles φούντωσαν το πάθος μας για εξερεύνηση και πλιάτσικο. Οι μεγαλοπρεπείς τοποθεσίες χόρτασαν την φαντασία μας και το χιούμορ κατέβαζε τα επίπεδα αδρεναλίνης που σκαρφάλωναν επικίνδυνα όταν ερχόμασταν αντιμέτωποι με τα τερατώδη πλήθη. Μπορεί άραγε να κοντράρει ένα Uncharted, ένα The Last Of Us ή ένα Tomb Raider στην δράση; Όχι αλλά δεν φιλοδοξεί να το κάνει, ο στόχος του είναι μια πολύωρη εμπειρία πυροβολώντας τέρατα, μια εμπειρία κομμένη και ραμμένη για co op συγκινήσεις. Για το πλούσιο περιεχόμενο του το Strange Brigade έχει προσβάσιμη τιμή, τα 37 ευρώ της συσκευασίας.

Θετικά:
- Ασταμάτητη δράση
- Σταθερό frame rate, ωραία animations, καλοσχεδιασμένο περιβάλλον
- Πολλοί τρόποι για να λιανίσουμε τους εχθρούς μας
- Έξυπνο χιούμορ από τον αόρατο σχολιαστή
- Μπόλικα collectibles και achievements
- Εύκολος χειρισμός
- Σταδιακή ανανέωση του περιεχομένου
- Υπέροχες multiplayer εμπειρίες

Αρνητικά:
- Κοινότυποι γρίφοι
- Τοπική θολούρα και χαμηλό texture quality

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 7
Gameplay: 7
Αντοχή:7.5
Γενικά: 7.5

Μια καθαρόαιμη περιπέτεια με κινηματογραφική αίσθηση και συναρπαστική δράση.

Γιάννης Μοσχονάς

Notification