Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 5098 (2 points to next level)

 
600
3 days ago
RimWorld 3 days ago

Ουρανοκατέβατοι στον πλανήτη του μυστηρίου.

Ακούμε ή βλέπουμε κάπου γραμμένο το όνομα Tynan Sylvester και μια σειρά από λέξεις ξεπηδά αθέλητα στο μυαλό μας. Bioshock Infinite (δούλεψε σε αυτό επί τετραετία), Designing Games (βιβλίο που αναλύει πτυχές του game design), Ludeon Studios (indie εταιρεία ανάπτυξης). Στα παραπάνω προστέθηκε και η λέξη RimWorld, το πρώτο δημιούργημα της Ludeon Studios που αποκτήσαμε αμέσως μόλις ψυχανεμιστήκαμε την υψηλή αξία του. Αξία που δεν ανταποκρίνεται στην τιμή και στον πλούτο της παραγωγής αλλά στο φανταστικό gameplay, αντάξιο ενός διανοούμενου στον χώρο μας για τον οποίο τρέφουμε πλέον μεγάλη εκτίμηση. Ακολουθεί η περιγραφή της απίστευτης περιπέτειάς μας στην άκρη του γνωστού σύμπαντος.

Εκεί έξω είναι δύσκολα τα πράγματα
Αργά ή γρήγορα η τεχνολογία θα προσφέρει τα απαιτούμενα “φτερά” στην ανθρωπότητα για να πετάξει στα βάθη του σύμπαντος. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι τα γαλαξιακά μας ταξίδια δεν θα έχουν όλα ευτυχή κατάληξη. Το RimWorld μας συστήνει μια δυσάρεστη πιθανότητα, το ενδεχόμενο ενός ατυχήματος στα σύνορα του διαστήματος και τις βαριές συνέπειές του. Τρεις άνθρωποι πέφτουν με τις κάψουλες διαφυγής τους σε έναν άγνωστο πλανήτη. Τι να κάνουν οι καψεροί, αναγκάζονται να αξιοποιήσουν τις κατακτημένες γνώσεις της προηγούμενης ζωής τους για να χτίσουν ένα περιβάλλον φιλικό προς τον άνθρωπο και εχθρικό προς ότι τον απειλεί. Η μοναδική ελπίδα σωτηρίας των ναυαγών μας είναι να αποδράσουν από την διαστημική φυλακή τους κατασκευάζοντας ένα λειτουργικό διαστημόπλοιο. Θα το πετύχουν μόνο αν οι εντολές υμών των διαχειριστών τους είναι σωστές, η αφοσίωσή μας στον στόχο τους απόλυτη και το δισδιάστατο top-down ντεκόρ είναι του γούστου μας.

rimworld 1

Ο πλανήτης στον οποίο ναυαγούμε πάει το μυαλό μας στους πιονιέρους του Star Trek. Θα το παίξουμε Captain Kirk και θα στείλουμε τους αποίκους μας σε μια πλανητική μάζα που θα επιλέξει τυχαία ο υπολογιστής; Μήπως είναι προτιμότερο να μελετήσουμε την διαμόρφωση του πλανήτη και να επιλέξουμε το κατάλληλο έδαφος και κλίμα για τις δραστηριότητές μας; Σίγουρα ένας τυχαία διαμορφωμένος πλανήτης είναι μια ανεξερεύνητη περιοχή που παρακαλά να την κατακτήσουμε. Θα είναι δύσκολο να το πράξουμε όμως αν πέσουμε σε άγονο πλανήτη, με κάκιστες καιρικές συνθήκες και τερέν γεμάτο φυσικά εμπόδια.

Το μέγεθος των πλανητών είναι τεράστιο, ασχέτως αν εμείς βλέπουμε αρχικά μόνο το έδαφος στο οποίο προσγειωθήκαμε. Οι δυνατότητες περιπλάνησης και εξερεύνησης είναι ασύλληπτες και ερεθίζουν την φαντασία μας. Έχουμε την πολυτέλεια να επιλέξουμε εξαρχής την φύση του πλανήτη που θα μας υποδεχτεί όπως και την φύση των αποίκων που θα εκτελέσουν τις εντολές μας. Και στις δύο περιπτώσεις, η προσεκτική ανάγνωση κειμένου και στατιστικών είναι υποχρεωτική. Αν δεν αναλογιστούμε τις πιθανές ανάγκες μιας αποικίας και δεν σχεδιάσουμε εξαρχής τα πάντα, το πρώτο μας πέρασμα θα είναι σύντομο και οδυνηρό.

http://www.youtube.com/watch?v=gtm0PXCEHs8

Το user interface του RimWorld απαιτεί μπόλικη μελέτη έως ότου μάθουμε μια και καλή ποιες εντολές κάνουν τι. Οι καρτέλες που καλύπτουν το κατώτατο τμήμα της οθόνης είναι αρκετά επεξηγηματικές. Την περισσότερη ώρα την περνούμε στο Architect μενού, προγραμματίζοντας τις εργασίες που θα δώσουν πνοή στην αποικία μας. Κτίρια, έπιπλα, μέσα παραγωγής, μηχανήματα, ειδικές ζώνες για αποθήκευση και ξεφόρτωμα αντικειμένων μας περιμένουν να τα επιλέξουμε. Η καρτέλα Orders είναι πολύ σημαντική ως ο μοναδικός τρόπος για να διατάξουμε απευθείας τα πιόνια μας προς την εκτέλεση κάποιας εργασίας και δεν καλύπτει τα πάντα. Τα εικονίδια όλων των κατασκευών έχουν αναλυτική επεξήγηση της χρησιμότητας και των υλικών που χρειαζόμαστε για να τα δημιουργήσουμε.

Στο μενού Work νιώθουμε σαν ηχολήπτες πάνω από πανάκριβη κονσόλα ήχου. Οι δείκτες που χειριζόμαστε καθορίζουν τις προτεραιότητες των ζωών του κάθε αποίκου ξεχωριστά. Ενεργοποιούμε και απενεργοποιούμε αδιάκοπα τις εργασίες τους, σπρώχνοντας τον καθένα στην δουλειά που μας ενδιαφέρει. Ανάλογη εργασία επιτελούν και τα μενού Assign και Restrict. Εδώ δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα RTS για να ομαδοποιήσουμε τα πιόνια μας με αριστερό κλικ του mouse και να τα στείλουμε απευθείας εκεί που θέλουμε. Οι άποικοι ζουν τις ζωές τους με βάση τον χαρακτήρα και τα πάθη τους. Ο ρόλος μας είναι να τους σπρώξουμε έμμεσα στην κατεύθυνση που θέλουμε, δηλαδή στην δόμηση μιας λειτουργικής αποικίας.

rimworld 2

Τα δύο συστατικά του interface που μας βοηθούν πολύ στην αποστολή μας είναι το learning helper και οι ασταμάτητες ειδοποιήσεις. Αμφότερα βρίσκονται στα δεξιά της οθόνης. Το πρώτο μας προλαμβάνει από την άμεση καταφυγή στο metagame και την ανάγνωση-θέαση τεράστιου αριθμού από guides και walkthroughs. Η πρόληψη επιτυγχάνεται εξηγώντας μας τα game mechanics με αρκετά αναλυτικό τρόπο. Οι ειδοποιήσεις είναι ο μπούσουλας που χρειαζόμαστε για να γνωρίζουμε αν τρέχει κάτι σημαντικό εντός και εκτός της βάσης μας. Επιδρομές, επιτακτικές ανάγκες, έως και λογιστικά-δομικά προβλήματα καταγράφονται εκεί ώστε να τα επιλύσουμε το συντομότερο δυνατό. Για απορίες που δεν καταγράφονται στα εν λόγω μέρη του interface, καταφεύγουμε στο manual του παιχνιδιού.

Υφαίνοντας την προσωπική μας ιστορία δίχως τέλος
Το RimWorld κρύβει δύο σπουδαίους άσσους στο μανίκι του. Αμφότεροι οι “άσσοι” εκμεταλλεύονται την ανεξάντλητη πείνα του εγκεφάλου μας για γνώριμα μοτίβα, την τάση του να οργανώνει το χάος σε κάποια αναγνωρίσιμη μορφή τάξης. Ο πρώτος “άσσος” είναι η ικανότητα των πιονιών μας να σχηματίζουν δραματικές ιστορίες με τις δραστηριότητες και την συμπεριφορά τους. Ο game designer έχει προικίσει τους αποίκους μας με ένα σωρό από ψυχολογικές και σωματικές ιδιαιτερότητες, τους έχει εμφυσήσει χαρακτήρα ούτως ώστε να τους αντιμετωπίζουμε περισσότερο σαν ζωντανά όντα και λιγότερο σαν ρομπότ, drones που εκτελούν τυφλά τις εντολές μας. Τα traits, το πάθος που δείχνουν για τα skills και η ψυχολογική καμπύλη τους που αλλάζει αδιάκοπα από τις εξωτερικές πιέσεις, μας σπρώχνουν στο να μελετούμε το εικονίδιο του health τους αλλά και το log που καταγράφει τις κοινωνικές τους συναναστροφές.

rimworld 3

Τα traits και τα πάθη σπρώχνουν τους λιλλιπούτειους ανθρώπους μας σε ένα σωρό ρεαλιστικές καταστάσεις, οι οποίες στρέφουν αυτόματα το μυαλό στην δική μας πραγματικότητα. Φλερτ επιτυγχάνουν και αποτυγχάνουν, φιλικές σχέσεις και γάμοι συνάπτονται και διαλύονται, αριστουργηματικά έργα τέχνης δημιουργούνται, κακοτεχνίες και καταστροφές συμβαίνουν. Ο τεράστιος υπολογιστής που έχουμε εντός του κρανίου μας αρχίζει να καταχωρεί τα γεγονότα στο προσωπικό του τεφτέρι, καταγράφοντας τα πάντα υπό μορφή ιστορίας. Ο τάδε τα βρήκε με την τάδε και έκαναν οικογένεια. Ο δείνα ενοχλεί την τάδε, νεύρα αναπτύχθηκαν και η ενόχληση εξελίχθηκε σε άγριο καυγά με αιματηρές συνέπειες. Η κοινωνικοποίηση των πιονιών μας, η οποία επηρεάζεται αποκλειστικά από τα traits τους, παράγει δραματικές ιστορίες με απροσδόκητη εξέλιξη. Παράλληλα, οι εξωτερικοί παράγοντες, ο πιεστικός περίγυρος που αποτελείται από αποικίες και άγρια θηρία του πλανήτη, βάζει το χεράκι του στο τεράστιο υφαντό από ιστορίες που πλέκεται σιγά σιγά.

Με τις διαπροσωπικές μας σχέσεις να έχουν καλυφθεί από πάγο λόγω κορονοϊού, το RimWorld έχει τα φόντα να κάνει πιο ευχάριστη την διαμονή μας στο σπίτι.

Ζώα αφηνιάζουν και μας επιτίθενται, εχθροί έρχονται για επιδρομή και τους περιποιούμαστε κατάλληλα στήνοντας φανταστικές οχυρώσεις. Εμπορικές σχέσεις συνάπτονται, στέλνουμε καραβάνια σε άλλες περιοχές, βγαίνοντας από την ζώνη προστασίας μας στα γύρω εδάφη, φυσικές καταστροφές και ακραία καιρικά φαινόμενα μας απειλούν. Κάθε άνοιγμα των αποίκων μας προς τον κόσμο αλλά και μεταξύ τους καταγράφεται σαν αφήγηση. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Όση ώρα και αν διαρκέσει ένα πέρασμά μας (και θα υπάρξουν πολλά γιατί είναι απίθανο να επιβιώσουμε για πολλές ώρες προτού μάθουμε τα πάντα) θα αφήσει σαν παρακαταθήκη του ένα σωρό ιστορίες τις οποίες θα μοιραστούμε με φίλους και άλλους users. Αντιλαμβανόμαστε έτσι το πόσο έξυπνα έχει δομήσει τα game mechanics του ο designer ώστε να δημιουργήσει τέτοια δυναμική στην αφήγηση. Έτσι ικανοποιεί δύο από τις βασικές μας ανάγκες, την ανάγκη για ενδιαφέρουσες ιστορίες και την ανάγκη για κοινωνικοποίηση, αφού οι ιστορίες γίνονται τροφή για κουβέντα με γνωστούς και αγνώστους.

rimworld 4

Η παρακολούθηση του δράματος επιτυγχάνεται με το προσωπικό ημερολόγιο (log) των αποίκων που αποτυπώνει την αλληλεπίδραση τους και μας βοηθά να κατανοήσουμε συμπεριφορές που ενδέχεται να φανούν παράλογες. Για παράδειγμα, γιατί ο ένας άποικος άρχισε να βαράει τον άλλο μέχρι να ματώσει; Η παραγωγή ιστοριών δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των πιονιών μας. Προτού ξεχυθούμε στην κατάκτηση του νέου κόσμου θα επιλέξουμε έναν από τους τρεις διαθέσιμους A.I. αφηγητές. Οι παραμυθάδες της τεχνητής νοημοσύνης οργανώνουν ένα σωρό events, δηλαδή δοκιμασίες που θα τεστάρουν την αντοχή της αποικίας. Τα στρες τεστ παρουσιάζουν αξιοσημείωτη ποικιλία ανανεώνοντας το gameplay. Κτίσματα αρπάζουν φωτιά. Τοξικά αέρια σκεπάζουν τον τόπο με ένα σύννεφο θανάτου. Οι ρόλοι κυνηγού-θηράματος αλλάζουν όταν αγέλες από ανθρωποφάγα ζώα βγαίνουν για κυνήγι. Άποικοι απάγονται από εχθρούς. Έντομα επιτίθενται από τα έγκατα της γης. Εξωγήινοι μας βάζουν στο μάτι. Τα περιστατικά είναι πολλά και συναρπαστικά.

