Reviews Gemini Rue
Comments (1)

Gemini Rue New Hot

Μια noir περιπέτεια σε ένα ζοφερό μέλλον.

https://gameworld.gr/media/reviews/photos/original/39/94/4d/Gemini-Rue-box-89-1602614632.jpg
  • Review
  • News
  • Forum
  • Images
  • Videos
  • User Reviews

Μια noir περιπέτεια σε ένα ζοφερό μέλλον.

Τα Adventures πάντα είχαν μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές των απανταχού PC gamers. Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα games των LucasArts και Sierra χάρισαν ατέλειωτες ώρες χαράς και σπαζοκεφαλιάς, λειτουργώντας ως κληροδότημα για τις επόμενες κυκλοφορίες όπως την σειρά Broken Sword, τα games της Pendulo Studios ( κυρίως τα Runaway και Runaway 2: The Dream of the Turtle) , για να φτάσουμε σε πιο πρόσφατες κυκλοφορίες όπως τα Siberia του Benoit Sokal μεταξύ άλλων. Τα τελευταία χρόνια βέβαια παρατηρείται μια επιστροφή στις ρίζες του συγκεκριμένου είδους, όπως άλλωστε και σε άλλες μορφές ψυχαγωγίας της γενικότερης ποπ κουλτούρας, με τα γραφικά και το interface να αντιγράφουν αυτά των games όπως τα Monkey Island και τα Indiana Jones της προαναφερθείσας LucasArts, αποτίοντας έτσι έναν άτυπο φόρο τιμής στα κλασικά του είδους. Ο Joshua Nuernberger ως δηλωμένος fan των παραπάνω games χρησιμοποιεί την ίδια αισθητική απεικόνιση με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση στο story και καταφέρνει να δημιουργήσει ένα Adventure πιο κοντά στο Beneath a Steel Sky.

Ο Nuernberger, είχε δηλώσει το μακρινό 2011 ότι ξεκίνησε την ανάπτυξη του Gemini Rue για πλάκα, όντας στην τελευταία χρονιά του Λυκείου, για να το κυκλοφορήσει εν τέλει κατά το πρώτο του έτος στο UCLA. Η σκέπη της Wadjet Eye Games ήταν αρκετά σταθερή για να βοηθήσει το Adventure να διαγράψει μια αξιοπρόσεκτη πορεία στους indie κύκλους αλλά και στα sites του εξωτερικού με πολύ θετικές κριτικές. Το 2011 την χρονιά που κυκλοφόρησε το Gemini Rue, το Adventure Gamers, το site με τον μακρύ κατάλογο και την εξειδίκευση στο συγκεκριμένο είδος, το κατέταξε ως το 79ο καλύτερο Adventure που έχει ποτέ κυκλοφορήσει. Και αν ο αριθμός δεν ακούγεται τόσο κολακευτικός για κάποιους, μιλάμε για την δουλειά ενός μόνο ανθρώπου στον προγραμματισμό και την ανάπτυξη. Αντίστοιχα, το PC Gamer το είχε ανακηρύξει ως το Adventure της χρονιάς. Ο Nuernberger είχε αναφερθεί και στην σκέψη για κάποια συνέχεια η οποία θα λειτουργούσε ως prequel εν είδει συνδετικού κρίκου με τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο παιχνίδι. Περίπου εννέα χρόνια μετά, μάλλον οι όποιες ελπίδες για κάτι τέτοιο έχουν εξανεμιστεί.

Gemini Rue 1

Από που πάνε για τον Barracus
Το έτος είναι το 2229 και η άφιξή σας στην πόλη Pittsburg του πλανήτη Barracus για να βρείτε τον χαμένο αδερφό σας, είναι η αρχή της περιπέτειας με τα πολλά twists και τους δυο διαφορετικούς χαρακτήρες (συν έναν για πολύ λίγο όμως) υπό την καθοδήγησή σας. Το όνομά σας είναι Azriel Odin και η καμπαρντίνα σας δέχεται τις καθαρτήριες ριπές της συνεχόμενης βροχής. Καθώς περιδιαβαίνετε τα σοκάκια της πόλης, συναντάτε ανθρώπους πεσμένους στις εισόδους των πολυκατοικιών και τα πεζοδρόμια, όντες κομμάτια από το σύνδρομο στέρησης του ναρκωτικού (‘’juice’’ withdrawal) , που η εγκληματική οργάνωση Boryokudan διακινεί για τα λεφτά και την εξουσία.

