Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 4373 (727 points to next level)

 
600
7 days ago
Παγκόσμιος πόλεμος καρτών με γεύση Dota. 7 days ago

Παγκόσμιος πόλεμος καρτών με γεύση Dota.

Στην πολυετή μας gaming καριέρα έχουμε δημιουργήσει εθισμούς που δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να τους ξεπεράσουμε. Ένας από τους σταθερότερους, που δεν υποχωρεί ποτέ αλλά παραμένει πάντα στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, έτοιμος να διεκδικήσει τα δικαιώματά του, είναι ο εθισμός στα ψηφιακά Collectible Card Games. Οι περιπέτειες μας στο Magic: The Gathering είναι τόσες πολλές που θα χώραγαν να γεμίσουν οκτάτομη εγκυκλοπαίδεια, είναι λογικό λοιπόν να πούμε πως ο δημιουργός του πρωτότυπου, Richard Garfield, βρίσκεται στον κύκλο των θαυμαζόμενων προσώπων από εμάς.

Στον ίδιο κύκλο, εκείνο με τις θαυμαζόμενες εταιρείες όμως, βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια η Valve Corporation. Τα Half – Life και Left4Dead στέκονται πολύ ψηλά στην λίστα των προτιμήσεων μας. Η απόφασή μας να ασχοληθούμε σε ανύποπτο χρόνο με το Portal μας οδήγησε στην συγκλονιστικότερη εμπειρία σε Puzzle που βιώσαμε ποτέ. Μαθαίνοντας ότι η εταιρεία και ο game designer που μας έχουν προσφέρει τόση χαρά, έδωσαν τα χέρια στο Artifact, ένα ολοκαίνουργιο Collectible Card Game, ακούσαμε το νου μας να ουρλιάζει δύο λεξούλες, “αγόρασε το”. Η απάντησή μας ήρθε άμεσα, ήταν η λέξη “Τώρα”, το αγοράσαμε, το ξεψαχνίσαμε και το αναλύουμε εδώ.

artifact 1
Το Dota συναντά το Magic: The Gathering
Το καλύτερο tutorial του Artifact, η αρένα στην οποία ακονίζουμε τις ικανότητές μας είναι το solo play ενάντια σε bots με τρία επίπεδα δυσκολίας. Εκεί δοκιμάζουμε κάθε απίθανο συνδυασμό χρωμάτων και καρτών, παρατηρώντας στην πράξη την αλληλεπίδρασή τους. Διακρίνοντας τις πιο ταλαντούχες κάρτες από τις διαθέσιμες, τις ενοποιούμε σε ένα deck και κινούμαστε προς τα multiplayer modes. Το event Call To Arms είναι η μετεξέλιξη του tutorial σε online διάσταση. Οχτώ decks, οχτώ τράπουλες με προκαθορισμένες κάρτες οι οποίες συνδυάζουν αρμονικά όλα τα χρώματα του game, τίθενται στην διάθεσή μας. Γνωρίζουμε προκαταβολικά ότι οι αντίπαλοι θα χρησιμοποιούν κάποιο από τα υπόλοιπα decks που δεν επιλέξαμε, συνεπώς η νίκη και η ήττα βασίζεται στις στρατηγικές μας επιλογές.

Μια μεγάλη απουσία που διαπιστώσαμε ευθύς εξαρχής από το Artifact είναι το single player campaign, μια εκστρατεία με σενάριο που θα αποτελέσει το πλαίσιο των πράξεών μας. Η πλούσια λαογραφία πίσω από τα decks και η αφήγηση της τιτάνιας σύγκρουσης που πραγματεύεται το game γίνεται διακριτικά, υπό μορφή κειμένου πάνω στις κάρτες. Εκτιμήσαμε πολύ την ποιότητα των δύο συνοδευτικών comics που κυκλοφόρησε η Valve παράλληλα με το Artifact, τα Prelude και Call To Arms. Καταβροχθίζοντας το artwork τους και διαβάζοντας προσεκτικά τις πλούσιες περιγραφές των καρτών, σχηματίσαμε την εικόνα ενός πολύνεκρου πολέμου ανάμεσα σε τρεις φατρίες.

http://www.youtube.com/watch?v=ZnVuzZYdwIQ

Η διαβολική φατρία της τριάδας είναι η Red Mist της οποίας ηγείται η αδίστακτη Sorla Khan. Το όνομά της σωστά οδηγεί το μυαλό μας στον Μογγόλο ηγέτη Genghis Khan γιατί η Red Mist διαπρέπει στις λεηλασίες και στις σφαγές. Σκοπός της Sorla Khan είναι να αφανίσει την οχυρωμένη πόλη της Bronze Legion, το Stonehall. Η επικεφαλής της Bronze Legion, η Tresdin, αψηφά τις εντολές του αυτοκράτορα της και αποφασίζει να κατευθύνει τις δυνάμεις της στο Roseleaf, γενέτειρα του πιστού συμπολεμιστή Rix, ο οποίος ανήκει στην φυλή των Vhoul. Η Tresdin αγνοεί τις επιφυλάξεις του Rix για το εγχείρημα, εξοργίζοντας τον βετεράνο πολεμιστή. Εκείνος πείθει τους συμπατριώτες του να ξεσηκωθούν απέναντι στην Bronze Legion, η επανάσταση φουντώνει και οι τρεις φατρίες συμπλέκονται μέχρις εσχάτων.

Η γνώση του Lore αποτελεί εξαιρετικό γαρνίρισμα της εμπειρίας μας και προμηνύει μεγάλες αλλαγές στην λαογραφία του Dota, από το οποίο πηγάζουν τα πάντα. Η ιστορία του Artifact έχει διακριτική παρουσία ώστε να μην κλέβει την παράσταση από τον πυρήνα του, το φανταστικό gameplay. Ισάριθμες των αντιμαχόμενων factions στο game είναι και οι lanes, οι εδαφικές λωρίδες πάνω στις οποίες διεξάγεται η πάλη ανά παρτίδα. Απώτερος σκοπός όλων των ενεργειών μας η συντριβή των δύο από τα τρία towers που υψώνονται πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Εναλλακτικά, μπορούμε να γκρεμίσουμε το ένα tower και στην συνέχεια, να κάνουμε σκόνη το ancient που ξεπροβάλλει από πίσω του με διπλάσιο health.

artifact 2

Τριμέτωπος πόλεμος
Κάπου εδώ διαπιστώνουμε μια σημαντική αλλαγή από την αρχετυπική διεξαγωγή του πολέμου σε ένα πεδίο μάχης όλων των φημισμένων CCG. Η εγκεφαλική ισχύς που απαιτείται για να διαχειριστούμε τις λεγεώνες από κάρτες τριπλασιάζεται απότομα και οι στρατηγικές επιλογές συναγωνίζονται εκείνες του σκακιού. Με διπλό κλικ του mouse πηγαίνουμε από την μια lane στην άλλη και επιθεωρούμε τα στρατεύματα πριν και μετά από τους γύρους. Μοιράζουμε τον στρατό ανάλογα με τις αμυντικές ανάγκες, επιχειρώντας να εμποδίσουμε τους εχθρούς να σπάσουν τα towers μας. Σπρώχνουμε όλες τις δυνάμεις μας στις lanes που υπερέχουμε δίνοντας σκληρό αγώνα με τον χρόνο. Θα προλάβουμε να σπάσουμε το δεύτερο tower ή το ancient που καταρρέει ή ο εχθρικός στρατός θα καταστρέψει τον πιο αδύναμο πύργο μας γρηγορότερα;

Το αγωνιώδες ερώτημα ξεπηδά σε όλες τις παρτίδες και η έξαψη που μας δημιουργεί δεν έχει προηγούμενο. Σεβαστές ποσότητες αδρεναλίνης εκκρίνονται βλέποντας τον περιορισμένο χρόνο που έχουμε για να ολοκληρώσουμε τις κινήσεις μας να εξαντλείται. Ευτυχώς το initiative πάει πέρα δώθε τουτέστιν, ρίχνουμε μια κάρτα, παίρνει σειρά ο αντίπαλος, ρίχνει μια κάρτα, ξαναπαίρνουμε την πρωτοβουλία. Το συνεχές πέρα δώθε λήγει μόνο όταν κανένας δεν έχει να ρίξει κάρτα οπότε και αρχίζει η φάση της μάχης, περνώντας κατόπιν στο επόμενο lane.

artifact 3

Αγοράζουμε τα αντικείμενα του in game shop σχεδιάζοντας από πριν σε ποιους ήρωες θα τα κολλήσουμε, ποιοι πολεμιστές μας χρειάζονται ενίσχυση. Κρατάμε τέρατα (creeps), ήρωες (heroes), improvements και spells στο χέρι έως ότου βρούμε την κατάλληλη lane για να τα αμολήσουμε. Γουστάρουμε τρελά το ότι οι heroes μας δεν πεθαίνουν όταν το health τους μηδενιστεί. Αποχωρούν για ένα γύρο από τα πεδία των μαχών και ξανά προς την δόξα τραβούν. Η επανείσοδος τους γίνεται με φουλ εξοπλισμό, κουβαλούν πάνω τους όλα τα όπλα και τα buffs που είχαν όταν αποχώρησαν. Μπορούμε να έχουμε μέχρι πέντε σε μια παρτίδα έτσι τους επιλέγουμε αφού αποφασίσουμε τα χρώματα που θα κυριαρχήσουν στο deck μας.