Ο δεύτερος “άσσος” του RimWorld είναι η σωστή απόσταση ρουτινιάρικων εργασιών και καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης καθ’ όλη την διάρκεια ενασχόλησής μας με το game. Η καθημερινότητα πέφτει βαριά στον τράχηλο των πιονιών μας όπως και στον δικό μας όταν εκτελούμε βαρετές αλλά απαραίτητες εργασίες που σχετίζονται με την επιβίωση και το ευ ζην. Ευτυχώς στο RimWorld έχουμε και τα εικονίδια που διαχειρίζονται την ταχύτητα με την οποία κυλάει ο χρόνος, συνεπώς η επιτάχυνση του αποτελεί σταθερή πρακτική. Όταν οι άποικοι μας πρέπει να μετακινηθούν σε μακρινές αποστάσεις, να χτίσουν περίπλοκες κατασκευές, να εκμεταλλευτούν τον φυσικό πλούτο, να ερευνήσουν τεχνολογίες ή ακόμα και να κοιμηθούν, τριπλασιάζουμε την ταχύτητα του χρόνου.

rimworld 5

Η επιτυχία του RimWorld είναι ότι δεν επιταχύνουμε πάντοτε τον χρόνο στην διάρκεια της ρουτίνας αφού η προσοχή μας είναι δεσμευμένη σε πολλές κατευθύνσεις. Το μυαλό μας λειτουργεί σαν πολυάσχολη υπολογιστική μηχανή, υπολογίζοντας τους πόρους που χρειαζόμαστε, τις μεθόδους για να τους αποκτήσουμε, την προτεραιότητα στις κατασκευές, την ψυχοσωματική κατάσταση των αποίκων μας. Σχηματίζοντας διαρκώς πλάνα στο μυαλό και εκτελώντας τα γιατί θέλουμε να δούμε αν εφαρμόζονται, η προσοχή μας είναι αδιάσπαστη. Η διάρκεια που παίρνει στα πιόνια μας για να ολοκληρώσουν τις εργασίες και η τάση τους για ρέμβασμα και ξεκούραση είναι τα διαλείμματα που χρειάζεται ο εγκέφαλος για να μην βαρεθεί. Την ίδια λειτουργία έχουν και οι επιδρομές, τα ξεσπάσματα της βίας στον σκληρό κόσμο που παλεύουμε να δαμάσουμε. Μια επίθεση μας βάζει σε πολεμικό mode, με ανακατανομή των πόρων μας και στρατηγική τοποθέτησή τους ώστε να αντιμετωπιστεί η απειλή. Κρύο-ζέστη, ζέστη-κρύο και οι ώρες κυλούν δίχως να το πάρουμε είδηση.

Όποιος πατά στην αποικία μας είναι καταδικασμένος σε θάνατο
Η μάχη στο RimWorld είναι μια διανοητική πρόκληση, ένας γρίφος που οφείλουμε να λύσουμε προτού τον βρούμε μπροστά μας. Για να σφάξουμε τους θρασύτατους επιδρομείς και να αναπτυχθούμε στην ζούγκλα του RimWorld, σχεδιάζουμε την αποικία μας σαν ένα φρούριο και διαμορφώνουμε ένα τμήμα του για την υποδοχή των εχθρών. Σκεφτόμαστε σαν να παίζουμε Tower Defense και οργανώνουμε ένα χώρο με πολλά turrets και σημεία κάλυψης για τους στρατιώτες μας, όσο το δυνατόν πιο απομακρυσμένα γίνεται από τα σημαντικότερα κτίρια της αποικίας.

Τα “υπο-ψόφια” θύματα έρχονται για να λεηλατήσουν τα πλούτη μας και τους υποδέχεται ένας καταιγισμός πυρών που τους εξολοθρεύει αλύπητα προτού προλάβουν να βλάψουν τους γενναίους αποίκους. Τα game mechanics που κυριαρχούν στην μάχη είναι η κάλυψη, η υπερφαλάγγιση των εχθρών και η κατευθυντικότητα των πυρών. Καλύπτουμε τους στρατιώτες μας ώστε να ελαχιστοποιήσουμε το damage, υπερφαλαγγίζουμε τους εχθρούς και προσέχουμε την πορεία των βλημάτων για να πετύχουμε την μέγιστη ζημιά. Καλό θα είναι οι άποικοι μας να είναι εξοπλισμένοι με τα όπλα που αντιστοιχούν στα traits τους για να μην ρίχνουν στον γάμο του καραγκιόζη.

http://www.youtube.com/watch?v=_0DGFNTEe0g

Είναι προφανές ότι ο σχεδιασμός της αποικίας είναι απολαυστικότατος. Είναι η ευκαιρία να εκφραστούμε, μορφοποιώντας το περιβάλλον κατά τα γούστα μας. Είναι επίσης η μεγαλύτερη πρόκληση από όλες. Το που και πότε θα κατασκευαστούν τα κτίρια, τα έπιπλα και τα μηχανήματα καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το αν η αποικία θα επιβιώσει στο πέρασμα του χρόνου ή όχι. Η λογική είναι να μάθουμε τι κάνει το κάθε σχεδιάγραμμα ξεχωριστά και πως συνεργάζονται για να πετύχουν τους στόχους μας. Ευτυχώς ο κέρσορας είναι ένα μαγικό σκεπάρνι που ξεθάβει πληροφορίες από όπου και αν περνά. Τα σχεδιαγράμματα συνοδεύονται από επεξηγηματικά κείμενα και προϋποθέσεις για να υλοποιηθούν. Το crafting τρώει πολύ χρόνο από την καθημερινότητα των αποίκων μας και η πληθώρα αντικειμένων και υλικών το καθιστά σχεδόν ανεξάντλητο. Το Research παίζει κεφαλαιώδη ρόλο στην εξέλιξη της αποικίας γιατί δίνει πρόσβαση σε εξελιγμένες τεχνολογίες και μεθόδους άντλησης πολύτιμων πόρων. Πολύ έξυπνη η απόφαση του game designer να μας πληροφορεί μόνιμα για την εξέλιξη της τελευταίας ερευνάς μας, με την ταμπέλα του Research μενού να γεμίζει σταδιακά.

Η κοινωνική διάσταση του RimWorld δεν εξαντλείται στην δυναμική των σχέσεων μεταξύ των αποίκων μας και των πιονιών του A.I. Μια ματιά στην σελίδα του στο Steam θα μας οδηγήσει στον μεγαλύτερο παρασκευαστή πρόσθετου περιεχομένου, την κοινότητα των users που το αγαπούν. Δεν υπάρχει λόγος να περιοριστούμε στους τυπικούς ναυαγούς του διαστήματος, απλούς ανθρώπους σε ζόρικες καταστάσεις. Προτιμότερο είναι να γεμίσουμε την βάση μας με βαμπίρ, πιστολέρο, highlanders. Να προσθέσουμε νέα εφέ, έπιπλα, αντικείμενα, τα πάντα στο βασικό παιχνίδι και να το κάνουμε αγνώριστο.

rimworld 6

Μα την σκιά του Πλούτωνα, μετά από αρκετές προσπάθειες modding, το RimWorld στην original μορφή του μοιάζει με μακρινή και δυσάρεστη ανάμνηση. Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό; Διότι όλο το βάρος του game πέφτει στο gameplay και τις αυτοσχέδιες ιστορίες μας αδιαφορώντας για τον τομέα της καλαισθησίας. Γραφικά και animations μόνο ως μίζερα μπορούν να χαρακτηριστούν αν τα συγκρίνουμε με AAA παραγωγές αλλά η απογοήτευση που θα εισπράξουμε από αυτά, εξανεμίζεται σε δευτερόλεπτα από το εθιστικό gameplay. Το soundtrack περιέχει μια μεγάλη λίστα από απαλούς ήχους οι οποίοι λειτουργούν καταπραϋντικά στις αισθήσεις μας και, παράλληλα, δημιουργούν ένα ονειρικό κλίμα που ταιριάζει απόλυτα στον άγνωστο κόσμο στον οποίο αγωνιζόμαστε.

Θα ξεμπερδέψουμε ποτέ με αυτό το μυστήριο;
Εστιάζουμε όλες μας τις ενέργειες στην απόσπαση των ναυαγών μας από τον πλανήτη και βλέπουμε το ρολόι να μετρά τουλάχιστον 35 ώρες ανελέητης προσκόλλησης στο RimWorld. Φυσικά, δεχόμενοι ένα σωρό απροσδόκητες εμπειρίες εντός αυτών των ωρών αντιλαμβανόμαστε ότι η αντοχή του game στον χρόνο είναι τουλάχιστον δεκαπλάσια από την διάρκειά του. Ίσως να μην διαθέτουμε πολύ ελεύθερο χρόνο, ίσως να μην γουστάρουμε να κολλήσουμε σε έναν μόνο τίτλο όταν τόσοι άλλοι στοιβάζονται στην διαδικτυακή βιβλιοθήκη μας. Το πλουσιότατο gameplay του RimWorld και οι μοναδικές καταστάσεις που βιώνουμε μας ψυχαναγκάζουν να το εξερευνούμε σε μόνιμη βάση, έως ότου αντλήσουμε όλη την ευχαρίστηση που μπορεί να προσφέρει για τα 30 ευρώ του κόστους.

Θετικά:
- Εθιστικό και ανεξάντλητο gameplay
- Ασταμάτητη μηχανή παραγωγής συναρπαστικών ιστοριών
- Πιόνια με χαρακτήρα
- Πλούσιο user interface
- Αυξημένη αντοχή στον χρόνο

Αρνητικά:
- Αποκρουστικά γραφικά στην προ-mod μορφή του
- Τεράστια καμπύλη εκμάθησης

Βαθμολογία
Γραφικά: 5
Ήχος: 7
Gameplay: 8.5
Σενάριο: 8
Αντοχή: 8.5
Γενικά: 8.2

Μια φανταστική indie προσπάθεια που φωτίζει τον δρόμο στους επίδοξους game designers.

Γιάννης Μοσχονάς

1 week ago
The Messenger 1 week ago

Νίντζα σε αποστολή εξόντωσης δαιμόνων.

Βλέπουμε νίντζα σε σειρά, ταινία ή Video Game και η μορφή του Ryu Hayabusa πετάγεται από το μνημονικό μας σαν φασουλής. Ο θρυλικός ήρωας των Ninja Gaiden έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στο υποσυνείδητό και μας κάνει πολύ δεκτικούς απέναντι σε games που έχουν επηρεαστεί από τις περιπέτειες του. Το The Messenger ανήκει στην κατηγορία των “επηρεασμένων” και είναι δημιούργημα της καναδικής εταιρείας ανάπτυξης Sabotage Studio. Μια επιπόλαια ματιά στα pixel art γραφικά του ίσως να οδηγήσει σε σούφρωμα της μύτης μας σαν να οσμιζόμαστε την απωθητική αύρα της φθήνιας, ενός μέτριου αντίγραφου χαμηλού προϋπολογισμού. Που να φανταστούμε ότι το The Messenger είναι η είσοδος σε ένα κόσμο πρωτότυπης gaming απόλαυσης.

