Γιώργος Τζίτζιφας

Γιώργος Τζίτζιφας (Lithras)
Experience: 6841 (1331 points to next level)

 
600
Γιώργος Τζίτζιφας replied to the topic 'Call of Duty: Modern Warfare 2' in the forum. 2 weeks ago

Από τεχνικής άποψης, έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στο remaster του campaign του Call of Duty: Modern Warfare 2 πέρα από 1-2 πραγματάκια τα οποία μαρτυρούν την ηλικία του (όπως πχ τα εφέ φωτιάς και ο φωτισμός). Επιπλέον, ικανοποίησε το αίσθημα νοσταλγίας μου για το αρχικό MW διατηρώντας την ίδια ατμόσφαιρα.

Δυστυχώς όμως, 20 ευρώ για ένα τετράωρο campaign και τίποτε άλλο (πέρα από μερικά bonuses στο Warzone) δεν είναι κάτι στο οποίο θα επένδυαν όλοι. Διαβάστε περισσότερα στο review μου .

Read More...

2 weeks ago
Call of Duty: Modern Warfare 2 Campaign Remastered 2 weeks ago

Η "κινηματογραφική" FPS περιπέτεια επιστρέφει ανανεωμένη.

Η κυκλοφορία του reboot της σειράς Call of Duty: Modern Warfare και η μετέπειτα εμφάνιση του Warzone φαίνεται πως έδωσαν μια νέα ώθηση στο franchise. Έτσι, η κυκλοφορία μιας ανανεωμένης έκδοσης του -αγαπημένου για πολλούς- campaign του Modern Warfare 2 από την καναδική εταιρεία ανάπτυξης (και θυγατρική της Activision) Beenox φαίνεται να εκμεταλλεύεται στο έπακρο την ευκαιρία αυτή ώστε να ξυπνήσει αισθήματα νοσταλγίας από τους παλαιότερους παίκτες, δίνοντας παράλληλα και στους νεότερους fans το ερέθισμα για να ζήσουν μια από τις πιο “κινηματογραφικές” περιπέτειες της σειράς.

Στα πρόθυρα του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου
To 2016, πέντε χρόνια μετά από το πρώτο Modern Warfare, εθνικιστές έχουν αναλάβει τον έλεγχο της Ρωσίας και ο Vladimir Makarov (πρωτοπαλίκαρο του “κακού” του προηγούμενου μέρους) ξεκινά μια σειρά τρομοκρατικών ενεργειών κατά της Ευρώπης, οδηγώντας Ηνωμένες Πολιτείες και Ρωσία σε πόλεμο. Η Αμερική ανταποκρίνεται συστήνοντας το Task Force 141, μια επίλεκτη πολυεθνική ομάδα ειδικών επιχειρήσεων υπό την διοίκηση του στρατηγού Shepherd.

cod mw2 remastered 1

Προκειμένου να κατανοήσετε πλήρως το σενάριο θα πρέπει να έχετε παίξει και το πρώτο Modern Warfare, αλλά και μια ανάγνωση της περίληψης της υπόθεσής στο internet θα βοηθήσει στο να καταλάβετε κάποια σημεία της πλοκής. Αν δεν το κάνετε, θα έχετε μεν κάποια κενά, αλλά μην ανησυχείτε, καθώς υπάρχει συνοχή στην πλειοψηφία της εξέλιξης της ιστορίας.

Κατά την διάρκεια του campaign θα αναλάβετε τον ρόλο διαφορετικών στρατιωτών (μεταξύ άλλων και του λοχαγού John “Soap” MacTavish από το πρώτο Modern Warfare) σε διαφορετικά παράλληλα μέτωπα, βλέποντας την εξέλιξη της ιστορίας και τις επιπτώσεις που έχουν τα διάφορα γεγονότα σε διαφορετικές περιοχές. Το σενάριο δεν διακρίνεται για το βάθος του, αλλά περιέχει ανατροπές και ωραία ροή σαν να ήταν μια καλοστημένη μοντέρνα πολεμική ταινία. Ωστόσο, όπως σε όλα τα Modern Warfare, η διάρκεια του campaign είναι μικρή  (γύρω στο τετράωρο), οπότε σίγουρα θα σας αφήσει διψασμένους για επιπλέον περιεχόμενο. Στο remaster υπάρχει και η δυνατότητα να παρακάμψετε μια αποστολή που περιλαμβάνει συμμετοχή σε τρομοκρατική ενέργεια, σε περίπτωση που νιώθετε άβολα με κάτι τέτοιο.

http://www.youtube.com/watch?v=NAce5IEz7xU

Δράση βγαλμένη από το Hollywood
Αν και οι περισσότεροι είστε μάλλον ήδη εξοικειωμένοι με τα FPS και την σειρά Call of Duty, το Modern Warfare 2 έχει ένα μικρό εκπαιδευτικό tutorial στην αρχή το οποίο διαδραματίζεται σε ένα αμερικανικό στρατόπεδο στο Αφγανιστάν και αφορά την σκόπευση και την ρίψη χειροβομβίδων, ενώ λίγο αργότερα περνάτε και από έναν στίβο μάχης όπου εξοικειώνεστε με τις μάχες σε κατοικημένες περιοχές και στην προτεραιότητα στόχων.

Αν και μικρές σε διάρκεια, οι αποστολές διαφέρουν αρκετά όσον αφορά το gameplay της κάθε μίας. Αλλού θα χρειαστεί να είστε αόρατοι και αθόρυβοι, αλλού θα πρέπει να πολεμάτε δίχως αύριο, ενώ κάποιες αποστολές έχουν κάποια αποκλειστικά στοιχεία όπως το snowmobile, αξίνες ορειβασίας. Αυτά, σε συνδυασμό με τα διάφορα περιβάλλοντα (παγωμένες βουνοκορφές, Σοβιετικό Gulag, Αμερικανικά προάστια, φτωχογειτονιές της Βραζιλίας και άλλα πολλά) σίγουρα δεν θα σας κάνουν να βαρεθείτε από την επανάληψη, μιας και σπάνια θα κάνετε κάτι ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που το κάνατε σε κάποια προηγούμενη αποστολή. Τα objectives σας είναι ξεκάθαρα και είναι πάντα σαφές το τι πρέπει να κάνετε, ενώ οι ανώτεροί σας φροντίζουν να σας υπενθυμίζουν κάθε λίγο τον σκοπό σας σε περίπτωση που δεν το ακούσατε ή ξεχαστήκατε.

cod mw2 remastered 2

Ο χειρισμός της κίνησης του χαρακτήρα σας είναι ομαλότατος. Όσον αφορά όμως τα όπλα, σε σχέση με πιο μοντέρνα games θα παρατηρήσετε ότι όλα τα όπλα έχουν ελάχιστο “κλώτσημα” και είναι σχεδόν εντελώς ευθύβολα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει μεγάλη ποικιλία στη συμπεριφορά τους πέρα από το damage που κάνουν, το rate of fire και το τι σκοπευτικά έχουν πάνω.

