Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 4899 (201 points to next level)

 
600
3 days ago
Green Hell 3 days ago

Στην ζούγκλα του Αμαζονίου εμείς είμαστε ο νόμος.

Αναρωτιόμαστε κατά πόσο η σκοτεινή θεώρηση του κόσμου από τους Πολωνούς developers πηγάζει από τα βάσανα που πέρασε η πατρίδα τους στο πέρασμα του χρόνου. Ας πάρουμε για παράδειγμα την προσφιλή μας εταιρεία ανάπτυξης Techland. Ικανοποιήσαμε στο έπακρο την... ζομπολαγνία μας παίζοντας για δεκάδες ώρες τα Dead Island και Dying Light και βγήκαμε ζωντανοί από τους πεθαμένους κόσμους τους. Μας παραξένεψε το ότι, ένας μικρός αριθμός από τα άτομα που εργάστηκαν για να υλοποιήσουν τα εν λόγω εξαιρετικά games, εγκατέλειψαν την Techland, χαράζοντας πλέον την δική τους πορεία σε μια νέα εταιρεία ανάπτυξης που ονομάζεται Creepy Jar.

Αντίθετα, δεν μας παραξένεψε καθόλου το ότι τα θέματα στα οποία θα επικεντρωθούν όλα τα project τους περιστρέφονται γύρω από το Survival είδος, την επιβίωση ημών των παικτών από φρικτές προκλήσεις και αντιξοότητες. Το παρθενικό ταξίδι της Creepy Jar στον τρόμο τιτλοφορείται χαρακτηριστικά Green Hell. Διαβάζοντας τον τίτλο το μυαλό μας πήγε αμέσως στο φιλμ “The Green Inferno” του Eli Roth και προετοιμαστήκαμε για ένα ένα φεστιβάλ κακογουστιάς και κανιβαλισμού. Ευτυχώς οι προβλέψεις διαψεύστηκαν και το Green Hell προέκυψε πολύ πιο ρεαλιστικό και ενδιαφέρον.

Οι πρωτευουσιάνοι που τους κατάπιε η ζούγκλα
Ο Αμερικανός ανθρωπολόγος Jake Higgins φαίνεται πως ζήλεψε την δόξα του μυθιστορηματικού ήρωα Robert Langdon και το έριξε στα εξωτικά ταξίδια προς αναζήτηση χαμένων μυστικών και πολιτισμών. Στο πλευρό του βρίσκεται η γυναίκα του, Mia, μια κορυφαία μεταφράστρια που μπορεί να γεφυρώσει το γλωσσικό χάσμα μεταξύ του Higgins και των ιθαγενών του Αμαζονίου. Το φιλόδοξο ζεύγος φτάνει στον Αμαζόνιο και ανακαλύπτει τους Yabahuaca, μια άγνωστη φυλή ιθαγενών με πολλά μυστικά. Ένα αλλόκοτο συμβάν χωρίζει τον Higgins από την γυναίκα του και αφήνει τον ανθρωπολόγο μόνο και έρημο σε ένα από τα πιο αφιλόξενα μέρη του πλανήτη για τον “πολιτισμένο” άνθρωπο. Μόνο είπαμε; Όχι ακριβώς αφού ο άτυχος ήρωας είναι το avatar μας άρα θα δεχτεί θέλοντας και μη την βοήθειά μας για να τον οδηγήσουμε στο αίσιο τέλος της περιπέτειάς του.

Προτού βουλιάξουμε στην ζούγκλα του Αμαζονίου και στους, λογής λογής, κινδύνους της, έχουμε την δυνατότητα να παραμετροποιήσουμε την συνολική εμπειρία στα μέτρα μας. Από το normal επίπεδο δυσκολίας και άνω (welcome to the jungle), θα καταβάλουμε τεράστια προσπάθεια για να διατηρηθούμε στην ζωή και, παράλληλα, θα απολαύσουμε το σταδιακό ξεδίπλωμα της ιστορίας, ανακαλύπτοντας κομβικά σημεία. Η δυνατότητα να εξαλείψουμε εντελώς τον εφιάλτη της διαχείρισης των macroelements, των στατιστικών που καθορίζουν την υγεία του χαρακτήρα, είναι δίκοπο μαχαίρι.

http://www.youtube.com/watch?v=zqCrunrwryY

Ναι μεν θα κινηθούμε με μεγάλη ταχύτητα στο επικίνδυνο περιβάλλον, κυνηγώντας ουσιαστικά τα αντικείμενα και τους τόπους που σχετίζονται με την πλοκή αλλά η εμπειρία θα στερηθεί αυτόματα την επικίνδυνη ατμόσφαιρα, τον ρεαλιστικό χαρακτήρα της. Μια μέση λύση είναι να μειώσουμε τον αντίκτυπο των δεικτών υγείας, περιορίζοντας την ραγδαία πτώση τους, δηλαδή να επιλέξουμε το επίπεδο δυσκολίας a walk in the park. Χωρίς να κινδυνεύουμε σε κάθε λεπτό της διαδρομής, έχουμε τον χρόνο να περιεργαστούμε το περιβάλλον, να γεμίσουμε το notebook με συνταγές και σχεδιαγράμματα και κατόπιν να κυνηγήσουμε την εξέλιξη της πλοκής.

Βιώνουμε την ιστορία του avatar μας σε τεμάχια που μοιάζουν αρχικά ασύνδετα μεταξύ τους. Το δραματικό στοιχείο δυναμώνει από την στιγμή που χάνουμε επαφή με την γυναίκα μας και αρχίζουμε έναν αγωνιώδη αγώνα για να την βρούμε. Το δάσος και τα νερά του Αμαζονίου κρύβουν εγκαταλελειμμένους καταυλισμούς και αρκετά ενημερωτικά κείμενα που δημιουργούν περισσότερες απορίες αντί να τις επιλύουν. Οι κορυφαίοι αφηγηματικοί μηχανισμοί που μας συγκλονίζουν συναισθηματικά είναι οι συνομιλίες μας με την Mia μέσω ασυρμάτου και τα οράματα που προκαλεί η ναρκωτική ουσία των ιθαγενών.

Η ηχητική επαφή με την γυναίκα μας, οι συναισθηματικές μεταπτώσεις της, η περίεργη συμπεριφορά μας ιντριγκάρουν, συνθέτουν ένα αβέβαιο συναισθηματικό κλίμα μέσα στην περιβαλλοντική αβεβαιότητα. Τα ερωτηματικά που κεντρίζουν αδιάκοπα το ενδιαφέρον και μας σπρώχνουν βαθύτερα στο game πολλαπλασιάζονται από τα οράματα. Μιλάμε για υπερβατικές εμπειρίες οι οποίες εμπεριέχουν πολύτιμες πληροφορίες σε ονειρική μορφή. Οι εικόνες τους είναι τόσο μυστηριώδεις και δυνατές ώστε τις θεωρούμε τα απολαυστικότερα μέρη της πλοκής. Η ολοκλήρωση της ιστορίας μας άφησε συγκινημένους και ικανοποιημένους, δείχνοντας έτσι την ποιότητά της.

Σωματικός έλεγχος και πλιάτσικο στην ζούγκλα
Το user interface είναι ένα πανίσχυρο όπλο στην διάθεση του game για να μας εμπλέξει στην περιπέτεια και να μας εθίσει στον αδιάκοπο αγώνα για την επιβίωση. Παρέα με τα game mechanics που το συνοδεύουν, ευθύνεται για το μεγαλύτερο ποσοστό της διασκέδασης που εισπράξαμε. Η εξερεύνηση του σώματός μας πατώντας πάνω σε εικονίδιο που θυμίζει έντονα τον Άνθρωπο του Βιτρούβιου του da Vinci, φέρνει ανατριχίλες στην ραχοκοκκαλιά μας. Η θέα μιας βδέλλας κολλημένης πάνω στην σάρκα, τα σκισίματα, οι δερματικές μολύνσεις, τα σκουλήκια που εισέρχονται μέσα στο δέρμα είναι φρικτές εικόνες οι οποίες, με την οπτική ισχύ τους, ενισχύουν δραματικά την ατμόσφαιρα και μας αναγκάζουν να νοιαστούμε για τον ήρωα.
Το σακίδιο που κουβαλάμε στην πλάτη το νιώθουμε περισσότερο σαν δερμάτινο ελβετικό σουγιά παρά σαν μεταφορικό μέσο. Είναι γεμάτο θήκες αποθήκευσης των τροφίμων, των εργαλείων και των αντικειμένων που μας χρησιμεύουν στο crafting. Η καταστροφή ενός αντικειμένου ή η χρήση του στο crafting εκτελείται ευκολότερα μέσω του drop down menu που εμφανίζουμε πατώντας το mouse. Το ίδιο menu διευκολύνει την αλληλεπίδρασή μας με τα αντικείμενα που αποσπούμε από το περιβάλλον. Τα ξεχωρίζουμε σχετικά εύκολα από την υπόλοιπη πυκνή βλάστηση διακρίνοντας το λευκό πλαίσιο και την ονομασία τους την στιγμή που τα δείχνει ο κέρσορας. Στην αρχή, μετατρέψαμε τα μεγάλα κλαδιά σε κλαδάκια για τις ανάγκες του crafting, κοπανώντας και κόβοντάς τα. Το drop down menu προσφέρει αυτόματα όλες τις δυνατότητες αλληλεπίδρασης για να μας λυθούν οι όποιες απορίες σχετικά με την χρησιμότητα του αντικειμένου. Απολαμβάνουμε την τοποθέτηση των αντικειμένων στο σακίδιο, την χρήση τους, την μετακίνηση στο crafting τμήμα.

Το σημειωματάριο (notebook) είναι το πιο καλαίσθητο και το πλέον χρήσιμο τμήμα του user interface. Περιέχει ένα σωρό καρτέλες οι οποίες γεμίζουν αυτόματα με τα χρήσιμα σχεδιαγράμματα όλων των πραγμάτων που μπορούμε να δημιουργήσουμε ανακατεύοντας τα αντικείμενα που μαζεύουμε. Μας πληροφορεί για τα objectives που θα προχωρήσουν την ιστορία. Διαθέτει μια μικρή λίστα από skills που αυξάνονται όσο τα χρησιμοποιούμε. Είναι η πηγή της απόλυτης πληροφόρησης και ο μοναδικός τρόπος για να κατασκευάσουμε τον προσωπικό μας καταυλισμό. Μας αρέσει η παρουσίαση των σκίτσων, η πληροφόρηση του τι χρειάζεται το κάθε πράγμα για να φτιαχτεί, η γνώση των διαθέσιμων υλικών και των σωματικών προβλημάτων.

Η “Πράσινη Κόλαση” μοιάζει περισσότερο με παράδεισο, το περιβάλλον και την ατμόσφαιρα του οποίου απολαμβάνουμε.

Η πιο χρήσιμη πληροφορία που μας παρείχε ήταν το τι χρειαζόμαστε για να “σώσουμε” την πρόοδό μας. Θεωρούμε σοβαρό σχεδιαστικό σφάλμα το μπλέξιμο του ύπνου και του save στο καταφύγιο που φτιάχνουμε. Χτίσαμε μια σκηνή, ρίξαμε μια ξεγυρισμένη ξάπλα για αρκετές ώρες και νομίζαμε ότι το game σώθηκε αυτόματα. Προχωρήσαμε λίγο, μας μασούλησε τα κόκαλα ένα θηρίο της ζούγκλας και επιστρέψαμε γύρω στις δύο ώρες πίσω, χάνοντας ότι είχαμε πετύχει στο ενδιάμεσο. Σημαδεύοντας το κατάλυμα μας με τον κέρσορα από οποιαδήποτε γωνία βλέπουμε μόνο την επιλογή του ύπνου. Για να αποθηκεύσουμε την πρόοδο μας πρέπει να πάμε στην είσοδο της σκηνής και να σημαδέψουμε από πάνω της, τότε μόνο εμφανίζεται η επιλογή save! Τα controls τουλάχιστον είναι ομαδοποιημένα στα γνώριμα σημεία του πληκτρολογίου και του mouse και, κατά συνέπεια, οι κινήσεις μας εκτελούνται εύκολα και αυτόματα. Η κάμερα είναι ευέλικτη και καλύπτει τις ανάγκες μας για εύστοχες παρατηρήσεις αλλά και επιθέσεις.