Η εκδίκηση του νίντζα
Έχουμε συνηθίσει να απαλλάσσουμε την ανθρωπότητα από μπελάδες όμως στο The Messenger, οι μπελάδες μας πρόλαβαν. Ένας δαιμονικός στρατός ξεκλήρισε το ανθρώπινο είδος και οι μοναδικοί επιζήσαντες είναι μια χούφτα από νίντζα, οργανωμένοι σε μια μικρή κοινότητα. Οι θρύλοι των τελευταίων πολεμιστών του κόσμου λένε ότι, μια ωραία πρωία, θα εμφανιστούν από το πουθενά οι δαιμονικές λεγεώνες για να ολοκληρώσουν το έργο τους αλλά θα τους σταματήσει ο δυτικός ήρωας. Αναλαμβάνουμε να κατευθύνουμε ένα νεαρό και πολύ γκαντέμη νίντζα αφού, την ημέρα ακριβώς που ονειρεύεται ταξίδια και απόδραση από την μονότονη ζωή του, γίνεται μάρτυρας τις επίθεσης του δαιμονικού στρατού. Ένα δευτερόλεπτο όμως προτού ο βασιλιάς των δαιμόνων βάλει τελεία στην ιστορία της ανθρωπότητας, εμφανίζεται από το πουθενά ο δυτικός ήρωας και σώζει την κατάσταση. Η νίκη επί των δυνάμεων του κακού είναι προσωρινή και, ο μόνος τρόπος για να την κάνουμε μόνιμη, είναι να το παίξουμε απεσταλμένοι του δυτικού ήρωα, μεταφέροντας ένα πάπυρο στην κορυφή ενός βουνού.

the messenger 1

Η αφήγηση δείχνει αρχικά να περιορίζεται σε ένα σωρό κλισέ με νίντζα και δαίμονες όμως στο ξεδίπλωμα της γινόμαστε αποδέκτες εξαιρετικών διαλόγων γεμάτων χιούμορ αλλά και πρωτότυπων χαρακτήρων. Η αδυναμία του νίντζα μας να κατανοήσει υπονοούμενα, αλληγορίες, παραβολές και λοιπά λεκτικά σχήματα δεν παύει ποτέ να μας προκαλεί τρανταχτά γέλια. Γουστάρουμε την πανουργία του Shopkeeper, τις λεκτικές του επιθέσεις, την ειρωνεία του, τον σχολιασμό ακόμα και πραγματικών καταστάσεων, αποδεικνύοντας ότι είναι το φερέφωνο του σεναριογράφου. Οι συμπεριφορές των bosses συγκρούονται με την εμφάνιση και το περιβάλλον τους, οδηγώντας σε πρωτότυπες και ξεκαρδιστικές καταστάσεις.

Για να χαρούμε την ιστορία μέχρι το τέλος της μαθαίνουμε να χειριζόμαστε τον ήρωά μας εκτελώντας επικίνδυνα άλματα και κόβοντας δαιμονικά πλάσματα σε φέτες με το ξίφος μας. Το gameplay χωρίζεται ισότιμα σε Platform και Action περιστατικά, τα όρια των οποίων θολώνουν όσο περνά η ώρα. Οι χιλιάδες πλατφόρμες φορτώνονται γρήγορα γρήγορα από εχθρούς, οδηγώντας μας σε απόλυτο συγχρονισμό αλμάτων και χτυπημάτων.

http://www.youtube.com/watch?v=Ht-l-j2Qz-4

Για να επιτύχουμε στις προσπάθειές μας σαν νίντζα χρησιμοποιούμε το πιστό μας όπλο σε πάρα πολλές μάχες, αυτό που ονομάζουμε gamepad. Τα game mechanics έχουν κατανεμηθεί στα buttons της πρόσοψης και στον μοχλό ώστε τα άλματα, το χτύπημα και η εξαπόλυση των projectiles να γίνεται εύκολα και αυτόματα. Με τους αντίχειρες να διαδραματίζουν τον βασικό ρόλο σε όλο σχεδόν το game, διαμορφώνουμε μια ακολουθία κινήσεων και την εκτελούμε ολοένα και καλύτερα. Τελειοποιώντας την διαδικασία και βλέποντας τα αποτελέσματά της, εκτιμούμε τρομακτικά το game design του The Messenger και επιτυγχάνουμε τον απαραίτητο ρυθμό, την μεγιστοποίηση της εμπειρίας μας.

Η πιο εύκολη συνταγή επιτυχίας στο gaming θέλει για πρωταγωνιστή μιας περιπέτειας έναν νίντζα, ένα άμεσα αναγνωρίσιμο και αγαπητό σύμβολο των παιδικών μας χρόνων.

Ο νίντζα μας πάει κατά διαόλου
Ένα χαριτωμένο κόκκινο διαβολάκι βρίσκεται συχνότατα στο πλευρό μας και ακούει στο αστείο όνομα Quarble. Δεν έχουμε ξανασυναντήσει πιο εξυπηρετικό υπηρέτη του... εξαποδώ αλλά και πιο πειναλέο. Ο Quarble μας προστατεύει από το permadeath, επαναφέροντας μας στο περασμένο checkpoint από εκείνο όπου παραδώσαμε πνεύμα. Φυσικά δεν το κάνει επειδή μας αγαπά αλλά με το αζημίωτο. Το αχόρταγο δαιμόνιο καταβροχθίζει ένα σεβαστό ποσό από τα Time Shards που αποκτούμε σκοτώνοντας εχθρούς και διαλύοντας αντικείμενα, μειώνοντας το εισόδημά μας και καθυστερώντας την απόκτηση των καλύτερων αναβαθμίσεων από το shop. Η οικονομική αιμορραγία που προκαλεί είναι μικρή και δεν καθυστερεί σημαντικά τις αγορές μας. Το πρόβλημα με τον χαμό του avatar μας είναι το ότι, κάποια checkpoints, απέχουν αρκετά μεταξύ τους και μας υποχρεώνουν να ξαναπεράσουμε δύσβατες περιοχές όταν πεθαίνουμε.

the messenger 2

Το μαγαζάκι του τρόμου που ελέγχει ο αινιγματικός και φανταστικά εμψυχωμένος χαρακτήρας που απαντά στο όνομα Shopkeeper είναι η πηγή κάθε αναβάθμισης του νίντζα μας. Χάρτες, shuriken, γάντζοι και ειδικές τροποποιήσεις στην στολή μας είναι μονόδρομος για να γίνουν όλες οι περιοχές προσβάσιμες προς εξερεύνηση και εκμετάλλευση. Για να μην του κολλήσουμε την κατηγορία του υλιστή, ο Shopkeeper πουλάει και ειδικά abilities για πιο εξειδικευμένη πλοήγηση και ενισχύει σημαντικά την αμυνά μας. Αισθανόμαστε τεράστια ευχαρίστηση αγοράζοντας ένα προϊόν του Shopkeeper και δοκιμάζοντάς το στην συνέχεια στο level που βρισκόμαστε.

Τα abilities που παρέχει ο Shopkeeper ξεκλειδώνουν τα καλύτερα game mechanics της περιπέτειας. Βαφτίσαμε σε δευτερόλεπτα το cloudstep ως το καλύτερο μεταξύ τους. Ο νίντζα μας πετάει διαρκώς στα σύννεφα, όχι από την χαρά του αλλά κυριολεκτικά. Χτυπώντας εχθρούς, βολές και αντικείμενα ο νίντζα αποκτά αυτόματα την δυνατότητα για πρόσθετο άλμα και η διαδικασία μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρο. Δίχως την ικανότητα αυτή, θα ήταν αδύνατον όχι μόνο να διασχίσουμε τεράστια χάσματα αλλά και να συντρίψουμε συγκεκριμένα bosses. Το cloudstep επιτρέπει την αιώρηση πάνω από στρωμένα καρφιά και την προσέγγιση σε εχθρούς που είναι αδύνατον να προσεγγιστούν με τα απλά άλματα. Ο γάντζος έρχεται λίγο αργότερα για να διευκολύνει κάπως τις ακροβασίες μας παρέχοντας ευθύβολη στόχευση και ταχύτατη μετακίνηση. Κάθε πρόσθετο game mechanic πολλαπλασιάζει με ευρηματικό τρόπο τις ευκαιρίες αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον και μας βάζει να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε ενεργά το πως θα αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους του ντεκόρ.

the messenger 3

Στο δωμάτιο του Shopkeeper υπάρχει ένα μπαούλο που λιγουρευόμαστε από την πρώτη στιγμή. Το άτιμο ον δεν μας επιτρέπει να γευτούμε το περιεχόμενο του αν δεν προσκομίσουμε αρκετές δεκάδες Power Seals. Οι εν λόγω θησαυροί μας έχουν διαρκώς στην τσίτα. Εξετάζουμε με το μικροσκόπιο την δομή των levels αναζητώντας πέτρες που σπάνε, προεξοχές εκτός του βασικού μονοπατιού, τμήματα του ντεκόρ που μας επιτρέπουν να λοξοδρομήσουμε για να αρπάξουμε τα πολυπόθητα έπαθλα. Παραδόξως το κίνητρό μας δεν είναι να αποκτήσουμε το πανίσχυρο αντικείμενο που υποτίθεται ότι κρύβει το σεντούκι. Η πρόσβαση στα Power Seals απαιτεί τέλειο συγχρονισμό των game mechanics και, το παραμικρό λάθος, τιμωρείται αδίστακτα. Η απόκτησή τους αποτελεί την ύψιστη αυτοεπιβεβαίωση, μας γνωστοποιεί το skill level μας σαν users.

Αφήστε τον νίντζα να περάσει, δαίμονες
Τα levels ξεχειλίζουν από τέρατα με μοναδικό σκοπό της μίζερης ζωής τους να φρενάρουν την πρόοδό μας. Η ποικιλία τους είναι μικρή αλλά η συνδυασμένη δράση τους ενισχύει σε τρομακτικό βαθμό τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουμε από τα περιβαλλοντικά εμπόδια. Θέλουμε να διασχίσουμε μικροσκοπικές πλατφόρμες στις οποίες ίσα που χωρούν τα πόδια του ήρωα και βλέπουμε ζωντανούς βράχους να τις περιτριγυρίζουν, περιμένοντας να προσγειωθούμε εκεί και να μας… περιποιηθούν. Την ίδια στιγμή, νυχτερίδες ξεκολλούν από την πέτρινη φωλιά τους και κατευθύνονται προς το μέρος μας. Δεν αποκλείεται επίσης, στην πέρα άκρη της οθόνης να βρίσκεται και ένα από τα κόκκινα χελωνοειδή πλάσματα και να έχει ήδη εξαπολύσει την φλογισμένη ανάσα του προς το μέρος μας. Αντιλαμβανόμαστε το υψηλό επίπεδο και την ποιότητα των προκλήσεων που μας περιμένουν σε κάθε βήμα, σπρώχνοντας μας προς την βελτίωση.

the messenger 4

Τα δαιμονικά όντα που θερίζουμε ανελέητα με τα όπλα μας αντικαθίστανται στο “κλείσιμο” ενός level από τεράστια πλάσματα τα οποία περιμένουν πως και πως τον ερχομό μας για να μας λιώσουν σαν έντομα, ή μήπως όχι; Το διάχυτο χιούμορ του The Messenger εφαρμόζεται σαν καλοραμμένο κοστούμι στα bosses. Οι ισχυρότεροι αντίπαλοι μας στο game διχάζονται μεταξύ της ξεκαρδιστικής και άκρως προβληματικής τους φύσης και του τεράστιου damage που προκαλούν. Τα δύο αδερφάκια κύκλωπες μας ανάγκασαν να γελάσουμε από καρδιάς με τα γελοία ονόματά τους (δεν μπορούμε να πάρουμε στα σοβαρά έναν εχθρό που ονομάζεται Colos) και την ανάγκη για γυμναστική που τους σπρώχνει στο να επιτίθενται σε περιφερόμενους τυχοδιώκτες.

Το απίθανο Emerald Golem μας έκανε να νιώσουμε ενοχές όταν συνειδητοποιήσαμε τον λόγο για τον οποίο λυσσομανούσε. Δεν λείπουν από την δράση και τα αμιγώς κακά bosses, κάτι δαιμόνια που πραγματικά έχουν σαν στόχο της ζωής τους να μας βλάψουν, τα οποία αποτελούν μειοψηφία όμως. Τα bosses διανύουν φάσεις που ενεργοποιούνται αφού δεχτούν ένα συγκεκριμένο αριθμό από χτυπήματα. Διαβάζουμε τα μοτίβα κίνησης-επίθεσης τους και εφαρμόζουμε αντίμετρα έως ότου λυγίσουν. Η διαδικασία κρατάει πάντα αρκετή ώρα και, στην διάρκειά της, ανακαλύπτουμε ολοένα και περισσότερους τρόπους για να τα βλάψουμε από εκείνους που εντοπίσαμε αρχικά.

http://www.youtube.com/watch?v=a4JrxuS4r70

Και ξαφνικά, τα πάντα άλλαξαν
Υπάρχει ένα σύνορο που χωρίζει το The Messenger σε δύο μέρη, ένα σύνορο που ξεπετάγεται απροσδόκητα την στιγμή που πιστεύουμε ότι κατακτήσαμε το game. Το πρώτο μέρος διαρκεί κοντά στις έξι με επτά ώρες και είναι γραμμικό όσο δεν πάει άλλο. Ενόσω απολαμβάνουμε τις Action-Platform στιγμές του και φτάνουμε στην “τελική” σύγκρουση, τρώμε μια σεναριακή κατραπακιά, μια απίστευτη ανατροπή και καλούμαστε να δούμε τα περασμένα levels μέσα από νέο πρίσμα, το πρίσμα των Metroidvania. Άξαφνα βρισκόμαστε σε ένα μέρος-κόμβο με πύλες προς αρκετά από τα levels που ολοκληρώσαμε. Με τις ικανότητες που αγοράσαμε και αποκτήσαμε ανιχνεύουμε τις περιοχές για μέρη στα οποία δεν είχαμε πρόσβαση όμως τώρα έχουμε εξαιτίας της ενδυνάμωσης μας. Νέοι στόχοι τίθενται και το κυνήγι των κρυμμένων θησαυρών αλλά και των αντικειμένων που χρειαζόμαστε για να ολοκληρώσουμε για τα καλά την περιπέτεια, φουντώνει.