Οι παλιοί θα νοσταλγήσετε και οι νέοι θα απορροφηθείτε από την καταιγιστική του δράση.

Τα όπλα καθεαυτά ωστόσο είναι πολυάριθμα (43 στο σύνολο, συμπεριλαμβάνοντας το μαχαίρι και το riot shield), ενώ επίσης διαθέτετε και εκρηκτικές χειροβομβίδες, νάρκες, χειροβομβίδες καπνού και κρότου/λάμψης και βομβιδοβόλο. Σε μερικές αποστολές ελέγχετε και ένα Predator drone με το οποίο εξαπολύετε κατευθυνόμενους πυραύλους, κάτι το οποίο είναι απολαυστικότατο.

cod mw2 remastered 3

Το ΑΙ δεν είναι καθόλου κακό. Οι εχθροί σας βρίσκουν σημεία κάλυψης αν δεχθούν πυρά, ενώ αν εσείς ταμπουρωθείτε σε κάποιο σημείο για πολύ, να είστε έτοιμοι να δεχτείτε χειροβομβίδες, ενώ αν ορμήξετε στα τυφλά, θα δεχτείτε μάλλον κάποια κοντακιά στα μούτρα, αν δεν γίνετε πρώτα σουρωτήρι από τις σφαίρες. Οι melee επιθέσεις, οι εκρήξεις και οι βολές στο κεφάλι δεν συγχωρούν, οπότε θα πρέπει να είστε προσεκτικοί (ή σε ορισμένες περιπτώσεις, τυχεροί). Πάντως μην περιμένετε να δεχθείτε εχθρική έφοδο συχνά, σε αυτόν τον τομέα το ΑΙ είναι αρκετά συντηρητικό.

Όπως το θυμάστε, αλλά ομορφότερο
Πολλές φορές, όταν θυμόμαστε ένα video game που παίξαμε παλιά, στο νου μας έχουμε μια πιο “εξιδανικευμένη” μορφή των γραφικών του σε σχέση με το πώς όντως ήταν. Αν έχετε πολλά χρόνια να παίξετε ή να δείτε videos/screenshots από το Modern Warfare 2, η εμπειρία του remaster θα σας φανεί απόλυτα “φυσική” και πέρα από τα προφανώς πιο λεπτομερή μοντέλα, ίσως να χρειαστεί να ανατρέξετε στην αρχική έκδοση προκειμένου να εντοπίσετε διαφορές, ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα game το οποίο μόλις κυκλοφόρησε.

http://www.youtube.com/watch?v=65g0jgcwFYU

Όπως προαναφέρθηκε, τα μοντέλα είναι ανανεωμένα, λεπτομερή και ανταποκρίνονται στα σημερινά standards, ενώ οι κινήσεις διεξάγονται ομαλότατα και δεν παρατηρήθηκαν σκαμπανεβάσματα στα framerates. Τα πρόσωπα των χαρακτήρων έχουν πολύ καλή εκφραστικότητα, αν και τα animations ομιλίας δεν είναι και κορυφαία. Τα τοπία είναι όμορφα και ατμοσφαιρικά, αναπαράγοντας πλήρως την αίσθηση της αρχικής έκδοσης, ενώ τα εφέ βρίσκονται σε πολύ καλά επίπεδα πλην κάποιων που μαρτυρούν την ηλικία του παιχνιδιού, όπως αυτών των εκρήξεων, της φωτιάς και του φωτισμού σε κάποια σημεία.

Πολεμική ατμόσφαιρα
Όταν κυκλοφόρησε το 2009, το Modern Warfare 2 απέσπασε πολύ θετικά σχόλια για τον ηχητικό του τομέα. Μπορεί να πει κανείς με ασφάλεια ότι “γέρασε καλά” σε αυτό το κομμάτι, καθώς ο ήχος παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα, ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα 11 χρόνια αργότερα και η ηχητική αίσθηση που δίνει είναι αυτή του να βρίσκεστε μέσα σε μια κινηματογραφική ταινία.

cod mw2 remastered 4

Η μουσική επένδυση συμβάλλει στην αίσθηση ότι πρωταγωνιστείτε σε μια πολεμική ταινία, ενώ τα εφέ είναι ρεαλιστικά και έντονα, ειδικά εκείνα των εκρήξεων και των αεροσκαφών, αν και ακόμα εκείνη την εποχή δεν είχε τελειοποιηθεί ο ήχος των βολίδων που χτυπούν διαφορετικές επιφάνειες. Ο χρόνος πάντως δεν επηρεάζει την ποιότητα του voice acting στο οποίο περιλαμβάνονται γνωστοί ηθοποιοί όπως οι οι Billy Murray, Keith David, Lance Henriksen και Craig Fairbass.

Αμφιλεγόμενη επένδυση
Η ανανέωση του campaign του Modern Warfare 2 είναι μια όμορφη κίνηση η οποία θα προκαλέσει ευχάριστα συναισθήματα σε όσους το παίξατε το 2009, ενώ οι νεότεροι από εσάς έχετε την ευκαιρία να παίξετε ένα από τα καλύτερα campaigns του franchise. Ωστόσο, δεν θα σας προσφέρει κάτι άλλο πέρα από μερικές ώρες διασκέδασης μιας και δεν είναι μέρος κάποιου ολοκληρωμένου game με multiplayer modes κλπ, οπότε το αν αξίζει τα 20 ευρώ εξαρτάται 100% από εσάς.

Θετικά:
- Ποικιλία gameplay μεταξύ των αποστολών
- Ποιοτικό voice acting
- Λεπτομερή μοντέλα

Αρνητικά:
- Μικρή διάρκεια
- Έλλειψη άλλων modes
- Κάποια απαρχαιωμένα οπτικά εφέ

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 8.5
Σενάριο: 7 
Gameplay: 7
Αντοχή: 6
Γενικά: 7.2

Ένα "must" για τους νοσταλγούς και για τους fans των νέων Modern Warfare που τους ενδιαφέρει η υπόθεση.

Γιώργος Τζίτζιφας

Γιώργος Τζίτζιφας replied to the topic 'League of Legends: Runeterra' in the forum. 3 weeks ago

Για να είμαι ειλικρινής αντιπαθώ το LoL, την πλειοψηφία των Champions του την βρίσκω cringy και το community του είναι ένα από τα πιο τοξικά παγκοσμίως. Ωστόσο, δεν μπορώ ακόμα κι εγώ να μην αναγνωρίσω την δουλειά που έχει γίνει στο Legends of Runeterra. Οι βετεράνοι των card games θα εγκλιματιστείτε γρήγορα, αλλά παράλληλα θα παρατηρήσετε το ότι το LoR διαθέτει τα δικά του χαρακτηριστικά γνωρίσματα που το ξεχωρίζουν, όπως η δομή των γύρων και το spell mana.