Συντρίβοντας την αχρωματοψία
Deck καλούμε την τράπουλα που συνθέτουμε επιλέγοντας τις επιθυμητές κάρτες από την “λιμνούλα” που δημιούργησε το άνοιγμα των packs που μας δωρίζει το Artifact με την αγορά του. Ο αριθμός των τεσσάρων χρωμάτων φαντάζει μικρός για τους βετεράνους του Magic: The Gathering αλλά δεν είναι. Όπως αναμενότανε από τον δημιουργό του Magic: The Gathering, το gameplay των χρωμάτων στο Artifact θυμίζει έντονα το πολυαγαπημένο card game. Το κόκκινο χρώμα αντιπροσωπεύει την επιθετικότητα και κυριαρχείται από ήρωες και creeps με άφθονο health, armor και την ικανότητα να πλήττουν σκληρά τους αντιπάλους. Τα spells του ενισχύουν σημαντικά την επίθεση και την άμυνα των δυνάμεων μας. Επεκτείνουν το εύρος των επιθέσεων με το cleave που διασπείρει το damage προς τρεις κατευθύνσεις.

artifact 4

Τσακίζουν το armor των εχθρών με το pierce ώστε να μην μας σταματά η θωράκισή τους. Λόγω της υψηλής αποτελεσματικότητάς του, το κόκκινο χρώμα βρίσκεται συνήθως σε όλα τα πολύχρωμα decks που κατασκευάζουμε. Συνδυάζεται περίφημα με το πράσινο χρώμα αν ο σκοπός μας είναι να λιώσουμε τους εχθρούς υπό το βάρος του στρατού μας. Το πράσινο είναι το χρώμα της ανάπτυξης και του άφθονου mana. Με spells και improvements θεραπεύουμε τα towers μας και προφυλάσσουμε τα στρατεύματα έως ότου έχουμε αρκετό mana για να ρίξουμε στην μάχη τα μεγαθήρια μας. Πρόκειται για χρώμα με δυνατούς ήρωες που αργεί λίγο να αναπτυχθεί πλήρως αλλά, μόλις το πετύχει, δεν μας σταματά τίποτα.

Το ξεδιάλεγμα και η επακόλουθη χειραγώγηση εκατοντάδων καρτών με απρόβλεπτες συνέπειες μας γεμίζει ευφορία.

Το μπλε είναι το χρώμα της επιθετικής μαγείας. Τα spells του είναι σκέτη... τσόντα με συνέπεια να νιώθουμε σαν τον Thor εξαπολύοντας αδιάκοπα στοιχειακές επιθέσεις προς τους αντιπάλους. Ενώ από creeps το μπλε χωλαίνει άσχημα, κάποιοι heroes του είναι μοναδικά αποκτήματα για τις δυνάμεις μας. Ο υπέροχος Venomancer γεμίζει τον τόπο με τα plague ward βλαστάρια του που έχουν την... τάση να ξερνούν θάνατο σε κάθε γύρο. Ο επιβλητικός Earthshaker μοιράζει stun σαν τραπουλόχαρτα στους εχθρούς και η αινιγματική Prellex ενισχύει αδιάκοπα τις γραμμές μας με νέα creeps.

Το μαύρο χρώμα αντιπροσωπεύει την απληστία και τον θάνατο που την ακολουθεί συνήθως. Με τα spells και τα improvements του γεμίζουμε γρήγορα το ταμείο μας και αποκτούμε την οικονομική ευχέρεια να αγοράσουμε τα καλύτερα items στην διάρκεια της shopping face, μεταξύ των γύρων. Οι heroes του είναι έξοχοι εκτελεστές και τα skills τους επιδρούν θετικά στην αποδυνάμωση των εχθρικών δυνάμεων. Αν συνυπολογίσουμε τους καταπέλτες που βάλουν αδιάκοπα κατά των towers και spells ικανά να ξεκάνουν μεμιάς τις μονάδες χαμηλού health, βλέπουμε γιατί το μαύρο χρώμα είναι εξαιρετική προσθήκη σε decks με κόκκινους και πράσινους κόκκους... εεε συμμάχους θέλαμε να πούμε.

artifact 5

Δεν έχουμε λησμονήσει τα καρδιοχτύπια μας στο Magic: The Gathering όταν βλέπαμε το deck μας να ξεμένει από κάρτες, οδηγώντας μας με μαθηματική ακρίβεια στην ήττα. Το Artifact μας απαλλάσσει από το άγχος επιτρέποντας να χώσουμε όσες κάρτες θέλουμε στο εκκολαπτόμενο deck μας. Ο μοναδικός περιορισμός είναι οι πέντε heroes ανά deck, κατανεμημένοι ανάμεσα στους τρεις πρώτους γύρους της σύγκρουσης, κατά σειρά εμφάνισής τους. Δεν μας συμφέρει προφανώς να έχουμε άπειρες κάρτες στο deck για... μπούγιο, είναι προτιμότερο να διαθέτουμε λίγες και επίλεκτες αλλά εκεί παίζει τον ρόλο του η αφθονία των καρτών την οποία δεν διαθέτουμε. Τα χρώματα έχουν μάξιμουμ τρεις κάρτες από κάθε spell, hero και improvement αλλά πόσα έχουμε εμείς μετά την μοιρασιά που δικαιούμαστε αγοράζοντας το Artifact;

Επίσκεψη στο Λούβρο των CCG
Στην πελώρια πινακοθήκη από κάρτες που προσφέρει το Artifact δεν υπάρχει ούτε μια άχρηστη κάρτα. Από τα πιο ταπεινά items έως τις κάρτες που μετατρέπουν σε οδοστρωτήρα θανάτου όλο το στράτευμα μας, κάθε κάρτα έχει την χρησιμότητά της. Αυτή καθορίζεται από τα δεδομένα της στιγμής. Απειλείται ένα από τα towers μας με καταστροφή ή είμαστε κοντά στην ισοπέδωση του εχθρικού tower; Μεταναστεύουμε έναν από τους ήρωες στο ποθητό lane. Κρατούμε healing items και εξοπλισμό για τους heroes που τα χρειάζονται, επιθετικά spells για τους εχθρούς που μας εμποδίζουν περισσότερο στο εκάστοτε lane.

artifact 6

Τα επιθετικά improvements όπως οι καταπέλτες του μαύρου χρώματος κολλάνε μια χαρά στο lane όπου οι δυνάμεις μας δεν μπορούν να συντρίψουν την εχθρική άμυνα και να πλήξουν απευθείας το tower – στόχο. Όλες οι παρτίδες που παίξαμε φωνάζουν δυνατά ένα πράγμα, ότι ο Richard Garfield συνέθεσε ένα ακόμα αριστουργηματικό παιχνίδι καρτών, προσέχοντας και την παραμικρή του λεπτομέρεια. Ο επιβλητικός αριθμός των εκατοντάδων καρτών δεν μας εμπόδισε στον εντοπισμό κάποιων που λατρέψαμε. Venomancer, Earthshaker, Sniper, Zeus, ποιόν να διαλέξουμε από τα πρωτοπαλίκαρα που μας έκαναν περήφανους σε αρκετές παρτίδες.

Annihilation, friendly fire, conflagrations, trebuchets και ένα κάρο ακόμα κάρτες μας υπηρέτησαν πιστά στις επιθετικές επιχειρήσεις. Από τα items χρησιμοποιήσαμε ταχύτατα τα δύο που κατασκευάστηκαν στο Stonehall (cloak και plate) διότι αυξάνουν ακατάπαυστα τα health και armor των ηρώων που τα φορούν. Κατόπιν, στόχος μας είναι να φορτώσουμε τους ήρωες με εκείνα που προσθέτουν attack, health και armor, θωρακίζοντας τους από επιθέσεις και μετατρέποντάς τους σε πολιορκητικό κριό που θρυμματίζει το τείχος των εχθρικών καρτών.

artifact 7

Σε ένα παιχνίδι καρτών με άπειρες στρατηγικές επιλογές μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο η θεά Τύχη; Στο Artifact η τύχη επεμβαίνει στην μάχη συχνότερα από όσο θα θέλαμε. Έχουμε το γενικό πρόσταγμα στο σε ποια lane θα τοποθετηθούν οι heroes και στο πότε και που θα ρίξουμε τις κάρτες που έρχονται κατά δυάδες ανά γύρο στα χέρια μας. Η θέση “προσγείωσης” των heroes και των ανώνυμων creeps όπως και η φορά της επίθεσης τους καθορίζεται τυχαία από το A.I. Αν η θέση τους αποβεί προνομιούχα, αποκτούμε σημαντικό προβάδισμα έναντι του αντιπάλου.

Αν η τύχη μας γυρίσει τα... οπίσθια της, ενδέχεται οι ενισχύσεις μας να γίνουν καπνός μέχρι να τελειώσει ο γύρος. Καλοδεχόμαστε την τυχαιότητα στις κάρτες που μοιράζονται στα νοητά μας χέρια, δεν μας αρέσει όμως να καθορίζεται η θέση του στρατού μας αυθαίρετα. Υπάρχουν βέβαια κάρτες που επιτρέπουν αναδιάταξη των στρατευμάτων, ακόμα και μεταφορά τους σε άλλο lane, θα προτιμούσαμε όμως τον πλήρη έλεγχο.

artifact 8

Δείξε μου (και δώσε μου) το χρήμα
Το gameplay του Artifact είναι ένας οδοστρωτήρας απόλαυσης που συντρίβεται όμως πάνω σε ένα αδιαπέραστο τείχος, στο απαράδεκτο οικονομικό μοντέλο το οποίο υιοθέτησαν οι δημιουργοί του. Γελάσαμε με την ψυχή μας διαβάζοντας την πληθώρα δικαιολογιών που χρησιμοποιούν οι... πολιτικάντηδες της Valve για να αιτιολογήσουν την απόφασή τους. “Η χρήση του Steam Marketplace χαρίζει μια γεύση real life TCG γιατί οι παίκτες μπορούν να ανταλλάξουν μεταξύ τους τις κάρτες που τους ενδιαφέρουν”. Βεβαίως, μπορούμε εκεί να μαζέψουμε όσες κάρτες μας λείπουν, ανοίγοντας το πορτοφόλι μας για να τις πληρώσουμε όμως.