Στο δεύτερο μισό του το The Messenger γεμίζει από πύλες, φωτεινά φράγματα διάσπαρτα στα δωμάτια των levels τα οποία μεταμορφώνουν την αισθητική της περιπέτειας και μας μεταφέρουν στον χρόνο. Ο 16μπιτος κόσμος του εξελιγμένου πλέον ήρωα επιστρέφει στην 8μπιτη μορφή του και τούμπαλιν. Αδιάβατοι δρόμοι και μπλοκαρισμένα δωμάτια γίνονται προσβάσιμα από την μια μορφή στην άλλη, μεταβάλλοντας τον χάρτη και το gameplay. Πλέον ζυγιάζουμε τα εμπόδια στα δωμάτια και δοκιμάζουμε την συντριβή τους με την νέα ικανότητα που διαθέτουμε. Για να μην ψάχνουμε ασκόπως εδώ και εκεί, ο χάρτης που αποκτούμε σημειώνει τις πιθανές εισόδους που δεν έχουμε περάσει ώστε να προγραμματίσουμε τις εξορμήσεις μας. Η εναλλαγή γραφικών και αισθητικής μας υπενθυμίζει τις χτυπητές διαφορές ανάμεσα στις δύο εποχές. Επίσης ανανεώνει τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις τροποποιώντας τα levels που διασχίζουμε για δεύτερη φορά.

the messenger 5

Το The Messenger σίγουρα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα ποικιλίας με τις τοποθεσίες του. Την μια στιγμή μας οδηγεί σαν τον Βιργίλιο στην κόλαση και την επόμενη βρισκόμαστε σε ένα παλάτι στα σύννεφα, σε παγωμένες βουνοκορφές, σε βάλτους, σε βυθισμένους ναούς. Το πέρασμα από τα “ταλαιπωρημένα” γραφικά των 8μπιτ στο “γυαλιστερό” σύμπαν των 16μπιτων απολαύσεων δεν παραμένει στην επιφανειακή σύγκρισή αλλά επεκτείνεται και στον ακουστικό τομέα. Τα ηχητικά εφέ αποκτούν διαφορετική ακουστική ανάλογα με την θέση του ήρωα και τα bit τα οποία φιλοξενούν την κίνησή του. To soundtrack είναι μια εκπληκτική συμφωνία που χωρίζεται ισόποσα σε chiptunes και 16μπιτες συνθέσεις που μας κάνουν να νιώθουμε ότι έχουμε στήσει αυτί στην Amiga και στο Super NES. Η ποιότητα των κομματιών είναι υπέροχη και μας κάνει να αναπολούμε τα πρώτα μεγάλα βήματα της ζωής μας στο gaming.

Ο εφτάψυχος νίντζα
Ζούμε επί 14 ώρες περίπου στην ταπετσαρία ψηφιακής ζωής του The Messenger και συνειδητοποιούμε ότι το ταξίδι έφτασε στο τέλος του. Δεν προλαβαίνουμε να το κάνουμε uninstall και ανακαλύπτουμε ότι υπάρχει η δυνατότητα New Game +, δυνατότητα η οποία μπορεί να συνεχιστεί φαινομενικά για πάντα. Σε κάθε New Game + η δυσκολία ανεβαίνει επίπεδο δηλαδή δεχόμαστε μεγαλύτερο damage, τα bosses είναι ανθεκτικότερα και ο Quarble ζητάει πολλά Shards για να μας αναστήσει. Το πλεονέκτημα που μας δίνεται είναι η μόνιμη κατοχή ενός από τα διαθέσιμα μαγικά αντικείμενα σαν το Power Thistle, το Ruxxtin's Amulet και τις μαγικές νότες. Το The Messenger λοιπόν δεν εξαντλείται στο κορυφαίο gameplay του αλλά ρίχνει στο τραπέζι και αρκετό περιεχόμενο για να “σκοτώσουμε” πολλές ώρες ελεύθερου χρόνου.

Θετικά:
- Πετυχημένο σύστημα χειρισμού
- Καλογραμμένοι διάλογοι με πολύ χιούμορ
- Εξαιρετικά game mechanics
- Σωστά ρυθμισμένο επίπεδο δυσκολίας με κλιμακούμενες προκλήσεις
- Μοναδικό soundtrack και ηχητικά εφέ
- Σεβαστή διάρκεια
- Ευπρόσδεκτη αλλαγή αισθητικής και gaming είδους

Αρνητικά:
- Γραφικά από το μακρινό παρελθόν
- Μικρός αριθμός εχθρών

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 8
Gameplay: 8
Σενάριο: 7.5
Αντοχή: 8
Γενικά: 8

Το μήνυμα που μας παρέδωσε “ο αγγελιοφόρος” λέει ότι το retro gaming δεν θα πεθάνει ποτέ.

Γιάννης Μοσχονάς

2 weeks ago
Battlestar Galactica Deadlock 2 weeks ago

Φονικά ρομπότ-ανθρωπότητα γράψατε Χ.

Η σειρά Battlestar Galactica που προβλήθηκε την δεκαετία του 1980 από την ελληνική τηλεόραση προσέθεσε άφθονη ομορφιά και χρώμα στην παιδική μας ηλικία. Η οργιάζουσα φαντασία μας ταξίδεψε στο διάστημα, πλάι πλάι με τον τελευταίο στόλο της ανθρωπότητας, στην έξοδο του προς την απαλλαγή από την απειλή των απάνθρωπων Cylons. Τα φανταστικά κοστούμια των ανθρωποκτόνων ρομπότ, οι απίθανες αστρομαχίες με τα πρωτοποριακά εφέ της εποχής και μια ομάδα χαρακτήρων με υποκριτικό ανάστημα, έγραψαν με χρυσά γράμματα την σειρά στο υποσυνείδητό μας.

Η αναβίωση της το 2003 ήταν εξαιρετική και αναθέρμανε το ενδιαφέρον μας για την πάλη της ανθρωπότητας με τους Cylons. Η gaming βιομηχανία επιχείρησε να αποτυπώσει τον αγώνα με σχετική επιτυχία, είμαστε όμως μαθημένοι να ζητούμε πάντα τα μέγιστα από τους φίλτατους developers. Το 2017 έγινε ένα μεγάλο βήμα για το μέλλον του franchise στον χώρο μας με το Battlestar Galactica Deadlock, ένα Wargame προερχόμενο από την ειδική στο είδος Slitherine. Είναι ευτύχημα το ότι ήρθε η ώρα να το αναλύσουμε στην τρέχουσα χρονιά στην πιο ολοκληρωμένη του μορφή, με πολλά ενσωματωμένα DLC και τις σεζόν του να ρέπουν προς το άπειρο.

battlestar galactica deadlock 1

Άνθρωποι εναντίον ρομπότ, ο αιώνιος πόλεμος
Ο πρώτος πόλεμος με τους Cylons υπήρξε ένα αιματηρό μπρα-ντε-φέρ που διήρκεσε 12 χρόνια λυσσαλέων συγκρούσεων στο έδαφος, στον αέρα και στο διάστημα. Στο Battlestar Galactica Deadlock μας ενδιαφέρει αποκλειστικά το διάστημα, όσο και αν θα γουστάραμε αφάνταστα ένα μοντέλο gameplay με real-time μάχες στο έδαφος στα πρότυπα του Star Wars: Empire At War. Είμαστε στην πρώτη γραμμή της μάχης με τα επαναστατημένα ρομπότ και μας έχει ανατεθεί η διοίκηση του αποικιακού στόλου που τα αντιμάχεται. Διαθέτουμε μεγάλη επιχειρησιακή ελευθερία αφού σχεδιάζουμε και κατασκευάζουμε όποιο αστρόπλοιο θέλουμε. Επίσης, στήνουμε νέους στόλους για να περιπολούν τις 12 αποικίες μας και επιλέγουμε ελεύθερα τους στόχους και την διεκπεραίωση των μαχών.

Το single player campaign είναι χωρισμένο σε τέσσερις εκστρατείες που καταγράφουν διαφορετικά χρονικά σημεία της τιτάνιας σύγκρουσης. Το Deadlock μαζί με τα missions του Broken Alliance είναι η αρχή του πολέμου, όπου η ανάγκη αναχαίτισης των ολοένα και πιο δραστήριων ρομπότ συγκρούεται με πολιτικές ίντριγκες που απειλούν την ενότητα της συμμαχίας των 12 αποικιών. Στο Sin & Sacrifice βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την Lachesis, στρατηγό των Cylons. Μια νέα εποχή θυσιών και ηρωικών μαχών μας ξημερώνει. Στο Resurrection είναι ώρα να καθίσουμε στην καρέκλα του διοικητή του Galactica και να ξεπλύνουμε την ντροπή από τις ήττες του παρελθόντος, συντρίβοντας αβέρτα Cylons. Το Ghost Fleet Offensive δείχνει να μας οδηγεί κοντά στην νικηφόρα έκβαση του πολέμου, όμως τα φαινόμενα απατούν.

http://www.youtube.com/watch?v=NVte_-y43BM

Το Operation Anabasis είναι ένα mode αποσπασμένο από τα single player campaigns αλλά απαραίτητο για την κατανόηση του δεύτερου εξ’ αυτών, του Sin & Sacrifice. Το όνομα του mode διαλαλεί την συγγένεια του με το ιστορικό αριστούργημα Κύρου Ανάβασις που έγραψε ο Ξενοφώντας το 370 π.χ. Η δομή του είναι η αναμενόμενη. Αναλαμβάνουμε την διοίκηση ενός στόλου που συνθέτουμε εκ του μηδενός και υποχρεωνόμαστε να επιβιώσουμε για δέκα διαστημικά “άλματα” τα οποία μας χωρίζουν από την Caprica και την ασφάλεια των 12 αποικιών. Οι εχθροί που συναντούμε και η δομή των battlefields ακολουθούν την τακτική των Roguelikes, συνεπώς ποτέ δεν θα αντιμετωπίσουμε τους ίδιους κινδύνους στις προσπάθειές μας. Η περιορισμένη τροφοδοσία του στόλου επιβάλλει τεράστια οικονομία δυνάμεων, προσοχή στο να μην μείνει κάποιο αστρόπλοιο πίσω και σωτηρία των διάσπαρτων transports που συναντούμε. Είναι ένα mode που απευθύνεται αποκλειστικά σε όσους έχουν μάθει καλά το gameplay και είναι ικανό να μας χαρίσει αρκετές ευχάριστες ώρες.

Το campaign βιώνεται μέσα από τα μάτια της ανθρώπινης φυλής και βρίσκεται σε αδιάκοπη εξέλιξη, χωρισμένο σε σεζόν σαν τηλεοπτική σειρά και απανωτά DLC που συνεχίζουν ασταμάτητα την ιστορία. Σε καμία από τις προσθήκες περιεχομένου έως σήμερα δεν έχουμε αναλάβει την διοίκηση των Cylons, γεγονός που ελπίζουμε να διορθωθεί στο μέλλον. Εντούτοις, τους ελέγχουμε όποτε θέλουμε στο multiplayer και στο skirmish για να πάρουμε μια πρώτη γεύση του τι σημαίνει να διοικούμε μια ρομποτική λεγεώνα, την πιο καταστροφική δύναμη στο σύμπαν του Battlestar Galactica.

battlestar galactica deadlock 2

Κάνε πίσω Star Wars, σε φάγαμε
Τα γραφικά του Battlestar Galactica Deadlock έχουν μεταφράσει με απολαυστικό τρόπο την επικότητα των αστρομαχιών από τις οποίες βρίθει το franchise. Διαθέτουμε τρισδιάστατη απεικόνιση του διαστημικού πεδίου μάχης και η οπτική μας γωνία περιστρέφεται όπως και όποτε το επιθυμούμε σαν κάμερα έμπειρου κινηματογραφιστή. Η σταθερότητα των frames εξασφαλίζεται από τον περιορισμένο αριθμό διαστημοπλοίων που συμμετάσχουν στην μάχη, ο οποίος δεν αποστερεί στο ελάχιστο τον παράγοντα δέος από την αστρομαχία. Η θέα των vipers όταν χιμούν σαν αρπακτικά στον στόχο τους, η βροχή από λέιζερ που τον μετατρέπει σε διαστημικό συντρίμμι, οι ομοβροντίες των capital ships και οι ανατινάξεις τους που φωτίζουν στο σκοτάδι του διαστήματος, μας μένουν αξέχαστες.