Ένα ακόμα τεράστιο "plus" είναι ότι το παιχνίδι παρέχει πλουσιοπάροχα ανταμοιβές, το crafting είναι απλό και εύκολο και δεν έχει booster packs, βοηθώντας έτσι να παίρνετε κατευθείαν τις κάρτες που σας ενδιαφέρουν και να χτίσετε τα decks Που θέλετε γρήγορα. Περισσότερες λεπτομέρειες θα βρείτε στο review μου .

Read More...

3 weeks ago
Legends of Runeterra 3 weeks ago

Μάχες με κάρτες στον κόσμο του League of Legends.

Η Riot Games είναι γνωστή στους απανταχού gamers ως η εταιρεία ανάπτυξης του “βασιλιά” των MOBA, League of Legends. Η αμερικανική εταιρεία ανάπτυξης ξεκίνησε πέρυσι να επεκτείνεται και σε άλλα είδη με το Teamfight Tactics (ένα μικρό βήμα ομολογουμένως), ενώ είχε παράλληλα γνωστοποιήσει τα σχέδιά της να εισχωρήσει και σε άλλα ακόμα είδη.

Πέραν του FPS Valorant (το οποίο βρίσκεται ακόμα σε στάδιο beta), η Riot εισέρχεται δυναμικά στον χώρο των Card Games με το Legends of Runeterra (“LoR”), όπου αυτή τη στιγμή βασιλεύουν τα Hearthstone και Magic: The Gathering. Κρατώντας το οικείο setting του LoL, οι developers της Riot αφιερώθηκαν στο να προσπαθήσουν να καινοτομήσουν όσον αφορά το gameplay ώστε εκείνο να είναι και εύκολο στην μετάβαση από άλλα παρεμφερή games, αλλά και να διατηρεί παράλληλα τον δικό του χαρακτήρα.

LoR1

Στρατηγικές μάχες στον κόσμο της Runeterra
Οι developers έχουν μεριμνήσει για μια σειρά κατατοπιστικότατων tutorials που θα σας μάθουν τις βασικές λειτουργίες του Legends of Runeterra και τα κυριότερα στοιχεία των καρτών, ενώ στη συνέχεια υπάρχουν μπόλικα Single Player Challenges τα οποία επίσης λειτουργούν ως μέσα εκμάθησης των πιο εξειδικευμένων πτυχών του παιχνιδιού. Σε σχέση με το Hearthstone, μιλάμε για “μέρα με τη νύχτα”. Μέσα από τα tutorials και τα Challenges θα μάθετε όχι μόνο το πώς παίζεται το LoR, αλλά και το πώς συνεργάζονται διάφοροι τύποι καρτών και μερικούς αρκετά δυνατούς συνδυασμούς σε διαφορετικά στιλ, βοηθόντας σας έτσι να κατασταλλάξετε στο τι τύπου deck θα χτίσετε αργότερα.

Ο στόχος του κάθε match είναι να διαλύσετε το Nexus του αντιπάλου σας, κατεβάζοντάς του το Health από το 20 στο 0. Ξεκινάτε το κάθε match με 4 κάρτες στο χέρι σας, από τις οποίες μπορείτε να αντικαταστήσετε όσες θέλετε με άλλες που επιλέγονται τυχαία από το deck σας. Ξεκινάτε τον γύρο σας με 1 mana, το οποίο αυξάνεται κατά 1 κάθε γύρο και χρησιμεύει για να φέρετε πλάσματα από το χέρι σας στο τραπέζι, ή να κάνετε κάποιο spell. Προφανώς, δυνατότερα πλάσματα και spells κοστίζουν περισσότερο mana και θα πρέπει να είστε προσεκτικοί στη χρήση του. Μέχρι και τρεις επιπλέον πόντοι mana αποθηκεύονται ξεχωριστά ως “spell mana” και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για spells σε συνδυασμό με το “κανονικό” mana.

http://www.youtube.com/watch?v=34usvoLOQ-0

Σε κάθε γύρο, κάθε παίκτης επιτίθεται και αμύνεται διαδοχικά με τα πλάσματα και τα spells του, με τον αντίπαλό του να δικαιούται να επιλέξει με ποια πλάσματα θα αμυνθεί αντίστοιχα και αν θέλει (και μπορεί), να επέμβει σε κάποιο spell με κάποιο δικό του. Τα πλάσματα (units) έχουν μεγάλη ποικιλία και αποτελούνται από τα συμπαθητικά χνουδωτά Poro μέχρι πανίσχυρα, απέθαντα πνεύματα. Τα Spells πάλι έχουν πολύ διαφορετικές επιδράσεις και μπορούν μεταξύ άλλων να κάνουν damage, να καλέσουν ένα πλάσμα ή ένα spell από το χέρι σας/το deck σας, να αναστήσουν νεκρά πλάσματα και πολλά άλλα. Οι επιθέσεις που δεν αποκρούονται χτυπούν το Nexus, κάνοντάς του το αντίστοιχο damage.

Η δομή των γύρων είναι διαφορετική από ο,τι έχουμε συνηθίσει στα Card Games, αλλά προσθέτει έναν επιπλέον παράγοντα στρατηγικής και αν και δεν είναι τόσο “ρευστό”, προσδίδει έναν αέρα μοναδικότητας. Τα υπόλοιπα στοιχεία ακούγονται (και σε αρκετά μεγάλο βαθμό είναι) οικεία και πράγματι, μόλις συνηθίσετε την ακολουθία του gameplay και μάθετε τα διάφορα abilities, αν έχετε ασχοληθεί με άλλα Card Games δεν θα δυσκολευτείτε καθόλου να μάθετε καλά το LoR.

LoR2

To deck building είναι ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό κάθε Card Game και το Lord δεν αποτελεί εξαίρεση. Κάθε deck μπορεί να έχει μέχρι και 40 κάρτες από ένα ή δύο από τα επτά διαθέσιμα Regions του κόσμου του LoL (Bilgewater, Demacia, Freljord, Ionia, Noxus, Piltover & Zaun και Shadow Isles) και μέχρι 6 από αυτές τις κάρτες μπορούν να είναι Champions, γνωστοί ήρωες από το League of Legends. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν κάρτες για 36 Champions, αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα προστεθούν περισσότεροι στο μέλλον. Οι υπόλοιπες κάρτες χωρίζονται σε 2 κατηγορίες (Spells και Units), στις οποίες δεν υπάρχει μέγιστος αριθμός για κάθε κατηγορία (πέρα από το όριο των 40 καρτών, φυσικά), αλλά κάθε κάρτα μπορεί να υπάρχει μέσα σε ένα deck μέχρι τρεις φορές. Η σπανιότητα των καρτών αντικατοπτρίζεται από το χρώμα του συμβόλου τους, με την γνωστή διαβάθμιση “πράσινο - Common, μπλε - Rare, μωβ - Εpic και πορτοκαλί - Champion”.