Γιατί αυτό; Επειδή ποιος από τους άλλους users θα πάρει τις σκουπιδοκάρτες που αποκτήσαμε ανοίγοντας τα πέντε card packs που δικαιούμαστε αγοράζοντας το Artifact; Πηγαίνοντας να φτιάξουμε ένα deck, πατάμε την επιλογή unowned και παθαίνουμε ένα μικρό εγκεφαλικό αντιλαμβανόμενοι πόσες κάρτες μας λείπουν από το κάθε χρώμα. Μπορούμε να τις αγοράσουμε απευθείας στην ίδια οθόνη, μεταφερόμενοι στο Steam Marketplace. Εναλλακτικά, χώνουμε χρήμα στην αγορά card packs εντός του παιχνιδιού, με την ελπίδα να μας πέσουν οι κάρτες που θα συμπληρώσουν την συλλογή μας.

artifact 9

Αντικρίζοντας με παράπονο την συλλογή καρτών που διαθέτουμε, αρχίζουμε να τις αναμειγνύουμε σε αυτοσχέδια decks, τις δοκιμάζουμε στα δύο modes του solo play και ξεκινάμε για τα multiplayer modes. Εκεί σκουντουφλάμε σε ένα ψέμα που θα ζήλευε και ο Άρχοντας του Ψεύδους. Υποτίθεται ότι στο global matchmaking του Artifact θα αναμετρηθούμε με αντιπάλους της ίδιας δυναμικότητας για να έχει ενδιαφέρον η σύγκρουση και εμείς αρκετές ελπίδες να κερδίσουμε. Στην πράξη διαπιστώσαμε ότι οι άνθρωποι της Valve τσουβαλιάζουν μαζί τον user του πρώτου – δεύτερου level με εκείνον του 20ου, 30ου, 50ου κ.ο.κ. Βλέποντας τα levels των αντιπάλων δεν πτοηθήκαμε, ο κέρσορας δεν κινήθηκε προς το quit, αποφασίσαμε να παλέψουμε μέχρι τέλους. Το γέλιο που έπεσε δεν είχε όρια.

Οι εχθροί ήταν φορτωμένοι με όλες τις κάρτες των χρωμάτων που επιστράτευσαν. Εκεί που ήμασταν έτοιμοι να διαλύσουμε ένα tower τους, έπεφτε μια κάρτα που έκανε stun στο μεγαλύτερο ποσοστό των δυνάμεών μας και η επίθεση εξουδετερωνόταν. Σε άλλη περίπτωση, ο αντίπαλος είχε ένα τσουβάλι spells που κάνουν lock στις κάρτες που διαθέτουμε και δεν έχουμε ρίξει στο πεδίο της μάχης. Γίναμε μάρτυρες του φαιδρού θεάματος να κρατάμε δέκα κάρτες και να μην μπορούμε να ρίξουμε ούτε μία, παρακολουθώντας υπομονετικά τον εχθρό να διαλύει τον στρατό μας.

artifact 10

Το κερασάκι στην τούρτα είναι όταν ο αντίπαλος έρχεται με μπόλικα annihilate spell. Ήμασταν βέβαιοι ότι θα συντρίψουμε το tower του με 6 -7 βαρυφορτωμένες μονάδες χωρίς αντίπαλο απέναντί τους, όταν πέταξε το annihilate και τους εξόντωσε όλους. Τέτοια σκηνικά είναι αναμενόμενα και καλοδεχούμενα σε όλα τα card games αρκεί να υπάρχουν αντίμετρα, δηλαδή να διαθέτουμε όλες τις κάρτες των χρωμάτων ώστε να σμιλέψουμε τα decks που μας εκφράζουν. Στο άθλιο pay – to - win μοντέλο του Artifact αυτό είναι ανέφικτο. Οι άνθρωποι της Valve νομίζουν ότι, η δυνατότητα leveling του λογαριασμού μας με διαδοχικές μάχες στο multiplayer, θα καταπνίξει τις δίκαιες κραυγές αγανάκτησης από τους users που δεν θέλουν να πληρώσουν τα μαλλιοκέφαλά τους.

Απαιτούμε βροχή από xp και όχι... ψιχάλα
Παίζοντας multiplayer αγώνες, κερδίζουμε ελάχιστα xp από την απλή συμμετοχή και την καταστροφή των εχθρικών towers και περισσότερα νικώντας την παρτίδα. Δοθέντος του ότι αντιμετωπίζουμε πάντοτε overpowered αντιπάλους, η μόνη περίπτωση νίκης είναι ο αντίπαλος user να είναι... φέσι και να αποκοιμηθεί στο πληκτρολόγιο ή να αποσυνδεθεί κατά λάθος. Ευτυχώς δεν είναι όλα μαύρα στον multiplayer στίβο. Ενώ τα global matchmaking και constructed modes κυριαρχούνται από τους πληρωτέους users, τα phantom draft και call to arms είναι δίκαιες επιλογές. Στο πρώτο, όλοι οι συμμετέχοντες ξεκινούμε από μηδενική βάση, χτίζοντας ένα deck 60 καρτών από πέντε διαθέσιμα packs.

artifact 11

Η τύχη παίζει κάποιο ρόλο στις κάρτες που θα αποκαλύψουν τα packs αλλά είναι η εμπειρία που θα μας σπρώξει να συλλέξουμε τις καλύτερες κάρτες. Ακόμα ωραιότερο βρήκαμε το event call to arms. Οκτώ προκατασκευασμένα decks μας καλούν να τα επιλέξουμε. Με δεδομένη την σύνθεσή τους, η επιτυχία στις επακόλουθες παρτίδες εξαρτάται αποκλειστικά από τους στρατηγικούς χειρισμούς μας. Παίζοντας με τα decks ξανά και ξανά, αποκτούμε πολύτιμες γνώσεις για τις κάρτες και τον σωστό τρόπο χρήσης τους, γινόμαστε πολύ καλύτεροι παίκτες. Ταυτόχρονα, βλέπουμε ποιο χρώμα ή συνδυασμός χρωμάτων μας αρέσει περισσότερο και αποφασίζουμε να το συμπληρώσουμε πληρώνοντας, αν πιστεύουμε ότι αξίζει η δαπάνη.

Τα phantom draft και call to arms είναι η μοναδική μας ελπίδα να σκαρφαλώσουμε την κλίμακα των levels, κερδίζοντας μέχρι 15 card packs και ισάριθμα tickets. Παράλληλα με τα προαναφερθέντα δώρα, βάζουμε στο χέρι και τους ισχυρότερους heroes όλων των χρωμάτων και αυξάνουμε τις πιθανότητες μας για αξιοπρεπή παρουσία στα υπόλοιπα modes. Η ευεργετική επιρροή των phantom draft και call to arms στο Artifact δεν αρκεί βέβαια για να αποκτήσουμε όλες τις κάρτες που επιθυμούμε χωρίς να τα “σκάσουμε” .

Βλέπουμε αστρονομικά ποσά και βγάζουμε αφρούς από την απόλαυση, συνεπώς μας κακοφάνηκε άγρια η απουσία ενός στατιστικού πίνακα που θα ενσωματώνει όλα μας τα κατορθώματα. Δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η γνώση του πόσα perfect runs έχουμε κάνει στα constructed, phantom και keeper modes, θέλουμε να γνωρίζουμε πόσες κάρτες έχουμε χάσει, καταστρέψει, τα πιο χρησιμοποιημένα χρώματα, το πιο αποδοτικό μας deck κ.ο.κ.

artifact 12

Την ανάγκη μας για κατανάλωση τέχνης την καλύπτει με έξοχο τρόπο το Artifact. Η εικονογράφηση όλων των καρτών έχει εκτελεστεί με τρομερή επιμέλεια και ταλέντο. Μελετώντας τους πανίσχυρους ήρωες μας, τα φοβερά ξόρκια, τις πολεμικές μηχανές και τα τέρατα που κουμαντάρουν, συμπληρώνουμε εύκολα με το μυαλό μας την εικόνα ενός πολέμου επικών διαστάσεων. Η δισδιάστατη φύση των καρτών υποχωρεί και η φαντασία συμπληρώνει τα κενά, βυθίζοντας μας στον μαγικό του κόσμο.

Την ομορφιά των καρτών συμπληρώνουν τα οπτικά εφέ και τα ξεκαρδιστικά deck imps. Πετάξαμε spell στο τραπέζι και άρχισε να βρέχει κεραυνούς σε όλες τις lanes. Οι πολεμιστές μας και τα towers πετάνε καρφιά περιμένοντας τους εχθρούς να σκάσουν πάνω τους. Τα improvements μας εκτοξεύουν φλεγόμενα βλήματα και γάντζους. Περνάμε αλυσίδες στις εχθρικές κάρτες με τα lock abilities μας. Μέσα στον χαμό, η προσοχή μας στρέφεται στα deck imps.