Διαπιστώσαμε μόνο ένα πρόβλημα στον οπτικό τομέα. Για να κινήσουμε ένα αστροσκάφος, σέρνουμε το είδωλό του στο μέρος που θέλουμε, είδωλο το οποίο συνδέεται με το διαστημόπλοιο με μια “κλωστή” σαν να πρόκειται για την αστρική προβολή του. Σε ελάχιστες ευτυχώς περιπτώσεις, το είδωλο χώθηκε στον διαστημικό μας σταθμό και δεν μπορούσαμε να το μετακινήσουμε με τίποτα. Το αποτέλεσμα ήταν η σύγκρουση του αστροσκάφους με τον σταθμό, η συντριβή του και το αναπόφευκτο load.

battlestar galactica deadlock 3

Η πληγή που μας δημιούργησε το κάκιστο είδωλο επουλώθηκε αυτόματα μόλις παρακολουθήσαμε τα replays των μαχών, μια αμιγώς κινηματογραφική παρουσίαση τους που συναγωνίζεται ευθέως τις τηλεοπτικές σειρές Battlestar Galactica. Τοποθετούμε την κάμερα πίσω από τα vipers και αισθανόμαστε δεμένοι σε αεροπλάνο που πετά με υπερηχητική ταχύτητα. Βλέπουμε τεράστια αστρόπλοια να εξαπολύουν τις βολές τους από απόσταση αναπνοής. Στην ουσία απολαμβάνουμε σε όλο του το μεγαλείο τον ρυθμό της μάχης χωρίς τις διακοπές. Το τμήμα του ήχου και ο ταλαντούχος Ash Gibson Grieg που επιμελείται το soundtrack έκαναν ότι ήταν δυνατό για να μεταφέρουν την πολεμική αισθητική του Battlestar Galactica στο game. Βροχή από κρουστά και ρεαλιστικά ηχητικά εφέ βρίσκουν τον δρόμο προς τους ακουστικούς μας πόρους και τους διεγείρουν στο έπακρο.

Σκεφτήκαμε να προσηλωθούμε στο normal επίπεδο δυσκολίας αφού το game μας πληροφορεί ότι είναι το καταλληλότερο για την απόλαυση του. Ξεγελαστήκαμε από τις αρχικές μας νίκες και νιώσαμε ότι οι Cylons αποκλείεται να μας προσφέρουν κάποια πρόκληση που να συναγωνίζεται τα skills μας. Την ώρα που η εμπειρία άρχισε να υποβαθμίζεται λόγω ευκολίας, εισήλθαμε με απόλυτη σιγουριά σε μια βασική αποστολή του σεναρίου. Μια μεγάλη έκπληξη μας περίμενε η οποία απέδειξε περίτρανα την συνεχή εξέλιξη των Cylons και την συνεχή ανάδραση προς τις κινήσεις μας. Νέα capital ships εμφανίστηκαν από το πουθενά, αρκετά ισχυρά για να πλήξουν άγρια τον έμπειρο στόλο μας με όλα τα καταδιωκτικά και τον παρασημοφορημένο διοικητή του. Η πρώτη ήττα ακολουθήθηκε από δεύτερη και τρίτη, αναγκάζοντάς μας να επανασχεδιάσουμε την στρατηγική μας, να αξιοποιήσουμε πυρομαχικά με τα οποία δεν είχαμε ασχοληθεί μέχρι τότε, να ελέγξουμε απόλυτα όλες τις παραμέτρους των στόλων μας. Η αντιπαραβολή των Cylons με εμάς οδήγησε στην βελτίωση των skills μας και στην κατακόρυφη αύξηση της ευχαρίστησης που αντλήσαμε από τα επόμενα missions.

battlestar galactica deadlock 4

Ασκήσεις επί χάρτου και θριαμβευτικές νίκες
Οι χάρτες που αποκαλούμε πεδία των μαχών γιατί εκεί διεξάγεται όλη η δράση δεν παρουσιάζουν καμία ποικιλία, πασχίζουν όμως να αποτυπώσουν την φυσική ομορφιά του διαστήματος. Δύο χαρακτηριστικά τους επηρεάζουν συχνά τις συγκρούσεις και πρέπει να τα “διαβάζουμε” για να τα χρησιμοποιήσουμε υπέρ μας. Τα νεφελώματα εξουδετερώνουν τις ηλεκτρονικές συσκευές, οι αστεροειδείς αποτελούν φυσικά εμπόδια για τις ρουκέτες και στα διαστημόπλοια. Αμφότερα πρέπει να αποφεύγονται ή να χρησιμοποιούνται για να στήσουμε παγίδες στον εχθρό. Ο επιχειρησιακός χάρτης είναι σαν ένα high tech επιτραπέζιο στολισμένο με αστέρια, πλανήτες και τα εικονίδια των στόλων που κινούνται σε όλη την επικράτειά του. Η πλοήγηση είναι πανεύκολη και διευκολύνει σημαντικά τις στρατηγικές μας αποφάσεις. Το άγγιγμα του κέρσορα πάνω σε ένα στόλο των Cylons μας πληροφορεί άμεσα για την δυναμικότητά του ώστε να μην εξαπολύσουμε εναντίον του δικό μας στόλο με ασθενική δύναμη πυρός.

Τα λάβαρα των δωδεκα πλανητών της συμμαχίας είναι μια μόνιμη υπενθύμιση των σχέσεών τους μαζί μας. Αν μας βλέπουν ευνοϊκά, δηλαδή είναι ικανοποιημένοι από την προστασία που τους παρέχουμε ενάντια στην ρομποτική απειλή των Cylons, τότε προσφέρουν και περισσότερα χρήματα, δηλαδή Tylium. Αν επιτρέπουμε στις “φρυγανιέρες” να σουλατσάρουν ελεύθερα σε τροχιά γύρω από τους συμμαχικούς πλανήτες, οι κάτοικοι “θα τα πάρουν στο κρανίο” και θα εγκαταλείψουν την συμμαχία, μειώνοντας αυτόματα τα εισοδήματά μας. Τα εικονίδια των αποστολών μας προτρέπουν να ασχοληθούμε μαζί τους για να προχωρήσουμε το βασικό σενάριο. Αν τα objectives παρέχουν μπόλικους πόρους και blueprints τότε τις επιλέγουμε το γρηγορότερο. Οι περισσότερες αποστολές έχουν ένα βασικό σκοπό, την εξόντωση του στόλου των Cylons που θα τολμήσει να ξεπροβάλλει μπροστά μας. Κάποιες φορές υπερασπιζόμαστε μεταγωγικά που απειλούνται με αφανισμό, καθαρίζουμε ναρκοπέδια του διαστήματος ή εξερευνούμε διαστημικά ναυάγια που κρύβουν σκοτεινά μυστικά. Ότι και αν κάνουμε, η ουσία είναι πάντοτε η συντριβή του εχθρικού στόλου με όλα τα μέσα.

battlestar galactica deadlock 5

Νιώθουμε ότι οι κινήσεις μας πάνω στον χάρτη έχουν πυροσβεστικό χαρακτήρα και εναρμονίζονται απόλυτα με μια γνώριμη φράση του Apollo Adama από το lore του franchise. Ο Apollo είχε παρατηρήσει ότι, ακόμα και με την πλήρη υποστήριξη των δώδεκα αποικιών του Kobol, ο αποικιακός στόλος είχε κατορθώσει να έρθει ισόπαλος με τους Cylons στον πρώτο μεταξύ τους πόλεμο. Μετακινώντας τα πιόνια μας στον χάρτη, μοιράζοντας διαταγές και διεξάγοντας μάχες, βιώνουμε την αλήθεια των λόγων του. Στόλοι των Cylons ξεπηδούν σαν εστίες φωτιάς από το ένα πλανητικό σύμπλεγμα στο άλλο, απειλώντας τις αποικίες μας με διάλυση. Ο αρχικός στόλος που διοικούμε με τον Δαίδαλο σαν ναυαρχίδα του, οδηγείται στις “εστίες μόλυνσης” και τις καθαρίζει με απανωτές νίκες στις μάχες που διεξάγουμε.

Το όνειρο μιας ανίκητης διαστημικής αρμάδας υπαγορεύει όλες τις αποφάσεις μας στο παιχνίδι.

Οι turns περνούν και οι εχθρικοί στόλοι δείχνουν να πληθαίνουν αντί να μειώνονται από τις διαδοχικές ήττες τους, οδηγώντας σε “έμφραγμα” τα τέσσερα πλανητικά συστήματα και την συμμαχία στα πρόθυρα της διάλυσης. Απαντούμε αγοράζοντας σχεδιαγράμματα ισχυρότερων διαστημόπλοιων και οπλικών συστημάτων. Η ανανέωση του στόλου μας με τα φρέσκα θαύματα της πολεμικής βιομηχανίας είναι μια συναρπαστική διαδικασία η οποία μας σπρώχνει να χτυπούμε missions που “ξεκλειδώνουν” χρήσιμα σχεδιαγράμματα. Παράλληλα με την ενίσχυση του βασικού στόλου, κατασκευάζουμε και νέες αρμάδες, τοποθετώντας τους κατάλληλους διοικητές για να τις διαχειριστούν.

battlestar galactica deadlock 6

Η ανάγκη ενός καλού ηγέτη
Οι διοικητές αποτελούν τους πολυτιμότερους πόρους μας μετά τα δυνατότερα αστρόπλοια που μπορεί να μας προσφέρει η τεχνολογία. Ανεβαίνουν επίπεδα κατόπιν κάθε επιτυχημένης μάχης και αποκτούν δυνατά skills με τα οποία δυναμώνουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των στόλων τους. Τα σημαντικότερα για εμάς είναι εκείνα που αυξάνουν τα fleet points, την ισχύ που διαθέτει ένας στόλος. Ο περιορισμός μιας αρμάδας σε επτά αστρόπλοια μας κάθεται στον λαιμό σαν... ψαροκόκκαλο. Θέλουμε να διοικήσουμε ένα στόλο ανάλογο αυτού που έσερνε το Galactica πίσω από την πρύμνη του όμως δεν το μπορούμε. Με μέγιστο αριθμό τα 8000 fleet points, το game μας υποχρεώνει να σκορπίσουμε τις δυνάμεις μας σε πολλούς στόλους αντί να συγκεντρώσουμε μια γιγαντιαία αρμάδα που θα κερδίσει μόνη της τον πόλεμο.

Η επιλογή των κατάλληλων πλοίων ενισχύεται από την στρατηγική τοποθέτηση των διοικητών στις ναυαρχίδες τους. Θέλουμε να φτιάξουμε ένα στόλο εξειδικευμένο στην επιβίβαση πεζοναυτών στα εχθρικά σκάφη; Τοποθετούμε έναν διοικητή που ενισχύει τα… ρεσάλτα. Αντίστοιχα, ένας διοικητής που ενισχύει την ναυαρχίδα με την παρουσία του, προορίζεται για ένα στόλο με Battlestars. Η στατιστική πώρωση μας περιμένει στην επιλογή intelligence, ένα τμήμα του μενού με πολύ χρήσιμες πληροφορίες. Εκεί μελετούμε την προσφορά των αποικιών στο συμμαχικό ταμείο και κάνουμε τα κουμάντα μας. Μαθαίνουμε την πορεία των στόλων των Cylons και προετοιμαζόμαστε για το επόμενο χτύπημα τους. Προτιμούμε να αναλαμβάνουμε όλες τις αστρομαχίες προσωπικά και να νιώθουμε την μεγάλη ευχαρίστηση που προσφέρει η καταστροφή των διαβολικών ρομπότ από τις δυνάμεις μας.

battlestar galactica deadlock 7

Το πλήθος των εχθρών μας αναγκάζει να στέλνουμε και τους βοηθητικούς στόλους για να τους αναλάβουν, επιλέγοντας το auto-resolve. Πριν εκτελεστεί η αυτόματη διεξαγωγή της μάχης, γνωρίζουμε τις πιθανότητες επιτυχίας και τις πιθανές απώλειες. Εδώ μπαίνει σε εφαρμογή το save-load τρικ που αγαπούμε σε πολλά turn-based αριστουργήματα. Αν το πρώτο auto-resolve καταλήξει σε απώλεια σκαφών, δεν την αποδεχόμαστε, κάνουμε load την προηγούμενη θέση μας και επαναλαμβάνουμε την διαδικασία έως ότου ο στόλος μας θριαμβεύσει στην αστρομαχία ανέγγιχτος. Οι Cylons είναι ύπουλοι και προδοτικοί σαν τον συνεργάτη τους Baltar που γνωρίζουμε τόσο καλά από τον ρόλο του Ιούδα στο franchise. Στόλοι τους υλοποιούνται απροειδοποίητα στους πλανήτες που έχουν αράξει οι στόλοι μας και μας υποχρεώνουν να τους πολεμήσουμε. Υπάρχει ευτυχώς και το ενδεχόμενο του emergency jump, ενός αιφνιδιαστικού άλματος σε άλλο πλανήτη για να αποφύγουμε την σύγκρουση αλλά μας κοστίζει σε Tylium.