Γρήγορα συνειδητοποιείτε ότι ο Azriel είναι μπάτσος και πρώην πληρωμένος δολοφόνος της οργάνωσης Boryokudan και για να ξεκλειδώσετε το κουβάρι που θα σας οδηγήσει στην εύρεση του αδερφού σας, εκτός από την περιστασιακή βοήθεια του Kane Harris, του συνεργάτη και πιλότου του διαστημόπλοιου με το οποίο ταξιδέψατε, θα χρειαστεί να βρωμίσετε πάλι το ηθικό σας εκτόπισμα αφού θα αναγκαστείτε να απευθυνθείτε στους παλιούς σας προϊστάμενους στην Boryokudan που έχουν μάτια και αυτιά παντού.

Το χτίσιμο του σεναρίου και η τομή των αρχικά διαφορετικών ιστοριών των δυο χαρακτήρων, είναι το ατού του παιχνιδιού.

O δεύτερος χαρακτήρας που υποδύεστε στο Gemini Rue είναι ο Delta Six, που βρίσκεται σε κέντρο επανένταξης το οποίο όμως λειτουργεί λίγο διαφορετικά από τα υπόλοιπα. Άνθρωποι που ήταν φυλακισμένοι για διάφορους λόγους (εγκληματικές ενέργειες, μικροκλοπές κτλ., μεταφέρονται σε αυτό το κέντρο – κλινική. Οι μνήμες και η ταυτότητά τους διαγράφεται για πάντα και επανέρχονται στην κοινωνία μην έχοντας ιδέα για πρότερες στιγμές της ζωής τους όπως φίλοι, σύντροφοι, συγγενείς κτλ. Μάλιστα κάποια στιγμή μια από τους εγκλείστους της ιδιότυπης αυτής κλινικής, αναρωτιέται αν ο άνθρωπος είναι μόνο οι μνήμες του και αν διαγράφεται όταν διαγράφονται και αυτές, υπογράφοντας με αυτό το ερώτημα τον ζοφερό χαρακτήρα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η απουσία ταυτότητας από τους ασθενείς και η συνεχής παρακολούθηση των κινήσεών τους μέσω καμερών και μεγάφωνων, λειτουργεί σαν βόμβα έτοιμη να εκραγεί, αφού όλοι, τους υποπτεύονται όλους και η προσέγγιση του ενός προς τον άλλον έχει πάντα σκιές ως προς τους απώτερους σκοπούς του καθένα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον όπου όλοι κοιτάνε περίεργα πάνω από τον ώμο τους για κάποια πισώπλατη μαχαιριά, μαθαίνετε ότι κάποια στιγμή κατά το παρελθόν είχατε προσπαθήσει να αποδράσετε ανεπιτυχώς από την ψυχρή αυτή κλινική που διοικείται από τον Director. Τώρα δημιουργείται μια ομάδα απόδρασης εκ νέου και θέλετε να είστε μέλος της και να βοηθήσετε για την επιτυχία της χρησιμοποιώντας την εκπαίδευση - που σας παρέχεται στην κλινική με αντάλλαγμα το σιτηρέσιό σας - στον χειρισμό στα όπλα.

Gemini Rue 2

Παλιός καλός (;) χειρισμός
Η περιήγησή σας τόσο στα σοκάκια του Pittsburg όσο και στο κέντρο επανένταξης γίνεται με τον κλασικό τρόπο των περισσότερων Adventures. Με το αριστερό κλικ μετακινείστε στην οθόνη και με το δεξί κλικ ανοίγετε το μενού των εντολών - εικονιδίων πατώντας το πάνω σε ένα αντικείμενο. Τα διαθέσιμα εικονίδια που εμφανίζονται είναι το χέρι (open, interact, pick up) , η ομιλία, το μάτι (look, examine) και το πόδι με το οποίο ανεβαίνετε σε σκάλες και κιβώτια για να φτάσετε σε ψηλότερα σημεία, να σπάσετε παράθυρα και να …. κλωτσήσετε πτώματα για να τα γυρίσετε τούμπα και να δείτε αν έχουν κάτι πάνω τους που σας διέφυγε με το απλό examine.

