Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 4425 (675 points to next level)

 
600
Half – Life 2 7 days ago

Στην σκοτεινή Γη είμαστε η μόνη αχτίδα φωτός.

Το Half – Life ξέσπασε σαν εμπορική καταιγίδα στην gaming βιομηχανία το 1998. Ακόμα και η εταιρεία ανάπτυξης Valve που το δημιούργησε δεν είχε υπολογίσει τέτοια σαρωτική επιτυχία στις πωλήσεις. Μέσα σε μια δεκαετία, το Half – Life μπήκε ηθελημένα στα σπίτια εκατομμυρίων gamers και βρήκε τον δρόμο του στα Ρεκόρ Γκίνες ως το εμπορικότερο FPS όλων των εποχών. Εξασφαλίζοντας οικονομικά την Valve και εδραιώνοντας την φήμη της στον χώρο, απαιτούσε ένα sequel αντάξιο του πρωτότυπου.

Επί πέντε ολόκληρα χρόνια οι καλλιτέχνες, οι προγραμματιστές, οι σεναριογράφοι και οι τεχνικοί ήχου της Valve διοχέτευαν όλη την δημιουργικότητα τους στην παραγωγή του Half – Life 2. Δεκάδες εκατομμύρια δολάρια δαπανήθηκαν για να επιστρέψει στην ζωή ο Gordon Freeman. Αντάξιος του συμβολικού του ονόματος, καλείται να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από τις δυνάμεις της Combine, της εξωγήινης αυτοκρατορίας που την υποδούλωσε. Ο Freeman δικαιολογημένα αισθάνεται υπεύθυνος για το γεγονός αφού το αποτυχημένο πείραμα στο ερευνητικό κέντρο Black Mesa όπου εργαζόταν, άνοιξε την πύλη διαμέσου της οποίας εισχώρησε η Combine στην πραγματικότητά μας.

half life 2 1

Όλοι ενωμένοι στον αγώνα για την λευτεριά
Ο Freeman είναι ο χαρακτήρας μέσα από τα μάτια του οποίου ταξιδεύουμε στον εφιαλτικό κόσμο του Half – Life 2. Η επιστημονική του ιδιότητα δημιούργησε μέσα μας την ελπίδα για πολλούς και ενδιαφέροντες γρίφους, μια ελπίδα που εξανεμίστηκε στην πορεία της περιπέτειας. Υπάρχουν γρίφοι αλλά είναι λιγοστοί και οι πιο ενδιαφέροντες σχετίζονται με το απίθανο gravity gun μας. Οι συνθήκες κατοχής που μας παρουσιάζει η Valve από τα πρώτα λεπτά του game αλλά και η τιτάνια πάλη για επιβίωση που δίνουμε, δεν δημιουργούν το κατάλληλο περιβάλλον για νέες γνωριμίες.

Οι χαρακτήρες τους οποίους συναντούμε είναι λιγοστοί αλλά αξιομνημόνευτοι. Δεν θα λησμονηθεί ποτέ ο εκνευρισμός που μας προκαλεί η φωνή του Wallace Breen που έχει μετατρέψει σε τεράστιο ηχείο όλη την City 17 για να διασπείρει την παρανοϊκή προπαγάνδα του. Γνωρίζοντας τον ηρωικό επιζώντα Father Grigori λυπηθήκαμε βαθιά για την αδυναμία μας να του ζητήσουμε μια απλή χάρη, να μας βαφτίσει. Κατόπιν θα περιφερόμασταν στο σύμπαν του Half – Life 2 κομπάζοντας πως “τρελός παπάς μας βάφτισε”. Η συμβολή της Alyx Vance στον αγώνα και η όμορφη παρουσία της εκτιμήθηκαν ιδιαιτέρως και την τοποθέτησαν στις αγαπημένες μας Video Game ηρωίδες.

http://www.youtube.com/watch?v=zG3weSAw6yQ

Πέντε χρόνια στα σκαριά και 40 εκατομμύρια δολάρια φαίνονται συνηθισμένοι αριθμοί στην GTA εποχή μας με πολλά games να ξεπερνούν σε κόστος τα χολιγουντιανά blockbusters αλλά το 2004 έμοιαζαν αστρονομικοί. Αναρωτιόμαστε πως, σε ένα τόσο προσεγμένο και προσεκτικά κατασκευασμένο game όπως το Half – Life 2, διέφυγε από τους δημιουργούς του μια σημαντική λεπτομέρεια στα levels με το hovercraft μας. Καταρχάς, μιλάμε για ένα πολύ αγαπημένο τμήμα της περιπέτειας που ξυπνά μέσα μας τις αξέχαστες στιγμές του Live and Let Die. Στην πιο αδυσώπητη εμπειρία που δοκιμάσαμε ποτέ υποδυόμενοι το μεγάλο μας πρότυπο James Bond, χειριζόμασταν ένα κρις - κραφτ και τρέχαμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα σε στενό ποτάμι. Εκεί πασχίζαμε να αποφύγουμε την πρόσκρουση του ταχύπλοου στην ακτή για να μην τελειώσει άδοξα η καριέρα μας με μια έκρηξη. Παράλληλα, πυροβολούσαμε μανιωδώς άφθονους στόχους που έμπαιναν εμπόδιο στον δρόμο μας.

Την ίδια έξαψη νιώσαμε οδηγώντας το ταχύπλοο μας στο Half – Life 2. Το σκάφος μας διαθέτει μια άλφα ανθεκτικότητα στην πρόσκρουση σε σκληρές επιφάνειες, είναι τρομερά ευέλικτο και τα physics εντυπωσιάζουν, ειδικά όταν κοπανάμε σαν κορύνες του μπόουλινγκ τους οπλισμένους εχθρούς. Μέσα στην όλη ομορφιά ξεπετάγεται και η σχεδιαστική ασχήμια που στέλνει για περίπατο την απορρόφησή μας. Αντικρίζουμε σε πρώτο πρόσωπο το σκάφος σαν να καθόμαστε κανονικά στην θέση του οδηγού. Που είναι τα χέρια μας που το κατευθύνουν; Γιατί το τιμόνι κινείται πέρα δώθε μόνο του σαν να το ελέγχουμε με την σκέψη ή με αόρατα χέρια; Ιδού μια μικρή λεπτομέρεια που μειώνει την απόλαυση της κούρσας.

half life 2 2

Ο τρόμος έχει επίπεδα
Με εξαίρεση το προαναφερόμενο σχεδιαστικό παραστράτημα, το Half – Life 2 είναι η επιτομή του πετυχημένου level design. Οι εισαγωγικές περιοχές είναι χτισμένες σαν φυλακές και πόλεις – φαντάσματα, στήνοντας μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα και γεμίζοντάς μας απελπισία. Η καταπίεση και η αποσύνθεση βασιλεύει παντού, βρισκόμαστε σε ένα τσακισμένο κόσμο γεμάτο κατακόμβες και σκουριά, νιώθουμε ότι θα πάθουμε τέτανο ακουμπώντας τοίχους και αντικείμενα. Η εικόνα της αποσύνθεσης και o εκφοβισμός που υφιστάμεθα αρχικά από τα όργανα της “τάξης”, συσσωρεύουν μέσα μας την οργή, μια οργή που μετατρέπεται σε άγρια χαρά στα τελευταία levels όπου επιστρέφουμε στα ίδια εδάφη πάνοπλοι και θριαμβευτές. Το level design είναι ωμό, μας προσκαλεί να μελετήσουμε και να εξερευνήσουμε τους χώρους για να βρούμε την έξοδο. Δεν υπάρχουν χάρτες με κατευθυντήριες γραμμές, πρέπει να ανακαλύψουμε μόνοι μας τον σωστό δρόμο.

Το καθετί που αντικρίζουμε και ακούμε φέρει τον συμβολισμό του. Ανατριχιαστική προπαγάνδα βομβαρδίζει τους κατοίκους της City 17 από τα μεγάφωνα, επιχειρώντας να κάνει το άσπρο μαύρο, πάγια τακτική των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Οι εγκαταλελειμμένες παιδικές χαρές και τα παιχνίδια συμβολίζουν την εξαφάνιση των μικρών ηλικιών μετά την απαγόρευση της αναπαραγωγής. Οι απελπισμένοι άνθρωποι που περιφέρονται σαν φαντάσματα και υπόκεινται σε επιθέσεις μέσα στα σπίτια τους μας ωθούν να νοιαστούμε για τα γεγονότα, να γίνουμε ένα με τον Gordon Freeman. Γουστάρουμε την υψηλή καταστρεψιμότητα του σκηνικού, δίνει μεγαλύτερη αξία στις μάχες. Ερευνώντας τους εσωτερικούς χώρους του Half – Life 2 εκλαμβάνουμε σαν ξεκαρδιστικό αστείο την παρουσία αμέτρητων σανίδων. Ένας από τους game designers θα άκουσε την προτροπή “σανίδωσε το” την ώρα που οδηγούσε και αποφάσισε να την εφαρμόσει στον κόσμο του παιχνιδιού.

half life 2 3

Οι δυνάμεις ασφαλείας με τις μάσκες είναι τα αγαπημένα μας θύματα, έχοντας δει προηγουμένως τα έργα τους στην City 17. Φυσικά θύματα υπάρχουν πολλά και καλά για να δοκιμάζουμε τα πυρομαχικά του οπλοστασίου μας. Τα εντομοειδή bosses και τα ελικόπτερα γίνονται σφουγγάρια για τις βολές μας και μας ωθούν στην αξιοποίηση του περιβάλλοντος. Κουτιά με άφθονα πυρομαχικά περιμένουν να τα τιμήσουμε, βαρέλια με εύφλεκτα υλικά στοιβάζονται ολόγυρα, αποζητώντας τα πυρά που θα τα μετατρέψουν αυτόματα σε βόμβες ναπάλμ. Περισσότερο από όλους τους αντιπάλους, απεχθανόμαστε τα Headcrabs (και facehugger να τα αποκαλούσαμε, μέσα θα ήμασταν) που κολλούν σαν παρασιτικά κράνη στους ανθρώπους και τους κατευθύνουν. Το πόσο γουστάρουμε να τα κομματιάζουμε δεν περιγράφεται.

Δεν γνωρίζουμε τον χρόνο ημιζωής (half – life) των εξωγήινων ανταγωνιστών μας. Γνωρίζουμε ότι ο χρόνος ζωής τους τείνει ταχύτατα προς το μηδέν μόλις τους συναντούμε.

Καλλιεργούμε θάνατο, βρωμοεξωγήινοι
Ο Gordon Freeman είναι επιστήμονας αλλά οι εξωγήινοι και τα τσιράκια τους δεν καταλαβαίνουν, από λόγια, αποδείξεις, πειράματα και εξισώσεις. Αποφασίσαμε λοιπόν να τους μιλήσουμε στην γλώσσα τους, την ωμή βία. Το οπλοστάσιο που αναπτύσσουμε αρπάζοντας φονικά εργαλεία από το περιβάλλον, μας αρέσει πάρα πολύ. Το gravity gun είναι από τα πιο ευφυή όπλα που έχουμε χειριστεί στην gaming καριέρα μας. Ο χειρισμός του απαιτεί αυξημένη αντίληψη του περιβάλλοντος, γερά αντανακλαστικά και οδηγεί σε φανταστικά kills. Αποκεφαλίσαμε πολλούς με πριονοκορδέλες, τινάξαμε στον αέρα ακόμα περισσότερους εκτοξεύοντας φιάλες αερίου.

Το 357 Magnum είναι ένα περήφανο εργαλείο που μας μεταμορφώνει ψυχολογικά σε επιθεωρητή Κάλαχαν. Τα sentry guns τα χειριζόμαστε σαν πιόνια, μετακινώντας τα στα σημεία όπου η εμβέλειά τους καλύπτει με επιτυχία τους επιτιθέμενους. Όποτε βλέπουμε emplacement guns τα αρπάζουμε στα χέρια μας σαν σανίδα σωτηρίας και γαζώνουμε όλη την οθόνη, ξαπλώνοντας δεκάδες θύματα μέχρι να τα αποχωριστούμε. Ο τιτάνιος αγώνας μας δεν εξαντλείται στις ανταλλαγές πυροβολισμών και τις επιδέξιες κινήσεις αποφυγής στον χώρο. Προς το τέλος του, το Half-Life 2 ενσωματώνει στοιχεία Tower Defense. Σε κλειστό χώρο, στήνουμε τα φορητά πολυβόλα μας και περιμένουμε τα κύματα των αντιπάλων να προσέλθουν για να τα ταΐσουμε μολύβι.

half life 2 4

Ο επαναστατημένος άνθρωπος μέσα μας αλλά και η αγάπη μας για τις ομαδικές τακτικές βρήκαν χώρο στο Half-Life 2. Οδηγώντας τους αντάρτες στην καρδιά της εχθρικής περιοχής είναι μια συναρπαστική εμπειρία που κορύφωσε την απόλαυσή μας λίγο πριν το φινάλε. Η χρήση του Bugbait μας ανάγκασε να διαμορφώσουμε έξυπνες στρατηγικές, στρέφοντας τα εξωγήινα πλάσματα ενάντια στις δυνάμεις της Combine. Τίποτα διασκεδαστικότερο από το να μετατρέπουμε τους εχθρούς σε τροφή αηδιαστικών εξωγήινων, αντί να χαραμίζουμε τα πυρομαχικά μας. Με τόσα όπλα και επιλογές στην διάθεσή μας, στρώνουμε απολαυστικά τον δρόμο προς την κόλαση για τις δυνάμεις της Combine και των συμμάχων του.

Διεισδύοντας στην City 17 και στις άγονες περιοχές που την περιβάλλουν, ευχαριστηθήκαμε αφάνταστα τις έντονες επιρροές που έχουν δεχθεί οι game designers από την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά και την ενσωμάτωσαν στο δημιούργημά τους. Εξωγήινα εντομοειδή όντα που μας πλησιάζουν με άγριες διαθέσεις θυμίζουν δίδυμα αδελφάκια των Arachnids από το Starship Troopers. Στην περιοχή sandtraps ταυτιστήκαμε με τους στρατιώτες που αποβιβάστηκαν στην, σκαμμένη από σφαίρες και ποτισμένη με αίμα, άμμο της Νορμανδίας τον Ιούνιο του 1944. Στην highway 17 αισθανθήκαμε ότι μεταφερθήκαμε μαγικά σε level του λατρευτού GoldenEye 007 του Nintendo 64. Η εμφάνιση εξωγήινων τρίποδων είναι φόρος τιμής στον Πόλεμο των Κόσμων του Γουέλς.

half life 2 5

Φρένο στην απόλαυση
Το loading - saving είναι ένα αναγκαίο κακό στα games, μια “κατάρα” που διασπά την πλήρη απορρόφηση. Στο Half – Life 2 κάνει μεγάλη ζημιά διότι ξεπετάγεται μέσα στην ροή της δράσης, διακόπτοντας την βίαια. Το “φόρτωμα” του game ανάμεσα στα levels, chapters ή ότι άλλο μπορούμε να το δεχτούμε σαν μια ανάπαυλα που μας προετοιμάζει για την επόμενη δοκιμασία. Ενόσω εξερευνούμε αχαρτογράφητες περιοχές όμως, η αιφνίδια διακοπής της δράσης και η ανατριχιαστική λέξη loading ή saving μας κάνει να φανταζόμαστε τα χειρότερα. Μήπως το φόρτωμα οφείλεται στο ότι στο επόμενο δωμάτιο μας περιμένει μια ομάδα εξωγήινων ή ένα boss; Διαπιστώνοντας ότι δεν μας περιμένει τίποτα και ότι, το επόμενο δωμάτιο είναι πιο άδειο και από την τσέπη άστεγου, δοκιμάζουμε εκνευρισμό άνευ προηγουμένου.