Δύο τρισχαριτωμένα διαβολάκια συντροφεύουν τους αντιμαχόμενους και το γέλιο πάει σύννεφο με τις τσαχπινιές τους. Όταν το imp μας αντιλαμβάνεται πως η επόμενη επίθεση του εχθρού θα διαλύσει το tower, μας το δείχνει τρέμοντας από τον φόβο του. Καταστρέφοντας αντίθετα το tower του εχθρού, το imp αρχίζει τις κοροϊδευτικές χειρονομίες προς τον αντίπαλο. Βλέποντας την lane μας άδεια από κάρτες, το imp πετάει από πάνω της πανικόβλητο, μας την παρουσιάζει όπως οι “γλάστρες” τις οικιακές συσκευές στην τηλεόραση και παίρνει ένα ύφος “αμάν, δεν βλέπεις ότι άδειασε η lane;”.

http://www.youtube.com/watch?v=4glCcyOgjS8

Οι φωνές των imps ήταν αυτές που θα αναμέναμε από τέτοια χαριτωμένα πλασματάκια, δηλαδή κραυγούλες εφάμιλλες των κινηματογραφικών Gremlins. Μας κατέπληξε το εκπληκτικό voice acting που αγκαλιάζει όλες τις κάρτες αλλά και η προσαρμογή του στην εξέλιξη της μάχης. Heroes και creeps διαλαλούν τις προθέσεις τους, απειλούν, κομπάζουν, δείχνουν ακόμα και μεταμέλεια όταν αναγκάζονται να πλήξουν υψηλόβαθμες κάρτες του ίδιου χρώματος! Επίσης, όλες οι κάρτες διαθέτουν περιγραφή με εύστοχο voice acting, ζωντανεύοντας έτσι την μονοδιάστατη ύπαρξή τους. Το soundtrack είναι ικανοποιητικό αλλά του δίνουμε ελάχιστη σημασία, προτιμώντας να εστιάζουμε στις εκπλήξεις που κρύβει το voice acting.

Ιερά Σύνοψις
Το Artifact έχει το μοναδικό χαρακτηριστικό ανάμεσα στα games της κατηγορίας του να ταυτίζει την διάρκεια με την αντοχή στον χρόνο. Χωρίς single player campaign, ο χρονικός ορίζοντας ενασχόλησής μας με την πάρτη του είναι πολλές δεκάδες έως εκατοντάδες ώρες, ανάλογα με την υπομονή και το εύρος της τσέπης μας. Σπρώχνοντας χρήμα στην αγορά καρτών και δομώντας καταπληκτικά decks, ξεκλειδώνουμε την πόρτα της eSport διάστασης του Artifact. Η Valve έδειξε ξεκάθαρα την πρόθεσή της να εντάξει το Artifact στο επαγγελματικό gaming, διοργανώνοντας μάλιστα και τουρνουά 128 ατόμων με έπαθλο 10 χιλιάδες δολάρια για την προώθησή του.

artifact 13

Κρίνοντας από την ελεύθερη πτώση του αριθμού των παικτών του game μέσα σε μόλις δύο μήνες από την κυκλοφορία του (οι 60 χιλιάδες έγιναν 1500) το μέλλον του Artifact στα eSports είναι αμφίβολο. Στα θετικά σημεία του τώρα, στις 30 ώρες συγκρούσεων που έχουμε να επιδείξουμε, υποκλιθήκαμε ξανά στο ταλέντο του Richard Garfield. Ο φοβερός σχεδιαστής γνωρίζει ότι, όσο όμορφα και αν είναι τα γραφικά, ο ήχος και το σενάριο σε ένα game, δεν αξίζει φράγκο χωρίς στιβαρό gameplay. Ο αστρονομικός αριθμός των πιθανών συνδυασμών καρτών, το σωστό ζύγισμα του κάθε χρώματος, η πληθώρα των ιδιοτήτων που αλληλεπιδρούν αρμονικά, όλα τους πυροδοτούν αμέτρητες μαγευτικές παρτίδες.

Τα συναισθήματα μας έκαναν πάρτι σε καθεμιά από αυτές. Οργή και βλαστήμιες όταν χάνουμε, έκπληξη όταν ο αντίπαλος παίζει διαδοχικά χαρτιά που ανατρέπουν τα πάντα, σατανικό γέλιο την ώρα που τσακίζουμε τις άμυνες του και ετοιμαζόμαστε για την χαριστική βολή, κραυγές θριάμβου όποτε ανατρέπουμε χαμένες μάχες. Επειδή δεν γουστάρουμε να πληρώνουμε σαν κορόιδα πάνω από τα 18 ευρώ που στοιχίζει η αγορά του στο Steam, περιορίσαμε τις multiplayer επιδρομές μας στο τρέχων event call to arms και στο phantom draft. Θα απουσιάζουμε από τα υπόλοιπα modes έως ότου αναβαθμίσουμε τον λογαριασμό μας στο μέγιστο level και αποκτήσουμε έτσι όλα τα packs, με την ελπίδα να συμπληρώσουμε την συλλογή μας. Η ποιότητα του gameplay, η δυνατότητα να παίζουμε άφθονες παρτίδες με φίλους στο Steam, η πρόθεση της Valve για ολοκληρωτική ανακαίνιση του game (ευελπιστούμε σε εγκατάλειψη του οικονομικού μοντέλου και προσθήκη single player campaign) μας έπεισαν ότι το Artifact δικαίως προστέθηκε στην συλλογή μας.

Θετικά:
- Πληθώρα καρτών με καλοζυγιασμένες ικανότητες
- Όλες οι παρτίδες είναι απρόβλεπτες και τις απολαμβάνουμε
- Voice acting υψηλότατου επιπέδου
- Καινοτομίες στο gameplay που βελτιώνουν τα αγαπημένα στερεότυπα
- Σχεδόν απεριόριστη αντοχή στον χρόνο
- Ποικιλία σε multiplayer modes

Αρνητικά:
- Απαράδεκτο οικονομικό μοντέλο “pay - to - win”
- Χλιαρή συμμετοχή των users στα multiplayer modes που οδηγεί σε αρκετή αναμονή από παρτίδα σε παρτίδα
- Απουσία single player campaign
- Τεράστια δυσκολία στην απόκτηση νέων καρτών διαμέσου leveling
- Τοποθέτηση σε τυχαίες θέσεις ηρώων και creeps πριν από τους γύρους
- Απουσία αναλυτικού στατιστικού πίνακα

Βαθμολογία
Γραφικά: 6.5
Ήχος: 8
Gameplay: 9
Σενάριο: 6.5
Αντοχή: 9
Γενικά: 7.5

Η εισβολή της Valve στον χώρο των CCG είναι εξόχως απολαυστική αλλά χρήζει μπόλικης επεξεργασίας για να ανταγωνιστεί τις κορυφές του είδους.

Γιάννης Μοσχονάς

2 weeks ago
Tropico 6 2 weeks ago

Στον tropico του φασίστα και στα κουλουβάχατα της ιστορίας!

Νομίζουμε ότι κάπου εκεί, στα σκοτάδια του υποσυνείδητου μας, κρύβεται ένας δικτατορίσκος έτοιμος για να βγει για να διεκδικήσει την θέση του στην πραγματικότητα. Όχι; Τότε πως εξηγείται η αγάπη μας προς όλη την σειρά των Tropico που εισβάλλει στα PC μας από το 2001 σε τακτά χρονικά διαστήματα; Η απάντηση είναι απλή και ονομάζεται gameplay. Κάθε Tropico είναι ένα συνονθύλευμα απολαυστικών game mechanics που μιμούνται τις αρμοδιότητες ενός ηγέτη μικρού κράτους. Είναι τρομερά συναρπαστικό να λαμβάνουμε αποφάσεις και να βλέπουμε τις συνέπειες τους σε έναν ολόκληρο λαό.

Η σκυτάλη της σειράς Tropico πέρασε στα χέρια της Haenimont Games από το Tropico 3 και εντεύθεν, μιας εταιρείας ανάπτυξης με αξιοσημείωτο ρόλο στην κουλτούρα των Strategy (Omerta, Surviving Mars). Πιάνοντας το Tropico 6 στα χέρια μας διαπιστώσαμε με έκπληξη ότι η Haenimont Games εξαφανίστηκε και το project ανέλαβε η γερμανική Limbic Entertainment. Μια γρήγορη ματιά στα κατορθώματά της εξαφάνισε όποιες αμφιβολίες είχαμε για αυτή την αλλαγή φρουράς. Έχοντας λιώσει τα Might & Magic X: Legacy και Might & Magic Heroes VII γνωρίσαμε από πρώτο χέρι το ταλέντο των ανθρώπων της στην σύνθεση ενός Strategy ή RPG. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ιδρυτικά στελέχη της είναι βετεράνοι της σειράς Anno συνεπώς διαθέτουν τεράστια εμπειρία από City – Building Strategy, έχουν μελετήσει τις κοινωνικές δομές και ξέρουν πως να τις ενσωματώνουν στα πλαίσια ενός Video Game, να τις μεταμορφώνουν σε διασκέδαση.

tropico 6 1

Το κράτος είμαι εγώ
Ο ρόλος μας στο Tropico 6 είναι ο ρόλος ενός ηγέτη σε κράτος – μπανανία της Καραϊβικής. Δεν είναι απαραίτητο η διαμονή μας στην εξουσία να γυρίσει σε δικτατορία, μπορούμε κάλλιστα να υπηρετήσουμε τον λαό με ανιδιοτέλεια και να διατηρήσουμε άριστες σχέσεις με όλες τις κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις που συγκρούονται γύρω μας. Η ιστορία του κράτους μας ξεδιπλώνεται σε τέσσερις σπουδαίες ιστορικές περιόδους, τις Colonial Era, World Wars, Cold War και Modern Times. Όλες τους προσφέρουν ένα σωρό προκλήσεις οι οποίες λαμβάνουν την μορφή αιτημάτων των ισχυρότερων πολιτικών δυνάμεων της εποχής που συγκρούονται ανελέητα.