Τα βασικά προβλήματα του Gemini Rue βρίσκονται εν πολλοίς στον τομέα του gameplay. To διπλό κλικ σε ένα αντικείμενο δεν έχει την αντίδραση που θα περιμένατε από τον χαρακτήρα σας αφού πάντα διαβάζεται η τελευταία εντολή σας στο παιχνίδι. Παράδειγμα: Αν χρησιμοποιήσατε την εντολή της ομιλίας σε έναν NPC και μετά κάνετε διπλό κλικ στην πόρτα για να φύγετε από το δωμάτιο, θα ακούσετε την ατάκα: ‘’ I can’t talk with that’’. Ομολογουμένως περίεργη και λίγο εκνευριστική απόφαση για τον σχεδιασμό του gameplay αφού θα πρέπει πάντα να ορίζετε την εντολή που θέλετε για κάθε αντικείμενο, ακόμα και αυτό δεν επιδέχεται εξαρχής πέραν της μιας προφανής εντολής. Επίσης το inventory λειτουργεί και αυτό λίγο παραπλανητικά αφού για να δείτε τα περιεχόμενά του, πρέπει να κάνετε δεξί κλικ σε κάποιο αντικείμενο για να ανοίξει. Δεν υπάρχει δηλαδή αυτούσιο κουμπί για να ανοίξετε το inventory. Όταν θέλετε να εξετάσετε π.χ. τον σωλήνα που μόλις μαζέψατε από κάτω, πρέπει να κάνετε δεξί κλικ σε κάποιο hotspot της οθόνης – όποιο και αν είναι αυτό, ακόμα και το ‘’exit’’ από την οθόνη - και μετά ξανά δεξί κλικ πάνω του για να ακούσετε την περιγραφή του αντικειμένου από τον χαρακτήρα σας.

Στην περιπέτειά σας υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες πρέπει να περάσετε stealth π.χ. από μπράβους της Boryokudan, γιατί αλλιώς σας σκοτώνουν με το που μπείτε στο οπτικό τους πεδίο. Αυτός ο μηχανισμός μπορεί να γίνει πολύ κουραστικός αν λάβουμε υπόψη και το γεγονός ότι το autosave σας βγάζει πίσω, τόσο όσο να γίνει εκνευριστικό το sequence (για κάποιο λόγο το manual save ακυρώνεται σε αυτά τα σημεία) και τελικά δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερο στην ροή του Adventure. Επίσης το διπλό κλικ στην άκρη της οθόνης για να πάτε στην επόμενη, δεν σας πάει κατευθείαν όπως στα περισσότερα games του είδους. Υποτίθεται ότι το πλήκτρο escape έχει την λειτουργία της άμεσης μεταφοράς σας στο απαιτούμενο σημείο, αλλά πολλές φορές αντ’ αυτού θα δείτε το μενού του resume, load, save game.

O Nuernberger αποφάσισε ίσως για λόγους σασπένς και έντασης της αγωνίας σας να προσθέσει σκηνές μάχης με όπλα, οι οποίες λειτουργούν λίγο άτσαλα και βεβιασμένα. Η λογική είναι ότι είστε μόνιμα πίσω από κάποια κάλυψη και βγαίνετε από αυτή με τα κουμπιά A και D και για να πυροβολήσετε πατάτε το Spacebar, ενώ με το Ctrl κρατάτε την αναπνοή σας για μεγαλύτερη συγκέντρωση και ακρίβεια στην στόχευση, γεμίζοντας την αντίστοιχη μπάρα. Εκεί δηλαδή που είστε σκεπτικοί για την επόμενη σας κίνηση, αναγκάζεστε να στηθείτε στο πληκτρολόγιο όπως όταν θα παίζατε κάποιο FPS με τα δάχτυλα στα πλήκτρα W, S, A, D, Ctrl και Spacebar. Τουλάχιστον υπάρχει και η επιλογή για την δυσκολία στο combat μεταξύ Easy και Medium.