Ο τίτλος του Half – Life 2 δημιούργησε ένα από τα πιο άστοχα ανέκδοτα στην ιστορία του gaming. Θυμόμαστε γνωστούς και αγνώστους να λένε καγχάζοντας ότι το game βαφτίστηκε έτσι λόγω διάρκειας, ότι χρειαζόμαστε την μισή μας ζωή για να το ολοκληρώσουμε. Αυτό θα ίσχυε αν είχαμε τον χρόνο ζωής μιας πεταλούδας, για τον ανθρώπινο χρόνο ζωής οι 15 ώρες του Half – Life 2 είναι απλά δύο ημέρες εντατικού παιξίματος.

Στην σκιά του φωτός που ρίχνουν τα γραφικά του Half – Life 2 “κρύβεται” ο Viktor Antonov, ένας οραματιστής art director. Με την καλλιτεχνική του ματιά συνέθεσε μια εφιαλτική μητρόπολη που εκπέμπει την λιτότητα των πόλεων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Το τσιμεντένιο κορμί της έχει φαγωθεί από την εξωγήινη αρχιτεκτονική και το τελικό αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Την απόκοσμη αίσθηση δυναμώνουν οι αιματοβαμμένοι εσωτερικοί χώροι με τα μακάβρια ευρήματά τους αλλά και οι απέραντες ερημιές που περιβάλλουν την City 17. Το design των εξωγήινων είναι αρκετά ποικιλόμορφο με βδέλες, ιχθυόσαυρους και παραλλαγές από zombies να πασχίζουν να αρπάξουν ένα κομμάτι μας.

http://www.youtube.com/watch?v=Nnvv3F7sGA4

Ο high tech εξοπλισμός των δυνάμεων του Combine μας κάθεται καλύτερα στο μάτι. Για να συνθέσει τις θαυμάσεις εικόνες που απολαμβάνουμε, η ομάδα ανάπτυξης της Valve έφτιαξε εκ του μηδενός μια νέα μηχανή γραφικών, την Source. Η ισχύς της επισκιάζει με ευκολία τις μηχανές γραφικών που προηγήθηκαν και η τροποποιημένη μορφή της Havok physics engine που ενσωματώνει, διαχειρίζεται άνετα την ρεαλιστική και αδιάκοπη αλληλεπίδραση μας με το περιβάλλον. Αναρωτηθήκαμε γιατί δεν αξιοποιήθηκε η υπολογιστική ισχύς σε cut – scenes και αποφασίσαμε ότι οι δημιουργοί του Half – Life 2 μας προτιμούν στην θέση του πρωταγωνιστή και όχι του θεατή της ιστορίας επιστημονικής φαντασίας που έστησαν.

Δεν είναι σπάνιες οι στιγμές όπου μοναδικός μας σύντροφος στην περιπέτεια είναι ο ήχος των βημάτων μας. Οι μεταβατικές αυτές “σιωπές” δυναμώνουν εκκωφαντικά την επιστροφή των θεσπέσιων ηχητικών εφέ που έχουν “παντρέψει” μοναδικά τους ήχους της υψηλής τεχνολογίας με τους ήχους της καθημερινότητας και των εξωγήινων ορδών. Το κάθε όπλο “τραγουδά” τον δικό του σκοπό όταν κολλάμε το δάχτυλο μας στην σκανδάλη και οι voice actors έχουν πάρει στα σοβαρά τους ρόλους τους. Εκπλαγήκαμε αντιλαμβανόμενοι πως η φωνή του αντιπαθέστατου Wallace Breen ανήκει στον κλασικό ηθοποιό Robert Culp που τον έχουμε θαυμάσει συχνά πυκνά σε ρόλους κακού στις μικρές μας οθόνες. Καλοδεχτήκαμε την συμμετοχή της Michelle Forbes (24, Prison Break, Star Trek: The Next Generation) ως Dr. Judith Mossman αλλά και την ανάμιξη - έκπληξη του Louis Gossett Jr. (Iron Eagle) στον ρόλο του συμπαθέστατου εξωγήινου Vortigaunt.

half life 2 6

Κατακτώντας μια θέση στην ιστορία
Η εξωγήινη εισβολή και κατοχή, ένα από τα αρχαιότερα θέματα των Video Games, σπανίως αποτυπώνεται τόσο όμορφα όσο στο Half – Life 2. Οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα πέφτουν βροχή και ένα πανέξυπνο A.I. φροντίζει να μας πιέσει όσο χρειάζεται για να νιώσουμε την κατάπληξη και την απελπισία του πρωταγωνιστή. Το σκηνικό έχει στηθεί με τα καλύτερα παραγωγικά υλικά της εποχής και οι “ηθοποιοί” που κατοικούν εντός του, εμφανίζονται και δρουν πάντοτε την κατάλληλη στιγμή.

Η ατμόσφαιρα δένει με την ανατριχιαστική ιστορία η οποία εξελίσσεται εμπειρικά χωρίς διακοπές, δεν την παρακολουθούμε, την ζούμε. Η δράση αλλάζει διαρκώς μορφές και δυναμική, προκαλώντας μας μεγάλη κατάπληξη με τόσους διαφορετικούς τρόπους εξολόθρευσης των εχθρών μας. Οι διαδοχικές συγκρούσεις και η γνωριμία ενός τεράστιου και συναρπαστικού κόσμου συμπληρώνουν μια καταπληκτική FPS εμπειρία που δεν έχει προηγούμενο. Μέχρι να προκύψει game με τον τίτλο Half – Life 3 πολύ αμφιβάλουμε αν θα βιώσουμε πάλι τέτοια πληρότητα στο συγκεκριμένο είδος.

Θετικά:
- Αριστουργηματικά γραφικά και animations
- Πρωτοκλασάτο sound design και voice acting
- Το level design είναι άφθαστο δημιουργώντας καταπληκτική ατμόσφαιρα
- Ποικίλη δράση με άφθονη αλληλεπίδραση ήρωα και περιβάλλοντος
- Άρτιο A.I.
- Αξέχαστοι χαρακτήρες και δυνατό σενάριο

Αρνητικά:
- Αιφνίδια σταματήματα της δράσης για load - save
- Σουρεαλιστική οδήγηση του ταχύπλοου
- Μέτρια διάρκεια για τόσο απολαυστική εμπειρία

Μια από τις καλύτερες “διαφημίσεις” για τα Video Games γενικά και τα FPS ειδικά.

Γιάννης Μοσχονάς

2 weeks ago
Pathologic Classic HD 2 weeks ago

Μαύρος θάνατος στην πόλη των κατεστραμμένων.

Η Ice-Pick Lodge Ltd. είναι μια ρωσική εταιρεία ανάπτυξης που την έλουσαν τα φώτα της δημοσιότητας όταν ανέπτυξε δύο Adventure τίτλους, τα Pathologic και The Void. Κοινός παρανομαστής τους είναι το μακάβριο, η πάλη των ψυχών με το τέρας του θανάτου, ένα θέμα που μας αγγίζει βαθιά όλους. Το ρωσικό κοινό καθώς και οι όμορες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης αγκάλιασαν τα μακάβρια δημιουργήματα της Ice-Pick Lodge Ltd. Τα εγχώρια βραβεία και η εμπορική επιτυχία παρότρυναν τους δημιουργούς στην διεύρυνση του αγοραστικού κοινού με το απαραίτητο localization του Pathologic για τους αγγλόφωνους χρήστες.

Εν όψει του Pathologic 2 που κυκλοφορεί στις μέρες μας, αποφασίσαμε να βουτήξουμε στα άδυτα του πρωτότυπου Pathologic, στην υποτιθέμενη βέλτιστη έκδοσή του, την classic HD, αναζητώντας τα αίτια που το κατέστησαν τόσο αγαπητό στο κοινό των ανατολικών χωρών και όχι μόνο. Φορτώνοντας το τρακάραμε με την αισθητική του μιζέρια και κοντέψαμε να το παρατήσουμε από την πρώτη ώρα. Σφίξαμε τα δόντια, δώσαμε μια ευκαιρία στο περιβάλλον και το σενάριο να μας μαγέψουν και δεν βγήκαμε ζημιωμένοι από την εμπειρία.

pathologic classic hd 1

Τρόμος μέσα στην πόλη
Τρία άτομα καταφθάνουν ξεχωριστά σε μια ανώνυμη πόλη. Σκοπός της επίσκεψης η γνωριμία με έναν αιωνόβιο κάτοικο που ενδέχεται να κατέχει το μυστικό της αιώνιας ζωής. Δεν προλαβαίνουν να πατήσουν το πόδι τους και ο υπερήλικας βρίσκεται δολοφονημένος. Ο χαμός του πυροδοτεί μια σειρά από μυστηριώδεις θανάτους και το ξέσπασμα μιας επιδημίας που συντρίβει τα λογικά του πληθυσμού. Οι τρεις χαρακτήρες έχουν ανάγκη την καθοδήγησή μας για να φτάσουν στην καρδιά του μυστηρίου και να σώσουν τους εαυτούς τους από το σκοτάδι που πυκνώνει ώρα με την ώρα, μέρα με την μέρα.

Η δίψα μας για μια ασυνήθιστη ιστορία και η γνωριμία με πολλά παράξενα πλάσματα είναι η κινητήριος δύναμη που βρίσκεται πίσω από τις πράξεις μας στο Pathologic. Η ταύτιση με τον Bachelor, τον πρώτο από τους τρεις playable χαρακτήρες πραγματοποιείται μέσα στα πρώτα λεπτά. Συμμεριζόμαστε απόλυτα το όνειρο του για την εξόντωση του μεγαλύτερου εχθρού της ανθρωπότητας, του αποτρόπαιου θεριστή που ονομάζουμε Χάροντα. Η ύπαρξη ενός αιωνόβιου ατόμου και το όσα αυτή υπόσχεται στον αγώνα ενάντια στην φθορά μας συνάρπασε. Λες και γνώριζε τον κίνδυνο πιθανής ήττας, ο θάνατος αγκαλιάζει από μέρα σε μέρα όλη την πόλη, με πρώτο θύμα τον βλάσφημο που τον αψηφούσε για τόσα χρόνια. Κάπου εδώ ανακαλύπτουμε τα δύο game mechanics που παρέχουν την μέγιστη απόλαυση στο game, την αναζήτηση και τους διαλόγους.

http://www.youtube.com/watch?v=jw-0gEVA2bw

Ο αριθμός των ατόμων που προσφέρουν ποιοτικές συζητήσεις είναι ικανοποιητικός και αυξάνεται όσο περνούν οι μέρες. Έχουμε 12 μερόνυχτα έως ότου η πόλη υποκύψει σε ορατούς και αόρατους εχθρούς. Γουστάρουμε να μιλούμε στους βασικούς “παίκτες” της πόλης, στις οικογένειες που την διοικούν (μητσοτακαίοι, παπανδρέηδες ένα πράμα) και στα άτομα που επιχειρούν να βοηθήσουν τους κατοίκους να αντιμετωπίσουν την απειλή.

Οι διάλογοι είναι άφθονοι και συνήθως έχουν αρκετά παρακλάδια για να επιλέξουμε. Οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις μας είναι ουσιαστικές και δεν υπάρχουν απλά για να μας οδηγούν στο επόμενο κατεβατό από λέξεις. Τα λόγια μας έχουν αντίκτυπο στην συμπεριφορά των συνομιλητών και μάλιστα, εμφανίζουν ή εξαφανίζουν πιθανές αποστολές. Το σενάριο έχει πολλές ανατροπές, αρκετά τραγικά συμβάντα, διαθέτει την γοητεία ενός αστυνομικού μυθιστορήματος και μας αρέσει ιδιαίτερα η εκκεντρικότητα των χαρακτήρων.

Βαφτίζουμε την πόλη του game Uncanny Valley. Τα άτομα που περιφέρονται τους δρόμους της μοιάζουν με στραβοχυμένες κούκλες καταστημάτων και, η μακρινή συγγένεια τους με ανθρώπινα όντα, μας σηκώνει την τρίχα κάγκελο.

Παράλληλα με την ασθένεια που κατατρώει τις σάρκες και τα μυαλά των κατοίκων της σκοτεινής πόλης όπου έχουμε παγιδευτεί, η απληστία των ντόπιων κατατρώει τα λιγοστά χρήματα που διαθέτουμε. Οι μαγαζάτορες ανεβάζουν τις τιμές των πολύτιμων προϊόντων τους από μέρα σε μέρα, αναγκάζοντάς μας να μαζέψουμε στοκ από την πρώτη στιγμή ή να κάνουμε αιματηρές οικονομίες στην συνέχεια. Η ατμόσφαιρα τρόμου ενισχύεται σημαντικά από την αγωνιώδη μας προσπάθεια να διαχειριστούμε τους λιγοστούς πόρους.