Το χρήμα στον κόσμο του Battlestar Galactica Deadlock έρχεται σε δύο μορφές, τα Tylium και Requisition. Τα δύο αυτά “νομίσματα” αντλούνται από όλες τις αποστολές του campaign και την διατήρηση της συμμαχίας μεταξύ των αποικιών. Τις έχουμε ανάγκη όσο και τον αέρα που αναπνέουν τα στρατεύματά μας στα διαστημόπλοια γιατί, δίχως αυτές, εμφανίζεται μια τεράστια αλυσίδα από “δεν” στην διεξαγωγή του πολέμου με τους Cylons. Δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε αστρόπλοια, να αποκτήσουμε νέα οπλικά συστήματα, δεν μπορούμε ούτε να ταξιδέψουμε από το ένα σύστημα στο άλλο χωρίς τους δύο πολύτιμους πόρους μας. Η σωστή διαχείρισή τους πραγματοποιείται μετά από υπομονετική εκμάθηση του εξοπλισμού ώστε να μην τα χαραμίζουμε σε πράγματα που δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε.

battlestar galactica deadlock 8

Ένας κόσμος απώλειας και δόξας
Ο πόλεμος με τους Cylons κερδίζεται στο πεδίο της μάχης η οποία εκτελείται σε γύρους και είναι χωρισμένη σε δύο διακριτά στάδια που επαναλαμβάνονται μέχρι την ολοκλήρωσή της. Το πρώτο είναι το στάδιο του σχεδιασμού. Η χωρική μας ευφυΐα δοκιμάζεται σκληρά καθώς υπολογίζουμε τις τροχιές του στόλου μας και των εχθρικών σκαφών. Αλλάζουμε αδιάκοπα την τοποθέτησή τους στον χώρο, χαμηλώνοντας ή υψώνοντας τα διαστημόπλοια ώστε να σημαδεύουν το τμήμα των εχθρικών αστρόπλοιων που θέλουμε να λιανίσουμε.

Νιώθουμε κυριολεκτικά ότι διεξάγουμε μια ναυμαχία στο διάστημα. Αρκετά μεγάλα αστρόπλοια εξαπολύουν τις ομοβροντίες τους από τις πλευρικές πυροβολαρχίες, συνεπώς πρέπει να τα έχουμε στρέψει σωστά προς τον εχθρό για να τον λούσουν με τα πυρά τους. Τα μικρότερα διαστημόπλοια μοιράζουν τον θάνατο από την πλώρη τους και τα οδηγούμε ευθεία πάνω στον στόχο μας, σαν να βρίσκονται σε τροχιά εμβολισμού. Τα battlestars ρίχνουν προς πάσα κατεύθυνση καθιστώντας τα εξαιρετικά ευέλικτα σαν δύναμη πυρός. Όλα τα capital ships λειτουργούν σαν αεροπλανοφόρα, κουβαλώντας στα υπόστεγα τους ένα με δύο σμήνη από vipers. Τα καταδιωκτικά μας είναι τρομερά αποτελεσματικά ενάντια σε μικρότερα αστρόπλοια και δεν είναι λίγες οι φορές που 7-8 σμήνη μετέτρεψαν ένα capital ship των Cylons σε παλιοσίδερα.

Τα πυρομαχικά των διαστημόπλοιων είναι περιορισμένα εντός της μάχης και τα χρησιμοποιούμε πάντα την κατάλληλη στιγμή. Οι τηλεκατευθυνόμενοι πύραυλοι δεν το έχουν σε τίποτα να προσγειωθούν πάνω στα δικά μας μαχητικά αν τα έχουμε τοποθετήσει δίπλα δίπλα. Αλλάζουμε το υψόμετρο τους, τα ρίχνουμε στον κοντινότερο ή στον πιο επικίνδυνο στόχο, εκτοξεύουμε αντίμετρα για τους εχθρικούς πυραύλους. Οι ανταλλαγές κανονιοβολισμών πλήττουν τα τμήματα που απαρτίζουν τα αστρόπλοια και μας αναγκάζουν να αντιμετωπίσουμε νέους μπελάδες. Θα αποσύρουμε ένα αστρόπλοιο από την επίθεση διατάζοντας το να επισκευάσει τα χτυπημένα υποσυστήματά του ή θα συνεχίσουμε απτόητοι, ρισκάροντας να το δούμε σμπαράλια λίγα λεπτά αργότερα;

http://www.youtube.com/watch?v=BVsIVmj3fac

Σύντομα διαπιστώνουμε την διαφορά της ανθρώπινης ευφυίας μας από τις “τοστιέρες” που κουμαντάρει το A.I. Οι εχθροί δεν επιτίθενται ποτέ σε σχηματισμό αλλά ακολουθούν το δόγμα της ολοκληρωτικής επίθεσης. Κάθε αστρόπλοιο τους επιλέγει ένα στόχο και του επιτίθεται μέχρι τέλους. Πιστεύουμε ότι η επιθετική τακτική του A.I. συμφωνεί με τις μαζικές εισβολές των Cylons που θυμόμαστε από τις σειρές, την τάση τους να καταβάλλουν τους εχθρούς με την δύναμη του αριθμού και όχι του στρατηγικού σχεδιασμού των αστρομαχιών. Εκμεταλλευόμαστε το μίσος τους για τους ανθρώπους, τσακίζοντας στοχευμένα τις δυνάμεις τους μέχρι να μην μείνει... κολυμπηθρόξυλο . Το δεύτερο στάδιο της μάχης είναι η εκτέλεση των οδηγιών την οποία παρακολουθούμε με τρομερό ενδιαφέρον. Βλέποντας τα σχέδια μας να πιάνουν τόπο γεμίζουμε ικανοποίηση και νιώθουμε ότι έχουμε πλήρη έλεγχο της κατάστασης. Ταυτόχρονα, απολαμβάνουμε αφάνταστα τα οπτικά εφέ της αστρομαχίας και χοροπηδάμε από χαρά όταν ένα εχθρικό σκάφος γίνεται κομμάτια μπροστά στα μάτια μας.

Στο multiplayer mode τα στοιχήματα αλλάζουν. Έχουμε πλέον δικαιοδοσία και στους στόλους των Cylons οπότε είναι στο χέρι μας αν θα διαλύσουμε και πάλι τις αρμάδες τους ή αν θα τις χρησιμοποιήσουμε για να δώσουμε ένα μάθημα στον αποικιακό στόλο. Ακόμα καλύτερα θα νιώσουμε αν επιλέξουμε έναν φίλο μας για συγκυβερνήτη της αρμάδας και δώσουμε μαζί την μάχη στο εξαιρετικό Co-Op του game. Η αντιπαλότητα με έναν γνωστό ή άγνωστο βρίσκεται επίσης στο τραπέζι. Ο ρυθμός μιας παρτίδας στην οποία συγκρούονται δύο users με βαθιά γνώση των game mechanics και προηγμένες τακτικές, είναι ένα θαυμάσιο θέαμα. Την όμορφη εικόνα χαλάνε δυστυχώς η έντονη απουσία online συμπολεμιστών και αντιπάλων που μας δείχνει ότι οι περισσότεροι κάτοχοι του έπους το απολαμβάνουν σε single player mode.

battlestar galactica deadlock 9

Είμαστε επίτιμα μέλη της οικογένειας Adama
Το πάντρεμα δύο αγαπημένων ονομάτων, Slitherine και Battlestar Galactica, μας τράβηξε σαν μαγνήτης προς το Battlestar Galactica Deadlock και δεν μετανιώσαμε καθόλου για την άνευ όρων παράδοση στην απότομη έλξη του. Ένα σωρό αναγνωρίσιμα σύμβολα του Battlestar Galactica σύμπαντος, από γνώριμα ονόματα (εσένα κοιτάζουμε ναύαρχε Cain) μέχρι σχεδιαγράμματα αστρόπλοιων και θρυλικοί πλανήτες, παρελαύνουν από την οθόνη και μας γεμίζουν ενθουσιασμό. Η μάχη είναι συναρπαστική, τα battle mechanics περίπλοκα και λειτουργικά, οι στρατηγικές επιλογές συνοδεύονται από ορατές συνέπειες.

Ο λόγος που το αγαπήσαμε περισσότερο είναι ο εθισμός που εισπράττουμε από το gameplay loop. Οκ, οι μάχες είναι επαναλαμβανόμενες και, πολλές φορές, επιβαλλόμενες από την εμφάνιση των θρασύτατων Cylons που ξεπηδούν από το πουθενά. Εν τούτοις, η διαχείριση πόρων στον χάρτη, η ενδυνάμωση των στόλων μας και οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις μας καθηλώνουν ολοκληρωτικά. Θέλουμε να συνεχίσουμε τον πόλεμο, να καθαρίσουμε τον χάρτη από τα εικονίδια των Cylons, να ανοίξουμε όλες τις τεχνολογίες, να παίξουμε ένα γύρο ακόμα.

Θετικά:
- Άφθονες στρατηγικές αποφάσεις
- Δυναμικό και εύχρηστο σύστημα μάχης
- Πιστή απεικόνιση της λαογραφίας του Battlestar Galactica
- Πολυπληθή missions και περιεχόμενο που ανανεώνεται αδιάκοπα
- Συναρπαστικό σενάριο
- Πωρωτικό μοντέλο αναβάθμισης σκαφών και διοικητών
- Replays κινηματογραφικού επιπέδου
- Εθιστικό gameplay loop

Αρνητικά:
- Μικροπροβλήματα με την πλοήγηση των σκαφών
- Υποχρεωτικό grinding
- Ομοιομορφία των missions
- Μικρός αριθμός χαρτών
- Αραιή συμμετοχή στο multiplayer
- Δεν υπάρχει single player campaign για τους Cylons
- Περιορισμός αστρόπλοιων ανά στόλο
- Έπρεπε να περιλαμβάνονται όλα τα DLC στην τιμή των 40 ευρώ

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 7.5
Gameplay: 7.5
Σενάριο: 8
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 7.6

Καλωσορίζουμε το Battlestar Galactica στην πιο εθιστική μορφή του έως σήμερα.

Γιάννης Μοσχονάς

3 weeks ago
Warhammer 40.000: Gladius - Relics of War 3 weeks ago

Θα γίνει της κολάσεως στον πλανήτη του θανάτου.

Slitherine για εμάς σημαίνει απολαυστικά Wargames, ψηφιακές αναπαραστάσεις αληθινών και φανταστικών πολέμων που μας επιβάλλουν εύκολα την αρρώστια των καλών Strategy, το περίφημο “ένα… γύρο... ακόμα”. Ανακαλύπτοντας ότι κυκλοφόρησε το Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War, προσπαθήσαμε σκληρά να θυμηθούμε αν έχουμε διοικήσει τα factions του θρυλικού επιτραπέζιου Strategy της Games Workshop σε 4X φόρμα. Φυσικά δεν το κατορθώσαμε γιατί είναι η πρώτη μεταφορά του λατρεμένου lore σε αυτό το είδος των Video Games στρατηγικής. Αντιλαμβανόμενοι την σημασία της πρωτιάς του Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War, σκουπίσαμε τα σάλια που έτρεχαν από το στόμα μας, το αποκτήσαμε και πέσαμε με τα μούτρα στην εξόντωση των βδελυγμάτων που μας περιμένουν στο περιεχόμενό του.

Θα φέρω τον θάνατο σε όλους και όλους στον θάνατο
Το Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War μας καλωσορίζει στον πλανήτη Gladius, ένα κόσμο με μεγάλη αρχαιολογική αξία για το Imperium of Man. Τα αρχαία λείψανα που έφεραν στο φως οι εκτεταμένες ανασκαφές έχουν εκπληκτικές ιδιότητες αλλά μαζί τους, προέκυψαν και κάτι άλλα “λείψανα”, αυτά της αρχαίας ράτσας των Necrons. Το μείγμα αρχίζει να γίνεται πραγματικά εκρηκτικό με την εισβολή στον Gladius των Orks και την εμφάνιση των Chaos, Tyranids και T’au. Ήρθε η ώρα να ξαναζήσουμε τις δοξασμένες μάχες του Warhammer 40.000 και να ικανοποιήσουμε τις τεράστιες ανάγκες μας για δύναμη, φαντασία και σεβαστές ποσότητες αδρεναλίνης.

warhammer 40 000 Gladius 1

Το tutorial του Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War μας διδάσκει τα βασικά game mechanics για να επιβιώσουμε στην ζούγκλα του αφιλόξενου πλανήτη και αφήνει ένα σωρό στρατηγικές επιλογές απ’ έξω ώστε να τις ανακαλύψουμε μόνοι μας παίζοντας. Το κενό του tutorial καλύπτεται εύκολα από το ενσωματωμένο manual το οποίο επεξηγεί με κάθε λεπτομέρεια το σύνολο των επιλογών που διαθέτουμε για να κερδίσουμε στον αιώνιο πόλεμο. Εφόσον ασχολούμαστε με 4X Strategy περιμένουμε να εξερευνήσουμε, να επεκταθούμε, να εκμεταλλευτούμε και να εξολοθρεύσουμε τα πάντα στον πλανήτη Gladius. Τον τροποποιούμε με βάση τα γούστα μας στην οθόνη επιλογής των factions, αυξομειώνοντας το μέγεθός του, την ποσότητα των πρώτων υλών, των αριθμό της εχθρικής πανίδας κ.ο.κ. Η σπουδαιότερη παράμετρος είναι τα επίπεδα δυσκολίας, το γενικό και το ειδικό για κάθε faction. Παίζουμε με τις ρυθμίσεις και παρατηρούμε ότι η ενδυνάμωση των εχθρών ταιριάζει όμορφα με το χάρισμα γενναιόδωρων bonuses στο loyalty και στην ανάπτυξη των levels του στρατού μας. Με τον τρόπο αυτό, οι εχθροί προσφέρουν αξιόλογες προκλήσεις και οι δυνάμεις μας έχουν τα πλεονεκτήματα που χρειάζονται για να τις αντιμετωπίσουν.