Πράσινος μαρασμός
Η στατιστική διάσταση του Green Hell, οι μπάρες που απεικονίζουν την υγεία μας έρχονται με ένα απρόβλεπτο συστατικό, το sanity. Το πρώτο πράγμα που θα πλήξει τον σύγχρονο άνθρωπο ο οποίος θα τολμήσει να αγκαλιάσει το άγριο περιβάλλον και την μοναξιά της ζούγκλας, είναι τα ψυχολογικά προβλήματα. Η ψυχική μας ισορροπία απειλείται από τις εμπειρίες που δοκιμάζουμε και, η διατήρησή της σε λογικά πλαίσια, είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μεταβλητή για Survival. Τα energy, stamina και health είναι οι προβλεπόμενες μεταβλητές, όμως, η διαχείρισή τους έχει μαι πρωτοποριακή διάσταση, επηρεασμένη από τις σύγχρονες διατροφολογικές συνήθειες. Δεν μας αρκεί η κατανάλωση οποιουδήποτε φαγώσιμου πράγματος για να επιβιώσουμε, πρέπει να διατηρούμε σε ισορροπία τα τρία απαραίτητα μακροθρεπτικά συστατικά, τις πρωτεΐνες, τους υδατάνθρακες και τα λίπη. Η αναζήτηση των τροφών που τα περιλαμβάνουν σε διαφορετικές ποσότητες αυξάνει την δυσκολία της συντήρησης του ήρωα και, το κυριότερο, μας κάνει να σκεφτόμαστε εξυπνότερα σε διατροφικό επίπεδο. Παρέα με το sanity αλλάζουν την δυναμική της αυτοσυντήρησης με αποτέλεσμα να απολαμβάνουμε ένα πιο ενδιαφέρον μοντέλο.

Η παρουσία του λευκού ανθρώπου στην περιοχή τους, ενός παρείσακτου που δεν έχει καμία δουλειά εκεί, έχει κάνει τους ιθαγενείς και τα πλάσματα της ζούγκλας να είναι ιδιαίτερα ανήσυχα. Οι συναντήσεις μας με εξωτικά πλάσματα είναι πολλές ενώ με επικίνδυνους θηρευτές είναι λιγοστές, όλες πάντως καταχωρούνται στην μνήμη μας σαν αξιομνημόνευτες. Παρακολουθήσαμε εντυπωσιασμένοι πολύχρωμους παπαγάλους να διασχίζουν τον ουρανό πάνω από τα κεφάλια μας. Είδαμε χαριτωμένες χελώνες και παρδαλά βατράχια να φεύγουν μακριά μας με τον χαρακτηριστικό βηματισμό τους. Οι όμορφες αυτές εικόνες δημιουργούν μια ευχάριστη ατμόσφαιρα η οποία διασπάται απότομα από την αιφνιδιαστική εισβολή σε αυτή ενός θηρευτή.

Χαζεύουμε την βλάστηση και τον ορίζοντα και δεν βλέπουμε τον κροταλία που καρφώνει τα δόντια του στα πόδια μας. Ρεμβάζουμε τα νούφαρα και τα ψάρια στο νερό και δεν παίρνουμε χαμπάρι τον κροκόδειλο που μας πλησιάζει. Την μεγαλύτερη έκπληξη απ’ όλες την δοκιμάζουμε στην πρώτη μας επαφή με τους φονικούς ιθαγενείς. Ψαχουλεύαμε ένα παρατημένο ιερό τους, προχωρούμε λίγο πιο κάτω, κάνουμε πέρα τα φοινικόδεντρα και πέφτουμε πάνω σε δύο ιθαγενείς βαμμένους με την μπογιά του πολέμου. Το αρχικό σοκ διαδέχεται η απρόκλητη επίθεσή τους, η εξόντωση τους και η συγκομιδή (harvesting) της σάρκας τους.

Το harvesting είναι το πιο αηδιαστικό game mechanic μετά την θέαση των πληγών στο σώμα μας. Είναι απαραίτητο για να πάρουμε δέρματα, κρέατα, κόκαλα και άλλα χρήσιμα πράγματα που θα καταλήξουν στην κοιλιά μας ή στην πέτρα του crafting, εντούτοις το ξεκοίλιασμα μιας χελώνας ή ενός ιθαγενούς μας έφερε στο νου ταινίες με κανιβάλους. Το συνολικό μέγεθος του game δεν είναι πολύ μεγάλο όμως η επιμέλεια που δόθηκε στην κατασκευή της χλωρίδας, της πανίδας και του φόντου δημιουργεί την πιο ρεαλιστική ατμόσφαιρα που θα μπορούσαμε να φανταστούμε.

Υπάρχουν φορές που κινούμαστε το βράδυ για να βρούμε υλικά ή τροφές, κοιτάμε το τοπίο που λούζεται από το φεγγαρόφωτο και αισθανόμαστε ότι είμαστε εκεί, νιώθουμε την μαγεία της άγριας φύσης μέσα μας. Τα καιρικά μοντέλα και η εναλλαγή μέρας και νύχτας δεν διαμορφώνουν απλά το τοπίο με εντυπωσιακό τρόπο αλλά επεμβαίνουν άμεσα στο gameplay, αναγκάζοντάς μας να διακόψουμε την περιπλάνηση και να το ρίξουμε στον ύπνο, να μαζέψουμε νερό για να αντιμετωπίσουμε την ξηρασία κ.ο.κ. Τα bugs δεν λείπουν και είναι πολύ φαιδρά σαν την εικόνα ενός νεκρού ζώου που αιωρείται μερικά μέτρα πάνω από το έδαφος χωρίς να μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε μαζί του.

Οι φίλοι μας τα ζώα
Το A.I. που χειρίζεται πουλιά, αμφίβια, θηλαστικά, ερπετά, ψάρια και ιθαγενείς τα έχει προικίσει με την αναμενόμενη νοημοσύνη. Τα αδύναμα πλάσματα απομακρύνονται, τα δυνατά πλησιάζουν για να μας φάνε, κανένα πάντως δεν δείχνει αδιάφορο στην παρουσία μας. Χειροκροτήσαμε τους developers για το άψογο optimization του υλικού τους. Όλα τα PC της τελευταίας πενταετίας και βάλε σηκώνουν με χαρακτηριστική άνεση τα φανταστικά πολύγωνα, τα ζωώδη animations και την οπτική πολυπλοκότητα της ζούγκλας χωρίς να ρίχνουν το frame rate κάτω από το νούμερο 30 ενώ μπορεί να ξεπεράσουν εύκολα το 50. Για να δέσει η ατμόσφαιρα, η συνταγή προσφέρει λαχταριστό voice acting από το πρωταγωνιστικό ζεύγος και ένα πλούσιο αρχείο περιβαλλοντικών ήχων που μας αγκαλιάζει σφικτά σε κάθε μας βήμα. Αφουγκραζόμαστε αδιάκοπα το περιβάλλον για ύποπτους ήχους, ήχους που μας πληροφορούν ότι κάτι επικίνδυνο βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Φυσικά απολαμβάνουμε τους χαρμόσυνους ήχους της φύσης και νιώθουμε ότι η ηχητική μπάντα είναι τελικά το κερασάκι στην τούρτα της ολιστικής ατμόσφαιρας του Green Hell.

Στον Αμαζόνιο του Green Hell βρέχει καταρρακτωδώς δύο πράγματα, νερό και tips. Το νερό δεν το σταματάμε με τίποτα, ευτυχώς δηλαδή γιατί το έχει ανάγκη ο χαρακτήρας μας για να μην αφυδατωθεί. Τα tips μπορούμε να τα σταματήσουμε για να μην μας αποσπούν την προσοχή, να μην μπερδεύονται στο κάτω μέρος της οθόνης με τους υπότιτλους των διαλόγων. Επιλέγουμε να τα υποστούμε αρχικά γιατί περιλαμβάνουν πολύτιμες πληροφορίες που δεν μας μαθαίνει το περιορισμένο tutorial. Ας πάρουμε για παράδειγμα το James Bond – ικό ρολόι που φοράμε σε όλη την διάρκεια της περιπέτειας. Είναι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να μας προσφέρει η in – game γυναίκα μας. Έχει δύο όψεις, με την μια να καταγράφει τις διατροφικές μας ανάγκες και την άλλη να λειτουργεί σαν πυξίδα.

http://www.youtube.com/watch?v=MGapRO0nEt8

Η πυξίδα αποδεικνύεται το ισχυρότερο όπλο που έχουμε για να εξερευνήσουμε την πράσινη “κόλαση” μας. Στην διαδρομή βρίσκουμε πολυκαιρισμένους χάρτες οι οποίοι σημαδεύονται αυτόματα σε καίριες τοποθεσίες της πλοκής, σπηλιές και βωμούς. Για να κατευθυνθούμε εκεί που θέλουμε συνδυάζουμε την κίνηση της πυξίδας και τις συντεταγμένες που αναγράφονται στους χάρτες. Έτσι η πλοήγηση λαμβάνει ρεαλιστικό και συναρπαστικό χαρακτήρα, κάτι που δεν θα είχαμε ανακαλύψει αν δεν υπήρχαν τα tips να μας “μιλήσουν” για την διπλή χρήση του ρολογιού.

Το Green Hell είναι ένα χρονικό ακορντεόν που το ζουλάμε για να το τερματίσουμε γρήγορα και να ξεμπερδεύουμε μαζί του ή το τραβάμε για να επιμηκύνουμε όσο περισσότερο γίνεται την παραμονή μας σε αυτό. Το Story mode με κατεβασμένη δυσκολία, ακόμα και με την εξαφάνιση των δυσάρεστων συνεπειών του περιβάλλοντος, μπορεί να μας βγάλει στο ξέφωτο του τερματισμού μέσα σε 2 – 3 ώρες. Το ίδιο mode σε κανονικό και αυξημένο επίπεδο δυσκολίας ξεπερνάει εύκολα το δεκάωρο.

Για μεγαλύτερη παραμονή στους τρόμους της Αμαζονιακής κόλασης, επιλέγουμε το Survival mode. Σε αυτό δεν μας ενδιαφέρει η τύχη των χαρακτήρων αλλά η δημιουργία της προσωπικής μας όασης, η εξερεύνηση του περιβάλλοντος και η επεξεργασία όλων των προκλήσεων του. Θα κυνηγήσουμε, θα ψαρέψουμε, θα καλλιεργήσουμε φυτά, θα μαγειρέψουμε, θα ανεβάσουμε όλα τα skills μας. Στο Survival mode θα κυλήσουν αβίαστα μερικές δεκάδες ώρες. Το Challenges mode υπάρχει για να χαράξει ανεξίτηλα όλα τα game mechanics στο μυαλό μας, για να βελτιώσει το παιχνίδι μας δηλαδή. Ο χρονικός περιορισμός των προκλήσεων επιβάλλει αυτόματες κινήσεις, γνώση του περιβάλλοντος και του crafting, απομνημόνευση των βασικών συνταγών.

Εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση εδώ
Το Green Hell είναι ένας Πράσινος Παράδεισος για όσους αναζητούν ένα καλό Survival. Μας τοποθετεί σε ένα άγριο, επικίνδυνο μοντέλο της πραγματικότητας, στο κέντρο μιας αφιλόξενης ζούγκλας και μας ζητά να τα βγάλουμε πέρα. Έχει υπέροχα γραφικά και η ατμόσφαιρά του μας κάνει να αισθανόμαστε ότι πήγαμε για ταξίδι στον Αμαζόνιο. Ο χειρισμός είναι άνετος, τα game mechanics είναι απλά και η δυνατότητά ρύθμισης όλων των παραγόντων που συνθέτουν την εμπειρία, μας επιτρέπει να επεξεργαστούμε το υλικό του με τους δικούς μας ρυθμούς. Το σενάριο μας γραπώνει στα νύχια του από το πρώτο λεπτό και μας συγκλονίζει σε όποιο από τα δύο φινάλε του και αν καταλήξουμε.