Η εποχή της αποικιοκρατίας (Colonial) θα λέγαμε ότι είναι και η απλούστερη αφού ο βασικός αντίπαλος είναι οι αξιωματούχοι του Βρετανικού στέμματος και ο μοναδικός σύμμαχος, οι επαναστατικές δυνάμεις που ξεπροβάλλουν από τον λαό μας. Το Στέμμα μας τοποθετεί για περιορισμένο χρονικό διάστημα στην εξουσία και είμαστε υποχρεωμένοι να λαδώνουμε τους υπαλλήλους του για να επιμηκύνουμε τον χρόνο παραμονής μας. Αργά αλλά σταθερά, ευνοούμε τις επαναστατικές δυνάμεις μέχρι να δυναμώσουν αρκετά ώστε να επιχειρήσουμε απόσχιση. Αν δεν έχουμε τα λεφτά να εξαγοράσουμε την ελευθερία μας, οι Βρετανοί στέλνουν στρατό για να μας εκθρονίσει και ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος. Το βασικό μας κίνητρο για το χτίσιμο και την συντήρηση στρατιωτικών κτιρίων είναι η αντιμετώπιση εξωτερικών και εσωτερικών κινδύνων.

http://www.youtube.com/watch?v=4BdLhKgujEY

Στην Colonial Era αντιμετωπίζουμε το μένος των Βρετανών, στον Παγκόσμιο Πόλεμο τις δυνάμεις του Άξονα ή των Συμμάχων, στον Ψυχρό Πόλεμο το Ανατολικό ή το Δυτικό Μπλοκ. Γουστάραμε την ρεαλιστική νότα της Σύγχρονης Εποχής όπου ο πόλεμος έχει περισσότερο οικονομική παρά στρατιωτική μορφή. Αν πάμε κόντρα στους βιομηχάνους και στους μεγιστάνες, θα μας φιλοδωρήσουν με ωραίες οικονομικές κρίσεις που παγώνουν την οικονομία. Ο εσωτερικός εχθρός είναι οι υπήκοοι μας. Αν τους γράψουμε στα παλιά μας υποδήματα και αποφασίσουμε να τους κυβερνήσουμε με σιδερένια πυγμή, τους μετατρέπουμε σταδιακά σε αντάρτες. Αυτοί θα επιχειρήσουν να μας ρίξουν από την εξουσία με αιφνιδιαστικές επιδρομές και εκεί ο στρατός μας θα κάνει το καθήκον του. Τα πλήθη είναι μια τεράστια μάζα από μινιατούρες και οι ένοπλες συγκρούσεις δεν είναι όσο εντυπωσιακές ακούγονται. Εντούτοις έχει ενδιαφέρον η παρακολούθηση των αντιδράσεων του κόσμου σε όλα τα δυσάρεστα γεγονότα.

Ο αγώνας για την εδραίωση της εξουσίας και την ικανοποίηση των πολυάριθμων αναγκών του κόσμου στο Tropico 6 μας δίνουν μια καλή γεύση του πόσο δύσκολο είναι να ηγούμαστε ενός κράτους, ακόμα και λιλιπούτειου όπως το δικό μας. Ένα κάρο φατρίες, υπερδυνάμεις, συνασπισμοί κρατών και λομπίστες προσπαθούν να μας επιβάλλουν την πολιτική τους ατζέντα. Είμαστε υποχρεωμένοι να ικανοποιούμε τα περισσότερα αιτήματά τους για να διατηρούμε την ισορροπία του κράτους και της οικονομίας. Φυσικά, τα συμφέροντα είναι συχνά αντικρουόμενα με αποτέλεσμα να πέφτουμε πάνω στα dual demands, απαιτήσεις όπου καλούμαστε να επιλέξουμε αναγκαστικά μια από δύο φατρίες, εκνευρίζοντας εκείνη που θα απορρίψουμε.

tropico 6 2

Το παιχνίδι της διπλωματίας λοιπόν διεξάγεται μέσω των αποστολών που μας ανατίθενται και της κατανόησης των αναγκών των φατριών ώστε να κερδίσουμε την εύνοιά τους, χτίζοντας βιομηχανίες για τους βιομηχάνους, οικολογικές εγκαταστάσεις για τους οικολόγους, στρατόπεδα για τους μιλιταριστές κ.ο.κ. Στο συντριπτικό ποσοστό τους, οι απαιτήσεις των φατριών συμβαδίζουν με τα πιστεύω τους. Μια μικρή παρατυπία διακρίναμε στις απαιτήσεις εκπροσώπου του Σοβιετικού Μπλοκ που μας ζήτησε να φτωχοποιήσουμε τον λαό μας κόβοντας μισθούς αβέρτα, γελοία απαίτηση από υποτιθέμενο κομμουνιστή. Σε δεύτερο επίπεδο, η διπλωματία με τις Μεγάλες Δυνάμεις κάθε εποχής περνά από τις πρεσβείες και ένα μικρό αριθμό εύστοχων διπλωματικών ενεργειών. Η σύναψη συμμαχίας και η έκκληση για οικονομική βοήθεια είναι οι σπουδαιότερες ενέργειες, πόσες φορές άραγε μας έσωσε η γενναιοδωρία των ξένων από την χρεωκοπία;

Δύο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μας στην single player απόλαυση του Tropico 6, τα missions και το sandbox mode. Προτού βυθιστούμε σε αυτά, το φανταστικό Tutorial απαντά σε όλες τις απορίες μας σχετικά με τον χειρισμό, το user interface και τα πλούσια game mechanics του παιχνιδιού. Είναι φανερή η κλίση των developers προς την ολοκληρωτική μεταμόρφωση του Tropico σε sandbox από την απουσία ενός campaign. Το campaign θα ένωνε όλα τα missions κάτω από την ευεργετική ομπρέλα ενός στιβαρού σεναρίου, προσφέροντας νέα δομή και κίνητρα στις πράξεις μας αλλά και αφηγηματικές απολαύσεις.

tropico 6 3

Τα missions διανθίζονται από μικροσκοπικές πλοκές που παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον. Εκτός από την χιουμοριστική τους διάσταση, οι ιστορίες των missions αποκαλύπτουν όλες τις δυνατότητες του gameplay, τις διαφορετικές τροχιές που μπορεί να ακολουθήσει η καριέρα μας. Μπορούμε να γίνουμε ανελέητοι δικτάτορες, χαρισματικοί ηγέτες που θα μας λατρεύει ο λαός, πειρατές και πλιατσικολόγοι, να δημιουργήσουμε αγροτικούς και τουριστικούς παραδείσους, νομαδικό λαό κ.ο.κ.

Τα εργαλεία της ανώτατης διοίκησης
Το interface του Tropico 6 είναι σκέτη μαγεία. Οι στόχοι που μας ανατίθενται παρελαύνουν στην αριστερή πλευρά της οθόνης και τα εικονίδια διαχείρισης του χρόνου, zoom out και του κυβερνήτη μας είναι τοποθετημένα από κάτω. Εκτελούμε τα διοικητικά μας καθήκοντα πατώντας τα δώδεκα εικονίδια όπου συγκεντρώνονται όλες οι πληροφορίες και τα ισχυρότερα εργαλεία της εξουσίας. Το εικονίδιο που προτιμούμε να πατάμε διαρκώς είναι το Construction. Εκεί κατασκευάζουμε τα πάντα στο κράτος μας, το διακοσμούμε, φροντίζουμε τις ανάγκες των πολιτών για να φροντίζουν εκείνοι τα ταμεία μας.

tropico 6 4

Αντί για tech tree έχουμε το Research που ξεχειλίζει από χρήσιμες τεχνολογίες. Αντιλαμβανόμαστε σύντομα ότι οι προχωρημένες εποχές έχουν τις σπουδαιότερες τεχνολογίες, εκείνες που θα ανεβάσουν την παραγωγικότητα στα ύψη και θα γεμίσουν δολάρια τις τσέπες μας. Δεν μας είναι όλες οι τεχνολογίες χρήσιμες, αφού μάθουμε όσες μας αρέσουν περισσότερο, τις κυνηγάμε σε όλα τα missions και στο sandbox mode.

Το κυνήγι του χρήματος θα μας δώσει τα μέσα για να πετύχουμε τους στόχους μας στο game. Αν το ταμείο μας έχει αρνητικό πρόσημο, το κράτος μας θα ονομαστεί Τρώγλικο.