Βρείτε το στιλ που σας ταιριάζει και αναμετρηθείτε σε ένα γνώριμο, αλλά ταυτόχρονα νέο περιβάλλον.

Aνάλογα με την σπανιότητά της, κάθε κάρτα χρειάζεται έναν αριθμό από Shards (in-game currency) ή coins (microtransaction currency) προκειμένου να φτιαχτεί. Ένα αρκετά ευχάριστο γεγονός είναι ότι το LoR περιέχει μπόλικα quests, challenges και εβδομαδιαίες ανταμοιβές, καθώς επίσης και ένα σύστημα XP για το Region της επιλογής σας, δίνοντάς σας άφθονους πόρους προκειμένου να ολοκληρώσετε κάποιο deck. Πέρα από Shards και κάρτες, στις ανταμοιβές περιλαμβάνονται και τα Wildcards, “κενές” κάρτες τις οποίες μπορείτε να εξαργυρώσετε αποκτώντας οποιαδήποτε κάρτα αντίστοιχης σπανιότητας θέλετε. Με τόσο γενναιόδωρες ανταμοιβές, μόνο όσοι πραγματικά βιάζονται να χτίσουν άμεσα πολλά και ανταγωνιστικά decks θα βάλουν το χέρι στην τσέπη για να επιταχύνουν την διαδικασία και ακόμα και στο κομμάτι των μικροσυναλλαγών, πλέον αγοράζετε κατευθείαν τις κάρτες που θέλετε και όχι booster packs. Βέβαια, στον αντίποδα έχουμε το γεγονός ότι ενώ μπορείτε να φτιάξετε δυνατά decks από νωρίς, ίσως η επανάληψη της ίδιας τακτικής ξανά και ξανά να σας κουράσει.

LoR3

Όπως προαναφέρθηκε, από την αρχή γίνεται προφανές ότι ο συνδυασμός Regions, Champions και συνεργασίας μεταξύ των καρτών ενός deck ορίζει το τι είδους στρατηγικές πρέπει να ακολουθήσετε προκειμένου να εκμεταλλευτείτε πλήρως τις δυνατότητές του. Για παράδειγμα, τα Ephemeral Units είναι πλάσματα που πεθαίνουν στο τέλος κάθε γύρου. Αυτό δεν ακούγεται συμφέρον για ένα deck που βασίζεται σε στιβαρή άμυνα, αλλά σε κάποιο άλλο deck με κάρτες οι οποίες έχουν abilities που ενεργοποιούνται με τον θάνατο συμμαχικών Units (ή και των ίδιων, όπως το “Deathrattle” ability του Hearthstone), τα Ephemeral Units είναι “must”.

Αντίστοιχα και οι διαφορετικοί Champions κολλάνε καλύτερα σε διαφορετικά στιλ, καθώς ανεβαίνουν level και δυναμώνουν. Η Jinx για παράδειγμα ταιριάζει σε decks με χαμηλά mana costs ή σε decks που πετούν πολλές κάρτες απ’ το χέρι, καθώς ανεβαίνει level όταν το χέρι σας είναι άδειο. Αντίστοιχα ο Darius ανεβαίνει level όταν το Health του αντίπαλου Nexus είναι 10 ή λιγότερο, που σημαίνει πως όσο περισσότερο γρήγορο damage μπορείτε να κάνετε, τόσο πιο γρήγορα θα δυναμώσει.

LoR4

Πέρα από τα tutorials και τα challenges, μπορείτε να παίζετε ενάντια σε AI για να εξασκηθείτε. Το ΑΙ δεν αποτελεί μεγάλη πρόκληση δυστυχώς, αλλά απ’ την άλλη προσφέρει κανονικότατα XP για να ξεκλειδώσετε ανταμοιβές από το region σας, κάτι το οποίο είναι πολύ ευχάριστο αν θέλετε να μαζέψετε πόρους χωρίς να είστε αναγκασμένοι να παίξετε ενάντια σε άλλους παίκτες. Καλό θα ήταν να προστεθεί επιπλέον Single-Player περιεχόμενο, η έλλειψη είναι εμφανής σε σχέση με τα dungeons του Hearthstone.

Όσον αφορά το multiplayer, μπορείτε να παίξετε εναντίον άλλων παικτών είτε σε ranked mode όπου υπάρχει κατάταξη, είτε στο Casual mode όπου δεν έχουν επίπτωση οι νίκες και οι ήττες. Το τρίτο multiplayer mode, το Expedition, είναι παρεμφερές του Arena από το Hearthstone. Αγοράζοντας token (ή λαμβάνοντάς το ως ανταμοιβή), αποκτάτε πρόσβαση σε αυτό και φτιάχνετε deck επιλέγοντας από τυχαίες κάρτες. Στη συνέχεια, αντιμετωπίζετε άλλους παίκτες που έχτισαν deck με τον ίδιο τρόπο και όσες παραπάνω νίκες καταφέρετε, τόσο μεγαλύτερες ανταμοιβές θα λάβετε στο τέλος. Φυσικά, η τοξικότητα του community του League of Legends υπάρχει και στο Legends of Runeterra και ουκ ολίγοι είναι εκείνοι που θα συναντήσετε να σπαμμάρουν emotes προφανέστατα εκνευρισμένοι.

http://www.youtube.com/watch?v=HcU2AtXsiWI

Κάρτες, τέχνη και ομορφιά
Οπτικά μπορεί να μην “γονατίζει” τις κάρτες γραφικών, αλλά το Legends of Runeterra επιτυγχάνει να μεταφέρει τον καρτουνίστικο χαρακτήρα του LoL με λεπτομερή σχέδια και όμορφα χρώματα στα μοντέλα και τα περιβάλλοντα, ενώ οι ζωγραφιές στις κάρτες είναι εξαιρετικές. Τα εφέ είναι όσο “φανταχτερά” χρειάζεται προκειμένου να δίνουν έμφαση στα διάφορα συμβάντα του match, ενώ το framerate παραμένει σταθερότατο.

LoR5

Ο γλυκός ήχος της νίκης
Από ηχητικής άποψης δεν υπάρχει κάποια καινοτομία, ωστόσο ο συγκεκριμένος τομέας είναι καλοδουλεμένος. Τα εφέ είναι μεγαλοπρεπή, το voice acting όσο καρτουνίστικο θα περίμενε κανείς (αν και επαναλαμβανόμενο) και η μουσική επένδυση διακριτική, με θέματα τα οποία ταιριάζουν απόλυτα με το κάθε τι που βλέπετε εκείνη τη στιγμή. Ειδικά η μουσική της νίκης θα προσθέσει στην αίσθηση περιφάνειας, με επιβλητικά και επικά μπάσα.