Θετικά:
- Εξωτική ατμόσφαιρα και όμορφα γραφικά
- Καλαίσθητο user interface
- Πολλές επιλογές τροποποίησης της δυσκολίας
- Σταδιακό ξεδίπλωμα του πλούσιου περιεχομένου του
- Γρήγορη εκμάθηση
- Εξαιρετικό σενάριο που προσφέρεται σε δόσεις
- Ηχητική επένδυση που προσδίδει ρεαλισμό

Αρνητικά:
- Αρκετά bugs
- Τοποθέτηση του save σε “άκυρη” θέση
- Ανεπαρκές tutorial

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 7.5
Gameplay: 7.5
Σενάριο: 7
Αντοχή: 7
Γενικά: 7.5

Μια όμορφη, ζόρικη και διδακτική περιπλάνηση στο οικοσύστημα του Αμαζονίου.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Green Hell' in the forum. 3 days ago

Green-Hell2.jpg
Το Green Hell είναι ένας Πράσινος Παράδεισος για όσους αναζητούν ένα καλό Survival. Μας τοποθετεί σε ένα άγριο, επικίνδυνο μοντέλο της πραγματικότητας, στο κέντρο μιας αφιλόξενης ζούγκλας και μας ζητά να τα βγάλουμε πέρα. Έχει υπέροχα γραφικά και η ατμόσφαιρά του μας κάνει να αισθανόμαστε ότι πήγαμε για ταξίδι στον Αμαζόνιο.

Ο χειρισμός είναι άνετος, τα game mechanics είναι απλά και η δυνατότητά ρύθμισης όλων των παραγόντων που συνθέτουν την εμπειρία, μας επιτρέπει να επεξεργαστούμε το υλικό του με τους δικούς μας ρυθμούς. Το σενάριο μας γραπώνει στα νύχια του από το πρώτο λεπτό και μας συγκλονίζει σε όποιο από τα δύο φινάλε του και αν καταλήξουμε. Δείτε την εισαγωγή του game στο παρακάτω βίντεο:
[video]

Read More...

7 days ago
Autonauts 7 days ago

Διαπλανητικό συνεργείο κατασκευών “τα υπάκουα ρομπότ”.

Το Autonauts είναι ένα game που ασχολείται με τον μετασχηματισμό ενός όμορφου ψηφιακού κόσμου από τις πράξεις μας. Βλέποντας την χαριτωμένη του πρόσοψη πολύ δύσκολα θα πήγαινε το μυαλό μας στον έναν εκ των δύο ατόμων που το δημιούργησαν, στον Gary Penn. Ο επικεφαλής της σκωτσέζικης εταιρείας ανάπτυξης Denki απέκτησε με το σπαθί του θρυλικό status στην gaming βιομηχανία. Υπηρέτησε τον χώρο μας από το δημοσιογραφικό μετερίζι σαν reviewer την δεκαετία του 1980.

Η δεκαετία του 1990 τον βρήκε σε πιο ενεργό ρόλο, στην Rockstar North Limited (DMA Design τότε) να συνεισφέρει στην δημιουργία του πρώτου Grand Theft Auto. Η μεταπήδηση από το game που ξεκίνησε μια από τις βιαιότερες σειρές όλων των εποχών σε ένα κόσμο δίχως βία και απειλές, οφείλεται στην προσωπική ωρίμανση του Penn και την δημιουργία οικογένειας. Η εμπειρία μας από το Autonauts μας έπεισε ότι το ταλέντο του έχει ωριμάσει μαζί με την ηλικία και αναμένουμε πολλά από αυτόν και την Denki στο προσεχές μέλλον.

autonauts 1

Τα Playmobil θα κληρονομήσουν το διάστημα
Το avatar μας στο Autonauts είναι ένα αστείο ανθρωπάκι που θυμίζει διασταύρωση Lego και Playmobil. Ποιος άραγε θεώρησε ότι, το φαιδρό αυτό πλάσμα είναι κατάλληλο για να αποικήσει το αχανές σύμπαν, ένα πλανήτη την φορά; Το ερώτημα μας παραμένει αναπάντητο, αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι ο αντιπρόσωπος μας “δέθηκε” σε μια ρουκέτα, εκτοξεύτηκε στο πουθενά και προσγειώθηκε στον πλανήτη που μας έλαχε. Ένα πρόχειρο σάρωμα της επιφάνειάς του δείχνει τα περιεχόμενα του ουράνιου σώματος σε πρώτες ύλες και τον εδαφικό χάρτη του.

Είναι λογικό το ότι μπορούμε να τον βαφτίσουμε αφού πατήσαμε πρώτοι το πόδι μας (τα ατσάλινα πόδια της ρουκέτας βασικά) πάνω του. Επίσης η επιλογή Colonise ενδείκνυται στην αρχή για να μάθουμε βήμα προς βήμα τις τεχνολογίες και τα structures του game, προτού περάσουμε στις υπόλοιπες επιλογές όπου τα πάντα είναι ξεκλειδωμένα. Το Tutorial καλύπτει τα βασικά game mechanics για να ξεκινήσουμε το χτίσιμο της αποικίας και την διαμόρφωση του πλανήτη. Μας προτρέπει ορθά να μελετήσουμε μια ενότητα εν ονόματι Tips για να έχουμε μια επιπλέον ιδέα για τον χειρισμό και την σημασία του, προτού αποστηθίσουμε τα controls.

http://www.youtube.com/watch?v=AA-J9Dhcfhg

Το έδαφος του πλανήτη δεν είναι ούτε άδειο, ούτε νεκρό. Φυσικοί πόροι καλύπτουν μεγάλα τμήματα της επιφάνειας. Κότες και αγελάδες περιφέρονται τσιμπολογώντας και μασουλώντας, αδιαφορώντας για την παρουσία μας. Το πρώτο πράγμα που ξύπνησε μέσα μας μόλις προσγειωθήκαμε ήταν το πάθος για εξερεύνηση. Εξαφανίσαμε το fog of war από παντού αποκτώντας μια ολοκληρωμένη εικόνα των διαθέσιμων πόρων. Τα εξερευνητικά μας όνειρα έδωσαν σύντομα θέση στην απόλαυση της δημιουργίας και της συσσώρευσης πλούτου, ανεξαρτήτου μορφής.

Απολαμβάνουμε τα κοψίματα των πρώτων δέντρων και την κατασκευή των αρχικών structures. Προτού περάσει πολύ ώρα αντιλαμβανόμαστε ότι δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας όσο και αν μας αρέσει η διαδικασία, λόγω χρόνου. Το Autonauts βρίσκει την στιγμή αυτή για να δικαιολογήσει το όνομά του. Αν δεν υπήρχαν τα ρομπότ, θα βιώναμε την γνώριμη εμπειρία ενός οποιουδήποτε Sandbox που περιλαμβάνει συλλογή πόρων και crafting. Θα κατασκευάζαμε εργαλεία, θα τα χρησιμοποιούσαμε για να αρμέξουμε τον πλανήτη από τις πρώτες ύλες και θα χτίζαμε σιγά σιγά την κατοικία μας.

autonauts 2

Ρίξτε τα ρομπότ στην παραγωγή
Η προσθήκη του αυτοματισμού της αποικίας που χτίζουμε εμβαθύνει αισθητά το gameplay. Σκοπός μας δεν είναι η ευχάριστη διαμονή στον νέο κόσμο αλλά να προλειάνουμε το έδαφος για τους αποίκους που αναμένονται και να τους συντηρήσουμε σωστά όταν έρθουν. Το crafting αντικειμένων, η συσσώρευση αστρονομικού αριθμού πόρων και η χαρά που μας δίνει η μεταμόρφωση του τοπίου από τις επιλογές μας, πραγματοποιείται πλέον δια αντιπροσώπων και επιταχύνεται. Τα πιστά μας ρομπότ θα μας βοηθήσουν να κάνουμε κβαντικά άλματα στον αποικισμό του πλανήτη αλλά πρώτα πρέπει να τους δώσουμε να καταλάβουν τι θέλουμε να πετύχουμε.

Το game mechanic του προγραμματισμού είναι πανέξυπνο, εθιστικό όσο δεν παίρνει αλλά θέλει μπόλικη εκμάθηση έως ότου το κατανοήσουμε πλήρως. Οι μηχανικοί υπηρέτες ανταποκρίνονται σε πολύ συγκεκριμένες εντολές του τύπου “πάρε αυτό, τράβα εκεί, χρησιμοποίησε το” κ.ο.κ. Οι εντολές είναι δομημένες με πολύχρωμα πλαίσια που συνδέονται μεταξύ τους από μεγαλύτερες αγκύλες οι οποίες καθορίζουν το χρονικό ορίζοντα εντός του οποίου θα εκτελούν τις εντολές μας. Για παράδειγμα, θα μαζέψουν μια ή εκατό πέτρες; Μήπως είναι προτιμότερο να μαζεύουν για πάντα;

autonauts 3

Παίζουμε με τα χρωματιστά πλαίσια σαν να είναι ο κύβος του Ρούμπικ, αλλάζουμε τις θέσεις τους, προσπαθούμε να πετύχουμε την μέγιστη αποδοτικότητα των εντολών μας γιατί διαπιστώνουμε ότι τα ρομπότ έχουν περιορισμένη μνήμη άρα αριθμό διαθέσιμων οδηγιών. Η οπτική προγραμματιστική γλώσσα είναι καλαίσθητη, εύκολα κατανοητή και μας ικανοποιούν τρομερά τα αποτελέσματά της, η θέαση δηλαδή των ρομπότ που εκτελούν τις εντολές και διαμορφώνουν το περιβάλλον. Μας ενοχλεί το ότι τα ρομπότ μας δεν δέχονται εντολές την ώρα που εκτελούν μια προηγούμενη οδηγία και πρέπει περιμένουμε έως ότου την ολοκληρώσουν.

Η ενότητα Academy υπάρχει για να προσφέρει δομή στις δραστηριότητές μας, ένα σετ κατορθωμάτων που πρέπει να ολοκληρώσουμε με βήμα σημειωτόν για να περάσουμε στα προχωρημένα στάδια του game. Συνεργάζεται άριστα με την ενότητα Research στην οποία παρακολουθούμε όλες τις τεχνολογικές αναβαθμίσεις που μας περιμένουν, και εκεί μας κόβεται η ανάσα. Το χτίσιμο των πρώτων structures, η συστηματική κατασκευή εργαλείων και η εκμετάλλευση των αρχικών πόρων γίνεται σχετικά γρήγορα. Στην ενότητα Blueprints βλέπουμε όλα τα αντικείμενα και τις τεχνολογίες και πληροφορούμαστε για το κόστος τους, δηλαδή τα επεξεργάσιμα υλικά που θα οδηγήσουν σε αυτά.

autonauts 4

Περιμέναμε αναλυτικότερη πληροφόρηση στο συγκεκριμένο τομέα, πλήρη περιγραφή της χρησιμότητας ενός αντικειμένου-πόρου-structure και τον τρόπο απόκτησης τους. Για παράδειγμα, σκεφτήκαμε να μαγειρέψουμε γκουρμέ συνταγές για τους αποίκους μας ώστε να μας περιλούσουν με wuv, και χρειαστήκαμε καρότα για να συνθέσουμε το απαραίτητο structure. Σαρώσαμε με το βλέμμα όλο τον πλανήτη για καλλιέργειες καρότων, έστω για μια δύο ρίζες για να αντλήσουμε τους σπόρους τους αλλά τίποτα. Δεν έπρεπε να σπρωχνόμαστε προς διαδικτυακά guides για να μάθουμε ότι ο συγκεκριμένος πόρος προέρχεται από διασταύρωση άλλων πόρων, έπρεπε να μας πληροφορεί το game άμεσα.

