Styx: Blades of Greed

Η επιστροφή του μόνου ίσως, αξιαγάπητου γκόμπλιν.

Για περισσότερα από δέκα χρόνια, ο πιο κυνικός goblin της βιομηχανίας των games προσπαθεί να αποδείξει ότι το stealth μπορεί να παραμείνει ενδιαφέρον χωρίς τεράστιους προϋπολογισμούς και υπερπαραγωγές. Η σειρά Styx δεν απέκτησε ποτέ τη δημοτικότητα των Assassin’s Creed, Hitman ή Metal Gear Solid, κατάφερε όμως να δημιουργήσει ένα πιστό κοινό. Μετά το Styx: Shards of Darkness του 2017, η Cyanide Studio άφησε τη σειρά στην άκρη για αρκετά χρόνια, μέχρι που αποφάσισε να επιστρέψει με το Styx: Blades of Greed, το πιο φιλόδοξο κεφάλαιό της μέχρι σήμερα.

Η γαλλική εταιρεία ανάπτυξης είναι γνωστή για AA παραγωγές όπως τα Blood Bowl και Werewolf: The Apocalypse, τίτλους με ενδιαφέρουσες ιδέες αλλά που δεν υλοποιήθηκαν όπως θα έπρεπε. Στην περίπτωση του νέου Styx, οι δημιουργοί υποσχέθηκαν μεγαλύτερες ημι-ανοιχτές περιοχές, περισσότερη ελευθερία εξερεύνησης και νέα εργαλεία όπως το grappling hook και το glider. Το timing της επιστροφής μόνο τυχαίο δεν είναι, καθώς οι καθαρόαιμες stealth εμπειρίες έχουν μειωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Έτσι, το δημιούργημα της Cyanide καλείται να καλύψει ένα κενό που άφησαν πίσω τους αρκετές ιστορικές σειρές του είδους, απευθυνόμενο κυρίως σε όσους εξακολουθούν να προτιμούν την υπομονή και τη στρατηγική από τη μετωπική δράση.

Η απληστία οδηγεί ξανά τον Styx σε μπελάδες
Η ιστορία διαδραματίζεται αρκετά χρόνια μετά τα γεγονότα του Shards of Darkness και βρίσκει τον Styx να παραμένει πιστός στον γνώριμο χαρακτήρα του, δηλαδή κυνικός, εγωιστής και διαρκώς πρόθυμος να κυνηγήσει τον επόμενο μεγάλο θησαυρό. Αυτή τη φορά, στο επίκεντρο βρίσκεται το Quartz, ένα σπάνιο και εξαιρετικά πολύτιμο υλικό που έχει τη δύναμη να ανατρέψει τις ισορροπίες μεταξύ των διαφόρων φυλών και φατριών του κόσμου. Η αναζήτησή του οδηγεί τον goblin πρωταγωνιστή σε μια νέα περιπέτεια γεμάτη πολιτικές ίντριγκες, συμμαχίες αμφίβολης αξιοπιστίας και επικίνδυνες αποστολές διείσδυσης, όπου το παραμικρό λάθος μπορεί να αποβεί μοιραίο.

Η αφήγηση ακολουθεί γνώριμη λογική για τη σειρά, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην προσωπικότητα του Styx και στους σαρκαστικούς διαλόγους του παρά σε μεγάλες ανατροπές. Ο πρωταγωνιστής παραμένει ένας από τους πιο ιδιαίτερους χαρακτήρες του είδους, σχολιάζοντας συχνά με χιούμορ όσα συμβαίνουν γύρω του και σπάζοντας κατά διαστήματα τον τέταρτο τοίχο. Παρότι το σενάριο καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος και προσφέρει αρκετό υπόβαθρο για τον κόσμο του τίτλου, οι υπόλοιποι χαρακτήρες δύσκολα αφήνουν το ίδιο ισχυρό αποτύπωμα, με αποτέλεσμα η ιστορία να βασίζεται κυρίως στη γοητεία και την παρουσία του ίδιου του Styx.