Το σπουδαιότερο εικονίδιο του user interface είναι το Almanac. Στο εσωτερικό του βρίσκονται συμπυκνωμένες όλες οι αναγκαίες πληροφορίες για να διοικήσουμε το κράτος μας. Με μια ματιά διακρίνουμε το σημαντικότερο πρόβλημα της πολιτείας, βλέπουμε τα ποσοστά ανεργίας και το πόσοι πολίτες είναι άστεγοι ώστε να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα. Η λίστα με τα κτίρια που διαθέτουμε μας επιτρέπει να μετακινούμαστε αυτόματα σε αυτά που θέλουμε αντί να τα ψάχνουμε υπομονετικά πάνω στον χάρτη. Η σημαντικότερη πληροφορία που βρίσκουμε εκεί είναι τα έσοδα μας από τους φυσικούς και τεχνητούς πόρους του κράτους.

Το χρήμα αποτελεί το πολυτιμότερο αγαθό στο Tropico 6 συνεπώς το χτίσιμο μιας εύρωστης οικονομίας είναι μονόδρομος. Για να συμβεί κάτι τέτοιο χρειαζόμαστε επιχειρήσεις οι οποίες θα παράγουν τα πολυτιμότερα αγαθά, εκείνα που μαζεύουν τα περισσότερα έσοδα. Όταν μαθαίνουμε ποια είναι αυτά χάρις στο Almanac, ρίχνουμε το βάρος μας στην παραγωγή τους, χτίζοντας ένα μηχανισμό παραγωγής άφθονου χρήματος. Αυτό έγινε το πρώτο μας βήμα σε κάθε mission, η ανάπτυξη των πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων και στην συνέχεια ασχολούμαστε με συγκεκριμένα objectives. Όπως είναι άσκοπο να προγραμματίζεις ταξίδι με το όχημά σου όταν δεν έχεις βενζίνη έτσι και η “μπανανία” μας στο Tropico 6 δεν μπορεί να εξελιχθεί χωρίς σταθερή εισροή κεφαλαίων.

tropico 6 5

Οι εμπορικές συμφωνίες είναι ο δεύτερος τρόπος για να γεμίσουμε το θησαυροφυλάκιό μας μετά την παραγωγή και εξαγωγή των πολυτιμότερων αγαθών. Η επιτυχία των εμπορικών συμφωνιών, κυρίως του τομέα των εξαγωγών που πλουτίζει τα ταμεία μας, εξαρτάται από τις διπλωματικές μας σχέσεις με τους εμπορικούς συνεργάτες. Μικρά ποσά φαιάς ουσίας καταναλώνουμε επιλέγοντας τις πιο επικερδείς συμφωνίες και βελτιώνοντας τις σχέσεις μας με συγκεκριμένες δυνάμεις. Μεγάλη ευχαρίστηση αντλούμε βλέποντας πόσο χρήμα μαζεύεται στο κράτος μας από τις σωστές εμπορικές επιλογές.

Δικτάτορα fashion victim έχουμε ξαναδεί;
Ο δικτάτορας μας μπορεί να υποστεί γενικό lifting αν το επιθυμούμε, να μεταμορφωθεί σε μια γελοία παρωδία ηγέτη ή να μοιάσει με ιστορικά πρόσωπα. Δοκιμάσαμε και γυναίκα δικτάτορα γελώντας μέχρις δακρύων με την ροζ στολή που της προμηθεύσαμε, τα γυαλάκια καρδούλες και το πούρο που εξέχει από το στόμα της. Εκτός από τις εμφανισιακές μεταβολές που δεν έχουν καμία επίπτωση στο gameplay, επιλέγουμε και ορισμένα traits τα οποία έχουν. Για να αυξήσουμε την παραγωγή μπορούμε να μετατρέψουμε τον δικτάτορα μας σε εργασιομανή. Αν ανησυχούμε για την αντίδραση του κόσμου στις ψεύτικες υποσχέσεις και τα “Θα” μας, τον καθιστούμε απολογητικό, ένα φουκαρά που κοιτάει με κλαμένα μάτια τους πολίτες ζητώντας διαρκώς συγχώρεση. Τα traits τροποποιούν σε ικανοποιητικό βαθμό το gameplay και θα θέλαμε πολλά περισσότερα.

tropico 6 6
Μια αισθητή διαφορά του νέου Tropico σε σχέση με τους προγόνους του είναι η μορφή αρχιπελάγους που λαμβάνει η επικράτειά μας. Αντί για μια συμπαγή μάζα γης πάνω στην οποία θα χτίσουμε την αυτοκρατορία μας, το έδαφος (και κατά συνέπεια, οι πρώτες ύλες) είναι κατακερματισμένο σε νησιά μικρού και μεγάλου μεγέθους που περιμένουν να τα εκμεταλλευτούμε. Είναι αναπόφευκτη η επιλογή του μεγαλύτερου νησιού ως πρωτεύουσας του κράτους με το παλάτι μας να δεσπόζει στον χώρο και τις σημαντικότερες υπηρεσίες να το περιβάλλουν. Το διάβασμα του χάρτη με την χρήση του απόλυτα απαραίτητου εικονιδίου Overlays κατευθύνει στην ουσία τις κατασκευαστικές μας δραστηριότητες στα σημεία όπου συγκεντρώνονται οι περισσότεροι πόροι.

Από την στιγμή που θα πατήσουμε το πόδι μας σε ένα νησάκι, τα ορυχεία, οι φυτείες κ.τ.λ. γίνονται ο πυρήνας νέων οικισμών που θα στεγάσουν, θα ταΐσουν και θα διασκεδάσουν τους εργάτες μας. Το θέαμα των κοινοτήτων που φυτρώνουν σε απίθανα μέρη είναι φανταστικό αλλά και αναγκαίο. Ικανοποιηθήκαμε από τον έλεγχο που ασκεί το A.I. στην καθημερινότητα του λαού μας. Τα ανθρωπάκια που μας υπηρετούν έχουν αρκετές ανάγκες που πρέπει να ικανοποιηθούν. Θέλουν να πιουν ένα ποτό, να παρακολουθήσουν μια ταινία, να φάνε σε εστιατόριο, να απολαύσουν τα πολιτιστικά αγαθά του κράτους μας. Αν δεν στήσουμε ένα τέλειο δίκτυο μεταφορών και δεν φέρουμε τα πιο αναγκαία κτίρια κοντά στους τόπους εργασίας, δεν το έχουν σε τίποτα να διασχίσουν όλο το νησί για να τα επισκεφθούν. Αυτό μεταφράζεται σε τρομακτική καθυστέρηση της παραγωγικής διαδικασίας και σε αποδιοργάνωση της οικονομίας μας.

tropico 6 7

Το σύνταγμα είναι ένα εξαιρετικό πολιτικό εργαλείο για να χαρίσουμε περισσότερες ελευθερίες στον λαό ή να τις στραγγαλίσουμε όλες μια και καλή. Το δίλημμα είναι αν βλέπουμε τους εαυτούς μας ως λαοπρόβλητους δικτάτορες ή αυταρχικά καθάρματα και το game μας επιτρέπει να είμαστε αμφότεροι. Δεν υπάρχει λόγος να ακολουθήσουμε τα άκρα, μπορούμε να επιλέξουμε την μεσαία από τις τρεις επιλογές κάθε συνταγματικής ρήτρας, την ουδέτερη που δεν επηρεάζει τους δείκτες του κράτους. Υπογράφοντας το σύνταγμα βιώνουμε ψυχολογικά μια μικρή γεύση της δύναμης εκείνων που το ελέγχουν αλλά και της ευθύνης που κουβαλούν.

Ηγέτης χωρίς ξεπλένηδες και εγκληματίες δεν επιβιώνει
Στον κόσμο του χρήματος δεν νοείται σοβαρός δικτάτορας χωρίς έναν χρηματιστή αγκαζέ για να προσέχει την περιουσία του. Ο χρηματιστής μας είναι ένα λαμόγιο ολκής που μας αναθέτει διάφορες αποστολές. Η ολοκλήρωσή τους συνοδεύεται από ένα σεβαστό ποσό μαύρου χρήματος στον ειδικό λογαριασμό σε ελβετική τράπεζα που μας έχει ανοίξει. Το ωραίο στην υπόθεση είναι ότι μπορούμε να αρνηθούμε ένα request του χρηματιστή αν δεν μας βολεύει, ελπίζοντας το επόμενο να είναι του γούστου μας. Ευτυχώς, το μαύρο χρήμα δεν υπάρχει μόνο για αποταμίευση διότι θα ήταν ανούσιο. Είναι ένας βοηθητικός πόρος που μπορεί να μεταφραστεί σε απόκτηση νέων τεχνολογιών, δολαρίων, raid points, να ενισχύσει την προεκλογική μας εκστρατεία κ.ο.κ.

tropico 6 8
Χωρίς να το θέλει, το Tropico 6 ξύπνησε τον αρχαιοκάπηλο μέσα μας. Οι πράκτορες που διαθέτουμε για σκιώδεις επιχειρήσεις (κομάντο, πειρατές, κατάσκοποι) έχουν την δυνατότητα να αρπάξουν αρχαιολογικά μνημεία παγκόσμιας αίγλης και να τα μεταφέρουν στην “αυλή” μας. Προφανώς η παρουσία ενός θαυμάσιου κατασκευάσματος θα μαγνητίσει ένα τεράστιο αριθμό τουριστών και θα ικανοποιήσει τις πολιτιστικές ανάγκες των πολιτών μας. Τα μνημεία όμως έχουν και άλλη χρήση η οποία αναγράφεται στα εικονίδια τους.