Wuv ή... Woof, όλα αγάπη σημαίνουν
Αφού περάσουν οι αρχικές ώρες και καλωσορίσουμε τους πρώτους αποίκους στον πλανήτη μας, συνειδητοποιούμε το μέγεθος του εγχειρήματος. Το πέρασμα σε μεγαλύτερα τεχνολογικά επίπεδα και το ξεκλείδωμα άφθονων αντικειμένων χρειάζεται μεγάλες ποσότητες wuv, του πόρου που μόνο οι άποικοι μπορούν να παράξουν. Η εξίσωση πάει ως εξής “σημαντικότερη τεχνολογική αναβάθμιση, αυξημένος αριθμός από wuv”. Τα απαιτούμενα wuv μετρούνται σε χιλιάδες και οι άποικοι προσφέρουν μονά wuv σαν ευχαριστώ για το φαγητό που τους δίνουμε. Η μαζική παραγωγή wuv θέλει ολοένα και πιο εκλεπτυσμένα φαγητά των οποίων η παραγωγή γίνεται με το μαγείρεμα διαφορετικών πόρων.

Αυτοματισμός, αποικισμός, καταναλωτισμός, το τρίπτυχο της επιτυχίας του game.

Εδώ φτάνουμε στο κομβικό σημείο του Autonauts, το σημείο που συνειδητοποιούμε το πολύωρο μέγεθός του. Βλέπουμε τα δεκάδες ρομπότ μας να πηγαίνουν πέρα δώθε σε μια μεγάλη περιοχή και γνωρίζουμε ότι πρέπει να επεκταθούμε και σε όλες τις υπόλοιπες του χάρτη. Το μυαλό μας τρέχει σαν άλογο αγώνων για να υπολογίσει τον αριθμό των ρομπότ, των structures που απαιτούνται καθώς και του προσεκτικού προγραμματισμού των μηχανικών σκλάβων. Αν δεν τα παρατήσουμε, συγκλονισμένοι από το δυσβάστακτο έργο που έχουμε μπροστά μας, το game θα μας απασχολήσει δεκάδες και εκατοντάδες ώρες, θα μας κάνει να λησμονήσουμε εντελώς τον παράγοντα χρόνο.

autonauts 5

Δεν πρόκειται να τα παρατήσουμε γιατί η επαναλαμβανόμενη διαδικασία του gameplay είναι εύκολα εκτελέσιμη και τρομακτικά εθιστική. Η επιφάνεια του πλανήτη είναι ο καμβάς του έργου τέχνης που δημιουργούμε κομμάτι, κομμάτι. Τεράστια αγροκτήματα και κοινότητες υλοποιούνται στις έρημες εκτάσεις, οι οποίες σφύζουν πλέον από ζωή και δραστηριότητα. Παραδόξως οι άποικοι είναι οι μοναδικοί τεμπελχανάδες στον πολύβουο κόσμο μας, κάθονται στα σπίτια τους και περιμένουν να τους ταΐσουμε, να τους ντύσουμε και να τους καθαρίσουμε οι χαραμοφάηδες, χαλάλι όμως αφού παράγουν τα πολύτιμα wuv.

Η μεγέθυνση της αποικίας μεγεθύνει και την απόλαυση που αισθανόμαστε για τα κατορθώματά μας, έχουμε οπτικές αποδείξεις των αρετών της εφευρετικότητας, της επιμονής και της φαντασίας που διαθέτουμε. Ο θάνατος και οι εχθροί απουσιάζουν από την ουτοπική μας κοινωνία, τίποτα δεν μας δημιουργεί άγχος, δεν μας απειλεί, δεν μας αναγκάζει να πράξουμε κάτι. Η τεχνολογική ποικιλία και τα άφθονα προσχέδια των structures δεν αφήνουν την εμπειρία να βαλτώσει. Ο αέναος αγώνας μας για αποδοτικότητα περνά από τον πετυχημένο καταμερισμό της εργασίας ο οποίος συνεπάγεται στρατηγική και προγραμματισμό.

http://www.youtube.com/watch?v=M3Y6MfbOP2A

Η αύξηση του πληθυσμού των ρομπότ συνεπάγεται αύξηση της δυσκολίας. Το μέρος γεμίζει από μηχανικούς υπηρέτες, το πλήθος των οποίων μας δυσκολεύει στο να παρατηρούμε την κάθε τους κίνηση. Η επαναφόρτιση τους είναι ένα πρόβλημα που μας απασχολεί για πολύ καιρό, αναγκάζοντάς μας να σταματήσουμε τις όποιες ασχολίες για να επαναφορτίσουμε τα ρομπότ που εργάζονται αλλά και εκείνα στα οποία αναθέσαμε να τα φορτίζουν! Η μικρή χωρητικότητα του inventory του avatar μας υποχρεώνει τελικά να αναθέσουμε όλες τις εργασίες στα ρομπότ γιατί, ακόμα και αν θέλαμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας και να κόψουμε όλες τις αποστάσεις με τα πόδια, θα κάναμε μήνες.

Προβλήματα στον παιδότοπο
Ο χειρισμός είναι εξαιρετικά απλοϊκός. Οι βασικές εντολές δίνονται με τα δύο buttons του mouse και τα shortcuts για βασικές λειτουργίες βρίσκονται κοντά στα δάχτυλά μας που χαϊδεύουν τα WASD, χαρίζοντας μας γρήγορη πρόσβαση. Η ένταξη των ρομπότ μας σε ομάδες καθίσταται αναγκαία μόλις το ρίξουμε στην μαζική παραγωγή τους. Χωρίζοντάς τα σε γκρουπ με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, “παγώνουμε” και “ξεπαγώνουμε” τις δραστηριότητές τους ανάλογα με την διαθεσιμότητα των πόρων. Τα low poly γραφικά που συνθέτουν τον κόσμο μας δεν είναι και ότι καλύτερο μπορούν να παράξουν οι σύγχρονες graphic engines. Εκτιμούμε την παιδικότητα και την χιουμοριστική τους διάσταση, γουστάρουμε τα χρώματα. Τα animations είναι εντελώς πρωτόγονα και είναι απλά λειτουργικά.

autonauts 6

Η αγκύλωση της κάμερας είναι αρκετά ενοχλητική και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα κατά καιρούς. Η επέκταση της αποικίας μας εξελίσσεται σε χαοτική κατάσταση με εκατοντάδες μονάδες να κινούνται δεξιά και αριστερά, κάποιες να μπαίνουν μπροστά από τις άλλες, μερικές να εξαφανίζονται πίσω από στοίβες αντικειμένων που φτάνουν στα ουράνια, ορισμένες να χάνονται μέσα σε θαμνώδεις εκτάσεις. Μπορούμε να περιστρέψουμε την κάμερα για να δούμε που βρίσκονται οι καλυμμένες μονάδες αλλά δεν μπορούμε να ενεργήσουμε ταυτόχρονα, είμαστε θεατές που βλέπουμε το έργο από άλλη γωνιά. Η μεγέθυνση δεν μας διευκολύνει επίσης στο να κλικάρουμε τις μονάδες που έχουν αράξει στους θάμνους. Μια από τις πρώτες στρατηγικές αποφάσεις που λάβαμε στο Autonauts είναι το χαμήλωμα της μουσικής και των αδιάφορων ηχητικών εφέ. Δεν υπάρχει λόγος να ακούμε μια αδιάφορη μουσική και ενοχλητικά σφυρίγματα εφόσον διαθέτουμε playlist της προτίμησής μας.

Μαθαίνουμε και διασκεδάζουμε παίζοντας
 Παίζοντας θα τοποθετήσουν το μυαλό τους σε εντατική λειτουργία, αναγνωρίζοντας τις σχέσεις ανάμεσα σε ακίνητα και κινούμενα αντικείμενα, την συνέργεια που αναπτύσσουν, τους συνδυασμούς που θα μεγιστοποιήσουν την λειτουργικότητά τους. Θα συνειδητοποιήσουν την σημασία της ανακύκλωσης των πόρων για να τους προστατεύσουν από την εξαφάνιση. Οι ίδιες απολαύσεις περιμένουν και τους gamers μεγαλύτερης ηλικίας. Καλύπτει τις ανάγκες μας για απόκτηση και εξοικονόμηση πλούτου, για την δημιουργία μιας τάξης πραγμάτων βασισμένης στην φαντασία μας, ερεθίζει την περιέργειά μας. Όλα αυτά διαρκούν για αμέτρητες ώρες, με συσσωρευτικά achievements που μας αρέσουν πολύ και προσιτή τιμή.

Θετικά:
- Εθιστικό gameplay
- Ευχάριστος χειρισμός
- Τεράστια διάρκεια
- Διδακτική αξία για gamers μικρότερης ηλικίας
- Ενισχύει την δημιουργική σκέψη και την φαντασία

Αρνητικά:
- Φτωχά γραφικά και animations
- Προβληματικός χειρισμός της κάμερας
- Ανεπαρκής μεγέθυνση
- Αδιάφορος ηχητικός τομέας
- Ελλιπής πληροφόρηση

Βαθμολογία
Γραφικά: 5
Ήχος: 5
Gameplay: 8.5
Σενάριο: 5
Αντοχή: 8.5
Γενικά: 7.7

Απλό, χαριτωμένο και διασκεδαστικό για όλες τις ώρες και όλες τις ηλικίες.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Autonauts' in the forum. 7 days ago

Autonauts-1280x720.jpg
Το Autonauts παντρεύει την ανέμελη διασκέδαση με την διδακτική αξία. Τι πιο διδακτικό για τα αγγλομαθή παιδιά μικρής ηλικίας από ένα χαριτωμένο παιχνίδι που θα τα μάθει μια υπεραπλουστευμένη μορφή του προγραμματιστικού κώδικα; Παίζοντας θα τοποθετήσουν το μυαλό τους σε εντατική λειτουργία, αναγνωρίζοντας τις σχέσεις ανάμεσα σε ακίνητα και κινούμενα αντικείμενα, την συνέργεια που αναπτύσσουν, τους συνδυασμούς που θα μεγιστοποιήσουν την λειτουργικότητά τους.

Θα συνειδητοποιήσουν την σημασία της ανακύκλωσης των πόρων για να τους προστατεύσουν από την εξαφάνιση. Οι ίδιες απολαύσεις περιμένουν και τους gamers μεγαλύτερης ηλικίας. Καλύπτει τις ανάγκες μας για απόκτηση και εξοικονόμηση πλούτου, για την δημιουργία μιας τάξης πραγμάτων βασισμένης στην φαντασία μας, ερεθίζει την περιέργειά μας. Πάρτε μια γεύση του Autonauts στο παρακάτω βίντεο:
[video]

Read More...

2 weeks ago
Transport Fever 2 weeks ago

Αεροπλάνα, λιμουζίνες και τρένα.

Οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις ενός ή μιας ομάδας ατόμων είναι η καλύτερη δυνατή έμπνευση για να βάλουν μπρος το έργο τέχνης που επιθυμούν να δημιουργήσουν. Η ελβετική εταιρεία ανάπτυξης Urban Studio γνωρίζει από πρώτο χέρι την σημασία που έχει ένα τέλειο σύστημα μεταφοράς για την πολιτισμική ανάπτυξη μιας κοινωνίας. Τα μέλη της, χρησιμοποιώντας τις ευρύτατες υπολογιστικές τους γνώσεις και τις ευχάριστες ταξιδιωτικές εμπειρίες που τους προσφέρουν μια ζωή τα μεταφορικά μέσα της Ελβετίας, δημιούργησαν το 2014 το Simulation Train Fever.