Η τέχνη της αόρατης δολοφονίας
Το Styx: Blades of Greed είναι μία stealth εμπειρία τρίτου προσώπου που δίνει σχεδόν απόλυτη προτεραιότητα στη μυστικότητα και στην παρατήρηση. Από τα πρώτα λεπτά γίνεται ξεκάθαρο ότι η Cyanide δεν επιθυμεί να σας μετατρέψει σε έναν πανίσχυρο πολεμιστή. Πιστό στις αρχές του stealth genre, ο τίτλος τιμωρεί τις μετωπικές συγκρούσεις, καθώς αν επιχειρήσετε να αντιμετωπίσετε κατά μέτωπο μεγάλες ομάδες εχθρών, το πιθανότερο είναι ότι θα βρεθείτε γρήγορα νεκροί. Το δημιούργημα της Cyanide ανταμείβει τη μεθοδικότητα και την υπομονή περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στοιχείο του.

Η μεγαλύτερη αλλαγή σε σχέση με τα προηγούμενα κεφάλαια της σειράς αφορά τη δομή των περιοχών. Αντί για πιο γραμμικά επίπεδα, αυτή τη φορά εξερευνάτε τρεις μεγάλες ημι-ανοιχτές περιοχές που προσφέρουν σημαντικά μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων. Η καθετότητα παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στον σχεδιασμό των επιπέδων, καθώς πολύ συχνά η ασφαλέστερη διαδρομή δεν βρίσκεται μπροστά σας αλλά αρκετά μέτρα πιο ψηλά. Στέγες, μπαλκόνια, γέφυρες και κρυφές διαδρομές συνθέτουν ένα πολύ καλό level design που ενθαρρύνει διαρκώς την εξερεύνηση και δικαιολογεί ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του τίτλου.

Η μετακίνηση έχει βελτιωθεί αισθητά χάρη στα νέα εργαλεία. Το grappling hook επιτρέπει γρήγορη πρόσβαση σε υψηλότερα σημεία, ενώ το glider δίνει τη δυνατότητα να καλύπτετε μεγάλες αποστάσεις και να ανακαλύπτετε νέες διαδρομές. Παράλληλα, οι νέες δυνάμεις που αποκτά ο Styx μέσω του Quartz εμπλουτίζουν σημαντικά το gameplay, επιτρέποντάς σας να επηρεάζετε εχθρούς και περιβάλλον προς όφελός σας. Επιστρέφει επίσης η δυνατότητα δημιουργίας κλώνων, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της σειράς, η οποία εξακολουθεί να αποτελεί πολύτιμο εργαλείο τόσο για αντιπερισπασμούς όσο και για την επίλυση ορισμένων περιβαλλοντικών γρίφων.

Οι αποστολές ακολουθούν τη γνώριμη λογική της σειράς. Καλείστε να διεισδύσετε σε εχθρικές εγκαταστάσεις, να κλέψετε σημαντικά αντικείμενα, να συλλέξετε πληροφορίες ή να εξουδετερώσετε στόχους χωρίς να γίνετε αντιληπτοί. Το θετικό είναι ότι σχεδόν πάντα υπάρχουν πολλαπλές προσεγγίσεις για να ολοκληρώσετε έναν στόχο, είτε μέσω αεραγωγών και μυστικών περασμάτων είτε εκμεταλλευόμενοι τις περιπολίες των φρουρών. Ωστόσο, μετά τις πρώτες ώρες αρχίζει να γίνεται αισθητή μια επανάληψη στη δομή των objectives, καθώς αρκετές αποστολές βασίζονται στα ίδια μοτίβα διείσδυσης και διαφυγής.

Η τεχνητή νοημοσύνη των εχθρών παρουσιάζει ανάμεικτα αποτελέσματα. Υπάρχουν στιγμές όπου οι φρουροί αντιδρούν πειστικά στους ήχους και στις ύποπτες κινήσεις, αλλά και περιπτώσεις όπου η συμπεριφορά τους μοιάζει ασυνεπής. Παράλληλα, η κάμερα λειτουργεί ικανοποιητικά στο μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας, χωρίς όμως να λείπουν ορισμένα προβλήματα ορατότητας σε στενούς χώρους ή σε σημεία με πολλούς ορόφους. Αντίστοιχα, το σύστημα μάχης παραμένει το αδύναμο σημείο της εμπειρίας, καθώς είναι αρκετά ξύλινο και περιορισμένο, κάτι που καθιστά τις ανοιχτές συγκρούσεις περισσότερο λύση ανάγκης παρά πραγματική επιλογή.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του τίτλου παραμένει η αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει. Οι μεγάλοι χάρτες κρύβουν μυστικά, collectibles και προαιρετικές δραστηριότητες που ανταμείβουν την εξερεύνηση, ενώ το stealth gameplay με τις πολλές εναλλακτικές προσεγγίσεις καταφέρνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Η βασική διάρκεια κυμαίνεται περίπου στις 15-18 ώρες, ενώ όσοι θελήσετε να ανακαλύψετε κάθε μυστικό και να ολοκληρώσετε το προαιρετικό περιεχόμενο μπορείτε εύκολα να ξεπεράσετε τις 25 ώρες ενασχόλησης.