Το παραμικρό άγγιγμα των δηλητηριωδών νεφών, το χτύπημα ενός μολυσμένου κατοίκου, η πείνα που μας τρώει τα σωθικά όσο κυλάει η ώρα μας κρατούν συνέχεια στην τσίτα. Βαρεθήκαμε να παρακολουθούμε τους δείκτες υγείας του χαρακτήρα μήπως και φτάσουν σε επικίνδυνο, μη αναστρέψιμο επίπεδο. Είναι θετικό το ότι, μόλις ένας δείκτης γείρει επικίνδυνα προς το “κόκκινο”, εμφανίζεται στην οθόνη ώστε να μην ξεχαστούμε με τις περιπλανήσεις μας και τον αγνοήσουμε.

pathologic classic hd 2

Η φτώχεια μπούκες κατεργάζεται
Με τα παραπάνω οι developers κατορθώνουν να μας πλακώσουν με μια ατμόσφαιρα τρόμου, μας κάνουν να αισθανθούμε σαν άτομα παγιδευμένα σε απελπιστικές καταστάσεις και να συμπεριφερθούμε ανάλογα. Η απάντηση στην έλλειψη πόρων και στην ανάγκη που μας κατατρώει είναι η παρανομία. Η εξόντωση των ντόπιων με σκοπό την ληστεία ρίχνει το reputation και δεν την προτιμούμε. Το χαμηλό reputation θα στρέψει τους πάντες εναντίον μας και δεν το θέλουμε. Οι μπούκες στα σπίτια και το ψάξιμο όλων των κιβωτίων και ντενεκέδων που υπάρχουν στην πόλη είναι καλύτερη λύση. Εκτός από την πληθώρα αντικειμένων που ανακαλύπτουμε στα σπίτια, χαιρόμαστε να βοηθούμε και τους μολυσμένους φουκαράδες που κείτονται κουλουριασμένοι στα πατώματα. Τους ποτίζουμε αναλγητικά (εφόσον διαθέτουμε απόθεμα) και βλέπουμε το reputation μας να αυξάνεται. Σπανίως βρισκόμαστε στην ανάγκη να πολεμήσουμε στις μπούκες, ο χειρότερος αντίπαλος μας εκεί είναι τα σύννεφα της ασθένειας. Σε κλειστό χώρο, δίχως την δυνατότητα ελιγμών, μας μολύνουν προτού προλάβουμε να απομακρυνθούμε.

Παίζοντας το Pathologic δεν αναζητούσαμε αιτία για να εκνευριστούμε, την ανακαλύψαμε όμως χρησιμοποιώντας τον προβληματικό χάρτη της πόλης. Οι καθημερινές μας αποστολές συνήθως σημαδεύονται πάνω του με κόκκινες και λευκές... μούντζες αλλά και κύκλους που θυμίζουν έντονα καύτρες τσιγάρων. Τα σημαντικότερα κτίρια της πόλης έχουν κόκκινο χρώμα και το χάδι του κέρσορα αποκαλύπτει χρήσιμες πληροφορίες για την λειτουργία και τους ενοίκους τους.

pathologic classic hd 3

Καλή η αισθητική προσέγγιση δεν λέμε αλλά πολύ θα θέλαμε να εφαρμόζεται σε όλες τις αποστολές χωρίς εξαίρεση. Δυστυχώς οι εξαιρέσεις είναι πολλές και μας καταδικάζουν σε χρονοβόρο ποδαρόδρομο. Για να ανακαλύψουμε τους στόχους μας βασιζόμαστε στα στοιχεία που μας δίνουν οι NPCs. Όποτε αυτά χαρακτηρίζονται από ασάφεια, αντιμετωπίζουμε δεκάδες λεπτά περιπλανήσεων μέχρι να ανακαλύψουμε τον στόχο. Τον εφιαλτικό ποδαρόδρομο επιβάλλει και η απουσία συστήματος fast travel η οποία μας καταδικάζει να διασχίζουμε σε ρυθμό χελώνας πολλά οικοδομικά τετράγωνα.

Γιατί αλήθεια απουσιάζει το game mechanic του τρεξίματος από το ρεπερτόριο μας; Αφού ο χαρακτήρας μπορεί να περπατά και να κάνει άλμα, ασχέτως αν με αυτό δεν μπορεί να περάσει ούτε πάνω από απλωμένη... εφημερίδα, δεν έπρεπε να μπορεί και να τρέξει; Δυστυχώς δεν μπορεί και με την σχεδιαστική αυτή απόφαση οι developers έδωσαν μια γερή γροθιά στην δυνατότητα απορρόφησης μας από το περιβάλλον. Δεν διέφυγε της προσοχής μας η απόκοσμη εικόνα της πόλης και τα παράξενα κτίσματα που αιχμαλωτίζουν εύκολα το βλέμμα μας. Είναι σκέτη απόλαυση το χάζεμα στην αρχή της περιπέτειας, όσο υπάρχουν ανεξερεύνητες περιοχές. Από την στιγμή που τα μάτια μας αγκαλιάζουν τα πάντα, η περιφορά μας στις ίδιες συνοικίες γίνεται βασανιστική.

pathologic classic hd 4

Τα τέρατα είναι ζωντανά γιατί δεν μπορούμε να τα σκοτώσουμε
Ο ήρωας μας στο Pathologic είναι γιατρός, επιστήμονας που συλλέγει δεδομένα και τα αναλύει, που χρησιμοποιεί την πειθώ αντί για την βία για να πετύχει τον σκοπό του. Θα μπορούσε να παραληφθεί το combat system χωρίς να ζημιωθεί στο ελάχιστο η περιπέτειά μας, απλά αποφεύγοντας τα μολυσμένα όντα στους δρόμους. Δυστυχώς υπάρχει combat system και πρόκειται για μια ελεεινή καρικατούρα που εξελίσσεται σε τραυματική εμπειρία αντί να αποτελεί πηγή έντονης διασκέδασης. Τα όπλα και τα πυρομαχικά είναι λιγοστά, το animation τους είναι κάκιστο και απελπιστικά αργό. Αρκεί να πούμε ότι, αν ο χαρακτήρας μας έπαιζε σε ταινία γουέστερν, αυτή θα ονομαζόταν “το πιο αργό πιστόλι της Δύσης”.

Το αποκορύφωμα της γελοιότητας είναι το σύστημα στόχευσης. Αντιλαμβανόμαστε την κουκκίδα που βλέπουμε μπροστά από τα πυροβόλα όπλα σαν στόχαστρο, την κεντράρουμε στον εχθρό και τραβάμε την σκανδάλη. Κάποιες φορές, αρκετά σπάνια, η σφαίρα είναι ευθύβολη, καρφώνεται εκεί που την προορίζουμε και η ευστοχία μας ανταμείβεται με πίδακες αίματος από το σώμα του αντιπάλου. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, αναζητούμε μάταια οπτικό ερέθισμα για τις βλάβες που προκαλούμε. Βρεθήκαμε μπροστά το γελοίο θέαμα να πυροβολούμε εξ’ επαφής σχεδόν τον αντίπαλο ξανά και ξανά χωρίς οι σφαίρες να πετυχαίνουν στόχο. Αναρωτηθήκαμε μήπως είχαμε γεμίσει το όπλο μας με... καψούλια αλλά τελικά, κεντράροντας το στόχαστρο σε άσχετα σημεία και πετυχαίνοντας τον, συνειδητοποιήσαμε απλά ότι η στόχευση είναι για τα μπάζα. Ευτυχώς, οι περισσότεροι αντίπαλοι, ειδικά τις πρώτες μέρες, σέρνουν τα βήματά τους και μπορούμε να τους αποφύγουμε. Στις επόμενες μέρες με την εξάπλωση της ασθένειας, οι ντόπιοι αστυνομικοί τους αρχίζουν στις φάπες και έτσι αποφεύγουμε εύκολα τις μάχες.

http://www.youtube.com/watch?v=Np4ckB8YOlc

Στην πόλη του τρόμου που χωθήκαμε πατώντας το play η ασχήμια κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα. Πολλοί NPCs έχουν ακριβώς την ίδια εμφάνιση λες και οι κάτοικοι της πόλης είναι παράγωγα αποτυχημένου πειράματος κλωνοποίησης. Διακρίνουμε την φθήνια της παραγωγής σε αυτό το γεγονός και ξενερώνουμε άγρια. Η ομοιομορφία επεκτείνεται σαν προγραμματιστική αρρώστια και στα σπίτια της πόλης. Το εσωτερικό και το εξωτερικό πολλών σπιτιών μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό. Μέσα στην ενοχλητική ομοιομορφία βρίσκουμε παρηγοριά σε κάποια ορόσημα της περιοχής.

Μας αρέσει ο σιδηροδρομικός σταθμός, ο καθεδρικός ναός και το θέατρο ως πελώρια κατασκευάσματα αφιερωμένα στην ευζωία των κατοίκων. Ακόμα περισσότερο απολαμβάνουμε την θέα του πολύεδρου και των ανολοκλήρωτων κτισμάτων. Η απόκοσμη αρχιτεκτονική τους μας θύμισε το αγαπημένο American McGee’s Alice και συνεισέφερε στην εντύπωση ότι ζούμε μέσα σε σουρεαλιστικό εφιάλτη. Τα animations των NPCs είναι μια κακοφωνία ρομποτικών κινήσεων που αρχίζουν και τελειώνουν απότομα, ανάλογα με τα ερεθίσματα που δέχονται. Παρακολουθήσαμε όχλους να κυνηγούν άσχετα άτομα προσπαθώντας να τα λιντσάρουν, όργανα της τάξης να επιχειρούν να την επιβάλλουν δια της βίας σε μολυσμένους. Οι γροθιές που εξαπολύουν, οι μαχαιριές που ρίχνουν, όλες τους οι κινήσεις είναι θλιβερές καρικατούρες των πραγματικών και δεν μας αρέσουν καθόλου. Ωραίο είναι να κολλάμε ένα HD δίπλα σε ένα game αλλά περιμένουμε οι λέξεις να έχουν αντίκρισμα.

pathologic classic hd 5

Στο Pathologic δεν έχουν διότι αδιαφορούμε για την ανάλυση που μπορεί να πιάσει, εφόσον τα μοντέλα των χαρακτήρων και τα animations είναι κακοφτιαγμένα. Αντίστοιχη εντύπωση μας προξενούν τα cinematics που “βρωμάνε” παλαιότητα, με παραμορφωμένους χαρακτήρες να κουνούν τα παραμορφωμένα τους μέλη. Ο ήχος κλέβει την παράσταση από τα κακόγουστα γραφικά. Η μουσική είναι ανατριχιαστικότερη και από νύχια που γδέρνουν μαυροπίνακα, δημιουργώντας τρεμούλα και την εντύπωση ότι επίκειται κάποια μεγάλη συμφορά. Με κλειστά μάτια, ο τρόμος εισέρχεται ευκολότερα στην ψυχολογία μας χάρη στους ατμοσφαιρικούς ήχους. Το voice acting έχει μια θεατρικότητα που λατρέψαμε γρήγορα. Οι voice actors μιλούν με στόμφο, εκφράζουν τα συναισθήματά τους σε κάθε λέξη, διαθέτουν τις κατάλληλες φωνές και λυπούμαστε που το voice acting δεν περιλαμβάνεται στο σύνολο των διαλόγων.

Επί σκοπόν, πυρ
Η επισκόπηση του Pathologic Classic HD αποκαλύπτει ένα game με πολλές προοπτικές που δεν κατόρθωσε να μας “γεμίσει”. Είναι ένα ψηφιακό χρονικό τρομακτικής ατμόσφαιρας, συναρπαστικών διαλόγων και δραματικών συγκρούσεων που μας άρεσαν. Την πορεία προς την πλήρη απόλαυση ανέκοψε απότομα το κάκιστο battle system, τα μοντέλα – καρικατούρες, η απουσία χρήσιμων μηχανισμών όπως το fast travel, η ασχήμια των cinematics. Παραλληλίζουμε το Pathologic με τα ανολοκλήρωτα κτίσματα της πόλης όπου δρούμε. Οι σκάλες που οδηγούν στο άπειρο υπόσχονται την ανέγερση ενός Πύργου της Βαβέλ αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα ξεκοιλιασμένο κτίριο. Εφόσον το Pathologic 2 είναι σοβαρό remake του πρωτότυπου με αναβαθμισμένους όλους τους τομείς, δεν συνιστάται η καταβολή των 13 ευρώ για την αγορά του Pathologic Classic HD.

Θετικά:
- Πρωτότυπο σενάριο και εκκεντρικοί χαρακτήρες
- Ουσιαστικό σύστημα διαλόγων
- Τρομακτική ατμόσφαιρα και ατμοσφαιρική μουσική
- Χορταστική διάρκεια με μπόλικα Steam achievements
- Ταιριαστό voice acting

Αρνητικά:
- Κακό battle system και απαίσια στόχευση
- Κακάσχημα μοντέλα χαρακτήρων, διανθισμένα με κωμικά animations
- Ανυπαρξία fast travel που μας καταδικάζει σε βαρετούς ποδαρόδρομους
- Το voice acting δεν καλύπτει όλους τους διαλόγους
- Ο χάρτης δεν είναι όσο κατατοπιστικός θα έπρεπε

Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 7.5
Gameplay: 6
Σενάριο: 8
Αντοχή: 8
Γενικά: 7.5

Μια πρωτοποριακή ιδέα με ποιοτικά στοιχεία που “ουρλιάζει” για αναβάθμισή της.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Artifact' in the forum. 3 weeks ago

Artifact Review

Το Artifact έχει το μοναδικό χαρακτηριστικό ανάμεσα στα games της κατηγορίας του να ταυτίζει την διάρκεια με την αντοχή στον χρόνο. Χωρίς single player campaign, ο χρονικός ορίζοντας ενασχόλησής μας με την πάρτη του είναι πολλές δεκάδες έως εκατοντάδες ώρες, ανάλογα με την υπομονή και το εύρος της τσέπης μας.

Στις 30 ώρες συγκρούσεων που έχουμε να επιδείξουμε, υποκλιθήκαμε ξανά στο ταλέντο του Richard Garfield. Ο φοβερός σχεδιαστής γνωρίζει ότι, όσο όμορφα και αν είναι τα γραφικά, ο ήχος και το σενάριο σε ένα game, δεν αξίζει φράγκο χωρίς στιβαρό gameplay. Ο αστρονομικός αριθμός των πιθανών συνδυασμών καρτών, το σωστό ζύγισμα του κάθε χρώματος, η πληθώρα των ιδιοτήτων που αλληλεπιδρούν αρμονικά, όλα τους πυροδοτούν αμέτρητες μαγευτικές παρτίδες.

Read More...

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Tropico 6' in the forum. 3 weeks ago

Tropico 6 Review

Το Tropico 6 δεν είναι εξομοιωτής Δικτατορίας αλλά ένα City Building διαμαντάκι που μας επιτρέπει να το παίξουμε και Δικτάτορες, προκειμένου να σπρώξουμε τα απωθημένα μας στα ψηφιακά ανθρωπάκια. Ο πλούσιος αριθμός από εικονίδια και στατιστικούς πίνακες μπορεί να μας τρομάξει για κάποια ώρα, έως ότου οι λειτουργίες τους εντυπωθούν στο μυαλό μας.

Από το σημείο αυτό και ύστερα, το game απογειώνεται, επιβραβεύοντας τις πετυχημένες αποφάσεις με πακτωλό ψηφιακών δολαρίων. Βλέποντας το χρήμα να ρέει, το τοπίο να μεταμορφώνεται σε παράδεισο και τα στατιστικά να αυγατίζουν σε κάθε τομέα, πωρωνόμαστε άγρια. Η ευχαρίστηση ρέει μέσα μας αδιάκοπα σε γερές δόσεις και μας καθηλώνει στο μόνιτορ για δεκάδες ώρες.