Το, χρηματοδοτούμενο από τους users με την χρήση crowdfunding, game άρεσε στους λάτρεις των Tycoon αλλά και στους δημιουργούς του. Οι τελευταίοι αντιλήφθηκαν ότι τα περιθώρια βελτίωσης ήταν πολλά με αποτέλεσμα να προχωρήσουν δύο χρόνια αργότερα στην δημιουργία του Transport Fever. Η μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο τίτλων είναι ο εμπλουτισμός του gameplay και το στρώσιμο του user interface προκειμένου να διευκολυνθεί η αλληλεπίδρασή μας με τον κόσμο του. Ο κόσμος αυτός καταγράφει τα 150 σπουδαιότερα χρόνια στην ιστορία των μεταφορών και η διαμονή μας σε αυτόν μας άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.

transport fever 1

Ταξίδι αναψυχής στην ιστορία των μεταφορών
Η ελευθερία που μας χαρίζει το Transport Fever ήταν και το πρώτο χαρακτηριστικό του που αγαπήσαμε. Αρχικά αποφασίζουμε την μορφή που θα λάβει η εμπειρία μας. Θέλουμε να παίξουμε ένα παιχνίδι ή να συμμετάσχουμε σε έναν ψηφιακό αγώνα, σε ένα καθαρόαιμο Video Game δηλαδή; Στην Sandbox διάστασή του το Transport Fever είναι ένα παιχνίδι. Μας χαρίζει όλα τα game mechanics, τα συστήματα και την δυναμική τους και μας αφήνει να τα δοκιμάσουμε χωρίς περιορισμό χρόνου ή και χρημάτων αν προσθέσουμε το no cost mod. Αισθανόμαστε την χαρά ενός παιδιού που του έδωσαν ένα πακέτο με Lego και το άφησαν να σχηματίσει με αυτά ότι του κατέβει. Η αίσθηση είναι αναζωογονητική και ταυτίζεται με εκείνη που μας προκαλεί το Sim City. Είναι το ιδανικό mode για εξερεύνηση και πειραματισμούς σε ένα πλήρως αναπτυγμένο ψηφιακό οικοσύστημα. Ο χάρτης είναι procedurally generated συνεπώς καμία παρτίδα δεν θα είναι όμοια με την άλλη.

Λέμε να επιλέξουμε την “κουρτίνα δύο” και δύο single player campaigns έρχονται στο φως, το ένα τοποθετημένο στην Αμερική και το άλλο στην Ευρώπη μας. Εδώ οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν, δηλαδή υπάρχουν πλέον κανόνες και συγκεκριμένοι στόχοι για να πετύχουμε. Οι στόχοι αυτοί μας ενθουσίασαν όσο δεν παίρνει γιατί έχουν και εκπαιδευτική αξία. Είναι μοναδική εμπειρία να λαμβάνουμε πρωταγωνιστικό ρόλο στην δημιουργία της διώρυγας του Παναμά και μάλιστα, να παρακολουθούμε το κολοσσιαίο αυτό επίτευγμα της ανθρώπινης προσπάθειας να πραγματοποιείται μπροστά στα μάτια μας.

http://www.youtube.com/watch?v=DGj_PkSozSk

Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που παρακολουθήσαμε το φιλμ The Current War (Benedict Cumberbatch, Michael Shannon) και το Transport Fever μας ανέθεσε να βοηθήσουμε τους George Westinghouse και Nikola Tesla στην ηρωική τους προσπάθεια να επιβάλλουν το εναλλασσόμενο ηλεκτρικό ρεύμα. Νταντέψαμε τους κατοίκους φημισμένων πόλεων και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, συμμετείχαμε στην έκρηξη της αεροπορικής βιομηχανίας και στην διαστημική κούρσα. Προφανώς, τα 14 missions του single player είναι ποικιλόμορφα και διαδραματίζονται σε κρίσιμες ιστορικές περιόδους, μεγιστοποιώντας την εθιστικότητά τους. Το tutorial που προηγείται των campaigns δεν είναι και το καλύτερο δυνατό. Μας εξηγεί τα βασικά αλλά εναπόκειται στην παρατηρητικότητα και την εξυπνάδα μας να συμπληρώσουμε τα κενά.

Τσαφ, τσουφ το τρένο περνά
Ανακαλύπτουμε ότι το βασικό game mechanic, το στρώσιμο των σιδηροτροχιών, απαιτεί μεγάλη προσοχή ειδάλλως τα τρένα μας δεν πρόκειται να ξεκολλήσουν ποτέ από τον σταθμό. Οι γραμμές που θα φεύγουν από το κτίριο του train depot πρέπει να εφάπτονται τέλεια στην βασική σιδηροτροχιά που θα διασχίζει η αμαξοστοιχία μας. Απαγορεύονται οι υπερβολικές καμπύλες (τις λατρεύουμε μόνο στις κυρίες) και η κατάληξη της γραμμής σε αδιέξοδο. Αργά αλλά σταθερά μαθαίνουμε να στρώνουμε το έδαφος για τα ατσαλένια φίδια μας και κατόπιν τα αμολάμε προς τους προορισμούς τους.

transport fever 2

Τα missions ζητούν ένα σωρό πράγματα από εμάς τα οποία μπορούμε να συνοψίσουμε ως εξής. Ένωση των παραγωγικών μονάδων και μεταφορά των πρώτων υλών από την μια προς την άλλη ανάλογα με τις ανάγκες τους. Μεταφορά του τελικού προϊόντος στην πλησιέστερη κατοικημένη περιοχή για να θρέψουμε τον ντόπιο πληθυσμό και την εμπορική – βιομηχανική δραστηριότητα. Μεταφορά των κατοίκων από τον χώρο διαμονής στον χώρο εργασίας για μεγιστοποίηση της παραγωγικότητας. Τα παραπάνω είναι οι βασικές απαιτήσεις των missions, ανακαλύψαμε όμως με μεγάλη μας χαρά και αρκετές αιφνιδιαστικές αποστολές με τις οποίες ασχολούμαστε γιατί περνούν κοινωνικά και οικολογικά μηνύματα.

Σε ένα mission, η αποψίλωση των δασών, η ερημοποίηση αυτή των πνευμόνων οξυγόνου που συντηρούν την ζωή παγκοσμίως, καταδικάζει σε θάνατο ένα σπάνιο είδος βατράχων. Δυστυχώς το Transport Fever δεν είναι Dungeon Keeper για να μπορέσουμε να μαστιγώσουμε τους υπαίτιους, καταπιανόμαστε λοιπόν με το plan b, την αναδάσωση των περιοχών που ζει το βατράχι μας. Αφού φυτέψαμε ένα σκασμό δέντρα, οι γλιστεροί μας φίλοι σώθηκαν και ένα κύμα ικανοποίησης μας πλημμύρισε. Σε άλλες περιπτώσεις ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα δίκαια αιτήματα των εργατών που δίνουν το αίμα τους για τις βιομηχανίες. Προτιμήσαμε να τους πληρώσουμε αδειάζοντας το ταμείο και καθυστερώντας την ολοκλήρωση του mission παρά να τους οδηγήσουμε στο εκτελεστικό απόσπασμα.

transport fever 3

Θα γίνουμε μεγιστάνες
Η μετακίνηση ανθρώπων και πρώτων υλών επιβάλλει προσεκτική μελέτη των περιοχών οι οποίες, χάρη στο λειτουργικό user interface, αποκαλύπτουν την τριχοτόμηση τους σε εμπορικές, βιομηχανικές και κατοικήσιμες συνοικίες. Η παρατήρηση των ανθρώπων που περιφέρονται εντός των πόλεων μας κάνει να αισθανόμαστε πολύ όμορφα απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη που τους καθοδηγεί. Παρατηρούμε ότι εξομοιώνει άριστα την καθημερινότητά τους, μελετούμε τις ξεχωριστές προτιμήσεις τους και σχεδιάζουμε τα μεταφορικά μας πλάνα. Η πληροφόρηση που έχουμε για τις κατοικίες είναι αναλυτική, απέχει μόλις ένα κλικ του mouse και μας βοηθά να λαμβάνουμε σωστότερες αποφάσεις.

Το ίδιο A.I. που οδηγεί τόσο έξυπνα το ψηφιακό του κοπάδι δείχνει να... χάνει λάδια στην διαχείριση των οχημάτων, σε απρόβλεπτες στιγμές. Υπάρχουν φορές που αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο, η αμαξοστοιχία που έκανε 50 φορές την ίδια διαδρομή μέχρι τώρα, κοκάλωσε στον σταθμό. Αν αλλάξουμε την σύνθεση μιας γραμμής, την αναβαθμίσουμε ή σβήσουμε τμήματά της το καταλαβαίνουμε. Χωρίς να έχουμε κάνει τίποτα όμως μάλλον πρόκειται περί bug ή το A.I. έπαθε μίνι εγκεφαλικό και τα... έχασε.

Η πολιτισμική πρόοδος είναι το ακίνδυνο “ναρκωτικό” που μας ποτίζει το Transport Fever και φυσικά, ζητούμε διαρκώς περισσότερο.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει παίξει με τρενάκια ή να μην του αρέσει η κίνηση και η ομορφιά των σιδερένιων αυτών θηρίων που εκτίναξαν την ανάπτυξη του πολιτισμού μας. Η μεγαλύτερη απόλαυση του Transport Fever είναι να βλέπουμε τα τρένα μας να διασχίζουν τεράστιες αποστάσεις στην ύπαιθρο, ξεφυσώντας και αμολώντας καπνό σαν μανιώδεις καπνιστές. Ανάλογη ικανοποίηση λαμβάνουμε από τα αμάξια, τα τραμ, τα πλοία και τα αεροπλάνα που υπηρετούν τον τεράστιο εμπορικό μας στόλο. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι νιώθουμε πραγματικά σαν Ωνάσηδες και Νιάρχοι, σαν μεγιστάνες του πλούτου που ελέγχουν την οικονομική ζωή, με μια διαφορά. Η ευχαρίστησή μας ελάχιστα σχετίζεται με τα κεφάλαια που συσσωρεύουν στον τραπεζικό λογαριασμό οι δραστηριότητες μας. Μεθούμε από την μεταμόρφωση του game world που προκαλούν οι αποφάσεις μας.

Η διαχείριση πόρων αρχίζει με ταπεινές άμαξες που τις σέρνουν αλογάκια και εξελίσσεται σε ένα τεράστιο δίκτυο δρόμων, σιδηροτροχιών και αερογραμμών που καλύπτει σαν δίχτυ αράχνης όλο τον χάρτη. Τα μοντέλα των οχημάτων μας είναι καταπληκτικά σχεδιασμένα, έχουν τέλεια animations και η εμφάνισή τους αλλάζει όσο μεγαλώνουν στην υπηρεσία μας. Τα πάντα έχουν συγκεκριμένη διάρκεια ζωής και φθείρονται με την πάροδο του χρόνου. Τα σημάδια της φθοράς αποτυπώνονται στα κορμιά των οχημάτων με την μορφή σκόνης, μούχλας και σκουριάς ενισχύοντας τον ρεαλισμό της αναπαράστασης. Το πέρασμα του χρόνου μας δίνει πρόσβαση σε τεχνολογικά εξελιγμένα οχήματα αλλά και δρόμους με τα οποία αντικαθιστούμε τα φθαρμένα, εξασφαλίζοντας την αποδοτικότητα της μεταφορικής αυτοκρατορίας μας.

transport fever 4

Το χρήμα είναι το μοναδικό εμπόδιο στην πορεία μας προς ένα ένδοξο μεταφορικό δίκτυο. Τελειώνει πολύ εύκολα αν δεν προσέχουμε που το ξοδεύουμε, ευτυχώς όμως οι μέτοχοι της επιχείρησής μας είναι διατεθειμένοι να βάζουν διαρκώς βαθιά το χέρι στην τσέπη τους και να μας δανειοδοτούν όταν το ρευστό εξαντλείται. Ο χάρτης ξεχειλίζει από λεπτομέρειες τις οποίες παρακολουθούμε απλά και μόνο για να απορροφηθούμε στον κόσμο του Transport Fever. Τα πυκνά δάση, τα λατομεία, οι φάρμες, οι σταθμοί, τα σπίτια με το ιδιαίτερο design τους αποκαλύπτουν έναν πανέμορφο κόσμο που καταναλώνουμε με βουλιμία.