                                Οι σκιές ανταμείβουν όσους κινούνται μεθοδικά

Ένας σκοτεινός κόσμος με περιορισμένες τεχνικές φιλοδοξίες
Η μετάβαση της σειράς στην Unreal Engine 5 δημιούργησε εύλογα προσδοκίες για ένα σημαντικό τεχνικό άλμα, ωστόσο το τελικό αποτέλεσμα κινείται περισσότερο σε κλασική AA παραγωγή. Οι τρεις μεγάλες περιοχές που εξερευνάτε διαθέτουν αρκετή ποικιλία και καταφέρνουν να δημιουργήσουν διαφορετική ατμόσφαιρα, είτε κινείστε σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, είτε σε μεσαιωνικούς οικισμούς, είτε σε πιο φυσικά περιβάλλοντα. Παράλληλα, η αυξημένη καθετότητα των επιπέδων βοηθά σημαντικά ώστε ο κόσμος να δείχνει μεγαλύτερος και πιο πολύπλοκος κατά την εξερεύνηση.

Ο φωτισμός αποτελεί ίσως το πιο δυνατό οπτικό στοιχείο της παραγωγής. Δεδομένου ότι το stealth βρίσκεται στο επίκεντρο του gameplay, η Cyanide επενδύει αρκετά στις σκιές και στις αντιθέσεις φωτός και σκοταδιού, δημιουργώντας αρκετές όμορφες εικόνες κατά τη διάρκεια των αποστολών. Σε αρκετές περιπτώσεις, η ατμόσφαιρα που δημιουργείται μέσα από τους φωτισμούς συμβάλλει περισσότερο στο immersion από ό,τι η καθαρή τεχνική ποιότητα των textures ή των μοντέλων.

Από την άλλη πλευρά, τα τεχνικά όρια της παραγωγής γίνονται γρήγορα εμφανή. Τα facial expressions παραμένουν αρκετά απλοϊκά, αρκετά animations δείχνουν άκαμπτα, ενώ η ποιότητα των textures παρουσιάζει διακυμάνσεις ανάλογα με την περιοχή. Παράλληλα, αρκετοί δευτερεύοντες χαρακτήρες επαναχρησιμοποιούν παρόμοια μοντέλα, κάτι που μειώνει την αίσθηση ποικιλίας. Δεν πρόκειται για έναν τίτλο που θα εντυπωσιάσει με την τεχνολογική του υπεροχή, όμως καταφέρνει να υπηρετήσει αποτελεσματικά το σκοτεινό ύφος και την stealth ταυτότητά του.

Στο PS5 η απόδοση παραμένει γενικά σταθερή στα 60fps στο μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας, χωρίς σοβαρά προβλήματα που να επηρεάζουν το gameplay. Αντίστοιχα θετική είναι και η εικόνα στο Xbox Series X αλλά και S, όπου η εμπειρία παραμένει ομαλή και σταθερή, με ελάχιστα τεχνικά ζητήματα κατά τη διάρκεια της περιπέτειας. Παρότι παρατηρούνται περιστασιακά μικρές τεχνικές ατέλειες και ορισμένα οπτικά στοιχεία θυμίζουν παραγωγή προηγούμενης γενιάς, το συνολικό αποτέλεσμα παραμένει λειτουργικό και ευχάριστο. Πρόκειται για έναν οπτικό τομέα που εξυπηρετεί σωστά τις ανάγκες της περιπέτειας, χωρίς όμως να ξεχωρίζει ιδιαίτερα μέσα στον ανταγωνισμό.