Δυνατή είσοδος της Riot Games στον χώρο
Το ντεμπούτο της Riot στα Card Games μπορεί κανείς να πει πως είναι πετυχημένο, καθώς οι βασικές του έννοιες δεν θα ξενίσουν τους βετεράνους του είδους, αλλά δεν είναι και μια ακόμα κόπια των Hearthstone και Magic: The Gathering και όσο ασχολείστε με αυτό, θα ανακαλύψετε σύντομα ότι έχει το δικό του στρατηγικό βάθος. Το γεγονός ότι διατίθεται δωρεάν και το σύστημα crafting του είναι απλό και εύχρηστο είναι ακόμα δύο θετικοί παράγοντες για να αφιερώσει κανείς χρόνο στο Legends of Runeterra. Συστήνεται ανεπιφύλακτα στους φίλους των Card Games και σε όσους αρέσκονται στην turn-based στρατηγική.

Θετικά: 
- Διατίθεται δωρεάν
- Ευχάριστη αισθητική
- Εύκολο στην εκμάθηση
- Ποικιλία στρατηγικών επιλογών
- Γενναιόδωρες ανταμοιβές
- Τέλος τα booster packs

Αρνητικά:
- Λίγα game modes, ειδικά στο Single-Player
- Βαρετό στιλ gameplay σε μερικά decks
- Τοξικό community

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 8.5
Gameplay: 8.5  
Αντοχή: 8
Γενικά: 8.3 

Μια δυνατή νέα προσθήκη στο είδος που αξίζει να της δώσουν σημασία οι απανταχού fans.

Γιώργος Τζίτζιφας  

Γιώργος Τζίτζιφας replied to the topic 'Predator: Hunting Grounds (PS4)' in the forum. 4 weeks ago

Το Predator: Hunting Grounds πρόκειται για ένα μισοτελειωμένο "demo" που κυκλοφορεί ως πλήρες game. Το γεγονός ότι περιέχει loot boxes είναι εξοργιστικό, καθώς ακόμα κι αν αφιερώθηκε ελάχιστος χρόνος ανάπτυξης σε αυτά, ήταν χρόνος που θα μπορούσε να σπαταληθεί αλλού. 1 μόνο mode, ελάχιστα maps, ξεπερασμένα γραφικά, τα τρόπαια των απανταχού Κυνηγών στριφογυρνούν στις θήκες τους. Δεν αξίζει η ενασχόληση μαζί του για πάνω από μερικές ωρίτσες, δυστυχώς.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο review μου .

Read More...

4 weeks ago
Predator: Hunting Grounds 4 weeks ago

Κυνηγήστε ή κυνηγηθείτε.

 

Ο θρυλικός "Κυνηγός" εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1987 στην ταινία "Predator" των αδελφών Thomas με πρωταγωνιστή τον Arnold Arnold Schwarzenegger. Από τότε εισχώρησε για τα καλά στην ποπ κουλτούρα, όντας πλέον μια εμβληματική φιγούρα που έχει εμφανιστεί πολλάκις σε comics, video games και crossover ταινίες, όπως το "Aliens vs Predator" του 1999 το οποίο ήταν αρκετά πετυχημένο στον τομέα μεταφοράς της ατμόσφαιρας και της δυναμικής μεταξύ Predator, ανθρώπων και Aliens (αν και το remake του 2010 δεν ήταν και ο,τι καλύτερο). H Αμερικανική εταιρεία ανάπτυξης IllFonic προσπαθεί να επαναφέρει την αίσθηση του κυνηγιού δίνοντας στον Predator ξανά το δικό του game μετά από καιρό, το Predator: Hunting Grounds.

Δεν υπάρχει κάποιο σενάριο, καθώς πρόκειται για ένα ξεκάθαρα online Asymmetrical Shooter. Τα matches διαδραματίζονται σε κάποια ζούγκλα κάποιας αδιευκρίνιστης περιοχής στην κεντρική Αμερική, όπου μια ομάδα μισθοφόρων προσπαθεί να φέρει εις πέρας την αποστολή της, ενώ ο Predator την παρακολουθεί και προσπαθεί να σκοτώσει όλα της τα μέλη πριν εκείνα ολοκληρώσουν τον σκοπό τους και φύγουν από την περιοχή.

predator hunting grounds 1

Μάχη για επιβίωση
Μέχρι τέσσερις παίκτες αναλαμβάνουν τον ρόλο ενός fireteam, μιας μισθοφορικής ομάδας που έχει μια αντίστοιχη μισθοφορική αποστολή στην ζούγκλα, όπως η επίθεση σε κάποια βάση ανταρτών, η καταστροφή κάποιας εγκατάστασης παραγωγής ναρκωτικών, η εξουδετέρωση κάποιου σημαντικού στόχου κλπ. Το στιλ του gameplay των στρατιωτών είναι FPS, τα objectives είναι αρκετά απλά και επαναλαμβανόμενα, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για την εκπλήρωσή τους καθώς απλά σκοτώνετε ο,τι είναι να σκοτώσετε και ενεργοποιείτε ο,τι σχετικό αντικείμενο πρέπει για να προχωρήσετε στο επόμενο στάδιο της αποστολής. Μια ευχάριστη αναφορά στην ταινία είναι το ότι μπορείτε να καλυφθείτε με λάσπη προκειμένου να μην είστε ορατοί στην υπέρυθρη όραση του Predator.

Παίζοντας ανεβαίνετε levels και ξεκλειδώνετε classes και αντικείμενα. Συγκεκριμένα για τα fireteams υπάρχουν 4 διαφορετικά classes και το κάθε ένα από αυτά έχει τον δικό του τρόπο παιχνιδιού όσον αφορά ταχύτητα σκόπευσης, ανάνηψης συμμάχων, διάρκειας sprint κλπ, ενώ οι δυνατότητες του κάθε χαρακτήρα μπορούν να εμπλουτιστούν επιπλέον με κάποιο από τα 25 διαφορετικά Perks. Τα περίπου 10 διαφορετικά όπλα του παιχνιδιού επίσης ξεκλειδώνονται όσο ανεβαίνετε levels, αν και η συμπεριφορά μεταξύ των όπλων κάθε κατηγορίας δεν διαφέρει σημαντικά.

http://www.youtube.com/watch?v=qH30RjLvRHs

Ο δε παίκτης που ελέγχει τον Predator παίζει σε προοπτική τρίτου προσώπου και το όλο στιλ παραπέμπει περισσότερο σε Stealth/Action. Ο Κυνηγός είναι ευάλωτος στις επιθέσεις και αν τραυματιστεί αφήνει ορατά ίχνη αίματος, αλλά έχει το πλεονέκτημα στο ότι μπορεί να κάνει parkour στα δέντρα, να βλέπει με υπέρυθρες, να γίνεται αόρατος, να κάνει (χρονοβόρο) heal και γενικότερα να επιλέξει εκείνος το πότε και που θα επιτεθεί. Όπως και με τους στρατιώτες, έτσι και εκείνος ξεκλειδώνει επιπλέον όπλα, Classes, Perks και αντικείμενα ανεβαίνοντας levels. Στα όπλα του Predator περιλαμβάνονται τα εμβληματικά wrist blade και plasma caster. Αποτελειώνοντας τους στόχους του, συλλέγει τρόπαια με ένα βίαιο, χορταστικό animation.