Η μεγέθυνση είναι εξαιρετική και μας φέρνει πολύ κοντά στα παρατηρούμενα αντικείμενα για να τα θαυμάζουμε όπως τους αξίζει. Το ηχοσύστημα του Transport Fever παίζει καθοριστικό ρόλο στην δημιουργία ατμόσφαιρας. Παρατηρούμε από ψηλά τα δρώμενα στον χάρτη και μας τυλίγει η σιωπή, βλέπουμε αλλά δεν ακούμε τίποτα από τις δραστηριότητες του κόσμου. Με μια κάθετη εφόρμηση σε μια πόλη, σε έναν σταθμό, σε μια επιχείρηση, σε ένα όχημα, κατακλυζόμαστε από τα ηχητικά εφέ τους. Η πολύβουη ψηφιακή ζωή ακούγεται μόνο όταν δεν έχουμε ένα σωρό αποφάσεις να λάβουμε για την εξέλιξη της μεταφορικής μας αυτοκρατορίας.

http://www.youtube.com/watch?v=N7c7064OV7A

Άντε πάμε λίγο πιο ζωηρά, κουνηθείτε χελώνες
Δυστυχώς το Transport Fever δεν είναι απαλλαγμένο από προβλήματα. Οι αργοί ρυθμοί είναι ένα από αυτά. Στήνουμε ένα τέλειο μεταφορικό δίκτυο με πολλά οχήματα και μεταφέρουμε τις ποσότητες των υλικών που μας έχουν ζητηθεί για να ολοκληρώσουμε το τρέχων objective. Διαπιστώνουμε ότι, παρά την ταχύτητα των οχημάτων, η μεταφορά μοιάζει να διαρκεί για πάντα. Ενεργοποιούμε την τριπλή επιτάχυνση του gameplay. Τα πράγματα βελτιώνονται αλλά και πάλι οι δραστηριότητές μας παίρνουν πολύ χρόνο έως την ολοκλήρωσή τους.

Δεν είναι καλό σημάδι για ένα game το ότι πηγαίνουμε να κάνουμε δουλειές του σπιτιού και το αφήνουμε να τρέχει, ελπίζοντας ότι θα έχουν μεταφερθεί οι απαιτούμενες ποσότητες μέχρι να επιστρέψουμε. Κάνουμε zoom out από το τερέν και δεν μας αρέσει ιδιαίτερα αυτό που βλέπουμε. Ο κόσμος μοιάζει με τεράστια τσόχα που την περιστρέφουμε άνετα και περιβάλλεται από λευκό κενό, ένα σύμπαν στην μέση του τίποτα. Θα εκτιμούσαμε την ύπαρξη ουράνιων σωμάτων, χρωμάτων και ουρανού για να μην δείχνει τόσο γυμνό το σκηνικό.

transport fever 5
Ο αγώνας για τις ταχυμεταφορές μόλις ξεκίνησε
Το Transport Fever είναι ένα Video Game με πολλές μεταβλητές που διαπλέκονται αρμονικά μεταξύ τους. Έχει άφθονη εξερεύνηση για όσους απολαμβάνουν την λεπτομέρεια ενός game world. Έχει απεριόριστη ελευθερία για τους users που αρέσκονται στους πειραματισμούς με σκοπό την έκφραση της δημιουργικότητας τους.

Έχει κυριολεκτικά χιλιάδες mods για να προσθέσουμε οχήματα και γνωστές περιοχές της Υφηλίου, εμπλουτίζοντας σε τρομακτικό βαθμό το υπάρχων περιεχόμενο. Δεν έχει multiplayer και δεν δείχνει να το χρειάζεται. Μας αφήνει εκστασιασμένους με τα άφθονα στατιστικά και την τεράστια ποικιλία των οχημάτων, των αναβαθμίσεων και των προϊόντων. Η τιμή του στα 32 ευρώ δεν μας κάθεται και πολύ καλά, θα την θέλαμε χαμηλότερη δοθέντος του ότι το sequel βρίσκεται ήδη στην κυκλοφορία.

Θετικά:
- Δυνατό single player campaign
- Τεράστια λεπτομέρεια του game world του
- Στιβαρό replayability εξαιτίας του sandbox mode και των user mods
- Αφθονία στατιστικών, οχημάτων και υλικών
- Αξιόλογη εξομοίωση της καθημερινής δραστηριότητας

Αρνητικά:
- Απαιτεί αρκετό χρόνο μέχρι να το μάθουμε καλά
- Κολλήματα του A.I.
- Η τοποθέτηση γραμμών και δρόμων μπορεί να σπάσει νεύρα
- Η επίπεδη μορφή του χάρτη παραπέμπει σε τσόχα

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 6
Gameplay: 7.5
Σενάριο: 6
Αντοχή: 6
Γενικά: 6.8

Μια ενδιαφέρουσα ματιά στην μακραίωνη ιστορία της ανθρώπινης μετακίνησης και εφευρετικότητας.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Transport Fever' in the forum. 2 weeks ago

maxresdefault.jpg
Το Transport Fever είναι ένα Video Game με πολλές μεταβλητές που διαπλέκονται αρμονικά μεταξύ τους. Έχει άφθονη εξερεύνηση για όσους απολαμβάνουν την λεπτομέρεια ενός game world. Έχει απεριόριστη ελευθερία για τους users που αρέσκονται στους πειραματισμούς με σκοπό την έκφραση της δημιουργικότητας τους.

Έχει κυριολεκτικά χιλιάδες mods για να προσθέσουμε οχήματα και γνωστές περιοχές της Υφηλίου, εμπλουτίζοντας σε τρομακτικό βαθμό το υπάρχων περιεχόμενο. Δεν έχει multiplayer και δεν δείχνει να το χρειάζεται. Μας αφήνει εκστασιασμένους με τα άφθονα στατιστικά και την τεράστια ποικιλία των οχημάτων, των αναβαθμίσεων και των προϊόντων. Δείτε το στο παρακάτω βίντεο:
[video]

Read More...

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Fantasy General II' in the forum. 2 weeks ago

Fantasy-General-2-review-Guardian-of-the-Lake.jpg
Fantasy General II όνομα και πράγμα. Γίναμε φανταστικοί στρατηγοί σε έναν φανταστικό κόσμο για πολλές φανταστικές ώρες παιξίματος. Διαβάσαμε όλους τους διαλόγους, πήραμε ηθικές αποφάσεις που έφεραν ποικίλα συναισθήματα στην επιφάνεια, συμπαθήσαμε τους χαρακτήρες και τον αγώνα τους.

Εξολοθρεύσαμε άπειρους αντιπάλους και αναβαθμίσαμε τρομακτικά τις μονάδες μας, γεμίζοντας χαρά από τις επιτυχίες μας. Οι υπέροχες μονάδες, η απόλυτη πληροφόρηση και το φανταστικό σύστημα ανάδρασης που αντιμετωπίζουμε σε κάθε mission μας συνάρπασαν, μας κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον για δεκάδες ώρες. Απολαύστε ένα μέρος από την ομορφιά του στο κάτωθι βίντεο:
[video]

Read More...

Fantasy General II 2 weeks ago

Οι βαρβαρικές ορδές θα μουσκέψουν την Γη στο ανίερο αίμα.

Δύο μόλις γράμματα διαφοροποιούν την εταιρεία ανάπτυξης Slitherine από το House Slytherin του Hogwarts εντούτοις ταυτίζονται σε πολύ περισσότερα σημεία. Βάζοντας την πονηριά στην άκρη γιατί δεν αρμόζει σε σοβαρούς game designers και publishers, η Slitherine είναι τρομερά φιλόδοξη στα projects της, κατέχει ηγετική θέση στα Wargames και επιδεικνύει τρομερή επινοητικότητα. Μόνο μια εταιρία με τόσο λαμπρό χαρτοφυλάκιο από Strategy θα “τολμούσε” να δημιουργήσει το sequel ενός τίτλου που ανήκει στην θρυλική σειρά 5-Star General. Είμαστε περήφανοι για την δυνατότητα μας να παίξουμε το Panzer General το 1994, την χρονιά που κυκλοφόρησε. Ήταν ο γεννήτορας της σειράς και ένα από τα πιο συναρπαστικά Strategy που έχουμε παίξει. Εξαιτίας του αναπτύξαμε έναν διαχρονικό έρωτα για τα Turn-Based Strategy ο οποίος, όχι απλά διατηρείται μέχρι τις μέρες μας, αλλά συνεχώς φουντώνει.

Το Fantasy General II της Slitherine είναι το sequel του Fantasy General που πήρε το gameplay του Panzer General και το μετέφερε σε έναν εξωιστορικό, φανταστικό κόσμο. Αυτός είναι ο κόσμος του Aer, ένα μέρος που ξεχειλίζει από θαυμάσια φυσική ομορφιά και αμέτρητα εχθρικά πλάσματα. Είναι ο κόσμος του νεαρού Falirson που μας αντιπροσωπεύει στην περιπέτεια. Το avatar μας είναι ο θαρραλέος γιος ενός βάρβαρου πολέμαρχου και σε αυτόν πέφτει άξαφνα ο κλήρος να προστατεύσει την φυλή του από τον κίνδυνο της διαβολικής Empire και των συμμάχων της. Ο Falirson πλαισιώνεται από μονάδες αποφασισμένων βάρβαρων μαχητών, συγγενών και ηρωικών πολεμιστών που θέλουν να προστατέψουν τον Aer από την καταστροφική δράση της Empire. Η απέραντη αυτοκρατορία χρησιμοποιεί τις λεγεώνες των νεκρών, τουτέστιν νεκρομαντική μαγεία, για να αναπτυχθεί και να υποτάξει όλες τις φυλές στην εξουσία της. Υπάρχουν factions που έχουν υποκύψει στην ισχύ της και την ακολουθούν στους κατακτητικούς πολέμους της. Τα εν λόγω factions και η Empire αναμένεται να μάθουν σύντομα ότι η βαρβαρική ορδή του Falirson δεν χαρίζει κάστανα.

fantasy general ii 1

Ο αγώνας του Falirson θα φαληρίσει τον τόπο
Οι τακτικές μάχες του Fantasy General II έχουν για φόντο τους μια δραματική ιστορία η οποία καταδεικνύει το σεναριογραφικό ταλέντο των ατόμων που την συνέθεσαν. Το δράμα υπηρετείται άριστα από τις στατικές οθόνες μεταξύ αλλά και στην διάρκεια των missions οι οποίες διηγούνται τις συγκρούσεις μεταξύ του Falirson και των συμπολεμιστών του. Σε αρκετές περιπτώσεις επηρεάζουμε άμεσα την πορεία των γεγονότων λαμβάνοντας κρίσιμες αποφάσεις. Θα σκοτώσουμε γυναικόπαιδα για να εκδικηθούμε το faction στο οποίο ανήκουν για τα εγκλήματα που έκανε; Θα ακούσουμε τις διαταγές των πνευμάτων της Γης ή μήπως θα ακολουθήσουμε την δική μας ηθική πυξίδα; Όλες οι αποφάσεις μας έχουν συνέπειες στην ιστορία αλλά και στο gameplay γιατί δεν αποκλείεται να οδηγήσουν σε δυσαρέσκεια και διάσπαση του στρατεύματος. Έντονα συναισθήματα και μεγάλη ικανοποίηση από τις συνέπειες των αποφάσεων μας περιμένουν σε όλη την διάρκεια της εξαιρετικής πλοκής.

Η δράση στο game εξελίσσεται από γύρο σε γύρο. Εδώ το Fantasy General II πρωτοπορεί σφόδρα, ταυτίζοντας τους διαθέσιμους γύρους ενός mission με τον πλούτο της περιοχής όπου επιχειρούν οι δυνάμεις μας. Σε πολλά missions μπορούμε να συνεχίσουμε την μάχη ακόμα και όταν ο πλούτος της περιοχής έχει μηδενιστεί ενώ σε άλλα τόσα missions, η πορεία μας ολοκληρώνεται υποχρεωτικά. Και στις δύο περιπτώσεις, ο αναλώσιμος πλούτος μιας περιοχής δημιουργεί μια συναρπαστική δυναμική και μας ωθεί στην λήψη σπουδαίων αποφάσεων. Θα βιαστούμε να διασχίσουμε μια περιοχή, αποσκοπώντας στο να μαζέψουμε τον εναπομείναντα πλούτο όταν ολοκληρώσουμε το mission ή θα αδιαφορήσουμε για το χρυσάφι, στοχεύοντας στα πολύτιμα artefacts και τους πόρους που περιέχει;

http://www.youtube.com/watch?v=m-wPwIxJbDM

Προελαύνοντας σε έναν χάρτη βλέπουμε σπηλιές, μαγικούς βωμούς, φωλιές τεράτων, κάστρα και πολλά ακόμα σημεία με την ένδειξη “ανεξερεύνητο” να τα χαρακτηρίζει. Η εξερεύνηση τους εγγυάται πόρους και artefacts για να αναβαθμίσουμε τις μονάδες και να τις φορτώσουμε με bonuses, όπως και τους ήρωες μας. Η ενδεχόμενη απόκτηση ενός χρήσιμου artefact σαν εκείνο που εξαφανίζει την πιθανότητα των απωλειών λόγω τραυματισμού μιας μονάδας μας ωθεί στο εξονυχιστικό ψάξιμο των τοποθεσιών και στην προσεκτική μελέτη τους με τον κέρσορα – ανιχνευτή μας. Σε συνδυασμό με το fog of war, η ανακάλυψη των αχαρτογράφητων περιοχών γίνεται σταθερή πηγή απόλαυσης και παράλληλα χτίζει μυστηριώδη ατμόσφαιρα.