Στις σκιές ακούγεσαι όταν ψιθυρίζεις
Ο ηχητικός τομέας ακολουθεί τη φιλοσοφία ολόκληρης της παραγωγής, υπηρετώντας κυρίως τις ανάγκες του stealth gameplay αντί να προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Το soundtrack κινείται σε διακριτικά και ήρεμα επίπεδα στο μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας, επενδύοντας περισσότερο στη δημιουργία ατμόσφαιρας παρά σε φαντασμαγορικές συνθέσεις. Η μουσική συνοδεύει αποτελεσματικά τη δράση, χωρίς όμως να αφήνει ιδιαίτερα έντονο αποτύπωμα μετά το τέλος της περιπέτειας.

Σημαντικότερο ρόλο παίζουν τα ηχητικά εφέ, καθώς η παρατήρηση και η ακρόαση αποτελούν βασικά εργαλεία επιβίωσης. Τα βήματα των φρουρών, οι συνομιλίες τους και οι ήχοι του περιβάλλοντος βοηθούν συχνά στον σχεδιασμό της επόμενης κίνησής σας, προσφέροντας χρήσιμες πληροφορίες για τις περιπολίες και τις πιθανές απειλές. Η Cyanide χρησιμοποιεί τον ήχο ως αναπόσπαστο κομμάτι του gameplay και τις περισσότερες φορές λειτουργεί ικανοποιητικά.

Ο Styx διατηρεί τον σαρκαστικό χαρακτήρα του μέσα από τους διαλόγους και τα σχόλιά του, προσφέροντας ορισμένες ευχάριστες στιγμές χιούμορ. Παρόλα αυτά, οι περισσότερες ερμηνείες κινούνται σε μέτρια επίπεδα και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δύσκολα ξεχωρίζουν. Συνολικά, πρόκειται για έναν λειτουργικό ηχητικό τομέα που εξυπηρετεί σωστά τις ανάγκες της περιπέτειας, χωρίς όμως να διαθέτει το soundtrack ή το voice acting που θα τον έκαναν να ξεχωρίσει.

Ένας παλιός γνώριμος επιστρέφει στις σκιές
Το Styx: Blades of Greed παραμένει πιστό στις ρίζες της σειράς, προσφέροντας μια καθαρόαιμη stealth εμπειρία που βασίζεται στην παρατήρηση, στην υπομονή και στις πολλαπλές προσεγγίσεις κάθε αποστολής. Οι μεγάλες ημι-ανοιχτές περιοχές, η έντονη καθετότητα των επιπέδων και τα νέα εργαλεία μετακίνησης προσθέτουν περισσότερη ελευθερία από ποτέ, ενώ η χαρακτηριστική προσωπικότητα του Styx εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους που η σειρά ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό.

Παράλληλα, η Cyanide δεν καταφέρνει να ξεπεράσει πλήρως ορισμένες διαχρονικές αδυναμίες της σειράς. Η επανάληψη γίνεται αισθητή μετά από αρκετές ώρες, η κάμερα παρουσιάζει περιστασιακά προβλήματα και το ξύλινο σύστημα μάχης εξακολουθεί να λειτουργεί περισσότερο ως έσχατη λύση παρά ως ουσιαστικό κομμάτι του gameplay. Παρόλα αυτά, οι φίλοι του stealth θα βρουν εδώ μια χορταστική και ευχάριστη περιπέτεια που, χωρίς να φτάνει στην κορυφή του είδους, προσφέρει αρκετούς λόγους για να της αφιερώσουν τον χρόνο τους.

Θετικά:
- Stealth gameplay με πολλές εναλλακτικές προσεγγίσεις
- Πολύ καλό level design με έντονη καθετότητα και εξερεύνηση
- Νέα εργαλεία και abilities που εμπλουτίζουν σημαντικά το gameplay
- Μεγάλοι ημι-ανοιχτοί χάρτες με αρκετά μυστικά και ελευθερία κίνησης

Αρνητικά:
- Προβληματική κάμερα σε ορισμένες περιπτώσεις
- Επαναλαμβανόμενη δομή αποστολών και objectives
- Μέτρια αφήγηση και χαρακτήρες που δύσκολα μένουν αξέχαστοι
- Ξύλινο και περιορισμένο σύστημα μάχης

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 6
Gameplay: 6.5
Σενάριο: 7.5
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 7

Η ελευθερία κινήσεων σώζει μια άνιση, αλλά ευχάριστη εμπειρία.

Δημήτριος Παλιάρος