Κυνηγήστε τον στόχο σας έξυπνα, ακόμα κι αν είστε το θήραμα.

Αν και η όλη "βάση" μέχρι στιγμής ακούγεται πολλά υποσχόμενη, στο διαταύτα το gameplay θα το βαρεθείτε μέσα σε ελάχιστες ώρες. Τα maps είναι ελάχιστα και χωρίς ποικιλία, δεν υπάρχουν διαφορετικά game modes και τα όποια θετικά στοιχεία του gameplay καταπλακώνονται γρήγορα από την μετριότητα που χαρακτηρίζει το AI, τον χειρισμό των όπλων και τα επαναλαμβανόμενα, βαρετά objectives. Ο Predator συνήθως θα αράζει μέχρι να πετύχει κάποιον μεμονωμένο στρατιώτη, ή θα κατέβει στο τέλος για ξύλο μέχρι τελικής πτώσεως και τα περισσότερα matches σπάνια έχουν κάποια ανατροπή ή ποικιλία στον τρόπο διεξαγωγής.

http://www.youtube.com/watch?v=7JvT7X8Koh4

Το ότι ξοδεύτηκε χρόνος από την ανάπτυξη για την προσθήκη loot boxes τη στιγμή που το υπόλοιπο παιχνίδι είναι στην κατάσταση αυτή, είναι κάτι το αδικαιολόγητο. Είναι αδιανόητο για οποιαδήποτε εταιρεία το να αφιερώνει χρόνο (και χρήμα) σε κάτι τέτοιο, όταν γνωρίζει πολύ καλά ότι το game δεν βρίσκεται σε κάποιο αξιοπρεπές στάδιο για πλήρη κυκλοφορία και μια τέτοια κίνηση μπορεί να θεωρηθεί ακόμα και προσβλητική προς τη νοημοσύνη του μέσου gamer, όταν πχ η αναμονή για το matchmaking συνήθως ξεπερνά το πεντάλεπτο για τον παίκτη του Predator (και βρισκόμαστε μόλις στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας).

Στο στόχαστρο του Κυνηγού
Αν μιλούσαμε για game πενταετίας-δεκαετίας, τα γραφικά θα χαρακτηρίζονταν ως "καλά". Εν έτει 2020 όμως, ένα “οριακά OK” είναι επιεικές. Ο σχεδιασμός των μοντέλων είναι ξεπερασμένος, τα εφέ μέτρια, τα animations είναι σε γενικές γραμμές ομαλά, αλλά το framerate δεν είναι καθόλου σταθερό. Τα δε τοπία σε όλα τα maps είναι πάνω-κάτω τα ίδια, χωρίς ποικιλία και χωρίς να εντυπωσιάζουν σε κανέναν τομέα. Αντίστοιχα, ο φωτισμός δεν παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, αντιθέτως σε κάποια σκοτεινά σημεία σας αποπροσανατολίζει πλήρως.

predator hunting grounds 2

Απόκοσμες κραυγές στη ζούγκλα
Πέρα από ένα μουσικό θέμα-παραπομπή στην ταινία Predator, ο ήχος του Predator: Hunting Grounds κυμαίνεται σε ανώτερα επίπεδα από τον οπτικό του τομέα χαρακτηρίζεται από μια "ανεκτή μετριότητα". Τα εφέ των όπλων δεν δίνουν κάποια αίσθηση δύναμης, ενώ η αίσθηση της κατεύθυνσης και της απόστασης δεν είναι πολύ σαφής. Το voice acting δεν είναι κακό, όμως δεν εντυπωσιάζει, με εξαίρεση την φωνή του Predator η οποία είναι σωστά αποδοσμένη.

Το βαρύγδουπο όνομα δεν αρκεί
Η IllFonic κυκλοφόρησε ένα σίγουρα μισοτελειωμένο game, του οποίου το φτωχό περιεχόμενο είναι επαρκές μόνο για demo. Δυστυχώς, τα όποια καλά στοιχεία που περιέχει δεν επαρκούν για να το "σώσουν" και ακόμα και οι πιο φανατικοί οπαδοί του Predator από εσάς θα το βαρεθείτε μέσα σε λίγες ώρες. Αν το βρείτε σε καμία δωρεάν προσφορά, παίξτε το για μερικές ωρίτσες, διαφορετικά αγνοήστε το.

Θετικά:
- Customization του εξοπλισμού
- Διαφορετικό gameplay μεταξύ Predator και στρατιωτών

Αρνητικά:
- Ασταθές framerate
- Loot Boxes
- Καμία ποικιλία σε game modes και maps
- Βαρετά και επαναλαμβανόμενα objectives
- Ξεπερασμένα γραφικά
- Μεγάλοι χρόνοι αναμονής

Βαθμολογία
Γραφικά: 5.5
Ήχος: 7
Gameplay: 5.5
Αντοχή: 3.5
Γενικά: 5.4

Μερικές καλές ιδέες που χάνονται μέσα στην απόλυτη μετριότητα.

Γιώργος Τζίτζιφας

 

Γιώργος Τζίτζιφας replied to the topic 'Doom 64' in the forum. 1 month ago

Η επανακυκλοφορία του DOOM 64 για PC, PS4, Xbox One και Switch δίνει επιτέλους την ευκαιρία στον μέσο gamer να κάνει αναδρομή σε ένα σημαντικό, αλλά και υποτιμημένο κεφάλαιο της σειράς χωρίς emulator ή modded εκδόσεις. Τα ανανεωμένα μοντέλα των όπλων και των εχθρών (και τα αντίστοιχα εφέ) μπορεί τους σημερινούς "πουριτανούς" να τους ξενέρωναν, αλλά τότε ήταν μια επίδειξη των δυνατοτήτων του Nintendo 64 καθώς το DOOM 64 ξεπερνούσε τους μόλις κατά λίγα χρόνια γηραιότερους προκατόχους τεχνικά του κατά πολύ.