Για παράδειγμα θεωρούμε ανεκτίμητη την δυνατότητα του Registan of Samarkand να μορφώνει αυτόματα όλα τα παιδιά του έθνους μας χωρίς να χρειάζεται να γεμίσουμε τον τόπο με High Schools και Colleges. Αγαπάμε πραγματικά τα Moai Heads, τα πασίγνωστα μνημεία των Νησιών του Πάσχα, για την ικανότητά τους να επιταχύνουν τρομακτικά τις θαλάσσιες συγκοινωνίες. Η αρπαγή των World Wonders είναι ουσιαστικό game mechanic και όχι επιφανειακό. Η μορφή των raids είναι τρομερά απλοποιημένη, δεν έχει κανένα βάθος. Πατάμε ένα εικονίδιο, βλέπουμε τον χρονομετρητή να τρέχει και παρακολουθούμε σε κείμενο την εξέλιξη της επιχείρησης. Εκεί αντιμετωπίσαμε το μοναδικό bug του playthrough μας. Πατήσαμε το εικονίδιο ενός raid και το είδαμε να αναβοσβήνει αδιάκοπα χωρίς να πραγματοποιείται ποτέ.

tropico 6 9

Τα loading times είναι σχετικά αργά αλλά όχι αποθαρρυντικά. Η ιδιαιτερότητά τους που μας άρεσε πολύ είναι οι πληροφορίες που παρελαύνουν στην οθόνη όσο περιμένουμε. Εκτός από τα tips για το gameplay που τα μαθαίνουμε γρήγορα, πεθαίνουμε στα γέλια με τις αναφορές στην ηλιθιότητα ιστορικών δικτατόρων. Με τρανταχτά γέλια αποδεχθήκαμε την πληροφορία για ένα βρωμύλο δικτάτορα που διαβεβαιώνει τους υπηκόους του ότι δεν έχει πάει ποτέ στην τουαλέτα!

Φανταστήκαμε τον Saddam Hussein να βγάζει λόγο υπό τους ήχους του I Will Always Love You της μακαρίτισσας Whitney Houston και δεν μπορούσαμε να συγκρατήσουμε τα γέλια μας. Να μην πούμε για τον γελοίο Τσαουσέσκου που απαγόρευσε το Scrabble επειδή, άκουσον, άκουσον, το θεωρούσε υπερβολικά διανοουμενίστικο. Αφού καταλάγιασαν τα γέλια μας, βγήκε και μια χρήσιμη πληροφορία από όλα αυτά. Λέμε να πάρουμε το βιβλίο ενός κόπανου ηγέτη ασιατικού κράτους, να το διαβάσουμε τρεις φορές και να πάμε βολίδα στον παράδεισο, έτσι λέει τουλάχιστον ο συγγραφέας του!

tropico 6 10

Θα σας φέρω ευημερία, υγεία, Θα, Θα, Θα
Ένας καλός δικτάτορας οφείλει, αραιά και που, να παραμυθιάζει τον λαό του με ουτοπικές υποσχέσεις για μεγαλεία ώστε να κατευνάσει τις φωνές που υψώνονται ενάντια στην πολιτική του. Οι προεκλογικές ομιλίες που είχαν χαθεί στο περασμένο Tropico, επανέρχονται εδώ για να μας διασκεδάσουν και παράλληλα, να θέσουν νέα εμπόδια στο έργο μας. Ξεκινάμε τον λόγο μας με το απαραίτητο πατρονάρισμα, παριστάνοντας τον πατέρα του λαού που αγαπάει τους πάντες σαν παιδιά του. Την αρχική μπουρδολογία ακολουθεί η αναγνώριση κάποιου κοινωνικού προβλήματος από την πλευρά μας. Στο δεύτερο σκέλος του λόγου μας, μπορούμε να παινέψουμε μια από τις αντιμαχόμενες φατρίες του κράτους, αυξάνοντας έτσι σημαντικά την επιρροή της στα κοινά.

Στο τρίτο σκέλος αρχίζουμε τα “κατηγορώ”, επιλέγοντας μια από τις Υπερδυνάμεις της εποχής σαν αποδιοπομπαίο τράγο για όλα τα δεινά μας. Επιλέγουμε φυσικά την υπερδύναμη με την οποία πρόκειται να χειροτερέψουμε τις σχέσεις μας ώστε οι ψηφοφόροι να επικροτήσουν τις μελλοντικές διπλωματικές κινήσεις. Το τέταρτο σκέλος είναι το σημαντικότερο από όλα, η μεγάλη υπόσχεση από μέρους μας, το περιβόητο “Θα” των πολιτικών. Εδώ αρχίζει η σοβαρή αλληλεπίδραση του λόγου μας με το gameplay. Το ζήτημα που θα παρουσιάσουμε ως προβληματικό, π.χ. ο τομέας της υγείας, της διασκέδασης, της πίστης κ.τ.λ., θα κληθούμε να το επιλύσουμε στο αμέσως επόμενο διάστημα. Δεσμευόμαστε ότι θα βελτιώσουμε τις ελεεινές εργασιακές συνθήκες; Ο γλοιώδης συμβουλάτορας Penultimo θα μας αναθέσει σαν αποστολή να αυξήσουμε το Job Happiness κατά μπόλικες μονάδες. Οι αποστολές επίλυσης των ζητημάτων που θέτουμε δεν είναι καθόλου εύκολες, τουναντίον απαιτούν την εκροή μεγάλων κεφαλαίων, την ανακατασκευή επιχειρήσεων και κατοικιών κ.ο.κ.

tropico 6 11

Η γη στο Tropico 6 γίνεται και πάλι ο καμβάς πάνω στον οποίο θα ζωγραφίσουμε το οικοδομικό μας αριστούργημα. Με την κάμερα να κινείται προς όλες τις κατευθύνσεις και να μεγεθύνει – σμικρύνει εύκολα τα πάντα, βλέπουμε τον χώρο και αποφασίζουμε που θα στήσουμε τι. Το χτίσιμο είναι μια τρομερά εθιστική διαδικασία καθώς βλέπουμε την χώρα να αλλάζει μορφή από τα δεκάδες κτίρια που τοποθετούμε εδώ και εκεί. Ο αριθμός τους είναι μεγάλος και η εμφάνισή τους εξαιρετική, με τα καλύτερα κτίρια να περιμένουν τις σύγχρονες ιστορικές περιόδους για να γίνουν διαθέσιμα.

Πανεύκολα μπορούμε να κατεδαφίσουμε ότι θέλουμε για να φτιάξουμε κάτι άλλο, ειδικά στις περιπτώσεις όπου, κατά λάθος, χτίσαμε κατοικίες ή επιχειρήσεις πάνω από κοιτάσματα ορυκτού πλούτου. Πολύ θα θέλαμε να έχουμε την δυνατότητα του terraforming, να πλάσουμε το έδαφος όπως το επιθυμούμε, ισοπεδώνοντας βουνά και βράχια που εμποδίζουν τα κτίσματά μας. Το ότι δεν μπορούμε να το πράξουμε είναι μια πρόκληση που μας αναγκάζει να υπολογίζουμε προσεκτικά το μέγεθος των καλλιεργειών, των δρόμων, την απόσταση των επιχειρήσεων από το λιμάνι, των μονάδων συλλογής πρώτων υλών από εκείνες της μεταποίησης. Η ευθυγράμμιση των δρόμων είναι λίγο προβληματική. Έχουν μια τάση να παίρνουν φιδογυριστή μορφή όταν πλησιάζουν σε φυσικά ή τεχνητά εμπόδια. Έτσι αναγκαζόμαστε να τους στρώνουμε πολύ σιγά, με προσεκτικά βήματα ώστε να ενωθούν τα κτίρια με τις κεντρικές οδικές αρτηρίες.

Ο τομέας της νομοθετικής εξουσίας που ανοίγεται μπροστά μας πατώντας το εικονίδιο Edicts είναι ένας μηχανισμός που μας αρέσει πολύ. Η επιβολή των νόμων ειδικά εδραιώνει την ισχύ μας στο κράτος και βοηθά τρομακτικά την ανάπτυξη. Εκδίδουμε διατάγματα αβέρτα αναγκάζοντας τους υπηκόους να δουλεύουν περισσότερο. Ευνοούμε την ναυτιλία αδιαφορώντας για την αύξηση του κόστους συντήρησης των ναυτικών εγκαταστάσεων. Μπορούμε να τσακίσουμε την Εκκλησία και τους πλούσιους στα πρόστιμα, δίνοντας δωρεάν σπίτια και άφθονο φαγητό στην φτωχολογιά. Μπορούμε να χρεωθούμε παίρνοντας διακρατικά δάνεια για να αναπτύξουμε ένα τμήμα της γης μας. Είναι τόσα πολλά αυτά που μπορούμε να κάνουμε ώστε περνούν μπόλικες ώρες μέχρι να αποκτήσουμε όλες τις τεχνολογίες ξοδεύοντας knowledge.

tropico 6 12

Έγκλημα δίχως τιμωρία
Ευτυχώς η θέλησή μας μπορεί να επιβληθεί και άμεσα στους απείθαρχους πολίτες της μπανανίας μας. Εγκληματίες και αντικαθεστωτικοί σεργιανίζουν στο κράτος σπέρνοντας τον πανικό και την ανομία. Αν αισθανόμαστε μεγαλόκαρδοι, θα τους πετάξουμε σε μια φυλακή και θα βγάλουμε λεφτά από την καταναγκαστική εργασία τους. Αντίθετα, μπορούμε να αφήσουμε τα προσχήματα και να τους χώσουμε σε ψυχιατρικά ιδρύματα, να τους δωροδοκήσουμε ή να τους εκτελέσουμε εν ψυχρώ. Πως είναι δυνατόν να νιώσουμε σαν δικτάτορες αν δεν πάρουμε και μερικά κεφάλια, γίνεται;