Gemini Rue 4

Οι γρίφοι του Gemini Rue είναι βασισμένοι στα λιγοστά η αλήθεια είναι αντικείμενα του inventory που έχετε κάθε φορά και στην αλληλεπίδρασή τους με τα αντικείμενα του περιβάλλοντος. Οι περισσότεροι γρίφοι έχουν μια σχετικά λογική βάση και συνήθως χρησιμοποιείτε άμεσα σε κάποιον από αυτούς, το πιο πρόσφατο αντικείμενο που προσθέσατε στο inventory. Ο μόνος γρίφος που δεν σχετίζεται με το inventory είναι όταν θα χρειαστεί να ανάψετε μια σειρά από λυχνίες σε έναν πίνακα με την ιδιαιτερότητα εδώ να είναι ότι κάποιες λυχνίες σβήνουν ή ανάβουν κάποιες άλλες. Η πρώτη φορά που σας ζητείται η επίλυση αυτού του γρίφου, έχει κάποιο ενδιαφέρον. Την δεύτερη φορά που πρέπει να επαναλάβουμε τον συγκεκριμένο γρίφο, δεν την κατάλαβα ομολογώ.

Ο Azriel κουβαλάει μαζί του το communicator το οποίο εκτελεί χρέη τηλεφώνου και ατζέντας. Βρίσκεται στην πάνω αριστερή πλευρά της οθόνης και το ανοίγετε κατά βούληση. Εκεί καταχωρούνται τα τηλέφωνα που βρίσκετε κατά την εξερεύνηση της περιοχής που βρίσκεστε και τα tasks που έχετε μπροστά σας. Στο Pittsburg που κινείτε ο Azriel βρίσκονται διάφορα terminals (εντάξει βασικά δυο είναι, αφού όλη η ‘’πόλη’’ ουσιαστικά είναι πέντε δρόμοι - οθόνες) στα οποία για να συνδεθείτε πρέπει να έχετε κάποια ID card. Στα terminals υπάρχει ο χάρτης της περιοχής, όπως και ένα search tab στο οποίο βάζετε με drag and drop, ονόματα NPCs και οδούς και βλέπετε το αποτέλεσμα της αναζήτησης το οποίο θα σας δώσει κάποιο clue για την συνέχεια.

Gemini Rue 7

Η δουλειά που έχει γίνει από ένα μόνο άτομο, σίγουρα είναι προϊόν πολλών ωρών και ταλέντου.

Τοποθετημένο στο μέλλον με γραφικά του παρελθόντος
Το Gemini Rue ως κλασικό point and click Adventure, δανείζεται την αισθητική προσέγγιση των αντίστοιχων games αλλοτινών δεκαετιών. Pixel art σε 2D περιβάλλοντα με χρωματισμούς που εξερευνούν όλη την παλέτα του γκρι και του καφετί για να αποδώσουν την μουντάδα και το δυστοπικό κόσμο στο οποίο εκτυλίσσεται. Βέβαια τα pixels του Gemini Rue δεν πιάνουν την ποιότητα και την καθαρότητα ούτε καν αυτών του Thimbleweed Park. Ως εκ τούτου καταλαβαίνετε ότι μπορεί να καταντήσουν κουραστικά στο μάτι. Λειτουργούν περισσότερο αφαιρετικά και αφήνουν την ακριβή εικόνα στην φαντασία σας και αυτό σίγουρα δεν είναι προς όφελος της περιπέτειας, αφού θα αναλωθείτε σε αρκετά σημεία στο γνώριμο pixel hunting, για να βρείτε τα αντικείμενα στο χώρο.

Ο δημιουργός του Adventure χρησιμοποίησε την AGS (Adventure Game Studio) για να δει το δημιούργημά του να παίρνει σάρκα και οστά. Άλλωστε πολλά από τα indie Adventures, όπως η σειρά Blackwell, το Technobabylon και το Primordia μεταξύ άλλων, χρησιμοποιούν την συγκεκριμένη μηχανή γραφικών και ειδικότερα τα games της Wadjet Eye Games του ιδρυτή και δημιουργού, Dave Gilbert. Η ποιότητα στα προαναφερθέντα βέβαια είναι αρκετά σκαλοπάτια πιο πάνω από αυτή του Gemini Rue, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για την δουλειά ενός ατόμου. Επίσης σε κάποια σημεία αντιμετώπισα και bug κατά το οποίο δεν εμφανιζόντουσαν τα αντικείμενα που έπρεπε στην οθόνη και δεν ανανεωνόταν η λίστα με τα tasks στο communicator του Azriel. Τίποτα πάντως που δεν διορθώθηκε με την φόρτωση κάποιου save λίγο πριν από το πρόβλημα.