Read More...

3 weeks ago
Total War: Three Kingdoms 3 weeks ago

"Ο θάνατος σου, η ζωή μου" στην απέραντη Κίνα. 

Μια απλή αναφορά σε κλασικό έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας είναι αρκετή για να μας δημιουργήσει μια έντονη επιθυμία να το αποκτήσουμε και να βουλιάξουμε με το πάσο μας στις σελίδες του. Τι γίνεται όμως όταν το αναφερόμενο έργο δεν το έχουμε πιάσει ποτέ στα χέρια μας, παρόλο που γνωρίζουμε τους χαρακτήρες του πολύ καλά; Τότε μας κυριεύει αμόκ. Αμόκ από την πώρωση πάθαμε λαμβάνοντας το Total War: Three Kingdoms. Προετοιμαστήκαμε για την ετήσια Total War δόση μας, που περιμένουμε πάντοτε με μεγάλη ανυπομονησία σαν να είναι χριστουγεννιάτικο δώρο, όταν διαπιστώσαμε ότι το νέο Total War διαδραματίζεται στην εποχή των Τριών Βασιλείων της Κίνας. Η περίοδος αυτή έχει μυθοποιηθεί στο ιστορικό μυθιστόρημα Romance of the Three Kingdoms, ένα από τα τέσσερα κορυφαία κείμενα της κινέζικης λογοτεχνίας.

Οι αναμνήσεις άρχισαν να μας επιτίθενται σαν μοίρα βομβαρδιστικών, πηγαίνοντας μας αρχικά στο μακρινό παρελθόν, το 1989. Ήταν η πρώτη φορά τότε που χειριστήκαμε σε game τους ήρωες της περιόδου των Τριών Βασιλείων στο Dynasty Wars της Capcom. Σουβλίσαμε τότε τις ορδές των Yellow Turbans και στο τέλος σφάξαμε και τον τύραννο Dong Zhuo. Επιστρέψαμε στην επική σύγκρουση με το Warriors of Fate της ίδιας εταιρείας, ένα από τα καλύτερα Beat ‘Em Ups που έχουμε παίξει ποτέ.

total war three kingdoms 1

Zhang Fei, Cao Cao, Lu Bu, η θρυλική μάχη στον κόκκινο βράχο, παρέλασαν μπροστά στα μάτια μας. Την σκυτάλη στην συνέχεια πήρε η λατρεμένη μας Κoei με τα Romance of the Three Kingdoms και τα Dynasty Warriors της. Έχουμε εμποτιστεί στον κόσμο του Romance of the Three Kingdoms, έχουμε οδηγήσει ξανά και ξανά τους πρωταγωνιστές του σε τιτάνιες μάχες. Καιρός ήταν να τους κυβερνήσουμε στα πλαίσια ενός ολοκληρωτικού πολέμου στο νούμερο ένα Strategy στις προτιμήσεις μας.

Κάποτε την Κίνα διοικούσε ο Han... Κώλο
Το 190 μ.Χ. είναι μια ταραγμένη περίοδος για την απέραντη Κίνα. Μετά από 400 χρόνια αδιάκοπης κυριαρχίας, η δυναστεία των Han βρίσκεται στα τελευταία στάδια της παρακμής της. Την ηγεσία ασκεί μια ομάδα από διεφθαρμένους ευνούχους και η χώρα έχει βυθιστεί στο χάος. Η περιρρέουσα ανομία δίνει το έναυσμα για την αγροτική επανάσταση των Yellow Turbans, η οποία στρέφεται ευθέως ενάντια στην κρατική ασυδοσία. Πολέμαρχοι πιστοί στην αυτοκρατορία των Han, περιορίζουν την εξέγερση σε εδαφικούς θύλακες αλλά, απηυδισμένοι και αυτοί από τους ευνούχους, μπουκάρουν στο παλάτι και τους πετσοκόβουν σαν σαλάμια.

http://www.youtube.com/watch?v=eERKthpmm8o

Μέσα στον χαμό, ο πανούργος πολέμαρχος Don Zhuo βρίσκει την ευκαιρία να υποσκελίσει τον πιτσιρίκο διάδοχο της δυναστείας των Han και να αρπάξει την κρατική εξουσία στα χέρια του. Οι υπόλοιποι πολέμαρχοι δεν πρόκειται να αφήσουν την ύβρη αυτή ατιμώρητη. Συμμαχίες αναπτύσσονται, στρατοί εξοπλίζονται και οι καλύτεροι στρατηγοί των Total War (εμείς) πιάνουν το mouse στα χέρια τους, κηρύττουν ολοκληρωτικό πόλεμο και όποιους πάρει ο... Χάρος. Η παροχή δύο modes στο single player campaign μας φάνηκε άσκοπη στην αρχή. Ουδέποτε θα προτιμούσαμε το απλό records mode έναντι του romance mode. Τι να τις κάνουμε τις μάχες χωρίς υπεράνθρωπους στρατηγούς να διαλύουν μόνοι τους ολόκληρες λεγεώνες; Στην πορεία αντιληφθήκαμε ότι το records mode είναι ένας εναλλακτικός τρόπος βιώματος του ολοκληρωτικού κινέζικου πολέμου. Το βάρος εκεί μετατοπίζεται στις μονάδες και οι μάχες όπου ο εχθρός μας ποδοπατά επειδή έχει καλύτερους στρατηγούς, γίνονται αυτόματα παρελθόν.

Όταν οι ημίθεοι που χειριζόμαστε αποφασίζουν να μετρηθούν μεταξύ τους, αδιαφορώντας για την γενική σύγκρουσή, το πεδίο της μάχης χωρίζεται σε ζώνες. Στην μία πλευρά στέκεται η πλέμπα, η μεγάλη μάζα των δύο στρατών που σφαγιάζονται κατά εκατοντάδες. Στην άλλη πλευρά οι πολέμαρχοι διασταυρώνουν τα όπλα τους και η γη σείεται από τα τρομακτικά χτυπήματα. Η προσφιλής τακτική μας ήταν να αρνιόμαστε τις μονομαχίες αν δεν ήμασταν 100% βέβαιοι ότι ο στρατηγός μας υπερισχύει του αντιπάλου. Ο χαμός ενός χαρακτήρα αρκεί για να γείρει απότομα την πλάστιγγα της σύγκρουσης προς το μέρος του εχθρού, συνεπώς προτιμούμε την ασφαλή λύση, την αποστολή όλων των χαρακτήρων μας σε έναν πολέμαρχο. Αφού τον σφάξουν σαν αρνί, τους στέλνουμε στον επόμενο κ.ο.κ.

total war three kingdoms 3

Την μέγιστη απόλαυση από την τακτική αυτή την νιώθουμε μόλις ο εχθρικός στρατός ξεμείνει από στρατηγούς. Τότε, το ηθικό των εχθρικών μαζών έχει σπάσει σαν κλαράκι και εξαπολύουμε τους στρατηγούς μας σε κατά μέτωπο επίθεση. Οι υπεράνθρωποι μας καλπάζουν με μανία μέσα στο πλήθος, σκορπίζοντας κορμιά με κάθε τους χτύπημα. Ενεργοποιώντας τα πανίσχυρα skills που διαθέτουν, κουρελιάζουν εν ριπή οφθαλμού το ηθικό των θυμάτων, την ώρα που κάθε χτύπημα συντρίβει πολλούς εχθρούς. Το σκηνικό μας θύμισε έντονα τα λατρευτά Dynasty Warriors αλλά η ισχύς των στρατηγών μας ποτέ δεν έφτασε τα επίπεδα των one man army χαρακτήρων που χειριστήκαμε σε εκείνα. Οι στρατηγοί μας μπορούν να λιώσουν συνολικά εκατοντάδες αλλά όχι χιλιάδες εχθρούς. Αν τους ελέγχαμε απευθείας όπως στα Dynasty Warriors, ένας και μόνο χαρακτήρας θα αρκούσε για να διαλύσουμε όλο τον εχθρικό στρατό.

total war three kingdoms 2

Η νίκη είναι νίκη ακόμα και Πύρρειος
Αγαπήσαμε πολύ την χαρακτηριστική δυσκολία των περισσοτέρων μαχών στο Total War: Three Kingdoms. Με τον τρόπο αυτό, το game μας ωθεί στο να βελτιωθούμε τρομακτικά σαν παίκτες και, ταυτόχρονα, να παίζουμε προσωπικά τις περισσότερες μάχες. Σπανίως βρισκόμαστε σε πλεονεκτική θέση απέναντι στον αντίπαλο, ακόμα και όταν τον έχουμε οδηγήσει σε ενέδρα. Διαβάζοντας το πιθανό αποτέλεσμα των αυτοματοποιημένων μαχών παρατηρούμε ότι συνήθως είναι μεταξύ των close - pyrrhic victory και valiant defeat. Οι επιλογές αυτές δεν μας ικανοποιούν καθόλου διότι συνεπάγονται βαριές απώλειες και αχρήστευση του εκστρατευτικού σώματος έως ότου τις αναπληρώσει. Αναλαμβάνουμε προσωπικά τις περισσότερες συγκρούσεις και το αποτέλεσμα είναι απίθανο.

Για εμάς δεν υπάρχει καλύτερο battle system από τα Total War, ένα battle system που λαμβάνει υπόψη του όλες τις εδαφικές παραμέτρους και την δυναμικότητα – διαφορετικότητα μεταξύ των μονάδων. Στο Total War: Three Kingdoms τα πράγματα έχουν εμπλουτιστεί ακόμα περισσότερο με την εισδοχή των πανίσχυρων skills και του εξοπλισμού των χαρακτήρων. Για παράδειγμα, αξιοποιώντας την ικανότητα ενός χαρακτήρα να εξαλείφει τα penalties της μάχης εντός του δάσους, μπορούμε να σαρώσουμε τις εχθρικές ορδές την ώρα που προελαύνουν μέσα στην βλάστηση.

Ένα πικρό μάθημα που έμαθαν όλοι οι επίδοξοι “κυρίαρχοι του κόσμου” στην παγκόσμια ιστορία είναι το ότι κανένας στρατός δεν έχει μέλλον χωρίς σταθερές γραμμές ανεφοδιασμού. Στο Total War: Three Kingdoms ο ανεφοδιασμός των στρατευμάτων αποτελεί ζωτικό μηχανισμό για την επιβίωσή τους. Κανείς πλέον δεν μπορεί να διασχίσει εχθρικές περιοχές χιλιάδων στρεμμάτων για να πάει να χτυπήσει έναν αντίπαλο στην άλλη άκρη του χάρτη. Τα military supplies επηρεάζουν άμεσα το ηθικό των στρατιωτών και την ταχύτητα αναπλήρωσης των απωλειών. Αν επιτρέψουμε την εξάντλησή τους, το στράτευμα θα εξαθλιωθεί σε χρόνο ρεκόρ, η λιποταξία θα πάει σύννεφο και οι πιθανότητες νίκης σε μια μάχη θα μηδενιστούν. Κατά συνέπεια, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις διεξάγονται κοντά στα εδάφη που κατέχουμε και η επέκταση της αυτοκρατορίας μας γίνεται ομαλά. Αντίστοιχα, ποτέ δεν θα δούμε στρατό εισβολής από εχθρό του οποίου οι περιοχές δεν συνορεύουν με τις δικές μας.

total war three kingdoms 4

Η ακαταμάχητη γοητεία των στατιστικών
Δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει Total War που να μην μας σερβίρει ένα λουκούλλειο γεύμα από υπέροχα στατιστικά. Για να διοικήσουμε το πολυδαίδαλο κράτος μας βουτάμε σε δεκάδες εικονίδια και στατιστικούς πίνακες που ξεπηδούν από κάθε μεριά της οθόνης. Ένας αμύητος στον κόσμο των Total War θα τα... παίξει από τον πληροφοριακό οργασμό. Εμείς που είμαστε βετεράνοι της σειράς, χρειαστήκαμε λίγο διάστημα έως ότου εντοπίσουμε όλες τις προσφερόμενες διαχειριστικές επιλογές. Αναμφίβολα το Total War: Three Kingdoms είναι το πιο εύχρηστο Total War μέχρι σήμερα καθώς οι δημιουργοί του έχουν απλοποιήσει και βελτιώσει πάρα πολλές διαδικασίες, χωρίς να μειώσουν στο ελάχιστο την πληθώρα στατιστικών.

Στα δύο αντίθετα σημεία της οθόνης μας, κάτω δεξιά και πάνω αριστερά, έχουν ακροβολιστεί τα σημαντικότερα εικονίδια της διαχείρισης της αυτοκρατορίας. Όποτε συμβαίνει κάτι σημαντικό και απαιτείται η προσοχή μας, βλέπουμε αριθμούς να ξεπηδούν δίπλα στα εικονίδια. Έτσι δεν χρειάζεται να περιφερόμαστε σε κάθε γύρο από όλα τα εικονίδια ψάχνοντας αν μας έχει ξεφύγει κάτι. Ποτέ δεν θα συμβεί ένα καταστροφικό γεγονός χωρίς προηγουμένως να το πληροφορηθούμε, πλην των αιφνιδιαστικών επιθέσεων των εχθρών σε αφύλακτες πόλεις μας. Οποιαδήποτε απορία έχουμε για το ποιο εικονίδιο κάνει τι, προτού τα μάθουμε απέξω και ανακατωτά, καταφεύγουμε στο πλήκτρο F1 και διαβάζουμε τις αναλυτικές περιγραφές τους. Η φλύαρη σύμβουλος μας είναι μια σημαντική πηγή πληροφόρησης και αναλύει αυτόματα και αδιάκοπα τους διάφορους μηχανισμούς.

total war three kingdoms 5

Ο περιορισμός στον αριθμό των στρατών που μπορούμε να διοικήσουμε μας κάθεται πάντοτε στο λαιμό στα τελευταία Total War. Η οικονομία τους βέβαια είναι προσαρμοσμένη στην σχεδιαστική αυτή επιλογή και δεν μας επιτρέπει να συντηρούμε τεράστιο αριθμό στρατευμάτων. Αναζητούμε τεχνολογικές ανακαλύψεις, skills, αντικείμενα και κυβερνητικές θέσεις που αυξάνουν τον αριθμό των στρατών κατά ένα. Ο μικρός αριθμός των λεγεώνων μας αναγκάζει να νοιαζόμαστε περισσότερο για αυτές, να προσέχουμε πολύ τις απώλειες και να διενεργούμε τις εκστρατείες με βήμα σημειωτόν.

Από τον κινέζικο... μπουφέ που άπλωσε μπροστά μας η Creative Assembly δεν πρόκειται να αφήσουμε ούτε ένα μεζέ απείραχτο.