Στον πυρήνα του, το Tropico 6 είναι ένα single player experience που δεν έχει ανάγκη να μεταμφιεστεί σε multiplayer delight για να προσελκύσει users. Το παραπάνω γεγονός μοιάζει να έχουν εμπεδώσει καλά οι χρήστες του αν κρίνουμε από την σπανιότητα των έτοιμων games όταν κάνουμε browse στο multiplayer mode. Είναι προτιμότερο να βρούμε τρία κολλητάρια για να το παίξουμε μαζί τους, στην χειρότερη περίπτωση ένα αξιόπιστο φίλο gamer. Έχουμε την δυνατότητα να αλλάξουμε πολλές παραμέτρους του παιχνιδιού ώστε να δομήσουμε την επερχόμενη παρτίδα στα μέτρα μας.

tropico 6 13

Η επιλογή τρόπου νίκης καθορίζει την στρατηγική μας. Αν νικάει ο πλουσιότερος τότε πρέπει να χτίσουμε και να αναπτύξουμε τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις. Αν η επιτυχία στον τουρισμό είναι το κλειδί για την νίκη, στρέφουμε την τεχνολογία και τις κατασκευές στις τουριστικές ατραξιόν. Οι φυσικές καταστροφές είναι ένα αγκάθι που μπορεί να αφαιρεθεί από την εξίσωση, το ίδιο και τα περιορισμένα οικονομικά. Γιατί να μην συμφωνήσουμε με τους φίλους μας να παίξουμε με άπειρο χρήμα και να κερδίσει όποιος δημιουργήσει το τελειότερο αισθητικά κράτος;

Αν το Tropico 6 συμμετείχε σε καλλιστεία γραφικών θα έβγαινε περίπου στο μέσο της λίστας των διαγωνιζομένων. Είναι όμορφο χωρίς να γίνεται εκθαμβωτικό. Όλες οι κατασκευές του κράτους μας είναι περίτεχνα σμιλεμένες και λειτουργούν απόλυτα ρεαλιστικά. Αγαπούμε την δομή του παλατιού, των World Wonders, των καλλιεργειών, ακόμα και των στρατιωτικών κτιρίων. Αξιοποιώντας την εξαιρετική δυνατότητα μεγέθυνσης διακρίνουμε τους κατοίκους μας στην καθημερινότητά τους και απολαμβάνουμε αρκετές μικρολεπτομέρειες. Βλέπουμε μεθύστακες να διαγράφουν οχτάρια στο πεζοδρόμιο, πανικόβλητους πολίτες να τρέχουν μακριά από φωτιές, στρατιώτες να χρησιμοποιούν με επιδεξιότητα τα όπλα τους, πυροσβέστες να ρίχνονται με θάρρος στην φωτιά.

http://www.youtube.com/watch?v=mq-jq8OFrSU

Στις πιο αστείες αλλά και όμορφες λεπτομέρειες καταχωρούμε την τοποθέτηση ενός World Wonder. Η μετακίνηση των ογκωδέστατων οικοδομημάτων γίνεται από ομάδα ελικοπτέρων που τα αμολάνε από ψηλά στην βάση τους σαν να πρόκειται για αεροματοφερόμενες προμήθειες. Ενώ τα κτίρια και τα άψυχα αντικείμενα είναι ιδιαίτερα καλοφτιαγμένα και ευχάριστα στα μάτια μας, οι άνθρωποι δεν μας εντυπωσιάζουν καθόλου σχεδιαστικά, ούτε και τα animations τους.

Αν ανήκουμε σε εκείνους που ξημεροβραδιάζονται στα latin parties, το soundtrack του Tropico 6 φτιάχτηκε ειδικά για εμάς. Ρυθμικές latin μελωδίες μας βομβαρδίζουν ασταμάτητα την ώρα που σουλουπώνουμε το κράτος μας. To σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών εμφανίζεται καθώς δημιουργείται η ακατανίκητη επιθυμία να κουνάμε τα πόδια μας στον ρυθμό της μουσικής. Κάποιες φορές ενδέχεται να κινείται όλο το κορμί στους latin ρυθμούς, παρατώντας την κρατική μηχανή στην μοίρα της ενόσω μερακλώνουμε. Σε όσους δεν μας αρέσει καθόλου η latin μουσική, η επανάληψη των κομματιών και το σφυροκόπημα του μισητού ρυθμού στα αυτιά, μας αναγκάζει να κλείσουμε την μουσική και να επικεντρωθούμε στους φυσικούς ήχους της χώρας μας. Το περιορισμένο voice acting είναι χαβαλεδίστικο με τον πρόεδρο μας να μιλάει σπαστά αγγλικά σαν μπουρτζόβλαχος.

tropico 6 14

Αρχιτέκτονας παρακαλώ, όχι δικτάτορας
Το Tropico 6 δεν είναι εξομοιωτής Δικτατορίας αλλά ένα City Building διαμαντάκι που μας επιτρέπει να το παίξουμε και Δικτάτορες, προκειμένου να σπρώξουμε τα απωθημένα μας στα ψηφιακά ανθρωπάκια. Ο πλούσιος αριθμός από εικονίδια και στατιστικούς πίνακες μπορεί να μας τρομάξει για κάποια ώρα, έως ότου οι λειτουργίες τους εντυπωθούν στο μυαλό μας. Από το σημείο αυτό και ύστερα, το game απογειώνεται, επιβραβεύοντας τις πετυχημένες αποφάσεις με πακτωλό ψηφιακών δολαρίων.

Βλέποντας το χρήμα να ρέει, το τοπίο να μεταμορφώνεται σε παράδεισο και τα στατιστικά να αυγατίζουν σε κάθε τομέα, πωρωνόμαστε άγρια. Η ευχαρίστηση ρέει μέσα μας αδιάκοπα σε γερές δόσεις και μας καθηλώνει στο μόνιτορ για δεκάδες ώρες. Οι 40 ώρες που θέλουμε για να τερματίσουμε τα missions, ασχολούμενοι αποκλειστικά με τα βασικά objectives, στο εύκολο επίπεδο και με την ταχύτητα στο 4X είναι μια μικρή ένδειξη για την διάρκεια του Tropico 6. Στην πραγματικότητα, χωρίς να υπολογίσουμε το multiplayer, παίζοντας σε σοβαρό επίπεδο δυσκολίας και θέλοντας να απολαύσουμε στην ολότητα του το gameplay, είναι εφικτό να φτάσουμε τις 100 ώρες.

Θετικά:
- Φανταστικό user interface
- Ρεαλιστικό A.I.
- Η διαχείριση πόρων και το χτίσιμο μας εθίζουν αφάνταστα
- Τα επίπεδα δυσκολίας καλύπτουν όλες τις ανάγκες
- Αναλυτικό Tutorial
- Καλαίσθητες κατασκευές και εικονίδια
- Μεγάλος αριθμός προκλήσεων

Αρνητικά:
- Μέτρια animations
- Αδιάφορες μάχες
- Πολλές ασύνδετες ιστορίες αντί σεναρίου
- Ρηχά raids με ελάχιστα bugs
- Προβληματάκια με το στρώσιμο των δρόμων

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 6
Gameplay: 8
Σενάριο: 6
Αντοχή: 8
Γενικά: 7.5

Ο τροπικός παράδεισος της σειράς εξακολουθεί να μας μαγεύει το ίδιο μετά από τόσα games χάρις στο εθιστικό gameplay.

Γιάννης Μοσχονάς

Leisure Suit Larry: Wet Dreams Don’t Dry Review

Ο Larry Laffer είναι ένα σύμβολο της gaming κουλτούρας, ένας φημισμένος ήρωας που έχει ανοίξει τους ορίζοντες της φαντασίας μας με τις χιουμοριστικές του περιπέτειες. Δεν μπορούμε να κρύψουμε την χαρά του να τον έχουμε και πάλι στην διάθεσή μας και μάλιστα με μια περιπέτεια η οποία στέκεται πιστή στην κληρονομιά του. Το χιούμορ σεξουαλικού περιεχομένου με τα υπονοούμενα αλλά και τις ευθύτατες προκλήσεις αντιστοιχεί σε όσα θυμόμαστε από το παρελθόν. Το μεγάλο ατού της επανεμφάνισης του Larry είναι αναμφίβολα το σενάριο που αγγίζει την παραδοξότητα του κόσμου μας.

Read More...

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Days Gone' in the forum. 3 weeks ago

Days Gone Review

Το ημερολόγιο και το ρολόι είναι αδιάψευστοι κριτές της αξίας του Days Gone. Μαρτυρούν ότι μια ολόκληρη εβδομάδα αδιάλειπτου παιξίματος και δεκάδες ώρες gameplay μπορούν να προσφέρουν μια καλή εμπειρία. Στον ρόλο του Deacon St. John, ενός επιζώντα – σταγόνα, σε έναν ωκεανό από εχθρικά πλάσματα, βιώσαμε θριάμβους και απώλειες, χαρά και θλίψη, αξέχαστες στιγμές δράσης, ενατένιση καταπληκτικών τοπίων και cinematics, την απόλαυση πλήθους από προσεγμένα game mechanics.

Read More...

Notification