Στο διαταύτα, παίζοντας μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα αυξημένα platform στοιχεία με scripted events, που αποτέλεσαν ένα βήμα εξέλιξης προς τη σημερινή μορφή του gameplay του DOOM Eternal. Οι νεότεροι μάλλον δεν θα συνηθήσετε εύκολα το ότι υπάρχει μόνο οριζόντια και όχι κάθετη σκόπευση, αλλά οι παλαιοί μάλλον θα νοσταλγήσετε τις εποχές που τα πρώιμα FPS ήταν πιο απλά στον χειρισμό. Όπως και να 'χει, με κόστος μόλις 5 ευρώ δεν έχετε να χάσετε κάτι με το να το παίξετε.

Περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να δείτε στο review μου .

Read More...

Γιώργος Τζίτζιφας replied to the topic 'Call of Duty: Warzone' in the forum. 1 month ago

To Call of Duty: Warzone συνδυάζει δράση με τακτική και στρατιωτική αισθητική. Το γεγονός ότι είναι δωρεάν σίγουρα το κάνει άξιο δοκιμής ακόμα και από όσους δεν είναι fans της σειράς. Το gunplay είναι πραγματικά κορυφαίο και αν και τα οχήματα είναι μπελάς (όπως και η μετέπειτα εισροή πάμπολλων cheaters), σαν σύνολο παραμένει ένα απολαυστικό FPS/Battle Royale, ενώ το Plunder mode προσφέρει κλασική multiplayer Call of Duty δράση σε μεγάλο map.

Αν σας αρέσει το multiplayer του Modern Warfare, τότε συστήνεται ανεπιφύλακτα, καθώς η πρόοδος σε αυτό και στο Warzone είναι αμφίδρομη. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες για την εντύπωση που μου άφησε το Warzone την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του στο review μου .

Read More...

1 month ago
DOOM 64 1 month ago

Επιστροφή στην Κόλαση.

Θα μπορούσε κανείς να πει πως το DOOM 64 είναι ένα από τα πιο λιγότερο γνωστά games της σειράς, καθώς κυκλοφόρησε στην όχι και πιο δημοφιλή κονσόλα της Nintendo στα μέσα προς τέλη των 90s όπου διάφορα από υπόλοιπα μέρη της σειράς μεταφέρονταν στις άλλες κονσόλες (πχ. το DOOM στα SNES, 3DO, Saturn και PS1 -στο τελευταίο κυκλοφόρησε και το Final DOOM-) και πολλοί το “προσπέρασαν” ως απλά ένα port του DOOM στο Nintendo 64.

Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι το DOOM 64 αποτελεί το “πραγματικό DOOM 3” καθώς δεν επρόκειτο για κάποια παράλληλη ιστορία ή mod των προηγούμενων games, αλλά για ένα ξεχωριστό sequel (που ήταν και το τελευταίο μέχρι το DOOM 3 που κυκλοφόρησε 7 χρόνια αργότερα) και πλέον είναι διαθέσιμο από την Bethesda για PC, PS4, Xbox One και Switch, κάτι το οποίο αντίστοιχα το “αδικεί” με την έννοια ότι το (για τα σημερινά δεδομένα) αρχαϊκό FPS gameplay του δεν του επιτρέπουν ούτε σήμερα να λάμψει. Όμως, δεδομένης της χαμηλής του τιμής (μόλις 5€ ή δωρεάν για όσους προπαράγγειλαν το DOOM Eternal) και των χαμηλών απαιτήσεων στα PC, το remaster αυτό αποτελεί μια καλή ευκαιρία για μια νοσταλγική αναδρομή στον “συνδετικό κρίκο” μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος της σειράς.

doom 64 1

Μισές δουλειές
Όπως σε όλα τα games της σειράς, σταθερά κι εδώ αναλαμβάνετε τον ρόλο του περιβόητου Marine (“Doomguy”). Από την σφαγή του DOOM II, σας ξέφυγε μια δαιμονική οντότητα, η “Mother of all Demons” η οποία κατάφερε να επανασυνδέσει σάρκα από τα νεκρά κουφάρια που αφήσατε πίσω σας και να τους δώσει ζωή, φτιάχνοντας μια νέα στρατιά δαιμόνων. Φυσικά ο μόνος έμπειρος επιζήσας από το προηγούμενο περιστατικό είστε εσείς, οπότε ξανακαλείστε σε υπηρεσία προκειμένου να βάλετε ένα βίαιο τέλος στην νέα αυτή απειλή.

Την εποχή εκείνη δεν υπήρχε κανένας λόγος για να υπάρχει κάποιο πολύπλοκο σεναριακό υπόβαθρο όπως είδαμε στο DOOM Eternal. Ένα απλό, λιτό και λακωνικό συμβάν αποτελεί την αφορμή για να πιάσετε το αλυσοπρίονο και την καραμπίνα και να προβείτε σε μια ακόμα γενοκτονία γνωστών και νέων δαιμόνων.

http://www.youtube.com/watch?v=oHGiNPfbCWE

Πετσοκόψτε τους για άλλη μια φορά
Τα γνωστά και αγαπημένα όπλα της σειράς κάνουν την εμφάνισή τους και στο DOOM 64 με ανανεωμένη εμφάνιση. Γροθιά, Chainsaw, Pistol, Shotgun, Super Shotgun, Chaingun, Rocket Launcher, Plasma Gun και BFG 9000 είναι για ακόμα μια φορά έτοιμα να σπείρουν τον όλεθρο στις δαιμονικές ορδές, ενώ εδώ κάνει το ντεμπούτο το και το Unmaker το οποίο επανεμφανίζεται στο DOOM Eternal.

Όπως και οι προκάτοχοί του, το DOOM 64 δεν έχει άλμα, ούτε μπορείτε να κοιτάξετε (και να σημαδέψετε) προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Απλά στρέφεστε προς το ίδιο οριζόντιο επίπεδο με τον εχθρό που θέλετε να πετύχετε και οι βολές σας θα πάνε από μόνες τους προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Για τα πρώιμα FPS αυτή ήταν η νόρμα, αλλά με τα σημερινά δεδομένα προφανώς έχετε συνηθίσει πλήρη ελευθερία κίνησης και μπορεί να σας εκνευρίσει λίγο (ειδικά οι νεότεροι που δεν προλάβατε τα games των 90s μάλλον θα εκνευριστείτε πολύ).

doom 64 2

Οι εχθροί που θα συναντήσετε αποτελούνται από 13 δαίμονες των παλαιότερων DOOM, καθώς και δύο νέους. Δεν θα έλεγε κανείς ότι το AI είναι ιδιοφυές, καθώς μπορείτε με ευκολία να σταθείτε με τέτοιον τρόπο ώστε οι βολές των εχθρών σας να χτυπούν τους συμμάχους τους. Ωστόσο, όσο προχωράτε levels, οι επιθέσεις γίνονται όλο και πιο θανάσιμες, ενώ σε ουκ ολίγους χώρους θα συναντήσετε λαοθάλασσες δαιμόνων τους οποίους θα πρέπει να γεμίσετε τρύπες/ανατινάξετε. Γενικά οι μεγάλες και προκλητικές μάχες είναι ένα από τα πιο χορταστικά και ταυτόχρονα επικίνδυνα χαρακτηριστικά κάθε DOOM. Θα πρέπει φυσικά να έχετε το νου σας στα πυρομαχικά σας, το health και το armor σας και να φροντίζετε να τα κρατάτε γεμάτα (ευτυχώς, τα power-ups υπάρχουν άφθονα).