Παντοτινός πόλεμος
Το τεράστιο replayability που ενσωματώνουν όλα τα Total War βασίζεται στην ποικιλία των factions και στο φανταστικό multiplayer. Τα 12 factions που διατίθενται στο Total War: Three Kingdoms, παρέα με τα τρία factions που περιέχει το DLC, μπορούν να μας κρατήσουν απασχολημένους για εκατοντάδες ώρες. Γι’ αυτό τον λόγο δεν θα αποτολμήσουμε να υπολογίσουμε την διάρκεια του game. Ασχοληθήκαμε με τα περισσότερα factions στην 40ωρη επιδρομή μας στον κινέζικο ολοκληρωτικό πόλεμο. Μερικά μας άρεσαν ιδιαίτερα λόγω της άνεσης με την οποία επεκτείνονται.

Ο Liu Bei για παράδειγμα είναι η πρώτη μας επιλογή για να προελάσουμε νικηφόρα στο campaign. Ο θρυλικός στρατηγός ξοδεύει το ξεχωριστό του resource εν ονόματι unity για να προσαρτήσει χωρίς μάχη όλα τα εδάφη της διασπασμένης Han empire. Ανέξοδα, το κράτος μας απλώνεται ταχύτατα δεξιά και αριστερά, τρέφοντας την οικονομία με νέους πόρους και διευκολύνοντας τις πολεμικές επιχειρήσεις. Το μεγαλείο του Liu Bei δεν σταματά στο unity resource. Ο αρχικός στρατός αποτελείται από τους καλύτερους στρατηγούς που χειριστήκαμε στις εκστρατείες μας. Δεν έχει δοθεί τυχαία το προσωνύμιο God of War στον στρατηγό μας Guan Yu. Ο υπεράνθρωπος πολεμιστής λιανίζει για πλάκα στρατηγούς και απλούς φαντάρους, καταφέρνοντας τρομακτικά χτυπήματα. Δίπλα του, ο μέθυσος στρατηγός Zhang Fei σκίζει τους εχθρικούς σχηματισμούς με την ίδια ευκολία ενός ψαλιδιού που κόβει λεπτό χαρτί. Η μάχη είναι σκέτη απόλαυση με την τριάδα του Liu Bei και των στρατηγών του, γι’ αυτό και κέρδισαν την προτίμησή μας.

total war three kingdoms 6

Μετά τον Liu Bei έρχεται ο Cao Cao με τις διπλωματικές πανουργιές του για να μας εξιτάρει. Χωρίς να κουνήσει το δαχτυλάκι του, ο Cao Cao δημιουργεί διενέξεις ανάμεσα στους εχθρούς του και επηρεάζει άμεσα τον διπλωματικό στίβο προς όφελός του. Γουστάρουμε τις πολεμικές αρετές του Gongsun Zan αλλά βρίσκεται σε πολύ εχθρικό περιβάλλον και ζορίζεται στο να αναπτυχθεί. Ο Sun Jian είναι η τρίτη μας επιλογή γιατί μπορεί να διατηρεί μπόλικο στρατό με χαμηλό κόστος. Οι μεγαλύτερες προκλήσεις μας περιμένουν στο στρατόπεδο των παρανόμων. Το πέρασμά μας με τον Zhang Yan είναι ένας αργός Γολγοθάς. Μας φεύγει η πίστη μέχρι να κατακτήσουμε μια περιοχή και κοιτούμε διαρκώς πίσω από την πλάτη μας φοβούμενοι (δικαιολογημένα) ότι θα μας επιτεθούν στα αφύλακτα provinces. Παρά το άγχος που τον συνοδεύει, γουστάρουμε να οδηγούμε τον Zhang Yan στον πόλεμο διότι είναι αριστοτέχνης στις ενέδρες. Εγκλωβίζοντας τον εχθρικό στρατό σε ένα ambush, πέφτουμε σαν πιράνχας πάνω του από όλες τις μεριές και τον... ξεκοκαλίζουμε.

Oi ηγέτες των factions και τα μοναδικά resources που τους συνοδεύουν πλαισιώνονται από αρκετούς στρατηγούς οι οποίοι φανερώνουν ένα πολύπλοκο σύστημα χαρακτήρων και τάξεων. Ο μάξιμουμ αριθμός μονάδων σε ένα στρατό είναι τρεις στρατηγοί και 18 μονάδες, συμπαθητικό νούμερο που οδηγεί σε πολύνεκρες συγκρούσεις. Τα πέντε classes (commander, champion, vanguard, strategist, sentinel) από τα οποία πηγάζουν όλοι οι στρατηγοί, έχουν τα υπέρ και τα κατά τους που λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας. Η αγαπημένη μας τριάδα περιλαμβάνει πάντοτε έναν champion για να κόβει σαν βούτυρο τους αντίπαλους στρατηγούς, έναν vanguard για να ξεπαστρεύει ολόκληρες μονάδες και έναν commander για να κρατά ψηλά το φρόνημα του στρατού. Οι sentinel είναι πολύτιμοι στις αμυντικές μάχες διότι “καρφώνουν τα πόδια” τους στην γη και μετατρέπονται σε εμπόδιο πάνω στο οποίο συντρίβονται τα εχθρικά κύματα. Τους strategist μας αρέσει να τους “κολλάμε” σε στρατούς με έφεση στις ranged attacks γιατί προσφέρουν εξαιρετικά bonuses στον συγκεκριμένο τομέα.

total war three kingdoms 7

Η επιλογή των classes είναι μοναχά η εξωτερική στοιβάδα του υπέροχου character system. Προχωρώντας βαθύτερα διακρίνουμε μετά χαράς ότι μπορούμε να αυξήσουμε την απόδοσή μας επιλέγοντας τα κατάλληλα όπλα, πανοπλία, άλογο, ακόλουθους και ειδικά αξεσουάρ. Η επόμενη ανακάλυψη είναι ακόμα πιο ευχάριστη. Οι χαρακτήρες μας συμπεριφέρονται σαν ζωντανά πλάσματα αναπτύσσοντας φιλίες, έχθρες, δείχνοντας φιλοδοξία και μεγάλες προσδοκίες. Απογοητεύονται από τις ήττες, εξαγριώνονται όταν αδρανούν, αποχωρούν από το faction αν δεν τους δείξουμε την απαραίτητη φροντίδα. Προβάλλοντας τόσα ανθρώπινα χαρακτηριστικά μας υποχρεώνουν να λαμβάνουμε υπόψη μας τα συναισθήματά τους, να μοιράζουμε δώρα και προαγωγές όποτε χρειάζεται, να τους προσέχουμε για να μην αποδυναμωθεί το faction μας.

Η πολυπλοκότητα και η επιμέλεια που έδειξαν οι developers στο σύστημα των χαρακτήρων δεν ήταν απλά συνειδητή επιλογή αλλά και μια αναγκαιότητα. Δοθέντος του ότι ο νέος ολοκληρωτικός μας πόλεμος διεξάγεται στην ίδια χώρα, ασχέτως αν αυτή έχει μέγεθος ηπείρου, οι μονάδες παρουσιάζουν μεγάλες ομοιότητες μεταξύ τους. Η απουσία ποικιλομορφίας δεν μας εμποδίζει να απολαμβάνουμε τις χαρές των μαζικών συγκρούσεων όπου το ιππικό σκουπίζει εκατοντάδες με μια επέλαση, οι τοξότες ραντίζουν με θάνατο τις εχθρικές μάζες και το πεζικό πετσοκόβει ότι έχει απομείνει. Η δυνατότητα αιφνιδιαστικών επιθέσεων από κρυμμένες μονάδες μας, η πλευροκόπηση και υπερφαλάγγιση των εχθρικών δυνάμεων, η αξιοποίηση του εδάφους, όλες οι στρατηγικές επιλογές βρίσκονται στην διάθεσή μας.

Ο υπολογιστής μας απέκτησε... θράσος
Η τεχνητή νοημοσύνη δείχνει ότι μπορεί να γίνει πολύ... άτεχνη στον στρατιωτικό τομέα αλλά δεν είναι σπάνιες οι φορές που εμφανίζει τυπική ανθρώπινη πανουργία. Η λογική απουσιάζει κάθε φορά που ένα γειτονικό faction τολμά να μας κηρύξει τον πόλεμο επειδή θεωρεί ότι η επέκταση του κράτους μας απειλεί τα συμφέροντά του. Που πας ρε κακομοίρη με μια περιοχή δική σου ενάντια σε κράτος με δέκα και βάλε αντί να προσέλθεις γονατιστός για να συμμαχήσεις μαζί μας; Οι άστοχες αυτές ενέργειες είναι το μοναδικό στραβοπάτημα του A.I. Οι υπόλοιπες επιλογές του το καθιστούν έναν αδυσώπητο αντίπαλο.

total war three kingdoms 8

Αναγνωρίζουμε στην τεχνητή νοημοσύνη μια διάχυτη εντιμότητα. Προτού καταφύγει στην λύση των όπλων, επιχειρεί να πάρει αυτά που θέλει με διπλωματικά μέσα. Οι ηγεμόνες έρχονται με διάφορα αιτήματα, ζητώντας χρήματα, περιοχές, αντικείμενα, ακόμα και την ενσωμάτωσή μας στην αυτοκρατορία τους. Μόλις τους πετάμε την προτεινόμενη συμφωνία στα μούτρα, διατάζουν τις στρατιές τους να επιτεθούν στα εδάφη μας και ξεσπάει η σφαγή. Οι ενέδρες δίνουν και παίρνουν και, για πρώτη φορά σε Total War πιστεύουμε, οι υπερασπιστές των πολιορκημένων πόλεων επιχειρούν πάντοτε ηρωικές εξόδους με την ελπίδα να σπάσουν τον εχθρικό κλοιό.

Η αγαπημένη μας Creative Assembly άκουσε επιτέλους τα παράπονά μας για το σύστημα της διπλωματίας και προχώρησε σε ικανοποιητική ανανέωση. Πλέον μπορούμε να προτείνουμε σε πολλούς αποδέκτες τις προτάσεις μας για ειρήνη, συμμαχίες, εμπορικές συναλλαγές, σύναψη συμμαχιών κ.ο.κ. Είμαστε εις θέση να προτείνουμε το οτιδήποτε στον οποιονδήποτε και να γνωρίζουμε, χάρη στο απλοποιημένο σύστημα διπλωματίας, ποια ανταλλάγματα μπορούν να αλλάξουν μυαλά στον συνομιλητή μας ώστε να δεχτεί την συμφωνία. Στα περασμένα Total War συνηθίζαμε να δίνουμε βάση μόνο στις εμπορικές συναλλαγές και να ασχολούμαστε με τις υπόλοιπες πτυχές της διπλωματίας περιστασιακά.

Στο Total War: Three Kingdoms μας απασχολούν τα πάντα, από τις συμμαχίες και τους συνασπισμούς που επιδιώκουμε έως την οικογενειακή αποκατάσταση των μελών της αρχοντικής μας γενιάς. Για παράδειγμα, ο διάδοχος μας σε από τα playthroughs μας ήταν περιζήτητος γαμπρός και μας τον ζητούσαν αδιάκοπα για τις κόρες τους αρκετοί ευγενείς από τις άλλες φατρίες. Αποφύγαμε πεισματικά το στενό διπλωματικό μαρκάρισμα διότι ο εν λόγω νεανίας είχε ένα χρησιμότατο bonus που επηρέαζε θετικά το faction μας. Πράγματι, για πρώτη φορά στην πορεία μας στα Total War, μελετούμε εξονυχιστικά με το παραμικρό στατιστικό ώστε να εξασφαλίσουμε ότι το faction μας λειτουργεί με μάξιμουμ αποτελεσματικότητα. Εκτός από την ευχαρίστηση που μας προσφέρει η κατανάλωση στατιστικών, δεν έχουμε άλλη επιλογή δοθέντος του πόσο αριστουργηματικά έχει πλεχθεί το gameplay ώστε κανένας να μην υπερέχει των άλλων, σε βαθμό που να κάνει περίπατο στον χάρτη. Στην περίπτωση των συνασπισμών, απολαμβάνουμε το σύστημα ψηφοφορίας των μελών πριν την αποδοχή νέου μέλους γιατί μας ωθεί σε ευφυέστερες διπλωματικές μανούβρες μέχρι να τον κάνουμε αρεστό.

total war three kingdoms 9

Αντί για technology tree διαθέτουμε τώρα το reform, ένα δέντρο σχεδιασμένο με κινέζικη αισθητική και μπόλικες διακλαδώσεις που ξεχωρίζουν μεταξύ τους από τα διαφορετικά χρώματα. Δεν είμαστε μαϊμούδες για να σκαρφαλώσουμε σε όλα τα κλαδιά του ή σε όσα μας τράβηξαν την προσοχή λόγω χρώματος. Το Total War: Three Kingdoms μας αναγκάζει να επιλέγουμε πολύ προσεκτικά τις τεχνολογίες, βασιζόμενοι στην πορεία που έχει πάρει το κράτος μας. Αν διαθέτουμε σοβαρή εμπορική ισχύ, καταφεύγουμε στα μπλε κλαριά του δέντρου, αυξάνοντάς την ολοένα και περισσότερο. Σε περίπτωση που η οικονομία μας είναι αγροτική, όλα τα reform points σπρώχνονται στα πράσινα κλαδιά. Η παροχή των reform points είναι σταθερή, ένα ανά πέντε γύρους, συνεπώς δεν μας παίρνει να τα ξοδεύουμε σε άχρηστες μεταρρυθμίσεις, καθιστώντας έτσι πολύ ουσιαστικότερο το game mechanic της τεχνολογίας.

Έχουμε ένα δίλημμα, θα τους κρεμάσουμε ή θα τους κάψουμε;
Η πατροπαράδοτη αλυσίδα αποστολών που μας σπρώχνει προς την τελική νίκη στο single player campaign εμπλουτίζεται με τα διλήμματα. Το game μας ζητάει να επιλέξουμε μεταξύ δύο αποφάσεων που θα επηρεάσουν το πεπρωμένο του κυβερνήτη μας. Μπορούμε να πάμε με τα νερά του story, της αληθινής εξέλιξης της ιστορία του ηγεμόνα ή να αλλάξουμε τροχιά προς άγνωστο προορισμό. Για την επιλογή μας βασιζόμαστε συνήθως στο αν η επιλογή μας οδηγεί με πόλεμο και με ποιόν αντίπαλο. Δεν γουστάρουμε καθόλου να ανοίγουμε νέα μέτωπα αν δεν έχουμε εξασφαλίσει την ακεραιότητα των εδαφών μας. Τα διλήμματα είναι μια εξαιρετική προσθήκη που δημιουργεί αφηγηματικές διχάλες και επεκτείνει έτσι το μέγεθος της εκστρατείας αφού μας προσκαλεί να ακολουθήσουμε όλους τους πιθανούς δρόμους.