Αν νιώσουμε κάποτε ότι η εξέλιξη της δράσης είναι πολύ αργή, ότι η ροή δεν κινείται με τους ρυθμούς που επιθυμούμε, υπάρχει ένα “μαγικό” πλήκτρο που ανοίγει την οθόνη του debug. Η ποινή για την χρήση των ενσωματωμένων cheats είναι η απενεργοποίηση των Steam achievements αλλά είναι μικρό το κακό για να αποκτήσουμε πλήρη πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενο του game. Εμφανίζουμε όποια μονάδα θέλουμε, την ανεβάζουμε στο ανώτερο level, την θεραπεύουμε από τα τραύματα, δημιουργούμε μέσα σε λίγα λεπτά ένα στρατό που δεν μπορεί να ηττηθεί. Το debug πλήκτρο είναι το doomsday weapon μας αν κολλήσουμε σε ένα mission και δεν επιθυμούμε να το παλέψουμε από την αρχή.

http://www.youtube.com/watch?v=FR0bj8NFr_c

Το user interface ξεχειλίζει από πληροφορίες και απαιτεί ένα μικρό χρονικό διάστημα έως ότου το μάθουμε καλά. Η κάμερα εστιάζει αυτόματα στις μάχες ακόμα και αν αφήσουμε τον κέρσορα να αναπαύεται στην άλλη άκρη του χάρτη. Τα σημαντικά events παρατίθενται σε μορφή λίστας για να τα μελετήσουμε μεμονωμένα και το game μας πληροφορεί με μεγάλα γράμματα για το αν έχουμε να εκτελέσουμε εργασίες στις πόλεις μας και το ποιες μονάδες δεν έχουν λάβει τις εντολές τους. Η μεγέθυνση μας φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με φίλους και εχθρούς ώστε να θέσουμε σε πρώτο πλάνο τα αποτελέσματα των ενεργειών μας.

Η αναπαράσταση της δράσης χωλαίνει σε σχέση με τα εκπληκτικά επιτεύγματα στα οποία μας συνήθισαν τα Warhammer 40.000: Dawn of War. Τα animations συνθέτουν μια μέτρια οπτική πραγματικότητα αλλά ο σχεδιασμός των μονάδων είναι απόλυτα πιστός στην επιτραπέζια πηγή του Warhammer 40.000. Βγάζουμε γρήγορα από το μυαλό μας το τυπικό κείμενο που περιγράφει τα chapters και τα objectives τους και κρατάμε το κείμενο που συνδέεται με τις τοποθεσίες και το βάφτισμα των μονάδων. Μπορούμε να αλλάξουμε από μόνοι μας τα ονόματά τους όμως αφήνουμε το game να μας εκπλήσσει βαφτίζοντάς τες με σκληροπυρηνικά ονόματα.

warhammer 40 000 Gladius 2

Το soundtrack διαθέτει τις επικές συγχορδίες που περιμένουμε από τον αιώνιο πόλεμο του Warhammer 40.000 και κάνει το αίμα μας να βράζει όταν ανεβαίνει η έντασή του στην διάρκεια της μάχης. Το voice acting στα cinematics κρίνεται απόλυτα πετυχημένο γιατί αποδίδει στην εντέλεια την φύση του κάθε faction. Τα ηχητικά εφέ αλλού μας πωρώνουν και αλλού έχουν τα χάλια τους. Για παράδειγμα, γουστάρουμε τον ήχο των ριπών των μονάδων των T’au και πολλών ιπτάμενων σκαφών αλλά μας έρχεται να... ξεράσουμε με τον ήχο των όπλων ορισμένων μονάδων των Tyranids και του Chaos Lord.

Το pathfinding των μονάδων μας στερείται σταθερότητας. Όταν διατάζουμε μια μονάδα να επιτεθεί απευθείας στον στόχο χωρίς να την οδηγούμε εμείς στο πολύγωνο που επιθυμούμε, την βλέπουμε συνήθως να παρακάμπτει τα επικίνδυνα σημεία του χάρτη και να κινείται σε ασφαλές έδαφος. Κάποιες φορές όμως πάει και κάθεται με χαρακτηριστική αδιαφορία πάνω στα wire weeds με αποτέλεσμα να απορροφά ένα σεβαστό αριθμό damage στον επόμενο γύρο, προτού την μετακινήσουμε.

warhammer 40 000 Gladius 3

Ο καρκίνος του χάους θα ξεριζωθεί από τον πλανήτη
Το βασικό πακέτο του game περιέχει τέσσερα factions για να διοικήσουμε, τα Astra Militarum, Space Marines, Orks και Necrons. Δεν μας ξεγέλασε η αλλαγή του ονόματος της αγαπημένης μας Imperial Guard σε Astra Militarum. Η προσωπική φρουρά του αυτοκράτορα με τα δισεκατομμύρια στρατιώτες και τα απειράριθμα τεθωρακισμένα της βρέθηκε γρήγορα στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντός μας. Κομισάριοι και διοικητές των τεθωρακισμένων έλαβαν θέση δίπλα στους φαντάρους, το πυροβολικό και τα υπέροχα Leman Russ και Baneblade, βαστώντας το μέτωπο με σκληρές θυσίες. Από την Astra Militarum απολαμβάνουμε περισσότερο το πυροβολικό και τα τεθωρακισμένα της οχήματα καθώς και τα διατάγματα που ενισχύουν σημαντικές πτυχές των πόλεων τους όπως είναι η παραγωγικότητα των πρώτων υλών και ο πολλαπλασιασμός των κατοίκων.

Οι Space Marines είναι οι γνώριμες ειδικές δυνάμεις της αυτοκρατορίας της ανθρωπότητας. Οι ματωμένοι μας σταυροφόροι έρχονται εδώ για να αναλάβουν και πάλι τις πιο ζόρικες αποστολές για λογαριασμό του αυτοκράτορα. Ορμώμενοι από μια μόνο πόλη την οποία επεκτείνουμε σταδιακά με την βοήθεια του research, οι Space Marines μας χτίζουν ειδικά οχυρά γύρω από πολύγωνα με special resources τα οποία αποκτούμε πατώντας πάνω τους με μια μονάδα. Τα οχυρά συμπεριφέρονται σαν στατικά turrets, πυροβολώντας αλύπητα όποιον πλησιάζει και δημιουργούν μια ζώνη σχετικής ασφάλειας γύρω από τις πολύτιμες πρώτες ύλες. Θελήσαμε να ακολουθήσουμε το πνεύμα των Space Marines, να φανούμε αντάξιοι της φήμης τους που σπέρνει τον τρόμο σε φίλους και εχθρούς. Τι πράξαμε; Στο πέρασμα με αυτούς εξοντώσαμε όλα τα πλάσματα πάνω στον Gladius, εκτελέσαμε με τις λεγεώνες μας μια γενοκτονία αντάξια των φημισμένων exterminatus.

Όλες οι εκστρατείες μας στον Gladius έχουν σαν κοινό παρανομαστή τους την καταιγιστική δράση, την οποία λατρεύουμε.

Σειρά έχουν τα Orks, η πρασινοτόμαρη λαίλαπα που θέλει να πνίξει τον πλανήτη στον αίμα ουρλιάζοντας Waaagh! Η πολεμόχαρη φύση τους επιβάλλει συνεχείς συγκρούσεις οι οποίες τροφοδοτούν το faction με influence, ανεβάζουν τον δείκτη του Waaagh και χαρίζουν ένα πλουσιοπάροχο επιθετικό bonus στις μονάδες μας. Την βρίσκουμε με τα Orks γιατί εμπλεκόμαστε αναγκαστικά σε συγκρούσεις και τα οχήματά τους είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στο ξεπάστρεμα του εχθρικού πεζικού. Τα καταχθόνια τέρατα κάνουν την εμφάνιση με τους αρχαίους και σοφούς Necrons. Αυτοί δεν έχουν ανάγκη κάποιο ιδιαίτερο game mechanic για να τα φέρουν βόλτα σαν τους υπόλοιπους. Το πεζικό τους σκορπίζει εύκολα τον θάνατο με τα ενεργειακά του όπλα και τα τρομακτικά τους οχήματα όπως ο monolith αφήνουν μόνο αποκαϊδια στο πέρασμά τους.

Τα βασικά factions είναι υπεραρκετά για να περάσουμε πολλές ευχάριστες ώρες μαχόμενοι με τα πλάσματα του Warhammer 40.000, δεν αρκούν όμως για να απορροφήσουμε την πλήρη εμπειρία, για να νιώσουμε τα ρίγη συγκίνησης που μας κατέκλυσαν στην σειρά Dawn of War. Για να διορθώσουμε την κατάσταση πάμε στο Steam και αρπάζουμε τα DLC που προσθέτουν τρία ακόμα factions, τους Chaos Space Marines, T’au και Tyranids. Τα game mechanics των Tyranids μας ενθουσίασαν. Οι φρικαλέοι εξωγήινοι είναι σαν ένα σμήνος από ακρίδες που κινείται διαρκώς, καταβροχθίζει κάθετι ζωικό, ακόμα και τις δικές του μονάδες, καταναλώνει μέχρι και το έδαφος του πλανήτη. Οι μονάδες τους που θα μας μείνουν αξέχαστες είναι τα Tervigons και ο Tyrannofex. Τα πρώτα γεννούν διαρκώς νέες μονάδες για να ρίξουμε στον χαμό και ο Tyrannofex κάνει την γη να σείεται κάτω από τα τεράστια πόδια του. Το game mechanic του hive mind τοποθετεί μια δαμόκλειο σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας. Αν χάσουμε την κεντρική επιρροή μας στις μονάδες, θα αφηνιάσουν και θα επιτεθούν σε εμάς και στους εχθρούς.

warhammer 40 000 Gladius 4

Οι Chaos Space Marines μας ανάγκασαν να αγκαλιάσουμε την σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα μας. Ουρλιάζοντας κατάρες προς τους ανθρώπους και τον ψόφιο αυτοκράτορά τους, στείλαμε τους δικούς μας Marines, τους Obliterators και τον Daemon Prince να πετσοκόψουν ότι κινείται. Βασανίσαμε κόσμο και προσευχηθήκαμε στους σκοτεινούς μας θεούς για δύναμη την οποία λάβαμε. Η συγκίνησή μας κορυφώθηκε με τους T’au και τα units που αγαπήσαμε σφόδρα στα Dawn of War. Οι Fire Warriors με τον αντίστοιχο commander δίπλα τους μεταβάλλονται σε εκτελεστικά αποσπάσματα που καθαρίζουν γρήγορα και εύστοχα τις εχθρικές μονάδες. Η ικανότητα του faction να επηρεάζει τις ντόπιες μορφές ζωής του Gladius τροφοδοτεί τα στρατεύματά μας ανέξοδα με δυνατές μονάδες. Ορδές από drones ξεπετάγονται από τις μονάδες μας και γεμίζουν τον χάρτη με αναλώσιμες μονάδες, εξαιρετικές για παραπλανητικές στρατηγικές. Τα drones αναγκάζουν τους αντιπάλους να εστιάσουν την προσοχή τους σε αυτά και οι βετεράνοι μας που στέκονται στα όρια της συνειδητότητας των εχθρών πλέον, πλησιάζουν και τους θερίζουν με τις βολές τους.

Την ποικιλία σε factions και μονάδες έρχεται να ενισχύσει η τεχνολογία πάνω στην οποία βασίζονται οι δυνάμεις μας για να επιβιώσουν και να επικρατήσουν. Δέκα επίπεδα (tiers) χωρισμένα σε έξι τεχνολογίες ανά επίπεδο περιμένουν να τα ανακαλύψουμε ξοδεύοντας research points. Το research είναι σημαντικό όσο και απολαυστικό game mechanic διότι καθορίζει την εξέλιξη του αγώνα. Αν δεν ανακαλύψουμε τις σωστές τεχνολογίες σε γρήγορο χρονικό διάστημα και πολεμάμε τους θανάσιμους εχθρούς μας με αδύναμες μονάδες και ανεπαρκείς εγκαταστάσεις, θα αφανιστούμε προτού το καταλάβουμε. Η ποικιλία σε τεχνολογίες καθιστά πιθανό τον τερματισμό ενός περάσματος χωρίς να τις έχουμε αποκτήσει όλες.

warhammer 40 000 Gladius 5
Η skirmish μορφή του game θα ξένιζε εντελώς τους οπαδούς των single player campaigns που γουστάρουν να καταβροχθίζουν με βουλιμία ένα σετ από σταθερούς στόχους. Εδώ έρχονται τα chapters για να διπλασιάσουν τα victory conditions. Έχουμε πλέον δύο επιλογές, ή σκοτώνουμε όλα τα εχθρικά factions και θριαμβεύουμε ή εκτελούμε τα missions που μας δίνουν τα quests του κάθε faction. Είδαμε ότι όλα τους χαρακτηρίζονται από τον σταθερό αριθμό έξι, μικρό νούμερο που δεν αντικατοπτρίζει όμως την περιεκτικότητά τους. Τα quests ακολουθούν πιστά το lore των factions σε μια πετυχημένη προσπάθεια ταύτισης με το ψυχολογικό προφίλ τους. Οι αυτοκρατορικές λεγεώνες είναι απασχολημένες με την τιμωρία προδοτών, αιρετικών και λοιπών εχθρών του θεού αυτοκράτορα, φλερτάροντας έντονα με την γενοκτονία. Τα παθιασμένα Orks θέλουν να την κοπανήσουν από τον Gladius για να συνεχίσουν το Waaagh τους σε όλο τον γαλαξία. Οι Tyranids θέλουν να καταβροχθίσουν τα πάντα και να επαναλάβουν το φαγοπότι σε άλλους πλανήτες. Τα chapters αποτελούνται συνήθως από διαδοχικά στάδια και τεστάρουν στο έπακρο τις υποδομές και την στρατηγική μας.