Κομβικό σημείο του gameplay είναι το μοντέλο του damage που υιοθετεί το Fantasy General II. Η μπάρα του health της εκάστοτε μονάδας θέλουμε να είναι μονίμως πράσινη καταδεικνύοντας ότι βρίσκεται σε άρτια κατάσταση. Οι εχθρικές επιθέσεις αρχίζουν να κοκκινίζουν την μπάρα, μειώνοντας σταδιακά το πράσινο, υγιές της χρώμα. Αν το κακό συνεχιστεί, η μπάρα αρχίζει να μαυρίζει, ενημερώνοντας μας έμμεσα ότι η μονάδα χάνει τα μέλη και την δυναμικότητά της. Άμεσα είμαστε μάρτυρες των απωλειών χαζεύοντας τα πλάσματα μας να σωριάζονται νεκρά και τον αριθμό τους να λιγοστεύει. Η ελαστική μπάρα του health μετατρέπει όλες τις μάχες σε μια διελκυστίνδα, ένα πάρε δώσε χτυπημάτων με αδιάκοπες υποχωρήσεις και προελάσεις.

fantasy general ii 2

Οι μονάδες που θερίζονται από τα χτυπήματα και χάνουν κόσμο τρέχουν ολοταχώς στα μετόπισθεν της παράταξης ενώ φρέσκιες ή ανθεκτικότερες μονάδες τοποθετούνται στο πολύγωνο που στέκονταν, βουλώνοντας την παραταξιακή τρύπα. Αρκεί ένας μόνο γύρος ξεκούρασης για να πρασινίσει και πάλι η μπάρα του health. Η ανάσταση των πεσόντων στρατιωτών μας επιτυγχάνεται δυσκολότερα με ειδικά potions και skills ηρώων. Η δυνατότητα που μας δίνει το health bar για πλήρη ανάκαμψη των στρατευμάτων μας επιτρέπει να νοιαστούμε πραγματικά για τις δυνάμεις μας και να ταυτιστούμε με τον ρόλο του ηγέτη τους. Προσέχουμε πως στήνουμε την παράταξη, ποιες μονάδες ανοίγουν δρόμο και ποιες στέκονται στα μετόπισθεν έτοιμες να επέμβουν. Προστατεύουμε τις χτυπημένες μονάδες και τις φυλάμε σαν κόρη οφθαλμού έως ότου ολοκληρωθεί το mission. Κατόπιν οι μονάδες επανδρώνονται πλήρως με σημαντικό κόστος όμως, την απώλεια πολύτιμων experience points.

Οι ήρωες θα υπερασπιστούν τον κόσμο
Το Fantasy General II μας χαρίζει τις απαραίτητες μονάδες, τους ήρωες αλλά και τα εργαλεία για να “τριτοκοσμίσουμε” όλα τα τέρατα που ανθίστανται στην κυριαρχία μας. Eίναι ξεκάθαρα ηρωοκεντρικό, δηλαδή οι πρωταγωνιστές του πολέμου είναι οι ηρωικές φιγούρες. Οι ήρωες μας δεν είναι πολλοί, είναι όμως πολύτιμοι όσο δεν παίρνει και τους προσέχουμε σαν τα μάτια μας. Η εξέλιξη της ιστορίας θα μας στερήσει από κάποιους υποχρεωτικά ή από δική μας απόφαση. Όταν συμβεί αυτό βλέπουμε το replayability να μας κουνά το χεράκι του για πρώτη φορά, προσκαλώντας μας να ξαναπαίξουμε το mission λαμβάνοντας διαφορετική απόφαση.

fantasy general ii 3

Η δεύτερη φορά που μας κουνά το χέρι του είναι όταν αντιλαμβανόμαστε ότι, έξι ολόκληρα missions του single player campaign θα μείνουν αναγκαστικά εκτός της εμβέλειας μας στην διάρκεια του πρώτου playthrough. Οι ήρωες είναι μακράν τα ανθεκτικότερα πλάσματα του στρατού και μας στεναχωρεί τρομακτικά το ότι δεν μπορούμε να έχουμε περισσότερους από μια χούφτα και κάτι. Χτυπούν δυνατά, αντέχουν στις κακουχίες και έχουν το προσωπικό του skill tree ο καθένας για να ξεχωρίσουν από την τεράστια μάζα του στρατού. Τα skills τους πολλά και όλα τρομακτικά χρήσιμα. Οι magic users ήρωες αυξάνουν το magic damage τους, καταριούνται τους εχθρούς και επικαλούνται πανίσχυρα όντα για να τους βοηθήσουν στην μάχη.

Ο Falirson που μας αντιπροσωπεύει ιδανικά, αλέθει κόκαλα με το σφυρί του, ανεβάζει το ηθικό των κοντινών μονάδων και χρήζει πρωταθλητή μια μονάδα αυξάνοντας κατακόρυφα την αποτελεσματικότητά της. Η διαδικασία ενδυνάμωσης των ηρώων τους εξισώνει με τις υπόλοιπες μονάδες αφού δεν είναι άλλη από την συγκομιδή των experience points. Τα τελευταία είναι ενσωματωμένα στις εχθρικές μονάδες και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τις... ξεκάνουμε για να τα αποκτήσουμε. Οδηγώντας τα εχθρικά factions από την μια συμφορά στην επόμενη, μονάδες και ήρωες παρουσιάζουν ποσοστιαία αύξηση των health και damage. Στην περίπτωση των ηρώων, αποκτούν και ένα skill point για να ποτίσουν το skill tree τους.

Δεν μας συμφέρει καθόλου να χάνει experience ο τακτικός στρατός διότι υπάρχει το ενδεχόμενο να πέσουν level και να είναι λιγότερο αποδοτικές οι μονάδες στην επόμενη σύγκρουση. Δεν μας συμφέρει επίσης να αφήνουμε πρώτες ύλες να μένουν ανεκμετάλλευτες στα missions διότι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αναβαθμίσουμε τις μονάδες μας χρησιμοποιώντας το unit tree τους. Η καθεμία έχει το δικό της unit tree και, εκτός από το χρυσό που πρέπει να διαθέτουν σε αφθονία τα σεντούκια μας, χρειαζόμαστε weapons, armour και liquid mana για να τις προάγουμε. Μιλάμε για εκπληκτικές, απαραίτητες προαγωγές. Για παράδειγμα, καλές είναι οι maidens με τα δόρατα τους αλλά δεν συγκρίνονται με τίποτα με τις winged maidens που κινούνται ταχύτατα παντού και προξενούν τριπλάσιο damage μεταξύ άλλων. Ενώ στα skills trees των ηρώων είναι πιθανό να αποκτήσουμε τα πάντα, στα unit trees η πορεία που θα ακολουθήσουμε μας κλειδώνει υποχρεωτικά στο είδος μονάδας που επιλέξαμε, δεν υπάρχει γυρισμός. Τα unit trees μας βοηθούν να χτίσουμε ένα στράτευμα στα μέτρα μας, δηλαδή να εκφράσουμε την φαντασία μας μέσω των κανόνων του game. Η φαντασία μας εκφράστηκε με μπόλικες μονάδες από winged maidens, berserkers για να τσακίζουν εχθρούς με μανία και troll hurlers για να θάβουμε ολόκληρες στρατιές κάτω από τεράστιους βράχους.

fantasy general ii 4

Τα game mechanics που καθορίζουν την σύγκρουση των μονάδων είναι απλά και απολαυστικά. Πατώντας στην μονάδα και οδηγώντας τον κέρσορα στον στόχο μας, βλέπουμε μια αναλυτική εκτίμηση της έκβασης που θα έχει η επίθεση. Οι πληροφορίες μας βοηθούν να αποφασίσουμε άμεσα το αν μας συμφέρει ή όχι η κίνηση, γεγονός που εξαφανίζει την ανάγκη για load με την ελπίδα να πετύχουμε περισσότερα πράγματα. Η γνώση των συνεπειών της κάθε πράξης μας επιτρέπει να σχεδιάσουμε την βέλτιστη δυνατή στρατηγική για την δεδομένη στιγμή. Εδώ έρχεται η μαγεία του fog of war να απομακρύνει τον κίνδυνο της άνετης επικράτησης χρησιμοποιώντας συνέχεια την ίδια τακτική.

Συντρίβουμε ή τρέπουμε σε φυγή όλες τις μονάδες του εχθρικού στρατού που βλέπουμε, ρίχνοντας στην μάχη ακόμα και χτυπημένες μονάδες. Αρχίζουμε να τρίβουμε τα χέρια μας νομίζοντας ότι νικήσαμε αλλά η κίνηση μένει στην μέση. Νέες μονάδες ξεπετάγονται από την ομίχλη και θερίζουν τις πληγωμένες μονάδες, προξενώντας μας βαριές απώλειες. Το στοιχείο του αιφνιδιασμού που περιγράψαμε μας αναγκάζει να σκεφτούμε σαν σκακιστές, υπολογίζοντας και τις επόμενες κινήσεις μας και να μην πέφτουμε στην παγίδα της φαινομενικά εύκολης νίκης.

Η πόλωση μεταξύ των βαρβαρικών factions και της Empire μετατρέπεται σε πώρωση από το εθιστικό gameplay.

Η τεράστια εμπειρία μας σε ρόλο “στρατηγών της πολυθρόνας” δεν μπόρεσε να μας προστατέψει από την διαβολική ευφυΐα της τεχνητής νοημοσύνης που κουμαντάρει τις εχθρικές λεγεώνες. Το A.I. ξέρει να προστατεύει τις μονάδες του, αποσπώντας τες βίαια από την πρώτη γραμμή μόλις διαπιστώσει ότι κινδυνεύουν με αφανισμό. Καλύπτει τις melee με ranged μονάδες και μας αναγκάζει να ξανασκεφτούμε τα επιθετικά μας πλάνα, συνυπολογίζοντας τις πιθανές απώλειες μιας βιαστικής επίθεσης. Εκμεταλλεύεται περίφημα τις αδυναμίες στην παράταξή μας, δείχνοντας να αδιαφορεί επιδεικτικά για τις άθικτες μονάδες και να επιτίθεται με όλες του τις δυνάμεις στις μονάδες οι οποίες έχουν υποστεί τις περισσότερες απώλειες. Το A.I. αξιοποιεί το τερέν και τις ικανότητες ελιγμών των δυνάμεών του, στήνει ενέδρες, επιχειρεί να διασώσει τις χτυπημένες μονάδες λίγο πριν τις λιανίσουμε και τις επαναφέρει ξεκούραστες αργότερα. Η ευφυΐα του μας εντυπωσίασε αφού δεν έχει να ζηλέψει και πολλά πράγματα από έναν ανθρώπινο αντίπαλο.