Η διαχείριση των αυλικών μας στο court μας άρεσε πολύ. Καιγόμαστε για περισσότερους administrators, επίσης θέλουμε να σπρώξουμε όλους τους αξιωματούχους μας στις υψηλότερες θέσεις του κράτους. Έτσι μόνο θα καρπωθούμε τα bonuses που πηγάζουν από αυτές και ενισχύουν κατά πολύ την παραγωγικότητα της αυτοκρατορίας μας. Δίνουμε βάση και στα skills των υποψηφίων για τις κυβερνητικές θέσεις προς μεγιστοποίηση της απόδοσης τους. Οι διορισμένοι αξιωματούχοι αποτελούν και μια ωραία πηγή πρόσθετων missions, αρκετά εύκολων στην πλειοψηφία τους, οι οποίες ενισχύουν σημαντικά την οικονομία αλλά και τις σχέσεις με τους υφισταμένους.

total war three kingdoms 10

Το σύστημα των assignments που αντικατέστησε τους governors στην επί μέρους διοίκηση των επαρχιών μας είναι αισθητά καλύτερο. Είχαμε μπουχτίσει με τον περιορισμό που είχαν οι governors στο να ενεργοποιούν μόνο ένα, άντε δύο bonus της εκάστοτε επαρχίας. Με τα assignments υποχρεωνόμαστε να μελετήσουμε προσεκτικά την επαρχία την οποία θα αναθέσουμε στον αξιωματούχο μας. Τι έχουν να προσφέρουν τα skills του στην κατάσταση που επικρατεί εκεί, μήπως ανεβάζουν το public order που βρίσκεται σε χαμηλή τιμή; Σύντομα διαπιστώνουμε ότι μπορούμε να σπρώξουμε περισσότερους αξιωματούχους ανά επαρχία, ενισχύοντας τρομακτικά τις παραμέτρους της. Το καλύτερο απ’ όλα; Οι αξιωματούχοι μας είναι πρωταθλητές του multitasking, δηλαδή μπορούν να διαχειρίζονται μια επαρχία, να κατέχουν κυβερνητική θέση και ταυτόχρονα, να μας συντροφεύουν στις πολεμικές επιχειρήσεις.

Οι κατασκοπευτικές μας δραστηριότητες στα περισσότερα games δανείζονται τις τακτικές του μεγάλου μας πρότυπου, James Bond. Αυτό σημαίνει ότι κάνουμε βούκινο το όνομά μας στους εχθρούς με το καλημέρα και χρησιμοποιούμε ακραία βία αντί για stealth στην ολοκλήρωση των αποστολών μας. Το σύστημα κατασκοπίας στο Total War: Three Kingdoms είναι πολύ πιο σύνθετο από τις τακτικές μας και μας προβλημάτισε ευχάριστα. Οι επίδοξοι κατάσκοποι μας, προτού υπονομεύσουν το εχθρικό κράτος, οφείλουν να διεισδύσουν την κοινωνία του και να αναπτύξουν σχέσεις με τους ντόπιους. Συχνά μας γυρνούν πίσω μετά από μερικούς γύρους δίχως να έχουν πετύχει τίποτε, που να το φανταστούμε ότι ήταν αντικοινωνικοί; Βάζοντας πόδι σε ένα τομέα του εχθρικού κράτους μας ανοίγονται διάφορες ενδιαφέρουσες επιλογές για να ναρκοθετήσουμε τα θεμέλιά του. Με το ενδεχόμενο να χαλάσει η κάλυψη του κατασκόπου μας και να οδηγηθεί στον δήμιο, προβαίνουμε σε δολιοφθορές μόνο όταν ο χαρακτήρας μας έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας.

http://www.youtube.com/watch?v=d3xeNPkzmzQ

Βουρ στην παγκόσμια αρένα
Θα αργήσουμε πολύ να βαρεθούμε τις single player εκστρατείες αλλά καλό είναι να γνωρίζουμε ότι υπάρχει παραδίπλα και ένα multiplayer mode με απύθμενο βάθος. Στόχος μας εκεί είναι να συνθέσουμε έναν στρατό με commanders που συνεργάζονται άψογα. Μελετούμε τις μονάδες, βλέπουμε ποια skills συμπληρώνουν την δράση του ενός στρατηγού με τον άλλο και προχωρούμε με αυτοπεποίθηση στο πεδίο της μάχης. Σε αντίθεση με το A.I. που έχει την τάση να επιτίθεται κατά μέτωπο, οι ανθρώπινοι αντίπαλοι χωρίζουν τις ορδές τους σε τμήματα, κρύβοντας στρατούς και commanders σε δάση, στήνοντας παγίδες με τους τοξότες τους, ψάχνοντας για αδύναμα σημεία στην παράταξή μας για να εξαπολύσουν το ιππικό τους. Η ποικιλία των commanders ανοίγει τον δρόμο για μεγάλο αριθμό συνδυασμών μονάδων και στρατηγών, καθιστώντας απρόβλεπτη την κάθε σύγκρουση.

Ο ουρανός είναι σκεπασμένος από βέλη. Χιλιάδες στρατιώτες διασταυρώνουν τα όπλα τους, άλογα πέφτουν σαν τον άνεμο πάνω σε πυκνές ανθρώπινες μάζες, πολέμαρχοι με υπερφυσικές δυνάμεις οργώνουν τον τόπο. Στον επιχειρησιακό χάρτη παρατηρούμε τις εποχές να μεταμορφώνουν το τοπίο, τους στρατούς να κινούνται γοργά προς κάθε κατεύθυνση και την καθημερινότητα του λαού να απαθανατίζεται ακόμα και σε όμορφα σκηνικά πομπών που μεταφέρουν τα εμπορεύματά τους στις πόλεις. Όλα αλλάζουν εκτός από ένα συστατικό που αποπνέει αέρα μονιμότητας, το frame rate. Στα 1080p και με... 1080 μονάδες στην μάχη δεν χάνεται το παραμικρό frame ούτε σε συστήματα πενταετίας.

total war three kingdoms 11

Είμαστε συνηθισμένοι στο έξοχο customization των Total War και δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο από το Three Kingdoms. Επίσης, οι “αρχιτέκτονες” του το δόμησαν με κινέζικα υλικά και η ομορφιά τοπίων και εικονιδίων χορταίνει τα απαιτητικά μας μάτια. Δεν μας αρέσει όταν τα άλλα σημαντικά αισθητήρια όργανα, τα αυτιά, μένουν ανικανοποίητα σε μια gaming εμπειρία. Στο Total War: Three Kingdoms η απόλαυση είναι εξασφαλισμένη από τις εκατοντάδες μελωδίες κινέζικης μουσικής που μας ακολουθούν ενόσω διευθύνουμε την αυτοκρατορία μας. Οι περισσότερες συνδυάζουν με μοναδικό τρόπο το δραματικό στοιχείο του πολέμου με το μεγαλείο της υπόσχεσης του για ένα καλύτερο αύριο. Στις μάχες οι μελωδίες είναι πιο διακριτικές και αφήνουν τα στρατιωτικά παραγγέλματα, την συναρπαστική χορωδία των πολεμικών ιαχών από χιλιάδες στόματα και τις προσβολές των πολεμάρχων να μας συναρπάσουν.

Παγιδευμένοι στην Αρχαία Κίνα με την θέλησή μας
Αδιάκοπη βελτίωση και εμπλουτισμός ακόμα και των δοκιμασμένων game mechanics είναι το μυστικό της επιτυχίας των Total War. Η Creative Assembly δεν παύει να παραδίδει ολοένα και ποιοτικότερες Strategy εμπειρίες, καλύπτοντας τις σημαντικότερες πολεμικές συρράξεις της ιστορίας. Καιρός ήταν να ταξιδέψουμε στην μακρινή Κίνα και να δοκιμάσουμε την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής μας σκέψης σε διάσημες ιστορικές προσωπικότητες. Το πολυεπίπεδο gameplay παρέα με την πληθώρα των factions και την υψηλή πρόκληση των μαχών ανοίγουν τον δρόμο για εκατοντάδες ώρες διασκέδασης, μοναχικές ή κοινωνικές στην multiplayer διάσταση. Μας στενοχωρεί η αποκοπή του Yellow Turban Rebellion DLC από τον κορμό του game, η ανάγκη να το πληρώσουμε εννιά ευρώ. Το ποσό πάντως είναι λογικό για τρεις νέους warlords, ισάριθμα classes, ξεχωριστό σύστημα reforms με παπύρους στην θέση του πανέμορφου δέντρου και νέες μονάδες.

Θετικά:
- Επικό σενάριο βασισμένο σε κορυφαίο λογοτεχνικό κείμενο
- Βελτιωμένο και απλοποιημένο user interface
- Αφθονία στατιστικών
- Το καλύτερο battle system σε Strategy που αναβαθμίζεται αδιάκοπα
- Καλαίσθητα γραφικά με γεύση μακρινής ανατολής
- Συναρπαστικές στρατηγικές επιλογές βασισμένες σε classes, φιλίες και έριδες
- Βελτιωμένο σύστημα διπλωματίας
- Φανταστικό multiplayer
- Ηρωικές μονομαχίες μεταξύ ημίθεων commanders
- Πλήρες σύστημα εκμάθησης των διαθέσιμων επιλογών μας
- Άψογα ρυθμισμένο επίπεδο δυσκολίας

Αρνητικά:
- Ομοιομορφία στις μονάδες
- Αστοχίες του A.I.
- Δεν μας κίνησε το ενδιαφέρον το game mechanic της κατασκοπίας

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 8
Gameplay: 8.5
Σενάριο: 8
Αντοχή: 9
Γενικά: 8.5

Η ιστορία της Κίνας βρίσκεται στα χέρια μας για να την διαμορφώσουμε σε ένα από τα καλύτερα Total War.

Γιάννης Μοσχονάς

4 weeks ago
The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel 4 weeks ago

Αγάπη και μίσος στα σωθικά μιας Αυτοκρατορίας.

Η προσγείωση του The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel στα χέρια μας, έδωσε το έναυσμα για την ανάσυρση μιας πολύ ευχάριστης ανάμνησης, τότε που παίξαμε και απολαύσαμε το The Legend of Heroes: Trails in the Sky. Η σειρά The Legend of Heroes άρχισε την πορεία της στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και συνεχίζει να μας διασκεδάζει μέχρι σήμερα με τους 14 τίτλους που την απαρτίζουν. Το Trails of Cold Steel είναι ένα spin off του Trails in the Sky που διαδραματίζεται εντός των συνόρων της Erebonia Empire, της σατανικής αυτοκρατορίας που περιποιηθήκαμε μετά χαράς στο παρελθόν. Η περιέργεια μας κυρίευσε αρχίζοντας την νέα μας περιπέτεια στο γνώριμο σύμπαν του The Legend of Heroes, πόσο ενδιαφέρουσες μπορούν να γίνουν οι ιστορίες των υπηκόων ενός απεχθούς κράτους;

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τον νεαρό Rean, δόκιμο της στρατιωτικής ακαδημίας Thor. Ο “ψάρακας” καταφθάνει στην σχολή και κατάπληκτος μαθαίνει ότι τον έχουν κατατάξει στην νεοσυσταθείσα class VII. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες τάξεις της ακαδημίας όπου οι σπουδαστές έχουν μοιραστεί με αυστηρά ταξικά κριτήρια, τα άτομα στην class VII προέρχονται από όλο το φάσμα της ταξικής διαστρωμάτωσης. Κουβέντα στην κουβέντα, μάχη στην μάχη, οι σπουδαστές της class VII βάζουν στην άκρη τις διαφορές τους και συμμετέχουν σε κοσμοϊστορικά γεγονότα της εποχής.

the legend of heroes trails of cold steel 1

Το πολύ μπλα μπλα έχει ουσία
Είμαστε πεπεισμένοι για την αποτελεσματικότητα των Visual Novels να αφηγούνται συναρπαστικές ιστορίες και γι’ αυτό καλοδεχτήκαμε την ενσωμάτωση των χαρακτηριστικών τους στην πλοκή του Trails of Cold Steel. O αριθμός των διαλόγων αγγίζει αστρονομικά νούμερα και η δράση διακόπτεται κάθε λίγο και λιγάκι από cut – scenes. Σε αυτά, ένας ή και περισσότεροι χαρακτήρες της ομάδας μας και NPCs βγάζουν τα εσώψυχα τους, αποκαλύπτουν ποταμούς πληροφοριών για την ζωή και τον κόσμο τους.

Οι συμπάθειες, οι εντάσεις, οι εσωτερικές συγκρούσεις, τα όνειρα και οι ελπίδες τους γίνονται κτήμα μας. Προτού περάσει πολύς χρόνος αισθανόμαστε όλα τα παιδιά της class VII σαν δικούς μας ανθρώπους, σαν άτομα με ψυχή που μας γεμίζουν συμπάθεια. Τα προσωπεία που φορούν όταν τους πρωτογνωρίζουμε, πέφτουν στην πορεία και γινόμαστε αποδέκτες πολλών εκπλήξεων σχετικά με το παρελθόν και την καταγωγή τους. Μας έλειψε λίγο μια επιλογή αυτοματοποίησης των διαλόγων. Εφόσον δεν μπορούμε να επέμβουμε στην εξέλιξή τους, τουλάχιστον να μπορούσαμε να τους παρακολουθήσουμε να κυλούν σαν ταινία και όχι να πατάμε το X button μέχρι να... ξεκολλήσει από το χειριστήριο.

http://www.youtube.com/watch?v=CX-zTsCNqgw

Απολαμβάνουμε την πλοκή στην ολότητά της, κυριολεκτικά δεν βαρεθήκαμε ούτε ένα διάλογο, όλο και κάτι νέο μας διδάσκει το καλογραμμένο σενάριο. Χτίζοντας τόσες ψηφιακές προσωπικότητες, οι δημιουργοί του Trails of Cold Steel έβαλαν στο στόχαστρο τους όλους όσους αγαπούμε την manga αισθητική και αντικρίζουμε την ζωή με τα καθαρά μάτια μικρού παιδιού. Πολλοί διάλογοι έχουνε ένα αφελές χιούμορ που μας γέμισε χαμόγελα. Οι χαρακτήρες είναι προσεκτικά σκιαγραφημένοι ώστε να προκαλούν συγκεκριμένα συναισθήματα με τις συμπεριφορές και την εμφάνισή τους. Η τρυφερότητα ρέει από μέσα μας σαν καταρράκτης συναντώντας το σύνολο των γυναικείων χαρακτήρων, ακούγοντας τις φωνές τους, παρατηρώντας τις τσαχπινιές και τα χαριτωμένα ξεσπάσματά τους.