Οι φλόγες του πολέμου φωτίζουν την αιώνια νύχτα
Σε Warhammer κόσμο βρισκόμαστε, τι πιο φυσικό από το να περιστρέφονται τα πάντα γύρω από τον πόλεμο; Για να ικανοποιήσουμε την τάση μας προς επέκταση δεν βασιζόμαστε όμως αποκλειστικά στις ένοπλες δυνάμεις. Οι πόλεις μας είναι οι βάσεις τροφοδοσίας του στρατού με φρέσκες μονάδες και ένα απόρθητο οχυρό για τις μεραρχίες μας όταν οι εχθροί υπερτερούν αριθμητικά. Αναπτύσσονται με βάση τον πληθυσμό τους και αρχίζουν να απλώνονται κυκλικά μόλις ανακαλύψουμε τις απαιτούμενες τεχνολογίες. Τα πολύγωνα τους μπορούν να δεχτούν πολλαπλά κτίρια και χαρίζουν σημαντικά bonuses στα βασικά resources. Η πόλη είναι ο παραγωγικός πυρήνας των factions και την αναπτύσσουμε με πολύ προσοχή, εξισορροπώντας την παροχή των resources και δίνοντας άμεση προτεραιότητα στα κτίρια παραγωγής μονάδων. Η διαχείριση πόρων είναι εύκολη και μας βάζει να μελετούμε με το “μικροσκόπιο” του κέρσορα όλα τα πολύγωνα, αναζητώντας εκείνα που παρέχουν τα περισσότερα resources, ώστε να τα ενσωματώσουμε στο κράτος μας, χτίζοντας ή επεκτείνοντας πόλεις δίπλα τους. Διπλωματία δεν υπάρχει πουθενά, είμαστε σε διαρκή κατάσταση πολέμου και οι εχθροί μας καταλαβαίνουν μόνο από εκρήξεις, ομοβροντίες και πετσοκόμματα.

warhammer 40 000 Gladius 6

Ε, λοιπόν θα τους δώσουμε το μακελειό που τόσο αποζητούν γιατί μας συμφέρει και εμάς αφού τροφοδοτούμε τις μονάδες και τους ήρωες με τα xp που θα τους ανεβάσουν levels. Αναβαθμίζοντας μια μονάδα ένα level ενισχύουμε τα hitpoints, το damage και το morale της, καθιστώντας την φονικότερη στην επόμενη μάχη. Το level cap είναι το 10 και θέλουμε αρκετό καιρό για να το φτάσουμε. Ευτυχώς, οι εχθρικές μονάδες που λιανίζει μια δική μας μοιράζουν τα ίδια xp σε όλες τις συμμαχικές μονάδες που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση, επιταχύνοντας έτσι τα πράγματα και ευνοώντας τους συμπαγής σχηματισμούς. Οι ήρωες είναι η αιχμή του δόρατος στον ολοκληρωτικό μας πόλεμο. Προικισμένοι με ισχυρά skills και ένα inventory που μπορεί να σηκώσει μπόλικα βοηθητικά αντικείμενα, ανεβάζουν την αποδοτικότητα των συμμαχικών δυνάμεων και, συχνά, λιανίζουν ολομόναχοι τις εχθρικές δυνάμεις. Η χειραγώγηση των game mechanics που διακρίνουν ήρωες, μονάδες και είδη επιθέσεων εμπλουτίζει τρομακτικά το σύστημα μάχης, χαρίζοντας στα στρατηγικά μας σχέδια την πολυπόθητη ποικιλία.

Το εξερευνητικό κομμάτι του game είναι τρομερά συναρπαστικό. Η εξερεύνηση μας σπρώχνει να πιέζουμε διαρκώς το πέπλο του fog of war προς πάσα κατεύθυνση, με αφετηρία τις περιοχές που βρίσκονται δίπλα στην βάση μας και ειδικά όσες συνορεύουν με τα όρια του χάρτη. Νιώθουμε πιο ασφαλής στις γωνίες της ηπειρωτικής μάζας γιατί μπορούμε να τις καθαρίσουμε γρήγορα και να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα μας επιτεθούν εχθρικές δυνάμεις στα μετόπισθεν. Ζώντας πάνω της και διασχίζοντας την επιφάνεια του Gladius θυμόμαστε έντονα την καταπληκτική νουβέλα Deathworld του Harry Harrison. Ο Gladius είναι ο κόσμος του θανάτου που μας απειλεί από όλες τις μεριές και με κάθε πιθανή μορφή. Ζωντανά φυτά περιμένουν να πατήσουμε πάνω τους για να αρχίσουν να στραγγαλίζουν τις μονάδες μας από turn σε turn. Ευτυχώς είναι ορατά από το κόκκινο χρώμα τους και μπορούμε να τα αποφύγουμε εύκολα.

Δεκάδες αδέσποτα τέρατα περιφέρονται πάνω του και μας επιτίθενται αδίστακτα μόλις μας αντιληφθούν. Τα τέρατα αυτά δεν χαμπαριάζουν από στρατηγική, υπάρχουν ως διαρκή απειλή για τις μονάδες και τα κτίρια μας. Το πιο αστείο περιστατικό που βιώσαμε ήταν όταν, ελέγχοντας τους απέθαντους Necrons, ανακαλύψαμε την βάση των Orks και αποφασίσαμε να την κάψουμε συθέμελα. Το σύνολο των δυνάμεών μας εγκατέλειψαν την πόλη και επιτέθηκαν κατά μέτωπο στα Orks. Την στιγμή εκείνη βρήκαν τα κοπάδια των αδέσποτων να επιτεθούν μαζικά στις εγκαταστάσεις μας, απειλώντας με αφανισμό. Μετά από αρκετά turns, ισορροπήσαμε τα πράγματα και δώσαμε συγχαρητήρια στην άγρια φύση του πλανήτη για την εξάσκηση και την απόλαυση που μας προσέφερε.

http://www.youtube.com/watch?v=ULh-yPpKVvQ

Το A.I. στέκεται θριαμβευτικά πίσω από τις περιπλανώμενες ορδές, ενορχηστρώνοντας μαζικές επιθέσεις και υποχωρήσεις την κατάλληλη στιγμή. Η ισχυρότερη μονάδα υπό τις διαταγές του και μακράν η εξυπνότερη, είναι οι Enslavers. Τα πλοκαμοφόρα όντα έστρεψαν πολλές φορές τις δικές μας μονάδες εναντίον μας και μας ανάγκασαν να τις εξοντώσουμε στεγνά, αποδυναμώνοντας τα στρατεύματά μας. Γνωρίζοντας ότι, η εξόντωση των Enslavers θα ελευθέρωνε τις κατεχόμενες μονάδες, το A.I. τους δίνει εντολή να αποσυρθούν όσο πιο μακριά γίνεται.

Είναι φανερή η σημασία που έχει η επιλογή της τοποθεσίας στην οποία θα συγκρουστούμε, στο τελικό αποτέλεσμα. Κρύβουμε τις μονάδες μας σε δάση και ερειπωμένες εγκαταστάσεις και τις προστατεύουμε από το βλέμμα και το ranged damage των αντιπάλων. Καθαρίζουμε τα ζωντανά φυτά ή προσελκύουμε τις εχθρικές μονάδες πάνω τους ώστε να αποδεκατιστούν. Τα Artefacts που βρίσκουμε πάνω στον πλανήτη είναι ιδανικά για να μας “σηκώσουν” υλικά, ειδικά στα πρώτα βήματα της κατάκτησης, αλλά φυλάσσονται πάντοτε από αδέσποτες μονάδες. Τα bonus που χαρίζουν απλόχερα είναι μόνιμα και χρήσιμα επειδή πάντοτε έχουμε ανάγκη από ενισχυμένο damage, αφθονία σε hit points και ανανέωσή τους, αύξηση του loyalty των πόλεων.

warhammer 40 000 Gladius 7

Στο multiplayer ο αιώνιος πόλεμος του Warhammer 40.000 βρίσκει την κυριολεκτική του εφαρμογή. 16 άτομα-factions (μάξιμουμ) στέκονται απέναντι ο ένας στον άλλο και μάχονται για την επιβίωσή τους σε ένα τεράστιο χάρτη με πληθώρα κινδύνων και προκλήσεων. Η δυνατότητα να μπαινοβγαίνουμε σε μια παρτίδα, να βουτάμε ένα τυχαίο faction και να το παρατάμε στην μοίρα του αν τα πράγματα πάνε κατά διαόλου, μας συνάρπασε. Δυστυχώς η βιβλική προτροπή “αναζήτησε και θα βρεις” δεν εφαρμόζεται καθόλου καλά στα πλαίσια του multiplayer. Μια αναζήτηση μας φέρνει μπροστά σε λιγοστές στημένες παρτίδες που ανακαλύπτουμε στο διαδίκτυο. Οι συμμετέχοντες σε αυτές είναι ακόμα λιγότεροι με αποτέλεσμα να μαχόμαστε περισσότερο με το A.I. παρά με άλλους users. Το χειρότερο χαρακτηριστικό του multiplayer mode είναι η παρουσία users με ασύμβατες εκδόσεις από αυτή που “τρέχουμε”, αποκλείοντάς μας από την συμμετοχή στις παρτίδες τους.

Στο όνομα του αυτοκράτορα θα ξεριζώσουμε την αίρεση
Το Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War απασχόλησε την σκέψη και τον υπολογιστή μας για 20+ ώρες. Χωρίς να το απαιτήσει, έχει την απόλυτη αφοσίωση μας όση ώρα ασχολούμαστε μαζί του εξαιτίας της αγάπης που έχουμε για το σύμπαν του Warhammer 40.000, την άμεση οικειότητα που νιώθουμε προς τις μονάδες και τους ήρωες του. Τα game mechanics, η διαβάθμιση της δυσκολίας, η ανανέωση της εδαφικής μάζας του Gladius και ο καλοζυγιασμένος ρυθμός της κάθε σύγκρουσης, συνθέτουν μια εθιστική εμπειρία που ικανοποιεί τις αισθήσεις μας. Δεν το ερωτευτήκαμε όπως τα Dawn of War, το τοποθετήσαμε όμως δίπλα δίπλα στα πιο αξιόλογα Wargames που έχουν περάσει από τα χέρια μας.

Θετικά:
- Factions και lore από το πολυαγαπημένο Warhammer 40.000
- Πλούσιο σύστημα μάχης με συνεχείς προκλήσεις
- Συστηματική αναβάθμιση όλων των μονάδων
- Απόλυτα παραμετροποιήσιμη δυσκολία και πεδίο της μάχης
- Επιθετικό και ευφυές A.I.

Αρνητικά:
- Ηχητικά εφέ χαμηλής ποιότητας
- Προβλήματα με το pathfinding
- Μικρή συμμετοχή στο multiplayer και ασυμβατότητα μεταξύ των εκδόσεων
- Μεγάλη καμπύλη εκμάθησης
- Φτωχά animations

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 7
Gameplay: 7.5
Σενάριο: 7
Αντοχή: 8.5
Γενικά: 7

Το πρώτο 4X με το λάβαρο του Warhammer 40.000 είναι του γούστου μας.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War' in the forum. 3 weeks ago

ss_36537eb0220c215add95de91d932e4d10e7bc675.1920x1080.jpg
Το Warhammer 40,000: Gladius - Relics of War απασχόλησε την σκέψη και τον υπολογιστή μας για 20+ ώρες. Χωρίς να το απαιτήσει, έχει την απόλυτη αφοσίωση μας όση ώρα ασχολούμαστε μαζί του εξαιτίας της αγάπης που έχουμε για το σύμπαν του Warhammer 40.000, την άμεση οικειότητα που νιώθουμε προς τις μονάδες και τους ήρωες του.

Τα game mechanics, η διαβάθμιση της δυσκολίας, η ανανέωση της εδαφικής μάζας του Gladius και ο καλοζυγιασμένος ρυθμός της κάθε σύγκρουσης, συνθέτουν μια εθιστική εμπειρία που ικανοποιεί τις αισθήσεις μας. Δεν το ερωτευτήκαμε όπως τα Dawn of War, το τοποθετήσαμε όμως δίπλα δίπλα στα πιο αξιόλογα Wargames που έχουν περάσει από τα χέρια μας. Δείτε το ακόλουθο βίντεο για μια γερή δόση από το gameplay του:
[video]

Read More...

4 weeks ago
Notification