Οι εχθροί προ των πυλών
Οι δυνάμεις που ακολουθούν τις διαταγές του A.I. είναι πολυάριθμες και ανάμεικτες όσο δεν παίρνει. Στις πρώτες μας αποστολές έχουμε απέναντί μας τις στρατιές των βαρβαρικών φυλών που περικυκλώνουν τα εδάφη μας. Ακοντιστές, τοξότες και βάρβαροι αρχηγοί μάχονται να μας σταματήσουν αλλά δεν τα καταφέρνουν. Από την στιγμή που πατάμε το πόδι μας στην περιοχή των Lizardfolk, τα Sunked Lands, αρχίζει το μεγάλο πανηγύρι. Οι μάγοι τους καλούν τα πλάσματα της φύσης για να τους συνδράμουν στο πόλεμο. Δράκοι φτύνουν την δηλητηριώδη ανάσα τους στις μονάδες μας. Οι σαυράνθρωποι κινούνται ταχύτατα στους βάλτους και είναι μαέστροι στις ενέδρες. Η εμφάνιση των δυνάμεων της Empire εισάγει τα μεγαλύτερα εμπόδια στις κατακτητικές μας κινήσεις. Απέθαντοι ρίχνουν τα σκελετωμένα τους κορμιά πάνω στα όπλα μας. Δράκοι και πήγασοι θερίζουν από ψηλά, νεκρομάντες σηκώνουν σκελετούς με ανατριχιαστική συχνότητα. Golems και πυροβολικό σιγοντάρουν τις επιθέσεις. Οι εχθροί είναι πολλοί, ισχυροί και καθιστούν όλες τις μάχες ένα στρατηγικό γρίφο που πρέπει να λύσουμε.

fantasy general ii 5

Το game mechanic της ενέδρας είναι ένα φανταστικό εργαλείο για να ταπεινώσουμε τους εχθρούς μας. Οι μονάδες μας κρύβονται σε δάση και σπηλιές, περιμένοντας υπομονετικά τους εχθρούς να περάσουν από γειτονικό πολύγωνο. Τότε εγκαταλείπουν αιφνιδιαστικά την αφάνεια, κόβουν αβέρτα λαιμούς και επιστρέφουν στην θέση τους αφού έχουν αποδεκατίσει τους αντιπάλους. Τελέσαμε πολλές κηδείες αξιοποιώντας το εν λόγω game mechanic το οποίο φροντίζουμε να το χρησιμοποιεί μονάδα που κουβαλάει το υπέροχο εκείνο αντικείμενο που αυξάνει κατά 100% το damage των ambushes.

Το Fantasy General II είναι αντάξιο του τεράστιου ονόματος της πολυαγαπημένης μας σειράς των 5-Star Generals. Δεν περιμέναμε κτίσιμο κτιρίων και εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και δεν την συναντήσαμε. Οι πόροι μας είναι ο στρατός, δηλαδή οι μονάδες που τον αποτελούν, και το inventory που ξεχειλίζει από artefacts και potions. Η διαχείριση των τελευταίων είναι το ίδιο σημαντική με τις στρατηγικές μας αποφάσεις στο πεδίο της μάχης και αξίζει την επένδυση του χρόνου μας. Τα κατάλληλα artefacts ενισχύουν τις μονάδες που τα κουβαλούν και τα potions τις προστατεύουν αδιάκοπα από τον αφανισμό. Μετά από μερικά missions αναγκαστήκαμε να ανοίξουμε περισσότερες θέσεις για items στους ήρωες μας και δεν το μετανιώσαμε όταν είδαμε πόσο ισχυροί έγιναν κουβαλώντας μαγικό εξοπλισμό.

fantasy general ii 6

Το unit cap του στρατού μας έπεσε λίγο... βαρύ στο στομάχι αλλά βασίζεται στέρεα στην λογική. Στα προχωρημένα missions στα οποία ο στρατός μας μετριέται σε δεκάδες μονάδες, καταναλώνουμε μπόλικη ώρα έως ότου τον μετακινήσουμε από την μια άκρη του χάρτη στην άλλη. Οι μανούβρες εκτελούνται δύσκολα και οι γύροι τραβούν σε μάκρος. Επίσης εμφανίζεται και ένα δεύτερο πρόβλημα, αυτό του frame rate. Ξεπερνάμε τις 20 μονάδες, οι εχθροί μας επιτίθενται από όλες τις μεριές με δεκάδες ομάδες και το frame rate αρχίζει να τρεκλίζει. Προφανώς η game engine δεν θα μπορούσε να σηκώσει περισσότερες μονάδες συνεπώς η επιλογή του unit cap ήταν λειτουργική. Από την άλλη, χωρίς το unit cap θα μπορούσαμε να χωρίζουμε χωρίς φόβο τον στρατό μας σε τμήματα και να επιχειρούμε σε πολλά σημεία του χάρτη ή θα συμπλεκόμασταν σε μεγαλειώδεις μάχες εκατοντάδων μονάδων.

Παραμυθένια χώρα
Τα γραφικά και τα animations μας έκαναν να πιστέψουμε στην ύπαρξη των μυθικών πλασμάτων που χειριζόμαστε και αντιμετωπίζουμε, να νιώσουμε μέρος ενός φανταστικού κόσμου. Δράκοι διασχίζουν μεγαλοπρεπώς τα ουράνια και φτύνουν δηλητήριο και φλόγες στα πεζά θύματά τους. Trolls υψώνονται σαν πολυκατοικίες στο πεδίο της μάχης και καταπλακώνουν τους εχθρούς με πελώρια βράχια σαν τον Άτλαντα. Ανατριχιαστικές αράχνες σαν την Σέλομπ του Lord of the Rings μας πλησιάζουν ταχύτατα με τα ποδαράκια τους και μας καθηλώνουν με ιστούς και δηλητηριώδεις δαγκωνιές. Τα ειδικά εφέ των spells, του θανάτου μιας μονάδας, των χτυπημάτων που μοιράζουν φαντάζουν υπέροχα στα μάτια μας.

http://www.youtube.com/watch?v=gtcl1B_XFN8

Θα επιθυμούσαμε καλύτερο zoom από την κάμερα για να παρατηρήσουμε από πιο κοντά τις καλοσχεδιασμένες τοποθεσίες, τις φωλιές των τεράτων, τους βωμούς, τα κάστρα, τις άπειρες λεπτομέρειες που συνθέτουν τον χάρτη ενός mission. Για να ξεχάσουμε την περιορισμένη μεγέθυνση, η κάμερα μας αποζημιώνει με την ευελιξία της. Κινείται και περιστρέφεται γρήγορα προς όλες τις κατευθύνσεις ούτως ώστε να μην μας διαφεύγουν οι κινήσεις των εχθρών και η μορφολογία του εδάφους. Η τελευταία διαδραματίζει καίριο ρόλο στην δράση αφού μεταβάλει το damage που προκαλούμε και δεχόμαστε ενώ επηρεάζει σφόδρα και την κίνηση των μονάδων. To soundtrack βάζει τα δυνατά του για να μας κάνει να ξεγλιστρήσουμε από την καθημερινότητά μας στην ηρωική φαντασία. Εμβατήρια, ψαλμωδίες, νότες που παραπέμπουν στην λαογραφία των βόρειων λαών μας επιτίθενται από παντού και ικανοποιούν την αίσθηση της ακοής. Οι πολεμικές ιαχές και ο ήχος του ατσαλιού που συναντά ατσάλι και σάρκα κυριαρχούν στην μάχη και διαμορφώνουν το απαιτούμενο κλίμα.

Η κοινωνικοποίηση που μας σερβίρει το Fantasy General II δεν μας χόρτασε καθόλου. Άδειοι Steam servers μας περίμεναν μοιάζοντας με τάφους της διασκέδασης χωρίς ούτε μια παρτίδα για να συμμετάσχουμε. Οι συμμετέχοντες είναι μόνο δύο και τα διαθέσιμα factions είναι οι Barbarians και η Empire. Δοθέντος του ότι δεν μπορούμε να χειριστούμε τις αυτοκρατορικές δυνάμεις στο single player, έχουμε ένα πανίσχυρο κίνητρο για να ασχοληθούμε με το multiplayer. Μελετώντας τις αυτοκρατορικές μονάδες παραξενευόμαστε από την απουσία των δράκων. Επίσης προσδοκούσαμε, εκτός από την συμμετοχή περισσότερων παικτών, την παρουσία και των άλλων factions σαν τους Lizardfolks ή ακόμα την δυνατότητα δημιουργίας ενός ανομοιόμορφου εκστρατευτικού σώματος. Φευ, τίποτα από αυτά δεν υφίσταται εντούτοις ελπίζουμε να τα δούμε σε μελλοντικά updates. Τα κενά πλαίσια δίπλα από το campaign των Barbarians μας διαβεβαιώνουν ότι θα απολαύσουμε και αυτοκρατορικό campaign στο προσεχές μέλλον, με δύο expansion campaigns να έχουν προγραμματιστεί ήδη.

fantasy general ii 7

Παρά τις ελλείψεις της, η one-on-one κόντρα του multiplayer είναι μια φανταστική δοκιμασία για να τεστάρουμε τις αυτοκρατορικές λεγεώνες και την στρατηγική μας. Οι σιδερόφρακτοι ιππότες και οι λεγεωνάριοι είναι χάρμα οφθαλμών όταν ξεχύνονται στον εχθρικό στρατό και τρέπουν τους πάντες σε φυγή. Οι death dealers θερίζουν τους εχθρούς και αποσπούν βιαίως την ζωική τους ενέργεια ανανεώνοντας το health τους. Κάτω από το ειδικό βάρος των golems συντρίβονται στρατιές και χάνονται μάχες. Το αυτοκρατορικό πυροβολικό είναι ικανό να αφανίσει οτιδήποτε πλησιάσει το πεζικό με άγριες διαθέσεις. Στο multiplayer τα mana pools, οι πηγές της πολύτιμης ενέργειας η οποία καθιστά δυνατή την χρήση spells, είναι τα σημεία που δεν πρέπει με τίποτα να χαθούν. Στο multiplayer επίσης καταφεύγουμε περισσότερο σε μια μοναδική δυνατότητα του Fantasy General II. Πατώντας πάνω στις εχθρικές μονάδες διακρίνουμε την εμβέλεια των κινήσεων τους αλλά και το damage που θα προκαλέσουν στις μονάδες μας. Λαμβάνουμε περισσότερο υπόψη την εμβέλεια και προσπαθούμε να διατηρήσουμε μακριά τις μονάδες. Οι αναγνωριστικές αποστολές είναι απαραίτητες για να γνωρίζουμε την θέση του εχθρού και ο αγώνας μας είναι πιο αμφίρροπος από ποτέ.

Μετά το μακελειό
Fantasy General II όνομα και πράγμα. Γίναμε φανταστικοί στρατηγοί σε έναν φανταστικό κόσμο για πολλές φανταστικές ώρες παιξίματος. Διαβάσαμε όλους τους διαλόγους, πήραμε ηθικές αποφάσεις που έφεραν ποικίλα συναισθήματα στην επιφάνεια, συμπαθήσαμε τους χαρακτήρες και τον αγώνα τους. Εξολοθρεύσαμε άπειρους αντιπάλους και αναβαθμίσαμε τρομακτικά τις μονάδες μας, γεμίζοντας χαρά από τις επιτυχίες μας. Οι υπέροχες μονάδες, η απόλυτη πληροφόρηση και το φανταστικό σύστημα ανάδρασης που αντιμετωπίζουμε σε κάθε mission μας συνάρπασαν, μας κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον για δεκάδες ώρες. Το Fantasy General II μυρίζει έντονα Panzer General και ταυτόχρονα είναι μια αυθεντική εμπειρία δομημένη πάνω στα σύγχρονα δεδομένα και ιδανική για ένα κοινό με πολλές προσλαμβάνουσες παραστάσεις στο είδος.

Θετικά:
- Δραματική πλοκή με εναλλαγές και εκπλήξεις
- Αποφάσεις που διαμορφώνουν σταδιακά τον κόσμο μας
- Εύκολος και κατανοητός χειρισμός
- Αναπαράσταση με πολλές συναρπαστικές λεπτομέρειες
- Προσβάσιμη πληροφόρηση για τα πάντα
- Ισορροπημένο battle system με πωρωτικό feedback σε κάθε κίνηση
- Καλοσχεδιασμένες μονάδες με πολλές δυνατότητες ανάπτυξης

Αρνητικά:
- Ελλιπές multiplayer με άδειους servers
- Προβλήματα με το frame rate σε προχωρημένα missions
- Μικρή μεγέθυνση της κάμερας
-

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 7.5
Gameplay: 8.5
Σενάριο: 8
Αντοχή: 8
Γενικά: 8

Το sequel ενός αριστουργήματος που κατορθώνει να τιμήσει και να ξεπεράσει το πρωτότυπο.

Γιάννης Μοσχονάς

3 weeks ago
Notification