Εκτός από την μελέτη των ιδιοσυγκρασιών αγοριών και κοριτσιών που βρήκαμε ικανοποιητική και συχνά, άκρως χιουμοριστική, μας μάγεψε η δυναμική μεταξύ τους. Οι ταξικές διαφορές δημιουργούν έντονες συγκρούσεις, άπαντες επίσης αντιμετωπίζουν εντάσεις στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Το Trails of Cold Steel είναι μια πολύωρη ιστορία ενηλικίωσης. Την αγαπήσαμε σφόδρα κυρίως επειδή πάει κόντρα στα καταθλιπτικά λεγόμενα του γηραλέου Rocky Balboa στην έκτη ταινία με ήρωα τον θρυλικό πυγμάχο. Το Trails of Cold Steel φωνάζει βροντερά ένα “Ναι Rocky, στα πλαίσια μου η ζωή (ψηφιακή έστω) είναι γεμάτη από ουράνια τόξα και λιακάδα, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές των ηρώων”.

the legend of heroes trails of cold steel 2

Η αφήγηση είναι κατανεμημένη σε chapters, κεφάλαια από τις ζωές των ηρώων και των ηρωίδων που αποτελούν την περίφημη Class VII. Τα κεφάλαια χωρίζονται σε μέρες αλλά και συγκεκριμένες φάσεις της ίδιας μέρας. Οι δάσκαλοι και τα άτομα με τα οποία συνεργάζονται έχουν ένα σκασμό από αγγαρείες να μας αναθέσουν. Εκτελώντας τες με σειρά προτεραιότητας, αφήνοντας δηλαδή την αγγαρεία που θα μας σπρώξει στο επόμενο chapter τελευταία, ερχόμαστε σε επαφή με νέες τοποθεσίες, τους κατοίκους, τον τρόπο ζωής και την ιστορία τους.

Η δομή των chapters καλύπτει ταυτόχρονα δύο ανάγκες μας. Αρχικά, σε κάθε ένα από αυτά νιώθουμε την έξαψη ενός ταξιδιώτη που μόλις έφτασε σε ολοκαίνουργιο τόπο και απολαμβάνει τις ομορφιές του. Ταυτόχρονα, μπαίνουμε στο πετσί των χαρακτήρων μας, γινόμαστε σπουδαστές του ψηφιακού κόσμου που κατοικούν, γεμίζουμε γνώσεις και εμπειρίες από πρώτο χέρι, δημιουργούμε ένα ψυχικό δεσμό που ευνοεί την απορρόφησή μας.

the legend of heroes trails of cold steel 3

Σε σκονισμένα μπουντρούμια καραδοκούν οι εχθροί μας
Το old schoolhouse μοιάζει αρχικά με επαναλαμβανόμενη διαδικασία άνευ ουσίας σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα tasks που αναλαμβάνουμε. Σύντομα αντιλαμβανόμαστε ότι είναι το καλύτερο πεδίο δοκιμών για τις υπερδυνάμεις μας, ένα σταθερό μέρος γεμάτο αντιπάλους μεταβλητής δυσκολίας, ποικίλων δυνατοτήτων και αδυναμιών. Γουστάρουμε να το αδειάζουμε από εχθρούς, τεστάροντας τα arts και crafts ώστε να είμαστε καλά προετοιμασμένοι στις κρίσιμες συγκρούσεις της καριέρας μας. Στο τέλος του εκάστοτε ορόφου του old schoolhouse στέκεται πάντα ένα boss, το τελικό εμπόδιο προτού επιστρέψουμε στην ακαδημία μας. Η ανθεκτικότητά του μετατρέπει τις συναντήσεις μας σε ένα καρναβάλι από οπτικά εφέ και εκρήξεις καθώς εξαπολύουμε τα καλύτερα arts και crafts που διαθέτουν οι μαχητές μας.

Η εισαγωγή μας στο game έγινε απότομα. Από το πουθενά αναλαμβάνουμε την διοίκηση όλων των χαρακτήρων που θα διοικήσουμε στην περιπέτεια, με τις ικανότητές τους ρυθμισμένες στο φουλ. Πέσαμε με τα μούτρα στην επίθεση, ενεργοποιώντας τα ισχυρότερα arts και crafts, χτυπούσαμε στα τυφλά και μείναμε έκθαμβοι από την ισχύ μας. Ενώ είχαμε μεθύσει από δύναμη, η εισαγωγή τελείωσε και επιστρέψαμε στην αρχή της ιστορίας, στης οποίας τα τελευταία κεφάλαια ρίξαμε μια κλεφτή ματιά. Παίρνοντας μια γεύση από το μέλλον την μελλοντική μας εξέλιξη αποκτήσαμε ένα ισχυρό κίνητρο για να προχωρήσουμε και να αναπτυχθούμε το γρηγορότερο.

the legend of heroes trails of cold steel 4

Εμείς δεν αλλάζουμε χαρακτήρα, αλλάζουμε χαρακτήρες
Οι χαρακτήρες μας είναι τα πιόνια που κατευθύνουμε στο αποτελεσματικό και άκρως απολαυστικό battle system του Trails of Cold Steel. Η μάχη ξεκινά έξω από το πεδίο της σφαγής, με εμάς να πλησιάζουμε μουλωχτά τους ανόητους αντιπάλους, επιχειρώντας να τους καρφώσουμε πισώπλατα. Τους χαρακτηρίζουμε ανόητους διότι η αντίληψή τους περιορίζεται σε ένα μικρό κύκλο γύρω από τον εαυτό τους.

Μάλιστα, αν δεν έχουν οπτική επαφή μαζί μας, δεν αντιλαμβάνονται ότι τους πλησιάζουμε με εχθρικές προθέσεις ακόμα και όταν βρισκόμαστε ακριβώς δίπλα τους. Θα κακολογούσαμε το A.I. για την περιορισμένη του αντίληψη αν δεν αναγνωρίζαμε πως είναι απαραίτητη για την ομαλή διεξαγωγή των μαχών. Αν η τεχνητή νοημοσύνη ήταν εξυπνότερη, το στοιχείο του αιφνιδιασμού θα εξαφανιζόταν. Χωρίς αυτό, δεν θα έμπαιναν στην μάχη σε πλεονεκτική θέση ούτε οι εχθροί, ούτε εμείς. Η μεθοδικότητά μας περιόρισε τις αιφνιδιαστικές επιθέσεις των εχθρών σε μονοψήφιο νούμερο καθ’ όλη την διάρκεια της περιπέτειας.

Το μεγαλύτερο βασανιστήριο στο game είναι οι guest χαρακτήρες. Δεν μπορεί κύριοι developers να μας δίνετε έναν πανίσχυρο χαρακτήρα για μερικά λεπτά και μετά να τον αποσύρετε. Πως θα γεμίσουμε το κενό που αφήνει πίσω;

Τα πισώπλατα μαχαιρώματα στον αληθινό κόσμο είναι μια τακτική που χρησιμοποιούν τρισάθλια ανθρώπινα όντα. Στον κόσμο του Trails of Cold Steel είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος για να εκκινήσουμε την μάχη. Οι δυνάμεις των εχθρών αντιπροσωπεύονται από ένα μόνο πλάσμα στον κόσμο της περιπέτειας. Χτυπώντας το μεταφερόμαστε αυτόματα στο χώρο του μακελειού και παρακολουθούμε το ξεδίπλωμα της ομάδας μας και των εχθρικών δυνάμεων. Οι εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει η ανάπτυξη των εχθρών είναι ευπρόσδεκτες. Πολλές φορές η ομάδα τους αποτελείται από ποικιλία τεράτων και όχι αποκλειστικά από το είδος που δείχνει το avatar της.

Ο χώρος της μάχης έχει τις ιδανικές διαστάσεις για να προετοιμάσουμε και να εξαπολύσουμε τις επιθέσεις μας. Εννοείται ότι η επιλογή tactics του κεντρικού μενού είναι πολύτιμος βοηθός μας γιατί εκεί παρατάσσουμε τους μαχητές με βάση τους ρόλους τους. Οι healers και ranged fighters στέκονται στα μετόπισθεν και οι τουμπανιασμένοι fighters σπρώχνονται στην πρώτη γραμμή για να δεχθούν και να ανταποδώσουν τα εχθρικά πυρά. Την βασική τετράδα πλαισιώνουν βοηθητικοί μαχητές που επίσης τοποθετούμε σε όποια θέση θέλουμε. Οι εφεδρείες λαμβάνουν μέρος στην μάχη μόνο αν τους καλέσουμε στην θέση ενός πεσμένου πολεμιστή. Η αφθονία των healing spells και items καθιστά σπάνια αυτή την κίνηση, το μόνο μας κίνητρο για να καταφύγουμε στις εφεδρείες παρουσιάζεται όταν οι αντίπαλοί μας είναι ευάλωτοι σε συγκεκριμένο είδος επίθεσης.

the legend of heroes trails of cold steel 5

Ο τύπος των επιθέσεων που εξαπολύουμε καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την σύνθεση της ομάδας μας. Επιθυμούμε η τετράδα μας να περιλαμβάνει άτομα που προξενούν slash, thrust, pierce και strike στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Επειδή μας είναι απαραίτητη η παρουσία ενός healer, είμαστε ικανοποιημένοι αν οι τρεις κυριαρχούν σε ένα είδος damage έκαστος. Το αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό των healers είναι ότι το staff τους προξενεί όλους τους τύπους damage ταυτόχρονα αλλά με μειωμένη αποδοτικότητα. Εξασφαλίζοντας την αποτελεσματικότητα των melee attacks, κατευθύνουμε τους χαρακτήρες μας στους εχθρούς που είναι ευάλωτοι στις επιθέσεις τους. Στα μετόπισθεν οι healers κάνουν χρυσές δουλειές με τα healing arts και εκείνα που θωρακίζουν την ομάδα στις επιθέσεις.

Η γροθιά μας λιώνει τα αδηφάγα τέρατα
Στην ομάδα μας δεν υπάρχουν άνθρωποι - ορχήστρες που τα κάνουν όλα μόνοι τους και δεν τους θέλουμε. Οι χαρακτήρες μας λειτουργούν σαν γροθιά στην μάχη, μια γροθιά όπου τα δάχτυλα που την αποτελούν σφίγγουν ολοένα και περισσότερο σκορπίζοντας τα bonding points μας εκτός μάχης. Αυτά είναι συνήθως τρία ανά περίσταση αλλά δεν αποκλείεται να γίνουν περισσότερα αν ένα από τα tasks που αναλάβαμε μας τροφοδοτήσει κάποιο. Η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των ηρώων – ηρωίδων αλλά και η αδιάλειπτη συμμετοχή τους στις μάχες, ανοίγει τον δρόμο για τα link attacks. Καλό είναι το απλό damage αλλά γίνεται επικό όταν συνδυάζεται με την συντριβή της ισορροπίας του αντιπάλου.

the legend of heroes trails of cold steel 6

Παρακολουθούμε ένα τέρας να φορτώνει ένα art, ρίχνουμε ένα σαρδόνιο χαμόγελο και του εξαπολύουμε ένα craft ή και απλό χτύπημα, με την ελπίδα να διακόψουμε το casting, φέρνοντάς τον εκτός ισορροπίας. Αν το πετύχουμε ενεργοποιείται το link attack και πατάμε το σχετικό button για να εκτελεστεί μια συνδυασμένη επίθεση του χαρακτήρα που πέτυχε το unbalance και εκείνου με τον οποίο τον έχουμε συνδέσει. Όσο στενεύουν οι σχέσεις των μαχητών, τόσο τα link attacks ανοίγουν και τις δύο πρόσθετες διαβαθμίσεις τους, χάρη στις οποίες μοιράζουν πολλαπλά χτυπήματα στα κακόμοιρα τέρατα που τις δέχονται. Γίναμε μάρτυρες ακόμα και τακτικών... Captain America όπου ο ένας πολεμιστής μπαίνει σαν ασπίδα μπροστά στον συμπολεμιστή του και εξουδετερώνει το επερχόμενο damage.

Η συσσωρευμένη πληροφορία στο game είναι τεράστια και το σύστημα χειρισμού και κατανομής των χρήσιμων πληροφοριών στην οθόνη εγγυάται την ταχυμεταφορά της. Στην μάχη τα εικονίδια των ενεργειών μας περιστρέφονται σαν δαχτυλίδι γύρω από τον ενεργό χαρακτήρα παρακαλώντας μας να τα ενεργοποιήσουμε. Στην αριστερή πλευρά, πολύχρωμη λωρίδα με τα πρόσωπα ηρώων και τεράτων μας ενημερώνει για την σειρά συμμετοχής τους στο θανάσιμο γλέντι. Οι χάρτες χωρίζονται στον γενικό που καλύπτει όλην την περιοχή που δρούμε και στον ειδικό που μεγεθύνει το σημείο που περπατούμε.

the legend of heroes trails of cold steel 7

Ο χάρτης έχει περισσότερα σημάδια και από την μάπα του... Scarface, σημάδια που δείχνουν τα μέρη που οφείλουμε να επισκεφτούμε για να κλείσουμε τους ανοικτούς μας λογαριασμούς. Η τηλεμεταφορά μεταξύ των σημαντικών δρόμων και κτιρίων εξανεμίζει τους βαρετούς περιπάτους. Το χειριστήριο μεταφέρει με απλά κλικ τις εντολές μας στα μέλη της ομάδας, εντός και εκτός μάχης. Η περιήγηση στα μενού είναι πανεύκολη με ένα κλικ και τα shoulder buttons, η κίνηση του avatar μας πολύ γρήγορη. Ένα πράγμα μόνο μας έλειψε, η δόνηση και θα εξηγήσουμε ευθύς αμέσως το γιατί.

Παντοδύναμοι πολεμιστές και μάγοι χέρι - χέρι
Σε οποιονδήποτε fantasy κόσμο συναντούμε το δίλημμα μαγεία ή συμβατικά όπλα. Στο Trails of Cold Steel πρόκειται για ψευτοδίλημμα διότι τα spells μας που ονομάζονται arts και τα ισχυρότερα συμβατικά χτυπήματα που καλούνται crafts, είναι εξίσου πανίσχυρα. Το ποιο στοιχείο προσκυνά το art που στέλνουμε προς τον εχθρό έχει σημασία ως προς το damage που προκαλεί, αναφορικά με το θέαμα που παρέχει, δεν έχει την παραμικρή. Πίδακες φωτός ξεφτιλίζουν τα εχθρικά πλάσματα, φλόγες τυλίγουν τα κορμιά τους, μέχρι και τα δρεπάνια του Χάρου επικαλούμαστε για να θερίσουμε ψυχές.

the legend of heroes trails of cold steel 8

Τα crafts είναι ισχυρές τεχνικές με τα όπλα που κρατά ο κάθε πολεμιστής οι οποίες λιανίζουν τις health bars για πλάκα. Η προτίμησή μας σε εκείνα με area of attack χαρακτηριστικά υπήρξε καθοριστικός παράγοντας στις περισσότερες νίκες μας. Το αποκορύφωμα των δυνάμεων μας ονομάζεται s – crafts. Η δράση τους είναι τόσο καταστροφική όταν έρχονται σε επαφή με τερατώδη κορμιά ώστε μοιάζουν να μας παρακαλούν να τα χρησιμοποιούμε συνέχεια. Προξενούν μάλιστα διπλάσιο damage όποτε αφήνουμε την μπάρα τους να τερματίσει στο 200.