Εξερευνείστε τα εφιαλτικά τοπία και ανατινάξτε τα πάντα στο πέρασμά σας.

Ίσως ένα από τα πρώτα στοιχεία του gameplay που θα παρατηρήσει ένας fan των πρώτων DOOM είναι η διαφορά στο level design. Τα 39 levels του Doom 64 (τα 32 αρχικά συν 7 ακόμα) περιέχουν γρίφους και platform στοιχεία με προγραμματισμένα γεγονότα (πχ να ξεπροβάλλει μια κολώνα από το ταβάνι και να ανοίγει μια τρύπα στο πάτωμα στην οποία μπορείτε να μπείτε) τα οποία εξελίσσουν το gameplay σε σχέση με παλάιότερα που απλά να τριγυρνούσατε μέχρι να βρείτε το κατάλληλο keycard. Θα μπορούσαμε να πει κανεί ότι τα στοιχεία αυτά αποτέλεσαν ένα σημαντικό βήμα της εξέλιξης προς το αντίστοιχο gameplay του DOOM Eternal. Ανάλογα με το πόσο γρήγορα μπορείτε να βρείτε τον δρόμο σας σε κάθε level, να υπολογίζετε ότι ένας απλός τερματισμός θα σας πάρει περίπου 7 με 10 ώρες.

http://www.youtube.com/watch?v=Sa_O2OMIwto

Πεντάλφες, τράγοι και διαμελισμένα πτώματα
Τα μέσα των 90s ήταν μια μεταβατική περίοδος στον οπτικό τομέα των games. Τα τρισδιάστατα πολύγωνα ήταν ακόμα χοντροκομμένα, οι πρώτες κάρτες γραφικών Direct3D & 3Dfx προσέφεραν καλύτερα οπτικά εφέ και φωτισμό στα PC και τα sprites ακόμα χρησιμοποιούνταν για “ψευτο-3D” απεικονίσεις. Το DOOM 64 κινείται ακριβώς ανάμεσα σε αυτούς τους 2 κόσμους, χρησιμοποιώντας sprites για τα μοντέλα και τα εφέ, και πολύγωνα για τα περιβάλλοντα. Ο φωτισμός στο remaster είναι λιγότερο σκοτεινός σε σχέση με το αρχικό, κάνοντας ευκολότερο το να διακρίνετε τον δρόμο σας στις πιο σκοτεινές περιοχές. Φυσικά η βλάσφημη εικονογραφία (πεντάλφες, ανάποδοι σταυροί κλπ) έχει την τιμητική της, καθώς και κομματιασμένα πτώματα παλουκωμένα ή κρεμασμένα από τσιγκέλια.

Το οπτικό αποτέλεσμα ήταν ανώτερο σε σχέση με κάθε προηγούμενο DOOM (ειδικά τα ανανεωμένα μοντέλα των δαιμόνων και των όπλων) καθώς επίσης ξεπερνούσε και τα σύγχρονά του Blood και Outlaws στον τομέα των γραφικών, ανάγοντάς το σε έναν λόγο “κοκορέματος” των κατόχων N64 προς τους fans των DOOM στα PC. Ωστόσο, η “δόξα” αυτή δεν κράτησε πολύ, καθώς η κυκλοφορία πολλών άλλων καλών FPS μέσα στην ίδια χρονιά δεν έδωσε αρκετό “βήμα” στο DOOM 64 για να ξεχωρίσει.

doom 64 3

Παγερές δαιμονικές κραυγές
H Dark Ambient μουσική επένδυση του DOOM 64 θα μπορούσε άνετα να συνοδεύει μια ταινία τρόμου. Υποχθόνια εφέ, ανατριχιαστικοί δαιμονικοί ήχοι και ακανόνιστος θόρυβος χαρακτηρίζουν το soundtrack, αν και λείπουν τα πιο “Rock” στοιχεία. Τα ηχητικά εφέ των όπλων είναι κορυφαία, ειδικά το Chaingun είναι απόλυτα πορωτικό και οι απόκοσμες κραυγές των δαιμόνων είναι ακριβώς όπως πρέπει. Το μόνο αρνητικό είναι το εφέ του κλεισίματος της πόρτας που ακούγεται σαν ανθρώπινο αγκομαχητό.

Ευκαιρία για ιστορική αναδρομή
Η αποκλειστικότητα του N64 και το timing της κυκλοφορίας του DOOM 64 ήταν οι κύριοι παράγοντες για τους οποίους θεωρείται ίσως το πιο υποτιμημένο μέρος της σειράς. Τα καλά στοιχεία ενός DOOM συνεχίζουν να υπάρχουν και σε αυτό, ενώ “το πάει ένα βήμα παραπέρα” με το ανεπτυγμένο level design. Αν και κάποια levels μπορεί να κουράσουν, στο σύνολό του το DOOM 64 προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία με δράση, ατμόσφαιρα και ανανεωμένη εμφάνιση. Η χαμηλή του τιμή (μόλις 5 ευρώ) το κάνει δελεαστικό για τους νοσταλγούς της σειράς που δεν κατάφεραν να παίξουν την αρχική έκδοση, αλλά είναι αρκετά φθηνό για να το παίξετε ακόμα και έστω από περιέργεια.

Θετικά:
- Έξυπνο level design
- Πολλές μυστικές περιοχές
- Οπτικά ανώτερο από τους προκατόχους του
- Ατμοσφαιρικός ηχητικός τομέας
- Υψηλός βαθμός πρόκλησης
- Χαμηλή τιμή

Αρνητικά:
- Οι πολλές μάχες ίσως κουράσουν μερικούς
- Οι γρίφοι ίσως παραείναι πολλοί αν περιμένετε μόνο δράση
- Μικρή διάρκεια

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 8
Σενάριο 6.5
Gameplay: 7.5 
Αντοχή: 6.5 
Γενικά: 7.2

Ένα υποτιμημένο κεφάλαιο που συντέλεσε σημαντικά στην διαμόρφωση της σειράς.

Γιώργος Τζίτζιφας

2 months ago
Notification