Η δουλειά που έχει γίνει στα ηχητικά εφέ και την μουσική η οποία υπογράφεται από τον Nathan Allen Pinard, είναι αρκετά καλή για παιχνίδι τέτοιου βεληνεκούς. Μια τρομπέτα παιανίζει κατά την εξερεύνησή σας και ένα πιάνο εντείνει την αγωνία στις σημαντικές στιγμές, χτίζοντας την ατμόσφαιρα που χρειάζεται για να εισχωρήσετε περισσότερο στην πλοκή, ενώ η γενικότερη κατεύθυνση της μουσικής έχει ένα vibe από Blade Runner. Το voice over των ηθοποιών βρίσκεται σε εξίσου καλό επίπεδο και ειδικά ο Azriel χρωματίζει με την φωνή του, όλο το παρελθόν του ως πληρωμένος δολοφόνος, αλλά και το παρόν του ως μπάτσος που ψάχνει τον αδερφό του και κατά βάθος γνωρίζει την ματαιότητα της ίδιας του της ύπαρξης. Μάλιστα, το ολοκληρωμένο soundtrack του Pinard βρίσκεται και στο YouTube.

Gemini Rue 8

Κάτω από έναν βροχερό ουρανό γεμάτο pixels
Η προσπάθεια του Joshua Nuernberger για την ανάπτυξη του Gemini Rue από μόνη της, είναι ένα πολύ σημαντικό επίτευγμα. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν αρκετά θετικά σε αυτή του την δουλειά κυρίως στο κομμάτι του σεναρίου (ουσιαστικά στο concept και λιγότερο στην πλοκή αυτού) . Τα όποια προβλήματα είναι λογικό να υπάρχουν αλλά δεν δρουν σα βαρίδι στον πυρήνα του Adventure. Οι περίπου οκτώ ώρες (δεν προσμετρώ την προσπάθεια για να επιτύχετε τα achievements τα οποία μπορείτε να τα δείτε και στο μενού του παιχνιδιού) για τον τερματισμό του, μπορεί να είναι λίγες για κάποιους αλλά αυτό ισοσταθμίζεται με τα οκτώ ευρώ που κοστίζει περίπου στο Steam αυτή την στιγμή.

 Θετικά:
- Δυνατό σενάριο και πλοκή με twists
- Σκοτεινή sci-fi ατμόσφαιρα
- Voice over και μουσική υπόκρουση

Αρνητικά:
- Pixel hunting σε κάποια σημεία
- Το combat system σαν σκέψη και σχεδιασμός
- Μηχανισμοί gameplay μη φιλικοί στον χρήστη
- Κλείνει κάπως βιαστικά η ιστορία
- Σχετικά μικρή διάρκεια

Βαθμολογία
Γραφικά: 6 
Ήχος: 7.5 
Gameplay: 6
Σενάριο: 8
Αντοχή: 6.5
Γενικά: 7.6

Ένα ακατέργαστο indie διαμαντάκι ενός developer, που παρά τα προβλήματά του, τιμά τα Adventures του παρελθόντος.

Φίλιππος Κανελλόπουλος

 

User reviews

There are no user reviews for this listing.

 

Images   VIEW ALL

NEWS   VIEW ALL

No News

Mόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να γράψουν σχόλια. Παρακαλούμε κάντε πρώτα Login στο site. Αν δεν έχετε λογαριασμό στο GameWorld τότε κάντε Register και στη συνέχεια Login.

Comments  

#1 ashbringer (Level 25) 15/10/2020 08:34
Είναι σίγουρα απο τους τίτλους που θα τσεκάρω παρόλα τα αρνητικά που έχει .Ωραίο review απο τον Φίλιππο.
Score 7.6
User Score ( 7 votes ) 7.36
User Reviews 0
Genre: Adventure
Developer: Joshua Nuernberger
Publisher: Wadjet Eye Games
Διάθεση: Wadjet Eye Games
Players: 1
Requirements: 64 Mb RAM, Επεξεργαστής Pentium 4 ή Athlon 2GB, Κάρτα γραφικών συμβατή με Direct X, Χώρος στον σκληρό 700 Mb
Official Website: Κλικ εδώ
Demo:
Full Game:
Release Date: PC: 24/2/11, iOS: 11/4/13, Android: 20/2/14
Χρήστες που το θέλουν. (VIEW ALL )
thumb
Χρήστες που το έχουν.(VIEW ALL )
thumb
Χρήστες που το είχαν.
Κανένας
Χρήστες που το έχουν στα αγαπημένα
Κανένας
RELATED GAMES
Κανένα
VIDEOS
Notification