Το πάθος μας για old school Shoot ‘Em Ups μας ωθεί να ονομάσουμε τα s – crafts τις smart bombs που η ρίψη τους αδειάζει την οθόνη από εχθρούς. Μόλις ένα s – craft “μπει σε λειτουργία”, κίνηση που εκτελείται και ξέχωρα από την σειρά προτεραιότητας για δράση, εξωφρενικές εικόνες γεμίζουν την οθόνη. Τι φλεγόμενα σπαθιά, τι γιγαντιαία σφυριά μπροστά στα οποία το σφυρί του Thor μοιάζει με παιδικό παιχνίδι, τι διπλά πιστόλια αλά Lara Croft, χαμός γίνεται. Με την ευχαρίστησή μας να έχει φτάσει στα ύψη παρακολουθώντας τις υπερδυνάμεις να ισοπεδώνουν τα πάντα, αναρωτιόμαστε γιατί το dual shock παραμένει ψόφιο αντί να δονείται στους εννιά βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ.

the legend of heroes trails of cold steel 9

Το turbo mode θα ήταν πολυτέλεια, ένα χρήσιμο δωράκι σε κάποιο JRPG του οποίου οι περιοχές καλύπτουν μικρή έκταση και το fast travel μπορεί να μας μετακινήσει παντού αυτόματα. Fast travel υπάρχει και στο Trails of Cold Steel μόνο που εξυπηρετεί κυρίως τις κατοικημένες περιοχές, ένα είδος αόρατου μεταφορικού μέσου που δεν αξίζει φράγκο στα μπουντρούμια και στην ύπαιθρο. Για να διασχίσουμε επιτυχώς κατακόμβες, πεδιάδες, οροπέδια, λιβάδια και όλους τους δρόμους που εκτείνονται μπροστά μας, χρησιμοποιούμε πόδια και άλογα. Με το turbo mode και την συνδρομή του L1 που μας τοποθετεί σε sprint mode, φτάνουμε από το σημείο εκκίνησης στον τερματισμό γρήγορα και εύκολα.

Το turbo mode συνδυάζεται υπέροχα με την ικανότητα μας να παραλείπουμε τα combat animations και τα φανταστικά cut – scenes των s - crafts εντός των μαχών, επιταχύνοντας τρομακτικά την διεξαγωγή τους. Παρότι τα λατρεύουμε όλα, μετά την χιλιοστή φορά που τα αντικρίζουμε, αισθανόμαστε χορτασμένοι από την ομορφιά τους. Η “χρυσή τομή” που επιλέξαμε για τα s - crafts επιβάλλει την επιτάχυνση του αρχικού σταδίου του cut – scene με το turbo mode. Την ώρα που ο χαρακτήρας μας είναι έτοιμος να εξαπολύσει το συντριπτικό του χτύπημα στους εχθρούς, επαναφέρουμε την ταχύτητα στο κανονικό και απολαμβάνουμε αφάνταστα την επική επίθεση.

the legend of heroes trails of cold steel 10

Καταστήσαμε σαφές ότι οι μάχες στο Trails of Cold Steel μοιάζουν με άλογο που, για να το δαμάσουμε, πρέπει να γνωρίσουμε όλα τα χούγια του. Για να εμπλουτιστεί ακόμα περισσότερο το έξοχο battle system υφίσταται και ο μηχανισμός των τυχαίων bonuses. Όταν είμαστε οι αποδέκτες τους, τρίβουμε τα χέρια μας για την διευκόλυνση που μας παρέχουν χωρίς να απαιτείται κανένας χειρισμός από μέρους μας. Χαιρετίζουμε για παράδειγμα με ένα πλατύ χαμόγελο το bonus της εκτέλεσης των arts και crafts χωρίς να ξοδέψουμε τις αντίστοιχες μπάρες που τα τροφοδοτούν. Τα healing bonuses είναι πάντοτε καλοδεχούμενα και γενικά, επιθυμούμε κάθε bonus να βοηθά στην εξοικονόμηση πόρων. Όποτε τα bonuses δωρίζονται στους τρισκατάρατους εχθρούς μας, κυρίως μάλιστα όταν ένα τυχαίο bonus τους σώζει την ζωή ενώ κείτονται ετοιμοθάνατοι, κλονίζονται ελαφρώς τα νεύρα μας.

Σαρώνοντας το σκοτάδι
Η διάπλαση της ολιγάριθμης αλλά πανίσχυρης ομάδας μας έχει ανάγκη τεράστιες ποσότητες exp, σημαντικές ποσότητες χρημάτων και αρκετά items για να διατηρείται στην ζωή. Παρά την μεθοδικότητά μας, υπάρχουν items που πρέπει να στοκάρουμε κατά δεκάδες όπως είναι τα reviving items και τα λιγοστά εκείνα που ανεβάζουν κατά 100 την μπάρα των craft points. Οι περιφερόμενοι εχθροί είναι σκέτο ανέκδοτο για τις ικανότητές μας.

the legend of heroes trails of cold steel 11

Τίποτα δεν μας σπρώχνει σε ανελέητο grinding καθώς η διεκπεραίωση των αποστολών που μας ανατίθενται, ενδυναμώνει τους πολεμιστές όσο χρειάζεται για να λιώσουμε τα bosses των chapters. Για τα... σκληρά καρύδια κρατάμε τα σπάνια items που αναζωογονούν τα craft points. Boss που δεν χτυπιέται με συμβατικά όπλα, μόνο τα crafts και πολύ επιλεγμένα arts μπορούν να το ξεκάνουν. Εκτός από τις μάχες τις υπαίθρου, βρεθήκαμε αντιμέτωποι και με μπόλικο dungeon crawling. Τα μπουντρούμια έχουν το ενδιαφέρον χαρακτηριστικό των μυστικών περιοχών, των παρακάμψεων εκείνων που μας οδηγούν σε σεντούκια γεμάτα θησαυρούς.

Υπάρχει ένας πόρος που δεν παραβλέπουμε καθόλου, τα sepith. Είναι ο πηλός με τον οποίο χτίζουμε τα quartz πάνω στα οποία βασίζονται τα arts, τα πανίσχυρα spells μας. Τα quartz περικλείονται σε διαφορετικά master quartz που έχουν διανεμηθεί εξαρχής στους χαρακτήρες. Δεν μας δεσμεύει τίποτα ευτυχώς, μπορούμε να τα αλλάξουμε με όποιο master quartz θεωρούμε καταλληλότερο για τον εκάστοτε μαχητή. Τα master quartz απορροφούν και αυτά τα exp τους, δυναμώνοντας τα abilities των φορέων αλλά και τα ενσωματωμένα που είναι πιο σημαντικά.

the legend of heroes trails of cold steel 12

Τόσες και τόσες φορές σώθηκε η αγαπημένη μας Alisa από βέβαιο θάνατο, στηριζόμενη στην αυτόματη ανάσταση του master quartz Angel. Τα απλά quartz τοποθετούνται σαν σοκολατάκια πάνω στο master με γνώμονα την αξία τους. Η ανάμιξη επιθετικών, θεραπευτικών αλλά και passive quartz εξελίσσεται σε ένα αδιάκοπο μαγείρεμα που καταναλώνει μπόλικη φαιά ουσία και φέρνει ορατά αποτελέσματα στην μάχη.

Είναι ένα πολύ ευχάριστο δώρο η ενσωμάτωση όλων των DLC στην έκδοση του Trails of Cold Steel για PS4 με το “καλημέρα”. Αποκτήσαμε ένα σωρό πόρους που διοχετεύσαμε στην κατασκευή των orbs και στην διάνοιξη των slots τους. Σημαντική ήταν η συμβολή των DLC στην διακόσμηση των ηρωίδων μας. Τοποθετήσαμε στα αριστερά τους χέρια ένα χαριτωμένο αρκουδάκι και ένα γλυκό κοριτσάκι σε μέγεθος κούκλας. Βλέποντας σε όλα τα cut – scenes αλλά και στις καθημερινές τους βόλτες, να αλληλεπιδρούν με τους συμμαθητές τους με λούτρινα αρκουδάκα και μίνι κοριτσάκια σαν... περιβραχιόνιο, “γλυκαθήκαμε” σαν να φάγαμε ένα κιλό ζάχαρη.

the legend of heroes trails of cold steel 13

Οι χαρακτήρες μας μετακινούνται συνέχεια, από την μια περιοχή στην άλλη, από την μια χρονική περίοδο στην επόμενη. Με τόσες μετακινήσεις που ικανοποιούν την ανάγκη μας για εξερεύνηση, ήταν αναπόφευκτη η εμφάνιση της επιλογής μετακίνησης (transfer) στο αρχικό μενού. Οι τυχεροί κάτοχοι των περασμένων εκδόσεων του Trails of Cold Steel έχουμε την δυνατότητα να μετακινήσουμε τα saves μας εδώ, ξεκινώντας μια νέα περιπέτεια με αέρα... παντοδυναμίας.

Παρατηρούμε μια μεγάλη διάσταση ανάμεσα στην ποιότητα των χαρακτήρων και στον περιβάλλοντα χώρο. Οι ήρωες και οι ηρωίδες έχουν σχεδιαστεί με πάσα λεπτομέρεια και λάμπουν σαν τον ήλιο από την υψηλή ανάλυση. Τα κτίρια, οι τοίχοι τα πατώματα, οι ανοιχτοί χώροι κατοικούνται από τόσο αραιά πολύγωνα ώστε είμαστε σχεδόν βέβαιοι πως μπορούμε να περάσουμε την παλάμη μας από μέσα τους!

http://www.youtube.com/watch?v=bRITtpmlPBs

Τα animations των μαχών είναι καταπληκτικά ενώ εκείνα που παρακολουθούμε σε περιπλανήσεις και cut – scenes υπολείπονται αρκετά, θυμίζουν θέατρο σκιών. Στα cut – scenes εδράζεται η οπτική μας απόλαυση. Με ποικιλία γωνιών λήψης απολαμβάνουμε τα καμώματα των ηρώων, τις έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις που προδίδουν οι εκφράσεις τους. Η αραιότητα των πολυγώνων διατηρεί σταθερό το frame rate ακόμα και στις σκληρότερες μάχες με γιγαντιαίους εχθρούς.

Το θαμπό “φως” των γραφικών έρχεται να κοντράρει ο εξαιρετικός ήχος. Το soundtrack επιτίθεται στα τύμπανα μας με μελωδικές συνθέσεις που ανεβάζουν κατακόρυφα το ηθικό την ώρα της μάχης. Στο voice acting συναντούμε τον απαραίτητο πλουραλισμό με φωνές που ταιριάζουν γάντι στην ηλικία και την προσωπικότητα ηρώων και ηρωίδων. Πιστεύουμε ότι οι γιαπωνέζοι voice actors ανέβαζαν περισσότερο τον δείκτη χαριτωμενιάς στο game αλλά και οι αγγλόφωνοι πετυχαίνουν να αποδώσουν καλά τους χαρακτήρες. Η φλυαρία των πολεμιστών μας στην διάρκεια της μάχης, η τάση τους να συνοδεύουν με λέξεις και αναστεναγμούς τις επιθέσεις τους μας αρέσει.

the legend of heroes trails of cold steel 14
Το τέλος είναι μόνο η αρχή
Το The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel είναι ένα εύκολα ερωτεύσιμο JRPG. Προσφέρει απλόχερα άφθονη εξερεύνηση και όσες μάχες τραβάει η καρδιά μας. Έχει ένα μικρό στρατό από χαρακτήρες που τους συμπαθούμε βαθύτατα, άλλους από την πρώτη στιγμή, άλλους με την πάροδο του χρόνου. Η πρόοδος γίνεται ομαλά, σταδιακά και τροφοδοτεί την ομάδα μας με νέες ικανότητες. Το επίπεδο δυσκολίας είναι ρυθμισμένο τέλεια στο normal, με την δυνατότητα να το ρίξουμε αν σκοντάψουμε σε αξεπέραστο εμπόδιο. Το battle system είναι τόσο εθιστικό ώστε έχουμε διαρκώς ενεργοποιημένο το turbo mode για να φτάσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην επόμενη μάχη.

Έχει συναρπαστικό σενάριο που ισοδυναμεί σε μέγεθος με σειρά βιβλίων. Δεν έχει γραφικά αντάξια της πανίσχυρης κονσόλας που το τρέχει. Ενώ ο χειρισμός είναι εύχρηστος, δεν αξιοποιεί την δόνηση για να δώσει έμφαση στις υπερδυνάμεις και να μας πωρώσει εντελώς. Είναι ευλογημένο όμως με τεράστια διάρκεια. Θεωρητικά, με το turbo mode στο on μόνιμα, σε 40 ώρες ξεμπερδεύουμε με τα προβλήματα της class VII. Στην πράξη, το κυνήγι παράπλευρων ιστοριών που δεν καλύπτουν οι αποστολές και των trophies, το διάβασμα του lore, η μεγιστοποίηση των δυνάμεων των χαρακτήρων μας πάει ολοταχώς στις 100 ώρες+. Το The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel είναι το πρώτο μέρος μιας τετραλογίας. Αν μαγευτήκαμε τόσο πολύ από αυτό, ρίγη ευχαρίστησης μας πιάνουν καθώς φανταζόμαστε τι μας επιφυλάσσουν τα επόμενα.

Θετικά:
- Πλούσιο και ενδιαφέρον σενάριο με πολλές ανατροπές
- Διασκεδαστικοί χαρακτήρες με πολλές ιδιαιτερότητες
- Ασταμάτητη δράση
- Εύχρηστο και εθιστικό battle system
- Εύκολος χειρισμός

Αρνητικά:
- Γραφικά που θυμίζουν port φτωχών εκδόσεων
- Απουσία δόνησης του χειριστηρίου
- Μια υποτυπώδη έστω αλληλεπίδραση στα cut – scenes θα την εκτιμούσαμε

Βαθμολογία
Γραφικά: 6.5
Ήχος: 7
Gameplay: 8
Σενάριο: 7.5
Αντοχή: 8.5
Γενικά: 7.8

Ένα πολύ χορταστικό και εθιστικό JRPG που καταναλώνεται με απίστευτη ευχαρίστηση.

Γιάννης Μοσχονάς

Notification